- Kate! - Kate!
- Kate, naririnig mo ba ako? - Kate. Uy!
- Tubig, Ma. - Tatawag na kami sa 911.
- Ayos ka lang? - Bigyan n'yo siya ng espasyo.
'Wag mo akong pakialaman.
- Pakihinaan ang tugtog. - Parating na ang ambulansya.
Tumigil kayo, ayos lang ako.
Nainitan lang ako, naparami ang nainom kong champagne,
pero ayos lang talaga ako.
- Hindi ka ayos, Katie. - Ayos...
- Okay lang. - I-cancel n'yo ang paramedics.
Mahihiga lang ako sa loob.
May appointment ako sa doktor sa Lunes.
Babanggitin ko 'to.
Sumayaw lang kayo. Party 'to!
- Ma. - Naku, sorry kung natakot kita, anak.
Ayos lang talaga ako. Hihiga lang muna ako.
- Halika. - Ayos lang.
Nakakatawa kayo. Kaya kong maglakad.
Hindi, ayos lang.
Ano'ng nangyayari kay Mama? Walang nagsasabi sa akin.
Ewan ko ba. Wala ring nagsasabi sa akin, anak.
Bakit 'di mo sinabing bumalik ang cancer?
- Plano ko nga. - Kailan?
Ngayon sana,
kaso hindi bagay sa vows ko ang nag-metastasize sa buto at atay.
Hindi nakakatawa.
Gusto ko lang na maging masaya kayo.
Bago ako bumalik sa chemo.
Hindi ka dapat nag-aalala para sa amin.
Sabi ko nga.
Nakita mo, nataranta silang lahat? 'Yon ang ayokong mangyari.
Gusto ko lang magkaroon ng normal na kasal.
Simula ngayon, nandito na ako sa tabi mo, okay?
Sa bawat hakbang, hindi ako aalis sa tabi mo.
Tull, aalis ka sa tabi ko
dahil bagong-kasal ako at magse-sex kami ng asawa ko,
at makikisakay ka kay Danny
dahil balita ko, ibinalik ni Celeste sa kanya ang singsing.
Dinidiktahan mo ba ang love life ko?
Gagawin mo 'to para sa akin! May cancer ako. 'Di ka pwedeng tumanggi.
Masakit ka sa ulo, ha?
Kaya nga mahal mo ako.
Ayos ka lang? Gusto mong mag-usap?
Nag-metastasize sa buto at atay...
Parang...
- Parang malubha na, 'no? - Ah...
Pero mabuti na lang, sikat ako.
Ipapasok ko siya sa isang trial
ng bagong modernong treatment.
Maraming gano'n sa buong bansa.
Hahanapin ko ang pinakamahusay, tatawagan ko, gagamitin ang koneksyon ko.
Boom, pasok na siya.
Oo. Kaya mo 'yon, ikaw pa.
Uy, sorry kung wala akong sinabi tungkol kay Celeste.
Ayos lang.
Alam mo, umasa ako na kung may makikipaghalikan sa 'yo,
ako 'yon.
- 'Di ako pumapatol sa lalaking taken. - Sa babae lang.
Tulad ng sinabi ko, hinalikan niya ako.
Okay, pero paano 'yong
isa pang sinabi ko?
- Tungkol sa atin? - Gagawin talaga natin 'to ngayon?
Uy, Tully, alam kong gusto mo na ako...
- Gusto? - ...mula noong bumalik ako galing Seattle.
- Diyos ko, napakayabang nito. - Hindi, gusto rin naman kita!
Kakaiba ang paraan ng pagpapakita mo, Sports Man.
Sa tingin mo ba hindi ako nainis
nang malaman kong single ka at kapitbahay lang kita?
- 'Di natin kailangang gawin ito. - May seryosong girlfriend ako no'n.
Dalawang taon na kaming nagsasama.
Oo na! Okay.
- 'Di ko alam kung bakit natin pinag... - Palagi kitang iniisip.
Pero naisip ko rin na baka huli na ang lahat para sa atin.
Pero alam mo? Wala akong pakialam.
Bakit 'di na lang natin aminin ang nararamdaman natin?
Nasasabi mo lang 'to
dahil hiniwalayan ka kanina.
Hindi. Sinasabi ko 'to dahil totoo 'to.
- Ba't 'di mo na lang amining... - Nagkagusto ako?
Oo na. Inaamin ko na. May gusto ako.
Dahil alam kong 'di kita makukuha.
- Kaya mo lang din ako ginusto. - Tumigil ka na nga.
- Wala akong ginagawa. - 20 taon tayong naghintay.
Diyos ko, ikaw lang. Hindi ako naghintay.
- Takot ka lang. - Hindi.
Kilala ko ang sarili ko at 'di ako magaling dito.
- Eh ano? Ako rin naman! - Kaya nga.
Pero magaling tayong maging magkaibigan,
at iyon ang kailangan ko ngayon.
Para makapag-focus ako kay Kate.
Kailangan ko siyang tulungan at...
Kailangan kita bilang kaibigan.
Kakaunti lang ang kaibigan ko.
'Di natin kailangang...
Nasaan ka 20 years mula ngayon?
Ba't obsessed ang mga kolehiyo sa tanong na 'yan?
Sabihin mo lang na tatanggapin mo na ang pangalawang Nobel Prize for literature
kasama ang proud mong asawa
na si Shaun Cassidy, at ang tatlo ninyong anak.
Teka, bakit si Shaun Cassidy at hindi si David Cassidy?
Akin siya.
Diyos ko. Ang saya siguro kung magkapatid ang asawa natin.
'Wag kang ma-excite.
Malamang maghihiwalay kami ni David dahil sa relasyon namin ni John Travolta.
- Parang posible nga. Oo. - Oo nga.
Ilang oras n'yo nang ginagawa 'yan.
Nakakanerbiyos kayong panoorin.
Pahinga muna.
Relax.
Gusto n'yong humithit? Hindi ako nag-aalok lagi,
pero tanim ito ng kaibigan kong si Al,
at ito ang pinakamasarap na damong nahithit ko.
Napakasarap ng lintik.
Ayos, pero pass ako.
Kapag mamamatay ka na, 'di mo sasabihing sana nagsipag ka pa
o nag-asikaso ng papeles.
Sasabihin mong sana hinithit mo 'to
at nakipagsapalaran ka kasama ng iyong mama.
Ano, gusto mo ba?
Kasi,
ga-graduate na tayo,
kailan pa ba tao makakatikim
ng napakasarap na lintik na marijuana?
Ang wild mo, Mularkey.
Wild si Mularkey.
Hingang malalim.
Ayos ka lang?
Oo. Heto.
Suwabe.
Astig.
Kamahalan.
Ang sarap magkaroon ng accessory na babagay sa lahat.
Excuse me po. Hello. Gusto kong mag-toast.
Tully, noong bagong reporter ka,
nasa huling puwesto tayo.
Pero makalipas lang ang dalawang taon,
ginawa mong numero uno ang KPOC tuwing weekend.
- Oo nga! - Para kay Tully!
Tully!
Hindi ko 'to magagawa kung wala ang aking tin man, leon,
scarecrow, at, siyempre, si Toto.
Ako si Glinda.
- Teka, alin ako? - Scarecrow.
Scarecrow nga.
Teka! Isa pang toast.
Kay Johnny, na kakatanggap lang ng Northwest Regional Journalism Award
para sa isinulat niya tungkol sa homeless crisis sa Seattle.
Mahal na mahal kita, asawa ko, alam kong marami ka pang makakamit.
- Kay Johnny. - Kay Johnny!
Salamat, misis,
at kailangan n'yong puntahan at bisitahin ang award ko,
na naka-display sa opisina ko.
Dahil napaka-humble kong tao, ayoko ng atensyon.
Speaking of humble, ipagmamalaki ko lang si Kate.
Natapos na niya ang apat na kabanata ng bago niyang nobela.
Ito ay kasabay ng kanyang trabaho,
pagiging mabuting kaibigan, at asawa niyang matakaw sa oras.
- Oo. - Kate, araw-araw akong namamangha sa 'yo.
- Kay Kate! - Kay Kate!
- 'Di naman kailangang 'yon. - Kailangan ka ring ipag-toast.
Baka dapat sa bahay natin ituloy ang celebration.
Kadiri. Pwede ba tayong mag-usap nang 'di kayo nagpaplanong mag-sex?
Gano'n talaga 'pag bagong-kasal.
Hindi na bagong-kasal ang dalawang taon.
Uy guys!
Ito na 'yon!
Ano 'yon?
'Yong maiisip mong ginagawa mo na, nando'n ka na.
- Saan? - Sa buhay.
Nangyayari na 'to, at mas maganda pa 'to sa pinangarap natin.
- Ano? - Wala. Ang cute mo.
Sana pwede nating itigil ang oras at manatili sa sandaling ito.
Oo nga. Parang nabubuhay sa litrato.
Ang ganda no'n. Ilalagay ko sa nobela ko 'yon.
Para sa KPOC. Nawa'y matagal siyang maghari.
Tama!
- Johnny, pwede ka pa bukas? - Oo naman.
Specialty ko ang hangover racquetball. Para mahulasan.
Sorry, marami na 'ata akong nainom. Ah...
- Ayos ka lang? - Ako na.
Bakit sumusuka ka na? Ano 'to, amateur hour?
Nag-iba ka na, Mularkey.
Tinatawag mo ba akong alcoholic?
Hindi, nag-e-enjoy ka lang. Lahat naman tayo.
- Dahil kaya sa hipon? - 'Di tayo kumain ng hipon.
- Diyos ko, Kate. Baka... - Hindi.
- 'Di mo alam ang sasabihin ko. - Hindi ako buntis.
Alam mo pala.
Hindi ako pwedeng mabuntis dahil maghihintay pa kami ng isang taon.
May plano kami. Tatapusin ko ang nobela, at mag-iipon kami.
Gustong pumunta ni Johnny sa South America, gusto ko sa Europe.
Anim na buwan kaming magbabakasyon. Saka pa ang baby.
Wow. Ang gandang plano no'n.
Oo. Gusto ko ang planong 'yon.
Tanda mo noong akala ni Carol buntis siya?
Kay Phil, na weather reporter?
May pregnancy test pa siya sa mesa niya.
Magnakaw tayo, para malaman.
Okay. Pero hindi ako buntis. Imposible. Kaya...
- 'Di ako makapaniwalang buntis ako. - Ako rin. 'Di pa ako handa.
Hindi ka pa handa? Ano'ng sasabihin ko kay Johnny?
Oo nga. Hindi pa talaga siya handa.
Lintik.
'Di ba idol niya si Bruce Willis?
- Oo. - Magkakaanak na sila ni Demi Moore.
Kaya magkatulad sila ni Bruce Willis, astig 'yon.
Pwede mong simulan doon.
Saan mo gustong magsimula?
Nagrerekomenda lang 'ata sila ng therapist 'pag mukhang katapusan na.
'Yon ba ang iniisip mo?
- Ano? - Na katapusan na 'to.
Ah, hindi...
Hindi ko alam.
Hindi gano'n ang iniisip ko.
Kumusta ang pakiramdam mo?
Okay.
Pagod.
Nasusuka.
Pero normal lang 'yon sa chemo. Naranasan ko na 'to.
Eksperto na ako.
Tapos pinapasubok ako ni Johnny ng mga alternative therapy,
pero ilang linggo pa lang, kaya 'di ko pa alam kung nakakatulong.
Pero sa tingin niya makakatulong.
Tapos ginagawa ni Tully ang lahat para ihanap ako ng drug trial.
Mayro'n ngang maganda sa Stanford, kaya malalaman.
At okay naman si Marah.
Sa tingin ko. Nag-aalala siya, siyempre.
Ayaw niyang pag-usapan.
Sinusubukan ko, pero...
marami na kasi siyang pinagdaanan.
Sobra.
Para sa bata.
Sobrang hirap lang.
Okay. Pero kumusta ang pakiramdam mo?
- Kakasabi ko lang. - Hindi, sa iba 'yong sinabi mo.
Gusto kong malaman ang nararamdaman mo.
Pagod at nasusuka ako.
Ibig sabihin ko ay emosyonal.
Ano'ng pakiramdam mo?
Kate.
Nakokonsensya ako.
Bakit?
Dahil binigo ko silang lahat.
Masaya na sila tapos biglang bumalik ang sakit ko.
Ngayon takot at malungkot na silang lahat.
Ulit.
Dahil sa akin.
Alam mong 'di mo kasalanan ang cancer na ito, 'di ba?
Alam ko.
Alam ng utak ko.
Subukan natin 'to.
Pumikit ka.
Isipin mong nasa isang lugar ka.
Kung saan malaya ka.
Malaya sa inaasahan ng iba. Malaya sa pagkakakonsensya.
Malayang maranasan ang mundo
sa sarili mong paraan.
Ano'ng nakikita mo?
Huminga habang hinahayaang dumaloy ang enerhiya sa katawan mo.
Hindi ba mas epektibo kung hinahawakan mo siya?
Nakakatulong ito sa side effects ng chemo, pangako.
Gusto ko 'to.
Sa bagay, maiba naman sa atonal sound baths at hot yoga
na pinagagawa ni Johnny.
- 'Wag kang magpatawa. - Nagiging Cloud na siya.
Oo nga pala, pupunta ka sa Dama Luna bukas?
Oo naman.
Sino ba'ng aayaw sa ritwal ng diyosa ng buwan?
Samantala, sa larangan ng medisina,
tatawagan ako ng head of oncology ng Stanford bukas.
Sa wakas, inabot ng tatlong linggo ang pag-aayos. Pasok ka na, beh.
Ayokong inuubos mo ang oras mo rito.
Tumigil ka. Pinakamahalaga ang pagpapagaling mo.
Nandiyan ka pala. Kanina pa kita hinahanap.
Ako rin.
Uy. Okay. Uupo pala tayo.
- Ayos ka lang, Mularkey? - Oo, ayos naman lahat. Oo.
Pero baka hindi.
Alam kong alam mo ang gusto ko, at alam ko kung ano'ng gusto mo,
at maaaring pareho tayo.
Pero alam din natin na maaaring magkaiba.
Okay.
Si Bruce Willis nga, inaalam pa rin kung paano haharapin ang lahat.
Tulad natin.
Minsan talaga, may mga problemang dumarating na kailangang harapin...
- Buntis si Kate! - Papunta na ako roon!
Ano?
Magta-taxi ako, baka may gustong sumabay...
Uy, Johnny, ayos ka lang?
Para kang tinamaan ng kawali sa mukha.
Ayos ka lang?
'Di ka na kumibo simula noong umalis tayo sa party.
Ikaw rin.
- Ano'ng nararamdaman mo? - Magiging tatay na ako.
Tulad ni Bruce Willis.
Alam kong marami tayong plano.
Totoo, pero nagbabago ang mga plano, Mularkey,
at ayos lang 'yon, gano'n talaga ang buhay.
Nagbabago talaga lahat.
Oo nga.
Tayo lang ang na-high nang ganito.
Gaano na tayo katagal sa sahig?
Sobrang tagal na.
Anong oras na?
Six?
Ah, 22.
Lintik.
- Muntik ko nang makaligtaan. - Ang ano?
Ang pagsikat ng buwan.
Kailangan nating lumabas at batiin si Inang Buwan
dahil bilog siya ngayon
at kailangan natin ang enerhiyang pambabae niya.
- Oo. - Hindi ba aabot 'yon dito?
Hindi, kailangang pumunta sa bubong para mas malapit sa kanya.
Tara sa buwan!
Tara sa buwan.
Aminin n'yo. Gusto n'yo 'to.
Inaamin ko lahat.
Ang ganda niya.
Sana pwedeng tungkol na lang dito ang college essay ko.
Bakit hindi?
Dear college,
isang halimbawa ng aking personal na pagpapaunlad
ay noong panahong nagdroga ako at nakipag-usap sa buwan mula sa bubong.
Tatanggapin kita sa school ko.
- Puwede tayong mag-major sa bong hits. - At astronomiya.
Oo nga.
Halikayo! Tingnan n'yo!
Nanonood ang buwan!
Igalang natin siya!
Sumayaw tayo habang hinahangaan ang kapangyarihan at kagandahan niya.
Ay! Alam ko kung paano kayo patatayuin.
- Cloud, tumigil ka. - Ano?
- 'Di nakakatawa. Cloud, tama na! - Diyos ko!
Tama na!
Dapat nakita mo ang itsura mo.
Naku.
Ayos ka lang?
Gusto mo ba ng cocktail?
- Sige po. - Sige.
Bottoms up.
Parang damo.
Purong wheatgrass 'yan.
Mabisa raw sabi ng kasama ko sa online cancer support group.
'Di ko alam kung hahaba ang buhay ko rito,
pero ramdam na ramdam kong buhay ako, kaya pwede na rin.
Uy.
Diyos ko, ang baho niyan.
Marah, bangag ka ba?
Hindi.
Amoy na amoy ko. Diyos ko, Marah, tanghaling tapat.
Nagma-marijuana ka rin nang tanghali.
May reseta ang nanay mo. Para sa pagduduwal 'yon.
Guys, chill lang kayo.
Naka-isang hithit lang ako.
Gusto ko lang magsaya. 'Di naman siguro bawal 'yon.
Pumasok ka sa kwarto mo. Mag-usap tayo mamaya.
Ayos, doon din naman ako papunta.
Ano 'to?
- Flaxseed wafer 'yan. - Nasa'n 'yong totoong cookies?
Itinapon ko. Bawal ang asukal.
- Kaya wala nang kakain ng cookies? - Tama.
Sige. Dahil mamamatay na si Mama, bawal na tayong mabuhay?
Tumigil ka na, wala kang utang na loob.
Sabi ng nanay mo, pumasok ka na sa kwarto mo!
Excited na akong magkolehiyo't umalis dito.
"Makakatulong ang transition specialists sa mahirap na panahong ito."
May nagpadala nito. 'Di ko kinakaya.
"Cremation niches man o luntiang hardin, nasa amin 'yan lahat."
Nakaabang na ang mga buwitre.
Mukhang galit ka.
Hindi naman galit.
Eh ano?
'Di ko alam ang nararamdaman ko.
O kung mahalaga ba 'yon.
Sa tingin mo ba walang kwenta ang nararamdaman mo?
Kahit ano, basta kailangan kong pumili ng niche
o libingang may mga tumatakbong peacock.
Nakausap mo na ba ang pamilya o mga kaibigan mo tungkol dito?
Hindi ko kaya.
Naka-focus sila sa pagliligtas sa akin, ayaw nilang pag-usapan...
Hindi, salamat, dok.
Salamat sa paglalaan ng oras,
at mukhang napakagaling ng pag-aaral mo.
Sa tingin ko, magiging mahusay na kandidato ang kaibigan ko.
Ano sa tingin mo?
Makakapunta na kami sa California bukas, kung kailangan...
Sorry?
Anong masyadong agresibo?
'Di ba 'yan ang cancer na sinusubukan mong gamutin?
Dapat suriin mo man lang muna siya
bago ka magpasya kung kwalipikado siya.
Huwag mong sabihing naiintindihan mo.
Mamamatay na ang kaibigan ko, at kailangan niya ng tulong mo.
Pero gusto mo lang gamutin ang mabait at magalang na uri ng cancer.
Galit talaga ako.
Tatlong linggo ang nasayang sa kalokohang ito.
Alam mo ba? Hindi niya kailangan ang trial mo.
Good luck kung magagamot mo ang cancer nang wala siya. Buwisit!
Pwede kang pumunta rito?
Alam kong hindi gamot ang alak, pero...
Kukuha ako ng baso.
Sorry 'di siya nakapasok.
Buwisit sila. Nandiyan pa naman ang kaibigan mo sa Mayo Clinic.
- 'Di pa niya ako tinatawagan. - Kaya tawagan mo siya ngayon.
Sarado na ang mga opisina. Tatlong beses ko na siyang tinawagan.
Tawagan mo ulit.
'Pag 'di siya nakapasok sa pag-aaral, ma...
Okay.
Kalma lang, pangako, tatawagan ko agad bukas. Okay?
Salamat.
Buksan na natin 'to. Ano kaya kung uminom na tayo sa bote?
Kaso balahura naman 'yon.
Itong...
Ano'ng gusto mo...
Ano'ng ginagawa mo?
Dalhin mo ako sa taas.
Sabi mo, masamang ideya ito.
Oo nga.
Pero gusto kong...
Gusto ko lang kalimutan ang nararamdaman ko. Kahit saglit lang.
Una sa lahat,
hindi ito magiging saglit.
Linawin lang natin.
- Okay, sige na. - Sige.
Kahit limang minuto.
O buong gabi.
Tully. Tapos ano?
Tapos wala na. Kakalimutan natin ang nangyari.
Kakalimutan.
Parang...
Alam kong masamang ideya 'yon, pero bahala na.
- Gusto ko lang... - Ano? Idaan sa kantot ang sakit?
- 'Wag mo akong pagtawanan. - Hindi.
Tully, parang hindi ito...
Sinabing alam kong masamang ideya 'to.
- Masamang ideya 'to, Tully! - Alam ko!
Syempre paborito ko 'yong masasamang ideya.
- Paano nauuwi rito ang isang gabi ng sex? - Ito ang hiwaga ng buhay.
Alam mo kung bakit kumikinang ang mga buntis?
Dahil sa pawis, gawa ng pagsusuka.
Pero ang ganda mo.
Maliban sa may kaunting
suka sa leeg mo.
Nanaginip ako kagabi na nanganak ako ng koala bear.
- Masaya! - Hindi! Kinagat niya ako.
- Speaking of, nasaan si Papa Bear? - May racquetball sila ni Mutt.
Kumusta siya?
Alam mo 'yong eksenang tumatakbo si Bruce Willis nang yapak
sa bubog, nakasando at may hawak na machine gun?
Mas kalmado siya nang kaunti roon.
Malaking adjustment 'to. Matutunawan din 'yon.
Siguro nga.
Shit. 'Di ako pwedeng uminom nito, 'no?
- Ako ang tinatanong mo? - Kailangan kong magpadoktor.
Kumusta ka na? Naloloka ka na ba?
Medyo.
Alam kong imposible, pero nararamdaman ko na siya.
- Siya? - Oo.
At, Tull,
mahal ko na siya.
Ako rin.
- Magkaka-baby na tayo! - Magkaka-baby na tayo!
- Diyos ko, magkaka-baby tayo. - Magkaka-baby tayo.
Magkaka-baby na tayo!
Sobrang... Hello?
Uy, Mutt.
Ano?
Oo. Hindi, sige. Sasabihin ko sa kanya. Okay.
Hindi raw sumipot si Johnny.
TACOMA 15 PORTLAND 170
Morning.
Pinapanood mo akong matulog, Sports Man?
Oo.
Ang cute ng hilik mo.
Para kang kunehong may hawak na chainsaw.
Ano'ng ginagawa mo?
Naisip kong gumawa ng breakfast in bed. Tingin mo?
- 'Yong pancakes ko? Sikat 'yon... - Hindi, este...
ano'ng ginagawa mo?
Napag-usapan natin 'to kagabi.
Wala akong ginagawa.
Pancakes lang ang sinabi ko.
Kailangan ako ni Kate, at wala akong panahon para sa iba.
- Alam mo 'to. - Naiintindihan ko.
- Talaga? - Oo.
Pero alam mong ayos lang...
- Hindi ayos 'yon, walang ayos. - ...na papasukin ako.
Na makasama ako.
'Di mo naman tinatraydor si Kate. Gusto niyang maging masaya ka.
Diyos ko, Sports Man, ano ba...
Hindi gano'n 'to.
Hindi ko 'to kaya ngayon.
Okay? Ah...
Sorry, pero pwede ka bang...
Pwede ka na bang umalis?
Kumusta ang pagsusulat? May nobela ka na siguro.
Wala pa, pero malapit na. Inspirado ako.
- Pwede mabasa ang ilang chapter? - Hindi.
- Paragraph? Sentence? - Kahit salita, 'di pwede.
Sige na, kaunti lang.
- Lumayo ka sa computer. - Oo na.
Uy, Marah. Kumusta ka na?
Naka-house arrest, pero pwedeng kumuha ng tinapay at tubig, 'di ba?
'Wag mo nang simulan.
Marah, kung gusto mo, sa Dama Luna ceremony mamaya,
pwede mong hiramin ang kuwintas ko, 'yong may sapphires.
Hindi na, salamat.
Hinihiram mo 'yon para sa rehearsal dinner.
'Di ako pupunta sa ceremony. Wala akong gana.
Hindi opsyonal 'yon.
Ano'ng gagawin mo? Ikukulong pa ako?
Guys, tama na. Ayos lang 'yon.
'Di mo kailangang pumunta kung ayaw mo.
Sakali, isuot mo na ang kuwintas.
Sige.
Kate, ayos ka lang?
- Kate! - Lintik! Nabali yata ang paa ko.
Ang paa ko.
Inang buwan, gamitin mo ang liwanag mo at gamutin ito.
- Shit. - Tumahimik ka! Dapat ipatingin 'to.
- Tinitingnan ko na. - Sa doktor.
Pwede tayong ihatid ng mama mo.
Wala sila. Naglalaro sila sa mga Marshes.
- Si Sean? - Na kina Robbie!
- Tatawag ba ako ng ambulansya? - Mga bata! Ayos lang. Ako na.
Sige na.
- Sige. - Dahan-dahan!
- Huminga nang malalim. - Diyos ko.
Sige.
Ang sayang magmaneho nang bangag.
Para akong piloto ng spacecraft.
Sorry, girls, asteroid field.
Diyos ko, Cloud, ano ba?
Gusto ko lang mag-relax. Ang daming tensyon dito.
Pwede mong ibaba ang bintana?
Buwisit, pulis.
Ayos lang. Uy. Kalma lang.
Kalma lang. Ayos lang 'to.
Basta't 'di nila makita ang droga sa glove compartment, ayos lang tayo.
Nasaan na siya?
Tinawagan ko ang KPOC, racquetball club, ang mga paborito niyang bar,
café kung saan nakita niya raw si Jean Smart.
- Fan siya ng Designing Women. - Okay.
Pag-isipan natin 'to nang maayos.
Natakot siya, lumayas, at 'di na babalik.
Baka, o kaya...
'Yon lang ang sagot.
Hindi. Pero sabihin nating tama ka
at lumayas si Johnny, alam mo ang mangyayari?
Manganganak ako,
at magtatago sa kuweba at mamamatay sa kahihiyan?
Hindi, tayo ang magpapalaki ng bata.
- Talaga? - Oo!
Eh ano kung 'di na siya bumalik? 'Di natin kailangan ng lalaki.
Pagtutulungan nating palakihin ang bata.
Gagawin mo 'yon?
Duh, masaya 'yon.
Bibili tayo ng bahay sa beach. Mamamangka 'pag weekend.
Hindi ako marunong. Marunong ka ba?
Pag-aaralan natin.
Sigurado ka?
Oo.
Ang cute ko 'pag naka-striped navy shirt.
Hindi. Sigurado ka ba rito? Sa pagpapalaki ng anak?
Sabi mo ayaw mong magkaanak.
Hindi, sabi ko ayokong maging ina.
Ayos lang maging ama. Nagagawa nila ang masasaya.
Dadalhin siya sa zoo, tuturuang magbisikleta,
at makakapagtrabaho pa rin ako.
Minsan lang sumisipot ang mga tatay sa school ng bata,
tapos bayani na sila.
- Napakasarap maging ama. - Tapos ako ang magiging ina?
Ako ang magpapalit ng diaper at maglalaba at magluluto
at magpapatulog ng bata at mag-aabot ng alak,
habang nakasuot ng sexy raincoat na gawa sa plastic?
'Di mo kailangang gawin lahat 'yon. Aaralin natin.
Pwede tayong magsalitan bilang ama at ina.
Gagawa tayo ng sarili nating patakaran. Ayos 'yon.
Tayo lang at ang baby natin.
Firefly Lane girls forever.
Maraming salamat.
Kailangan ko pa ring ayusin si Johnny. Opisyal na ba siyang nawawala?
Kailangan 'atang bigyan ng 24 na oras.
At dinodoble 'ata nila 'yon para sa taong kakaalam lang na nakabuntis siya.
Salamat at maaga kang dumating.
Gusto kong maunahan si Inang Buwan.
Johnny, kakain na!
Wala 'ata 'to sa macrobiotic meal plan ni Johnny Ryan.
Uy, Mularkey.
Karne at alak?
Hindi, gagawa ako ng lentil loaf.
Para sa inyo ni Tully 'to.
Sabi ng therapist ko, mag-focus ako sa gusto ko,
at may gusto akong sabihin sa inyong dalawa.
Ito ang mga school na gusto kong
tingnan ni Marah sa susunod na taon.
Kung wala na ako.
'Di niya kailangang mag-apply sa lahat, pero dapat mabisita niya 'yan.
Kalokohan 'to.
Harvard?
Uy, tumataas na ang GPA niya, at 'di pa natin alam ang SATs niya.
Eh kung isa kaya sa mga paaralang "Harvard ng" isang lugar,
tulad ng Harvard ng South Dakota o Harvard ng Nebraska?
Puwede ring puntahan 'yon.
Salamat.
Isa pa, gusto kong ipaalam sa inyo na...
pumapayag ako
sakaling magkatuluyan kayo, 'pag wala na ako.
- Ano? - Ano ba?
Mahal na mahal ko kayo, at ayokong makonsensya kayo.
Kalokohan 'to.
Hindi ka mamamatay. Ipapasok ka namin sa clinical trial.
- Sakali lang. - Ipapasok ka namin.
Oo nga. Hindi ka mawawala.
Isa pa, alam mong pahihirapan namin ni Johnny ang isa't isa.
Gusto mo lang isipin na magsasama kami
dahil alam mong ikaw lang ang pag-uusapan namin.
Ayokong maging malungkot kayo.
Sige na. Hindi ko kaya 'to, pasensya na.
Sabi ng oncology nurse, dapat positibong mag-isip.
Hindi 'to positibo.
Eh kung hindi ikaw 'yon,
pwede mong tiyaking mabait, 'yong tipong kakaibiganin natin?
Okay, pwede bang itigil na natin ang usapang 'to?
Sige.
At saka, may balita ako.
Nag-sex kami ni Danny kagabi.
Ano?
Diyos ko, sa wakas. 'Yan ang susunod kong imumungkahi.
Kumusta naman?
Masaya.
Tapos naging malungkot.
Katulad ng inaasahan ko.
Wow.
- Maririnig niyang kumakain ka. - 'Wag mong sabihin kay Johnny. Diyos ko.
Diyos ko, ang sarap.
Sumisikat na ang Inang Buwan para batiin tayo.
At ngayon, gumawa tayo ng moon circle.
Sorry, pero enerhiya lang ng babae ang kailangan.
Oo, marami akong enerhiya ng babae.
Please.
Umalis ka na muna.
Okay, sige.
Uy, enjoy kayo. Nasa bahay lang ako.
Sige.
Naaapektuhan ng buwan ang katawan at espiritu natin
gaya ng epekto nito sa pagtaas ng tubig,
at sa kabilugan nito,
pinakamalakas ang enerhiya ng buwan.
Ngayong gabi, kokonekta tayo sa kapangyarihan ng buwan
at isasama ito sa sarili nating lakas
para mag-focus sa pagpapagaling kay Kate.
Sino'ng gustong mauna?
- Ako muna. - Sige.
O, Inang Buwan,
kukunin ko ang lahat ng liwanag at pagmamahal mo
at ipagniniig ito sa anumang lakas
at suwerteng nagdala sa akin dito.
At ibinibigay ko lahat 'yon
sa mahal nating si Kate.
- Salamat. - Okay, sino ang susunod?
Wala akong alam sa kapangyarihan ng buwan.
Pero naniniwala ako sa kapangyarihan ng kalooban.
At sa kabilugan ng buwan,
ginagamit ko ang buong kalooban
at determinasyon ko upang pagalingin si Kate,
ang kaibigan kong
nagpapaniwala sa akin, na baka nga,
siguro nga, may mahika talaga sa mundo.
Ikaw?
May gusto ka bang ibahagi kay Kate?
Hindi...
Hindi ko kaya 'to.
Dito ka lang, Kate. Magbabad ka sa nakakapagpagaling na sinag ng buwan.
- Ako ang bahala. - Sige.
Huminga ka, Kate.
Talagang nakakaantig ang mga seremonyang ganito.
'Di ko kailangan ang mahihiwaga mong salita, Cloud.
Naiintindihan ko.
Sige, ilabas mo na.
'Di ko maunawaan.
Bakit si Kate ang may sakit?
Hindi siya naninigarilyo, nag-eehersisyo siya.
Nagpapa-mammogram siya taun-taon.
Hindi ko alam.
Napakamahiwaga ng sansinukob.
Tingnan mo ikaw. Bakit ka malusog?
Sa dami ng drogang ginamit mo, ilang beses kang muntik ma-overdose?
Dapat isang libong beses na akong namatay.
Bakit hindi ako?
Buong buhay ko naninigarilyo ako.
Hindi...
Hindi makatarungan.
Tama ka.
Nakakainis.
At galit ka.
Kaya bakit 'di natin gamitin 'yon at tulungan siya?
'Di ako makapaniwalang ikaw pa ang nagpapayo sa akin.
Siguro may dahilan ang sansinukob kaya niya ako binuhay.
Tara na.
Itinanim n'yo ang droga, mga baboy kayo.
Alam ko ang karapatan ko!
Nagsasaya lang kami. Nahulog siya sa bubong.
- Salamat. - Bawal ba 'yon?
- Napaano ka? - 'Wag kang magalit.
- Pinilit ko siyang umakyat. - Nagsasaya lang kami.
- Iligal nilang hinalughog ang van. - Pag-usapan natin 'to sa bahay.
Tallulah Hart, lumabag ang nanay mo sa parole niya.
Ibabalik siya sa kulungan hanggang sa hearing. Sumama ka sa 'kin.
- Ayokong bumalik kay Lola. - Halika na.
- 'Wag! - Please!
'Wag kang pumayag! Ma, please!
- Ma! - Sa amin na lang siya.
- Talaga? - Aalagaan namin siya.
Siyempre, kapamilya ka namin.
Tutulungan ka namin. Tara na.
Hindi mo kukunin ang anak ko, Margie.
Babalikan kita, Tallulah, narinig mo ba ako? Babawiin kita.
Lintik ka.
Ayos. Salamat.
At tandaan, sa susunod na linggo, unang kabanata ng Mga Gawa ng mga Apostol.
At huwag kalimutan, may laban tayo sa Temple Beth-El Lunes nang gabi.
Dalhin ang mitts n'yo at...
Pa.
Aba, nagpakita ka, sa wakas.
Kailangan daw ng softball team ng bagong outfielder.
Gusto mong uminom? May lugar diyan sa unahan.
Masarap ang beer. Nakakadiri ang manok.
Pero naroon ang pinakamagagandang waitress sa Oregon.
Masaya akong makita ka.
Nagbabalik ang alibughang anak.
Ipinagdarasal ko ang araw na ito, at sa wakas ay dumating na.
Paano mo ginagawa?
Ang alin?
Ang pagsasabi ng ganyan?
Nang 'di ngumingiwi.
- Hindi ko alam ang sinasabi mo. - Alam mo.
'Yong pagpapanggap na maka-Diyos.
'Yong pagkukunwari.
'Yong kalokohan.
'Di ako kailanman nagpanggap na hindi tao.
Kaya paniwalang-paniwala sila.
Lahat ng tagasunod mo.
Pero alam ko ang totoo.
Ang saya nito.
Gusto ko 'to.
Dalasan natin 'to.
Ikaw ang dahilan kaya namatay siya.
Nagpakalasing siya hanggang mamatay dahil sa 'yo.
Sa pambababae mo.
Sa panghuhusga mo. Sa pagpapanggap mong banal.
May sakit ang nanay mo.
- May sakit siya noon. - Oo, dahil sa 'yo, p're.
Kinamuhian mo siya.
Dahil nakita niya ang totoong ikaw.
At kinamuhian mo ako dahil nandoon ako at nakita ko ang lahat.
'Di kita kinamuhian kahit kailan.
Mahal kita, anak.
'Wag mo akong tawaging ganyan.
Hindi ka naging ama sa akin.
Ni hindi kita maimbitahan sa kasal ko. Alam mo ang pakiramdam no'n?
Tatlong oras lang ang layo ng tatay ko,
pero 'di kita kayang makita dahil sa ginawa mo!
Hayaan ang walang kasalanan...
Etcetera, etcetera.
Kung pumunta ka pala rito para sigawan ako, mahusay.
Nasigawan mo na nga ako.
Pero pwede bang sabayan natin ng beer?
Pumunta ako rito dahil magiging tatay na ako.
At sa halip na maging masaya, na dapat kong...
Natatakot akong masira ang lahat
tulad ng ginawa mo.
Hindi ko alam kung paano ito gagawin, at kasalanan mo 'yon!
Tigilan mo nga ako.
Halimaw ang nagpalaki sa akin. Binubugbog niya ako tuwing gusto niya.
'Di ko siya sinisisi sa pagkakamali ko. Sa amin na lang ng Diyos 'yon.
Ano'ng gusto mo? Humingi ako ng tawad? Mangakong magiging maayos ang lahat?
Matanda ka na, John, marunong ka nang magdesisyon.
Kasalanan mo 'pag sinira mo 'yan.
Uy, congrats pala.
Sana makilala ko ang bata.
Damhin ang pagmamahal ng mga nasa paligid. Hayaan mong balutin ka nito.
Hayaan mong buhatin ka tungo sa lugar kung saan malaya ka.
Malaya sa sakit, malaya sa cancer.
Ano'ng nakikita mo?
Hindi ko alam.
Papasukin ang liwanag na nakapagpapagaling.
Buksan mo ang puso mo.
Ano'ng nararamdaman mo?
Ayoko pang mamatay.
Hindi pa ako handa.
Kailangan ako ni Marah...
Dapat nandoon ako sa graduation
at kasal at panganganak niya.
Sawang-sawa na ako sa kalokohang ito, gusto ko na lang...
Takot na takot ako,
nakakabuwisit na.
Mabuti. Ilabas mo lang. Ibigay mo sa Buwan.
Subukan nating mag-isip ng mas positibo.
Kalokohan, seremonya ko 'to. Lintik na cancer 'yan!
Tama. Oo nga. Lintik ka, cancer!
Lintik ka, cancer!
Lintik 'yan!
Lintik!
Lintik 'yan! Lintik!
Ano ba, Ryan?
- Saan ka galing? Nag-alala ako. - Iniwan mo ang buntis?
- 'Di ka namin kailangan. - Pwede ko bang makausap ang asawa ko?
Naku, asawa ko na siya.
Kate, sorry na.
May inayos lang ako, pero 'di ko sinasadyang pag-alalahanin ka.
Alam kong 'di planado 'to, at alam kong mababago ang mga plano natin.
- Kung 'di mo kaya, pwede kang umalis. - Paalam!
- Teka, ano? - Alam kong ayaw mo ng anak. Kuha ko 'yon.
Pero kailangan mong maunawaan,
may asawa o wala, hindi ako gagaya sa nanay ko.
May sarili akong patakaran.
- Tama. Mayroon. - Mularkey, tama na, please.
Hindi ko alam ang sinasabi mo,
pero kinailangan ko lang mag-adjust.
- Teka, hindi mo ako iniwan? - Iniwan?
Kate...
pamilya tayo.
Tama, 'wag nating gayahin ang parents natin.
'Di tayo matutulad sa kanila.
Kaya nating husayan,
at nakalimutan ko lang 'yon nang sandali,
pero naniniwala talaga ako ro'n.
At, oo, nakakatakot ito. Maraming magbabago.
Pero 'pag kasama kita...
kaya kong gawin ang lahat.
Masaya ako na kasama na natin ang isa't isa habambuhay.
Ikaw at ako, Mularkey.
Babantayan pa rin kita.
Magkaka-baby na tayo.
Pwede kitang igawa no'ng karaniwan.
May itinago akong puting harina at maple syrup.
Chocolate chips din?
Ayos.
Sorry kung nagalit ako. Hindi dapat kita sinigawan nang gano'n.
Mamamatay na si Mama, 'no?
Sabi niya kagabi, pwede kong isuot ang kuwintas niya,
at huling tinanong ko siya, ang sabi niya, mamamatay muna ako.
Hindi naman ibig sabihin na mamamatay na ang nanay mo.
Bakit ka nagsisinungaling?
Hindi natin alam 'yon.
Pero 'di na gano'n kalaki ang pag-asa.
Ano'ng gagawin natin?
Alam mo...
noong malaman kong buntis ang nanay mo,
natakot ako.
- Sumakay ako sa motor ko at... - May motor ka noon?
Hindi 'yon ang punto, pero...
Sabi mo, nakamamatay 'yon. Ayaw mo nga akong payagang sumakay.
Oo. Parehong totoo 'yon at hindi pa rin 'yon ang punto.
- Okay? - Okay.
Ang punto ay natakot ako.
Noon lang 'ata ako natakot nang gano'n.
Kasi baka hindi ako handa,
o 'di ako magiging handa kailanman.
At parang gano'n ang nararamdaman ko ngayon.
Pero gano'n talaga ang malalaking pagbabago sa buhay.
'Di mo mapipili kung kailan darating.
Kailangan mo lang kumapit nang mahigpit sa mga minamahal mo
at lampasan 'yon.
Nang magkasama.
Alam kong natatakot ka, okay?
Natatakot din ako.
Kahit anong mangyari, 'di ako mawawala,
at malalampasan natin 'to.
Pangako.
Ang aga n'yo, ha.
- Magpapa-acupuncture lang ako. - Kukunin ko ang susi ko.
- Hindi, mag-pancake kayo. Kaya ko na 'to. - Okay.
Sige.
Salamat.
Hello, horsie. Heto na. Tara na.
Uy.
Aba. Mukhang mabisa ang acupuncture. Mukha kang masaya.
Sumakay ako ng kabayo.
- Talaga? - Oo.
Ang saya. 'Yon mismo ang kailangan ko.
Alam kong 'di madaling pag-usapan 'to.
Kung ano ang mangyayari 'pag wala na ako, pero...
Ayos lang. Pag-usapan na natin.
Sige.
Mabuti.
Pag-usapan natin ang libing ko.
May ilang request sana ako.
Dapat mo sigurong isulat.
Sige.
Bumili ka ng isang pakete ng Virginia Slims.
At iPod.
Sige.
At picture ni David Cassidy.
Sige.
At dapat may kulay.
Tallulah Rose!
Diyos ko, Danny! Akin na ang susi ko.
Tagumpay. Naipasok ko si Kate.
Ano?
Ginawan ng paraan ng contact ko sa Mayo Clinic, at pasok na si Kate!
Maganda ang resulta ng trial laban sa mga agresibong cancer gaya ng kay Kate.
- Pasok na siya? - Oo!
Diyos ko, Danny, salamat.
Salamat. Mahal kita.
MAKALIPAS ANG SAMPUNG TAON
Okay. Pwede nang magsimula ang kasal.
Handa na ang ninang ng bride.
Wow.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Ivee Jade Tanedo