Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(นี่คือเรื่องจริง)
(ฉากต่างๆ ในภาพยนตร์เรื่องนี้ประกอบมาจาก)
(ภาพที่บันทึกไว้จากเหตุการณ์จริง พร้อมกับภาพที่ทำขึ้นมาใหม่)
(18 กันยายน ปี 2012)
(ลึกสุดของทะเลเหนือ)
ผมมองไม่เห็น
ผมสื่อสารกับนักดำน้ำสองไม่ได้
- เรากำลังเสียหนึ่งในนักดำน้ำผมไป - มันไม่ขยับ
เขาอยู่ที่ไหนแล้ว
(แผงบ่อสอง)
เวลาเราจะหมดแล้ว
ผมขยับมันไม่ได้
- มันไม่ขยับ - เราหย่อนสายต่อไม่ได้แล้ว
- ผมลอดไม่ได้ - ทนไว้ก่อนนะพวก
- พวกมันไม่ขยับ - สะพานเรือ คุณต้องพาเรากลับไปตรงนั้น
(12 ชั่วโมงก่อนหน้านี้)
(เรือสนับสนุนการดำน้ำ โทปาซ)
โทปาซ
หน่วยควบคุมทางน้ำอะเบอร์ดีน
ขอทราบพิกัดคุณด้วย เปลี่ยน
ควบคุมอะเบอร์ดีน เราอยู่ห่างไป 64 ไมล์ ทิศตะวันออกเฉียงเหนือจากคุณ
กำลังมุ่งหน้าไป กลุ่มบ่อน้ำมัน บล็อก 22/14 บี เปลี่ยน
ขอบคุณโทปาซ ช่วยส่งข่าวงานด้วย เปลี่ยน
(ลูกเรือ 127 คน)
(รวมถึงนักดำน้ำแบบอิ่มตัว 12 คน)
ฮ่า มีกี่สี่คน
ว่าไงร็อบ สบายดีไหม
ใช่ดีพวก ไงอาลี ใช่ดี ขอบคุณนะ
- ผมเพิ่งเห็นว่านายมี... - ใช่ โทษที
มอแรกอยากให้พาชมเรือน่ะ
อรุณสวัสดิ์
ควรมีมัสตาร์ดไว้เสมอ
ดูกันว่าเราจะเข้าไปได้ไหม มีอะไรบ้าง
จิมมี ไคล์ จากแบล็กไอร์ล
อันนี้อาจต้องตัดฉากนี้ทิ้งนะ
ผมรู้ว่าผมบอกว่าชีวิตบนเรือ มันค่อนข้างเรียบง่าย
งั้นสิ่งที่ผมจะให้เธอดู
จะขจัดความคิดนั้นไปเลย น่าเสียดายนะ
เพราะข้างหลังผม
คือห้องซาวน่าของจริง
(คริส เลมอนส์ นักดำน้ำอิ่มตัวสอง)
ข้างหลังประตูหมายเลขสอง เชื่อหรือไหม...
เตียงแสงอาทิตย์
พอคริสโตเฟอร์ออกจากฝั่งไป
เราก็สนุกกับการส่งวิดีโอให้กันและกัน
ดูสิ ลูกวัวตัวใหม่บนทุ่งวันนี้ สวยไปเลยเนอะ
นี่เป็นข่าวใหญ่ ข่าวใหญ่จากที่บ้าน
ไงทุกคน
มันให้เราส่งชิ้นส่วนเล็กๆ ของกันและกัน
ที่เราสามารถมีส่วนในชีวิตของกันและกัน ตอนที่เราต้องห่างกัน
(มอแรก มาร์ติน คู่หมั้นของคริส เลมอนส์)
และมันทำให้เรามั่นใจว่า เราทั้งคู่มีความสุข
ขอให้คุณมีคริสต์มาสสนุกสนาน
และสวัสดีปีใหม่
สุขสันต์วันคริสต์มาส เลมอนส์
มันเป็นช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นสุดๆ ในชีวิตของเรา
ถ่ายป้ายเล็กๆ นี่ไว้ไหว มันงดงาม
เรามีกำหนดที่จะแต่งงานกัน ในเดือนเมษายนของปีนั้น
เรากำลังสร้างบ้านหลังใหม่ในตอนนั้นด้วย
สนุกไหม
และฉันก็เริ่มงานใหม่
ในฐานะครูใหญ่ของโรงเรียนประถมในท้องที่
เรามีแผน
สุดยอดไปเลย
โอเค ผมคิดว่าเครื่องติดแล้ว ไงมอแรก
หกหนุ่มอาศัยอยู่ในนั้น แต่เหมือนว่าข้างในปิดไฟหมดเลย
ที่เธอเห็นข้างนอกนี้ คือกล้องตัวเล็กๆ ที่พวกเขาใช้เฝ้าดูเรา
อันนี้ชี้ไปที่ห้องน้ำ พวกเขาจะได้ดูเราอาบน้ำได้
ก็แล้วแต่จะคิด
ฉันเข้าใจงานของคริสโตเฟอร์ดีอยู่นะ
พวกอุโมงค์ แก๊สต่างๆ และความลึก
คริสโตเฟอร์มักจะอธิบายว่ามัน เหมือนไปอวกาศ แต่ว่าอยู่ใต้น้ำ
(เรือโทปาซถูกออกแบบมาพร้อม ระบบอิ่มตัวอัดความดัน)
(ที่ประกอบด้วยห้องพักอาศัยที่ จะอยู่บนตัวเรือ)
(และระฆังดำน้ำที่มีไว้เพื่อส่งนักดำน้ำ ลงไปยังพื้นใต้ทะเล)
(การทำงานที่ความลึกระดับนี้ นักดำน้ำจะต้อง ถูกขังอยู่ในระบบนี้)
(พวกเขาเรียกมันว่า ดำแบบแซต)
ยินดีที่ได้เจอนาย
ใช่ เจอกันใน 28 วันนะ
ใช่ ขอบคุณนะพวก
งั้นนี่ก็ช่วงเวลาแห่งความจริง ที่เราจะเข้าไป
เราจะเช็กที่กระดาน ดูว่าเราจะแซตด้วย
เพราะนั่นตัดสินว่าทริปนี้จะดีหรือไม่ดีได้เลย
นั่นคือคนอีกสองคนที่คุณจะต้อง ใช้เวลาติดอยู่ในกระป๋องดีบุกด้วย
และดูกันนะว่าคุณจะเห็นพร้อมผมไหม...
ทีมสาม คริส เลมอนส์ เดฟ ยูอาซา ดันแคน ออลคอก โอเค
สัมภาษณ์เดวิด ยูอาซา เอบีการ์ด มาร์ก
- ไงเดวิด - ไง
(เดวิด ยูอาซา นักดำน้ำอิ่มตัวหนึ่ง)
บางคนคุณก็เข้ากันได้ดี บางคนคุณก็เข้ากันไม่ได้ค่อยได้
และไม่มีใครอยากอยู่กับคุณน่ารำคาญ
ดันแคนนี่ผมรู้จักดีมาก ผมทำงานกับเขามาหลายครั้ง ในช่วงหลายปี
เขามีชื่อเสียงที่ดีมากบนเรือ
คุณต้องเป็นพันธุ์เฉพาะอยู่ ที่จะทำงานในทะเลเหนือ
มีลูกบ้านิดหน่อย ผิดปกตินิดๆ
(ดันแคน ออลคอก เบลล์แมน)
พวกเขาไม่มีปัญหา พวกเขามีทางแก้
แน่นอนว่าคนที่ผมได้ทำงานด้วย
ไม่ซ้ำใครเลย
เดฟเป็นคนที่เจ๋งมาก
เขาไม่เครียด เขาไม่กระวนกระวาย
มีเหตุผลมากๆ
แต่ว่าเขาก็เป็นคนเก็บตัวเรื่องตัวเอง
ผมไม่ได้มีชื่อเสียงที่ทำงาน ว่าเป็นคนที่เต็มไปด้วยอารมณ์
ผมคิดว่า "วัลแคน" เป็นคำที่บางคน ใช้อธิบายตัวผม
คริสนี่ค่อนข้างจะใหม่อยู่ ผมยังไม่เคยดำน้ำกับเขา
แต่ผมคิดว่าเขาเคยดำน้ำ กับดันแคนหลายรอบอยู่
และดันแคนเป็นคุณพ่อแซตของเขา
ฟังดูแปลกนะพอพูดออกเสียงแล้ว
ผมอยู่กับคริสตอนเขาดำแซตครั้งแรก
แล้วจากนั้นเราก็ดำแซตด้วยกันสี่รอบรวบ
ความผูกพันที่เกิดขึ้นมันแน่นแฟ้นมาก
ผมได้ทำความรู้จักกับเขาดีมากๆ
เขาเป็นคนที่เป็นกันเองมาก
ผมไปคุยกับดันแคนนิดหน่อย บอกว่า "แล้วเจ้าคริสนี่เป็นไงบ้าง"
และดันแคนยกนิ้วโป้งให้ และผมก็ยินดีที่จะเข้าไปกับเขา
ควบคุมแซต เราอยู่ห่างจากงานหกชั่วโมง
เท่าที่ผมจำได้ ต้องเจอความปวด และความเจ็บ รอยฟกช้ำ
ไม่สบายข้อ ความรู้สึกชาผิวหนัง
เอาล่ะหนุ่มๆ
อย่างที่เธอเห็น ไม่ค่อยมีพื้นที่มากเท่าไหร่
มีที่ระหว่างเตียงประมาณฟุตครึ่ง
ดันค์กำลังเตรียมเตียงเขาอยู่
และนี่คือฝั่งห้องนั่งเล่น มีม้านั่งกับโต๊ะตัวเล็กๆ
หนึ่งในไม่กี่รูหน้าต่างที่เรามี
ก็เป็นที่ให้ดูโลกภายนอกที่เดียวที่เธอมี
แล้วผมก็ต้องคลานผ่านอุโมงค์เล็กๆ เพื่อไปแต่ละห้อง
และทางนี้คือที่เราเรียกว่าหม้อเปียก
พอผมผลักประตูนี้เปิด
ง่ายก็มีห้องน้ำ ห้องอาบน้ำ ชำระอะไรหลายๆ อย่าง อะไรแบบนั้น
ใช่ ถ้าผมยืนตัวตรงก็จะมีของทุกอย่าง
ที่หัวผมจะชนเลย เป็นความลำบากของผม
นั่นคือเหตุผลที่ผมมี แผลถลอกกลับมาตลอด
และความวิเศษของมันคือ
พอเธอเดินครบทุกรอบแล้ว ก็จะกลับมาอยู่ที่จุดเริ่มต้น
- พร้อมชาหนึ่งแก้ว - ระวังกองช็อกโกแลตผมนะ
บ้าไปแล้วดันแคน นายขนมาเยอะแค่ไหนเนี่ย
- แค่หนึ่งแท่งสำหรับทุกวัน - หนึ่งแท่งสำหรับทุกวัน
แต่ผมก็เริ่มกินมันแล้วน่ะ
ผมดีใจที่ผมอยู่ในนี้กับนาย
(ท่อแรงดันออก (860) จากหน่วยควบคุมแซต)
(ในงานนี้ นักดำน้ำจะอาศัยอยู่ที่ 10 เท่าของแรงดันบรรยากาศ)
(ระบบอิ่มตัวจะเป็นบ้านของพวกเขา สำหรับอีก 28 วันข้างหน้า)
โอเคหนุ่มๆ ถ้าทุกคนพร้อมแล้ว เราจะเริ่มโบลวดาวน์
โอเคหนุ่มๆ เราจะหยุดและตรวจหารอยรั่วแล้ว
ในงานครั้งนี้ เราจะทำงานที่ระดับ 100 เมตร
งั้นพวกเขาก็จะปั๊มห้องให้มี
ความดันเท่ากับน้ำระดับ 100 เมตร ด้วยฮีลีออก
ซึ่งเป็นส่วนผสมของฮีเลียมและออกซิเจน
แล้วเราก็จะอยู่ในความดันเท่ากับพื้นใต้ทะเล
ยืนยันการผนึกแล้ว เราจะทำการโบลวดาวน์ต่อไป
ใช่ ทุกอย่างดี
หูทุกคนโอเค
ทันทีที่คุณสูดแก๊สฮีเลียมเข้าไป
คุณจะเริ่มพูดเป็นเสียงเป็ดๆ
ครับ
ทุกอย่างโอเค ขอบคุณ
- โอเค ขอบคุณนะงั้น - ครับนาย
30 วินาทีแรกนี่ตลกเสมอ
หลังจากนั้นก็ไม่ค่อยขำแล้ว
โอเคหนุ่มๆ เรามาถึงความลึกที่กำหนดแล้ว จบการโบลวดาวน์
(ทีมสาม เดฟ ยูอาซา คริส เลมอนส์ ดันแคน ออลคอก)
ขอบคุณ
แซตเป็นการอาศัยในสภาพแวดล้อมที่แปลกๆ
แทบจะไม่มีความเป็นส่วนตัว
โลกทั้งใบของคุณเหมือนจะหด เหลือเท่าขนาดของระบบนี้
(ปล่อยน้ำอนามัย ดีทีซี - กราบซ้าย)
การอยู่ในแซตมันค่อนข้างหนักหน่วง
ผมคิดว่าทุกคนจัดการกับมัน ด้วยวิธีที่ต่างกันไป
นักดำน้ำส่วนใหญ่มีสองตัวตน
พวกเขามีตัวตนตอนทำงาน และตัวตนตอนอยู่บ้าน
ที่บ้าน ผมคือเดวิด คุณพ่อลูกสาม
และเดฟคือนักดำน้ำมืออาชีพ
เขา...
เขารับผิดชอบแค่หน้าที่เดียว
คริสเขาร้อนรนกว่านิดหน่อยอย่างแน่นอน
ไม่ได้ดำแซตมานานขนาดนั้น
พยายามจะทำให้แน่ใจว่า เขาทำตามคนอื่นทัน
ว่าเขามีอุปกรณ์ที่ถูกต้อง ไม่ทำให้ตัวเองอับอาย
แต่ก็รับรู้อย่างมากด้วยว่า ผู้คนกำลังเฝ้าดูทุกอย่างที่เขาทำ
กดดับมากพอควร
เขาอยากจะดูดีกับทุกคน
เขาอยากจะเป็นนักดำน้ำที่ดี
สุดยอดนักดำน้ำ
ก่อนที่ผมจะเริ่มดำน้ำแซต
ผมก็มองทะเลเหนือว่าเป็นระดับสูงสุด ของการดำน้ำมาเสมอ
มีเรือสนับสนุนการดำน้ำหลายลำทางนั้น ตรงนั้นดำน้ำกันเพียบเลย
และงานนี้
กลุ่มบ่อน้ำมันที่เราจะไปอยู่ห่างจากอะเบอร์ดีน ประมาณ 12 ชั่วโมงไอน้ำ
คุณก็จะอยู่ประมาณกลางทะเลเหนือเลย
ทะเลเหนือบางครั้งก็คาดเดาไม่ได้ และอากาศบางเวลาก็ไม่ค่อยดี
เรือก็เลยเคลื่อนไปมาพอสมควร
ทะเลเหนือนั้นเป็นหนึ่งในสภาพแวดล้อม ที่อันตรายที่สุดในโลกอย่างแน่นอน
อุณหภูมิน้ำที่พื้นทะเลคือสี่องศา
ที่ทำให้ตายได้
ฉันตระหนักว่ามันมีอันตรายในงานนี้ ฉันตระหนักดี
แต่คริสโตเฟอร์รับรองกับฉันตลอด ว่าเขาจะปลอดภัย
ว่าเขาไม่ได้ตกอยู่ในอันตราย
ฉันคิดว่าเขามีความสุขในถังอิ่มตัวของเขา
ฉะนั้นก็ไม่ ฉันไม่เคยเป็นกังวลเลย
(กลุ่มบ่อน้ำมันทะเลเหนือ)
ควบคุมอะเบอร์ดีน ควบคุมอะเบอร์ดีน นี่โทปาซพูด เปลี่ยน
(127 ไมล์ ทางตะวันออกจากอะเบอร์ดีน)
ว่ามาเลยโทปาซ เปลี่ยน
เราอยู่ที่กลุ่มบ่อน้ำมัน บล็อก 22/14 บี
คงพิกัดที่นี่เพื่อเริ่มทำงานทันที จบการสื่อสาร
- พร้อมไหม - ผมพร้อมแล้ว
โอเค ทุกอย่างอยูที่ศูนย์
หนึ่ง สี ห้า หก ทำงาน
โอเค เครื่องผลักดันทุกตัวอยู่ ในดีพี โหมด
(ดีพี โหมด)
(ไดนามิก โพซิชันนิง)
(ระบบคอมพิวเตอร์ที่ล็อกเรือ ให้อยู่เหนือพิกัดที่แน่นอนจากพื้นทะเล)
ผมเลือกพิกัดจีพีเอสไว้สองจุด สำหรับระบบอ้างอิง
ครับ
โอเคกัปตัน เราอยู่ดีพีแล้ว
(ปกติ - ลดลง)
(ดีพี - สถานะ เขียว)
โอเคหนุ่มๆ แจ้งเวลาห้านาที เพื่อเข้าระฆัง
เหล่านักดำน้ำเป็นหุ่นเชิดของผม ผมเป็นวาทยากรของวงเล็กๆ
พวกเขาเป็นมือและเท้าของผม
(เครก เฟรเดอริก ผู้คุมการดำน้ำ)
และหลักๆ พวกเขาก็ทำสิ่งที่ ผมขอให้พวกเขาทำ
พอนักดำน้ำอยู่ในน้ำแล้ว
ผมเป็นคนที่สำคัญที่สุดบนเรือ
และทุกคนจะเชื่อฟังผม
โอเค คนแรกกำลังเข้าระฆัง
ดันแคนเป็นเบลล์แมน
เขาจะไม่ได้ดำน้ำคืนนั้น เขาจะอยู่ในระฆัง
ดูแลพวกนักดำน้ำ
เดฟ ยูอาซา เป็นนักดำน้ำหนึ่ง
และคริส เลมอนส์ เป็นนักดำน้ำสอง
สะพานเรือ ระฆังออกจากระบบที่เวลา 20:13 น.
ยี่สิบนาฬิกา สิบสามนาที ออกจากระบบ
โอเคหนุ่มๆ จะพาลงไปแล้วนะ
(สนับสนุนระฆัง เอสดับบลิวแอล 15.5 ตัน)
สะพานเรือ ระฆังออกจากระบบที่เวลา 20:21 น.
ขอบคุณอาร์โอวี
กำลังผ่านไปตอนนี้
มาถึงความลึกในการทำงานที่ 90 เมตรแล้ว
พอควรยกหมวกมาสวมหัวของนักดำน้ำ
คุณมองตาพวกเขา
คุณจะเห็นได้ว่านักดำน้ำมีความสุข หรือว่ากลัวสุดขีด
เพราะคุณจะเห็นตาขาวมากกว่าตาดำ
ไม่มีจุดใดในเย็นวันนั้น ที่คริสดูร้อนรนใจ
เขาอยากจะไปเต็มที่
เขาอยากจะพิสูจน์ว่าเขาดีเท่าคนอื่นๆ
ต่อสายรกแล้ว
ถังฉุกเฉินอยู่บนขวด
และ...
จากหมวกเขานะ
ดีมาก ขอบคุณ น้ำร้อนคือดี
สบายตัวมากๆ
เอาล่ะ ไว้เจอกันอีกสักหกชั่วโมงนะ
คริส เช็กหารอยรั่ว
ทดสอบหารอยรั่ว คริส
สะพานเรือ
(นักดำน้ำสอง - คริส)
(นักดำน้ำอยู่ในน้ำ)
นั่นคุณหายใจจากถังที่ขนไปนะ
รับทราบ
ดันแคน ดูสายรกของนักดำน้ำสองด้วย
ตอนที่นักดำน้ำออกไปจากระฆัง เขาจะพึ่งพาสายรกอย่างสมบูรณ์แบบ
มันมอบน้ำร้อนให้เขา ที่เขาต้องใช้เพื่อให้ตัวอุ่น
ให้แก๊สเขาเพื่อหายใจ
และแสงไฟและการสื่อสารกับผิวน้ำ
มันเป็นเส้นแห่งชีวิตเลย
นักดำน้ำสองพร้อมจะโดดลงไปแล้ว
นักดำน้ำสอง คุณทิ้งตัวจะระฆังได้
การทิ้งตัวจากระฆัง คือส่วนที่ผมชอบที่สุดในการดำน้ำ
(นักดำน้ำสอง ซี. เลมอนส์)
ผมรักความรู้สึกไร้น้ำหนัก
คุณกำลังบินลงไปยังพื้นใต้ทะเล
ถ้าระยะการมองเห็นคุณต่ำ
คุณก็ไม่รู้ว่าคุณหย่อนตัวลงไปหาอะไร
หรือว่าคุณจะลงถึงพื้นเมื่อไหร่
พื้นใต้ทะเลเป็นที่ที่มืดและชวนสับสน
มันง่ายสุดๆ ที่จะหลงทาง
เครก ขอทิศทางที่แน่นอน สำหรับงานด้วยครับ
นักดำน้ำสอง งานควรจะอยู่ที่ 30 เมตรไปทางตะวันตกเฉียงเหนือของคุณ
รับทราบ
สายรกคือสายที่ล่ามตัวคุณไว้กับเรือ
และถ้าคุณต้องกลับไปที่ระฆัง คุณก็แค่ตามสายรกไป
นั่นคือเส้นทางกลับไปยังความปลอดภัยของคุณ
ในความมืด มันเกือบจะยาก ที่จะไปถึงหน้างาน กว่าการทำตัวงานเสียอีก
พื้นทะเลมันจะเล่นตลกกับคุณ
สิบนาทีแรกเป็นเวลาที่ค่อนข้างตึงเครียด
ผมสังเกตจากลมหายใจพวกเขาได้
(นักดำน้ำสอง ซี. เลมอนส์)
สะพานเรือ นักดำน้ำทั้งสองถึงหน้างาน ที่เวลา 20:49 น.
โครงสร้างที่เราจะทำงานด้วย เรียกว่ามานิโฟลด์
(นักดำน้ำหนึ่ง ดี. ยูอาซา)
ในนี้ คุณจะมีบ่อน้ำมันหลายบ่อ
น้ำมันจะออกมาจากพื้น
และจากนั้นก็จะถูกส่งผ่านท่อไปยังแท่น
งานในตอนนี้คือการ นำชิ้นส่วนท่อออก
และเราก็จะนำชิ้นส่วนใหม่ ลอยเข้าไปแทน
พอคุณทำงานกับนักดำน้ำ คุณจะ...
เกือบเอื้อมผ่านจอไปหมุนปุ่มให้พวกเขาแล้ว
คุณจะมีอารมณ์ร่วมไปกับพวกเขา
คุณจะรู้สึกถึงความสำเร็จและความล้มเหลว ของพวกเขาในน้ำ
เราโอเค
และพูดง่ายๆ คุณมองเอกับบีคุณนะ
เราจะเปิดและปิดมันตามลำดับ แล้วก็ทดสอบแรงดัน
(นักดำน้ำหนึ่ง ดี. ยูอาซา)
พอนักดำน้ำคุณเริ่มงานแล้ว ในฐานะเบลล์แมน คุณก็ผ่อนคลายได้อีกนิด
ดูว่าผมมีอะไรในแซนด์วิช สำหรับพักกลางกะ
ไม่เคยมีวันไหนที่ผมไปทำงาน แล้วไม่สนุกกับมันเลย
แรงบันดาลใจแรกของผม ในการดำน้ำ
ต้องเป็นการดูฌัก คูสโตว์บนทีวี
แล้วก็คิดว่า "นี่แหละสิ่งที่ฉันอยากทำ"
การไปเยือนแนวปะการัง
ว่ายน้ำไปกับสัตว์ทั้งหลาย
มันดู... วิเศษสุดๆ
เป็นความฝันของผม
ที่จะเป็นนักดำน้ำและ
ลงไปใต้ทะเล
(นักดำน้ำสอง ซี. เลมอนส์)
และ... เดฟ คุณทำงานต่อไปนะ เอาล่ะ ปิดมันได้เลย
โอเค กำลังปิดวาล์วบีวีสอง
รับทราบ
คริสโตเฟอร์มาดำน้ำช้ากว่าหน่อย
วาล์วปิดแล้ว
เขามองหาทิศทางอยู่
เราไม่พบการรั่ว
การดำน้ำเป็นสิ่งที่เขาหลงใหลเอามากๆ
ฉันจะไม่มีวันคิดที่จะขอให้คริสโตเฟอร์
เลือกแนวอาชีพอื่นเลย
ไม่มีวัน
นั่นคือสิ่งที่เขาอยากทำ นั่นคือสิ่งที่เขาหลงใหล
ถ้าฉันหลงใหลไปกับงานเท่าคริสโตเฟอร์
ก็จะไม่มีใครมาหยุดฉันได้ งั้นฉันก็จะไม่หยุดเขาอย่างแน่นอน
สภาพอากาศในคืนนั้นไม่ค่อยดี
คลื่นใต้น้ำสูง 18 ฟุต ลมแรง 35 นอต
เราอยู่ที่ขีดจำกัดของการดำน้ำ
แต่ไม่ใช่ว่าดำไม่ได้
สภาพอากาศโหดอยู่
แต่สำหรับทะเลเหนือแล้ว ไม่ใช่อะไรพิเศษ
ปลอดภัยอย่างสมบูรณ์แบบ
ถ้าคุณเรียกงานนี้ว่า "ปลอดภัย" ได้ เอาน่า มันไม่ใช่งานที่ปลอดภัยเนอะ งั้น...
(มิชาล ชิคอร์สกี เจ้าหน้าที่ไดนามิก โพซิชันนิง)
ผมมีหน้าที่ควบคุม คอมพิวเตอร์ของระบบดีพี
ทำให้เรืออยู่ในพิกัดที่แน่นอน
เพื่อที่นักดำน้ำจะได้ปลอดภัยอยู่ในน้ำ
(ปกติ)
ในขณะนั้น เรือก็คงตัวอยู่
แล้วมันก็เริ่มต้นขึ้น
ผมเห็นการเตือนภัยที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน
(แรงต่างๆ)
ทันทีหลังจากการเตือนภัย ก็มีความผิดพลาดเพิ่มขึ้นมาทีละอย่าง
เรามีปัญหาใหญ่มากๆ เพราะเรา กำลังสูญเสียการควบคุมเรือไป
เรากำลังเสียตำแหน่ง
(ระยะถึงเป้าหมาย: 5.5 เมตร)
ระบบดีพีเราล้มเหลว
(ลดลง)
(ดีพี - สถานะ เหลืองอำพัน)
สะพานเรือส่งไฟเหลืองอำพันมา
ความกะทันหันและความเร้าในเสียงของเขา บอกผมว่า
นี่ไม่ใช่ไฟเหลืองอำพันธรรมดา
ทิ้งทุกอย่างไว้ คริส
(นักดำน้ำสอง ซี. เลมอนส์)
ผมอยากให้นักดำน้ำของผมกลับมาที่ระฆังนี้ โดยเร็วที่สุด
ออกมาจากโครงสร้างเร็วหนุ่มๆ
กำลังออกไปจากโครงสร้าง เปลี่ยน
ดันแคน ปีนขึ้นมาตามนักดำน้ำหนึ่ง นักดำน้ำสอง หย่อนเมื่อทำได้
เตรียมตัวขึ้นมาบน นักดำน้ำหนึ่งและนักดำน้ำสอง
รับทราบ
ในไม่กี่วินาทีต่อมา เราก็เจอไฟแดง
(ดีพี - สถานะ แดง)
ผมไม่เคยเจอไฟแดงมาก่อน
สะพานเรือเสียการควบคุมเรือ และระบบการนำร่อง
มันก็จะลอยไปตามสภาพอากาศ
และพอเราไปถึงจุดนั้น มันก็เป็นเรือใบล่ะ
ผมแปลกใจที่เรือเคลื่อนตัวเร็วขนาดนั้น
(ระยะถึงเป้าหมาย: 17.5 เมตร)
ความเร็วเพิ่มขึ้นไวมาก
(ระยะถึงเป้าหมาย: 20.0 เมตร)
(ระยะถึงเป้าหมาย: 21.0 เมตร)
เพราะเราควบคุมเรือไว้ไม่ได้
เราก็ควบคุมสิ่งที่เกิดขึ้นด้านล่างไม่ได้
(ระยะถึงเป้าหมาย: 25 เมตร)
นักดำน้ำยังเชื่อมต่ออยู่กับระฆัง และระฆังก็เชื่อมต่อกับเรืออยู่
ถ้าให้พูดง่ายๆ เราก็ลากนักดำน้ำไปได้
มันคือสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดที่...
เจ้าหน้าที่ระบบดีพีบนเรือจะหวังพบได้
กลับไปใต้ระฆัง
(นักดำน้ำหนึ่ง ดี. ยูอาซา)
ตอนที่เราออกมาจากโครงสร้าง ผมก็คาดหวังให้ระฆังมัน...
แบบง่ายๆ ก็อยู่หน้าผมเลย
ผมบอกได้จากรากของสายรกผมว่า
ตอนนี้มันอยู่ข้างหลังผมแล้ว
และตัวมานิโฟลด์ก็อยู่ระหว่างผมกับระฆัง
(นักดำน้ำสอง ซี. เลมอนส์)
กำลังปีน กำลังปีนขึ้นไปตามสายรก
พวกเขาต้องปีนสายรกตัวเอง ไปตามด้านข้างโครงสร้าง
เดินผ่านด้านบนของโครงสร้าง แล้วปีนสายรกกลับไปที่ระฆัง
ไปยังที่ปลอดภัยของพวกเขา
แต่ตัวโครงสร้างก็เป็นอุปสรรค ที่พวกเขาต้องผ่านพ้นมาก่อน
ปีนขึ้นโครงสร้างนะหนุ่มๆ
(นักดำน้ำหนึ่ง ดี. ยูอาซา)
ตอนที่ผมเกือบจะถึงด้านบนแล้ว
ผมสังเกตเห็นว่าคริส เหมือนจะไม่ได้ขึ้นต่อมาเลย
ผมบอกได้ว่ามีอะไรผิดปกติ
(นักดำน้ำสอง ซี. เลมอนส์)
คริสเจอสายรกพันกันกับหินโผล่ใต้น้ำ
เขาติดอยู่
หย่อนสายนักดำน้ำสอง
สายรกติด สายรกติด
ผมต้องเอามันออก
มันเริ่มพันแน่นขึ้นเรื่อยๆ
ผมไม่เคยเห็นสายรกตึงขนาดนี้มาก่อน
ผมต้องให้หย่อนหน่อย หย่อนสายนักดำน้ำสอง
คริสเห็นความตึงและขอให้ระฆังหย่อนสายเพิ่ม
เขาไม่ได้การหย่อนจากระฆัง เพราะว่าเรือมันห่างออกไปตลอด
สายรกผมติด
สายรกผมติดแล้วเครก
คริส เราหย่อนสายให้คุณไม่ได้
เรามีเรือขนาดยักษ์ ยาว 120 เมตร กว้าง 20 เมตร
ถูกผลักโดยลมแรง 35 นอต
และคริสเป็นสมอของเราอยู่อีกปลาย
ผมไม่เห็นแผนไหนเลย ที่เขาจะหลุดออกไปได้
มันไม่ขยับ
ติดแบบเต็มที่เลย
สายรกของคริสมันตึงจนขนาดที่มันเริ่มจะดึง
ฉากยึดสายรกที่เป็นเหล็กกล้าไร้สนิม ให้หลุดจากผนัง
ผมขี้แทบแตกเลย
ตอนนั้นผมรอสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้อยู่ ทุกอย่างมันจะทะลุรูในพื้นไปเลย
และถ้าผมอยู่ระหว่างมันและรูนั้น ผมก็จะหลุดออกไปด้วย
คริส คุณต้องเอาสายรกออกมาด้วยตัวเอง
มันแน่นขึ้นเรื่อยๆ เลย
(นักดำน้ำหนึ่ง ดี. ยูอาซา)
ผมพยายามกลับไปหาคริสเพื่อช่วยเขา
เราอาจอยู่ห่างกันน้อยกว่าสองเมตร
ระยะการมองเห็นดีพอที่เราจะ มองเข้าไปในหน้าของอีกฝั่งได้
ผมเห็นได้ว่าเขาเจอปัญหาอยู่
แต่นั่นคือผมที่อยู่สุดสายรกผมแล้ว
และผมไปไม่ถึงตัวเขา
(นักดำน้ำหนึ่ง ดี. ยูอาซา)
สายรกของเขามันบางลงเรื่อยๆ
ผมได้ยินเสียงมันเอี๊ยดอ๊าด
มันคือเสียงที่ออกมาจากสิ่งที่กำลังจะพัง
(นักดำน้ำสอง ซี. เลมอนส์)
เสียการสื่อสารกับนักดำน้ำสอง
ในขณะที่ผมโดนดึงห่างจากคริส มันเหมือนดูหนังเลย
และนั่นคือตอนสุดท้ายที่ผมได้เห็นเขา
โอ้ฉิบ
และผมได้ยินสายรกเขาฉีก
ผมโดนดึงหลุดจากโครงสร้าง
และตอนที่สายในเกลียวสายรก ขาดไปทีละเส้น
สะพานเรือ เราเสียการมองเห็นทั้งหมดกับหน้างาน
ไม่มีอะไรที่ผมทำเพื่อช่วยคริสได้แล้ว
ไม่มีทางกลับไปหาเขาแล้ว ณ จุดนั้น
ผมหันกลับไป แล้วเริ่มปีนกลับไปที่ระฆัง
มีแรงต้านเยอะมาก
มันรู้สึกเหมือนว่าผมกำลัง ปีนผ่านแม่น้ำกลับไป
ผมไม่คิดว่าผมคิดมากไป เกี่ยวกับโศกนาฏกรรมที่กำลังเกิดขึ้น
ณ จุดนั้น สิ่งที่สำคัญที่สุดของผม
คือการกลับไปที่ระฆัง และดูแลความปลอดภัยของผมเอง
ผมกังวลว่าผมอาจโดน ดึงลงไปโครงสร้างอื่นข้างล่างนั่น
และผมรู้ว่าถ้าผมโดนดึงติดในโครงสร้างอีก
มันจะทำให้สถานการณ์ที่แย่มาก เลวร้ายลงไปอีกมาก
ผมหวังว่าผมจะดึงคริสเข้ามาอยู่
แต่ในหัวใจของผม ผมรู้เลยว่าไม่ใช่
ผมรู้ว่าอีกปลายไม่มีอะไรอยู่
สายน้ำร้อนเข้ามาก่อน
ตรงปลายขาดรุ่งริ่ง
(นักดำน้ำสอง)
แล้วผมก็ดึงสายรกเข้ามาอีกม้วนสองม้วน
ก่อนที่ปลายสายแก๊สที่ขาดของเขาจะเข้ามา
ตอนนั้นมันก็ทำเสียงดังมาก
ผมวางมือผมบนตัวปรับแรงดัน แล้วก็ปิดมัน
คุณไม่มีวันปิดแก๊สของนักดำน้ำ ตอนที่เขายังอยู่ในน้ำ
มันเท่ากับการฆ่าเขาเลย
ผมรู้สึกว่าผมกำลังทำให้คริสผิดหวัง
นั่นคือปลายของสายแห่งชีวิตเขา ที่ต่อกับระฆัง
ผม... ผมคงจะร้องไห้ได้ในตอนนั้น
ผมไม่รู้ว่าจะอาเจียน ร้องไห้ หรืออะไร ผมแค่ตะโกน
"ผมเสียนักดำน้ำผมไป"
และ...
ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเดฟฉะนั้น...
ผมก็ต้องมีเหตุผลและรวบรวมสติไว้
ผมกลับไปที่พื้นใต้ระฆัง
และผมรอตรงนัั้น
นั่นคือตอนที่ผมมีเวลาคิดเรื่องสิ่งที่เกิดขึ้นอีกนิด
และสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น
ในการดำน้ำด้วยอากาศ คุณจะมีตัวเลือก
ที่จะว่ายน้ำขึ้นไปยังผิวน้ำได้
แต่ในการดำน้ำแซต ที่เดียวที่คุณไปได้
ที่เดียวที่คุณไปได้จริงๆ
คือระฆัง
ปกติแล้วคุณจะเชื่อมต่อกับระฆัง ด้วยสายรกของคุณ
แต่เขาไม่มีสายรก เพราะระฆังไม่ได้อยู่ใกล้เขาเลย
เขาไม่มีตัวเลือกเลย
ผมรู้ว่าเขาอยู่ตัวคนเดียวแล้ว
และทั้งหมดที่เขามีคือ ถังอากาศฉุกเฉินสองถัง
ถ้าเราเสียคลังอากาศหลักไปในเหตุฉุกเฉิน
เราจะมีแก๊สในถังบนหลังของเราพอ ที่จะกลับไปที่ระฆังได้
มันไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อให้คุณ อยู่ตรงพื้นทะเลเป็นระยะเวลานานเลย
ไม่มีแก๊สอื่นที่เขาไปถึงได้
เขาถูกจำกัดไว้กับสิ่งที่ เขามีในถังฉุกเฉินของเขา
และพวกมันไม่ได้ใหญ่ขนาดนั้น มีไว้แค่ห้านาทีจริงๆ
(เวลาตั้งแต่สายรกของคริสขาด 4 นาที 57 วินาที)
(เวลาตั้งแต่สายรกของคริสขาด 5 นาที 00 วินาที)
เรามีช่วงเวลาที่สำคัญมาก ที่จะกลับไปและกู้คริสกลับมา
ผมก็ปลุกทุกคนมา
เราต้องให้ทุกคนมีสมาธิ เผื่อว่าเราพลาดอะไรไป
ผมอยู่ในทีัมต่อไป ที่จะควรจะต้องออกไป
และผู้ควบคุมการพยุงชีพ พูดผ่านระบบสื่อสารมาอย่างจริงจัง
และบอกว่า "สตู ผมมีปัญหา"
ผมบอกว่า "นั่นทำให้มันเป็นปัญหาผม หรือว่านั่นปัญหาของคุณล่ะ"
(สจวต แอนเดอร์สัน นักดำน้ำแพทย์ - ทีม 2)
และเขาก็กลับมาบอกว่า "เราทิ้งนักดำน้ำไว้บนมานิโฟลด์
เราจะส่งอุปกรณ์ทางการแพทย์
คุณเป็นนักดำน้ำแพทย์ เตรียมพร้อมได้เลย"
จะมีนักดำน้ำแพทย์หลายคนอยู่ใน การดำน้ำอิ่มตัวเสมอ
คุณต้องมีหนึ่งคนในแต่ละทีม
ปกติแล้วก็จะเป็นแผลบาด แผลถลอก
ผมกลัวเพราะว่า
นี่เป็นสิ่งที่อยู่นอกเหนือ
กิจวัตรการทำงานปกติของเราไปมาก
คุณไม่อยากจะมีส่วนร่วมกับอะไรที่มัน...
ที่มันจะไม่จบลงด้วยดี
สถานการณ์นั้นสิ้นหวัง
และเราก็ยังไม่มีการควบคุม และลอยห่างไปจากคริส
คอมพิวเตอร์ที่ ควบคุมระบบไดนามิก โพซิชันนิง...
ใช้ไม่ได้เลย จริงๆ แล้วมีเผื่อไว้เป็นสามเครื่อง
คอมพิวเตอร์ที่รันระบบดีพีอยู่
ล่มไป
เครื่องสำรอง ซึ่งคัดลอกเต็มตัวไว้ตลอด ก็ล่มไป
และคอมพิวเตอร์หลักก็ล่มไปเช่นกัน
งั้นคุณก็มีสถานการณ์ ที่สิ่งที่เป็นไปไม่ได้ได้เกิดขึ้นแล้ว
ไม่สามารถคุมเรือด้วยคอมพิวเตอร์ได้แล้ว
เราก็แค่ลอยไป
เราต้องพยายามที่จะ
กลับมาควบคุมให้ได้
กัปตันตัดสินใจที่จะไม่ใช้คอมพิวเตอร์ และใช้ระบบควบคุมด้วยมือ
ระบบนี้ถูกออกแบบมาให้ใช้ในท่าเรือ
ที่คุณจะไม่มีคลื่น และลมก็ไม่แรงมาก
ลูกเรือบนสะพานเดินเรือ ต้องเรียนรู้วิธีการควบคุมเรือ
ด้วย... มือจับเครื่องผลักดันสี่ตัว
ปัญหาคือมันถูกตัดตั้งไว้บน แผงควบคุมสองแขน
คนหนึ่งคนไม่ได้มีสี่มือ
ไม่เคยมีใครคาดคิดว่าจะต้อง ทำสิ่งนี้มาก่อน
ผมไม่เคยเห็นกัปตันและหัวหน้าเจ้าหน้าที่ ทำแบบนี้มาก่อน
บางช่วงก็ไปได้ดีมาก
แล้วคลื่นลูกใหญ่ก็ซัดมา
มันเปลี่ยนทิศทางเราอีกแล้ว
สะพานเรือ คุณต้องพาเรากลับไปตรงนั้น
พวกเขาอยากให้เราไปที่นั่นเร็วๆ
แต่ว่าเราก็ทำเท่าที่เราทำได้แล้ว
ในการดำน้ำอิ่มตัว คุณก็เริ่มจะมีสัมผัสที่หกนิดหน่อย
สำหรับเรือลำเฉพาะที่คุณอยู่ เสียงที่ออกมาจากเรือ
เสียงเครื่องยนต์ผลักดันหนักมากๆ
ตัวเรือก็ขยับไปมาแบบที่ไม่แน่ไม่นอน
มันโยกไปโยกมา
และบนระฆังก็ค่อนข้างรุนแรงด้วย
ผมพยายามทำให้ตัวเองใจเย็นลงอยู่ตลอด
ผมรู้จักคริส ผมรู้จักมอแรก และผมก็คิด...
ว่าเราจะอธิบายกับเขายังไงว่า...
เราไปดำน้ำกัน และเขาก็ไม่ได้กลับมา
ใช่ ตอนนั้นผมตั้งสติแทบไม่อยู่
(เวลาตั้งแต่สายรกของคริสขาด 11 นาที 18 วินาที)
(เวลาตั้งแต่สายรกของคริสขาด 11 นาที 21 วินาที)
ต่อให้ผมคิดได้ว่าเขาแก๊สหมดแล้ว
ผมต้องเชื่อว่าคริสยังมีชีวิตอยู่ และกู้กลับมาได้
อย่างแรกคือเราต้องหาตัวเขา
(ระยะถึงเป้าหมาย: 192.5 เมตร)
และอาร์โอวีเป็นเครื่องมือเดียวที่ผมมีใน ตอนนั้นที่ยังทำงานได้อยู่
อาร์โอวี คุณช่วยลองหานักดำน้ำผมได้ไหม
อาร์โอวีสามารถว่ายในน้ำได้
อาจราวๆ 150-200 เมตรจากเรือได้ โดยไม่ค่อยมีปัญหามากเท่าไหร่
เราก็มุ่งหน้าไปที่โครงสร้าง
มันเป็นที่ที่สมเหตุสมผลที่สุดที่จะพบคริส
แต่เราไม่รู้ว่าคริสอยู่ด้านบนของโครงสร้าง หรือด้านข้างหรือ
บนพื้นใต้ทะเลด้านล่าง
มันเป็นความรู้สึกที่นานมากตอนที่อาร์โอวี มันบิน แล้วก็บิน แล้วก็บิน
พวกเขาอธิบายกับผมว่ามันเป็นความคิด
ที่จะให้สัญญาณกับคริสว่า เราจะกลับมา
เพื่อที่เขาจะได้หาพลังงานเสริม และพลังที่จะอยู่รอด
มันใกล้เข้าไปเรื่อยๆ
และผมจำได้ว่าผมจ้องจออาร์โอวีที่เป็น จอขาวดำ
ถามว่า "มีใครมองเห็นอะไรไหม"
เรามุ่งหวังให้โครงสร้างปรากฏขึ้น
แล้วมันก็ปรากฏ
ช่างเทคนิคอาร์โอวีบอกว่า "เครก เขาสบายดี"
ผมบอก "คุณรู้ได้ยังไง"
และเขาบอก "ก็เขาโบกมือให้เราอยู่"
ก่อนที่เราจะมาถึงกับอาร์โอวี
ผมมั่นใจว่าเราจะกู้เขากลับมา
หลังจากนี้ ผมไม่รู้
คุณต้องจำไว้ว่านั่นไม่ใช่แค่คนทั่วไป
นั่นคือมนุษย์ ที่คุณรู้จัก ที่นั่งอยู่ข้างคุณ
(701 กัปตัน)
เดินผ่านกันตามทางเดิน
หนึ่งมือจับเรือไว้เสมอ
ได้แล้วนะ สุขภาพและความปลอดภัย
บางครั้งเขาก็มาที่สะพานเรือบ้าง
คริส สบายดีไหม
- ดี สบายดีไหม - ไม่แย่
ทีนี้เราก็เห็นเขา...
อยู่ตัวคนเดียว
หลายคนช็อกที่เห็นภาพนั้น
แต่ผมได้กำลังใจจากมันมากๆ
หนึ่ง เขาอยู่ด้านบนของโครงสร้าง ซึ่งสำคัญต่อการกู้ตัวเขามาก
และเขาก็กระดิกตัวอยู่
เขายังมีชีวิตอยู่
(เวลาตั้งแต่สายรกของคริสขาด 22 นาที 18 วินาที)
(เวลาตั้งแต่สายรกของคริสขาด 22 นาที 21 วินาที)
เรายังอยู่ห่างจากจุดที่เราต้องไปพอสมควร
และเราก็ยังควบคุมเรือด้วยระบบดีพีไม่ได้
เรากำลังกลับไปที่โครงสร้าง โดยการควบคุมด้วยมือ
ซึ่งยากมากๆ
(ระยะถึงเป้าหมาย: 192 เมตร)
เหมือนว่าเรือจะไม่มี ความคืบหน้าเร็วเท่าที่เราคิดไว้
และ... ทุกอย่างมันก็ช้าลงเรื่อยๆ
ช้าลง แต่แน่นอน การกระดิก... มันหยุดลง
ในมุมมองของผมแล้ว นั่นคือระยะสุดท้ายของคริส
บางคนไม่สามารถเผชิญ กับความจริงนั้นได้
พวกเขาไม่อยากจะมีส่วนเกี่ยวข้อง กับสถานการณ์ที่จะ
เป็นเวลาที่มืดมนมากๆ
ผมคิดว่าจะมีความคิดที่พุ่งเข้า ไปในจิตใจของทุกคน
"จะเกิดอะไรขึ้นต่อ"
หลังจากผ่านไป 25 นาที
เราหาอะไรที่จะ...
คว้าไว้ไม่ได้เลย
เรามั่นใจว่ามันจะเป็น... การเก็บกู้ศพ
มันแปลกที่อยู่บนระฆัง
คิดเรื่องสิ่งที่เกิดขึ้น
ผมจำไม่ได้ว่าเสียใจเรื่องคริสมากๆ
เรื่องร้ายๆ มันก็เกิดขึ้น เขาไม่ใช่เพื่อนรักผม เขาไม่ใช่หนึ่งในลูกๆ ผม และ...
มันเป็นงานดำน้ำ และมันผิดพลาด
ผมเริ่มสวดภาวนาอย่างแรงกล้าเท่าที่ผมทำได้
ผมไม่ใช่คนเคร่งศาสนาเลย แต่...
ในช่วงเวลาแบบนั้น
แต่ไม่มีจุดไหนเลยที่ผมจะลดตัวลงไป
แล้วคิดว่าเราจะไม่ได้เขากลับมา
ไม่มีทางอย่างแน่นอน
ไม่มีทางที่...
ผมจะกลับบ้าน
และอธิบายให้มอแรกฟังว่า คริสจะไม่ได้กลับมา
เราพยายามทุกอย่างเพื่อดึงระบบดีพีกลับมา
เราไม่เคยมีตัวเลือกแรก และตัวเลือกสุดท้าย
เราไม่เคยมีรายการสิ่งที่ต้องทำ เป็นขั้นเป็นตอน
ในกรณีที่มีปัญหาแบบนี้
มันเป็นการระดมความคิดกัน และลองทำทุกอย่างที่เราทำได้
หนึ่งในตัวเลือกสุดท้ายคือการทำการฮาร์ดรีเซ็ต
มันไม่มีอย่างอื่นที่เราทำได้แล้ว
และ... เราก็รอ
เราหวังว่าจะได้ไพ่ดีมาเร็วๆ นี้
เราได้ไพ่แย่ๆ มาหมดแล้ว
เราต้องเริ่มมีโชคบ้างแล้วล่ะ
โชคดีสำหรับเรา ระบบก็เริ่มกลับมาใช้งานได้
โอ้ เยี่ยมไปเลย ข่าวดี
เป็นเรื่องที่โล่งอกมากๆ สำหรับผม
และทุกคนบนสะพานเรือ
ทันทีที่ระบบดีพีกลับมาทำงาน
และเราเอาเรือไปอยู่ในโหมดอัตโนมัติ
เราก็จะตรงกลับไปหาคริสได้
(ระยะถึงเป้าหมาย: 150 เมตร)
แต่เราอาจสายไปแล้ว
(เวลาตั้งแต่สายรกของคริสขาด 27 นาที 42 วินาที)
(เวลาตั้งแต่สายรกของคริสขาด 27 นาที 45 วินาที)
ตอนนี้เรามีความคืบหน้าจริงๆ แล้ว
เราเข้าไปใกล้ขึ้นเรื่อยๆ
(เป้าหมาย: 106.5 เมตร)
อะดรีนาลีนผมยังหลั่งอยู่ ผมอยากทำให้เสร็จ
ผมถามตลอดเลยว่า "เราใกล้ถึงยัง"
เดฟอยากไปมากๆ ผมจำได้ว่าผมรั้งเขาไว้
ดันแคน ดึงสายของเดฟขึ้นทั้งหมด
มันเหมือนมีหมาที่ล่ามไว้
จนกว่าผมจะหย่อนสายให้เขา เขาไปไหนไม่ได้
เครกบอกระยะผมอยู่
"คุณต้องวิ่ง 50 เมตร...
วิ่ง 30 เมตร...
วิ่ง 20 เมตร"
ผมเห็นไฟจากอาร์โอวีได้
ผมเห็นคริสได้
(ระยะถึงเป้าหมาย: 1.0 เมตร)
(ระยะถึงเป้าหมาย: 0.5 เมตร)
(ดีพี - สถานะ เขียว)
โอเคเดฟ คุณไปได้
ผมไม่แปลกใจกับสิ่งที่ผมเห็น
คนตายบนหลังคามานิโฟลด์
ผมรู้ว่าการกลับไปที่ระฆังจะยาก
น้ำหนักแบบทิ้งตัวของคริสหนักมากๆ
เรือขยับขึ้นลงอยู่
แต่ผมไปที่นั่นเพื่อทำหน้าที่ของผม และทำตามคำสั่งที่ผมรับมา
ผมไม่ได้คิดว่า "นี่คือคริส เลมอนส์
นี่คือคนที่สร้างบ้านอยู่
นี่คือคนที่หมั้นหมายจะแต่งงานอยู่"
เขาเป็นของที่ต้องหิ้วจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง
(เวลาตั้งแต่สายรกของคริสขาด 36 นาที 23 วินาที)
(เวลาตั้งแต่สายรกของคริสขาด 36 นาที 26 วินาที)
ผมพยายามจะไม่คิดว่าคริสตายแล้ว
ลึกๆ แล้ว...
ผมคิดไปว่าเขาอาจตายแล้ว
ผมผายปอดให้เขาลึกๆ สองครั้ง
ผมหวังว่าด้วยทุกสิ่งที่ผมมี
ว่าผมจะทำให้เขาฟื้น ว่าผมจะทำให้เขาหายใจได้อีก
มันยากมากๆ ที่จะสื่อสารกับผู้คน
กับสิ่งที่ผมผ่าน และสิ่งที่รู้สึก
มันเป็นช่วงเวลาที่ผมนึกสะท้อนกลับไป ค่อนข้างเยอะ
ผมพยายามที่จะนำตัวผมกลับไปยังจุดนั้น
เพื่อกระตุ้นความทรงจำ หรือพยายามสร้างสิ่งที่เกิดขึ้นใหม่
เพราะผมมีคำถามเดียวกัน
คริส เราหย่อนสายให้คุณไม่ได้
(เวลาตั้งแต่สายรกของคริสขาด 36 นาที 27 วินาที)
(เวลาตั้งแต่สายรกของคริสขาด 00 นาที 00 วินาที)
มันมีเสียง "ปัง" ที่กระแทกแรงมากๆ
แล้วก็มีความเงียบในทันที
มันทำให้งุนงงสับสนมากๆ ตอนที่มันมืดมากๆ
มันคือความมืดที่สุดที่ผมเคยเห็นมา
ความพยายามทั้งหมดของผมที่จุดนั้น มุ่งเน้นอยู่กับการหาตัวโครงสร้าง
พยายามขึ้นไปด้านบน
มันจะทำให้ง่ายกับพวกเขา ในการกู้ผม
แต่ผมไม่รู้ว่าผมอยู่ที่ไหน
ผมมองอะไรไม่เห็นเลย
ผมตื่นตระหนกอยู่
มันมีอันตรายที่แท้จริง ในการเดินไปผิดทิศ
ไปยังที่ที่ไม่มีใครรู้เลย
และไม่มีวันหาทางกลับมาได้
แต่ผมต้องตัดสินใจ ผมยืนอยู่เฉยๆ ตรงนั้นไม่ได้
ผมต้องเลือกสักทิศทาง
จากตอนนั้นก็ต้องพึ่งโชคล้วนๆ เลย
แล้วผมก็ชนเข้ากับโครงสร้าง
มันอยู่ 11 เมตรเหนือผม แท่นที่ผมต้องไปอยู่ด้านบน
ผมคาดหวังที่จะเห็นไฟของระฆังดำน้ำ ด้านบนผม
ไม่มีอะไรเลย
ตอนนั้นผมตัวคนเดียวเลย
ผมคงมีเวลาห้าหรือหกนาที ในถังฉุกเฉินนี้
ผมคงจะใช้ไปสักสองหรือสามนาที เพื่อที่จะเอาตัวผมขึ้นมาด้านบนนี้
ต่อให้ระฆังดำน้ำอยู่เหนือผมตรงๆ เลย มันคงจะต้องใช้
แก๊สที่เหลือบนหลังผมทั้งหมด เพื่อที่จะขึ้นไปบนนั้น
ถ้าผมโชคดี ฉะนั้น...
ณ จุดนั้น พอคุณใจเย็นลง และคำนวณดูแล้ว
คุณจะตระหนักได้ว่าโอกาสของคุณ
ที่จะพ้นไปจากเรื่องนี้ได้ คือแทบจะเป็นศูนย์
ความเย็นเป็นสิ่งที่ผมจำไม่ได้เลยว่ารู้สึก
ไม่สมเหตุสมผลเท่าไหร่ เพราะผมรู้ว่า ผมจะต้องตัวเย็นลงจัดๆ อย่างรวดเร็วมากๆ
ผมรู้สึกว่าผมจดจำทุกอย่างจากคืนนั้นได้
แต่ข้อเท็จจริงที่ผมจำไม่ได้ว่าหนาวเย็น
ผมก็เริ่มสงสัยว่าจริงๆ แล้วผมมีสติขนาดไหน
มันอาจไม่นานเท่าที่ผมคิดไว้
ผมอาจจะหมดสติไปในทันที
ผมขอโทษจริงๆ
ผมขอโทษจริงๆ มอแรก
ผมรู้ชัดแจ้งว่าผมกำลังจะสูญเสียอะไรไป
ผมมีความทรงจำที่กระจ่างมาก ที่คิดเรื่องนั้นเลย
คิดว่าผมจะไม่เห็น...
ผมจะไม่เห็นบ้านที่ผมสร้างเสร็จไปแล้วครึ่งทาง
ที่เราใช้ความพยายามไปมาก
ผมจะไม่เห็น...
ผมจะไม่...
ผมจะไม่เห็นภรรยาของผมใน...
ในวันที่เราแต่งงานกันและ...
มัน...
ทำไมผม หนุ่มน้อยจากเคมบริดจ์ อยู่ในความมืดมิด และกำลังจะตาย
ไม่มีอะไรให้หลบซ่อนแล้ว นั่นคือช่วงเวลาที่คุณจะไปแล้ว
คุณเป็นคนแบบไหน
คุณกลัวหรือว่าคุณแค่กำลังบอกตัวเองว่าไม่กลัว
คุณสงบไหม
เพราะผมก็ไม่มั่นใจขนาดนั้น
ความคิดของผมก็ล่องลอยไป ถึงเรื่องความเสียหายที่ผมจะสร้าง
ความหวังและความฝันของเรา
แผนการทั้งหมดที่เรามีในอนาคต
ที่กำลังจะหายไป
ผมจำได้ว่ามันหายใจยากขึ้นเรื่อยๆ
มันยากที่จะสูดอากาศที่คุณอยากได้
ผมจำที่ผมรู้สึกได้ว่ามันกำลังจะมา
แล้วก็ไม่มีอะไรมา
ผมรู้ว่าเราได้ตัวเขาแล้ว
เขาจะรอดชีวิต
ผมดีใจมากๆ
ผมไม่รู้ว่าเขาจะมีความเสียหายทางสมองหรือไม่ ผมไม่รู้ว่าเขาจะเป็นคริสคนเดิมหรือไม่
ผมไม่รู้ว่าเขาจะพูดได้อีกหรือไม่ แต่ผมรู้ว่าเขาหายใจอยู่ เขามีชีวิตอยู่
และเขาก็หายใจแรงขึ้นทุกครั้งที่หายใจ
ผมจำได้ว่าส่องไฟ
บางสิ่งมันไม่เป็นเหมือนที่ควรจะเป็น
มันทำให้ผมรู้สึกดีมากๆ ที่เห็นดันแคน
เขาเป็นบุคคลที่เป็นเหมือนพ่อของผม ในหลายๆ ด้านตลอดเส้นทางอาชีพของผม
มันทำให้สบายใจมากๆ ที่จะเห็นหน้าที่เป็นมิตร
ผมตัดสินใจว่า เขาน่าจะตายไปแล้วมากกว่า
ผมคิดว่าผมเริ่มที่จะทำใจ กับข้อเท็จจริงที่เขาจะตายไปแล้ว
และเราก็เก็บกู้ศพกลับมา
กล้องกลับมาแล้ว
ตอนที่ผมกลับเข้าไปในระฆัง ผมเห็นคริสนั่งอยู่
และ... เขาไม่ตายอย่างแน่นอน
มันน่าสับสนมากๆ
ผมว่า ผมจำได้ว่าผมถาม
คริส คุณโอเคไหมพวก
และเขาบอกว่า "ครับ"
เขาดูสบายดี
มันเป็นช่วงเวลาเหนือธรรมดา
หลายๆ คนโล่งอกมาก
และชัดเจนสำหรับคริสแล้ว
แต่สำหรับความอยู่ดีของตัวเอง
พวกเขาไม่อยากเกี่ยวข้องกับ การตายในการดำน้ำ และก็ไม่เกี่ยวข้องแล้ว
ผมจะได้เวลาผมเกือบจะโมโหเขา
ในทางเดียวกับที่ตอนคุณ...
ถ้าคุณมีลูกแล้วพวกเขาเดินหายไป และพวกเขาไม่ได้ตั้งใจ
แล้วคุณก็ตามหาตัวอย่างกระวนกระวาย แล้วพอคุณหาตัวเจอ
คุณก็รู้สึกโล่งอก แล้วก็ยังรู้สึกโกรธนิดๆ ด้วย
เพราะพวกเขาทำให้คุณต้องผ่าน
สิ่งที่ทำให้บอบช้ำทางจิตใจ
นั่นระฆังขึ้นมาที่ผิวน้ำแล้ว
ต้องกว่าผมจะไปอาบน้ำ
ผมถึงตระหนักได้ว่าผมออกแรงไปแค่ไหน
ผมจำได้ว่าพยายามจะสระผม
ในห้องอาบน้ำ แล้วมือผมก็เป็นตะคริว
มือผมกลายเป็นกรงเล็บ นิ้วมือผมติด
แล้วนั่นคือตอนที่ผมคิด "วันนี้ฉันคงทำงานหนักนะเนี่ย"
ลงไปที่ประตูด้านล่ะ
เอาล่ะเดฟ ผมจะไปคุยกับคุณทีหลังนะ ขอบคุณที่คุณช่วย
- โอเค - ครับ
ผมรู้สึกภูมิใจในตัวผมกับเดฟในวันนั้นสุดๆ
สำหรับสิ่งที่เราบรรลุในระฆังนั้น
กำลังปิดพวกเราออก
ผมทำหน้าที่ของผม และผมคงไม่คาดหวังอะไรที่น้อยกว่านั้น
และพวกนักดำน้ำหน้าที่ของตัวเอง และลูกเรือบนสะพานเรือทำหน้าที่ของตัวเอง
ทุกคนทำหน้าที่ของตัวเอง
คุณไม่ต้องชื่นชมตัวเองสำหรับเรื่องนั้น
วันนั้นคุณมาทำหน้าที่ และคุณก็รับเงินตอบแทนไป
คนสุดท้ายกำลังออกจากระฆัง
เดฟและดังก์ พวกเขาทำพอแล้ว
เป็นหน้าที่ของเราในการดูแลเขาต่อจากจุดท้าย
ผมคนหนึ่งล่ะ ที่ไม่เชื่อเลยว่า เราจะรอดมาได้
ผมแทบไม่เชื่อเลยว่าเขาจะ... เราจะอุ่นตัวเขา
เอาหมวกไหมพรมครอบหัวเขาไว้ และเขาก็พร้อมจะไปต่อ
นั่น... นั่นมันเหลือเชื่อสำหรับผม
ผมจำได้ว่าหลังจากทุกอย่างสงบลง เราก็ทำการตรวจขั้นต้น
และผมคิดว่าเขาไม่ได้งีบหลับอยู่ แต่ว่าเขาผ่อนคลายอยู่
และ...
และมันคือ...
ผมต้องถ่ายตอนนั้นใหม่ โทษที
ครับ
ช่วงเวลาเดียวที่ผมรู้สึกจริงจัง
ผมก็ตรวจชีพจรเขาไปได้ครึ่งทาง
และเขาก็มองมาทางผมแล้วพูดว่า "สตูคุณรู้ไหม มันโอเคนะ"
และผมก็พูด "ใช่ผมรู้ คุณโอเค ใช่"
เขาบอก "ไม่ ไม่เป็นไร ผมแค่ไหลแล้ว... หลับน่ะรู้ไหม
ผมก็รู้สึกเศร้าอยู่สักพักแต่แล้ว...
ผมก็เย็นแล้วก็ชา แต่มันเหมือนการเคลิ้มหลับ
มันไม่ได้แย่ขนาดนั้น"
มันเป็นช่วงเวลาเดียวที่ อะไรทำให้ผมเกิดอารมณ์ด้วย
และจุดนั้นมันก็ทำให้ผมคิดได้ว่า
จริงๆ แล้วเขา
เขาตัดสินใจแล้วว่าเขาจะตาย
เขาพยายามบอกว่าว่า การตายมันโอเค
และนั่นมัน...
มันแทงใจผมเลย
ผมรอดมาได้ยังไง เป็นคำถามที่ดีมากๆ
ผมไม่คิดว่าผมจะมีวันรู้
ผมเหมามาตลอดว่า การลดอุณหภูมิร่างกายผม
มีผลเป็นการปิดตัวผม และทำให้ผมรอดชีวิตได้
ด้วยออกซิเจนจำนวนน้อยที่สุด ที่ยังเหลือในระบบร่างกายผม
อีกอย่าง ผมค่อนข้างแน่ใจว่า ออกซิเจนระดับสูง
ที่เราขนมาในแก๊สหายใจฉุกเฉินของเรา
มันทำให้เนื้อเยื่ออิ่มตัวไปด้วยออกซิเจน และทำให้
อวัยวะต่างๆ ของผมยังทำงานต่อได้ ถึงแม้ว่าผมจะไม่เหลืออะไรไว้หายใจแล้ว
ทั้งหมดนั่นเป็นทฤษฎี นอกเหนือจากนั้น...
ผมยังรอใครสักคนที่จะมา ให้คำตอบที่ถูกต้องกับผม
ผมไม่มั่นใจว่าผมจะมีวันรู้
ฉันได้รับโทรศัพท์ที่ทุกคนกลัว
โลกทั้งใบของคุณก็พังทลายลง
การนึกภาพเขา
นอนอยู่ที่พื้นใต้มหาสมุทรอย่างหมดหนทาง
มันจะ... คุณรู้ไหม เวลาที่มันเกิดขึ้นกับ
เวลาที่มีอะไรแบบนั้นเกิดขึ้นกับคนที่คุณรัก
ฉันเอาภาพนั้นออกจากหัวฉันไม่ได้
มันไม่สำคัญที่เขาพูดกับฉัน และบอกฉันว่าเขารอดมาได้
ฉันต้องแตะตัวเขาและเห็นตัวเขา
มันทำให้ผมคิดได้ว่าเราจะโอเค
เราจะสามารถทำให้ความหวังและความฝัน เหล่านั้นเป็นจริงได้
และใช้ชีวิตของเราด้วยกัน
หนึ่งคนในห้องนี้จะเกลียดเรื่องนี้สุดๆ
คงจะเป็นหนึ่งในชายสองคนในห้องนี้ ที่จูบปากผมแบบใช้ได้เลย
(3 สัปดาห์หลังเหตุการณ์...)
(...คริส เดฟ และดันแคน กลับมาสู่พื้นของทะเลเหนือ)
นักดำน้ำสองอยู่ในน้ำที่ 91 เมตร
เฮ่คริส รอบนี้อย่าทำพลาดนะ
รับทราบ
คำบรรยายโดย ธัญ รัษฎานุกูล