Welkom terug.
Zoals je uiteraard weet, heet dit programma...
Berichten Van Elders...
een titel waarvan ik onlangs pas de relevantie heb ingezien.
Tenzij dit je eerste ervaring is met een tv-serie...
en we weten dat dat niet zo is...
ga je er vast van uit dat we in rap tempo...
het einde van onze reis naderen.
Maar je zit ernaast.
Onze tijd samen loopt inderdaad ten einde...
maar we zitten, zoals altijd...
midden in ons verhaal.
Neem Peter nou.
Ja, nu kan ik dat doen.
En 't is veel leuker dan ik had verwacht...
dus ik ga het nog eens doen.
Peter is jou als er 351 dagen voorbij zijn gegaan...
in je tijdsreferentiekader...
sinds de absolute, onbewistbare...
onomstotelijke...
ergste avond van je leven.
Ik loop niet op de zaken vooruit.
Pas goed op jezelf, Petrischaal.
Peter is jou als je bijna altijd...
het gevoel hebt gehad dat er iets ontbrak in je leven.
En toen ervoer je eindelijk even hoe echt geluk voelde.
Maar opeens was het weer verdwenen.
LAW & ORDER: SPECIAL VICTIMS UNIT
En op een dag begint het je te dagen.
Een afschuwelijk en compleet voor de hand liggend besef.
Het echte probleem...
erger nog: misschien wel het enige probleem...
ben jij zelf.
Ik weet niet. Zo'n moeilijke keuze was het niet. Cake of taart.
Ik kon gewoon geen keuze maken. Zelfs geen eenvoudige.
Hoe kan dat, denk je?
Ik denk dat ik zonder het te beseffen op een spoor ben beland.
Van de basisschool naar de middelbare school, naar de uni en een baan.
En ik heb geen idee wie ik ben.
Ik ben niemand.
Tijdens het spel was ik eventjes iemand.
Zo voelde het. En ik ging ermee aan de haal.
Ik was net Wile E. Coyote die van een klif rende.
Snap je wat ik bedoel?
Ze vroeg wie ik was...
ik keek omlaag en ik zweefde gewoon.
Ik zweefde in de lucht zonder iets onder m'n voeten.
Ik zie dat je het erg moeilijk hebt.
Maar ik denk eigenlijk dat dit een heel goed teken is.
Echt waar? Dank je.
Of zeg je dat om me aan de tepel van de psychiatrie te houden?
Sorry, dat was een rare uitspraak.
Ik ben kwaad.
Niet op jou. Ik ben...
Ik ben kwaad op mezelf.
Je zet je eerste stappen richting echt zelfonderzoek.
De kluis is zo lang dicht geweest dat je niet meer weet wat erin zit.
Wat als ik de kluis openmaak en er niks in zit?
Peter, zou je kunnen zeggen dat je cake en taart even lekker vindt?
Ja, dat zou je kunnen zeggen.
Dat is een geldige mening.
Waarom ben je er dan onzeker over?
Omdat ik heel bang ben.
Ik denk dat dat het eenvoudige antwoord is.
Ik ben bang.
Wat als je een lijst maakt van dingen...
grote dingen, kleine dingen, dat maakt eigenlijk niet uit...
en eerlijk kijkt hoe je op die dingen reageert?
Ja, dat kan ik wel doen. -Mooi.
Probeer niet te oordelen over jezelf.
Dat is... Oké, dat is goed advies.
Ontdekken wie je bent is niet alsof je een schakelaar omzet.
Het is een proces, een reis.
Het is een reis.
Hoelang duurt die reis ongeveer?
Ik hoef geen specifiek aantal dagen, maar dat zou wel helpen.
Je hele leven, zou je kunnen zeggen.
Oké. Dat begrijp ik wel.
Ik vraag het omdat ik Simone over een jaar mag bellen.
Dat bedoelde ze vast niet letterlijk.
EEN JAAR LATER
Zoals ik al zei: Peter is jou...
als je precies in het midden van je verhaal zit...
maar er nog één ding is dat je je afvraagt:
is dit verhaal een komedie...
of een tragedie, of iets ertussenin?
BERICHTEN VAN ELDERS
Ben ik weer. Drie dingen.
Verhalen bestaan uit kleinere verhalen, als matroesjka's.
Twee: matroesjka's zijn schattig, maar nutteloos.
Drie, en dit is belangrijk, dus let op:
verhalen zijn manipulaties van tijd...
van ruimte, van perspectief.
Ze laten ons zien wat ze willen dat we zien. Duidelijk?
Neem Simone nou.
Ze speelt 'n grote rol in het verhaal van Peter.
Pas goed op jezelf, Petrischaal.
Maar Simone heeft ook haar eigen verhaal.
Simone is jou als je ooit hebt gedacht...
dat teleurstelling de enige zekerheid was in het leven.
Tussen Peter en mij is het...
een beetje raar.
Onze date was echt een ramp.
Ik zei dat we elkaar beter niet konden zien.
Simone, jullie leken zo goed bij elkaar te passen.
Ja, tijdens het spel was dat ook zo, maar...
in het echte leven...
toch minder goed.
Ik denk dat ik hem zag voor wat hij kon zijn...
en niet voor wie hij echt was.
Volgens mij is hij gewoon nog niet klaar voor... Je weet wel.
Hij verstopt zich al zo lang...
dat hij is vergeten hoe de buitenwereld is.
Wat zeg je niet?
Simone, dat is Peter.
Dat is Peter z'n ding. Maar hoe zit het met jou?
Je bent gestopt met je master en met je baan.
Ze hebben me ontslagen. -Omdat je niet meer ging.
En het valt ook nogal op dat je enige vriend...
en je voornaamste vertrouweling een kleine, oudere vrouw is...
die je pas een paar weken kent.
Misschien hou ik gewoon van verandering. Verandering is goed.
Dat klopt. Verandering is heel goed.
Maar zeg eens eerlijk: is dit verandering...
of vluchtgedrag?
Je blijft maar weglopen en weglopen.
Ooit zul je stil moeten staan...
en zeggen: Dit is het.
Dit is wie ik ben. Hier doe ik het mee.
Wees moedig. Wees dapper. Wees jezelf.
NIET LEUK 1. BLOEDNEUZEN
2. FILET AMÉRICAIN
...hou hem voor je en de andere hoog in de lucht.
Eén, twee, drie.
En ze zitten aan elkaar vast.
LEUK 4. GOOCHELTRUCS
Eén, twee en...
drie.
LEER GOOCHELEN GOOCHELSCHOOL PRESTO
We hebben de rotgewoonte...
om het woord 'gewoon' voor het woord 'toeval' te zetten.
Zijn we bang voor het web of voor de spin?
Waar denk je dat jij naartoe gaat?
Ik zit verkeerd.
Ik ga naar de...
Ben je wel of niet klaar om met die billen te schudden?
Kom, meid.
We zullen lief voor je zijn.
Oké dan.
Zijn jullie klaar om te bewegen, poesjes?
Dat klinkt goed.
Springen maar.
Ja, swingen maar.
Als we in actie komen en stappen vooruit zetten...
geeft de spin ons tekens dat we goed zitten...
als we dapper genoeg zijn om ze te zien.
Wat een toeval.
Ik dacht dat ik besluiteloos was.
Nee, ik heb dingen uitgeprobeerd.
Nieuwe dingen ervaren.
Het is heel leuk.
Goed bezig. -Dank je.
En je hebt natuurlijk ook echt een lijst.
Dat klopt.
Hoeden.
Die staan bij 'leuk' en 'niet leuk'.
Het verbaasde me hoe leuk ik hoeden vind...
maar hoe vervelend ik het vind om ze te dragen.
Want dan denk ik de hele tijd: ik heb een hoed op.
Dat snap ik wel.
En... goochelen.
Trucs en zo?
Illusies.
Nee, serieus. Ik kom net uit m'n les.
Echt? -Ja. Ik stop hier vaak even.
Het ligt op de route.
O, leuk. Voor mij ook.
Ik kom net van m'n dans-sport-dinges.
Het is leuk en grappig. Het is leuk.
Het klinkt ook leuk en je ziet er goed uit.
Ik weet niet of je over een paar weken iets te doen hebt, maar...
dan heb ik m'n afstudeervoorstelling.
Ik heb Janice uitgenodigd. Ze komt ook.
Fredwynn heeft nog niet gereageerd.
Maar... Als je nog niks anders hebt...
Ik zal eens kijken of ik kan.
Voel je niet verplicht, hoor.
Is dit je kaart?
Nee.
Ze is er niet. Maakt niet uit, toch?
Het is niet erg. We moeten een show neerzetten.
Bedankt. We kunnen dit.
En deze dan?
Waarom doe je me dit aan?
Een applaus voor AbracaDebra, mensen.
En dan nu onze volgende act.
Hij zal u verbazen met z'n moed...
en verwonderen met z'n vaardigheden.
Een warm applaus voor Peter de Grote.
Simone.
Dat was hartstikke leuk.
Behalve toen je bijna verdronk. Dat was vreselijk.
Maar ik...
Ik sta echt versteld.
Ik ben echt blij dat je er bent. Dat betekent heel veel voor me.
Ik laat jullie wel...
Janice, dat hoeft niet. -O, kijk nou.
Een tafel vol flyers en brochures.
Ik ga even naar de flyers en de brochures.
Leuk dat je er bent. Ik wist niet of je zou komen.
En toen zag ik je in de tank en...
Mag ik dit keer eerst?
Ik ga je niet zeggen dat we het nog eens moeten proberen...
omdat ik nu weet wie ik ben.
Dat weet ik nog niet.
Maar ik weet wel dat ik voor het eerst in m'n leven...
echt het gevoel heb dat ik ergens naartoe ga...
en niet stilsta.
Snap je wat ik bedoel?
Ja, ik denk het wel.
Mag ik je iets laten zien?
Ja, hoor.
Is dat je lijst met wat je wel en niet leuk vindt?
Ja. Ik heb...
Lees maar bij 'leuk'.
'Praten met Simone.
Simone kussen.
De lach van Simone.
Weten dat ik Simone ga zien.
Simone die deze lijst leest.'
Dat heb ik geschreven om je lach te horen.
Toen je me ontmoette, was ik een zootje.
En dat ben ik vast nog steeds.
Maar een hele slimme vrouw zei laatst...
dat geluk iets anders is dan gewoon een schakelaar omzetten.
Het is een reis.
En ik begrijp gewoon niet waarom jij en ik niet...
samen die reis zouden kunnen ondernemen.
Want ik vind je heel erg leuk.
Ik heb gehoord wat je zei en veel erover nagedacht.
Ik weet dat sommige dingen heel lastig zullen zijn.
En ik weet dat er dingen zullen zijn...
die heel erg nieuw voor me zijn...
en dat ik het soms ga verprutsen.
Maar ik kan je één ding beloven:
ik wil het echt proberen.
Want er is één ding...
zolang ik me kan herinneren...
waarvan ik zeker weet wat ik ervan vind, en dat ben jij.
Verhalen zijn daden van moed en momenten van waarheid.
Ik wil geen aannames doen.
Ik heb dit al heel lang niet meer gedaan...
en ik ben zenuwachtig.
Ik heb dit nog nooit gedaan.
En...
ik ben heel nerveus.
Maar op een goede manier.
EEN JAAR LATER
Het spijt me heel erg. M'n wekker ging niet af.
Ik heb hem niet gezet.
Ik weet dat dit het spel-bileum is...
en niet ons echte jubileum...
maar op de dag dat we een team werden hebben we elkaar ontmoet...
en het is een heel belangrijke dag voor me.
Maar goed, dit is voor jou.
M'n ratten.
MRS. FRISBY AND THE RATS OF NIMH
Geweldig. Het is perfect.
Daar ben ik blij om.
Mijn beurt. -Hoezo, jouw beurt?
Denk je dat jij hier de enige romanticus bent?
Kom mee.
Waar gaan we naartoe?
O jee, je vindt het niks, hè?
Sorry. Ik zei tegen mezelf: Dit is je allerbeste...
of allerslechtste idee ooit.
Ik weet niet. Ik had het idee dat het spel de eerste keer was...
dat je je echt liet zien, en ik...
Dat wilde ik benadrukken.
En ik...
wilde dat je jezelf zou zien zoals ik je zie.
Zeg alsjeblieft iets.
Dit is het vreemdste...
en aardigste dat iemand ooit voor me heeft gedaan.
Daar doe ik het voor. -Prachtig.
Vind je? -Ja, echt prachtig.
Wat zie ik er mooi uit.
Ja, dat is mijn vent.
Hé, waar is iedereen?
De sensomotorische fase, de preoperationele fase...,
de concreet operationele fase en de formeel operationele fase.
Dat klopt.
Maar wat zijn de nadelen of de gaten in de theorie van Piaget?
Hij bestudeerde eigenlijk alleen z'n eigen kinderen...
en hield geen rekening met cultuur, sociale interacties...
of socio-economische verschillen.
Maar afgezien daarvan... -Zat hij heel goed.
Janice is jou als je ooit bang bent geweest...
dat je beste tijd achter je lag.
Ik mis hem.
Ik mis het praten tegen hem.
Ik weet dat hij nog steeds bij me is en zo...
maar 't wordt steeds lastiger om z'n stem te horen.
Ik mis hem.
Ik mis m'n team.
Ik mis m'n leven.
Misschien is het tijd om nog wat flyers te zoeken.
Nee. Het spel is voorbij.
Het spel is nooit voorbij.
We zitten er altijd middenin tot dat niet meer zo is.
Dus ik denk dat we misschien zo fanatiek mogelijk moeten spelen...
zolang het nog kan.
Ik weet het niet.
Kom op. Je wilde dat ik je zou blijven lastigvallen, weet je nog?
En nu val ik je lastig.
Stop wat peper in je reet.
Ik heb ook verstand van tijd, hoor.
Doe het.
Soms moet je je verhalen eigen maken.
We houden het hierbij.
Tot donderdag.
Ik ben er, ik ben er.
Rustig maar, Simone was ook heel laat.
O, gelukkig.
Kijk nou. -Het is niet niks, hè?
Het is gigantisch.
Gefeliciteerd met ons spel-bileum. -Jullie ook. Team blauw.
Team blauw.
Waar is Fredwynn?
Geen idee.
Blijkbaar is iedereen te laat.
Fredwynn is nooit laat.
Hij vindt het een morele tekortkoming.
Hij heeft me al heel lang niet meer teruggeappt.
Wacht eens. Wanneer hebben we Fredwynn voor het laatst gezien?
O jee.
Het is hier zo.
Ik ben het, Janice.
Peter en Simone zijn ook bij me.
Kun je ons... -Hij is open.
Dit is vreemd.
Ben je daar?
Ben je hier?
Je vraagt je ondertussen vast af:
Hoe zit het met jou, F-to-the-red-to-the-wynn?
Heb jij je angsten overwonnen?
Heb je je ware zelf gevonden?
Heb je je verhaal eigen gemaakt?
Nou, ik heb nog veel meer gedaan.
Ik ben jou als je ooit vermoedde...
dat de dingen niet waren wat ze leken.
Als je voelde dat er mysterieuze krachten in het spel waren.
Als je wist dat je pas kon rusten als je de waarheid kende.
Torres. T-O-R-R-E-S.
Voornaam: Clara.
Niks?
Geen overlijdensakte?
Oké. Opties.
Eén: een menselijke fout.
De papieren zijn zoekgeraakt...
gestolen of opgegeten door mijten.
Mijn naam? Fredwynn.
Fredwynn.
M'n achternaam?
Wat is m'n achternaam?
Optie twee: Clara is dood...
maar niet gestorven in Philadelphia.
Oké. Niks. Voornaam: Clara.
T-O-R-R-E-S.
Voornaam: Clara.
Mijn naam?
Opties. Voornaam: Clara.
Wilt u m'n achternaam? Niks?
Voornaam: Fredwynn. Opties. T-O-R-R-E-S.
Voornaam: Clara. Torres.
Had ik gezegd dat ik niet meer sliep?
De wereld had altijd gevoeld als een reeks nauw verbonden puzzels.
En het mooie van puzzels is dat er altijd een oplossing is.
Als ik 't patroon maar vond.
Het basisprincipe, de centrale hypothese...
de oplossing die alles logisch zou maken.
Had ik al gezegd dat ik niet meer sliep?
Een menselijke fout. Voornaam: Clara.
Had ik al gezegd dat ik niet meer sliep?
Torres. We gaan hulp zoeken. Mijn naam?
Waar? Opgegeten door mijten.
Ik sliep niet meer. T-O-R-R-E-S.
...dat ik niet meer sliep?
En toen gebeurde het.
Ik ben niet gek. Ik ben niet gek.
Ik ben niet gek.
Waar?
Gek.
De Weledele Octavio Coleman.
Inderdaad.
Ik zie je, Fredwynn.
En ik zie jou.
Dat heb ik tegen je gezegd. Weet je nog?
Ja. En toen stopte je me in een kast.
Dat is het leven.
Maar nu ben je hier, waar alles vergeven is.
Wat is dit voor plek?
De plek van transcendentie.
De plek waar...
alles perfect is.
Waar alles klopt.
Want je hebt altijd al gelijk gehad, Fredwynn.
Je hoort hier.
Welkom thuis.
Eindelijk begreep ik het. Alles.
Het spel, Clara...
het complot, het mysterie.
Er was maar één antwoord...
één perfecte, stralende waarheid.
Is dit echt?
Het is echt, maar ook niet.
Ben ik echt?
Je bent het blauwe team.
Je verhaal is van jou.
Mag ik hier blijven?
Je mag hier voor altijd blijven.
Wil je hier blijven, Fredwynn?
Wat is er met 'm gebeurd?
Hij is ergens anders naartoe.
Moeten we iemand bellen?
Wat we ook doen, waar hij ook is...
we moeten zeggen dat 't niet echt is.
Nee, niet doen.
Niet doen.
Waar hij ook is, wat hij ook voelt: voor hem is het echt.
Fredwynn, ik ben het, Janice.
Kun je me horen?
Ik ben hier met Peter en Simone, je teamgenoten.
Weet je nog?
We hebben je nodig, Fredwynn. Je moet terugkomen.
Alsjeblieft. -Ik wil niet terugkomen.
Ik ben Clara...
en m'n verhaal is van mij.
Ik wil niet terugkomen.
Dat weet ik.
Ik vind 't fijn hier.
Weet ik.
Dit is echt.
Wij zijn niet echt.
Niet?
Maar wat er met mij gebeurt...
is wel echt.
Je weet toch dat dit het einde is?
Fredwynn, we houden van je.
Je moet terugkomen.
Kom alsjeblieft terug.
Maar ik vind het fijn.
Het is fijn waar je nu bent, hè?
Elders. Noem je het zo?
Fredwynn, luister.
Ik weet hoe het is om iets moeilijks door te maken.
Het is alsof je geen lucht krijgt...
en er geen uitweg is.
Maar er is wel een uitweg.
Hier, bij ons.
Weet je het restaurant nog?
En de serveerster?
En het huis, de zaklampen en de tekst op de muren.
Fredwynn, we houden van je.
Kom alsjeblieft terug.
Het is echt.
Dat weet ik.
Maar wij zijn ook echt.
Wees hier. Bij ons.
Hoi. Hoe gaat het?
Wees hier bij mij.
Ik heb je nodig, Fredwynn.
Ze frist hem wel op.
Hij zei dat we niet echt waren.
Dat is... interessant.
Het begon allemaal met die urn.
Volgens mij is het veel eerder begonnen.
Hoe gaat het met hem?
Nou... Hij zegt dat hij terug wil naar het huis van Clara.
Janice... -Ik weet het.
Ik weet het. Maar hij zegt dat hij ons iets duidelijk moet maken.
Ons allemaal.
Bedankt voor je komst.
Hij had je nummer. Hij heeft al onze nummers.
Fredwynn... Alles in orde?
Het is tijd om hen de waarheid te vertellen.
We weten het van de urn.
Dat Clara er niet in zat.
We zitten midden in ons verhaal, zoals altijd.
Het midden.
Luister, Lee. Als dit gewoon een verhaal is...
is het tijd om 't af te maken, vind je niet?
Soms wou je dat je niet wist dat er iets beters was.
Want dan zou je ook niet weten wat je miste.
Je zou niet weten dat andere mensen een beter leven hadden.
Maar waarom moet dat betere leven...
altijd ergens anders zijn?
Waarom kan het niet zijn waar je nu bent...
hier, vandaag?
Want ik, Clara Torres...
zweer plechtig dat schoonheid een kwestie van perspectief is.
Het is overal om ons heen, zelfs nu.
Misschien hebben we gewoon een nieuwe bril nodig om het te leren zien.
Bij virtual reality ga je naar een andere plek.
Dit is anders.
Dit gaat om het aanvullen van deze realiteit, om naar buiten gaan...
en op een heel andere manier naar de wereld kijken.
Want als we zien wat er mogelijk is...
kunnen we het samen echt maken.
Dit is mijn strijdkreet.
We moeten vol in de wereld staan...
niet ervoor weglopen.
Wie doet er mee?
We hebben een lange, kronkelende weg afgelegd.
HET I.D.E.E.
Tien jaar.
En zonder ook maar één moment van twijfel, toch?
Hoe dan ook, het is eindelijk zover:
de onthulling van Het I.D.E.E. 1.0.
Dit is een volledig werkzame...
virtualreality-interface met een geïntegreerd netwerk...
die draait op het allernieuwste...
GS-Ojai-3-systeem.
Zet je apparaat maar op.
Er moet echt weer zeven miljoen van het budget af, lieverd.
Ik hoor je niet.
M'n oren horen alleen kauwgeluiden.
We zouden advertenties kunnen verkopen.
Ik weet het. Maar op een subtiele manier.
Een lichtgevend kaartje op 'n cadeau. -Serieus?
Advertenties?
Ik probeer echt het geld te verzamelen...
om je I.D.E.E. te kunnen realiseren.
Of er gaat weer zeven miljoen vanaf.
We hebben nu een lucratieve samenwerking met adverteerders...
afgestemd op het individuele koopgedrag.
2,4 kilo?
Denk je dat mensen gaan rondlopen...
met 2,4 kilo op hun hoofd?
Dan doen we grafiet. -Nee.
Dat verstoort het signaal.
Zo gaan mensen dit ding gebruiken.
Thuis? -Ja.
Lekker op de bank hangen.
Onderzoek wijst uit dat mensen bereid zijn...
om deze apparaten thuis te dragen...
voor wel zeven uur aan één stuk.
Bankhangers met een geregistreerde creditcard.
Herinneringen.
Echte herinneringen.
Mensen willen de wereld niet veranderen.
Ze willen de momenten herbeleven die belangrijk voor ze zijn.
Maar dan doen ze niks nieuws.
Je verdooft ze.
Wat moet je nog met televisie als je je herinneringen kunt bingewatchen?
De tijd spoelt je verleden niet langer weg.
Je kunt het voor altijd bewaren.
Dames en heren, zet het apparaat maar weer af.
Hier is de vrouw die dit allemaal mogelijk heeft gemaakt.
Haar visie.
Haar I.D.E.E.
Dames en heren, een applaus voor Clara Torres.
Clara, wil je even iets zeggen?
Dank jullie wel.
Dus met dit hele gedoe, het spel...
wilde je het goedmaken tegenover jezelf.
Ik dacht dat ik de wereld beter kon maken.
Maar ik dwaalde af.
Ik dacht dat ik me door dit spel weer zou herinneren wie ik was.
Heeft het gewerkt?
Dat is niet aan haar.
Daar gaat het niet om.
Fredwynn heeft gelijk.
Het is niet aan mij.
Het is aan hem.
Ik moet met hem mee.
Waar heb je het over? Dat gaat niet.
Weet je nog dat ik zei...
dat ik iets dappers zou doen, maar eigenlijk voor paal zou staan?
Ik dacht dat dat het liedje was.
Ik ook.
Bedankt.
Ik maak me zorgen om hem.
Hij is niet alleen.
Jezus, dit is echt heel raar.
Het leven is ook raar. Kom.
Wacht. Kunnen we met hem meegaan?
Kunnen we 'm helpen? -Natuurlijk.
Alles is mogelijk.
We zijn 't blauwe team.
En dit verhaal is van ons.