ข้างบนเป็นลานประลองส่วนข้างล่างก็เป็นดันเจี้ยน
พอเป็นรูปเป็นร่างได้กว่าจะถึงเทศกาลเปิดประเทศ...
เจ้านี่มันโหดหินเอาเรื่องเลยนะครับ ท่านริมุรุ
กว่าจะทำเจ้านี่เสร็จ ควรคิดไว้ว่าต้องใช้เวลาหลายปีดีกว่า
นั่นมันก็ใช่อยู่แล้วล่ะนะ
ถ้าคิดกันตามปกติ ลำพังแค่เดือนเดียวจะไปทำสำเร็จได้ไง...
ก็ว่าไปนั่นอะเนอะ
ถึงจะว่าไปนั่นก็เถอะครับ
ดันเกือบจะเสร็จแล้ว
ทำจนได้สินะครับ
เกี่ยวกับการก่อสร้างลานประลองนั่น ยังไงก็ขอให้พวกเราช่วยด้วย!
ท่านคาริออนจะมาเข้าร่วม ในงานเทศกาลที่ท่านริมุรุจัดนี้ด้วย
ฉะนั้นขอให้พวกเราได้ช่วยเหลือด้วยเถิด
ช่วยดูแลเรื่องที่อยู่อาศัย ไปจนถึงอาหารการกินขนาดนี้
ถ้าเกิดอยากได้แรงงานคนล่ะก็ มากเท่าไหร่ก็บอกมาเลย
เพราะว่าทุกคนช่วยเหลือ
ทำให้เกิดเป็นรูปเป็นร่างได้ในเดือนเดียว
ถ้าเกิดทำได้ในความเร็วระดับนี้ อาจทันวันงานเทศกาลเปิดประเทศก็ได้ครับ
โอ๊ะ จริงเหรอ!?
ที่เหลือฝากได้เลยครับ
ก็ตั้งใจว่าจะโยนเรื่องสามัญสำนึกทิ้งไป...
พอเห็นทัศนียภาพแบบนี้เข้า ต้องกลับมาทบทวนอีกครั้ง
"ว่านี่แหละคือต่างโลกไม่ผิดแน่"
รากไม้ใหญ่แผ่ขยาย ช่วงเวลาสบายที่ได้ชิดใกล้
แหวกว่ายอย่างองอาจ แม้แต่ในสายลมที่มองไม่เห็น
รักมั่นกลมเกลียวไม่เสื่อมคลายเนอะ
พวกเราอันไม่ประสีประสา
เมื่อพลั้งพลาดหยิบจับดาบขึ้นมา
เพราะด้วยเกียรติศักดิ์ศรีที่ไม่อาจคืนคำ
แต่เมื่อทำใครเจ็บก็อยากจะเอ่ยคำขอโทษ
เธอเองก็ย่อมมีเหตุผลตัวเองเหมือนกันใช่ไหม?
ถักทอประสานรักขึ้นมาเป็นสตอรี่
ที่ไม่จบแค่ในความฝัน
เชื่อเลยว่าต้องเป็นสายใยที่ไม่มีวันขาดลง
เปิดหูเปิดตามองออกไป จนเดดโซนเหลือแค่ 0
โชกช่ำดื่มด่ำกับโลกไม่ต้องสนเหนือใต้...
ด้วยกันเถอะ
จะเป็นฝีมือของใครก็ตามทีเถอะ
วันนี้มาอยู่ด้วยกันไม่ห่างไปไหนกันเถอะ
จับมือกันและหลับใหลไปด้วยกันเถอะ
Day by Day ที่ประคับประคองชีวิตที่มีเหลืออยู่
ก็จงท้าทายซะ เพราะไม่มีคำตอบไหนถูกต้องที่สุด
กึกก้องดังในเฮดโฟน
อยากจารึกวันนี้ไว้หวนรำลึก
ประทับตรึงตราในใจไม่รู้ลืม...
เสียเหลือเกิน
อยากกระโจนออกไปโดยไม่ต้องคิดเหลือเกิน
อยากรักษาสัญญาคำมั่นนี้ไว้เหลือเกิน
ยังอยากอยู่เป็นตัวเองเหลือเกิน
ดีล่ะ พอแล้วสำหรับงานในวันนี้
ทุกคนพรุ่งนี้ก็ขอฝากหน่อยนะ!
โอ้ เหนื่อยหน่อยล่ะ!
เอ้าแหม แบบว่ามันยอดไปเลยนะ รามิริส
ด้วยสกิล "โลกใบเล็ก" (รังสรรค์วงกต) ของเธอ
พลังที่สับย้ายโถงพื้นที่กว้างขวาง เข้าไปในเขาวงกตได้เลย
พาเขตอาศัยชาวอพยพมาไว้ในชั้นหนึ่ง ของเขาวงกตแบบพอดีเป๊ะ
แบบนี้ทำให้ทุกคนดีใจมากเลย
ไม่มีฝนตกลงมา แถมคุมอุณหภูมิได้พอเหมาะคงที่เสมอ
แหมก็นะ ๆ
ถ้าเกิดว่าต้องการ จะเพิ่มอีกกี่ชั้นก็ได้นะ!
ถ้าจำไม่ผิด ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงต่อหนึ่งชั้นสินะ?
ใช่ ๆ
ถ้างั้นช่วยทำให้ไปสุดถึงที่ชั้นร้อยที
เอ๊ะ ต้องทำขนาดนั้นเลยเหรอ?
โอกาสนี้ทั้งทีอยากจะทำให้ถึงที่สุด
อยากจะติดตั้งอะไรต่อมิอะไรลงไปด้วย
รวมถึงไล่ระดับความแข็งแกร่ง ของอสูรตามแต่ละชั้นด้วย
แต่ว่าจะใช้วิธีเพิ่มจำนวนอสูรยังไงดีล่ะ?
ไปจับเอามาจากที่อื่นเหรอ?
ที่จริงแล้ว รู้กันแค่ตรงนี้นะ...
ก็ทำแบบนี้แล้วก็ค่อยทำแบบนี้...
อย่างนี้นี่เอง!
ถ้างั้น ๆ...
ก็ลองทำแบบนี้ ๆ...
โฮ่ ๆ ก็ใช้ได้ดีนี่นา รามิริสจัง
ดีเลย ๆ ชอบแบบนี้แหละ!
เดี๋ยวฉันจัดการเอง ต้องทำให้ได้เลย!
ค่อย ๆ ทำไปพักไปก็ได้นะ
หื้ม เมื่อได้ยินเรื่องสุดยอดแบบนี้เข้า ใครมันจะไปมัวคอยอยู่ไหวล่ะ!
ดีล่ะ ถ้าอย่างนั้นต่อไปก็...
มาแล้วนะคุโรเบย์จัง!
โอ้ท่านริมุรุ!
กำลังรออยู่เลย
ผลงานแต่ละชิ้นที่เรียงอยู่ในนี้ ทำออกมาสนุกมือไปหน่อยเบย์
ทำให้หาใครใช้แทบไม่ค่อยได้
ถึงอย่างนั้นก็ไม่เป็นไรเหรอ?
แน่นอนสิ
ว่าแต่ทำไว้เยอะน่าดูเลยนะ
อะ นี่มัน...
ทำการวิเคราะห์ เคิร์สเมล
ชุดเกราะที่ดูดเอาพลังเวทของผู้ที่สวมใส่ มาสำแดงเป็นม่านพลังเวทคุ้มกัน
เนื่องจากไม่มีการจำกัดพลังเวทที่ดูด ใช้แล้วมีโอกาสที่ผู้สวมใส่จะถึงตาย
เหวอ...
ถ้าอย่างนั้นไอ้นี่ก็...
ทำการวิเคราะห์ เคิร์สซอร์ด
ดาบที่ดูดเอาอณูเวทรอบข้าง มาใช้เป็นพลังระเบิด
ถึงรับประกันได้ว่าจะมีพลังทำลายสูงมาก
แต่ไม่รับประกันว่าผู้ใช้งานจะปลอดภัยค่ะ
อืม...
ก็จริงที่ทำมาดูสนุกมือไปหน่อย แต่ก็ของคุณภาพดี ๆ ทั้งนั้น
พอท่านริมุรุชมก็เขินแบบบอกไม่ถูก
ถ้าจำไม่ผิด...
ตอนที่ฉันได้วิวัฒนาการเป็นจอมมาร
ก็เหมือนได้รับกิฟต์ยูนีคสกิล "ช่างเทวะ" ใช่ไหมนะ?
อุปกรณ์ที่สร้างขึ้นมาจะมีคุณภาพระดับหายากเสมอ
ใช่แล้ว
ก็น่าเสียดายไปหน่อยนะ
ถึงทดลองทำ แต่ก็เป็นยุทธภัณฑ์คุณภาพดี เกินกว่าจะปล่อยทิ้งไว้
เจ้าพวกนี้ก็คงอยากจะตามหาเจ้าของ ที่สามารถใช้งานได้ด้วยเหมือนกันมั้งนะ?
อย่างนั้นเองเหรอเบย์
ถ้างั้นก็เอาไปได้ตามใจชอบเลย
เยี่ยมเลย ๆ
เท่านี้ก็กำหนดของที่จะใส่ ในกล่องสมบัติเขาวงกตได้แล้วล่ะ
สำหรับเขาวงกตใต้ดินนั้น คงมีนักผจญภัยมากมายมารวมตัวแน่นอน
ยิ่งอยากลงไปลึกมากขึ้น ยิ่งอยากโค่นมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งกว่าเดิม
เพื่อจะได้ยุทธภัณฑ์ที่ทรงพลังยิ่งกว่ามาครอบครอง
ฉะนั้นแล้ว ก็ต้องมีที่พักและร้านอุปกรณ์สำหรับนักผจญภัยด้วย
รวมถึงมีร้านสำหรับประเมินไอเทมที่เก็บมาให้ด้วย
ข่าวลือเรื่องเขาวงกตใต้ดิน การบอกปากต่อปากนักผจญภัยจะเป็นการโฆษณา
เท่านี้เทมเพสต์ก็จะมีชื่อเสียงแล้วล่ะน้า
นั่นถือว่าเข้าท่าเลยล่ะเบย์
เดี๋ยวขอมอบให้ก่อนที่จะลืม
หนึ่งเล่มนี้ที่ท่านริมุรุสั่งเอาไว้ เสร็จสมบูรณ์แล้วล่ะ
ไม่หักไม่งอ
ตีขึ้นมาโดยคำนึงถึงความทนทานเป็นหลัก เพื่อปรับระดับเข้ากับพลังเวทท่านริมุรุ
เป็นผลงานชิ้นเอกของเราเลย...
นี่คือ...
อืม
ไม่ยาวเกินไป ไม่สั้นเกินไป
งดงามมาก งดงามจริง ๆ คุโรเบย์จัง!
ต้องแน่อยู่แล้ว แต่ว่าดาบเล่มนี้ยังไม่สำเร็จ
อย่างที่ท่านริมุรุได้เสนอแนะ
ที่ฐานของตัวดาบได้มีการเจาะรูเอาไว้แล้ว
แต่ว่าไม่เห็นว่ามีรูตรงไหนเลยนะ?
ถือเป็นลักษณะพิเศษของดาบตรงเล่มนี้
จะคอยเติบโตปรับตัว ตามพลังเวทท่านริมุรุเพื่อวิวัฒนาการ
ซึ่งน่าจะเป็นศักยภาพของอาวุธเลเจนด์นี้
เมื่อถึงตอนนั้นก็จะมีรูแน่นอน
อย่างนี้นี่เอง
ถ้าอย่างนั้น จะคอยดูตอนที่สภาพสมบูรณ์แบบละกัน
โอ้ รามิริส
สบายดีใช่ไหม?
ท่านอาจารย์ ไม่เจอกันนานเลยค่ะ!
แน่นอนว่าสบายดี
วันนี้ต้องขอรบกวนหน่อยนะ
ถ้างั้นเดี๋ยวจะนำทางให้ค่า
การที่อาจารย์มาก็หมายความว่า...
เรื่องนั้นเหรอ?
ใช่ ๆ นั่นแหละ ๆ
เฮ้ เวลโดร่า
มีเรื่องอยากจะขอหน่อย พอได้ไหม?
มีอะไร ข้าเองก็ยุ่งนะ
ถ้างั้นก็ช่วยไม่ได้ อุตส่าห์จะทำบ้านให้นายซะหน่อย...
ว่าไงนะ!?
บ้านของข้าเหรอ?
ยิ้มหวาน
แบบนี้ต้องขอฟังหน่อยแล้ว...
คือว่าที่จริงแล้ว รามิริสได้ย้ายเข้ามาในเมืองนี้น่ะ
แล้วจะให้ยัยนั่นสร้างเขาวงกตใต้ดิน อยู่ใต้ลานประลอง
โฮ่ รามิริสเหรอ?
เพราะยังไงซะ ก็ตั้งใจ ให้เป็นของขึ้นชื่อที่สุดในประเทศนี้อยู่แล้ว
เพราะงั้นถ้าทำแค่เขาวงกตก็น่าเบื่อใช่ไหม?
แล้วไง?
มันจำเป็นต้องมียังไงล่ะ
ราชาผู้เป็นจ้าวปกครองดันเจี้ยน!
ราชา... งั้นเหรอ?
โดยใต้ดินอีกร้อยชั้นนั้นจะมีประตู ไปสู่เขาวงกตภูตอันเป็นฐานของรามิริส
ดังนั้นแล้วเพื่อที่จะปกป้องประตู จำเป็นต้องมีผู้พิทักษ์ที่ "แข็งแกร่งที่สุด"
คิดว่างั้นไหมเวลโดร่าคุง!?
อย่างนี้นี่เอง แสดงว่าก็จะให้ข้ารับหน้าที่นี้สินะ?
อา ถ้าเกิดรับหน้าที่ใหญ่นี้ให้ล่ะก็...
จะมีประโยชน์เพิ่มอีกอย่าง
อะไรเหรอ?
นายเองก็อยากจะปลดปล่อยออร่าแล้วใช่ไหม?
เห็นพูดว่าใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้วนี่นา?
อ๊ะ อย่าบอกนะว่า!?
ใช่แล้ว ถ้าเป็นในเขาวงกต ก็ไม่จำเป็นต้องเก็บออร่าเอาไว้!
ถึงกลับเป็นร่างมังกรดั้งเดิมก็ไม่มีปัญหา
ขอยินดีต้อนรับ เจ้าพวกหนอนแมลงเอ๋ย
ไม่ว่าใครหน้าไหนก็หนีพ้นจากมังกรวายุคลั่งนี้ได้
อุตส่าห์มาเรียกข้าถึงที่เลยสินะ ริมุรุเอ๋ย!
นี่มันถือว่าช่างเป็น หน้าที่อันยิ่งใหญ่ไม่อาจให้ใครมาทำแทนได้
ก็แบบนี้แหละ
ง่ายใช่ไหม?
ง่าย ๆ เลยแหละ
ที่นี้ก็จะช่วยปล่อยออร่าในเขาวงกต โดยไม่มีการยั้งมือ
ถ้าเป็นอณูเวทที่มีความเข้มข้นระดับที่อาจารย์ปล่อย
พริบตาเดียวได้มีอสูรกายเกิดขึ้นมายแน่นอนเนอะ
อา ยิ่งเข้าใกล้เวลโดร่ามากเท่าไหร่ อสูรและกายก็จะยิ่งแข็งแกร่งล่ะนะ
ถึงขั้นหลอกใช้อาจารย์ได้แบบนี้ ร้ายเอาเรื่องเลยนะริมุรุ
แหม ๆ รามิริสจังนั่นแหละ
ว่าแต่รามิริส!
ดันเจี้ยนคืบหน้าไปถึงไหน?
เอ๊ะ อะ ตอนนี้ทำถึงประมาณชั้นที่ 15 แล้วค่ะ
ถ้าเร็วประมาณนี้ ก็ไปถึงร้อยชั้นในอีกเพียงไม่กี่วันล่ะนะ
ยังไงจำนวนชั้นมันก็จะเพิ่มขึ้นเองอยู่แล้ว
ลองมาปรับแต่งภายในชั้นที่เสร็จแล้วหน่อยไหม?
ดีล่ะ
งั้นก่อนอื่นเริ่มที่เตรียมห้องให้เวลโดร่าละกัน
ที่นี่เหรอ... คือห้องของข้า?
แบบว่าที่นี่ ทำเอานึกถึงตอนที่ถูกผนึกอยู่เลย...
ไม่ต้องห่วงหรอกน่าอาจารย์!
เดี๋ยวให้ฉันปรับนิดปรับหน่อย จะกำแพงหรือบันไดก็สร้างหรืออย่างง่ายดาย!
โอ้ จริงเหรอ?
งั้นถ้าอยากให้ทำห้องแบบไหน
ก็ปรึกษากันด้วย "จิตสื่อสาร" เลยแล้วกัน
พื้นที่ภายในประมาณนี้โอเคไหม?
โอ้ นี่แหละ ริมุรุเอ๋ย!
สมแล้วล่ะนะ!
ดูเหมือนว่าจะพึงพอใจแล้ว
พอจะปรับเปลี่ยนให้เป็นแบบนี้ได้หรือเปล่ารามิริส?
วางใจได้เลย ถ้าเป็นระดับนี้หายห่วงได้!
เยี่ยมไปเลยแฮะ สมบูรณ์แบบไปเลย!
แหมก็นะ ๆ ก็ฉันมันสุดยอดยังไงล่ะ!
อืม ถ้าขนาดนี้ข้าก็พอใจแล้วล่ะ!
หืม?
ประตูบานนี้มัน?
ถ้าอยากอ่านมังงะล่ะก็ มีห้องสำหรับร่างมนุษย์ไว้ดีกว่าใช่ไหม?
เพราะฉะนั้น
ก็มีพรมที่พวกก็อบลีน่าช่วยถักขึ้นมาให้
และเตียงที่ช่างฝีมือสร้างให้
รวมถึงมีโซฟาให้นอนเล่นด้วย
แล้วก็มังงะ!
โอ้!
วิเศษที่สุด!
สมบูรณ์แบบไปเลยนี่นา!
- ดีจัง ๆ ริมุรุ ฉันอยากมีเครื่องเรือนแบบนี้บ้าง - สุดยอดไปเลย วิเศษที่สุด!
รามิริสเองก็พยายามน่าดู
มาคราวหน้าจะเตรียมเอาไว้ให้
สำเร็จ!
- กลิ้ง ๆ ๆ ๆ... - สุดยอดไปเลย!
ทำ... ทำเสร็จแล้ว
ดันเจี้ยนร้อยชั้นเสร็จสมบูรณ์แล้ว!
ไม่นึกว่าจะทำเสร็จภายในสัปดาห์เดียว...
สุดยอดไปเลยรามิริส
ก็นะ ๆ
ส่วนภายในทำให้สามารถเปลี่ยนโครงสร้าง บล๊อคเอาไว้เรียบร้อยแล้ว
สามารถเปลี่ยนโครงสร้างภายในได้ทันที
ถือเป็นกลไกใจร้ายที่ทำให้นักผจญภัยร้องไห้เลยนะ
แต่ว่า... ถ้ามาลองคิดดูอีกมุมนึง ก็คงจะต้องไม่เบื่อแน่นอนค่ะ
ถึงจะมีความยากในการพิชิตเท่าเดิม แต่ก็เป็นเขาวงกตแปลกใหม่ได้ตลอดสินะ
สำหรับเครื่องมือช่วยเหลือ ทุกสิบชั้นจะตั้งเซฟพ้อยต์ (จุดบันทึก) เอาไว้
อา ช่วยได้มาก
ถ้าจำไม่ผิด สามารถเคลื่อนย้ายผ่านมิติได้ไหม?
ก็ได้อยู่แล้ว
แถมไม่ได้รับผลกระทบจากอณูเวทด้วย
ถึงเป็นมนุษย์ก็พาเคลื่อนย้ายได้
ถ้าเกิดมาถึงที่จุดนี้แล้วสักครั้งนึง
ต่อไปก็จะมาเดินทางต่อที่ตรงจุดนี้ได้นี่เอง
ถ้าเป็นแบบนั้นแล้วจะมีมนุษย์ ที่หวังลักไก่โผล่มาหรือเปล่าล่ะ?
แบบไปพาพวกพ้องลัดมาที่ชั้นนี้เลย
เอาเถอะ ต้องมีแน่ล่ะ
เพราะฉะนั้น
ข้างหน้าเซฟพ้อยต์ จะมีอสูรกายระดับแข็งแกร่งเกินปกติประจำอยู่
ถ้าไม่ใช่คนที่มีความแข็งแกร่งมากพอ ก็จะไม่สามารถใช้เซฟพ้อยต์ได้
อย่างนี้นี่เอง
ถ้าเป็นพวกพ้องคนที่ตีฝ่าตรงนั้นได้พามา...
ก็ต้องระมัดระวังไม่ให้พลาดสินะคะ
แต่ว่า ตอนที่ตีฝ่าไม่ได้และโดนเล่นงานสิ้นท่าล่ะ?
ใช่ ตรงนั้นแหละ!
สิ่งนี้นี่แหละ เป็นหนึ่งในจุดขายของดันเจี้ยนแห่งนี้
ถือเป็นอีกหนึ่งศักยภาพใน "โลกใบเล็ก" ของรามิริส
พลังในการคืนชีพไงล่ะ!
พลังในการคืนชีพ?
สำหรับผู้ที่มีสัมพันธ์นายบ่าวกับรามิริสนั้น
จะไม่มีวันตาย เมื่ออยู่ในดันเจี้ยนที่รามิริสสร้างขึ้น
ต่อให้ถูกฆ่าตาย ก็สามารถกลับไปคืนชีพที่เซฟพ้อยต์ได้
รามิริส ไอเท็มที่ขอไว้ล่ะ?
อะ ลองทำเอาไว้แล้วล่ะ
"กำไลคืนชีพ"
ดีล่ะ ๆ
ปัญหาคือตรวจสอบยังให้รู้ว่าได้ผลสินะ...
อะ ถ้าเรื่องนั้นก็ไร้ปัญหา
เมื่อคืนวานให้เบเร็ตต้าจังทดสอบแล้วล่ะ
เอ๊ะ?
ขอโทษด้วยค่ะ!
เบเร็ตต้าจังเป็นอะไรไหม?
ไม่ค่ะ
ตัวข้า... ยังเป็นตัวข้าค่ะ
สำเร็จ ๆ!
ถึงแม้เพิ่งทำครั้งแรก ก็สำเร็จครั้งใหญ่!
เอ๊ะ ทำครั้งแรก?
เดี๋ยว...
ใช้เบเร็ตต้าเป็นหนูลองยาทำไมเล่า!?
พอดีตัวข้าเป็นปีศาจ
ถึงเป็นในกรณีแย่สุดก็ไม่สูญสลายค่ะ
ต้องขอบคุณที่ทำให้รู้ว่าใช้งานได้
ให้ตายทีเถอะ
แต่ว่า ต้องขอบคุณเบเร็ตต้าล่ะนะ
ดีจังที่ทำสำเร็จ!
ถือว่าเป็นครั้งแรกสำหรับฉันเลย ที่ลองทำไอเท็มใช้แล้วทิ้งน่ะ
เป็นแบบใช้แล้วทิ้งเหรอ? แบบนั้น...
การได้คุณสมบัติ "ไม่มีวันตาย" ในโลกใบเล็กของรามิริส
ต้องมีการยืนยันเจตจำนง
แต่ว่า ดันเจี้ยนแห่งนี้คาดว่าจะมีผู้เข้ามาค่อนข้างมาก
การจะให้ทำสัญญากับรามิริสทีละคนมันก็ลำบาก
ฉะนั้นสิ่งที่สร้างขึ้นมา ก็คือของที่ใช้มีผลครั้งเดียวแล้วทิ้ง
สถานที่ฟื้นคืนชีพ ก็จำกัดแค่ในดันเจี้ยนแห่งนี้ ด้วยกำไลคืนชีพ
จะต้องเตรียมตัวให้พร้อมหน่อยนะเนี่ย
ส่วนเรื่องราคาค่อยมากำหนดกันทีหลัง
แต่ยังไงก็ตามแต่ ส่วนหลักของดันเจี้ยนก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว
พยายามมากน่าดูเลยนะรามิริส
ทีนี้ก็ถึงคราวต้องไปสู่แผนขั้นต่อไปแล้ว!
เฮะ ๆ แน่นอนอยู่แล้ว!
ฉันเนี่ย ตอนที่ถึงเวลาทำก็ทำได้นะ!
ทำให้ต้องรอสินะเวลโดร่าคุง
ในที่สุดเวลานี้ก็มาถึงสินะ
เวลาที่ข้าจะได้ปลดปล่อยออร่า!
ถ้างั้น...
จะปล่อยแล้ว!
ข้า...
เฝ้ารอคอย!
ข้า...
โล่ง...
น่ากลัว...
ว่าแล้วอาจารย์เนี่ยยอดไปเลย...
ไม่นึกเลยว่าถึงขั้นทำเขาวงกตฉันบิดเบี้ยวได้...
คงอดทนอดกลั้นมามากน่าดู เจ้าเวลโดร่า
มาแล้ว มาแล้ว ๆ...
มาแล้วล่ะ!
อณูเวทของอาจารย์กระจายไปทั่วทั้งดันเจี้ยนเลย!
ถือว่าสำเร็จตามแผนเนอะ ริมุรุ
ริมุรุ?
เอ๊ะ อ๋อ คือว่า...
นายกำลังคิดอะไรชั่ว ๆ อีกใช่ไหม?
ไม่หรอก
ก็อณูเวทเข้มข้นตั้งขนาดนี้เลยใช่ไหมล่ะ?
ถ้าเกิดเอาหินแร่ที่เคยขุดได้มาเก็บไว้ที่นี่...
อะ
ในไม่ช้าอาจเปลี่ยนสภาพเป็นหินแร่เวทใช่ไหม?
ใช่ ๆ
พอดีมีกำหนดนำเข้าแร่เหล็กมาในปริมาณมากด้วย
ไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดไปเลยนะ นายเนี่ย
ออกได้อีก ออกได้อีก
ออร่าที่กักเก็บมานานกำลังออกไปได้อีก!
จากไปก็ไม่ต้องอดทน ช่วยปล่อยให้เต็มที่เลย!
เพียงแต่ว่า ห้ามทำแบบนี้กับข้างนอกเด็ดขาดนะ?
เข้าใจแล้วล่ะน่า
ถ้าอย่างนั้นเคลียร์กับเวลโดร่าเรียบร้อย
ต่อไปก็ต้องมาเคลียร์กับทางนี้บ้าง
อะ
เบเร็ตต้า
เธอได้ปฏิญาณต่อหน้ากีว่า "จะรับใช้รามิริส" ใช่ไหม?
ความรู้สึกนั้น ตอนนี้ก็ยังไม่เปลี่ยนแปลงเหรอ?
ทราบดีว่าเป็นการพูดอะไรที่ไม่มีมารยาท
ก็อย่างที่เคยกล่าวไปก่อนหน้านี้
ว่าตัวข้าอยากจะปรนนิบัติรับใช้ ทั้งท่านและท่านรามิริสค่ะ
แต่ว่า มันจะกลายเป็นผิดคำพูดกับกีใช่ไหม?
ใช่ค่ะ
ถ้าถึงตอนนั้น จะขอใช้ตัวข้าแค่ผู้เดียว...
ไม่หรอก ๆ ไม่ต้องคิดไปถึงขั้นนั้นก็ได้
สุดท้ายรามิริสเองก็ย้ายมาอยู่ที่เมืองนี้แล้วด้วย
และจะมามีส่วนข้องเกี่ยวกับการบริหารดันเจี้ยน
ส่วนเธอเองก็จะมาช่วยเรื่องนั้นใช่ไหม?
แน่นอนอยู่แล้วค่ะ!
ถ้างั้นก็ไม่มีปัญหา
สุดท้ายแล้วแบบนี้ก็ไม่ต่างกับการรับใช้ฉันด้วย
พอดีเคยคิดมาตั้งนานแล้ว
ถ้าเกิดว่าเบเร็ตต้าต้องการ จะเปลี่ยนกรรมสิทธิ์ผู้เป็นนายให้รามิริสแทน
ดีแล้วอย่างนั้นหรือคะ?
ถ้าอย่างนั้นตัวข้า ตั้งใจที่จะรับใช้ท่านรามิริสค่ะ
ก็ดีเลย
ถ้าอย่างนั้นเบเร็ตต้า
จากนี้ต่อไปจงขอให้รับใช้รามิริสเสีย!
ถึงแม้ว่าตัวข้าจะเป็นบริวารของท่านรามิริส
ก็มิอาจลืมบุญคุณที่ท่านริมุรุมีต่อตนเองได้ค่ะ
หากมีสิ่งใดต้องการจะบัญชา ก็ขอโปรดอย่าได้เกรงใจเลยค่ะ
อ้า ถึงตอนนั้นก็ต้องขอฝากด้วยนะ
ปลดมาสเตอร์ล็อคออก
ขอยกกรรมสิทธิ์ตำแหน่งมาสเตอร์แก่รามิริส!
ยืนยันว่าได้รับมาเรียบร้อย
จากนี้ไปขอให้ปกป้องรามิริสให้ดีด้วยนะ เบเร็ตต้า
ถึงแม้ว่าต้องแลกด้วยชีวิต ก็พร้อมค่ะ
เบเร็ตต้าจัง ได้มาเป็นลูกน้องของฉันจริง ๆ...
เท่านี้ไม่ต้องเหนื่อยหน่ายกับการทำงานคนเดียว!
ตายจริงท่านรามิริส
ยังมีดิฉันอยู่ทั้งคนนะคะ
จริงด้วยสิ
ยังมีเทรนี่จังด้วย เราเป็นครอบครัวใหญ่เนอะ!
ดีล่ะ ในเมื่อเคลียร์ปัญหาได้แล้ว
ก็มาทำดันเจี้ยนกันต่อเถอะ!
โอ้!
เมื่อมีมากถึงร้อยชั้น มาคิดเขาวงกตเองก็ลำบากแฮะ
ก่อนอื่นเริ่มจากคิดกับดักแล้วกัน
เห็นด้วย!
เอาเป็นดอกศรพิษที่ยิงมาจากไหนก็ได้!
ตกลงไปในหลุมแล้วโดนดาเมจ แถมยังเพิ่มสถานะผิดปกติด้วยบ่อพิษ!
พื้นหมุนที่ทำให้สับสนทิศทางล่ะเป็นไงคะ?
ขึงเส้นลวดเหล็กล่ะเป็นไง?
ถ้าเกิดวิ่งผ่านโดยไม่ระวังตัว หัวหลุดแน่นอน!
ส่วนข้าคิดว่าเอาของง่าย ๆ อย่างหลุมพรางก็น่าจะได้ผลอยู่ค่ะ
อืม ๆ...
อืม ทำได้หมดทุกอย่างแหละ
จริงเหรอ!? เอาเรื่องนะรามิริส
ถ้าเกิดเป็นภายในของวงกตฉัน ก็แทบมีหมดทุกอย่างแล้วล่ะนะ
แต่ว่า...
"ห้องลับปิดตาย" เนี่ยยังไง?
แบบนี้มันจะเป็นกับดักได้ด้วยเหรอ?
ต้องเป็นได้สิ
ปกติภายในอากาศมีสสารที่เป็นก๊าซอยู่ไงล่ะ
แทบทุกสิ่งมีชีวิตเลยต้องหายใจตลอด...
เพื่อรับก๊าซนี้เข้าไปในร่างเสมอ
เมื่อความเข้มก๊าซชนิดนี้ต่ำลงอย่างมาก
แค่การหายใจอย่างเดียว อาจทำให้เกิดสภาวะขาดก๊าซชนิดนี้...
ดีไม่ดีอาจถึงตายได้เลย
ก็ว่าไปนั่น
นี่นาย...
เคยคิดมาตั้งนานแล้วแหละ น่ากลัวชะมัดเลย
งั้นเหรอ?
แต่ว่า ถือว่าพึ่งพาได้
กับดักแบบนี้ ลำพังแค่ฉันคงไม่มีทางนึกออก
ฉันพูดเองก็ยังไงอยู่ แต่กลายเป็นเขาวงกตที่ดูชั่วร้ายแล้วแฮะ?
ขอยากเกินไปหรือเปล่านะ?
ระดับแค่นี้มันไม่ได้อะไรนักหนาหรอก!
เพราะฉะนั้นเอามามากกว่านี้อีก เอาไอเดียมา!
จริงด้วย!
ถ้างั้น
เพิ่มผลต่อภูมิศาสตร์ภายในพื้นที่ชั้นนั้นเป็นไง?
มีชั้นที่เป็นเพลิงร้อน ชั้นน้ำแข็ง...
ชั้นที่พายุโหม
อะ แบบนั้นไม่ไหว
ไม่ไหว ๆ
มีผลต่อโครงสร้างพื้นที่...
ไม่ไหว อ๊า ไม่ไหว ๆ
ฉันคนเดียวประคองพลังงานขนาดนั้นไม่ไหวหรอก!
อย่างนั้นเหรอ...
ไม่สิ นั่นสินะ
แบบว่าตรงจุดนี้ น่าจะพอใช้เวทมนตร์ทำอะไรน่าจะได้แหละ
แต่บางทีถึงขั้นสร้างภูเขาไฟเลยก็ไม่ไหว
ขอโทษด้วยนะรามิริส ที่ขออะไรเกินไป
ริมุรุ...
แค่ไปจับไฟเออร์ดราก้อน กับไอซ์ดราก้อนมาก็พอนี่นา
เอ๋?
ถ้างั้นเดี๋ยวข้าเป็นคนไปจับมาให้เองเอาไหม?
ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?
มิลิม
ละลายลงไปราวกับเป็นน้ำซุป
"เวลาจะบอกให้รู้" เหมือนกับเวทมนตร์เลยเนอะ
Spice แห่งการจากลากับ Sugar แห่งการพบพาน
ทุกสิ่งอย่าง "อยู่ในใจ" เก็บไว้ให้คงมั่น
"ฉันหันกลับไปยังเจอเธออยู่ที่ตรงนั้น"
"คอยเฝ้าดูฉัน"
"พวกเราล้วนแต่โอบกอดอดีตและต้องเดินหน้า"
เติมเต็มความสุขกันเถิด
เจิดจรัสและเปล่งประกาย
ที่บนโลกของพวกเรา
มาจารึกอนาคตที่หมุนเวียนเปลี่ยนผ่านบนหน้า menu
ตึกตักและกระโจนโลดเต้น
การผจญภัยอันไม่สุดสิ้น
แม้รสชาติของน้ำตาก็อยากจะตักมันขึ้นมาด้วย spoon
ทุกคนล้วนเหมือนกัน tu ru ru tu ru
ไม่ต้องมากสีสัน tu ru ru tu
สิ่งที่แสนสำคัญ tu ru ru tu ru
จัดไปแบบ Full course
tu ru ru tu
ตอนต่อไป "พิธีเข้าเฝ้า"