Hayır, olmaz. Yetkililere kesin surette haber vermemeliyiz.
Burası suç mahalli Fredwynn. Polis onlar.
Evet, suç mahalli gibi görünüyor. Kabul.
Ama varlıklı, genç bir adam olarak
emniyet yetkililerine hiç güven duymuyorum.
Buna saygı göstermenizi rica ediyorum.
Ayrıca birkaç olay yüzünden şüpheli listesinde olabilirim.
Endişelenmeli miyiz?
Eskiden pek bir şey bilmezdim. Şimdi çok biliyorum.
Sence bizi arıyorlar mıdır?
-Enselerinde olduğumuzu biliyorlar. -Çok rahatlattın.
Bence buradan çıkalım artık.
Bu ortam beni korkutuyor.
Hey!
Hey! Göt suratlı!
Clara Torres nerede?
Artık dönüşü yok.
Gidilmeyen tek yolun, aslında ileriye götürecek
tek yol olduğunun anlaşıldığı o kritik an.
Nasıl bir vahamet pusu kurmuş olursa olsun
dedikleri gibi buradan dönüş yok.
Şovumuzun bu noktasında
siz sevgili izleyicimizin de
amansız bir mücadele içinde olması muhtemel.
Bahisçiler ve kumarbazların tabiriyle
mecburi bir rest söz konusu.
Sizi temin ederim ki bu yanlış bir karar.
Her zaman bir yol bulunur.
Hikâyenin bu heyecan verici noktasında bile, sizi eski hayatınıza
geri dönmekten alıkoyan hiçbir şey yok.
Tek bir tuşa basarak özgür kalıp
kitap okumaya, bahçeyi sulamaya
veya bahçede kitap okurken
eşinizle sevişmeye geri dönebilirsiniz.
Tabii, gözü pek ve azimli kahramanlarımız gibi
merakınıza yenik düşeceksiniz
ve cevap aramaya devam edeceksiniz. Sizi durdurmayacağım.
Artık bazılarınız bu hikâyenin bir parçası oldu.
Ama önceden uyarayım:
Avcı düdüğünü çalıp ava çıktığınızda
tavşan, şelale, ejderha veya hayaller peşindeyken
mutlaka iki hayati soru karşınıza çıkacak.
Cevap uğruna ne kadar koşabileceksiniz?
Ve cevabı yakaladığınızda ne olacak?
Peki, güldük eğlendik
ama sonra görüşürüz millet.
Dur, olmaz. Öylece gidemeyiz. İlk 48 saat çok önemli.
-Tek istediğim yunuslarla konuşmaktı. -Benim dans etmek.
Hayır, bu doğru değil. Yalan.
Yer çekimsiz dans salonu, yunusla iletişim,
bunlar bahane.
O kâğıdı aynı sebeple aldık.
Kaybedecek bir şeyimiz yok diye.
Şimdi birinin bize ihtiyacı var
ve siz yürüyüp gidecek misiniz?
Belki yanıldım.
Hiç inanmamaktansa
fazladan inanmayı tercih ederim.
Peter!
Peter! Peter, iyi misin?
-Peter! -Peter!
Peter! Beyin sarsıntısı var mı?
Kafana daha önce birçok darbe aldığını unutma.
Tamam. Bu bir hataydı.
Sakın uyuyakalma!
Ne yaparsan yap ama sakın uyuma bak!
Aman Tanrım.
Peter.
Sensin.
Olamaz. Aslında sen değilsin.
Değilsin. Artık biliyorum.
Bunu unutmaman gerek Peter.
Bundan sonra ne olursa olsun.
Bana söz ver Peter.
Söz veriyorum.
Gerçeği unutmayacağına söz ver.
Peter!
-Simone. -Ah, çok şükür iyisin.
Seni bulamadık ve çığlığını duydum sandım ve...
Bir daha öyle yapma!
-Üzgünüm. -Tanrım!
Sütçü adam. O da aşağıda.
Bu taraftan.
İşte burada.
Tamam.
Peter! Peter dur.
Elimize bir şeyler mi alsak?
-Ne çıkacağı belli olmaz. -İyi fikir.
Bende biber gazı var.
-Güzel. -Bir şeyler vardır.
Harika.
Buna şaşırmış olamazsınız.
Peki.
Önce ben.
-Tamam. -Tamam.
Sadece tamam mı yani?
Pekâlâ.
Olur da dönemezsem benle arkadaş olduğunuz için teşekkür ederim.
-Peter! -Peter!
Beni burada bırakmayın! Saldırıyorlar!
-Peter! -Saldırıyorlar!
-İyi misin? Ne oluyor? -Peter!
Peter kapıyı aç! Aç kapıyı Peter!
-Peter! -Peter!
-Saldırıyorlar!
İyi misin?
Dayan Peter! Dayan!
Kazanmalarına izin verme Peter! Saldır onlara!
Boyunlarını ısır! Saldır!
Girebilirsiniz.
Şey, yanılmışım. Kimse saldırmıyormuş.
Bu konuda bir daha konuşmak istemiyorum.
Tamam.
-Bu ne? -Bu ne...
-Merkezleri. -Evet.
-Karanlığın kalbi. -Çok yaklaştık.
Yaklaştık. Hissedebiliyorum.
Dosyalara bakın.
-Bakayım. -Oyuncuların dosyası.
Oyuncu dosyası olduğunu biliyordum!
Herkesin mi?
Güçlü ve zayıf yönleri,
kişiliği, topolojisi
tıbbi kayıtları.
Bu annesini sevmiyormuş.
-Bakayım. -Bundan yüzlerce olmalı.
Yalnız Clara değil, hepimiz varız.
Hey!
Devam etmeliyiz.
Dominae in artibus.
Omnes ave auctor est.
Dominae in artibus.
Fredwynn!
Omnes ave auctor est.
Dominae in artibus.
Omnes ave auctor est.
Dominae in artibus.
Omnes ave auctor est.
Dominae in artibus.
Omnes ave auctor est.
Dominae in artibus.
Omnes ave auctor est.
Dominae in artibus.
Omnes ave auctor est.
Dominae in artibus.
Omnes ave auctor est.
Dominae in artibus.
Omnes ave auctor est.
-Hey! Selam. -Janice.
-Bu ne? -Bilmem ki.
Biri bunu giymemi söyledi.
Ne oluyor? Final mi bu?
Anlamadım. Odaklanmalıyız Görevimiz gerçek Clara'yı bulmak.
İşler kızışıncaya dek bekleyip harekete geçelim.
Çıkan karmaşadan yararlanırız.
Dominae in artibus.
Omnes ave auctor est.
Soteria Taşı'nı getirdik.
Kraliçemize layık bir servet.
Clara'yı hemen serbest bırakırsanız affedileceksiniz.
İyi denemeydi
ama Clara tüm dünyevi servetlerden daha önemli.
Sessizliğimiz satılık değil.
Clara'yı geri alana dek
kıyamete kadar peşinizdeyiz.
Ne diyorsun sen? Clara sizdeydi ya.
Onu almaya geldik.
Clara bizde olsa Aydınlanma Kafesi
boş olur muydu sence?
-Kafeste mi tutacaksınız? -Verin işte şu Clara'yı.
Dünyayı değiştirmeye yardım edecek. O bize ait!
Clara herkese ait.
O bir sanatçı, mal değil.
Zavallılar!
-Siktir be asalak! -Serseriler!
Ezikler!
-İşte. -Öyle mi?
-Şimdi. -Şimdi mi?
Hadi gidelim.
Willkommen. Hoş geldiniz.
Sonunda.
Ve tebrikler.
Bir ay önce renk seçip
nerelere geldiniz bir bakın.
Bu gece büyük zihin, beden ve ruh yolculuğunun
zirvesini yaşayacağız.
Bir albüm ismi olarak, "Ne kadar uzun ve tuhaf bir yolculuk oldu."
Fakat bunu lütfen maceranızın sonu olarak görmeyin.
Bundan sonra ne olacağı size kalmış.
Geleceğiniz başlıyor. Beş, dört,
üç, iki, bir.
Tekrar merhaba dostlar.
Sizler dostumsunuz.
Benden ve savunduğum her şeyden nefret edenler bile.
Yani muhtemelen birçoğunuz.
Selam Janice. Seni görmek çok güzel.
Ah! Peter, Simone, Fredwynn. Bize katılmanıza çok sevindim.
Şimdi benden haz etmeyenler hatta belki de
nefret edenler, kendimi son bir kez açıklamama
izin verin lütfen.
Enstitümü yıllar önce kurduğumda
tek bir amacım vardı.
Özenle araştıran, yorulmak bilmez bir endüstriyle
insanlığı iyiliğe teşvik etmek.
Ben insan ırkının gelişimini destekliyorum.
Amma büyük konuştun.
Gerçi sahtekârların işi bu, değil mi?
Boş sözler ve boş kalpler.
Başka Bir Yer Cemiyeti, insanları tüketim
ve açgözlülük karşısında özgür kılmaya gayret eder.
O her fikrin etrafına çit örmek
ve insani deneyim şenliğinden para kazanmak istiyor.
O ise sizi uçuruma itmek istiyor.
Amaçsız idealizm, ilerlemenin düşmanıdır.
Keşif.
Özgürlük.
Girişim.
Anarşi!
İlham!
Neşe!
Zamanın doğumundan,
Taş Devri'nden Uzay Çağı'na kadar
zıtlıklar insanlığa bela olmuştur.
Kardeşi kardeşe,
abiyi ablaya düşüren
insanların değişmez sorunu.
Ancak şimdi en önemli soruyu sormamız gerekiyor:
Başka bir yol var mı?
Ne?
Klonmuş.
Biliyor musun, ikizlerin %30'u üçüncü kardeşi anne rahminde yutar.
Ne?
Sadık Jejune üyeleri.
Başka Bir Yer temsilcileri.
Şimdi dostlarınıza dönüp
bir bakın ve onları kendinizmiş gibi
düşünün.
Bir taraf Clara'ya tapmak, diğeri esir etmek istiyor.
Bu kötücül kaideleri yıkmalıyız.
Son göreviniz budur.
Duydunuz! Yıkalım şu zıkkımı!
Mükemmel.
Şimdi tuniklerinizin iç cebinde
basitleştirilmiş Hafıza Medyası diski bulacaksınız.
Lütfen onu alıp şakaklarınıza sıkıca yerleştirin.
Şimdi odaklanın.
Tüm bu yolculuk boyunca tecrübe ettiğiniz en eğlenceli,
en sevdiğiniz anı,
en güzel takım çalışmanızı düşünün.
Hanımlar ve beyler,
Başka Bir Yer Cemiyeti, Boş Vermiş Radyo'yu dinliyorsunuz.
Şöyle bir etrafınıza bakın.
Artık aileniz olan cesur ruhların
yüzlerine bir bakın.
Korkmayın. Başka Bir Yer Cemiyeti burada.
Ben Kumandan 14.
Sizler Boş Vermiş casuslar olarak seçildiniz.
Hücrenizin anahtarı ayaklarınızın altında.
Eğilip alın ve kapıyı açın.
Özgür erkekler ve kadınlar olun!
Gerçeği unutmayacağına söz ver.
Janice. Janice yapma.
Birlikte çalışarak ruhların topraklarını sulayacak,
ailelerimizin ve toplumumuzun köklerini güçlendireceğiz.
Aman Tanrım.
Her şey işbirliği dersi vermek içinmiş.
Kusacağım.
Simone, bak.
Mikrofilm makinesi. Bundan anlarım.
Ah, ne harika bir takımdık.
Çok etkileyiciydi!
Oraya gidene kadar çok kan kaybedersen diye
söyleyeyim dedim.
-Tamam. Evet. -Tamam mı?
Bir saniye.
Tüm bunlar oyunun bir parçasıysa o zaman...
Başından beri oyunu oynuyormuşuz.
Yüzlerce, binlerce,
milyonlarca çiçek açacak!
Fakat sadece bir tanesi kendini gösterecek!
Küçük bir kasaba kızı
Yaşıyor bu yalnız dünyayı
Atlıyor gece yarısı trenine Varmıyor hiçbir yere
Peter nerede?
Hayır Peter. Hayır.
Aman Tanrım!
Müziği durdurun!
Ver şunu bana!
Müziği durdurun! Durdurun lütfen!
Bu Clara değil. Gerçek Clara başka.
Bu o değil ama gerçek bir Clara var.
Şu an bir yerlerde başı belada.
Peki, kim bizimle? Kim bizimle?
Sen kendini çok kaptırmışsın. Kafan karışmış.
Hiç de karışmadı.
Karışmıştı.
Evet, karışmıştı ama artık uyandım.
Uyandım ve çok sinirliyim.
Çünkü gerçeği bilmek istiyorum!
Sakin ol. Bu sadece bir oyun evlat.
O nerede Octavio?
Jenny, ışıklar lütfen.
Hayır.
Hayır!
Biri neler olduğunu söylesin!
Ne oluyor?
-Söyleyin, ne bu? -Peter yeter!
Çok üzgünüm Peter.
Yanılmışız.
Yapmayın.
Fredwynn, Janice... Janice, gel lütfen.
Janice, destek lazım.
Gelemem.
Bitti dostum. Hadi.
Lütfen.
Hayır.
Özel olduğumu söyledin.
Herkese öyle söyledim.
Harika iş çıkardınız! Mükemmeldiniz.
Hey, şuna bak. O adam.
Yok artık.
Adam kesinlikle utancından mefta oldu.
Belki hayaletidir.
Kes şunu.
Seni duyabiliyorum.
Çok eğlenceli!
Hey!
Bak ben harika değildi falan demiyorum.
Fazla mı harikaydı diye soruyorum.
-Mantıklı bir soru. -Evet.
Yıkma Odası'na bayıldım ben.
-Ben de! -Evet!
Tembel hayvanlı çantaya bayıldım!
Ah, evet.
Yunus da çok tatlı ve konuşkandı.
Yapma! O kesin kuklaydı.
Daha gerçekçi bir hayvan kullanılmalıydı.
Yani evet.
-Sen Düğüncü Kadın'sın değil mi? -Evet.
-Ah, evet. Doğru!
Merhaba! Ben Janice. Tanıştığıma memnun oldum.
Sonuna kadar gelebilmen çok havalı bence.
Evet, havalı. Ben havalıyım.
Büyükannem Wheel of Fortune
bitmeden uyuyakalıyor.
Aferin Janice.
Tematik açıklamaların çoğuna katılıyorum
ama bir şeye içerledim doğrusu...
Muhabbetinizi çok sevdim.
Bayıldım. Ama gitmem gerek.
Arkadaşlarım beni arıyordur.
Size iyi eğlenceler diliyorum.
Sizle konuşmak güzeldi.
-Görüşürüz! -Hoşça kal.
Peki, arkadaş derken sana dayanmaları için
rastgele seçilen gençleri mi kastediyorsun?
Kes şunu. Onlar benim arkadaşlarım.
Doğru. Özür dilerim.
Neredeler peki?
Çok iyi arkadaşlar ya hani.
Açıkçası ajansımda birkaç rol vardı
ama "Stu, bu hayatının rolü!" dedim kendi kendime.
Sen Octavio musun yoksa Kumandan 14'ü mü?
İzninizle.
İş konuşacağız.
Kusura bakma.
Teşekkürler.
Doğrusu sürekli yer değiştirdik.
Aramızda kalsın,
söylediğim diğer altı kişi hariç tabii ama benim Octavio'm
biraz daha ağırbaşlıydı.
Ben ona Esas Octavio diyorum.
Ben Chucklar Dorp.
-Chucklar mı? -Evet.
Hem benim hem abimin adı Chuck.
Biz de iş dünyasında kendimize Chucklar diyoruz.
Sadece aktör müsün yoksa işin...
Sadece aktör mü?
Hiç de değil! Her yerdeyim. Birçok alanda.
Oyunu kastetmiştim.
Tasarımda çalıştın mı? Birkaç sorum olacaktı.
Bir, cinayet izini tek keşfeden biz miydik?
Değilsek kaç takım oyunda o seviyeye gelebildi?
İki, tüm bilgilerimiz neden sizde?
Ve ayrıca
avukatım elinizdeki o bilgiler için
kime dava açsın?
-Üç... -Dur hele dostum!
-Sen iyi misin? -Evet.
Yanıldım ve ben nadiren yanılırım.
Bu yüzden de hayatıma devam edebilmem için
ne zaman, nerede ve neden yanıldığımı bilmem gerekiyor.
Mimarla konuşsan iyi olur gibi.
-Her şeyi onlar yaptı. -Evet.
Kim bu Mimar? Nerede?
Bilmem. Kim bilir onu da bilmem.
Kim olduklarını bilseydim
Pam'le veya Steve'le falan konuş derim.
Bir şey soracağım. Nerede nitröz bulabilirim?
Hemen kaç.
Viski.
Zarif Kocaayak anlıyor,
aynı takımdaydınız diye böyle diyorsun ama...
Ciddiyim. Peter'ın yaptığı çok cesur bir hareketti.
Herif büyük Clara sahnesini mahvetti ve ağlamaya başladı.
İtiraf et, bok gibi bir herif.
O, bu söylediğinin tam tersi biri, haberin olsun.
Kusmuk gibi öyleyse.
Peki, kendi kendimi sabote ettim.
Ama hayır, Peter...
Peter harikadır.
Komiktir,
düşüncelidir, kibardır
ve insanlar konuşurken dinlemeyi bilir.
Doğrusu başta bu sinir bozucuydu
ama sonra sevdim.
Birçok insanın bunu yapmadığını fark etmemi sağladı.
Ve çok naziktir.
Mesela bir şeye yaslanırken onu kırmamak için
çok dikkatli davranır.
Tanrım. Adamla evlenmek için neyi bekliyorsun?
Ne?
-Hayır, öyle değiliz yani... -Hadi oradan.
-Hayır. Biz... -Ondan hoşlandığın belli.
Aramızda bir şey olmayacağı da belli.
Eğer sen de öyle düşünüyorsan
Zarif Kocaayak biraz dolaşacak.
Dur. Affedersin.
Öncelikle aramızda bir şey olmamasının Peter'la alakası yok.
Ne yani, Peter'la aramda bir şey olmasının
mümkün olabileceğini
düşündüğüm bir an olmuş mudur?
Evet. Peki. Belki olmuştur.
Ama bir önemi yok, ona arkadaş olalım dedim.
Ve Peter ne denirse onu anlar.
Ayrıca muhtemelen sadece
anın büyüsüne falan kapılmıştı.
Olur ya hani öyle anlar.
Bir anlamı yok yani.
Yani bu iş karışık demek istiyorum.
Sen bu çocuğa düşmüşsün.
O da sana düşmüş.
Zarif Kocaayak'a göre oldukça basit.
Fredwynn! Ah Fredwynn!
Selam.
Mimar kimin nesi biliyor musun?
-Hayır. -Tamam.
Dur. Nereye gidiyorsun?
Perdenin ardındaki sihirbaz,
onlarla konuşmalı ve anlamalıyım.
Onlar burada. Buradalar, biliyorum. Kesin.
Tek bir soruyla insan davranışlarının %99'unu
tahmin edebilirsin.
-Hangi soru? -"Seri katil ne yapardı?"
Böyle bir durumda saklanırdı.
Eserini görmek için pusuya yatardı.
-Anladım. -Yani buradalar.
Fredwynn, hayır.
Bak, geçmişte bazı noktalarda ayrıldığımızı biliyorum
ama bu Mimar denen kişiyi birlikte arasak daha iyi olabilir.
Ayrı ayrı daha iyi ararız.
Bir saat sonra tekrar buluşalım mı?
Tamam.
Harika.
Ne haber P?
Biraz konuşsak mı?
Hey, Petri Kabı, beni görünce bir müzik duyduğunu söylemiştin
ve ben de bunu yapamam demiştim ya hani. Şey...
Kandırdım!
Tamam.
Yapabilirim.
Sorun yok. Yapabilirim.
Ne?
Hayatı için sınır tanımayan biriyim ben.
Tabii öylesin.
Tamam.
Ya şimdi ya hiç.
Hey.
-Petes. -Selam.
-Müsaitsen biraz...
Dans etsek?
Tamam.
Hadi!
Hadi! Var sende birkaç numara. Göster hadi.
Bir hareketim var. O da... Bu işte.
Chardonnay, ama meşemsi olmasın.
Bu oyuna tam olarak nasıl girdin?
Annem menajerim olup boyunu aşan bir işe girişti.
Nakit sıkıntımız da var.
Ayrıca iki solo sahne vermişlerdi.
Onu sormadım. Seni kim tuttu?
Bilmiyorum. Jill'e sorabilirsin.
Jill kim?
Annem. Kendisi burada değil.
Rehabilitasyondaki abimle.
Seri bir katil nasıl olur da cinayet işleyip iz bırakmaz?
Kolay soru. Kurbanın kendini öldürmesini sağlar.
Duruma uygun değil ama ilginç.
-Neden arkadaşlarınla değilsin? -Arkadaşım yok.
Herkes yeteneğimi kıskanıyor.
Benim de üstün zekâmdan korkuyorlar.
Bak, bana sorarsan
insanlar bunu kaldıramıyorsa bu onların sorunu.
Ne olmuş zor biriysem?
"Ne olmuş zor biriysem?"
Ne olmuş?
"Ne olmuş zor biriysem?"
On dakikamız kaldı.
Zamanınızı iyi kullanın.
Kâğıdı kontrol edin.
Bitirdiğinizde
kalemlerinizi masaya bırakıp
kâğıtlarınızı masama bırakın.
SEFGİLİ FREDWIN BENİM OL
SEVGİLİ FREDWYNN BENİM OL
Evet Kumandan... Şaka yapıyordum.
-Kandırdım. -Oyun oynamayı bırak!
Haklıyım değil mi? Bunu evet olarak alıyorum, hadi.
Nerede, göster! Nerede?
Eğlenmek nedir bilir misin?
İnsanlar bunu kaldıramıyorsa bu onların sorunu.
Ya değilse?
Ya bizim problemimizse?
Pardon. Birini bulmam lazım.
Simone.
Ne yaptığını biliyorum.
Ve bu yaptığın iyi hissettirmiyor.
Peki.
Aranızdaki şey bitti mi yani şimdi?
Kesin bitti mi?
Onunla ilgilenmiyorsan
Zarif Kocaayak hemen harekete geçecek.
Bana acıdığı için yapıyor.
İyi hissettirmeye çalışıyordu.
Simone ve ben sadece...
-Arkadaş mısınız? -Evet.
Aman Tanrım. Neyiniz var sizin böyle?
"Müneccimlerin Hediyesi"nin psikoseksüel versiyonu gibi
ama daha üzücü.
Flaş haber: Senden hoşlanıyor.
Nasıl yani, o...
-Ben de... -Evet, aynen öyle.
Ne yapacağım?
-Ne yapacağım? -Bilmiyorum birader.
Kızı reddederken buz gibiydin.
Böyle bir şeyin telafisi için iyi bir hamle yapmalısın.
Şimdi yine yalnızım
Gidecek hiç kimse ve hiçbir yer yok
Evim yok, arkadaşım yok
Selam verecek bir yüz yok
Şimdi gece dayandı kapıma
Kendimi inandırabilirim Burada olduğuna
Bazen herkes uyurken Tek başıma yürürüm gece karanlığında
Onu düşünür ve mutlu olurum Yanımda...
Ah, yine mi sen!
Vermen lazım.
Şirin küçük ellerimden çekip alamazsın herkesin...
Pardon.
Merhaba.
Tek başıma
O yanımdaymış gibi davranıyorum
Yalnız başıma
Sabaha kadar onunla yürüyorum
Onsuz Kollarını boynumda hissediyorum
Ve yolumu kaybettiğimde
Gözümü kapatıyorum
Beni buluyor
Yağmurda
Kaldırım gümüş gibi parlıyor
Tüm ışıklar
Nehirde buğulanıyor
Karanlıkta
Yıldızlar ağaçları aydınlatıyor
Ve benim tek gördüğüm ikimiz Sonsuza ve sonsuzluğa
Ve biliyorum
Her şey zihnimde oluyor
Kendi kendime konuşuyorum
Onunla değil
Yine de biliyorum
Gözü görmüyor
Yine de söylüyorum
Söylüyorum, söylüyorum
Bizim için bir yol görünüyor
Ona âşığım
Ama gece sona erdiğinde
O gidecek
Nehir sadece bir nehir
Onsuz
Etrafımdaki dünya değişiyor
Ağaçlar çıplak kalıyor Ve sokaklar yabancılarla doluyor
Ona âşığım
Ve her gün öğreniyorum
Hayatım boyunca
Sadece rol yapıyormuşum
Onsuz Dünya dönmeye devam edebilir
Mutlulukla dolu bir dünya
Hiç bilmediğim
Ona âşığım
Ama sadece
Kendi
Kendime
Çok özür dilerim. Sandım ki sen bana...
Sus Peter.
Janice'i gördünüz mü?
Görmemişsinizdir çünkü burada değil. Ben baktım.
Sonuç olarak Janice kayıp.
Belki haber vermeden gitmiştir.
Yok. Janice öylece gitmez.
Yani onu arayacağız, değil mi?
Biz arkadaşız. Arkadaşlar öyle yapar herhâlde.
Kesinlikle.
Ve arkadaş elini çabuk tutar.
Tamam.
Yaklaşıyor musun yoksa uzaklaşıyor musun şoför?
Selam.
Hey. Şey, pardon.
Arkadaşım Janice'i gördünüz mü?
Pardon, bölüyorum. Ben Peter. Şarkı söyleyen adam.
Janice'i gördünüz mü?
-Yaşlı kadını gördün mü? -Buradaki herkes yaşlı.
-Hayır. -Hayır.
Merhaba.
Merhaba!
Merhaba! Alo!
Merhaba!
Selam Janice.
Merhaba.
Sensin, değil mi?
Mimar sensin.
Nereden bildin?
Nasıl bildiğimi bilmiyorum.
Biliyorum işte.
-Oyununu mahvettiğimiz için üzgünüm. -Ne istiyorsun Janice?
Sanırım Clara'yı, arkadaşlarını
ve Başka Bir Yer'i bulmak istiyorum.
Biliyorum.
Hepsi oyunun bir parçasıydı ama...
...Clara Torres gerçekti, değil mi?
Ben sadece gerçeği duymak istiyorum.
Sanırım o kadarını bilmeyi hak ediyorsun.
Gerçek şu ki Clara öldü ve hepsi benim suçum.