Ne zaman oldu ki?
Tamam. Siz ikiniz, gece izinlisiniz.
Evin ışıklarını yakıp herkese
iyi geceler diyelim madem.
The Muppet Show'a hepiniz hoş geldiniz, sağ olun.
Bu her ne kadar kötü hissettirse de
özel bir duyurum olacak size.
Belki de sonunda şansımız dönmüştür.
Evet, belki bu akşamki gösteri iptal olur.
Bu akşamki gösteri iptal.
Ne düşünüyorsun?
Ben de yapabilirim.
Elinizden geldiğince iyi oynayın.
Hadi takım! Hadi!
"Y" alayım. "A" alayım.
"Ş" alayım. "A" alayım. Y-A-Ş-A.
-Etkileyici, değil mi? -Yaşa.
Ben de yaparım.
Yoksa soyunma odasında konuşacak bir şey olmaz.
Clarence!
Yardım et Clarence!
Kurtar beni!
Ah, o benim favorim.
Bunu yapmak isterim.
...eşim ve çocuklarım.
Yardım et Clarence, lütfen.
Lütfen! Tekrar yaşamak istiyorum.
Anne baba, benle buluştuğunuz için teşekkür ederim.
-Tabii. -Biz burada yaşıyoruz.
Öyle tabii. Bu harika baba.
Hemen konuya gireyim.
Çok işiniz var, biliyorum.
Hayatıma dair önemli bir karar verdim.
Çok heyecanlıyım ve umuyorum ki siz de
bu konuda benim kadar istekli olursunuz.
Nedir?
Ben...
...bir oyuncu olmaya karar verdim!
Şey...
Ben...
Bence bu çok cesurca bir karar oğlum.
Aktör olmak zordur.
Hep eğlenceyle geçmez. Çok çalışırsın.
Biliyorum baba ve güzel bir noktaya değindin.
İyi bir oyuncu olmak için ne gerekirse yapmaya hazırım.
Nasıl bir oyuncu olacağını düşündün mü?
Nasıl yani?
Yani ciddi bir oyuncu mu olacaksın,
komik mi,
televizyonda mı oynayacaksın, filmde mi yoksa tiyatroda mı?
Hepsini istiyorum.
Mike Ditka, Dick Butkus Mike Ditka, Dick Butkus
Şeref, kural, sadakat gibi kelimeler kullanıyoruz.
Bunları bir şey savunurken hayatın belkemiği olarak alıyoruz.
Siz, vurucu nokta olarak kullanıyorsunuz.
Aman Tanrım.
Teşekkürler Peter. Bu sefer gerçekten.
Dışarı développé.
Passé.
Dışarı développé. Passé.
Çok teşekkür ederim.
BUGÜNÜN SEÇMESİ: KOMİK ROLLER!
SADECE KOMİK OYUNCULAR! TEŞEKKÜRLER
Sen her şeyi yaparsın.
Güldür onları
Bilmez misin sen? Gülmeyi herkes ister
"Aktör ol sen oğlum." dedi babam
"Ama komik olanından."
Kapıda kuyruk olacaklar
Bayatlamış pavyon şakaları uğruna
Veya Shakespeare çalışıp Yüksel elit tabakaya
Bas bir muz kabuğuna Dünya ayaklarının altında!
Güldür onları!
Güldür onları
Güldür onları!
Müthiş gösteriydi evlat.
Hiç böylesini görmemiştim.
Sen çok özel bir çocuksun.
Teşekkürler efendim.
Senin gibi özel bir çocuğa biri sahip çıkmalı.
Bu eşsiz yetenekleri de iyi değerlendirmeli.
O kişi ben olmak isterim.
Yeteneğinin muhafızı olacağım. Ne dersin buna?
Çok teşekkürler efendim! Sizi pişman etmeyeceğim.
Eminim etmezsin evlat.
Eminim etmezsin.
Birileri çocuğa kutlama için çikolatalı süt getirsin.
Vay canına, çok güzelmiş!
Geldiği yerde bundan çok var.
Hazır ol evlat.
Çok çılgın bir yolculuk olacak.
Güldür onları
Bilmez misin sen? Gülmeyi herkes ister
"Aktör ol sen oğlum." dedi babam
"Ama komik olanından."
Kapıda kuyruk olacaklar
Bayatlamış pavyon şakaları uğruna
Veya Shakespeare çalışıp Yüksel elit tabakaya
Eleştirmeni memnun edip Yiyecek laf bırakma
Bas bir muz kabuğuna Dünya ayaklarının altında!
Güldür onları!
Kükret onları, avaz avaz bağırt
Üstlen suçu sonra...
Bizim dünyamızda işler gayet iyi, değil mi?
Bu gidişle hayatın boyunca hiçbir zaman
endişe etmene gerek kalmayacak.
Sen yaptığın şeye aynen böyle devam et.
Gerisini ben halledeceğim.
Sorun da bu zaten.
Şu an yaptığım şeyi yapmaya devam edebilir miyim bilmiyorum.
-Yorulmaya başladım yani. -Yoruldun mu?
Tabii yorulursun. Bu şehirdeki en çalışkan çocuksun.
Bu yüzden şu anda olduğun yerdesin.
Unutma, oyunculuk hep eğlenceyle geçmez.
Yok, biliyorum. Sadece...
Bilemiyorum.
Farklı bir şey denemek iyi olur
diye düşünmüştüm.
Farklı bir şey mi?
Farklı bir şeye para vermezler ki.
En iyi şovlarına verirler. Saltolarına verirler.
Sakın unutma, stüdyonun kapısında
bir dizi çocuk sen olabilmek, salto atabilmek için
sol bacağını verir.
Tek bacakla nasıl salto atacaklar ki?
Ne hissettiğini anlıyorum.
Hepimiz bazen yoruluruz.
Ben neyin işe yarayacağını biliyorum.
Garson.
Lütfen bu özel çocuğa
en iyi çikolatalı sütünüzden bir kutu getirin.
Tabii ki, Coleman Beyefendi.
Knudsen ve ev usulü sütümüz var.
En iyisinden dedim!
Bu, Palyaço Yüzlü Çocuk.
Ev usulü şeyler falan içmeyecek!
Peki efendim. Knudsen geliyor.
Şimdi dinle beni, birlikte çok yol kat ettik
ve isteyebileceğin tüm oyuncaklara sahipsin.
Kısa bir mola verip hayatın tadını çıkarmak istersen seni anlarım.
Belki söyleyecek yeni bir şarkı bulursun.
Belki hüzünlü bir şarkı olur?
Abartmayalım lütfen. Komik bir şarkı olmalı.
Ama istersen biraz daha az komik olabilir.
Yeter ki çok komik olsun.
Ama kendimizi aşmayalım.
Ben son bir gösteri yapmayı teklif ediyorum.
En büyük gösterimiz.
Treni rayın sonuna kadar sürüp
sonra tam duvara çarpacakken trenden atlayacağız.
Bu biraz riskli gibi.
Son söylediğimde ciddi değildim.
Ah, işte geldi.
Direkt doldur sen. Doldur.
Hadi evlat, iç.
Biraz içip bırakma.
Sen bunu hak ettin. İç.
Merak etme evlat. Geldiği yerde bundan çok var.
Perdeye iki dakika.
Teşekkürler.
Korkuyor musun?
Hayır. Pek bir şey hissetmiyorum.
Evet.
Ben de galiba.
Bu son, biliyorsun değil mi?
Evet.
Tabii ki.
Özür dilerim.
Önemli değil.
Güldür onları
Bilmez misin sen? Gülmeyi herkes ister
"Aktör ol sen oğlum." dedi babam
"Ama komik olanından."
Kapıda kuyruk olacaklar
Bayatlamış pavyon şakaları uğruna
Veya Shakespeare çalışıp Yüksel elit tabakaya
Eleştirmeni memnun edip Yiyecek laf bırakma
Bas bir muz kabuğuna, altında...
Güldür onları
Kükret onları, avaz avaz bağırt
Üstlen suçu... Tosla duvara Sök dikişi
Zarif bir dansçı numarasıyla Çık bu yola
Kıpır kıpır oyna ta ki... Kıkırdayıp dur ortalıkta
Sonra da kremalı turtayı yersin suratına
Güldür onları
Ha, ha, ha, güldür onları
Güldür onları
Ha, ha, ha, güldür onları
Güldür onları
Ha, ha, ha, güldür onları
Octavio nerede?
Gitti. Ama sana bunu vermemi söyledi.
Yani evet, en son o zaman içtim.
Sanırım en sonunda...
...kullanılmış gibi hissettim, boş hissettim.
Bilmiyorum.
Kayboldum... Kendimi kaybettim bu süreçte.
Her şeyi yapabilirim sanırdım, bir bakıma yaptım da.
Ve şimdi ne yapmam gerektiğini bilmiyorum bile.
Cidden bu kapıdan çıkınca ne yapacağımı bilmiyorum.
Ve son 20 yıldır sadece
şakalar yapıp kendimi sevdirmeye çalışıyorum.
Ama bence şu an hiçbir şey komik değil
Ayrıca...
...kendimi de sevmiyorum.
Beni sevmenizi beklemiyorum.
Tükendim.
Burada olmak istemiyorum.
Bu odaya nasıl geldim, bilmiyorum.
Bu odada geldiğim için kendime gerçekten çok kızgınım.
Ve keşke yeni gelenle paylaşabileceğim
ilham verici bir anım olsaydı.
Ama yok.
Özür dilerim. Bugün benden bu kadar.
Teşekkürler Jason.
Selam.
Jason.
Özür dilerim.
Ne için?
Ben... Bilmiyorum.
Huyun bu biliyorum ama yanlış bir şey yapmadan
özür dilemeyi bırakmalısın.
Kendini böyle daha çok seversin.
Tamam. Teşekkürler.
Dediklerini anlayabiliyorum.
Tabii ki senin durumunla aynı değil ama...
...o boşluk hissini bilirim.
Evet.
Senin de öyle hissetmene üzüldüm.
Ve ne yapacağını bilmeme hissini de bilirim.
Yetişkin bir kadın olarak başka bir yetişkin kadına
ne yapılır diye sormuştum.
Çünkü hiçbir fikrim yoktu.
Filmlerde pikniğe veya müzeye gidildiğini görmüştüm ama...
...hiç ayık kafayla bir pazar geçirmedim ben.
Pazar ne yapıyorsun?
Parkta piknik, müze falan...
Peki. Sağ ol.
Canım ne isterse işte.
Yeni bir şeyler yapıyorum, meşgul ediyor.
Meğer hayatım oldukça basitmiş ve...
...havalı bir şey olmayı bekleyen bir sürü ucuz hurda var.
Şey...
Umarım bir gün görme şansım olur.
Şimdi mi?
Nasıl yani? Şu an mı?
Neden olmasın?
Her an, şu andayız.
Şimdi.
Ve...
Şimdi.
Bir yere mi gitmen lazım?
Hayır.
Gidecek bir yerim yok.
Tamam.
Bu arada ismin neydi?
Simone.
Simone? Hey!
Simone?
Bunu neden yapıyoruz?
Karşıya geçmeden sağa sola bak.
Fiziksel bir aktivite yapacağımızı söylememiştin.
GÜZEL ŞEYLER AMBARI
Burası iş yerin mi?
Burası her şeyim.
-Burası senin mi? -Hayır.
Hayır, çiftlikte çalışıyorum ben.
At boklarını falan temizliyorum.
Ama burada kalmama izin verdiler.
Yeni eşyalar da yapabiliyorum, değiyor yani.
Evet.
O Hafıza Medyası Merkezi.
Senin fotoğrafların var mı burada?
Yok, ben...
...fotoğrafı çeken kişiyim.
Kameranın arkası güvenli.
Yani beni orada bulamayacaksın.
Genç hâlimi.
Tanrım, genç hâlimle sohbet etmek...
O kız berbattı.
Buna bayıldım.
-Lütfen dokun. -Sahiden mi?
-Çarkıfelek gibi çevirsem? -Çevir hadi.
Bu kadar değişik şey nereden aklına geliyor?
Bilmem. Genelde rüyamda görüyorum.
Önceki bir hayatın yankıları gibiler.
Ben pek uyuyamam.
-Gece 3'e kadar uyusam iyi. -Düzelir.
Bunu çok duydum.
Nereden başlasam bilmiyorum.
En baştan başlamak en iyisidir.
Kendinden.
Neleri sevdiğinden.
Ne seversin?
Şu an hiçbir fikrim yok.
Sarhoşken daha kolaydı.
İstersen oturabilirsin.
Düşünme. Sadece yaz.
Ne seversin?
-Ne oldu? -Hiç. Sadece...
Bu çok aptalca.
Listem. Listem çok saçma.
-Bakayım mı bir? -İster misin?
Şaşırmaya hazır ol. Buyur.
Ürkünç şeyler.
Ve sürprizler.
Bunlar harika şeyler. Ben çok severim.
Ben de ama aynı zamanda yetişkin bir adamım.
Sevdiğin şeyleri yaz dedin ve iki şey yazabildim.
Ürkünç şeyler ve sürprizler.
Bu kadar.
Yani bence bu...
...çok utanç verici.
Jason, bir fikrim var ama bana güvenmen gerek.
Şu an her fikre açığım.
BAŞKA BİR YER'İ ZİYARET EDİN EPWA HAYATI
Bununla ne yapmam gerekiyor benim?
Bir şansını dene.
KUTSAL
Bay Segel, biz de sizi bekliyorduk.
-Ben Jason. Memnun oldum. -Biz de öyle.
İki gece misafirimizsiniz.
Sizi Jejune Suit'e aldırttım, umarım sorun olmaz.
Hiç gerek yoktu. Teşekkürler.
Zevkle efendim.
16. katta istirahat sizi bekliyor.
Kartımı çıkarayım.
Hiç gerek yok.
Kutsal Boş Vermişlik'in tadını çıkarın.
KUTSAL LORRAINE OTELİ
Tamam. Teşekkürler. Sağ olun.
SABAH 10.03 112 KUZEY, 18. CADDE
KİMSE SENİ APTAL GÖSTERMEYECEK
Alo?
Yarın görüşürüz Norman.
Ne? Efendim?
Kutsal Boş Vermişlik'te.
Alo?
112 KUZEY 18. CADDE
Merhaba?
Hadi Jay.
-Merhaba. -Hesabınız.
Hesabım mı?
Cüzdanım ve telefonum mu?
Para üstü masada.
Tadını çıkar Norman.
-Adım Jason. -Bugün adın Norman.
"Müzik seni özgür kılacak."
KUTSAL BOŞ VERMİŞLİK
"Etrafındaki işaretlere bak."
"Aşağı bak."
YUKARI BAK
Merhaba.
Norman?
Pardon.
"Başka Bir Yer Çarşısı.
530, 4. Sokak".
"45 saniyen var. Sütçü yolu biliyor.".
Sütçü.
Sütçü!
Jason Segel, çükünü göstersene!
Merhaba?
Bozuğun var mı?
Cüzdanımı aldılar. Hiç yok, üzgünüm.
Bir bozukluğun vardır ama.
Bir şeyleri bozmadan neyiz ki biz?
Bu olur mu?
Bence senin bozmaya benden çok ihtiyacın var.
Bırak da bazen yansın bebeğim.
Formdan düşmüşüm.
"Başka Bir Yer'den gönderildi."
Peki.
ONU BUL
BOŞ VERMİŞLİK'İNİ YÖNLENDİR
Neyi farklı yapayım? Neyi değiştireyim?
Zeki orospu çocuğu seni.
"Bırak da bazen yansın."
BÖLÜM TAMAMLANDI
SONRAKİ BÖLÜM
Geleceğin hakkında bir fikrin var mı?
EVET / HAYIR
EVET
Elinden kaçırdın mı?
EVET
Boşluğa mı bakıyorsun?
EVET
Korkuyor musun?
EVET
Her zaman bilmemiz gereken tek şey...
SIRADA NE YAPACAĞIMIZDIR
Her zaman bilmemiz gereken tek şey...
Hiç komik değil.
Bunu hiç sevmedim!
Jason, sorun yok.
Tamam. Öyle mi? Sen kimsin?
Simone mu ayarladı bunu? -Hayır, bana bir şey demedi.
Onu şahsen tanımıyorum.
Bunu bir kez yaptı ve hediyelik bir kartpostal aldı.
Bu iş böyle yürüyor.
Ondan ona geçiyor. Anladın mı?
Bunlar benim hakkımda yani.
Aslında hepimiz hakkında.
Olay da bu zaten.
Jason çektiğin acı her nasılsa artık, kesinlikle eşsiz değil.
İnanması zor olsa da öyle.
Sen özelsin.
Ama eşsiz olduğun için değil.
Tam olarak herkes gibi olduğun için özelsin.
Mükemmel.
Ne oluyor hiç anlamıyorum.
Hayat kafamı karıştırıyor.
Bak, bir şey soracağım
ve aklına gelen ilk şeyi söylemeni istiyorum.
Tamam.
En iyi yaptığın şey ne?
Yeni eşyalar yapardım.
Güzel. Çok güzel.
Şimdi dinlediğini anlama testi yapacağım sana.
Tamam.
Her zaman bilmemiz gereken tek şey...
...sırada ne yapacağımızdır.
Bunları birleştir Jason.
Başkasına öğret.
Teşekkürler.
GÜZEL ŞEYLER AMBARI
4 AY SONRA
-Selam! -Selam!
Niye gülümsüyorsun?
Gülümsüyor muyum? Bilmem. Niye ki?
Evet.
Genelde böyle gülümsemezsin de...
-Belki gurur duyuyorumdur. -Bitirdin mi?
DISPATCHES FROM ELSEWHERE
Hadi canım!
Bu... Gerçekten çok güzel Jason.
Seninle gurur duyuyorum. Kendini buldun.
Evet. Teşekkür ederim.
Hayır, bunlar söylememi istediğin sözler.
Biliyorum çünkü burada öyle yazmışsın.
Çok beğendim.
Bence çok güzel ve özgün.
Ama senle ilgili kısımlarda,
kendi şahsi sorumluluklarına yer vermemişsin gibi.
Diğer karakterleri kötü tanıtıp kendini şey gibi göstermişsin,
bir kurban.
Peki. Ben öyle düşünmüyorum ama yine de çok iyi.
Dışarıdan bir gözün yorumlaması iyi.
Sanki bir şeyler eksik gibi, başka bir sahne,
bir laf lazım gibi.
İlla büyük bir şey olması gerekmez.
Kısa ve yerinde bir laf olabilir.
Eğer tüm olay kendini bulmaksa
kötü yanlarını da sahiplenmen lazım.
Kesinlikle. Evet.
-Kızdın mı? -Kızmak mı?
Yok, tam tersi.
Ben... Yapamadım...
İyi noktaya değindin.
-Kızgın gibisin. -Yok.
Bu kızgın surat mı?
Yani...
Şahsi sorumlulukmuş.
Kısa ve yerinde bir lafmış. Mıy mıy mıy.
Beni bırak.
Merhaba?
Beni bırak.
Beni...
...bırak. Biliyorum. Duydum. Niye öyle diyorsun?
Pardon. Dikkat çekmeye çalışıyordum da.
-Çektin işte. Ne var? -Büyü lan biraz artık.
-Düzgün konuş. Çocuksun sen. -Nah öyleyim!
Çocuk değilim ben. Senim.
Olay bu zaten. Ben senim, sen de çocuk falan değilsin.
40 yaşında yetişkin bir adamsın. Mağdur çocuk edebiyatından vazgeç!
-Sen bana... -Hayır!
Tanrı aşkına bırak beni be!
Çikolatalı sütü zorla içirmediler.
Kimse istemediğin bir şey yaptırmadı.
Sarhoş oldun, zengin oldun ve kendin olmayı bıraktın.
Tuhaf bir herifsin. Drakula kuklalı müzikal yaptın.
Garipliğini yaşamak yerine
şişko yüzünü kek ve viskiye boğup
ünlü kalmak istedin.
Kabul et bunu abi!
Git başımdan!
Git işte lanet olası! Uyuyorum.
Bu senaryo korkunç.
Ne kadar?
Olur, kabul ediyorum.
Tamam.
Yolunu kaybetmiş bencil, benmerkezci, hep bana diyen,
şımarık bir adamdım yani.
Kurban yok, kötü adam yok. Olay ben ve seçimlerimden ibaret.
-Doğru mu? -İşte bu. İyileştin.
Öyle mi?
Hayır, berbat bir hâldesin.
Ama bu başlangıç.
Şimdi gitmeliyim.
Büyüme zamanı.
Başka bir Muppets filmi yazman gerekirse yine gelirim.
Bu kadar şeyi hazmetmek zor, biliyorum.
Bu programda neler döndüğünü açıklamamı bekliyorsunuzdur.
Yo, ben neler olduğunu anladım.
Çok ilginç geldi bana.
Ve değişik.
Ve umut dolu.
Ve biraz da hüzünlü ama sevdim.
Asit almış Dövüş Kulübü gibi. Hayatı seven biri yazmış.
Ben sadece bunu neden yaptığını bilmek isterim.
Neden bu kadar önemli?
Her şeyi yapabilirim derdim.
Ama sonra o yönümü kaybettim.
Sonra bir arayışa girdim.
Tam olarak ne aradığımı
ve neden aradığımı bilmiyordum.
Kendimi yeniden mi buldum yoksa bu yeni bir şey mi bilmiyorum.
Tek bildiğim, bunu yazmak istedim.
Ayrıca bence çok eğlenceliydi.
Tuhaf, karanlık ve komikti.
Bunların hepsi bir arada olsun istedim.
Çünkü ben bunların hepsiyim.
Bu deneyim, bunu hatırlamamı sağladı.
Düşündüm ki kafası karışmış olanlara bir yardımı dokunabilir bunun.
Tıpkı eski ben gibi. Ya da şu anki ben gibi.
Belki de özünde hiçbirimiz
düşündüğümüz kadar farklı değilizdir.
Belki ben hem Jason'ım hem de senim.
Son.
Peki sence başarabilir misin?
Hayır.
Tek başıma yapamam ama...
...yardım alırsam belki.
Benim bunu öğrenmem çok zaman aldı.
Bulalım o yardımı.
Gerçekten çok güzeldi.
Hoş. Çok hoştu.
Çok etkileyiciydi.
Çok iyi oynamışlar bence.
Büyük bir kısmında.
Bazı anlar çok vurdumduymaz geldi.
Pek benlik değil ama olsun.
Evet, düşündüm de son bölüm çok benmerkezciydi.
Ben cemiyetle ilgili bir dizi olacak sanıyordum.
-Haklı aslında. -Janice hep haklıdır.
Yani, öyleyimdir.
Simone, sevdiğim şeyler listesini hatırlıyor musun?
Evet. Nasıl unutayım?
Meğerse onlar gerçekten sevdiğim şeylermiş.
Ürkünç şeyler ve sürprizler.
Hoşuma gitmeye başladı bu.
Benim de.
"Clara ölmüş olabilir." olayı biraz ürkütücüydü.
-O kısım iyiydi. -Sağ ol.
Ama ben onun Lee olduğunu çok önceden anlamıştım.
Her neyse. Geriye ne kaldı?
Sürpriz mi?
Selam millet.
Umarım dizi hoşunuza gitmiştir. Ama henüz bitmedi.
Son bölümde sadece ben yer alsam amaçtan sapmış oluruz, değil mi?
Eh, orası kesin.
Konu ben değilim, sen değilsin ve bu sadece bir dizi değil.
Konu hepimiziz.
Konu hep beraber bir şeyler yapmak.
Durun, göstereyim. Yukarıdan al.
Yukarı doğru, hadi
Dispatches from Elsewhere oyuncuları ve ekibi.
Bunu hep beraber yaptık.
Millet, bir selam verin.
-Selam! -Sadece biz değil,
siz de evinizde finalin bir parçası oldunuz.
Ne? Nasıl oluyor o? Bu imkânsız!
Hayır Simone, bak.
Seyirciler bu deneyimin her zaman için bir parçasıydı.
Bazılarınız evinde bizimle beraber oynadı.
Teşekkür mahiyetinde, Octavio'nun duygu dolu epilogunda
sizlere de yer verdim.
İnanmıyor musunuz? Göstereyim.
Merhaba dostlarım.
Gösterimizin son anlarına geldik.
Artık niyetim apaçık ortada
ve metafor perdesi sonunda kalktı.
Hatırlarsanız ilk bölümde kendimi size
güvenilir bir anlatıcı olarak tanıtmış,
fakat yalan söylediğimi de itiraf etmiştim.
Ama sadece bir kere.
Bu da yalandı.
Aslına bakarsanız
size yolculuğumuz boyunca çok yalan söyledim.
Bu yalanlardan en önemlisi şuydu:
Peter'in siz olduğunu söyledim.
Sonra Simone olduğunuzu söyledim.
Üçüncüsünde, Janice'in aslında
vekiliniz olabileceğini söyledim.
Ve son olarak Fredwynn'in siz olduğunu ileri sürdüm.
Bunların yalan olduğunu üzülerek belirtiyorum.
Umuyorum ki dostlarım, beraber geçirdiğimiz bunca zamanda
sadece ve sadece kendiniz olduğunuzu öğrenmişsinizdir.
İnanmıyor musunuz?
Göstereyim.
Ben Stevie ve ben senim.
Ben Scott ve ben senim.
Ben Melissa ve ben senim.
Ben Luciano ve ben senim.
Ben Courtney ve ben senim.
Ben Tarik ve ben senim.
Ben Magnolia ve ben senim.
Ben Joe ve ben senim.
Ben Sterling ve ben senim.
Ben Matthew ve ben senim.
Ben Luce ve ben senim.
Ben Michael ve ben senim.
Ben Kimberly ve ben senim.
Ben Ouja ve ben senim.
Ben Yadira ve ben senim.
Ben Daisy ve ben senim.
Ben Tom ve ben senim.
Ben Nicole ve ben senim.
Peki hikâyemiz başka ne öğretti dostlarım?
Tabii tarihçilerin kendi fikirleri vardır ama benimki...
Benimki gayet basit.
Bence hikâyemiz, değişime vereceğimiz cevabın
bir oyunda, kayıp bir kızda, palyaço yüzlü bir çocukta olmadığını öğretti.
Değişim, birbirimizi bulunca gerçekleşir.
Birbirimizi bulduğumuzda
ruhlarımızın enerjisi birleşip uçuşmaya başlar.
Dünyamız değişmeye başlar.
Ayrı olduğumuza oldukça iknayız
fakat aslında özümüzdeki şeyin kaynağı aynı.
Buradaki su, bunun içindeki suyla aynı.
Fakat suyun içinde bulunduğu kabın da
aynı materyalden olduğunu fark edersek ana fikri kavrarız ancak.
Kendimiz için sadece küçük zihinsel parçacıklar demek,
bizim bu olduğumuzu söylemek, doğru olur.
Fakat derin fikirlerin liderliğine izin verirsek eğer,
bir anlığına bile olsa gerçeği görebiliriz.
Sen veya ben diye
bir şey yok.
Var olan tek şey...
...biziz.