‪(ไฟร์ฟลายเลน มิตรภาพและความทรงจํา)
‪โอเค ตาฉันแล้ว จริงหรือท้า
‪จริง
‪ก็ได้ ท้า
‪- โอเค หลับตา ‪- โอเค
‪ทีนี้ก็ถอดแว่น
‪เพคะ ราชินีฮาร์ท
‪ฉันลืมตาได้หรือยัง
‪- ทัล ‪- ฉันก็อยู่นี่ไง มูลาร์คีย์
‪- ไง ‪- ไง
‪ขอโทษนะ ไม่อยากเชื่อเลยว่าเป็นเธอ
‪พระเจ้า ผ่านมาปีหนึ่งได้แล้วมั้ง
‪พูดอะไรของเธอน่ะ ยัยบ๊อง
‪จําไม่ได้เหรอ เราทะเลาะกันไง ‪เราไม่ได้เป็นเพื่อนกันแล้ว
‪คุณหลับไปพักหนึ่ง
‪ใกล้ครบเวลาแล้ว
‪พระเจ้า คุณนั่งเฉยๆ คงเบื่อแย่ ‪คุณไม่ต้องมาก็ได้
‪ล้อเล่นใช่ไหม ผมชอบที่นี่ ‪ดีกว่าเลานจ์สนามบินของเดลต้าอีก
‪ผมหยิบให้
‪ขอบคุณ
‪เริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้ว
‪ยาวตั้งสองนิ้ว
‪เกือบทําหูกระต่ายได้แล้ว
‪ตาบ้า
‪หรือถุงเท้าคู่จิ๋วสําหรับหมาชิวาวา
‪โอเค คุณโชคดีนะที่ฉันลุกไม่ได้
‪โอเค ครบ 90 นาทีแล้ว เป็นยังไงบ้างคะ
‪ก็ดีค่ะ ใช่ ครั้งนี้คลื่นไส้น้อยลงเยอะ
‪ขอบคุณนะคะ ทุกคนที่นี่ดูแลฉันดีมาก
‪เราชอบเวลาคุณมาค่ะ คุณเป็นคนน่ารัก
‪เอาล่ะ ค่อยๆ นะคะ อีกสองสัปดาห์เจอกันค่ะ
‪- ค่ะ ‪- ขอบคุณครับ
‪เคท นี่ ผมทําให้
‪อะไร ฉันจะได้พักเหรอ
‪ฉันพักมาทั้งวันแล้ว ต้องขยับตัวบ้าง
‪คุณเอาซอสอะไร
‪แค่มัสตาร์ดแล้วกัน ถ้ามีนะ
‪ขอบคุณ
‪สวัสดีค่ะ ให้หนูช่วยไหม
‪- ไม่ต้อง แม่ทําเอง โรงเรียนเป็นไงบ้าง ‪- ดีค่ะ
‪ได้ขอบคุณที่พ่อเรเชลมาส่งหรือเปล่า
‪ขอบคุณค่ะ เขาบอกว่ายินดีช่วยเสมอ
‪ย่าเรเชลเป็นมะเร็ง พวกเขาเลยเข้าใจ
‪วันนี้หนูได้บัตรเชิญไปงานเต้นรําฤดูหนาว ‪หนู ไทเลอร์กับเอ็มม่าจะไปด้วยกัน
‪งานเต้นรําครั้งแรก พระเจ้า
‪สุดสัปดาห์นี้ไปซื้อชุดสวยๆ ที่ห้างกัน
‪- ได้ค่ะ ‪- เดี๋ยว จริงเหรอ
‪หนูอยากไป ขอบคุณค่ะ แม่
‪ลูกอยากไปซื้อชุดกับแม่เหรอ
‪อยากสิคะ
‪แม่จะได้ถ่ายรูปโพลารอยด์ของทุกชุด
‪แล้วปล่อยโฮกลางร้าน
‪เพราะกระต่ายน้อยของแม่โตไวเหลือเกินเหรอ
‪แน่นอนค่ะ
‪ต้องสนุกแน่
‪โอเค งั้นไปวันเสาร์นะ
‪- ได้ค่ะ ‪- วันเสาร์เหรอ ไม่ ถ้าคุณไหวนะ
‪ฉันไหวอยู่แล้ว
‪แน่นอน แต่อย่าเพิ่งรู้สึกว่า ‪คุณจําเป็นต้องทําอะไร อย่าฝืนตัวเอง
‪ได้
‪ทําคีโมปกติดีนะคะ
‪ปกติดีจ้ะ น่าเบื่อ แต่พ่อเขาอยู่เป็นเพื่อน
‪- มา แม่ทําให้ ‪- แม่ หนูทําเองได้
‪- แม่แค่อยากทําแซนด์วิชให้ ‪- ผมเอง คุณทําของผมแล้ว
‪ง่ายจะตาย ลูกไปต้มน้ําดีกว่า
‪- ค่ะ ‪- สี่โมงสิบห้า ได้เวลาแล้ว
‪คุณกินยาแก้คลื่นไส้อีกเม็ดได้ ‪ถ้าอยากกิน เอาไหม
‪- เอาไว้ก่อนเพราะ... ‪- แม่ดูเหนื่อยๆ นะ
‪อยากไปนั่งไหม
‪- แม่ไม่ได้เหนื่อย ‪- เหนื่อยเหรอ
‪ไม่ ที่จริงฉันรู้สึกดีมาก ฉันว่าฉันจะ...
‪นี่ทัลลี่ ขอข่าวน่าสนใจไม่งั้นไม่โทรกลับ
‪นี่ ฉันเอง ไม่อยากเชื่อเลยว่า ‪เธอยังใช้ข้อความเสียงอันเดิม
‪คือ... ก็นั่นแหละ
‪ฟังนะ ฉันรู้ว่าเราไม่ได้คุยกัน ‪มานานแล้ว แต่ฉันนึกถึงเธอ
‪และฉันว่าน่าจะถึงเวลาคุยกันแล้ว
‪โทรมานะ โอเคไหม
‪ถ้าไม่โทร ฉันจะหาภาพสมัยวิทยาลัย
‪ที่เธอทําผมดัดห่วยๆ แล้วขายให้นิตยสารซุบซิบ
‪ล้อเล่นนะ
‪จะว่าไป นี่เคทนะ มูลาร์คีย์
‪เราไปคฤหาสน์ในชนบทของครอบครัวเขา
‪และมันหรูสุดๆ
‪หรู
‪มันคือปราสาทดีๆ นี่เอง
‪มีห้องเต้นรําที่มีเตาผิงใหญ่
‪และเขาก็ทําตัวขี้เล่นนิดหน่อย
‪เดี๋ยวนี้เธอพูดจาแบบนี้เหรอ
‪ไม่ ฟังนะ เขาทําตัวเหมือนเจ้าชาย ‪แบบ "จะเต้นรํากับผมไหม"
‪"ผมยินดีตัดหัวใครสักคนเพื่อคุณ"
‪ฉันพูดสําเนียงเขาไม่ได้ ‪ยังไงก็เถอะ เรากําลังหัวเราะ
‪ตอนนั้นแหละที่เขาพูดว่า
‪"ผมรักคุณ"
‪ทุกอย่างเหมือนในเทพนิยาย
‪ว้าว เธอคงสุขสําราญบานใจสินะ
‪ใช่ คิดว่างั้นนะ
‪- "บานใจ" แปลว่าดีใจเหรอ ‪- ไม่รู้สิ
‪ฉันแค่ดีใจที่เธอกลับมา ‪เราจะฉลองให้สุดเหวี่ยงเลย
‪ไม่ต้องจัดงานเลี้ยงต้อนรับก็ได้
‪ล้อเล่นใช่ไหม ฉันวางแผนตั้งแต่เธอไป
‪อีกอย่าง เธอไม่อยากอวดเหรอว่า ‪เธอกับธีโอหวานกันแค่ไหน
‪อยากสิ แต่ฉันไม่อยากซ้ําเติมใครบางคน
‪อะไร จอห์นนี่น่ะเหรอ ‪ไม่เห็นเป็นไร เราก็ไม่ต้องชวนเขาไง
‪เขาเป็นไงบ้าง ฉันไม่ได้คิดว่าเขา...
‪- เขาเป็นไงบ้าง ‪- ก็เหมือนเดิม ออสเตรเลีย น่ารําคาญ
‪เขาได้คุยกับใครบ้างไหม
‪- โถ ที่รัก ‪- อะไร ฉัน...
‪- ไปยุโรปหกสัปดาห์ก็ไม่ได้อะไรเหรอ ‪- ได้สิ เยอะเลย
‪ฉันรักธีโอมาก สุดหัวใจเลย
‪ขอบคุณนะที่มาส่งฉันที่ที่ทํางาน ‪ถึงฉันจะบังคับมาก็เถอะ
‪และนี่คือเหตุผลที่แท้จริงที่ฉันให้เธอมาส่ง
‪ตายแล้ว ทัลลี่ ดูเธอสิ
‪- อย่างเด่นเลย ‪- ใช่
‪พระเจ้า ตื่นเต้นจัง
‪มูลาร์คีย์
‪- ไง ‪- คุณชอบโฆษณาตัวใหม่สินะ
‪ใช่
‪ไปเที่ยวเป็นไงบ้าง คุณดูผิวแทนนะ
‪เราเดินเที่ยวเยอะน่ะ
‪ฉันได้เรียนรู้เกี่ยวกับหินปูถนนเยอะเลย
‪ฟังดูสนุกดีนะ
‪ใช่ ก็สนุกดี
‪ตายจริง นั่นทัลลี่ ฮาร์ทใช่ไหม
‪ตายแล้ว ใช่จริงๆ ด้วย
‪คนในข่าว แล้วก็ป้ายโฆษณาตรงนั้น
‪ขอโทษนะคะ ฉันจอยซ์
‪สวัสดีค่ะ จอยซ์
‪สวัสดีค่ะ ฉันกับลูกสาวดูคุณบ่อยๆ
‪แกเรียนวารสารศาสตร์ที่ม.วอชิงตัน ‪แกอยากเป็นเหมือนคุณ
‪ว้าว รู้อะไรไหม
‪ให้แกโทรหาฉันสิคะ
‪ฉันจะพาชมสตูดิโอ
‪ใจดีเกินไปแล้ว คุณทัลลี่ ฮาร์ท
‪- ดีใจที่ได้เจอคุณค่ะ จอยซ์ ‪- ขอบคุณค่ะ ฉันหมายถึง ใช่
‪ฉันก็ดีใจที่ได้เจอคุณเหมือนกัน
‪บายครับ
‪ให้ตายสิ คุณนี่ไม่ชอบให้คนจําได้เลยนะ
‪อะไร ฉันจะไม่ขอโทษหรอกนะ ‪ที่ฉันชอบเจอคนใหม่ๆ
‪ถ้าคนใหม่ๆ หมายถึงแฟนๆ ที่คลั่งไคล้น่ะนะ
‪แล้วไง พวกเขาคือเหตุผลที่ฉันทํางานนี้
‪ฉันไม่ได้ทําเพื่อเงินหรือป้ายโฆษณา
‪หรือโต๊ะดีๆ ในร้านอาหาร
‪ใช่ เพราะเธอเกลียดของพวกนั้น
‪ฉันแค่จะบอกว่าผลประโยชน์มันก็ดี ‪แต่ไม่ใช่เหตุผลที่ฉันทํางานนี้
‪การเชื่อมต่อกับผู้คนต่างหาก เหมือนจิลล์เมื่อกี้
‪- เธอชื่อจอยซ์ ‪- ช่างเถอะ
‪ประเด็นคือจอยซ์กับคนแบบเธอ ‪คนที่ได้รับผลกระทบจากงานของเรา
‪นั่นคือเหตุผลของฉัน
‪นั่นคือเหตุผลที่เราทํางานนี้
‪ฉันไม่ได้ทํางานนี้แล้วเพราะฉันถูกไล่ออก
‪ดังนั้นฉันจะไปสัมภาษณ์งานที่บริษัทประกัน
‪และทําเป็นสนใจเรื่องประกัน
‪มันจะเป็นการแสดงที่ดีที่สุดของฉัน
‪โชคดีนะ มูลาร์คีย์
‪- ไม่จริงน่า ‪- จริงสิ
‪เธอขาหักสองข้างเลย ‪อย่างน้อยฉันก็ได้ยินมาแบบนั้น
‪- ตายแล้ว สงสารครูฮิววิตต์จัง ‪- ใช่
‪คงมีครูมาสอนแทน
‪หรือไม่พวกเขาก็ยกเลิกชั้นเรียน
‪ทําไมเราต้องสนใจเรื่องแต่ง ‪ในเมื่อชีวิตจริงก็มีเรื่องราวมากมายอยู่แล้ว
‪บางครั้งเรื่องแต่งก็สมจริงกว่าเรื่องจริงนะ
‪- ไม่เห็นมีเหตุผลเลย ‪- ไง ทุกคน
‪ครูชื่อแซม เวฟเวอร์ลี่ และก่อนที่พวกเธอจะถาม
‪ใช่ ข่าวลือเป็นความจริง
‪ครูถูกส่งมาจากอนาคต ‪เพื่อสอนภาษาอังกฤษให้พวกเธอ
‪เพื่อที่ภาษาอันน่าทึ่งนี้จะได้อยู่รอดต่อไป ‪หลังโลกถูกมนุษย์ต่างดาวทําลาย
‪ครูจะเล่าเรื่องตัวเอง เผื่อจะทําให้สบายใจขึ้น
‪เครื่องหมายวรรคตอนที่ครูชอบที่สุดคืออัฒภาค
‪คนที่ครูชอบที่สุดคือหมาของครู แฮมเล็ต
‪และตั้งแต่ปี 1969 ถึง 1972 ‪ครูเป็นแฟนของเกรทฟูลเดด
‪- ไม่จริง ‪- ใช่ ล้อเล่นแหง
‪ครูไม่เคยล้อเล่นเรื่องเกรทฟูลเดด
‪- แล้วเธอล่ะ ชอบทําอะไร ‪- ผมเหรอ ฟุตบอลมั้ง
‪ใช่ คูปจะพาเราชิงแชมป์ระดับรัฐ
‪- เยี่ยม ระดับรัฐ... ‪- รอให้จบไม่ไหวแล้ว
‪- อะไร คาบนี้หรือวันนี้ ‪- มัธยมปลาย
‪เธอ คนที่กระซิบกระซาบน่ะ มีเรื่องอะไร
‪นั่นทัลลี่ ฮาร์ทกับเพื่อนครับ
‪เคท ฉันนั่งโต๊ะหลังนายตั้งแต่เกรดเก้า
‪ทัลลี่ ฮาร์ท สิ่งที่น่าสนใจที่สุด ‪ที่เธออ่านในปีนี้คืออะไร
‪ไทเกอร์บีท
‪เธอโชคดีแล้ว เพราะหัวข้อหลักๆ ‪ที่เราจะเรียนในเทอมนี้
‪บางส่วนก็อยู่ในไทเกอร์บีท
‪ชื่อเสียง เรื่องรักๆ ใคร่ๆ ‪ฮอร์โมนพลุ่งพล่าน อารมณ์บูดแบบวัยรุ่น
‪เพราะบทเรียนนี้...
‪บทเรียนนี้เป็นเรื่องของ...
‪เชกสเปียร์
‪และเราจะเริ่มต้นเทอมนี้
‪ด้วยโศกนาฏกรรมชั้นยอด โรมิโอและจูเลียต
‪และเพราะครูเชื่อว่าเราจะเข้าใจ
‪ผลงานแสนวิเศษเหล่านี้ได้ดีที่สุดถ้าได้ลงมือทํา
‪ครูเลยขอครูใหญ่จัดการแสดงละครเวที
‪และครูแนะนําให้ทุกคนไปคัดตัว
‪แม้แต่คนที่ไม่เคยขึ้นเวทีมาก่อน
‪ทัล
‪ไม่เอา
‪ที่รัก ไม่มีใครคาดหวังให้ ‪คุณเขียนจดหมายขอบคุณตอนนี้หรอก
‪ฉันอยากเขียน
‪คุณรู้ได้ยังไงว่าจานไหนเป็นของใคร ‪ทุกอันดูเหมือนเค้กกล้วยหอม
‪ก็มีแต่เค้กกล้วยหอมน่ะสิ
‪เวลามีคนป่วยก็ต้องเอา ‪เค้กกล้วยหอมไปฝากใช่ไหม
‪ช่างคิดมาก ฉันแค่หวังว่าจะมี...
‪- บราวนี่ ‪- ใช่ เค้ก
‪- คุกกี้ ‪- สโคน
‪- ไอศกรีม ‪- ลุงฌอนมาหาค่ะ
‪อะไรก็ได้ที่มีช็อกโกแลต
‪ไง ขอโทษที คงไม่ได้ขัดจังหวะนะ
‪พอดีฉันผ่านมาแถวนี้แล้วคิดถึงเธอ...
‪แม่ให้พี่มาดูฉันใช่ไหม
‪อะไร
‪ไม่
‪ฉันแค่อยากเอานี่มาให้
‪ทําเองกับมือ
‪เค้กกล้วยหอม ช่างคิดจริงๆ ขอบคุณนะ
‪ดีจัง
‪ใช่
‪เป็นยังไงบ้าง ยังคลื่นไส้อยู่ไหม
‪ก็ไม่แย่เท่าไร เป็นแค่บางครั้ง
‪ได้ยินว่าจินเจอร์เอลช่วยได้
‪ฉันจะจําไว้
‪จินเจอร์เอล
‪ใช่
‪มือถือใครดัง
‪ใช่ บ้าจริง
‪เอาไปไว้ไหนนะ
‪ทําไมถึงมาอยู่ในตู้เย็น
‪เพราะคีโมทําสมองฉันพัง
‪คนสําคัญหรือเปล่า
‪เปล่า แค่เพื่อนที่เรียน ‪การเขียนด้วยกัน วิเวียนน่ะ
‪ดีแล้วที่ตอนนี้เธอมีเพื่อนที่พึ่งพาได้
‪ใช่
‪ที่นี่ บริเวณชายฝั่งทางใต้ของแอนตาร์กติก
‪เราเห็นผลกระทบของภาวะโลกร้อน ‪ที่ชัดเจนและรุนแรงที่สุด
‪ข้างหลังฉันคือพื้นที่น้ําแข็ง ‪ที่ใหญ่ที่สุดในโลก หิ้งน้ําแข็งรอสส์
‪มันลอยอยู่เหนือมหาสมุทรใต้ ‪มาเป็นเวลาหลายแสนปี
‪สิ่งมหัศจรรย์ทางธรรมชาติที่ค่อยๆ หายไป
‪หน้าฉันชาไปหมด
‪นึกว่าจะชินกับอากาศหนาวแล้วซะอีก
‪ค่ะ ฉันบอกตัวเองแบบนั้นตอนที่รับงานนี้
‪ต้องทําตัวให้แกร่งไว้
‪ไม่ใช่แค่อากาศ มัน...
‪เหงาจับขั้วหัวใจเหรอ
‪ใช่ เดี๋ยวคุณก็ชินเหมือนกัน
‪หวังว่านะ
‪แรกๆ ฉันก็คิดถึงผู้คน ‪แล้วฉันก็จําได้ว่าฉันเกลียดคนส่วนใหญ่
‪อยู่ที่นี่ไม่มีอะไรกวนใจ ไม่มีอะไรมารบกวน
‪ไม่มีสัญญาณมือถือ ไม่มีอะไรเลย
‪ดีนะที่เดี๋ยวนี้ไม่มีใครโทรหาฉันแล้ว
‪ต้องมีใครสักคนรอคุณอยู่ที่บ้านสิ ‪คุณคือทัลลี่ ฮาร์ทนะ
‪เชื่อเถอะ
‪ไม่มีใครหรอก
‪พระเจ้า ดีนะที่เธอกลับมา ‪ห้ามไม่ให้ฉันกินขนมจนหมดที
‪หยุดนะ ฉันนึกว่าเธอจะเก็บไว้กินตอนปาร์ตี้
‪ก็ใช่ แต่ฉันต้องกิน สัมภาษณ์ห่วยมาก
‪พวกนั้นเอาแต่ถามเรื่องแผนในอนาคต
‪"มีแฟนหรือยัง จริงจังไหม"
‪"คิดยังไงเรื่องแต่งงานมีลูก"
‪นี่สัมภาษณ์งานหรือถามเผื่อแม่ฉันกันแน่
‪- จริงเหรอ ‪- จริง
‪เขาเอาแต่บอกว่า "เราต้องการแต่ ‪คนที่จะทํางานที่นี่ไปนานๆ"
‪ทุเรศชะมัด
‪- กับผู้ชายไม่เห็นถามแบบนั้น ‪- ก็ใช่น่ะสิ
‪ได้บอกเขาไหมว่าเธอคิดยังไง
‪แน่นอน ฉันขว้างที่เย็บกระดาษใส่เขา ‪ว่าเขาเหยียดเพศ แล้วออกมา
‪- ดีมาก ‪- ฉันพูดเล่น
‪ข้อแรก ฉันไม่มีวันทําแบบนั้น ‪ข้อสอง ฉันพยายามหางานอยู่
‪ผู้หญิงต้องเจอเรื่องเฮงซวยแบบนี้ทุกวัน
‪และมันทําให้อาชีพการงานเราไม่ก้าวหน้า
‪ฉันรู้ แต่เราจะทําอะไรได้
‪เราเป็นนักข่าว
‪เรามีพลังที่จะทําให้สังคมดีขึ้นสําหรับคนรุ่นต่อไป
‪- จริงเหรอ ‪- จริงสิ คนอย่างลูกสาวจิลล์...
‪ลูกสาวจอยซ์
‪พวกเขาหวังพึ่งเรา
‪ส่วนใหญ่คงหวังพึ่งเธอ
‪ฉันว่าเราทําข่าวได้นะ มูลาร์คีย์
‪รู้อะไรไหม เราจะดูประกาศรับสมัครงาน
‪ฉันจะทําเป็นสมัครงาน ไปสัมภาษณ์
‪แล้วถ่ายคลิปด้วยกล้องที่ซ่อนไว้
‪แล้วส่งผู้ชายที่เรซูเม่เหมือนกันเป๊ะไป
‪แล้วเปรียบเทียบการสัมภาษณ์ ‪เปิดโปงความสองมาตรฐาน
‪- ไม่ชอบเหรอ ‪- ไม่ ฉันชอบมาก สุดยอดเลย
‪แต่เธอจะปลอมตัวไปสมัครงานได้ไง ‪คนจําหน้าเธอได้แล้ว
‪บ้าจริง เธอพูดถูก
‪เราต้องการคนไม่ดัง
‪โอเค เลนส์อยู่ตรงนี้ ต้องหันไปทางนี้
‪เหมือนเป็นสายลับเลย
‪และนี่คือเรซูเม่ปลอมของเธอ
‪น่าประทับใจมาก
‪ถ้าฉันมีบริษัทผลิตอุปกรณ์การแพทย์ ‪ฉันคงอยากให้เธออยู่ฝ่ายขาย
‪- เดี๋ยว อุปกรณ์การแพทย์เหรอ ‪- ใช่ เธอตอบสั้นๆ พอ
‪- ต้องทําได้ดีแน่ ‪- โอเค
‪มีปัญหานิดหน่อย แฮงค์เพิ่งโทรมาลาป่วย
‪- บ้าจริง ‪- ไม่ เรายังทํางานได้อยู่
‪- ส่งผมไปสิ ‪- จริงเหรอ
‪ผมไม่ใช่นักแสดง แต่น่าจะเล่นเป็นผู้ชายได้
‪อีกอย่าง ผมว่าจะลองสําเนียงอเมริกันดู
‪ได้ เคทจะเข้าไปก่อน ‪เราจะเตรียมตัวให้คุณทีหลัง
‪- ทัลลี่ ‪- รับทราบ
‪รับ...
‪ผมจะฝึกเพิ่ม ดูเราสิ
‪ทีมเก่ากลับมาทําข่าวด้วยกัน
‪คิดถึงจัง
‪- ใช่ ฉันก็เหมือนกัน ‪- โอเค ทุกคน ไปกันเถอะ ได้เวลาแล้ว
‪"เจ้าจักเปล่งประกายสว่างทั่วท้องนภา
‪จนฝูงนกร้องและคิดว่าข้าเป็นยามราตรี
‪ดูนางเอาถุงมือแนบมือสิ"
‪- ขอบคุณอีกครั้งนะที่มาเป็นเพื่อน ‪- ไม่เป็นไร
‪"ข้าใคร่อยากเป็นถุงมือที่สวมมือนาง ‪จะได้สัมผัสแก้มนั้น"
‪- ผมจะได้คะแนนพิเศษไหม ‪- ไม่ เธอได้สิ่งที่มีค่าน้อยกว่านั้นมาก
‪ความนับถือจากครู ขอบคุณ ‪เอาล่ะ ใครเป็นคนต่อไป
‪ทัลลี่ ฮาร์ท
‪ไม่ค่ะ หนูไม่ได้มาคัดตัว แค่มาเป็นเพื่อนเฉยๆ
‪ถ้าเธอจะดูเพื่อนนักเรียน ‪ขึ้นไปเปิดเปลือยตัวตนบนเวที
‪ครูว่าเธอก็ควรจะทําแบบเดียวกัน
‪เอาล่ะ
‪โอ้ โรมิโอ โรมิโอ
‪โรมิโออยู่ไหนวะ
‪โอเค ตีความได้น่าสนใจ
‪คนต่อไป
‪เชิญ
‪"โอ้ โรมิโอ โรมิโอ เหตุใดท่านจึงเป็นโรมิโอ"
‪"จงตัดขาดจากบิดา และปฏิเสธนามของท่าน"
‪"หรือหากท่านไม่ยินยอม
‪ขอเพียงท่านปฏิญาณรัก ‪แล้วข้าจะเลิกเป็นคาปุเล็ต"
‪"นามของท่านเท่านั้นที่นับเป็นศัตรู"
‪"ท่านเป็นตนเอง หาใช่มอนตากิวไม่"
‪"มอนตากิวคือสิ่งใด
‪มิใช่มือ... มิใช่มือ หรือเท้า หรือแขน..."
‪"มิใช่แขนหรือหน้า..."
‪ไม่ได้ยินเลย ที่รัก พูดดังๆ หน่อย
‪"หรืออวัยวะอื่นใดที่เป็นของบุรุษ
‪โปรดใช้ชื่ออื่นเถิด"
‪"ชื่อนั้นสําคัญไฉน"
‪"ที่เราเรียกกุหลาบนั้น แม้เรียกว่าหอมรื่น..."
‪ขอโทษค่ะ "แม้เรียกว่าอย่างอื่น ‪ก็หอมรื่นอยู่เหมือนกัน"
‪ขอบคุณมาก ชื่ออะไรนะ
‪เคท แม็คเคนซี่ค่ะ
‪ช่วยเล่าประสบการณ์ของคุณหน่อย
‪ฉันเริ่มทํางานขายเมื่อสี่ปีก่อน ‪จากนั้นก็ไต่เต้าจนเป็นผู้จัดการค่ะ
‪ผมเริ่มจากทํางานขาย
‪พอผ่านไปสองสามปี พวกเขาก็ให้ผมเป็นผู้จัดการ
‪น่าประทับใจมาก ผมดูออกว่า ‪คุณมีทักษะความเป็นผู้นํา
‪ฉันใช้ระบบให้รางวัลรายเดือน ‪ทําให้บริษัทมีรายได้เพิ่มเป็นสามเท่า
‪งั้นเหรอ ผมไม่แน่ใจว่า ‪ทีมของเราจะตอบสนองต่อ
‪การบริหารงานแบบนั้นยังไง ดูรุนแรงไปหน่อย
‪มิตช์ เวลาผมเห็นอะไรที่อยากได้ ‪ผมจะไปคว้ามา
‪นี่ ผมชอบความมั่นใจของคุณนะ
‪งานนี้ต้องพบปะพูดคุยกับลูกค้าเป็นเวลานาน
‪คงมีหลายคืนที่คุณกลับไป ‪ทําอาหารเย็นให้ครอบครัวไม่ได้
‪เราจริงจังทั้งเวลาทํางานและเวลาเล่น
‪ฟังดูเข้าทางผมเลย มิตช์
‪นี่ ผมไม่อยากด่วนสรุป ‪แต่ผมคิดว่าคุณคงเหมาะกับเรา
‪จริงเหรอครับ
‪ขอบคุณ คุณแม็คเคนซี่
‪เราจะติดต่อไป
‪เยี่ยมค่ะ
‪เขาอยากไปตีกอล์ฟกับผมสุดสัปดาห์นี้
‪เขาอยากให้ฉันอยู่บ้านเข้าครัวเลี้ยงลูก
‪ยอดเลย ฉันอยากเล่นงานหมอนี่แล้ว
‪นี่ นี่เป็นที่ส่วนบุคคลนะ ห้ามบุกรุก
‪คุณพระช่วย
‪คุณคือทัลลี่ ฮาร์ท
‪ใช่ค่ะ คุณชื่ออะไรคะ
‪- ฮาวเวิร์ด ‪- ฮาวเวิร์ด ชื่อเพราะจัง
‪คุณคงทํางานที่นี่สินะคะ
‪เป็นยามน่ะครับ
‪ที่นี่โชคดีที่มีคุณ เห็นๆ อยู่ว่าคุณทํางานเก่ง
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าเป็นคุณจริงๆ ‪ผมดูคุณทางช่องเคพีโอซีทุกคืน
‪เดี๋ยว นี่พวกคุณกําลังทําข่าวเหรอ
‪ผมรู้ว่าหูฟังแพทย์ของเราไม่ได้มาตรฐาน
‪ฟังนะ ฮาวเวิร์ด เห็นได้ชัดว่า ‪คุณเป็นคนที่ชอบดูข่าวดีๆ
‪ที่จริงฉันต้องสัมภาษณ์ผู้จัดการ ‪ของบริษัทนี้ เอาไปลงข่าว
‪และต้องบุกสัมภาษณ์แบบไม่ให้ตั้งตัว
‪พอจะมีทางให้เราเข้าไปโดยไม่ต้องนัดไหมคะ
‪ก็... มีครับ
‪- เพื่อคุณเลยนะ คุณฮาร์ท ‪- เพื่อนๆ เรียกฉันว่าทัลลี่ค่ะ
‪ครับ
‪ทัลลี่
‪พวกเธอต้องเลี้ยงเหล้าฉัน
‪วันนี้ถ่ายทําได้ดีมาก สาวน้อย ‪แถมนิ้วยังอยู่ครบด้วย
‪ตื่นเต้นไหมที่จะได้กลับบ้าน
‪ไม่รู้สิคะ ตั้งแต่ฉันเสียเพื่อนสนิทไป ‪บ้านก็รู้สึกไม่เหมือนเดิม
‪เสียใจด้วย เธอเสียไปเมื่อไหร่
‪ไม่ค่ะ ไม่ เธอ...
‪เราแค่เลิกคุยกัน
‪เธอคงสบายดีพอไม่มีฉันคอยทําชีวิตเธอพัง
‪ถ้าคุณไม่ได้รีบร้อนอยากกลับบ้าน
‪จะตามฉันกับทีมงานไปถ่ายทําต่อก็ได้นะ
‪ที่กาลาปากอสเหรอ
‪ที่นั่นอบอุ่น
‪แถมวิวยังสวยไม่เป็นรองใคร
‪กาลาปากอสแสนงาม
‪ฉันอยากอาบแดดพอดี
‪ขอเตือนก่อนว่ามีงบนิดเดียว
‪ไม่มีใครสนใจเต่ายักษ์หรอก
‪คนอาจจะสนใจถ้ามีดาราพ่วงไปด้วย
‪หนูดูเฉิ่ม
‪ลูกสวยมาก
‪นั่นเคท มูลาร์คีย์เหรอ
‪- ไง สวัสดี ‪- อ้าว มาร่าห์ด้วย ดูชุดสิ
‪- เราก็มาซื้อชุดออกงานเหมือนกัน ‪- น่าตื่นเต้นจัง
‪ฉันชอบหมวกคุณจัง ดูสดใสดี
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- แล้ว...
‪เป็นยังไงบ้างคะ
‪ก็ดีค่ะ ใช่
‪การรักษาเป็นไปด้วยดี
‪ฉันโชคดีมากที่มีทีมแพทย์เก่งๆ
‪ก็ค่อยเป็นค่อยไปค่ะ
‪สุดยอดเลยค่ะ
‪เป็นแรงบันดาลใจมาก
‪และฉันพูดจริงๆ นะคะ ถ้ามีอะไรให้ช่วย...
‪ถ้าคุณอยากจ่ายค่าชุดให้...
‪อ๋อ โอเค
‪- ได้สิคะ ‪- พระเจ้า ไม่ ฉันล้อเล่น ฉัน...
‪อ๋อ
‪- เคท เป็นอะไรหรือเปล่า ‪- แม่คะ
‪ไม่เป็นไรค่ะ ฉันสบายดี ขอบคุณ ก็แค่...
‪เอาน้ําสักหน่อยไหม
‪- น่าสงสารจัง มานั่งเถอะค่ะ ‪- คุณคะ มีอะไรหรือเปล่า
‪เพื่อนฉันกําลังต่อสู้กับโรคมะเร็งค่ะ
‪ขอโทษจริงๆ ค่ะ
‪ฉันไม่เป็นไร ฉันว่าเราน่าจะ...
‪เราจะกลับแล้ว ซานดร้า ดีใจที่ได้เจอคุณนะ
‪ให้ฉันเก็บชุดไว้ให้ไหมคะ
‪- ค่ะ แล้วเราจะกลับมา ‪- โอเคค่ะ
‪เราจะไม่กลับไปใช่ไหม
‪ลูกจะไปก็ได้
‪ไม่ได้หรอก
‪ขอโทษนะ ลูกรัก
‪แม่ ไม่เป็นไรหรอก
‪เดี๋ยวแม่พาไปที่อื่น
‪สุดสัปดาห์หน้า แม่จะพาไปห้าง ‪ที่นั่นมีชุดให้เลือกเยอะกว่า
‪ได้ค่ะ
‪เข้าบ้านกันไหมคะ
‪จ้ะ ไปก่อนเลย เดี๋ยวแม่ตามไป
‪บ้าเอ๊ย
‪นี่ทัลลี่ ขอข่าวน่าสนใจไม่งั้นไม่โทรกลับ
‪ฉันแค่คิดว่าจะลองอีกรอบ
‪ไม่รู้ทําไมฉันถึงยังไม่หยุด ‪เห็นๆ กันอยู่ว่าเธอเมินฉัน
‪นี่เธอเอาคืนที่ฉันไม่ยอมคุยด้วย ‪หลังเกิดอุบัติเหตุสินะ
‪เห็นไหม นี่แหละที่ทําให้ฉันโมโห
‪เธอทําผิดแต่ทําเป็นเจ้าคิดเจ้าแค้น
‪ฉันต่างหากที่ต้องแค้น
‪รู้อะไรไหม ไม่ต้องโทรกลับให้เสียเวลา
‪นี่ทัลลี่ ขอข่าวน่าสนใจไม่งั้นไม่โทรกลับ
‪เมื่อกี้ไม่จริงนะ
‪เธอควรจะ... โทรหาฉัน
‪ถ้าอยากโทร แต่ถ้าไม่อยากโทร ‪และคิดว่าเราจบแล้ว ก็ไม่ต้องโทร แต่...
‪ฉัน...
‪ฉันต้องการเธอจริงๆ โอเคไหม
‪ฉันว่านั่นคือเหตุผลที่ฉันยังโทรหาเธอ ‪เพื่อที่จะได้ฟังเสียงเธอ
‪ถึงจะได้ฟังแต่... ข้อความเสียง
‪มันช่าง...
‪ทุกอย่างเลวร้ายมาก มันยากมาก และฉัน...
‪โทรมานะ
‪หรือไม่โทรก็ได้
‪อย่าให้ความหวังกันสิ ทัล
‪เธอเป็นคนเดียวที่เคยอ่านบทละคร ‪เพราะคิดว่ามันสนุก
‪เพราะเธอแปลก
‪แต่เธอคู่ควรกับบทจูเลียต เข้าใจไหม
‪- ถ้าเวฟเวอร์ลี่ดูไม่ออก เขาก็ตาถั่ว ‪- โรมิโอ
‪ฉันได้ดวลดาบ แถมตอนจบ ‪ยังได้คว้านท้องตัวเองด้วย
‪โอเค ไปดูกัน รายชื่อออกแล้ว
‪อะไรวะ
‪(จูเลียต: ทัลลี่ ฮาร์ท)
‪- ยินดีด้วยนะ ทัลลี่ ‪- ไม่ต้องมายินดี
‪เห็นๆ อยู่ว่ามีบางอย่างผิดพลาด ‪ฉันไม่ควรเป็นจูเลียต
‪- เคท... ‪- ไม่เป็นไร
‪ไม่ ฉันเล่นเป็นคนใช้เบอร์หนึ่ง
‪เรารู้อยู่แล้วว่าฉันไม่ได้เป็นนางเอกหรอก
‪ฉันแค่... ฉันไม่ใช่จูเลียต
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪นี่มันเรื่องบ้าอะไร ครูเวฟเวอร์ลี่
‪สวัสดีตอนบ่ายเช่นกัน
‪ทําไมถึงเลือกหนูทั้งๆ ที่รู้ว่าหนูไม่อยากได้บท
‪ครูชอบตอนเธอคัดตัว
‪หนูไม่ได้พยายามด้วยซ้ํา
‪เธออาจไม่ได้พยายามเป็นจูเลียต
‪แต่เธอก็เล่นใหญ่ เหมือนที่ทําในห้องเรียน
‪โอเค แต่มีหลายคนที่อยากเป็น ‪จูเลียตจริงๆ อย่างเคท มูลาร์คีย์
‪เคท มูลาร์คีย์เป็นเด็กเรียนเก่งอยู่แล้ว
‪เธอก็น่าจะเป็นเด็กเรียนเก่ง
‪แต่ครูฮิววิตต์บอกว่าเธอได้เกรดเฉลี่ยแค่ซี
‪หน้าที่ของครูคือทําให้ ‪เธอตื่นเต้นกับวรรณกรรมอังกฤษ
‪และครูคิดว่าละครคือทางออก
‪อะไรนะ
‪ยอมรับเถอะ เธอชอบเป็นจุดสนใจ
‪มันทําให้เธอรู้สึกทรงพลัง
‪ไร้เทียมทาน
‪ลองคิดดูนะ
‪ถ้าไม่เห็นแก่ครู ก็ขอให้เห็นแก่ ‪คําพูดอมตะของเชกสเปียร์
‪จะดื่มหรือไม่ดื่มเบียร์
‪เรามีเอลมากพอจะทําให้คุณเมาเละเลย ‪แถมยังมีชา บิสกิต กับขนมปังไส้กรอก
‪- ธีโอเช่ามอเตอร์ไซค์ในโรม ‪- ไม่
‪และตกรถตอนพยายามสตาร์ต
‪- และทํากางเกงก้นขาด ‪- ไม่จริงน่า
‪จริงครับ ผ่ากลางก้นเลย น่าอายมาก
‪- ตลกด้วย ‪- แน่นอน
‪ตลกสําหรับคุณน่ะสิ ‪เธอขําหนักมาก หัวเราะขึ้นจมูกเลย
‪ใช่ เธอทําแบบนั้น
‪แบบนั้นแหละ
‪แต่รู้อะไรไหม ผมว่านั่นคือ ‪ตอนที่ผมตกหลุมรักอย่างแท้จริง
‪นี่ รู้อะไรไหม แฟนคนก่อน ‪ของเธอก็เป็นคนอังกฤษ
‪- ไม่ค่ะ พ่อ เขาเป็นคนออสเตรเลีย ‪- เหมือนกันนั่นแหละ
‪ยังก็เถอะ ผมดูออกว่าคุณไม่ใช่พวกถือตัว
‪คุณเป็นคนใช้ได้
‪ขอบคุณมากครับ คุณมูลาร์คีย์
‪- มันมีความหมาย... ‪- ไม่ต้อง เรียกบั๊ดเถอะ
‪บั๊ดก็ได้ เอาเบียร์อีกขวดไหม บั๊ด
‪พาไปหยิบสิ
‪โอ้โห แรงเยอะนะ
‪เดี๋ยวมานะครับ
‪แม่ชอบเขานะ
‪ยอดไปเลยใช่ไหมคะ
‪ทั้งน่ารัก สุภาพ เอาใจใส่ แถมยังหล่ออีก
‪- ใช่ เขาหน้าตาดีนะ ‪- ใช่
‪หนูรู้ค่ะ พระเจ้า เขา...
‪ดีกว่าจอห์นนี่เยอะเลย
‪อะไรนะคะ
‪- เหมือนฟ้ากับเหวเลย ‪- ไม่ต้องพูดขนาดนั้นก็ได้
‪ลูกเจอคนที่ดีกว่า
‪- เยอะเลย ‪- เยอะเลย
‪- แม่คะ ‪- ใช่
‪นี่ไม่ใช่การแข่งขันนะ
‪ก็มันจริง พ่อกับแม่โล่งใจมาก
‪ที่ในที่สุดลูกก็ทิ้งจอห์นนี่แล้วคบกับผู้ชายจริงๆ
‪การไปเที่ยวยุโรปทําให้ลูกเปลี่ยนไปมาก
‪- ไง พวก ไม่ยักรู้ว่าคุณจะมา ‪- ไง ใช่ ก็คงงั้น
‪- ฌอน มากันครบเลย ‪- แป๊บนะคะ
‪- ดีใจที่เจอคุณ ‪- ตายยากจริงๆ
‪จอห์นนี่ ไง มาทําอะไรที่นี่
‪ใช่ ขอโทษที ผมไม่รู้ว่าคุณจะจัดปาร์ตี้
‪ไม่ ฉันแค่เชิญญาติๆ มา ทุกคนจะได้เจอธีโอน่ะ
‪- ได้ ผมไม่กวนแล้ว ‪- เดี๋ยว คุณอยากจะ...
‪อ๋อ ก็แค่...
‪สแตนชอบข่าวนั้น
‪และผมบอกเขาว่าคุณมีส่วนช่วยแค่ไหน
‪เขาอยากรับคุณกลับเข้าทํางาน
‪ผมจะโทรมาบอกก็ได้ แต่ยังไงก็เถอะ
‪คุณมีงานแล้ว ถ้าคุณสนใจ
‪ว้าว
‪จอห์นนี่ ฉันไม่รู้จะพูดยังไงเลย
‪ขอบคุณนะ
‪ไม่เป็นไร มูลาร์คีย์
‪ขอโทษครับ ทุกคน ช่วยฟังทางนี้หน่อย
‪ผมขออนุญาตพูดอะไรแป๊บหนึ่ง
‪อย่างแรกเลย ผม...
‪เรา
‪ไดอาน่ากับผม...
‪ขอถอดก่อน ไม่ได้ยินอะไรเลย
‪เราซึ้งใจมากที่ทุกคนมาร่วมงานเลี้ยงเล็กๆ นี้
‪ว่ากันว่าสิ่งสําคัญไม่ใช่สถานที่
‪แต่เป็นคนที่เราอยู่ด้วย
‪และเคทคนนี้เป็นเพื่อนร่วมทางที่ดีที่สุด
‪เท่าที่คนคนหนึ่งจะมีได้
‪ยังมีสถานที่อีกนับร้อยนับพัน
‪ที่ผมอยากไปกับคุณ
‪และผมมีเรื่องที่อยากถามคุณ
‪เอาแล้ว
‪แคธลีน สการ์เล็ตต์ มูลาร์คีย์
‪คุณจะแต่งงานกับผมไหม
‪แต่งค่ะ
‪พระเจ้า
‪ขอเสียงหน่อย
‪- พระเจ้า ‪- เดี๋ยวนะ
‪นี่...
‪เป็นของคุณย่าผม
‪พระเจ้าช่วย
‪- พระเจ้า ‪- พระเจ้า
‪- ฉันหมั้นแล้ว ‪- พระเจ้า
‪ยินดีด้วยนะลูก
‪- ขอต้อนรับสู่ครอบครัว ธีโอ ‪- ขอบคุณมาก
‪มานี่เลย
‪โอเค
‪สวยจัง แป๊บนะ ขอฉันหยิบกล้องก่อน
‪- พระเจ้า ‪- มา
‪ไม่ต้องกลัวครับ ผมเอง ฮาวเวิร์ด
‪รปภ.ที่เจอกันเมื่อวันก่อน
‪คุณมาที่นี่...
‪ผมสืบหาที่อยู่คุณ
‪ผมตั้งใจจะเคาะประตูแต่ประตูหน้าเปิดอยู่
‪มีปาร์ตี้อะไรครับ
‪ฟังนะ ฮาวเวิร์ด คุณอยู่ที่นี่ไม่ได้
‪แต่... เราเป็นเพื่อนกัน
‪คุณพูดเอง
‪ผมช่วยคุณทําข่าว
‪ผมมีปัญหากับที่ทํางานเพื่อคุณ
‪- ฉันขอโทษ แต่... ‪- แต่อะไร
‪คุณยุ่งเกินกว่าจะคุยกับผมเหรอ ดังเกินไปเหรอ
‪คุณต้องออกไป
‪นี่มันบ้าชัดๆ คุณเป็นหนี้ผม
‪ช่วยด้วยๆ
‪โทรเรียกตํารวจที
‪- นอนลงไป อย่าขยับ ‪- พระเจ้า ทัลลี่
‪- เอาล่ะ จับได้แล้ว ‪- นอนลงไป
‪จับขาเขาไว้
‪- นี่ ‪- แม่คะ หนูสบายดีจริงๆ
‪ลูกรัก ถึงไม่สบายดีก็ไม่เป็นไร
‪แม่แค่อยากอยู่เคียงข้างลูก
‪แม่ก็อยู่กับหนูแล้ว หนูแค่ไม่อยากให้แม่เป็นห่วง
‪ลูกดูเหนื่อยๆ นะ
‪ค่ะ บางครั้งคีโมก็ทําให้หมดแรง
‪เป็นเรื่องปกติ ไม่เป็นไรค่ะ
‪แม่อ่านเจอว่าสุขภาพจิต ‪ก็เป็นส่วนสําคัญในการรักษาตัว
‪คิดอย่างไหนก็จะเป็นอย่างนั้น
‪แม่อ่านหนังสือชื่อเดอะซีเคร็ต
‪แม่รู้ว่าจอห์นนี่ดูแลลูกดีมาก
‪แต่แม่ก็เห็นว่ามันส่งผลต่อเขา
‪แม่คะ เขาสบายดี เราสบายดี ทุกคนสบายดี
‪ลูกเคยคิดจะติดต่อทัลลี่บ้างไหม
‪ถ้าจะมีตอนไหนที่ลูกต้องการเพื่อน ‪ก็คือตอนนี้นี่แหละ
‪ค่ะ
‪ค่ะ หนูจะลองคิดดู
‪ดีแล้ว
‪"แต่ช้าก่อน..."
‪"แต่ช้าก่อน นั่นแสงใดสว่างจากช่องหน้าต่าง"
‪- ขอโทษที ไม่... ‪- ฉันไม่รู้ว่ามีคนอยู่ในนี้
‪ไม่ ฉันไม่ได้อยู่ในนี้จริงๆ หรอก
‪ฉันไม่แน่ใจด้วยซ้ําว่าเราได้รับอนุญาตให้เข้ามา
‪ใครจะรู้ว่าเคท มูลาร์คีย์เป็นจอมแหกกฎ
‪- รู้ชื่อฉันด้วยเหรอ ‪- อะไร
‪ต้องรู้สิ เราเรียนด้วยกันนะ ยัยโง่
‪ใช่ แต่เราไม่เคยคุยกันมาก่อน
‪ใช่ ก็เธอกับทัลลี่ ฮาร์ทมัวแต่ทําตัวลึกลับ
‪ฉันแนะนํานายกับเขาได้นะถ้านายสนใจ
‪ฉันรู้ว่าเขาดูเจ๋งและลึกลับ ‪แต่ที่จริงเขาเป็นคนอ่อนโยนและปกติดี
‪ขอบคุณ ยังไงฉันก็เจอเขา เขาเล่นเป็นจูเลียต
‪- ใช่ ‪- ใช่
‪- นายกับเขาคงเหมาะสมกัน... ‪- ฉันว่าไม่นะ
‪ฉันเข้าใจไอ้บทนี่ไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ํา
‪ดูนี่สิ
‪"จงขึ้นเถิด ตะวัน ฆ่าดวงจันทร์ผู้ริษยา"
‪มันหมายความว่ายังไง
‪ไม่รู้สิ มันเหมือนพูดพล่ามไปเรื่อย
‪คนทําเป็นเข้าใจจะได้ดูฉลาด
‪ก็นะ
‪เขาบอกว่าเธองดงามจนดวงจันทร์ต้องอิจฉา
‪ซึ่งเป็นคําชมที่มีความหมายมาก
‪เพราะตามตํานานแล้ว ดวงจันทร์ ‪เป็นผู้พิทักษ์สาวพรหมจรรย์ อะไรทํานองนั้น
‪และนั่น...
‪ฉันอ่านมันเมื่อปีก่อน
‪อ่านเล่น แล้วก็เขียนสรุป
‪ไม่ได้จะโกงสอบหรืออะไรนะ เพราะมัน...
‪เคท
‪ฮัลโหล
‪ไง มาอยู่นี่เอง ฉันหาเธอไม่เจอ ‪มาทําอะไรในนี้น่ะ
‪ไม่มีอะไร แค่ซ้อมบทน่ะ
‪ไม่จริงสักหน่อย
‪ไม่ ฉันมาร้องไห้ในนี้เพราะละครเวทีโง่ๆ
‪แต่ฉันไม่อยากให้เธอรู้สึกแย่
‪จริงเหรอ เธอดูไม่เห็นเศร้าเลย
‪ดูมีความสุขด้วยซ้ํา เป็นอะไรของเธอ
‪โอเค
‪ฉันเพิ่งเจอเรื่องที่วิเศษมาก ‪มันคาดไม่ถึงและแปลก
‪- ฉันไม่แน่ใจด้วยซ้ําว่ามันเกิดขึ้นจริง ‪- พูดอะไรของเธอน่ะ
‪"ดอกตูมแห่งความรัก บ่มโดยฤดูร้อน
‪อาจเป็นดอกไม้แสนงามเมื่อพบกันอีกครา"
‪เที่ยวบินนี้เหนื่อยชะมัด
‪อีกนานไหมกว่าจะถึงโรงแรม
‪แค่สองสามกิโล
‪กฎข้อแรกของชีวิตแบบนี้
‪คือต้องพักสองสามวันให้หายเจ็ตแล็ก
‪ก่อนจะขึ้นเครื่องบินเที่ยวต่อไป
‪ฉันอยากออกสํารวจระหว่างที่อยู่ที่นี่
‪ชิลีสวยมากนะ
‪เวลากลางวันน่ะ
‪มันน่าทึ่งนะ
‪เดินทางจากประเทศหนึ่งไปอีกประเทศ
‪ไม่รู้เลยว่าการผจญภัยครั้งต่อไปจะอยู่ที่ไหน
‪คุณเริ่มเป็นเหมือนพวกเราแล้ว
‪ให้ตายสิ ดีจังที่ได้รับโทรศัพท์อีกครั้ง ฮัลโหล
‪เช็กมือถือดีกว่า ‪ลืมไปแล้วว่าโลกศิวิไลซ์เป็นยังไง
‪(เคท - สายที่ไม่ได้รับ 18 สาย)
‪ทัล
‪ทุกคนกลับหมดแล้ว ยกเว้นธีโอ
‪เขาอยากอยู่เฝ้าระวัง
‪เหมาะจะเป็นสามีจริงๆ
‪ฉันภูมิใจมากตอนที่คนเริ่มจําฉันได้
‪ตอนที่คนอยากเจอฉัน
‪แต่ถ้าทุกคนรู้จักเรา พวกเพี้ยน ‪หรือโรคจิตก็รู้จักเราเหมือนกัน
‪โธ่ ที่รัก
‪ฉันอยากซ่อนตัว อยากทําลายป้ายโฆษณางี่เง่านั่น
‪ไม่ ทัล เธอพยายามมากกว่าจะมาถึงจุดนี้
‪และใช่ เราคงต้องระวังตัวให้มากขึ้น
‪ต้องล็อกประตูทุกครั้ง ‪หรือใช้เบอร์โทรแบบไม่เปิดเผยชื่อ
‪แต่เราจะปกป้องเธอ
‪ฉันจะไม่ปล่อยให้พวกโรคจิตเข้าใกล้เธอออีก
‪ไม่ใช่แค่เรื่องนั้น
‪เธอกําลังจะแต่งงาน
‪- กับหนุ่มอังกฤษผู้กล้าที่อยู่ข้างนอก ‪- ให้ตายสิ อย่างกับไม่ใช่เรื่องจริงแน่ะ
‪นั่นสิ แหวนนั่นเริ่ดมาก
‪ใช่
‪- ฉันจะอยู่รอดได้ยังไงถ้าไม่มีเธอ ‪- อย่าพูดบ้าๆ น่า
‪ฉันจะอยู่กับเธอเสมอ
‪เธอต้องติดอยู่กับฉันตลอดไป
‪มาทําอะไรที่นี่
‪เธอโทรหาฉัน
‪เกิดอะไรขึ้น
‪เธออยู่ข้างบน
‪คําบรรยายโดย ณิชา อ้นเอี่ยม