SERIAL NETFLIX
Czołem.
Nocna wizyta w zakazanej lodowej jaskini?
Nie oceniaj.
Nie śmiałbym.
Czemu lody o trzeciej tak wchodzą?
Bo szkodzą i nie powinniśmy ich jeść.
Nie śpisz o tej porze? Boli cię biodro?
Mogę ci zrobić masaż.
Jasne.
Dzięki.
I jak? Nie za mocno?
Nie. W sam raz.
Zesztywniało.
Dlaczego nie możesz spać?
Nie wiem.
Ogólnie mi jakoś ciężko.
Mnie też.
To chyba
samotność.
Mieszkamy w jednym domu, ale…
Tęsknię za tobą, Mularkey.
Też za tobą tęsknię.
To frustrujący okres, pełen niezrozumiałych pragnień.
Gdy męskie ciało dojrzewa,
zwiększony przepływ krwi do penisa prowadzi do niechcianych erekcji…
Niechcianych erekcji…
Mogą wystąpić inne zdarzenia, takie jak nocne polucje,
zwane też mokrymi snami.
- Nie wierzę, że tu jesteś. - A ja nie wierzę w twój fryz.
No wiesz. Liceum, krótkie włosy, wyrafinowanie.
- No i miałam wszy. - Wyglądasz jak Velma ze Scooby-Doo.
Właściwie Dorothy Hamill.
Do twarzy ci w tych włosach.
Dzięki.
Co tu robisz?
Idę do szkoły.
No tak, ale czy Chmura wyszła…
Nie szepcz, jak tego nie powiesz.
Wyszła z więzienia.
Zmieniła się.
Gotuje, nosi spodnie i czyta Biblię.
Ma się za Carol Brady.
Wiele może się zmienić w rok.
To prawda.
Cześć! Jesteś tą byłą przyjaciółką Kate?
Której mamę aresztowano. Terry?
- Tully. - No!
Wszystko mi powiedziała.
Tragedia.
Śliczna bluzka. Jestem Lisa-Karen.
Fajna fryzura.
Dzięki! Mamy z Kate takie same.
Jako przyjaciółki. Chodźmy, taśma czeka.
Praca przewodniczącej nigdy się nie kończy.
Spytaj moją wice.
Mularkey, wstrzymaj prasy.
Mam bombę.
- Nie mamy pras. To telewizja. - Co jest?
Proszę, słonko. To moja…
Dostałam list od kobiety, która pracowała dla Binswangera przez 30 lat.
„Nie nadaje się na gubernatora”. Jej słowa.
Ma swoje sekrety. A ona jest gotowa je ujawnić.
No to bomba.
- Poważnie? - Wiem.
Czuję się jak Lois Lane.
„Tully Hart pogrąża Binswangera”.
Spokojnie, Lois. To mój temat.
- No i? Znalezione, nie kradzione. - No nie wiem.
Ma rację. Danny ma relacjonować wybory.
Ona chce rozmawiać ze mną. Tak napisała.
No to idźcie razem.
- Dobry pomysł. - Pieprzenie.
Idźcie do niej, a jeśli coś ma,
wyślemy ekipę.
Oboje wystąpicie, ale temat należy do Danny’ego.
Brawo, szefie.
„Brawo, szefie”. Wazeliniarz.
Że to niby ja?
Próbowałaś mnie naśladować?
Może wypożyczymy jakiś film po pracy?
Obejrzymy go w łóżku. Albo nie obejrzymy go w łóżku.
Moi rodzice przyjeżdżają na Koty.
Bardzo się cieszą. Mama chce zobaczyć Seana, Julię i dziecko.
Zrobiła się z tego wielka kolacja, którą muszę zorganizować.
Super! Kolacja Mularkeyów. Wchodzę w to!
Co mam wziąć?
Nie musisz przychodzić. Chciałam oszczędzić ci kłopotów.
Nie ma mowy.
Jestem twoim facetem, to coś dla mnie.
Mogę załatwić…
Właściwie to o nas nie wiedzą.
Powiemy im wieczorem. Będą zachwyceni.
Nie do końca za tobą…
przepadają.
Co? Twoja mama mnie uwielbia.
Chyba się nawet we mnie podkochuje.
Fakt, uważa, że jesteś przystojny i czarujący.
Ma cię też za seksoholika, który złamał serce Tully.
Niby dlaczego?
Wie, że coś między wami zaszło.
Sądzi, że rzuciłeś Tully, gdy dostałeś, czego chciałeś.
Mówiłam, że to bzdura, ale ona mi nie wierzy i się wścieka.
Rany. A Bud? Też ma mnie za seksoholika?
Za snoba. Przez akcent. Ma coś do Brytyjczyków.
Jestem Australijczykiem. Jesteśmy przeciwieństwem elegancji.
To nie pomaga.
Pamiętasz grilla? Spytał, czy chcesz obejrzeć mecz Seahawks.
- Odparłeś, że nie rozumiesz futbolu. - Tak.
To było dwa lata temu. Wciąż do tego wraca.
To szaleństwo.
Miałem wiele dziewczyn, ich rodzice zawsze mnie uwielbiali.
Ile dziewczyn?
Nie poddam się tak łatwo.
Rozumiesz? Oczaruję Buda i Margie jak szalony.
Rodzina jest dla ciebie ważna,
dlatego dla mnie też.
- No dobrze. - Zgoda? Super.
Jak mogę ich przekonać?
Dla taty piwo. Byle lokalne i niewyszukane.
Jeśli moja mama z kimś się pokłóci, zawsze stój po jej stronie.
- Wtedy ją urobisz. - Dam radę.
- Będzie fajnie. - Nie będzie.
Zobaczysz.
Jeszcze dziś będziemy jedną wielką, szczęśliwą rodziną.
Co robisz?
- Nic. Pranie. - Czytasz e-maile Marah.
Wcale nie.
To zwykłe wiadomości.
Nie chciałam.
- Coś piknęło, więc rzuciłam okiem. - Rzuciłaś okiem.
Chwila. Dobrze widzę?
Co robicie?
Węszycie?
- Nie… - Ona tak.
Wkurzałaś się za to na mamę.
Wyprałaś mi sweter?
Nie będę ci robić prania.
Nie jestem mamą. Ale zrobiłam. A teraz zerknij.
- Nie będę czytać… - Zrobiłam ci pranie.
Tak nie wolno.
- Jest lesbijką? - Może nie jest.
Pisze, że kocha jakąś Ashley.
Może tak, jak się kocha przyjaciółkę.
„Gdy z nią jestem, chcę ją pocałować,
ale boję się jej wyznać prawdę”.
No dobrze.
Może trochę lesbijka.
To ma sens.
Gra w hokeja na trawie.
Bawiła się lalkami dłużej niż koleżanki.
Może jest lesbijką, może jest bi, może sama jeszcze nie wie.
- Co robić? - Serio?
Pytasz geja w tym wieku, który nie ujawnił się rodzicom?
Rodzice myślą, że mamy z Julią trudny okres.
- Nie mają pojęcia. - Mógłbyś im powiedzieć. Kochają cię.
Kochają ideę dobrego męża i ojca.
Nie znają mnie. Ja też nie znam.
- Ledwo wyszedłem z szafy. - Musimy się postarać.
- Porozmawiam z nią. - Nie, naruszyliśmy jej prywatność.
- Nie celowo. - On ma rację.
Możecie jej zasugerować, że przy was jest bezpieczna.
Coming out to trudne i straszne doświadczenie.
Przyjdzie do was, gdy będzie gotowa.
To Marah.
- Idzie do nas. - Dobra…
Cześć, Marah. Co tam?
Nie, siedzę sama i robię pranie.
Tak. Nie ma problemu.
Zaraz po ciebie przyjadę.
Lecę. Kocham cię.
- Tylko subtelnie. - Spokojnie.
Bez obaw.
Poradzę sobie.
- Nie poradzi sobie. - Nie.
Uwielbiam tę piosenkę. Akurat leciała. Nie słyszałam jej od lat.
- Znasz Indigo Girls? - Chyba.
Są super.
Jedna z nich jest lesbijką, a druga jest hetero.
Akceptują się.
- Żadna nie jest hetero. - Masz rację.
Wiem. Są parą, nie?
Dwie lesbijki. Żyją sobie razem, kochają się i tworzą muzykę.
Piękne.
Co ty robisz?
Nic.
Co ci powiedziała Tully?
- Rozmawiałaś o tym z Tully? - Tak, bo ona to rozumie.
Ja też to rozumiem.
Jestem na czasie.
Jestem liberalna. Mam brata geja.
Zdarzało mi się zakochać
w kobiecie.
Widziałam taki film. Gia z Angeliną Jolie.
Coś poczułam.
Rany, ohyda.
Chodzi mi o to,
że możesz ze mną pogadać o wszystkim.
Czyja mama umówiła synka na randkę?
- Co? - Pamiętasz moją znajomą Nancy?
Jej córka, Susan. Byliście razem w chórze kościelnym.
- Było tam dużo Susan. - Ruda, duża diastema.
- Chyba ją pamiętam. - Właśnie zdjęła aparat.
Jest śliczna i urocza.
Nancy mówi, że wciąż o tobie gada.
Uznałyśmy, że możecie dziś gdzieś wyskoczyć.
- Mam już plany z Robbiem. - Ciągle się z nim widujesz.
Nie musisz mnie swatać, mamo.
Gdzie mój Tiger Beat z Cassidym?
Nie wszystkie mają Cassidy’ego na okładce?
Będę wypatrywać.
Słyszałam, że Tully i jej mama wróciły.
Może zaprosimy je na kolację?
- Nie. - Co?
Dlaczego? Tak się przyjaźniłyście.
Tak, w czasie przeszłym.
Nie można konkretniej? W przepisie była szklanka.
Która szklanka?
Im więcej, tym lepiej.
- Co to, eksperyment? - Nie. To specjalne serowe ziemniaki.
Mam przepis z The Lady Home Journal.
Mieszka tu jakaś lady?
Gdy byłam w więzieniu,
przysięgałam, że jeśli dasz mi kolejną szansę,
będę mamą jak z obrazka.
Będę się uśmiechać, zajmować się domem, chodzić do kościoła i piec.
Dobra, czysta, szczęśliwa mama.
Proszę cię.
Kiedy zobaczę naszą Kim?
Wciąż ma na imię Kate. No i raczej nigdy.
- Coś się stało? - Nie powiedziałabym ci.
Odezwij się, jak będziesz gotowa.
Nie wydziwiaj.
„Sól do smaku”. Co to znaczy?
Nie.
Lepiej więcej.
- Hej. Jesteś wcześnie. - Dobry chłopak nigdy się nie spóźnia.
Amerykańskie piwko dla twojego taty.
Poczytałem o Seahawks.
Nonszalancko zasugeruję,
że Australia to brytyjska kolonia karna.
- Zero elegancji. - Nie mów o elegancji.
No dobrze. Co mam zrobić?
Nic. Mamy godzinę.
Trzeba nakryć do stołu i się ubrać.
No dobrze.
Możemy się też rozebrać.
- Podoba mi się ten sposób myślenia. - Tak?
Może zaczniemy od ciebie?
To znaczy?
Rozbierz się, wielkoludzie.
Ja?
Tak.
Nie wiesz, co ci zaraz zrobię.
Tak?
O Boże!
- Wrócimy później. - O Boże.
Niepotrzebnie wyszliśmy przed przerwą.
- Przepraszam. - Nie… Minutkę.
- Ja pierdolę. - Boże.
Niezręcznie.
- Co? Spóźnia się minutę. - Chodzi mi o naszą współpracę.
Niełatwo ci jest widywać mnie codziennie.
Jeśli to cię pocieszy, mówiłem szczerze.
- Zasługujesz na kogoś lepszego. - Ja pieprzę, nikt nie ucierpiał.
Nie interesujesz mnie.
Skoro tak.
I to ty nie możesz przestać o mnie myśleć.
- Próbuję być wrażliwy. - Wrażliwi nie muszą próbować.
Widzisz? Tak by było, gdybyśmy byli razem.
Katastrofa.
Jestem łotrem, Tully.
Nie jesteś łotrem. Jesteś zwykłym fiutem.
Tamtej nocy nie był taki zwykły.
Masz fiuta zamiast charakteru.
„Masz fiuta”…
Tully Hart?
On jest z tobą?
Niestety.
Dziękuję za spotkanie.
To ja dziękuję za wyznanie.
Proszę usiąść. Opowiedzieć mi o Binswangerze.
Rób notatki.
Był moim pracodawcą przez 30 lat.
Sprzątałam mu dom. Znam jego sekrety.
To okropny człowiek.
Krzywdził pracowników i to tuszował.
Płacił im.
Przekupywał polityków.
Odesłał własnego brata.
Szantaż, pieniądze za milczenie i nieślubne dziecko.
Zgodzi się pani na rozmowę przed kamerą?
Dlatego do ciebie przyszłam.
Bo ci ufam.
Poznałam cię, gdy byłaś niemowlęciem.
Wpuśćcie mnie!
Nikogo nie ma.
Byłaś taka urocza, taka maleńka.
Dałam ci czekoladkę.
Co?
To, co Benedict zrobił twojej matce, było podłe.
Chciałam pomóc, ale nie wiedziałam jak.
Zna pani moją matkę?
Właśnie to próbuję powiedzieć.
Binswangerowie to źli ludzie.
Nie można im ufać.
Musiałam odejść, gdy zaczęli wymieniać meble na repliki.
Moment.
Co?
Daisy! Tu jesteś. Wiesz, że nie możesz wychodzić bez opieki.
Nie narzucała się?
Boże, Tully Hart z KPOC!
Mówiłam, że się dziś z nią widzę!
A w zeszłym tygodniu z Michaelem J. Foxem.
I z Bryantem Gumbelem.
Kupił mi lody.
Musimy wracać. Zaraz Koło Fortuny.
Czasem Vanna White wysyła mi wiadomości przez łamigłówki.
Przekaż mamie, że mi przykro, Tallulah.
No tak.
Mam nadzieję, że mieliście dość czasu,
by dokończyć…
Cokolwiek robiliście.
Mamo!
No nie!
Czas na piwko. Bud, browarka?
Nareszcie.
To, co widzieliście…
Przestań.
Rozumiem.
Po Tully wziął się za ciebie.
Wcale nie o to chodzi.
Spotykamy się i robi się poważnie.
Nie chcę, by też cię wykorzystał.
Nie wykorzystał Tully.
Nie moja sprawa. Jesteś dorosła.
Oczywiście.
Moje ulubione.
Amerykańskie, no nie?
Bud dla Buda.
Oryginalne. Słyszę ten żart od liceum.
Serio?
Która to próba?
- Trzecia, 27. jard. Z karą. - Świetnie.
Co? Przez durną zagrywkę straciliśmy czerwoną strefę.
Czerwona strefa. Niech to szlag, bez jaj.
Mad Max to australijski film.
Otworzę.
- Cześć! Przyszli. - Przepraszamy za spóźnienie.
- Luca jest marudny. - Cześć!
- Chodź, olbrzymie! - Jak było?
Jakiś dziwak w stroju kota chciał mi zatańczyć lap dance,
ale widzieliśmy dziś gorsze rzeczy.
Tully, mamo Tully.
Zamknijcie oczy i wyobraźcie sobie przyszłość.
Przyszłość mediów i rozrywki, Internet.
Klauzula o zakazie konkurencji nie dotyczy sieci.
Możesz robić, co chcesz.
Twoja nowa strona to tullyhart.com.
Nazywają to domeną,
bo dominujesz, mała.
Występowałam w telewizji.
Jupitery, widownia i reklamy.
Codziennie oglądały mnie miliony.
Teraz mogą odwiedzać twoją stronę i czytać bloga.
Mam pisać bloga?
- Ja piszę. - Masz bloga?
Jest 2004 rok. Oczywiście.
Wrzucam filmy o astrologii.
Ten ma 12 wyświetleń.
W tym tygodniu Mars jest w kwadraturze do Urana.
Mars to akcja, agresja, ale też popęd seksualny.
Ten tranzyt da ci odwagę, by się uwolnić,
zbuntować się przeciw władzy, przeciw konwencjom.
Wilson King trzyma cię w klatce.
Ale tu nie może cię tknąć. No i to przyszłość.
Zastanów się.
- Przepraszam. Mogłam zapukać. - Nie szkodzi.
Byliśmy małżeństwem 15 lat.
Jasne.
Przepraszam.
Uciekaj!
Atakują nas! Dajcie medyka!
Johnny, wszystko w porządku?
Co się stało?
Biodro. Przesadziłem na rehabilitacji.
Proszę.
- Dzięki. - Weź.
Dam radę.
- Dasz mi trochę prywatności? - Przepraszam. Jasne.
Daj znać, gdybyś czegoś potrzebował.
Tak.
Wszystko gra?
Całą drogę mnie nie besztasz.
Nie besztam. Przekomarzam się.
Nawet to lubię.
Nie wierzę, że to klapa.
Wiem.
Gdy zaczęła mówić, myślałem, że jesteśmy ustawieni.
A to, że znała mnie jako niemowlę?
Straszne.
- Myślałem… - Ja też.
Na chwilę uwierzyłam.
Wydawało się to dziwnie logiczne.
Nigdy nie poznałam ojca, więc to na pewno on.
Jasne. Jestem Binswangerówną.
We właściwym świetle…
Już prędzej kowboj z Marlboro.
Kowboj z Marlboro?
Wyobrażałam sobie, że ten kowboj to mój ojciec.
Wycinałam jego zdjęcia z czasopism.
Urocze.
Zamknij się.
Mała Tully i Marlboro Man!
- Wiem, że to głupie. - Nie.
Zawsze wydawał się taki męski, tajemniczy i godny zaufania.
On miał być godny zaufania?
Był na billboardach, w gazetach. Łatwo go znaleźć.
- Nie musiałeś mnie odprowadzać. - Jestem dżentelmenem.
Nie myśl, że cię zaproszę.
- Cześć. - Cześć!
- Jak miło. - Pewnie.
Dan z KDUG, ten od sportu?
Teraz z KPOC, reporter.
Wspaniale. Lubiłem cię. Opisałeś upadek Moona jak mistrz.
Wejdziesz na piwo?
- Z przyjemnością. - Johnny!
- Co tam? - Przynieś nam dwa piwka.
I więcej precli. Chodź. Nie do wiary, we własnej osobie.
Niesamowite, co?
- Nie jestem hologramem. - Wiem.
No dobra.
Prosto z mostu. Hawks wejdą w tym roku do play-offów?
Muszę ci złamać serce.
Broń Boże.
Przepraszam.
Och! Wybacz, Margie!
Danny jest miły i przystojny.
Na pewno się zgodzi.
Lubi rodzinne obiady. Wiesz, co to znaczy.
Jest za leniwy, by gotować?
Dobrze poznać kogoś na swoim poziomie.
Zgadzam się z Margie.
Jest między wami chemia.
No tak, chciałbyś, żeby o tobie zapomniała.
Dobrze ci idzie.
Idę po piwo.
Cześć. Przytul mnie.
Hej.
Spotykasz się z Danem od sportu?
W życiu.
W łóżku jest niezły.
No i nie wygląda tak tragicznie.
Co myślisz?
Że powinnaś kogoś znaleźć i się ustatkować,
żeby dzieci się bawiły.
Mówię poważnie.
To odmienia życie.
Nadaje mu sens.
Na to czekałem tyle lat.
Zadziorny, zabawny i nieprzewidywalny.
Godzina dziewczyny
z nowymi prowadzącymi, Brooksem Banackiem i Bambi Lane!
Cześć!
Tu Tully Hart, wasza… Cholera.
Cześć.
Tu wasza dziewucha, Tully Hart.
Witajcie na mojej stronie.
Bardzo za wami tęsknię. Wiedzcie, że świetnie mi idzie.
Świetnie sobie radzę.
Dobra.
Pieprzenie.
Agentka kazała mi nagrać coś optymistycznego,
coś o nowym początku i w ogóle.
Ale czuję się jak moja matka, gdy udawała Carol Brady.
Nosiła poliestrowy spodnium, piekła.
Ale to na nic.
Bo to kłamstwo.
Zamiast tego powiem prawdę.
Jestem wściekła. Naprawdę wściekła.
Wiem, kobiety nie powinny się wściekać.
Cierpieć czy smucić? Owszem.
Ale wściekłość?
To lepiej ukryć. Stłumić.
Ale jestem wściekła na człowieka, który mnie pozwał.
Zabrał mi mój program i mój głos.
Odzyskam to.
Wiem, że to krzyk w próżnię,
ale nie dam się uciszyć.
Jeśli myśli, że może mnie zamknąć w mrocznej wieży
jak bezbronną księżniczkę…
Proszę was.
Jestem królową.
W każdym mroku odnajdę światło.
Widzę światełko na końcu tunelu.
Fizjoterapeuta jest ze mnie dumny.
Już prowadzę.
Nigdy tak się nie cieszyłem ze stania w korku.
Cieszymy się, że zdrowiejesz.
Nastraszyłeś nas.
Jestem jak nowo narodzony.
Wiesz, kto czuje się gorzej? Julia.
Spotkałam ją w zeszłym tygodniu i wyglądała okropnie.
Bez makijażu. Bez stanika.
Ma depresję.
- Kiedy wrócisz do domu? - Subtelnie, babciu.
No cóż…
Ona raczej mnie nie chce.
Chce. To tylko kryzys wieku średniego.
Mamo. Odpuścisz?
Johnny przeszedł swój kryzys w Iraku,
ale zrozumiał błąd i wrócił do Kate.
- Tak. - Mamo, nie…
Nie do końca tak to wyglądało.
To tylko tymczasowe rozwiązanie.
Nadal jesteśmy rozwiedzeni.
Ale zawsze będziemy rodziną.
- Masz jakiś plan? - Zostaw chłopaka.
- Nie może wiecznie mieszkać w piwnicy. - Lubię mieć tu wujka.
Oczywiście, że tak,
ale powinien być z żoną i dziećmi.
Jak sama będziesz miała chłopaka…
Chłopaka, dziewczynę, co zechce.
- Siarę mi robisz. - Co wy mnie tak atakujecie?
- Dobrze mu życzę. - Jest szczęśliwy.
Wasze pokolenie jest zbyt egocentryczne.
Nie rozumiecie poświęcenia chwili dla czegoś większego.
To nie tak.
Jestem gejem.
Zawsze byłem gejem.
Przed Julią miałem chłopaka. Nazywał się Richard.
Kochałem go,
a on umarł. Przestraszyłem się,
a potem się ożeniłem.
Nie żałuję, ale dłużej nie dam rady.
Tak bardzo się bałem wam powiedzieć,
ale to prawda.
Sean jest gejem.
Przecież kochasz sport.
Czyli masz kryzys wieku średniego.
Mamo!
To nie kryzys, mamo.
To po prostu ja.
Co cię…
- Wiedzieliście? - Ja nie.
Ukrywaliście to przede mną?
Uwielbiam gejów.
- Oglądam Will i Grace co tydzień. - Fakt.
Boże. Też tak mówię?
Tak samo.
Dajcie mi chwilę.
Sean…
- Przeglądasz moje rzeczy? - Ścieliłam łóżko.
Tu jest…
Tu jest reklama wzmacniacza, który chciałem kupić.
Jasne.
Pójdę na tę randkę z…
Jak ma na imię?
Susan.
Właśnie.
Mamo…
Zrobię twoją ulubioną kolację. Kurczaka po królewsku.
- I jak? - Śpi jak zabity.
Wiedziałam, że Sean będzie wspaniałym tatą.
Też masz kandydata.
Nie jesteśmy parą.
Postaraj się, Danny.
- Jest niezła. - Bud! To nie lata 80.
- Co? - Tully nie musi brać ślubu.
Ma karierę.
Chrzanić małżeństwo.
- Może zrobić jedno i drugie. - Właśnie.
Kobieta potrzebuje faceta jak ryba roweru.
Widziałam to na naklejce.
Małżeństwo to przestarzała koncepcja.
Pozwala mężczyznom udawać, że kobiety do nich należą.
Po co to komu?
- Nie wierzysz w małżeństwo? - Nie! Jestem z tobą, Marge.
Margie.
Margie. Nie. Nie widzę sensu w małżeństwie.
Nigdy?
Po co angażować rząd w nasze związki?
To przestarzała i seksistowska koncepcja.
Znacie kogoś, kto jest szczęśliwy w małżeństwie?
Bo ja nie.
Wy jesteście szczęśliwi, znaczy się.
Tak ogólnie mówię.
Wypiłbym piwko.
Ktoś jeszcze? Nie?
Dobra.
Niech zgadnę.
Masz bardziej europejskie poglądy na małżeństwo, Johnny?
Bardzo kocham waszą córkę.
Tylko nigdy nie widziałem się w roli męża.
Chyba rozumiemy.
Tak.
Macie coś prócz budweisera?
Chyba nie.
To był kabaret.
Tak.
Biedna Kate. Poradzi sobie?
Coś wymyślą.
A ja długo nie zapomnę „Memory” w wykonaniu Buda.
- Co za facet. - Tak.
Nie musiałaś mnie odprowadzać do auta.
Jestem dżentelmenką.
Rozumiem.
Masz nadzieję, że zaproszę cię do domu.
- To pewnie błąd. - Danny.
Ale wiesz co?
Pieprzyć to.
Zróbmy to. W parku miałaś rację.
Nie znam nikogo takiego. Wciąż o tobie myślę.
Chcesz mnie zaciągnąć do łóżka.
Tak.
No i to prawda.
Mój towarzysz.
- Hej, Tully! - Hej!
Pa, prezenterze.
Jednak wymęczyli to piwo.
Trudna widownia, co?
Niemożliwa.
O co chodziło z tym małżeństwem?
Poszło jak z New Coke.
Po prostu zgadzałeś się z moją mamą? Jak sugerowałam?
No wiesz.
Nie kłamałem.
Nie chcesz się żenić?
Właściwie…
Moi rodzice byli okropną parą.
Większość małżeństw jest poobrażana, a nie zakochana.
Po co się w to pakować?
A Sean i Julia? Są szczęśliwi.
Nie wydaje ci się, że pedałują, ile sił w nogach?
Mają dużo na głowie.
Nie rozumiem, po co ludziom umowa,
która określi, jak potoczy się ich życie.
Nie lepiej wymyślić własne zasady?
Nie musimy o tym rozmawiać. Nie myślałam o ślubie.
Kocham cię.
Nie chodzi o ciebie ani o nas, ani o naszą przyszłość.
Rozumiem.
Wszystko gra?
Między nami?
Tak.
Jestem zmęczona.
Pójdę się położyć.
Gotowa się zabawić?
Serowe ziemniaczki, super.
Zabierz to do McGillicuddych.
Co? Nie! Po co?
Pożyczyli nam to naczynie wieki temu.
Nie oddamy pustego.
Nie pójdę tam.
W takim razie ja pójdę i powiem Kate, jak za nią tęsknisz.
Nie pomyliłaś imienia.
To znak od Boga.
Kurza nać!
Boli. Jest, jak jest.
- Dobra. - Miłego.
Tully!
Cześć. Zwracam naczynie. Z serowymi ziemniaczkami.
Cudownie.
- Bez zbóż. - Dobrze wiedzieć.
- Kate, masz gościa! - Nie trzeba.
- Zostawię… - No co ty.
- Pokaż. - I lecę.
Co tu robisz?
Dostarczam.
A właśnie, muszę iść na górę.
- Znowu mi siarę robi. - Jest lepsza niż Chmura.
Zamiast przeklinać, mówi „kurza nać”.
Kurze nacie to przecinki.
No to…
- Jak leci? - Świetnie. A u ciebie?
Super!
Kółko filmowe jest ekstra.
Mogę cię wkręcić.
Dołączyłabyś warunkowo,
bo semestr trwa, a Lisa-Karen trzyma się zasad.
Nie wątpię.
- W sensie? - Nic. Wydaje się przezabawna.
To moja kumpela.
Nie musisz być niegrzeczna. Próbowałam być miła.
- Mili nie muszą próbować. - Nie jestem miła?
Nie wiem. Gdzie byłaś przez cały rok?
Nie odzywałaś się.
Zabroniłaś mi. Mówiłaś, że to koniec przyjaźni.
- Mówiłam w złości! - Skąd miałam wiedzieć?
- Nie wiedziałaś? - Nie wiem.
Wiem tylko, że to najgorsze, co w życiu usłyszałam.
Bo nic nie zrobiłaś.
Jestem okropna, a ty niewinna.
- Przeinaczasz… - Boże.
Przestańcie krzyczeć i przyznajcie, że za sobą tęsknicie.
- Durnota. - Zamknij się, Sean.
- Nie wiesz, o czym mówisz. - No dobrze. Kłóćcie się dalej.
Nieważne. Mam randkę.
I zużyłeś butelkę wody kolońskiej?
Przymknij się.
I tak śmierdzisz bąkami.
Boże.
Gada głupoty.
Nie tęsknisz za mną?
- A ty za mną? - No raczej.
- Mimo że jesteś suką. - Sama jesteś suką.
Dlatego się przyjaźnimy. Obie jesteśmy sukami.
To jak?
Zjemy te ziemniaczki?
Boję się.
- Zrobimy to razem. - No dobrze.
- Zdrówko. - Zdrówko.
- To jest przepyszne. - Nie ma w tym narkotyków?
Może nam się poszczęści.
Wszystko gra?
Tak, Mularkey. Gra.
Pięknie wyszło, że akurat teraz się przyznał.
Wyszłoby, gdyby twoja rodzina nie była tak dysfunkcyjna.
To nie fair. Starają się.
Marah miała przyjść do nas.
Masz gdzieś, czy się zgadzamy. Robisz swoje.
Co? To nieprawda.
Jasne. Pewnie zmyślam.
Co się z tobą dzieje? Jesteś…
Martwię się.
Od rozwodu to już nie twoje zmartwienie.
- Nie musisz się martwić. - Ale się martwię.
Porozmawiaj z kimś.
Chryste, Mularkey. Nie musisz mnie diagnozować.
Nie wystarczy, że spędzam czas z twoją rodziną?
O czym ty mówisz? Myślałam, że chcesz zjeść z nami kolację.
Wiesz co? Pójdę już.
- Zaczekaj. - Daj mi spokój.
Jest makaron, jeśli chcesz.
Nie mam apetytu.
Przykro mi, jeśli czułeś, że musisz wszystkich okłamywać.
Tak to widzisz?
Kłamstwo?
Nie wiem, jak to widzę.
Nigdy nie znałam własnego syna.
Nie moja wina, że nie mogłem do ciebie przyjść.
Chciałem.
Potrzebowałem cię.
Gdy byłem młody i Richard zmarł…
Mogłeś do mnie przyjść!
Gdybym wiedziała, wsparłabym cię.
Wiedziałaś.
Nie akceptowałaś tego.
Sean…
Dziadkowie są w aucie.
Podwiozą mnie do koleżanki.
Do Ashley? Ale we dwie czy…
Będzie tam jeszcze pięć dziewczyn.
Oczywiście.
Pamiętaj,
że jeśli zechcesz ze mną o czymś porozmawiać
czy pójść na koncert Indigo Girls…
Wiem, mamo. Dzięki.
Ale filmów z Angeliną Jolie nie będę z tobą oglądać.
Umowa stoi.
Kocham cię.
- Pa. - Pa.
No cóż.
Przynajmniej mnie nie znienawidziła. Jest w normie.
Kocha cię. Radzisz sobie.
Kolacja musiała być trudna.
Zaskakuje mnie mój gniew.
I ulga.
Ale i rozczarowanie.
To głupie, ale wyobrażałem sobie,
że mnie uściskają i…
będą ze mnie dumni.
Ja jestem dumna.
Całe sześć osób wie, że jestem gejem.
- Uczcijmy to. - Brzmi złowieszczo.
Poważnie. Chodźmy do barów. Gejowskich.
Tylko że nie znam gejowskich barów w Seattle.
Żaden problem. Wiesz, kto je zna?
Cieszę się, że zadzwoniliście!
Sean! Obczajają cię.
Nie o mnie im chodzi.
„Jeśli myśli, że może mnie zamknąć w wieży jak bezbronną księżniczkę…
Proszę was!
Jestem królową!”.
Widziałeś to?
Kuzyn wysłał mi link.
Rozesłałem go znajomym.
Fantastyczne. Oglądałem to z 25 razy.
Boże! Justine miała rację.
- Jestem przyszłością mediów. - O czym ona mówi?
Chmura pomogła mi wrzucić filmik.
Co takiego?
Myślałam, że nikt go nie obejrzy. A jednak.
„W każdym mroku odnajdę światło”.
Tak jest.
Postawię ci drinka. Poznaj mojego kumpla Seana.
Hej. Sean.
Cześć.
Na pewno polać?
Tak.
Dzięki.
Hasselbeck to żart. Wszyscy w tym barze o tym wiedzą.
Był bardzo miły.
- Bardzo. - Tak.
Dał mi swój numer, więc oficjalnie jestem w grze.
Zatańczmy!
Zatańczmy.
- Hasselbeck musi odejść! - Już cię słyszał.
Jak wszyscy.
Że co?
W dupie mamy twoje futbolowe uwagi.
Wyluzuj, Brytyjczyku.
Australijczyku.
Weź się pierdol.
Powtórzysz?
Weź…
się…
pierdol.
No co?
Walniesz mnie?
Nie masz jaj.
To miał być cios czy gra wstępna?
Napisy: Konrad Szabowicz