FIREFLY LANE
Okay, ako naman! Truth or dare?
Truth.
Sige, dare.
- Sige. Pumikit ka. - Sige.
Hubarin ang salamin.
Oo, Kamahalan, Miss Hart.
Pwede nang dumilat?
- Tull? - Nandito ako, Mularkey.
- Hi. - Hi.
Sorry. 'Di ako makapaniwalang ikaw 'yan.
Grabe, isang taon na ba 'yun?
Ano'ng pinagsasabi mo, weirdo?
'Di mo naaalala? Nag-away tayo. Hindi na tayo magkaibigan.
Matagal kang nakatulog.
Matatapos na ang session.
Nainip ka siguro. 'Di mo ako kailangang hintayin.
Nagbibiro ka ba? Gusto ko rito. Mas maganda kaysa sa Delta airport lounge.
Uy. Heto na.
Salamat.
Malayo na ang nararating mo riyan.
Dalawang pulgada na 'yan.
Pwede nang gawing kurbata.
Gago.
O maliit na medyas para sa Chihuahua.
Okay, pasalamat ka at 'di ako makalapit diyan.
Okay! 90 minuto na iyon. Ano'ng pakiramdam mo?
Mabuti. 'Di na masyadong naduruwal ngayon.
Salamat. Inaalagaan ako ng lahat ng tao rito.
Gusto namin 'pag nandito ka. Pinapasaya mo kami.
Sige, pahinga ka lang, at magkita tayo ulit sa isang linggo.
- Sige. - Salamat.
Kate. Uy! Ako na riyan.
Ano? Para makapagpahinga ako?
Kanina pa ako nagpapahinga. Kailangan kong kumilos.
Ano'ng gusto mong palaman?
Mustard lang siguro? Kung mayroon.
Salamat.
Hi. May maitutulong ba ako?
- Hindi, kaya ko 'to. Kumusta ang school? - Mabuti.
Nagpasalamat ka sa papa ni Rachel sa paghatid?
Oo. Pwede raw niya akong ihatid kahit kailan.
Nagka-cancer ang lola ni Rachel, kaya alam nila.
May ticket na ako ng winter formal. Pupunta kami nina Tyler at Emma.
Ang una mong formal, Diyos ko!
Bumili tayo ng damit mo sa mall sa weekend.
- Sige. - Teka, talaga?
Gusto ko 'yun. Salamat, Ma.
Gusto mong mamili ng damit? Kasama ako?
Oo naman.
Puwede ba akong kumuha ng maraming litrato ng bawat damit
at umiyak doon
dahil ang bilis lumaki ng anak ko?
Oo naman.
Masaya 'yun.
Sige. Punta tayo sa Sabado.
- Sige. - Sabado? Hindi. Kung kaya mo lang.
Kakayanin ko 'yun.
Pero 'di mo kailangang mangako. Pakiramdaman mo muna.
Sige.
Ayos lang ang chemo mo?
Oo, nakakainip, pero sinamahan ako ng papa mo.
- Akin na 'yan. - Ma, kaya ko 'to.
- Gusto lang kitang igawa ng sandwich. - Ako na. Ginawan mo na ako.
Madali lang. Pakilagay ang takuri?
- Sige. - 4:15 na. Alam mo na.
Pwede kang uminom ng gamot sa hilo. Gusto mo?
- Mamaya na, kasi... - Mukhang pagod ka.
Gusto mong maupo?
- Hindi ako pagod. - Pagod ka ba?
Kung tutuusin, maayos ang pakiramdam ko, kaya sa tingin ko...
Si Tully 'to. Ayusin mo, kung hindi, 'di kita tatawagan.
Uy, ako 'to. 'Di ako makapaniwalang 'yun pa rin ang voicemail mo.
Uy...
Alam kong matagal na, pero iniisip kita,
at sa tingin ko,
oras na para mag-usap tayo.
Kaya tawagan mo ako, okay?
Kung hindi, hahanapin ko ang pictures mo noong
napasama ang kulot mo, at ibebenta ko sa National Enquirer.
Biro lang.
Si Kate pala 'to. Mularkey.
Tumambay kami sa bahay-bakasyunan nila,
sobrang sosyal.
Sosyal.
Parang kastilyo.
May ballroom na may malaking fireplace,
at medyo nilandi niya ako.
Ganito ka na ba magsalita?
Hindi! Para siyang prinsipe, parang, "Maaari ba kitang isayaw?"
"Kaya kong pumatay para sa iyo."
Hindi ko kaya ang punto niya, pero tumatawa kami,
tapos saka niya sinabi.
"Mahal kita."
Grabe, parang fairy tale ang nangyari.
Wow. Naluguran ka siguro nang husto.
Totoo! Sa tingin ko.
- Masaya ba ang ibig sabihin nu'n? - Ewan.
Masaya lang akong nakabalik ka na! Magse-celebrate tayo!
Hindi mo ako kailangang ipaghanda.
Ano ka ba? Pinlano ko na 'yun mula noong umalis ka.
Isa pa, ayaw mo bang ipagyabang ang pagmamahalan n'yo ni Theo?
Oo naman. Oo. Ayaw ko lang ipamukha sa ibang tao.
Kay Johnny? Ayos lang. 'Wag natin siyang imbitahan.
Kumusta siya? Hindi sa iniisip ko kung kumusta...
- Kumusta siya? - Ganu'n pa rin. Australian. Nakakairita.
May girlfriend na ba siya?
- Naku, beh. - Ano, kasi...
- Hindi man lang natibag ng Europe? - Natibag, ano ka ba.
Mahal na mahal ko si Theo, sobra.
Salamat sa paghahatid sa akin. Kahit pinilit kita.
At ngayon, ang tunay na dahilan kung bakit nagpahatid ako.
Diyos ko. Tully! Ikaw 'yan!
- Ang bongga mo! - Alam ko!
Grabe, nakaka-excite!
Mularkey!
- Uy. - Ayos ba ang bagong ad?
Oo.
Kumusta ang bakasyon mo? Nabilad ka 'ata sa araw.
Naku, panay ang lakad namin,
kaya marami akong natutunan tungkol sa cobblestones.
Mukhang maganda 'yan.
Oo. Maganda nga.
Diyos ko, ikaw ba si... Tully Hart?
Naku, ikaw nga!
'Yung sa balita! At may billboard ka pa!
Pasensya na. Ako si Joyce.
Hi, Joyce.
Hi. Lagi ka naming pinapanood ng anak ko.
Nag-aaral siya ng journalism sa U-Dub. Gusto niyang maging katulad mo.
Wow. Alam mo?
Patawagin mo siya sa akin.
Ipapasyal ko siya sa studio.
Napakabait mo naman, Miss Tully Hart!
- Masaya akong makilala ka, Joyce. - Ay, salamat! Este, oo!
Masaya rin akong makilala ka.
Bye.
Grabe, ayaw na ayaw mong nakikilala ng tao, 'no?
Ano? Hindi ako magso-sorry dahil gusto kong makakilala ng ibang tao.
Ibig mong sabihin, mga tagahanga.
Ano naman? Sila ang dahilan kung bakit ko ito ginagawa.
Hindi pera o billboard
o magandang mesa sa restaurant.
Oo, dahil ayaw mo sa lahat ng 'yun.
Maganda ang mga benepisyo, pero 'di iyon ang dahilan.
'Yun ay ang kumonekta sa mga tao, tulad ni Jill ngayon lang.
- Joyce. - Kahit ano.
Ang punto ay, si Joyce at ang mga tulad niyang naaantig natin,
sila ang dahilan.
Kaya natin 'to ginagawa.
Aba, hindi ko na 'to ginagawa, dahil sinisante ako,
kaya pupunta ako sa interbyu ko sa kumpanya ng insurance
at magkukunwaring may pakialam ako sa insurance.
Gagalingan ko ang pag-arte.
Kaya mo 'yan, Mularkey.
- Hindi nga. - Oo nga.
Nabali ang dalawang paa niya. 'Yan ang narinig ko.
- Diyos ko, kawawang Mrs. Hewitt. - Oo nga.
May sub siguro siya.
O kaya, pwede namang kanselahin ang klase.
Pakialam natin sa gawa-gawang kwento kung may totoong nangyayari sa mundo?
Minsan, ang mga gawa-gawa ay mas totoo pa sa totoong kuwento.
- Walang kabuluhan 'yan. - Kumusta.
Ako si Sam Waverly, at bago n'yo itanong, oo, totoo ang tsismis.
Nagmula ako sa hinaharap para turuan kayo ng Ingles
at mabuhay ang napakagandang wikang ito
kahit wasakin ng mga alien ang Earth.
Kaunting tungkol sa akin, baka makatulong.
Ang paborito kong bantas ay ang semicolon.
Ang paborito kong tao ay ang aso ko, si Hamlet.
At mula 1969 hanggang 1972, sinubaybayan ko ang Grateful Dead.
- 'Di nga. - Nagbibiro siya.
'Di ako nagbibiro tungkol sa Patay.
- Ikaw? Ano'ng nagpapainit ng damdamin mo? - Ako? Football siguro.
Oo. Dadalhin kami ni Coop sa state.
- Magaling. Sa state... - Sana matapos na 'to.
- Alin? Ang klase o araw na 'to? - High school.
Kayo, 'yung may sikreto, ano'ng kwento n'yo?
'Yan si Tully Hart at ang kaibigan niya.
Kate. Nasa likod mo na ako mula grade nine.
Tully Hart, ano'ng pinakamagandang nabasa mo ngayong taon?
Tiger Beat.
Maswerte ka. Ilan sa mga pangunahing pag-aaralan natin ngayong sem
ay mula sa Tiger Beat.
Kasikatan, pag-ibig, hormones, galit...
Dahil ang unit na ito...
Ang unit na ito ay tungkol kay...
Shakespeare.
Sisimulan natin ang semestreng ito
sa matinding trahedya ng Romeo at Juliet.
At dahil naniniwala ako na ang mga kahanga-hangang gawang ito
ay mas nauunawaan sa pamamagitan ng pagtatanghal,
nakumbinsi ko ang principal n'yo sa isang staged production,
at hinihikayat ko kayong mag-audition.
Kahit 'yong mga hindi pa nakakapunta sa entablado.
Tul?
Ayoko.
Babe. Hindi mo kailangang sumulat ng pasasalamat ngayon.
Gusto ko 'to.
Paano mo masasabi kung sino ang nagluto? Parang lahat ay banana bread.
Banana bread nga lahat.
Kailangan bang banana bread agad kapag may nagkasakit?
Nakaka-touch. Pero naisip ko lang, baka may...
- Brownies. - Oo, mga cake.
- Cookies. - Scone?
- Ice cream. - Si Uncle Sean!
Kahit anong tsokolate.
Uy! Sana hindi ako nakakaabala.
Nasa kapitbahay ako at naisip kita at...
Pinapunta ka ba ni Mama rito?
Ano?
Hindi.
Gusto ko lang dalhin 'to.
Ako ang gumawa.
Banana bread? Napaka-thoughtful naman. Salamat.
Masarap 'yan.
Oo.
Kumusta na? Kumusta ang pagduduwal?
Ayos lang naman. Paminsan-minsan lang.
Nakakatulong daw ang salabat.
Tatandaan ko 'yan.
Salabat.
Oo.
Phone ba 'yun?
Oo, shit.
Saan ko inilagay?
Bakit nasa ref?
Dahil luto na sa chemo ang utak ko.
Importante ba?
Hindi, kaibigan lang sa writing class, si Vivian.
Mabuti at may kaibigan kang nasasandalan.
Oo nga.
Dito sa timog ng Antarctica,
makikita natin ang pinakamalinaw at pinakamalalang epekto ng global warming.
Nasa likod ko ang pinakamalaking yelo sa mundo,
ang Ross Ice Shelf.
Daan libong taon na itong nakalutang sa ibabaw ng Southern Ocean.
Isang likas na kayamanang unti-unti nang nawawala.
Namamanhid ang mukha ko.
Akala ko masasanay ka na sa lamig.
'Yan ang inakala ko noong tinanggap ko ang trabahong ito.
Kailangan kang patibayin.
Hindi lang 'yung lamig. Kundi 'yung...
Matinding kalungkutan?
Oo, masasanay ka rin.
Sana nga.
Na-miss ko rin ang mga tao noong una, pero naalala kong ayaw ko sa karamihan.
Dito, walang istorbo, walang abala.
Walang signal, wala.
Buti na lang at wala nang tumatawag sa akin.
May naghihintay siguro sa 'yo. Ikaw si Tully Hart.
Maniwala ka.
Walang naghihintay.
Diyos ko. Salamat at nakauwi ka na. Pigilan mo akong kainin 'to.
Tumigil ka! Akala ko ba para sa party 'yan!
Kaya nga. Kailangan ko lang. Ang sama ng interview ko.
Tinanong nila ako tungkol sa mga plano sa hinaharap,
"May boyfriend ka ba? Seryoso ba?"
"Plano mo bang magpakasal at mag-anak?"
Interview ba ito sa trabaho o nagtatanong ka para sa nanay ko?
- Seryoso? - Oo.
Paulit-ulit niyang sinasabi, "Gusto lang namin ng taong tatagal."
Grabe naman.
- Hindi nila itatanong 'yan sa lalaki. - Siyempre.
Sinagot mo ba?
Siyempre! Binato ko ng stapler, tinawag siyang sexist at umalis na ako.
- Mabuti. - Biro lang.
A, hindi ko gagawin iyon, at B, gusto kong makuha ang trabaho.
Alam mo, araw-araw itong nangyayari sa mga babae.
At talagang pinipigilan tayo nitong umabante sa career.
Alam ko. Pero wala na tayong magagawa.
Tayo ang balita.
Pwede nating baguhin ito para sa susunod na henerasyon.
- Talaga? - Oo! 'Yung mga tulad ng anak ni Jill...
Anak ni Joyce.
Nakatingin sila sa atin.
Nakatingin sa 'yo.
May kuwento rito, Mularkey.
Alam mo? Hahanap tayo sa job ads.
Magpapanggap akong aplikante, magpapa-interview,
tapos ire-record 'yun gamit ang hidden camera,
at magpapadala ng lalaking may parehong resume
at ikukumpara ang interview, ilalantad ang double standard.
- Ayaw mo? - Gusto. Ang ganda.
Pero paano ka magpapanggap? Sikat ka na.
Shit, tama ka.
Dapat hindi kilala.
Okay, nandito na ang lens, kaya dapat nakaharap dito.
Para akong espiya!
At ito ang pekeng resume mo.
Kahanga-hanga.
Kung manager ako ng medical equipment company, isasama kita sa sales team.
- Teka, medical equipment? - Limitahan mo lang ang sagot.
- Kaya mo 'yan. - Okay.
May problema. Kakatawag lang ni Hank, may sakit.
- Lintik! - Hindi, pwede pa rin.
- Ako na lang ang papasok. - Talaga?
Hindi ako artista, pero kaya kong magpanggap na lalaki.
Tsaka naisip kong subukan ang American accent.
Sige. Mauuna si Kate, ihahanda ka namin pagkatapos.
- Tully. - Kopya.
Kopya...
Magpapraktis pa ako. Tingnan mo 'yan?
Nagbabalik ang dating team, gumagawa ng balita.
Na-miss ko 'to!
- Oo nga. Ako rin. - Sige, guys. Tara na. Showtime.
"Would thou the airy region stream so bright
that birds would sing and think if I were night."
"See how she leans her glove upon her hand."
- Salamat sa pagsama. - Duh.
"Oh, if I were a glove upon her hand, that I might touch that cheek."
- May plus points ba ako rito? - Mas maliit ang makukuha mo.
Ang respeto ko. Salamat. Sige, sino ang susunod?
Ah, si Tully Hart.
Hindi ako mag-a-audition. Sinamahan ko lang ang kaibigan ko.
Kung panonoorin mo ang mga kaklase mong ibinubunyag ang kaluluwa nila,
kailangan mo ring gawin 'yun.
Sige.
O Romeo, Romeo.
Nasaan ang lintik na si Romeo?
Okay! Kakaibang interpretasyon.
Sunod.
Sige.
"O Romeo, Romeo, wherefore art thou Romeo?"
"Deny thy father and refuse thy name."
"Or if thou wilt not,
be but sworn my love and I'll no longer be a Capulet."
"Tis but thy name that is my enemy."
"Thou art thyself though not a Montague."
"What's Montague?"
"It is not hand..."
It is nor hand nor foot nor arm..."
"Nor arm nor face..."
'Di ka namin naririnig, 'neng. Lakasan mo.
"Nor any other part belonging to a man!"
"O be some other name!"
"What's in a name?"
"That which we call a rose by any other sweet..."
Sorry. "By any other name
would smell as sweet."
Maraming salamat. Ano ulit ang pangalan mo?
Kate McKenzie.
Ikwento mo ang karanasan mo.
Nagsimula ako sa sales four years ago, hanggang maging manager.
Nagsimula ako sa sales,
at pagkatapos ng ilang taon, itinaas nila ako bilang manager.
Kahanga-hanga. Halatang kaya mong mamuno.
Ginamit ko ang monthly rewards system at nagtriple ang kita.
Hindi ako sigurado kung okay sa team namin
ang ganoong istilo ng pamamahala, parang medyo agresibo.
Alam mo, Mitch, 'pag may gusto ako, kinukuha ko.
Uy. At ayos ang ugali mong mapangahas.
Sa trabahong ito, ilang oras kang makikisalamuha sa mga kliyente.
Madalas, hindi ka makakauwi at makakapaghain ng hapunan.
Masipag kami sa trabaho, masipag din kami sa laro.
Gusto ko 'yan, Mitch.
Uy, 'di naman sa pinangungunahan ko, pero sa tingin ko bagay ka rito.
Akalain mo 'yun?
Salamat, Miss McKenzie.
Babalitaan kita.
Ayos.
Niyayaya nga akong mag-golf sa weekend!
Gusto niyang sa kusina ako, nakayapak at buntis.
Ay! Ayos 'to. 'Di na ako makapaghintay na ilantad siya.
Uy, private property 'to. Bawal pumasok.
Naku po.
Ikaw si Tully Hart.
Oo. Ano'ng pangalan mo?
- Howard. - Howard. Ganda ng pangalan.
Dito ka nagtatrabaho.
Guardya ako.
Ang swerte nila sa'yo. Magaling ka sa trabaho mo.
'Di ako makapaniwalang ikaw 'yan. Pinapanood kita gabi-gabi sa KPOC.
Teka, gumagawa ba kayo ng balita ngayon?
Alam kong sira ang stethoscopes namin.
Makinig ka, Howard.
Mukhang mahalaga sa 'yo ang balita.
Ang totoo, kailangan kong tanungin ang manager n'yo para sa kwento ko,
at hindi ito uubra kung hindi pasorpresa.
Pwede mo ba kaming papasukin nang walang appointment?
Sige na nga.
- Para sa iyo, Miss Hart. - Tully na lang, basta kaibigan ko.
Sige.
Tully.
Ililibre n'yo ako.
Grabe ang shoot kanina, anak. At kumpleto pa ang daliri mo.
Excited ka nang umuwi?
Ewan ko. Wala na akong uuwian, simula nang mawala ang best friend ko.
Naku, sorry. Kailan siya namatay?
Naku. Hindi, siya...
Hindi niya lang ako kinakausap.
Maayos siguro ang buhay niya dahil 'di ko na ginugulo.
Bueno, kung ayaw mong umuwi,
pwede kang sumama sa susunod na shoot.
Sa Galapagos?
Mainit doon.
At walang makakatalo sa view.
Galapa-ganda.
Na-miss ko na nga ang araw.
Babalaan lang kita, maliit ang budget.
Walang nagmamalasakit sa mga higanteng pagong.
Baka magkarooon sila ng pakialam kung may kasamang artista.
Ang pangit ko.
Ang ganda mo.
Si Kate Mularkey ba 'yan?
- Uy! Hi. - Ay! At si Marah. Ang ganda ng damit.
- Namimili rin kami para sa formal. - Nakakatuwa.
Gusto ko ang sumbrero mo. Ang ganda.
- Salamat. - Uy...
Kumusta ka na?
Ayos lang ako.
Maayos naman ang paggagamot ko,
at napakasuwerte ko sa mahuhusay kong doktor,
at, alam mo 'yun, dinadahan-dahan lang namin.
Ang galing mo.
Alam mo, nakaka-inspire 'yan,
at seryoso, kung may maitutulong ako...
Baka gusto mong bayaran ang damit.
Ay, okay!
- Oo naman. - Naku, hindi, nagbibiro lang ako...
Uy!
- Kate, ayos ka lang? - Ma?
Ayos lang ako. Ayos lang, salamat. Kailangan ko lang ng...
Gusto mo ng tubig?
- Naku, kawawa, maupo ka. - Ma'am, ayos lang po kayo?
May kanser ang kaibigan ko.
Pasensya na.
Ayos lang ako. Siguro aalis na lang...
Aalis na kami. Sandra, masaya akong makita ka.
Gusto mong i-hold ko ito para sa 'yo?
- Oo, sige... Babalik kami. - Okay.
Hindi na tayo babalik, 'no?
- Pwede ka namang bumalik. - Hindi ko kaya.
Pasensya na, anak.
Ayos lang 'yun, Ma.
Babawi ako.
Sa susunod na weekend, tara sa mall. Mas maganda ang binebenta nila.
Sige.
Pasok na tayo?
Sige, mauna ka na. Susunod ako.
Lintik.
Si Tully 'to. Ayusin mo, kung hindi, 'di kita tatawagan.
Naisip ko lang na subukan ulit.
Ewan ko kung bakit ang kulit ko. Halata namang hindi mo ako pinapansin.
Naghihiganti ka ba dahil 'di kita kinausap pagkatapos ng aksidente?
Ito ang nakakaloka sa 'yo.
Ikaw ang nagkamali, tapos ikaw pa ang galit.
Ako ang dapat magalit.
Alam mo, 'wag ka nang tumawag.
Si Tully 'to. Ayusin mo, kung hindi, 'di kita tatawagan.
Joke lang.
Tawagan mo ako.
Kung gusto mo. Kung ayaw mo na, hindi kailangan, pero...
Ah...
Kailangan talaga kita. Okay?
Kaya siguro kita tinatawagan. Para marinig ang boses mo.
Kahit sa voicemail lang.
Kasi...
ang dami kong problema ngayon at ang hirap at...
Tawagan mo lang ako, okay?
O kahit 'wag na.
'Wag mo akong paasahin, Tull.
Ikaw lang ang nagbasa ng dula bilang katuwaan.
Dahil weird ka.
Pero deserve mong maging Juliet, okay?
- Kung 'di nakita ni Waverly, tanga siya. - Romeo!
Magkakaespada ako, at sa dulo, sasaksakin ko ang sarili ko.
Ayos, lumabas na.
Ano 'to?
- Congrats, Tully. - 'Wag mo akong batiin.
Halata namang mali 'to. Hindi dapat ako si Juliet.
- Kate... - Ayos lang.
Hindi, ako ang gaganap na Katulong One.
Alam nating hindi ako ang magiging bida, okay?
Hindi talaga ako pang-Juliet.
Ako rin!
Ano ba, Mr. Waverly?
Magandang hapon din sa iyo.
Bakit mo ako isinama kahit alam mong ayaw ko?
- Gusto ko ang audition mo. - 'Di nga ako nag-effort.
Maaaring hindi mo sinikap na maging Juliet,
pero nagtanghal ka, tulad ng ginagawa mo sa klase.
Okay. Pero may mga gustong maging Juliet, gaya ni Kate Mularkey.
A student na si Kate Mularkey.
Dapat A student ka.
Pero C ang average mo?
Trabaho kong panabikin ka sa English lit,
at sa dula ko 'yun magagawa.
Ano?
Aminin mo, gusto mo ang spotlight.
Pakiramdam mo, malakas ka.
'Di nasasaktan.
Pag-isipan mo lang.
Kung hindi para sa akin, bilang paggalang sa mga salita ni Shakespeare.
To beer or not to beer.
Marami tayong ale para malasing ka. At tsaa at biskwit, sausage rolls.
- Umupa si Theo ng motor sa Rome tapos... - Hindi nga.
...nahulog siya nu'ng pinaandar niya.
- At napunit ang pantalon niya. - Naku!
Oo. Nawarak talaga. Nakakaloka.
- Nakakatawa. - Talaga.
Para sa'yo. Alam n'yo, sobrang tawa nito, sumisingasing na.
Ganyan nga siya.
Ganyan!
Pero alam n'yo? Doon ako na-inlove sa kanya.
Uy, alam mo ang nakakatawa, British din ang huling boyfriend niya.
- Hindi, Pa, Australian siya. - Kahit ano. Parehong pagkakaiba.
Ang masasabi ko lang, hindi ikaw 'yung tipong masungit.
Ayos ka lang.
Maraming salamat, Mr. Mularkey.
- Ibig sabihin... - Bud na lang.
Sige, Bud. Gusto mo pa ng beer, Bud?
Pilitin mo muna ako.
Naku! Malakas siya.
Babalik ako.
Gusto ko siya!
Ayos siya, 'no?
Mabait at magalang
at matulungin at gwapo.
- Oo, ang gwapo niya. - Oo nga.
Alam ko, Diyos ko, sobrang...
layo niya kay Johnny.
Ano?
- Oo. Parang gabi at araw. - 'Di mo kailangang sabihin 'yan.
Alam mo, nag-level up ka.
- Sobra! - Sobra.
- Ma... - Oo nga.
Hindi ito kumpetisyon.
Totoo, natutuwa kami ng mama mo
dahil wala na si Johnny at nakahanap ka ng tunay na lalaki.
'Yung bakasyon mo sa England? Malaking tulong 'yun.
- Uy, 'di ko alam na darating ka! - Uy. Oo, parang...
- Sean! Nandito kayong lahat! - Sandali.
- Good to see you. - Speaking of the devil.
Johnny. Hi. Ano'ng ginagawa mo rito?
Uy, sorry, 'di ko alam na may party ka.
Hindi, ilang kapamilya lang para makilala nila si Theo.
- Sige, 'di na kita aabalahin. - Ano'ng gusto mong...
Uy, kasi...
Nagustuhan ni Stan ang kuwento,
at, sinabi ko sa kanyang malaki ang itinulong mo,
kaya gusto ka niyang kunin ulit.
Dapat sinabi ko na sa'yo sa telepono, pero anyway,
may trabaho ka na, kung gusto mo.
Wow.
'Di ko alam ang sasabihin.
Salamat.
Wala 'yun, Mularkey.
Paumanhin sa lahat, baka pwede kayong maabala.
Gusto ko lang magsalita, kung puwede.
Una, ako...
Ah, kami...
Kami ni Diana...
Aalisin ko na 'to. Wala akong marinig.
Lubos kaming nagpapasalamat sa pagpunta n'yo sa pagtitipong ito.
Sabi nila, hindi ang pupuntahan ang mahalaga,
kundi ang kasama mo.
At ito si Kate
ang pinakamasayang kasama sa paglalakbay
na mahihiling ninuman.
May ilan libo pang iba't ibang lugar
na gusto kong puntahan kasama ka.
At may gusto akong sabihin sa 'yo.
Totoo nga!
Kathleen Scarlett Mularkey...
will you marry me?
Oo!
Diyos ko!
Palakpakan!
- Diyos ko! - Teka.
Uy...
Kay Lola ito.
Diyos ko!
- Diyos ko! - Diyos ko!
- Mag-aasawa na ako. - Diyos ko!
Naku. Masaya kami para sa 'yo!
- Welcome sa pamilya, Theo. - Maraming salamat.
Halika nga rito!
Okay!
Ang ganda! Teka, kukunin ko ang camera!
- Diyos ko. - Halika nga.
Huwag kang matakot. Ako 'to, si Howard!
'Yung guardya? Noong isang araw?
Paano ka...
Inalam ko kung saan ka nakatira.
Kakatok sana ako, pero bukas na ang pinto.
Para saan ang party?
Uy, Howard, 'di ka dapat nagpunta rito.
Pero magkaibigan tayo.
Sabi mo.
Tinulungan kita sa kwento mo.
Napagalitan ako dahil sa 'yo.
- Sorry, pero... - Pero ano?
Masyado kang busy para kausapin ako? Masyado kang sikat?
Umalis ka na.
Kalokohan 'yan. May utang ka sa akin.
Tulong!
Tumawag kayo ng pulis!
- Dapa! Tumigil ka! - Diyos ko, Tully!
- Hawak ko na siya! - Dapa!
Hawakan mo ang paa!
- Heto na. - Ma, ayos lang ako. Seryoso.
Anak, ayos lang kung hindi.
Nandito lang ako para sa 'yo.
Nandito ka nga. 'Wag mo akong alalahanin.
Mukhang pagod ka.
Oo, nangyayari 'yan minsan sa chemo.
Normal lang 'to.
Nabasa kong mahalaga ang mental health
sa paglalakbay na ito.
Ang pag-iisip mo ang lumilikha ng katotohanan.
Binabasa ko ang librong The Secret.
Alam kong inaalagaan ka ni Johnny,
pero nakikita kong nahihirapan din siya.
Ma, ayos lang siya. Ayos lang kami. Ayos ang lahat.
Naisip mo na bang kontakin si Tully?
Mukhang kailangan mo ng kaibigan.
Sige.
Pag-iisipan ko.
Sige.
"But soft..."
"But soft, what light through yonder window breaks--"
- Sorry. Hindi ko... - May tao pala rito.
Hindi. Wala ako rito.
Hindi ako sigurado kung pwede ba tayo rito.
Sino'ng mag-aakalang pasaway si Kate Mularkey?
- Kilala mo ako? - Ano?
Syempre. Magkaklase tayo, tanga.
Hindi kasi tayo nag-uusap.
Oo, dahil lagi kang pamisteryoso kasama ni Tully Hart.
Pwede kitang ipakilala kung gusto mo.
Alam kong astig at misteryoso siya, pero mabait at normal siya.
Salamat. Pero makikilala ko siya. Siya ang gaganap na Juliet.
- Oo nga pala. - Oo.
- Bagay kayo... - Malabo 'yan.
Kasi 'di ko maintindihan ang kalahati ng kalokohang ito.
Tingnan mo 'to.
"Arise, fair sun... and kill the envious moon."
Ano'ng ibig sabihin noon?
Parang puro kalokohan lang 'to,
na kunwaring naiintindihan ng tao.
Ah, eh,
sabi niya, napakaganda ng babae na kahit ang buwan ay naiinggit sa kanya,
na malaking bagay talaga
dahil sa mitolohiya, ang buwan ang tagapag-alaga ng mga birhen,
at iyon...
Nabasa ko ito last year,
katuwaan lang, at 'yung Cliff Notes,
'di para manloko, kundi dahil...
Kate?
Hello?
Uy. Nandito ka pala. Kanina pa kita hinahanap. Ano'ng ginagawa mo rito?
Wala. Nag-eensayo lang ako.
'Di nga.
Hindi, umiiyak ako dahil sa bwisit na dula,
pero ayaw kong madamay ka.
Talaga? Hindi ka mukhang malungkot.
Mukha kang masaya. Ano'ng nangyayari sa 'yo?
Okay...
May nangyaring nakakatuwa,
at 'di inaasahan at kakaiba.
- At 'di rin ako sigurado kung totoo 'yun. - Ano'ng sinasabi mo?
"This bud of love, by summer's ripening breath,
may prove a beauteous flower when next we meet!"
Nakakaloka ang biyahe.
Gaano pa kalayo ang hotel?
Ilang milya na lang.
Unang patakaran,
itulog nang ilang araw ang jet lag
bago sumakay sa susunod mong flight.
Gusto kong maggala habang nandito tayo.
Maganda ang Chile.
Kapag maliwanag pa.
Nakakamangha,
'yung palipat-lipat ng bansa,
'di mo alam kung saan ka dadalhin ng susunod mong adventure.
Natutulad ka na sa amin.
Grabe, ang sarap tumawag ulit. Hello?
May phone nga pala ako. Nalimutan ko na ang pakiramdam ng sibilisasyon.
Tul?
Umalis na sila. Maliban kay Theo.
Dito lang daw siya para magbantay.
Talagang husband material.
Sobrang proud ako noong nakikilala na ako ng mga tao,
at gusto nila akong makilala.
Pero kung alam ng lahat kung sino ka, alam din ng mga baliw at weirdo.
Naku, beh.
Gusto kong magtago, gibain ang bwisit na billboard.
Hindi, Tul. Pinaghirapan mo kung ano'ng mayroon ka ngayon.
Oo, siguro kailangan nating mag-ingat.
Hindi natin iiwang nakabukas ang pinto, o ipapa-unlist natin ang number natin,
pero poprotektahan ka namin.
'Di ako papayag na may lalapit pang baliw sa'yo.
Hindi lang iyon.
Ikakasal ka na.
- Sa matapang na British na iyon. - Diyos ko! Parang 'di nga totoo.
Sinabi mo pa. Ang lupit ng singsing mo.
Oo nga.
- Paano ako mabubuhay kung wala ka? - 'Wag kang baliw.
Nandito lang ako.
Magkasama tayo magpakailanman.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Tinawagan niya ako.s
Ano'ng nangyayari?
Nasa taas siya.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Ivee Jade Tanedo