SERIAL NETFLIX
Tully, szkoda, że tego nie widziałaś.
Wreszcie udało mi się założyć nowe soczewki.
Wybrałam błękitny cień i twoją sukienkę.
Przyniosła mi szczęście na klasówce z francuskiego, bien sur.
Chrissy G. się do mnie odezwała,
Chrissy W. chciała się spotkać,
a to ciacho, Franklin, mnie podrywał.
No, odezwał się do mnie, ale to już o krok od flirtu.
Wszyscy tęsknimy.
Kolejny list od Tully?
Cicho, Sean.
Kate, nie wierzę, że nie widziałam cię od pięciu miesięcy.
Tu jest spokojnie.
Babcia zrobiła makaron po raz milionowy.
Nie szkodzi. Fajnie, że gotuje.
Uczy mnie haftować.
Nie chcę się chwalić, ale chyba mam wrodzony talent.
Nie śmiej się, poważnie. Wiesz, że jestem artystką.
SEN NOCY LETNIEJ
Zaproszono mnie na imprezę w weekend, ale nie idę.
W szkole myślą, że chcę być tajemnicza,
ale ja chcę się skupić na karierze dziennikarskiej.
Tully, ćwiczę całowanie przed lustrem, tak jak radziłaś.
Głupio się czuję.
Jeśli kogoś nie pocałuję do lata, umrę.
Albo kogoś pocałuję, będzie słabo i umrę ze wstydu.
Chcę Dark Side of the Moon na pogrzebie.
Kate, coś znalazłam.
TAWERNA RUBY MOUNTAIN
To chyba zdjęcie mojego taty.
Wygląda zupełnie jak ja.
Pokażę je Chmurze i spytam.
Bardzo za tobą tęsknię.
Nadal się tu chowasz?
Nie chowam się. Podaję.
To stypa taty.
Goście chcą złożyć kondolencje. Jesteś potrzebna.
Miały być bez ogonków.
- Możemy o tym pogadać. - O czym?
Pokłóciłaś się z Tully przed kościołem.
Jeśli kiedykolwiek był moment…
- Nie teraz. - …by pogadać o tym, co zaszło…
- Nie chcę. - …między wami…
Jakiś obcy staruszek szczypie mnie w policzki.
- Wujek Vic. - Wujek Vic.
Mogę też?
Tu jesteś, Kate.
Ciociu Honey.
Tak mi przykro.
Był cudownym człowiekiem.
Dziękuję.
Słyszałam, że teraz jesteś gejem, Sean.
Zawsze byłem. Tylko żona nie wiedziała.
Widziałam Tully Hart przed kościołem.
Prześliczna.
Słyszałam, że się pokłóciłyście.
Co się stało?
Ciociu, pokażę ci basen.
Tata go uwielbiał.
Jakim cudem ją na to stać?
Przykro mi, że cię o nią wypytują.
Dziwne, że nie zna pikantnych szczegółów.
- Chyba nie czyta tabloidów. - Wypadek był dawno temu.
Tully tu nie ma, a wszyscy o niej mówią.
- Nawet śmierć jej nie powstrzyma. - Nie wiem.
Pamiętasz, jak dowiedzieliśmy się o ojcu w Iraku?
Wtedy się sprawdziła.
Pietruszka.
ROK WCZEŚNIEJ
Dobra. Bogu dzięki.
Wezmę…
Jeszcze jedno. Dobra.
- Przepraszam. - Kurwa!
Przepraszam. Ja tylko…
Jesteś Tully Hart, prawda?
Tak. Uwielbiam swoich fanów.
Ale moja przyjaciółka ma problemy i potrzebuje lodów.
Długa historia, mam zły dzień.
Pewnie. Wszyscy takie miewamy.
- Dziękuję. - Proszę.
Zaczekaj. Wiem, że to kiepski moment,
ale muszę to zrobić.
Wezwanie do sądu.
Możemy sobie zrobić zdjęcie?
Pierwszy raz dostarczałam wezwanie dla gwiazdy.
To niestosowne.
Jasne.
Chryste.
Sid, jesteś moim prawnikiem. Dlatego dzwonię.
To jakiś koszmar.
Skurwiel nie może mnie pozwać.
Wiem, że złamałam kontrakt.
Bo jest pieprzonym mizoginem.
Nie mam takich pieniędzy.
Jestem bogata, ale nie jak Oprah.
Wczoraj usłyszałam,
że mąż mojej przyjaciółki przeżył wybuch w Iraku.
Obie panikujemy.
Wiesz co? Teraz nie mogę. Muszę lecieć.
- Nie ma paszportu. - Co jest?
Leci do Niemiec na operację.
Ma obrzęk mózgu, połamane kości. Nie wiem które.
Mówią o śpiączce farmakologicznej. Jadę na lotnisko.
Jest pięć możliwych lotów.
Ja pierdolę.
- Znalazłam. - Boże. Dzięki, Marah.
- Masakra. - Dam radę. Sean zostanie z Marah.
- Rodzice przyjadą. - Odzywaj się.
Nie będziesz czekać na samolot.
Wynajmę odrzutowiec.
To kosztuje ze 100 tysięcy.
Zapomniałaś, z kim rozmawiasz?
To drobne. Lecimy do Johnny’ego.
- W nocy byłaś super. - A ty rano.
- Zdążymy jeszcze raz? - Nie, ale i tak to zróbmy.
Boże. Jesteście jak króliki.
Temat czeka. Idziemy.
- Zaraz dojdę. - Nie tym razem.
KOCHAJ MATKĘ
Ocalmy drzewa! Ratujmy przyrodę!
Więcej protestujących, niż sądziłam.
A przez spóźnienie musimy stanąć z tyłu.
Coś ogarniemy.
Miałem miejscówkę, ale KDUG ją buchnęli. Bo byli na czas.
Kawa wam ostygła.
Cześć, mam kawkę.
- Kate, mleko i cukier. - Dzięki.
- Tully, czarna. - Tak.
Johnny, zrobiłam ci cappuccino w termosie.
Gorące, smacznego.
Dziękuję, Lottie.
- Dobra. Znajdźmy miejsce. - Tak jest.
Ci Australijczycy. Kontynent pełen bogów seksu.
Skoczymy dziś na film o Madonnie?
- Może. - Nie wiem.
Spoko. Dajcie znać.
- Nie idziemy, nie? - W życiu.
Obejrzymy go razem, ale same.
Powiedz stażystce, że Johnny to twój chłopak,
to przestanie rozbierać go wzrokiem.
Co ty. Jest nieszkodliwa.
Jak ja. Głupiutka i urocza.
Nie jest urocza.
A on nie jest moim chłopakiem.
Nie rozmawialiśmy o tym, więc jakoś się nie chwalimy.
Chyba że próbuję spać w drugim pokoju.
Skoczymy na długi lunch, jak skończymy?
Do knajpy z ostrygami.
Dzisiaj nie mogę.
Obiecałam Johnny’emu.
Założyliśmy się, że kto pierwszy dojdzie…
No to wieczorem. Pójdziemy gdzieś?
Tam, gdzie ci wino poszło nosem.
Albo pooglądamy Złotka.
- No… - Niech zgadnę.
Masz plany z nie-chłopakiem, australijskim bogiem seksu.
Chodź z nami!
Protestu nawet nie widać.
Ekipy zasłaniają widok.
To zadanie dla kobiety. Zaraz załatwię miejsce.
- Za późno na dobre ujęcie? - Co tu robisz, Danny?
Wiadomości, kojarzysz?
Dlaczego KDUG wysyła gościa od sportu do prawdziwej pracy?
Wczoraj poprosiłem Błękitną Wróżkę i stałem się prawdziwym chłopcem.
No i mnie awansowali.
Szkoda.
Lubiłam twoje błyskotliwe komentarze na temat rzucania piłki.
Nadal się wściekasz o Tacomę?
- Do niczego nie doszło. - No właśnie.
- Wkurzasz mnie. - Przykro mi.
Byliśmy w barze.
- Flirtowaliśmy całą noc. - Chyba ty.
Zjebałem sprawę. Przyznaję.
Miałem szansę z Tully Hart,
a wyszedłem z kobietą w czerwonej sukience.
Nie byłem na nas gotów.
Nie ma żadnych nas. I nigdy nie miałeś szansy.
Całowaliśmy się przez godzinę.
Byle buziak, nic takiego. Pogódź się z tym.
Pięknie wyglądasz. Ładny spodnium.
Możesz się pospieszyć z tym miejscem?
Mamy robotę.
- A ty sio. - Skoczymy na drinka?
Kate? Chodź.
Co tam?
Zrobimy ujęcie zza taśmy.
Policyjnej?
Tak, tylko się prześlizgniemy.
Jak?
Zrób to.
- Oszalałaś. - Co?
Tu się kręci masa gliniarzy.
To będzie megaujęcie.
Ale co?
O nie. Boże!
Moja soczewka!
Panie władzo, jestem ślepa jak kret, pomocy.
Pomogę pani.
Co teraz? Ma pan soczewki?
- Nie. - Masakra jakaś.
- Po prostu wypadła? - Tak. Spadła na ziemię.
A ja…
Niech pan szuka,
a ja sprawdzę kawałek dalej.
Proszę się nie martwić.
Tak.
Szukamy Johnny’ego Ryana.
To ty znasz niemiecki?
Oma Flugel znała tylko niemiecki. Mówię płynnie.
Nie wiedziałam.
W która sala leży mój były sernik, Johnny Ryan?
Jestem Amerykaninem.
Szukamy Johnny’ego Ryana.
Jestem jego żoną. Byłą. Ale jesteśmy blisko. To skomplikowane.
Tylko rodzina.
- Mamy córkę. - Przykro mi.
Jestem jego kuzynką.
Może być?
Tylko najbliższa rodzina.
Szlag. Trzeba było iść w siostrę.
Powie nam pan, jak się czuje? Miał być operowany.
Chodź.
Nie wierzę, że leciałyśmy 13 godzin na marne.
Wcale nie. Coś wymyślimy.
To jest chore. Nie chcę być jego byłą żoną.
Ten rozwód to głupi błąd, i to z mojej winy.
A jeśli jest już za późno?
Jeśli on…
Muszę go chociaż zobaczyć.
Przestań.
Wyjdzie z tego.
Jasne? Nic mu nie będzie.
Pomogę ci tam wejść.
Rób to, co ja.
O cholera!
Kolczyk mi wypadł. Poczułam.
- Boże. - Poczułam to. Potoczył się tutaj.
Boże, to diament po babci!
Niech mi pan pomoże, to ważne.
Proszę wstać.
A pani co robi?
Szukam łazienki.
Proszę natychmiast opuścić szpital.
Co tu robi Tully Hart? Co się dzieje?
Uwielbiam twój program, widziałam każdy odcinek!
Dziękuję. Przepraszam, nie mówię…
Może nam pani pomóc?
Moje ukochane eksplodował.
My przyleciały duży ptak z Ameryki.
To ważny ziemniak z Godziny dziewczyny.
Johnny Ryan?
Już was prowadzę.
Dla Tully Hart wszystko.
Kretyn!
Mózg w Stanach zostawiłeś? Tak potraktować Tully Hart!
O Boże.
Spójrz na niego. Nie jest tak źle.
- Kpisz sobie? - Ma rację. Ma szczęście, że żyje.
- Dr Archer. - Jestem…
Żoną, a ja jego siostrą. Najbliższa rodzina. Tully Hart.
Jakie są rokowania? Wyjdzie z tego?
Nie wiemy.
Trafił tu w złym stanie.
Usunęliśmy obrzęk, ale póki się nie obudzi, nie wiemy,
czy doszło do uszkodzeń mózgu.
Musimy zaczekać.
Panie wybaczą.
Marzyliśmy o podróży do Europy.
No i jesteśmy.
Możesz się obudzić.
Wrócimy do domu.
Brakuje nam ciebie.
Marah miała najlepszy wynik z egzaminu z matmy. Jakiś cud.
Chciała ci opowiedzieć.
A ja…
siedzę w domu
i myślę o nas.
Byłam głupia.
Wciąż cię kocham.
Czasem musi się wydarzyć coś takiego,
by dostrzec, że wymyka nam się miłość życia.
Zaczniemy od nowa, gdy się obudzisz?
Ty i ja.
Emocje sięgają zenitu.
Protestujący przeciwko wyrębowi
są zakuwani w kajdanki w cieniu starodrzewu.
Tu nie wolno kręcić.
Jakiś problem?
- Zabierz ekipę za taśmę. - Ekipę?
Natychmiast! Odłóż kamerę.
Mówi pan z akcentem.
- Nie wiem… - Zatrzymam pana.
- Benedict Binswanger… - Już!
…CEO Bincorp, odmówił komentarza.
Mówiła Tully Hart dla KPOC.
Dziękuję, panie władzo.
- Niech będzie. Cześć. - Czekaj.
- Ruchy. - Mutt. Nie zostawiaj mnie.
Dzięki, że zaczekaliście.
Nie do wiary.
Cześć.
Co u ciebie?
Wspaniale, Tallulah.
A co u ciebie?
Wszystko gra.
Jej Królewska Mość nie dotarła?
Chciała,
ale coś jej wypadło w kościele.
- Dobrze wyglądasz. - Przez to oświetlenie.
Zrobiłam coś dla ciebie.
Prezent.
To chmury. Miesiąc mi to zajęło.
Kilka razy zaczynałam od nowa, żeby było idealnie.
Namówiła cię na wspólną modlitwę, prawda?
Chciałam cię spytać o zdjęcia, które znalazłam w pudełku.
Twoje, z jakimś facetem.
- Grzebiesz w moich rzeczach? - To mój tata?
Dlatego tu jesteś. Nie zależy ci na mnie.
- Chcesz rozgrzebywać przeszłość. - Nie. Nie po to przyszłam.
Odpuść, Tallulah.
To mój ojciec.
- Zasługuję, by wiedzieć. - Też na wiele zasługuję.
I co, nie powiesz mi? Masz życie do kitu, więc ja też będę mieć?
Nie masz pojęcia, o czym mówisz.
To mi powiedz.
Kim jest? Co się stało? Dlaczego odszedł?
Dorothy Hart, czas minął.
Do zobaczenia, młoda.
BIURO SZERYFA HRABSTWA THURSTON
- Co tu robisz? - Wpłaciłam kaucję.
- Skąd wiedziałaś? - Relacjonowałam protest.
Wciąż w tym siedzisz?
A ty wciąż tęsknisz za kratami?
To tylko areszt.
Kto ci podbił oko?
Pokłóciłam się z przyjacielem.
Uderzył cię?
Też nieźle oberwał.
Ale potem wyrzucił mnie z przyczepy.
Liczyłam, że tu się kimnę.
Lepiej tu niż w parku.
Jeśli potrzebujesz noclegu,
to ci pomogę.
- Gdzie Tully? - Coś załatwia.
Reportaż ma być gotowy na 17.
- Pomogę z montażem. - Dobra.
No to luźne gatki.
Za dziesięć minut?
Tak jest.
Żartujesz sobie?
Co?
Stać mnie.
Kuźwa.
Faktycznie wysoka półka.
Chmura, przy toalecie jest telefon.
Nie prosiłam o to.
Idź się ogarnąć.
Wzięłam z auta ubrania. Są czyste.
- Mam założyć twoje ciuchy? - A czemu nie?
Bo nie planowałam na Halloween stroju Nancy Reagan.
KPOC, tu Kate.
- Gdzie jesteś? Johnny się wścieka. - Długa historia. Zrobiłam coś szalonego.
Mam nadzieję, że słusznie postąpiłam.
Niegrzeczny.
- Słuchasz mnie? - Przepraszam.
Johnny powiedział coś niestosownego.
Coś niestosownego dopiero powiem.
Poświęcisz mi pięć minut bez Johnny’ego?
- Przepraszam. Pewnie. Kiedy wracasz? - Próbuję to powiedzieć.
Tul, wybacz. Sekundkę.
- Literka. - Weź tyłek.
- Dobra. - To redakcja!
Wiesz co?
Kończę. Zadzwonię później.
Ale…
- Hej, Lottie. - Cześć, Kate.
- Fajny dzień, co? - Prawie mnie aresztowali.
Wiadomości lokalne to przygoda.
Trochę mi niezręcznie,
ale chciałam przeprosić za wcześniej.
O czym ty mówisz?
Nie wiedziałam, że ty i Johnny…
Wtedy bym się tak nie śliniła.
Carol mi powiedziała, że jesteście razem. Nie pomyślałabym.
Takie jak my zwykle nie mają facetów jak Johnny Ryan.
Jesteś moją bohaterką.
Dzięki. Chyba.
Carol mówiła, że latami ganiał za Tully,
co ma sens, bo to ultralaska.
Byli parą, nie?
Nie, nie byli.
Carol mówiła, że się bzykali.
Cóż…
Przepraszam, ostro.
Carol mówiła, że latami się w nim bujałaś.
Nie wiedział o twoim istnieniu.
Uwierz, znam to uczucie.
Wiedział.
Przyjaźniliśmy się od dawna, przyjaźń rozkwitła.
Tak. Bo byłaś mądra i cierpliwa.
Zaczekałaś, aż Tully skończy, i wkroczyłaś.
To mi daje nadzieję.
Może też kiedyś upoluję sobie kogoś takiego.
Naprawdę.
Jesteś jak patronka szarych myszek.
A z ciebie kawał suki.
Sean, pukasz czasem?
Nie jestem twoją sekretarką. Telefon do ciebie.
Halo?
Dzięki Bogu, że jesteś. Co za dzień.
Co? Przepraszam. Sean, ścisz to. Nic nie słyszę.
Co mówiłaś? Nie słyszałam.
Widziałam dziś Chmurę. Dałam jej chusteczkę.
Olała to.
Nie wiem, czemu liczyłam na inną reakcję.
Tak mi przykro.
Boże, głupie oczy.
Durne soczewki. Muszę zdążyć, zanim wszyscy przyjdą.
Jacy wszyscy?
Bud i Marjorie wyjechali. Urządzam imprezę.
Przy odrobinie szczęścia dziś rozdziewiczę sobie usta.
- Co? - Liczę na pocałunek.
Pierwszy pocałunek. Z kimś innym niż lustro.
Cholera, spadła mi soczewka. Oddzwonię.
Zaczekaj.
Super.
O nie.
Jezu, Sean, pukaj!
Twoi głupi znajomi przyszli. Mogę wziąć telefon?
Wyluzuj.
Mam chipsy.
Kolekcja płyt twoich rodziców jest jeszcze gorsza niż moich.
No, wiem. Nudziarze, co?
- Ale stypa. - Zamknij się, wygrywam.
Gramy w planszówki, więc się nudzę.
Możemy porobić coś fajnego?
Możemy przestawić meble i potańczyć.
Nie żartowałaś.
No co ty, żartowałam.
A może coś bardziej ekscytującego?
Co powiecie na grę w butelkę?
Chętna!
Znaczy…
Może być fajnie. Chyba.
Tajemnicza Tully Hart zaszczyci nas swoją obecnością.
Nie chodzisz na imprezy.
Chcę się upić i naćpać.
Da się załatwić.
Dzięki.
- Siema. - Fajne buty. Masz styl.
Dzięki. Wystroiłam się, bo odwiedzałam mamę w więzieniu.
Masakra.
Zrobiłam jej chusteczkę.
Olała to.
- Za co siedzi? - Za bycie jebaną jędzą.
Serio?
Nie, za dragi.
Siedzi przez narkotyki.
- Najlepszy prysznic w życiu. - Ładnie ci.
Tak, szefie.
Się robi, szefie. Jestem kobietą biznesu.
Niesamowite. Właśnie tak mówimy.
- Padam z głodu. - Zamówię coś.
Mam ochotę na Ho Ho’s. Kawałek dalej widziałam sklep.
Nie, ja pójdę. Odpocznij, żaden problem.
Skoro nalegasz.
Przyniesiesz mi napój i coś słonego, może doritosy?
- Jasne. - Dzięki.
Razem 3,59 $.
Miałam tu portfel.
Tully Hart. Tak myślałem.
To ty.
- Co tu robisz? - Co ty tu robisz?
Mieszkam na tej ulicy.
Parkowałem i zobaczyłem, że wchodzisz. Jaki ten świat mały.
Za mały. Daj mi chwilę.
- Szukasz portfela? - Gdzieś mi wypadł.
- Ile trzeba? - Nie musisz…
Mama mnie dobrze wychowała.
Należy się 3,59.
Proszę bardzo. Zdrowa żywność.
Mówiłam, że nie trzeba.
Próbuję powiedzieć, że jak mnie poznasz, to dobry ze mnie facet.
Uwierzę na słowo. Nie chcę cię poznawać.
No to chodźmy do mnie.
Weźmiemy słodycze. Nie musimy gadać.
Nie ma za co.
Chmura?
STAĆ CIĘ CHMURA
„Stać cię”.
- O nie. - Ale się porobiłaś.
Chyba ty.
Tak.
Pomogę ci.
Przestań.
Spokojnie. Chcę tylko pomóc.
- Zabieraj łapy! - A tobie co?
Padło na nas, Mularkey.
Chyba tak.
- O Boże! - Boże.
- W porządku? - Sorki.
Krwawisz.
- Dużo krwi. - Odbiło ci?
- Cholera. - Trzymaj nos.
Jesteś walnięta.
Halo?
Kate!
Tully?
Co?
Boże. Nos ciacha Franklina?
- O Boże. - Tully?
Muszę ciszej. Ściany mają uszy.
- Tully! - To TV.
- Naprawdę krwawił? - Odłóż słuchawkę.
Tak nie…
Co ty wyprawiasz?
Nic.
Jesteś pijana.
Wątpię. Ledwo pięć browarków.
Idź na górę.
Tak jest, sierżancie.
Rano porozmawiamy o karze.
O karze?
Żartujesz?
Życie tutaj to moja kara.
Już zostałam ukarana.
Są o wiele mniej przyjemne miejsca.
To mnie tam wyślij. Mam wyjebane.
Jesteś jak twoja matka.
Też się pierdol.
- Halo? - Mówi twoja agentka.
Justine Jordan.
Mój agent to Steve.
Tak, ale zaraz go wyrzucisz i zatrudnisz mnie.
Pomogę ci z tym bałaganem.
- Nie mam bałaganu. - To mało powiedziane.
Masz przejebane. Ale mogę pomóc.
Mam trzypunktowy plan. Unikniemy pozwu i wrócisz na szczyt.
- Skąd wiesz o pozwie? - Wszyscy wiedzą.
Twoi przedstawiciele nie są dyskretni.
Ale ja gwarantuję pełną poufność.
Ja będę kontrolować narrację, czyli w zasadzie ty.
Pierwszy krok. Wycofanie pozwu.
Jak?
Wytwórnia, która cię pozwała,
pracuje nad programem randkowym Będę brał cię.
Potrzebują prowadzącego. Chcieli Stamosa, ale ma konflikt.
Załatwię ci tę pracę i wycofanie pozwu.
Nie poprowadzę programu o takiej nazwie.
Trzeba było nie wkurzać Wilsona Kinga.
Dzięki temu ci odpuszczą i nie będą marudzić o zakazie konkurencji.
Oczywiście dasz im zniżkę, ale to pierwszy krok.
Drugi krok to przeróbka reality show na dokument w najlepszym czasie antenowym.
Mocny, ale krzepiący.
To będzie hit.
Przełożymy to na krok trzeci. Twój nowy talk show,
lepszy talk show,
dokładnie taki, jakiego chcesz.
Potem Emmy, dominacja nad światem, podziękujesz mi w przemówieniu.
Kim ty jesteś?
Justine Jordan, twoja nowa agentka.
Posłuchaj.
Brzmi świetnie, ale nie szukam nowej agentki.
A reality show mnie nie interesują.
To nie moja działka.
Nie ma sprawy. Szczegóły obgadamy później.
Odezwę się.
Benedict Binswanger, CEO Bincorp,
odmówił komentarza.
Ten to ma nazwisko.
Benedict Binswanger.
Brzmi erotycznie.
Tak.
Później zabiorę cię do siebie
i pokażę ci swojego Benedicta Binswangera.
Wszystko gra?
Jesteś ze mną, bo mi się pofarciło, jak Tully cię odrzuciła?
Ostro pojechałaś nam obojgu.
Przepraszam.
To jak?
Skąd ten pomysł?
Chciałeś być z Tully, jasne. Wszyscy wiedzą, że jesteś poza moją ligą.
Jacy wszyscy?
Ludzie z oczami.
Mylisz się.
Może i coś czułem do Tully,
ale gdy cię poznałem, wiedziałem, że kiedyś będziemy razem.
- Bzdura. - Poważnie.
Poczułem to.
Szczerze mówiąc, przestraszyłem się.
Wiedziałem, że jeśli się uda, to będzie coś poważnego.
Nie byłem gotów, gdy cię poznałem.
To nie był fart.
Czekałaś, aż cię dogonię.
Poza tym to ty jesteś poza moją ligą.
Czekam, aż to zrozumiesz.
Nieprawda.
Prawda.
Ale to bez znaczenia.
Martw się, ile chcesz. Nie pozbędziesz się mnie tak łatwo.
Jesteś starsza.
Cześć. Gdzie byłaś cały dzień?
- Zmontowaliśmy reportaż, do usług. - Po co ci strój Madonny?
Idziemy na Rozpaczliwie poszukując Susan na 19.30. Chodź z nami.
Przyprowadzę auto. Czekam na dole.
Przegapimy zwiastuny.
Bzykałam się w montażowni. Oficjalna degeneracja w pracy.
Miałyśmy obejrzeć ten film razem.
A teraz chcesz iść beze mnie.
- Zaprosiłam cię. - Po namyśle.
Dziś cię nie było.
Zmontowaliśmy twój reportaż, a miałaś pomóc.
Czy przyszło ci do głowy, że na proteście aresztowali Chmurę?
Wpłaciłam kaucję, załatwiłam jej hotel.
Dałam jej swoje ubrania.
A ona ukradła mi kasę z portfela i zwiała.
- Skąd miałabym wiedzieć? - Dzwoniłam do ciebie.
Potrzebowałam pomocy, a ty byłaś zajęta chichotaniem.
Nieważne, baw się dobrze z Madonną.
Chodź z nami, żeby o tym nie myśleć.
Nie chcę. Chcę nażreć się lodów w samotności.
- Zjadłaś moje lody? - Byliśmy głodni, gdy wróciliśmy.
No zajebiście.
Ja biorę kęs, a ty jesz resztę.
Szlag.
Wiesz co? Krzycz, ile chcesz. Mam to gdzieś.
Wiem, jestem suką.
Jak moja matka. Nie chciałam.
Jestem zła na Chmurę.
Na ciebie też.
Potrzebowałam cię, a ciebie nie było. Nigdy cię nie ma.
Masz Johnny’ego i nie masz czasu dla mnie.
Źle mi z tym.
Wiem. I powiedziałam mu, że nie mogę iść do kina,
bo muszę pobyć z przyjaciółką.
Nie jesteś z tym sama.
Mularkey.
Czy ja umarłem?
Nie.
Czy to sen?
Nie.
Co robisz w Iraku?
To Niemcy.
Zostałeś ranny.
Myślałam, że już cię nie zobaczę.
Nie pozbędziesz się mnie tak łatwo.
Jest przytomny.
- Tak. - Wspaniale.
- Muszę go zbadać. - Oczywiście.
Zaczekam na zewnątrz.
Dobrze.
Musi być inny sposób. Nie.
To mnie zniszczy.
Nie mam tyle pieniędzy.
Nie mogę.
Nie.
Proszę. Muszę kończyć.
Obudził się.
Wszystko gra?
Chyba tak.
- Wiedziałam. - Naprawdę?
Nie. Bałam się jak cholera.
Kupiłam ci coś w sklepie z pamiątkami.
- Breloczek. - Boże.
Jeden dla ciebie i jeden dla mnie.
Piękny.
Może to głupie. Chciałam ci coś dać.
Załatwiłaś mi prywatny odrzutowiec.
Mimo że masz problemy finansowe, dobrze słyszę?
Co się dzieje?
To pierdoła.
Pozywają mnie na dziesięć milionów dolarów.
Co?
Dlaczego nie mówiłaś?
Byłaś zajęta.
Nie jesteś z tym sama.
Chodź tu.
Co tu robisz?
Pokłóciłam się z babcią i przyjechałam.
- To trzy godziny drogi. - Autobusem.
Uciekam. Chodź ze mną.
Znajdę ojca.
Jechaliśmy na spotkanie z rebeliantami.
Mieliśmy porozmawiać z ich przywódcą.
Pisałem z Charlie artykuł.
Szliśmy trzy dni i trzy noce. Chyba.
Obozowaliśmy z żołnierzami.
Jechaliśmy na spotkanie.
Pamiętam, że zobaczyłem Charlie z daleka.
Nagle wszystko zniknęło.
Cieszę się, że żyjesz.
Jak się czujesz?
Jakbym miał druty w biodrze,
przeszedł operację mózgu
i nałykał się leków.
Poza tym nieźle.
Dobrze słyszałam.
Charlie.
- Cześć. - Przyjechałaś.
Leciałam z tobą helikopterem.
Cały czas byłam obok. Spałam na podłodze w namiocie medycznym.
Ale gdy tylko postanowiłam wrócić do hotelu i się zdrzemnąć,
musiałeś się obudzić.
Lottie?
Dawno nikt mnie tak nie nazwał.
Właściwie to Charlotte, ale mówią na mnie Charlie.
Charlie pracuje w Chronicle.
Spotkałem ją trzeciego dnia w Iraku.
- Zaczęliśmy rozmawiać. - Czas stanął w miejscu.
Zaiskrzyło.
Zaczęliśmy razem pracować i podróżować, a potem…
Reszta to już historia.
SZEŚĆ MIESIĘCY PÓŹNIEJ
Napisy: Konrad Szabowicz