Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
DIT IS EEN WAARGEBEURD VERHAAL
DEZE FILM IS EEN COMBINATIE VAN BEELDEN VAN DE GEBEURTENIS EN EEN RECONSTRUCTIE
DE BODEM VAN DE NOORDZEE
Ik zie niets.
Geen contact met duiker 2.
We raken een duiker kwijt. -Hij doet het niet.
Waar is hij nu?
De tijd dringt nu echt.
Ik kan 'm niet bewegen.
Hij zit vast. -Er is geen speling meer.
Hij verschuift niet. -Hou vol.
Hij zit vast. -Brug, breng ons terug.
12 UUR EERDER
DUIKONDERSTEUNINGSVAARTUIG TOPAZ
Topaz...
...Aberdeen Marine Control. Wat is je positie? Over.
Aberdeen Control, we varen 103 km ten noordoosten van jullie...
...richting olieveld Block 22/14b. Over.
Bedankt, Topaz, voor update een. Over.
127 BEMANNINGSLEDEN
WAARONDER 12 SATURATIEDUIKERS
Vier hier.
Hoe gaat het, Rob?
Goed, dankjewel.
Ik zie dat je een... -Morag wilde graag een rondleiding.
Goedemorgen.
Mosterd is altijd goed.
Eens kijken of we hierin komen.
Dat is Jimmy Kyle van de Black Isle.
Dit moet eruit geknipt.
Wat ik wil laten zien is dat het leven aan boord spartaans is...
...en wat ik je nu laat zien, zal dat helaas weerleggen.
Want achter me...
...is een heuse sauna.
SATURATIEDUIKER 2
Achter deur nummer twee...
...een zonnebank.
Toen Christopher op zee ging werken, begonnen we elkaar video's te sturen.
Een nieuw kalfje op het land, prachtig hè?
Dat is het grote nieuws van thuis.
Zo konden we ons leven delen als we niet bij elkaar waren.
CHRIS LEMONS' VERLOOFDE
Zo wisten we zeker dat we beiden gelukkig waren.
Vrolijk Kerstfeest, Lemons.
Dat was een heel leuke tijd samen.
Heb je dat bordje gefilmd? Prachtig.
We zouden in april van dat jaar gaan trouwen.
We waren ook een huis aan het bouwen.
Is het leuk?
En ik had net een nieuwe baan als directeur van een basisschool.
We hadden zo veel toekomstplannen.
Het was heerlijk.
We draaien. Hoi, Morag.
Het wonen zes jongens, maar de lichten zijn uit.
Hier zie je een camera waarmee ze ons in de gaten houden.
Die is op de badkamer gericht, zodat ze ons zien douchen.
Geloof wat je wil.
Ik wist wat Christophers werk inhield.
Allemaal tunnels, gassen en diepten.
Christopher omschreef het als: de ruimte ingaan, maar dan onder water.
DE TOPAZ IS ONTWORPEN RONDOM EEN SATURATIESYSTEEM
BESTAANDE UIT KAMERS DIE AAN BOORD BLIJVEN
EN BELLS DIE DE DUIKERS NAAR DE ZEEBODEM BRENGT
OM ZO DIEP TE WERKEN WORDEN ZE OPGESLOTEN IN HET SYSTEEM
ZE NOEMEN HET 'SAT'
Fijn om je te zien.
Ik zie je over 28 dagen.
Ja, dank je.
Dus dit wordt het moment van de waarheid...
...waarop we zien met wie we in SAT zullen gaan.
Want dat kan dit maken of breken.
De twee met wie je de komende maand in een blik zit.
Kun je het tegelijk zien met mij...
Team drie. Chris Lemons, Dave Yuasa, Duncan Allcock.
Interview David Yuasa. AB-mark.
SATURATIEDUIKER 1
Met sommigen kun je goed opschieten, met anderen niet.
Niemand heeft zin in een eikel.
Duncan kende ik erg goed. Ik had al een paar keer met hem gewerkt.
Hij heeft een goede reputatie hier.
Je moet een bepaald type zijn voor de Noordzee.
Een beetje gek en abnormaal.
Ze hebben geen problemen, maar oplossingen.
De jongens met wie ik heb gewerkt...
...zijn echt unieke lui.
Dave blijft erg koel.
Hij raakt nooit gestrest of gespannen.
Erg logisch denkend.
Maar blijft op zichzelf.
Ik sta niet bekend om mijn emotionele kant.
Soms word ik weleens 'Vulcan' genoemd.
Chris was er nog niet zo lang. Ik had niet met hem gewerkt.
Maar Duncan wel een paar keer. Duncan was z'n SAT-papa.
Dat klonk gek hardop.
Ik was erbij met Chris z'n eerste SAT en daarna deden we er nog vier samen.
Daardoor krijg je zo'n sterke band.
Ik leerde hem heel goed kennen.
Hij was een vriendelijke vent.
Ik vroeg Duncan: 'Hoe is Chris?'
Hij stak z'n duim omhoog en dat was genoeg.
SAT Control, nog zes uur tot we er zijn.
Hier zie je pijntjes, blauwe plekken, gewrichtsklachten, gevoelloze huid.
Het is hier nogal krap.
Zo'n 15 cm tussen de bedden.
Duncan maakt zijn bed op.
Dit is het woongedeelte met bankjes en een tafeltje.
Een van de weinige raampjes.
Dit is wat je ziet van de buitenwereld.
Ik moet door een tunnel naar een andere ruimte.
En dit is wat we de 'wet pot' noemen.
Eerst deze open...
Dit is de wc, douche, dus een waslokaal.
Als ik rechtop sta, kan ik overal m'n hoofd tegen stoten.
Ik heb altijd snijwonden.
En het wonder is dat je na een hele ronde weer terug bent waar je begon.
En een kopje thee. -Pas op m'n chocola.
Dat is belachelijk. Hoeveel heb je daar?
Een reep voor elke dag.
Ik ben er pas net mee begonnen.
Blij dat ik bij jou zit.
DRUK VAN SAT-CONTROL
DE DRUK IN DE TANK IS TIJDENS DEZE KLUS IS TIEN KEER DE ATMOSFERISCHE DRUK
HET SATURATIESYSTEEM WORDT DE KOMENDE 28 DAGEN HUN HUIS
Als jullie klaar zijn, beginnen we.
Controle op lekkages.
We werken voor deze klus op 100 meter diepte.
Er wordt voor de druk van 100 meter water aan heliox in de tank gepompt.
Een mix van helium een zuurstof.
Dan bevinden we ons op gelijke druk als op de zeebodem.
Hij is helemaal afgesloten. We voeren de druk verder op.
Prima.
Onze oren kunnen het aan.
Zodra je helium inademt, praat je gelijk met een piepstemmetje.
Alles is prima.
Bedankt.
De eerste halve minuut is het grappig.
Daarna is het nieuwe eraf.
We zijn op diepte. Druktoevoer voorbij.
SAT is een heel vreemde omgeving.
Er is weinig privacy.
Het systeem wordt je hele wereld.
DOORSPOELEN
In SAT leven is heel intens.
Iedereen gaat er anders mee om.
De meeste duikers zijn op het werk niet dezelfde persoon als thuis.
Thuis ben ik David, vader van drie kinderen.
En Dave is een professioneel duiker.
Hij richt zich alleen op zijn taak.
Chris was zeker wat zenuwachtiger.
Hij was nog groen.
Hij wilde de rest bij kunnen houden en niet voor schut staan.
Hij had door dat men alles zag wat hij deed.
Best veel druk.
Hij wilde het goed doen.
Hij wilde een goede duiker zijn.
De beste duiker.
Voor ik dit deed, zag ik de Noordzee altijd als de eredivisie van het duiken.
Er wordt daar veel op deze manier gedoken.
Het olieveld voor deze klus was zo'n 12 uur van Aberdeen.
Dus dan ben je midden op de Noordzee.
Het weer is er onvoorspelbaar en die dag niet goed.
Het vaartuig was onrustig.
De Noordzee is een van de gevaarlijkste werkomgevingen.
Het water is vier graden op de bodem.
Dat is moordend.
Ik wist wel dat er gevaren waren.
Maar Christopher had me verzekerd dat hij veilig zou zijn.
Dat hij geen gevaar liep.
Hij was gelukkig in zijn saturatietank.
Nee, ik maakte me geen zorgen.
OLIEVELDEN NOORDZEE
Aberdeen Control, hier Topaz. Over.
205 KM VAN ABERDEEN
Toe maar, Topaz. Over.
We zijn bij olieveld Block 22/14 B.
We gaan aan de slag. Over en uit.
Klaar? -Ja.
Alles staat op nul.
Eén, vier, vijf, zes aan.
Alle schroeven in DP-modus.
EEN COMPUTERSYSTEEM DAT HET VAARTUIG OP PRECIES HETZELFDE PUNT HOUDT
Gps-systemen geselecteerd.
Kapitein, DP in actie.
NORMAAL - CORRUPT
DP-STATUS GROEN
Over vijf minuten in de bell.
De duikers zijn mijn marionetten. Ze zijn mijn handen en voeten.
DUIKSUPERVISOR
Ze doen wat ik ze vraag.
Als de duiker in het water is, ben ik belangrijkste persoon hier...
...en luistert iedereen naar mij.
Eerste man in de bell.
Duncan zou in de bell blijven om toe te zien op de duikers.
Dave Yuasa was duiker 1.
En Chris Lemons was duiker 2.
Brug, de bell is los om 20.13 uur.
Los om 20.13 uur.
Jullie gaan nu naar beneden.
Brug, bell vertrokken om 20.31 uur.
Bedankt, ROV.
Het komt binnen.
Nu op 90 meter diepte.
Als je z'n helm opzet, dan zie je in z'n ogen...
...of hij blij is of doodsbenauwd, want dan zie je meer wit dan ogen.
Chris was die avond niet bang geweest.
Hij kon niet wachten..
Hij wilde bewijzen dat hij meetelde.
De umbilical zit vast.
De bailout-fles zit vast.
En aan zijn helm.
Fijn, bedankt. Heet water is fijn.
Alles zit goed.
Ik zie je over zo'n zes uur.
Lekt het nergens?
Chris, lekt het?
Brug, duiker 2 is het water in om 20.37 uur.
DUIKERS IN HET WATER
Je bent aangesloten aan het ademgas. -Begrepen.
Bekijk de umbilical van duiker 2.
Buiten de bell is de duiker afhankelijk van zijn umbilical.
Die zorgt voor heet water om je warm te houden.
Voor ademgas.
En voor licht en communicatie.
Het is letterlijk je levenslijn.
Duiker 2 klaar om te gaan.
Duiker twee, je mag de bell verlaten.
Het leuke aan duiken is uit de bell springen.
Je voelt je gewichtsloos.
En vliegt naar de zeebodem.
Als je weinig ziet, weet je niet waar je in springt.
Of wanneer je landt.
De bodem is een donkere en verwarrende plek.
Je verdwaalt er makkelijk.
Craig, waar moet ik heen?
Duiker 2, je moet 30 meter naar het noordwesten.
Begrepen.
De umbilical is je verbinding met de boot.
Als je terug moet naar de bell, volg je die.
Dat is je weg naar veiligheid.
In het donker is de werkplek vinden soms bijna het lastigste.
De zeebodem houdt je voor de gek.
De eerste tien minuten zijn stressvol.
Ze halen sneller adem.
Beide duikers ter plaatse om 20.49 uur.
Zo'n structuur heet een manifold.
Daarbinnen heb je boorputten.
De olie komt uit de grond...
...en gaat via pijpleidingen naar een platform.
We moesten een stuk pijp verwijderen.
En dat vervangen met een nieuw stuk.
Als je met duikers werkt, wil je bijna door het scherm aan de knoppen draaien.
Je raakt emotioneel betrokken.
Je voelt hun ups en downs.
Nu zie je A en B.
We doen ze na elkaar open en dicht en dan een druktest.
Als de duikers aan het werk zijn, kun je als bellman rustiger aan doen.
Kijken wat voor lunch ik heb.
Ik geniet elke dag van mijn werk.
Het idee om te gaan duiken...
...ontstond door Jacques Cousteau op tv te zien...
...en te denken: dat wil ik nou ook doen.
Koraalriffen bezoeken...
...met de dieren mee zwemmen.
Het zag er echt fantastisch uit.
Het was een droom...
...om duiker te worden...
...op zee.
En Dave, ga maar verder. Sluit hem maar af.
Ik sluit de BV2-klep.
Begrepen.
Christopher begon wat later met duiken.
Klep afgesloten.
Hij zocht een doel.
Het lekt nergens.
Duiken was echt een grote passie.
Ik had hem nooit willen vragen om ander werk te gaan doen.
Nooit.
Dat was wat hij wilde doen, dat was zijn passie.
Als ik zo'n passie had als Christopher...
...zou ik ook niet willen dat iemand mij afremde.
Het weer was die avond niet goed.
Er was een deining van vijf meter, 35 knopen wind.
Het was op het randje.
Maar niet onmogelijk.
Het weer was slecht.
Maar dat is op de Noordzee gewoon.
Het was veilig.
Als je deze baan 'veilig' kan noemen. Dat is het nooit.
DYNAMIC POSITIONING-OPERATOR
Ik bediende de DP-computer.
Precies dezelfde locatie behouden.
Zodat de duikers veilig zijn.
NORMAAL
Het vaartuig was stabiel.
En toen begon het.
Ik zag een alarm dat ik nog nooit had gezien.
KRACHTEN
Gelijk na het alarm kwamen er meer foutmeldingen.
We hebben een groot probleem, want we raken de controle kwijt.
We raken uit positie.
AFSTAND: 5,5 METER
Onze DP doet het niet.
CORRUPT
DP-STATUS ORANJE
De brug gaf me een oranje licht.
Het was plotseling en klonk zo dringend dat ik wist...
...dat dit niet niks was.
Laat alles achter, Chris.
Ik wilde m'n duikers zo snel mogelijk terug in de bell.
Kom eruit jongens.
We gaan er nu uit.
Haal duiker 1 en 2 op, zoek speling.
Stand-by duiker 1 en 2.
Begrepen.
Na een paar seconden rood licht.
DP -STATUS ROOD
Voor het eerst.
De brug was de controle over het vaartuig kwijt.
Dan voert de wind je mee.
Op dat moment was het een zeilboot.
Ik was verbaasd hoe snel het schip ging.
AFSTAND: 17 METER
Het maakte al gauw vaart.
AFSTAND: 20 METER
We hadden geen controle over het schip, dus ook niet over de rest.
AFSTAND: 25 METER
De duikers waren via de bell nog verbonden met het schip.
Dus we konden een duiker meevoeren.
Dat is het ergste scenario voor mij op een duikondersteuningsvaartuig.
Kom onderin de bell.
Toen we de werkplek verlieten, verwachtte ik dat de bell voor me was.
Ik kon zien aan mijn umbilical dat hij nu achter me was...
...met de manifold tussen mij en de bell in.
Ik klim nu omhoog.
Ze moesten via de umbilical op de manifold klimmen en daarna naar de bell...
...hun veilige haven.
Maar de manifold was een obstakel.
Klim erop, jongens.
Toen ik bijna boven was, merkte ik dat Chris niet kwam.
Ik wist dat er iets is was.
Chris' umbilical zat in een lus vast.
Hij zat klem.
Speling voor duiker 2.
De umbilical zit vast.
Hij moet los.
Hij zat steeds strakker.
Strakker dan ooit.
Ik heb speling nodig voor duiker 2.
Chris had speling nodig, maar het schip ging steeds verder.
Hij zit klem.
Mijn umbilical zit klem.
Chris, we hebben niet meer speling.
We hebben een enorm schip van 120 meter lang en 20 meter breed...
...en 35 knopen wind.
En Chris was ons anker.
Ik zag geen scenario voor me dat goed afliep.
Hij geeft niet mee.
Helemaal vast.
Chris' umbilical kwam zo strak te zitten...
...dat het roestvrijstalen rek van de muur werd getrokken.
Ik deed het in mijn broek.
Ik wachtte op het onvermijdelijke, dat alles eruit getrokken werd.
En als ik ertussen kwam, zou ik mee naar buiten gaan.
Chris, je moet hem zelf losmaken.
Hij raakt steeds strakker.
Ik ging terug naar Chris om hem te helpen.
We waren twee meter van elkaar af.
We konden elkaar net aankijken.
Hij zat in de problemen.
Maar mijn umbilical was niet langer.
Ik kom niet bij hem.
Zijn umbilical werd dunner.
Ik hoorde hem kraken.
Het geluid van iets dat op knappen staat.
Communicatie met duiker 2 kwijt.
Ik werd bij Chris weggetrokken. Het was bijna een film.
Dat was het laatste wat ik zag.
Ik hoorde zijn umbilical scheuren.
Ik word van de manifold getrokken.
De strengen van zijn umbilical knapten.
Brug, we zien niets meer.
Ik kon hem niet helpen.
Ik kon nooit meer bij hem komen.
Dus ik klom terug naar de bell.
Er was weerstand.
Alsof ik door een rivier terug klom.
Ik dacht niet te veel aan de tragedie onder me.
Op dat moment moest ik zorgen dat ik zelf in veiligheid kwam.
Ik was bang dat ik in een andere manifold gezogen zou worden.
Als ik klem zou komen te zitten, was de situatie nog erger.
Ik hoopte dat ik Chris omhoog trok.
Maar diep van binnen wist ik het wel.
Het uiteinde was leeg.
De heetwaterslang kwam eerst.
Kapot en aan flarden.
Ik haalde nog een paar strengen binnen, voor ik z'n de slang van zijn ademgas had.
Dat maakte een gigantisch lawaai.
Ik legde m'n hand op de knop om hem uit te zetten.
Die knop mag nooit uit als een duiker in het water is.
Daarmee dood je hem.
Het voelde alsof ik hem in de steek liet.
Het einde van z'n levenslijn naar de bell.
Ik had wel kunnen huilen.
Overgeven of huilen. Ik schreeuwde alleen.
'Ik ben m'n duiker kwijt.'
Ik wist niet hoe het met Dave was, dus ik moest me vermannen.
Ik klop op de trap onder de bell.
Daar wachtte ik.
Toen kon in nadenken over wat er gebeurd was...
...en ging gebeuren.
Bij luchtduiken kun je altijd nog naar het oppervlakte zwemmen...
...maar bij SAT-duiken kun je echt maar naar één plek...
...de bell.
Normaal gesproken ben je verbonden met je umbilical.
Maar die heeft hij niet en de bell is buiten bereik.
Hij heeft geen opties.
Ik wist dat hij alleen was.
Hij had alleen twee bailout-flessen.
Met net genoeg ademgas in een fles om de bell weer te bereiken in nood.
Je kan er niet lang mee op de bodem blijven.
Hij kan niet bij ander ademgas.
Hij heeft alleen die flessen.
En ze zijn niet groot. Het is voor vijf minuten.
TIJD VERSTREKEN SINDS DE UMBILICAL KNAPTE
We moesten Chris heel gauw terughalen.
Iedereen moest opstaan.
Voor als we iets over het hoofd zouden zien.
Ik zat in het volgende team dat zou gaan duiken.
De life support supervisor klonk serieus: Stu, ik heb een probleem.'
Ik vroeg: 'Is het ook mijn probleem?'
DUIKARTS TEAM 2
Hij zei: 'Er is een duiker op de manifold. We sturen er medisch gerei op af...
...en jij bent de duikarts.
Je hebt altijd medisch personeel bij saturatie.
In elk team één.
Het gaat vaak om schrammen en snijwonden.
Ik was bang...
...want dit lag buiten onze...
...normale werkroutine.
Je wilt niet betrokken zijn bij zoiets...
...wat niet goed afloopt.
De situatie was vreselijk.
We drijven nog steeds weg van Chris.
De computers van de dynamic positioning deden het niet. Geen van drieën.
De computer van de DP...
...deed niets meer.
De back-up die altijd meeliep, deed ook niets.
En de hoofdcomputer ook.
Het onmogelijke was toch gebeurd.
De computers konden het schip niet besturen.
Dus we dreven weg.
We moeten de controle terug zien te krijgen.
De kapitein sloot de computer af en ging handmatig varen.
Dat systeem is bedoeld voor in de haven...
...als er weinig golven zijn en het niet erg waait.
De brugcrew moest het schip gaan besturen met vier hendels.
Die zijn geïnstalleerd op twee panelen.
Je hebt geen vier handen.
Niemand had dit ooit verwacht.
Ik heb dit een kapitein nog nooit zien doen.
Soms ging het heel goed.
Toen kwam er een grote golf.
Die veranderde onze koers weer.
Brug, breng ons terug.
Ze willen dat we er snel zijn.
Maar we doen wat we kunnen.
Als je dit werk doet, ontwikkel je een zesde zintuig...
...voor je schip en diens geluiden.
De motoren werkten heel hard.
De boot ging erg heen en weer van de ene naar de andere kant.
Dat was een zware rit in de bell.
Ik probeerde mezelf rustig te houden.
Ik kende Chris en ook Morag en vroeg me af...
...hoe we haar moesten uitleggen dat na het duiken hij nooit terugkwam.
Ik kon me moeilijk bedwingen.
TIJD VERSTREKEN SINDS DE UMBILICAL KNAPTE
Al moest zijn ademgas op zijn...
...ik moest geloven dat hij nog leefde en terug te halen was.
We moesten hem eerst vinden.
AFSTAND: 192,5 METER
De ROV was het enige middel dat ik had wat het deed.
ROV, wil je mijn duiker zoeken?
De ROV kan probleemloos zo'n 150-200 meter van het schip gaan.
Dus we gingen naar de werkplek.
De meest logische plek.
We wisten niet of Chris er bovenop zou liggen of op de bodem ernaast...
Het leek heel lang te duren toen de ROV erheen ging.
Het idee was om Chris een teken te geven dat we terug zouden komen.
Zodat hij extra kracht vindt om in leven te blijven.
Hij kwam steeds dichterbij. Ik staarde naar het zwart-wit-scherm...
...en vroeg: 'Ziet iemand iets?'
We wilden de manifold zien.
En daar was hij.
De ROV-technicus zei: 'Craig, hij leeft.'
'Hoe weet je dat?'
'Hij zwaait naar ons.'
Voor we er waren met de ROV, was ik zeker dat we hem zouden terughalen.
Maar nu was ik niet meer zeker.
Dit is niet gewoon zomaar iemand.
Dat is de persoon die naast je zat.
KAPITEIN
Die je zag in de gang.
Altijd één hand aan het schip.
Veiligheid en welzijn.
Hij kwam soms naar de brug.
Hoe gaat het? -Goed, en met jou?
Nu zie je hem...
...moederziel alleen.
Veel mensen waren geschokt.
Maar ik haalde er kracht uit.
Dat hij daar lag, betekende dat we hem terug konden halen.
En hij bewoog.
Hij leefde nog.
TIJD VERSTREKEN SINDS DE UMBILICAL KNAPTE
We waren nog niet waar we moesten zijn.
En de DP werkte nog niet.
We gingen handmatig terug.
Dat was heel lastig.
AFSTAND: 192 METER
Het schip ging niet zo snel als we dachten...
...en alles leek langer te duren.
Na een tijdje hielden de stuiptrekkingen op.
Ik dacht dat dat het laatste was voor Chris.
Sommigen konden het niet aan. Ze wilden niet betrokken zijn...
...bij een hele zware tijd.
Ik denk dat iedereen begon te denken: wat nu?
Na 25 minuten...
...hadden we niets meer om ons aan vast te klampen.
We waren overtuigd dat we een lichaam gingen terughalen.
Het was vreemd om in de bell na te denken aan wat er gebeurd was.
Ik was niet erg overstuur over Chris.
Dit kan gebeuren. Hij was niet m'n beste vriend of een van m'n kinderen.
Het was ongeluk op het werk.
Ik begon heel hard te bidden.
Ik ben helemaal niet gelovig, maar...
...op zo'n moment...
Ik liet de gedachte niet toe dat we hem niet terug zouden krijgen.
Absoluut niet.
Ik zou echt niet...
...naar huis gaan...
...en aan Morag uitleggen dat Chris niet terugkwam.
We probeerden alles om het DP-systeem online te krijgen.
We hadden geen eerste opties en laatste opties of een checklist...
...voor zo'n soort probleem.
Het was eerder een brainstorm en alles doen wat we konden bedenken.
Een van de laatste opties was een harde reset.
We konden niets anders meer.
En daarna wachten.
We hadden goed nieuws nodig.
Alles ging fout, maar nu moesten we geluk hebben.
Het systeem kwam weer online.
Dat was zulk goed nieuws.
Ik was zo opgelucht.
Iedereen op de brug.
Zodra DP het weer deed en het schip weer in automatische modus voer...
...konden we zo terug naar Chris.
AFSTAND: 150 METER
Maar misschien is het te laat.
TIJD VERSTREKEN SINDS DE UMBILICAL KNAPTE
Nu gaat het echt vooruit.
We kwamen steeds dichterbij.
AFSTAND: 106 METER
De adrenaline ging nog door m'n lijf.
Ik bleef vragen: 'Zijn we er al bijna?'
Dave wilde gaan. Ik moest hem tegenhouden.
Zorg dat Dave geen speling heeft.
Hij was als een hond aan een riem.
Tot ik hem speling gaf, kon hij niets.
Craig vertelde me de afstand.
'Nog 50 meter.
Nog 30 meter.
20 meter.'
Ik zag de lichten van de ROV
Ik zag Chris.
AFSTAND: 1 METER
DP-STATUS GROEN
Dave, je kunt gaan.
Ik was niet verrast door wat ik zag.
Een dode op het dak van de manifold.
Ik wist dat het moeilijk zou zijn om terug te komen.
Het dode gewicht van Chris was zwaar.
De boot ging heen en weer.
Ik was klaar om m'n werk te doen.
Ik dacht niet: dit is Chris Lemons.
De man die een huis bouwt.
De man die verloofd is.
Hij was een object dat verplaatst moest worden.
TIJD VERSTREKEN SINDS DE UMBILICAL KNAPTE
Ik wilde niet denken dat hij dood was.
Diep van binnen dacht ik misschien van wel.
Ik gaf hem twee keer mond-op-mond.
Ik hoopte met alles wat ik had...
...dat ik hem bij kennis en aan het ademen kon krijgen.
Het is heel lastig om uit te leggen...
...wat ik meemaakte en voelde.
Ik dank veel na over dat moment.
Ik grijp vaak terug naar dat moment...
...om herinneringen op te halen en het te reconstrueren.
Want ik heb dezelfde vragen.
Chris, er is geen speling meer.
TIJD VERSTREKEN SINDS DE UMBILICAL KNAPTE
Er was een heel harde klap.
En daarna gelijk stilte.
Het is heel desoriënterend als het zo donker is.
Het was zwarter dan ik ooit had gezien.
Ik wilde alleen de manifold vinden en erop zien te klimmen.
Dan werd het makkelijker om me te redden.
Maar ik wist niet waar ik was.
Ik zag helemaal niets.
Ik raakte in paniek.
Er was een risico dat ik de verkeerde kant op liep.
Naar niemandsland.
En nooit de weg terug zou vinden.
Maar ik moest een beslissing maken.
Ik moest een richting kiezen.
Ik moest het erop gokken.
Toen botste ik er tegenaan.
Ik moest 11 meter omhoog klimmen.
Ik verwachtte de lichten van de bell boven me.
Er was niets.
Ik was helemaal alleen.
Ik heb voor zo'n vijf à zes minuten lucht.
Ik heb twee of drie minuten verbruikt door omhoog te klimmen.
Zelfs al de bell direct boven me zat...
...had ik de rest van het ademgas nodig om terug te komen...
Als je dan eenmaal rustig bent en gaat rekenen, besef je dat je kans...
...om eruit te komen bijna nihil is.
Ik kan me niet herinneren dat ik de kou voelde.
Wat niet logisch is, want ik moet heel snel heel koud zijn geworden.
Ik meen me alles te herinneren, maar weet niet meer dat ik koud was...
...laat me twijfelen hoe lucide ik was.
Hield ik het niet lang vol?
Was ik gelijk bewusteloos?
Het spijt me zo.
Het spijt me zo, Morag.
Ik was me heel bewust van wat ik kwijt ging raken.
Daar heb ik heel levendige herinneringen aan.
Dat ik niet zou zien...
Dat ik het huis niet zou zien dat we zo ijverig aan het bouwen waren.
Dat ik niet...
Dat ik...
M'n vrouw niet zou zien...
...op onze trouwdag.
Waarom moet ik, een joch uit Cambridge, sterven in de duisternis?
Je kunt je nergens achter verschuilen.
Wat voor mens ben je?
Was je bang of hou je jezelf voor de gek?
Was je kalm?
Dat weet ik niet.
Mijn gedachten dwaalden af naar de schade die ik zou aanrichten.
Onze dromen...
...en plannen voor de toekomst...
...vervlogen.
Ik weet nog dat ademhalen lastig werd.
Dat je niet genoeg lucht krijgt.
Ik voelde dat het eraan kwam.
En daarna niets.
We hadden hem terug.
Hij zou het overleven.
Ik was dolblij.
Ik wist niet of hij nog dezelfde Chris was.
Of hij ooit weer zou spreken. Maar hij ademde. Hij leefde.
Hij werd sterker bij elke ademteug.
Ik herinner me nog lichten.
Er klopte iets helemaal niet.
Het was prettig om Duncan te zien.
Hij was een vaderfiguur voor me in mijn carrière.
Het was heel geruststellend om hem te zien.
Ik dacht dat hij hoogstwaarschijnlijk dood was.
Ik begon te accepteren dat hij dood was en dat we een lichaam hadden opgehaald.
Camera doet het.
Maar in de bell zat ik dat Chris daar zat.
Hij was zeker niet dood.
Dat was verwarrend.
Ik weet nog dat ik vroeg: 'Gaat het, Chris?'
En hij zei: 'Ja'.
Hij leek in orde.
Het was zo'n bijzonder moment.
Velen waren opgelucht.
Voor Chris natuurlijk.
Maar ook om hun eigen welzijn.
Ze wilden niet betrokken zijn bij een dodelijk duikongeluk.
Ik weet nog dat ik bijna boos op hem was.
Net zoals je boos bent...
...als een kind stiekem wegloopt...
...en je radeloos zoekt. Daarna ben je opgelucht, maar ook boos.
Want ze lieten je iets doormaken...
...wat traumatisch was.
Bell aan de oppervlakte.
Pas toen ik ging douchen...
...besefte ik hoe uitgeput ik was.
Ik wilde mijn haar wassen, maar mijn handen verkrampten...
...het waren net klauwen, mijn vingers zaten vast.
En toen dacht ik: ik heb vandaag heel hard gewerkt.
Naar beneden via die deur.
Dave, ik kom straks naar je toe. Bedankt voor je hulp.
Ik was die dag zo trots op mezelf en op Dave...
...om wat we gedaan hadden.
We gaan eruit.
Ik deed mijn werk en niet minder.
De duikers ook en de brugcrew ook.
Iedereen. Daar hoef je geen schouderklopje voor.
Je was er en daar word je voor betaald.
Laatste uit de bell.
Dave en Duncs hadden genoeg gedaan.
Het was nu aan ons om voor hem te zorgen.
Ik kon niet geloven dat het goedgekomen was.
Ik kon niet geloven dat we hem zouden opwarmen...
...en dat het dan goed was.
Dat was ongelooflijk.
Ik weet nog dat we de eerste checks deden.
En hij dommelde niet weg, maar was wel ontspannen.
En dat is het enige...
Even overnieuw, sorry.
Dat is het enige moment dat ik...
Ik nam zijn hartslag op...
...en hij keek naar me en zei: 'Stu, het is oké.'
En ik zei: 'Ja, het komt goed.'
En hij zei: 'Ik viel langzaam in slaap.
Ik was even verdrietig, maar daarna...
...en toen was het als in slaap vallen. Zo erg is het niet.'
Dat was het enige emotionele moment voor mij.
Op dat moment besefte ik...
...dat hij had...
...besloten dat hij doodging.
Hij probeert te zeggen dat doodgaan niet zo erg is.
En dat...
Dat raakte me echt.
Hoe ik het overleefd heb, is een goede vraag.
Ik zal het nooit echt weten.
Door mijn lage lichaamstemperatuur...
...kon ik overleven op het beetje zuurstof dat ik nog in mijn systeem had.
Ik denk dat de hoge zuurstofgraad in onze noodvoorraad ademgas...
...mijn weefsel zo vulde me zuurstof...
...dat mijn organen het bleven doen, ook al was het op.
Dit zijn allemaal theorieën.
Ik wacht nog steeds tot iemand het verklaart. Als dat gebeurt.
Ik kreeg het telefoontje dat niemand wil krijgen.
Je hele wereld stort in.
Ik stelde hem me voor...
...hulpeloos op de bodem van de oceaan.
Het is altijd zo... Als zoiets gebeurt met een dierbare...
Ik kreeg het beeld niet uit mijn hoofd.
Het was niet genoeg dat hij zei dat hij het overleefd had...
...ik moest hem aanraken en zelf zien.
Ik besefte dat het goed zou komen en we dat onze dromen konden realiseren.
En ons leven konden leven.
Een persoon in de zaal zal dit vreselijk vinden.
Een van de twee mannen die me op m'n lippen heeft gezoend.
3 WEKEN NA HET INCIDENT...
...GINGEN CHRIS, DAVE EN DUNCAN TERUG NAAR DE BODEM VAN DE ZEE
Duiker 2 in het water op 91 meter.
Hé, Chris. Verneuk het deze keer niet.
Begrepen.
Ondertiteld door: Wietske de Vries