NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
KABUKICHO ICHIBANGAI
To była ciemna uliczka, ukryta między budynkami
pośród świateł neonów niczym martwy punkt.
Coś podpowiedziało mu, by spojrzeć w tamtym kierunku.
W wąskim przejściu między budynkami
miał się właśnie rozegrać śmiertelny pojedynek.
Będą się bić?
Nie ma najmniejszych szans w starciu z takim olbrzymem.
Oszalałeś?
Przyjrzyj mi się uważnie,
a zobaczysz, że mam złe intencje i jestem o wiele silniejszy od ciebie.
Skoro wyzwałeś mnie na pojedynek,
musisz być szalony.
Pełna zgoda.
Co?
Jesteś ode mnie silniejszy?
To nie gadaj, tylko pokaż, na co cię stać.
Ważniaku.
Co? Serio?
Już po nim.
Nie żartuję.
Oszalałeś.
Olbrzym wyglądał jak bóg Niō.
Okazało się,
że bóg Niō siedział mu na plecach.
Co za mięśnie! Wygląda jak Terminator!
Nie ma szans w starciu z takim potworem.
To nie jego pierwsza walka.
Jakim cudem ta góra mięsa porusza się tak szybko?
Coś tu nie gra.
Ma przewagę...
Jednym kopniakiem rozwalił betonową ścianę!
Wiedziałem. Ma żeliwne buty.
Lepiej, żebym nimi nie oberwał.
Nie ma szans z nim wygrać.
Szczupły przystojniak z łatwością pokonuje olbrzyma?
Tak to wygląda w bajkach. Niestety...
rzeczywistość rządzi się innymi prawami.
Hej!
Czemu przede mną uciekasz?
To ty wyzwałeś mnie na pojedynek.
- Teraz twoja kolej. - Dobra, sam chciałeś.
Sukinsyn!
Jest ranny.
Teraz już rozumiesz,
dlaczego wyzwałem cię na pojedynek?
Teraz to on poczuje na sobie
siłę swoich pięści.
Złamanie z przemieszczeniem?
Wciąż mogę...
Co możesz?
Mylisz się.
Koniec z tobą.
On...
On wygrał!
Kurtyna.
Jak...
Jak się nazywasz?
Pytanie wyrwało mu się z ust.
Choć chłopak był w wieku jego synów,
czuł wobec niego ogromny szacunek.
Ohma Tokita.
Pan Ohma Tokita...
A...
pan to?
Pytasz...
jak się nazywam?
Ja...
Nazywam się Kazuo Yamashita.
Kazuo Yamashita?
Okej.
Rozumiem,
że też chcesz się ze mną bić?
Co?
Naprawdę?
To nie może być żart.
Mówi poważnie.
Już po mnie.
Nie mogę oddychać.
Nie.
Nie chcesz?
Szkoda.
Kazuo Yamashita, lat 56.
Mąż i ojciec dwóch synów.
Nawet w młodości nie pił, nie grał w karty, ani nie płacił za seks.
Tej nocy spał z kobietą po raz pierwszy od 15 lat.
Popchnął go do tego...
instynkt samozachowawczy.
W zetknięciu ze śmiertelnym niebezpieczeństwem
obudził się w nim silny instynkt przetrwania,
który postanowił podjąć próbę przedłużenia gatunku.
I to jak najszybciej.
W efekcie zajął się reprodukcją.
Nie wiedział jednak, co nim powodowało.
KENGAN
Yamashita.
Kolejny miesiąc nie wyrobiłeś normy.
Najmocniej przepraszam.
W przyszłym miesiącu będzie lepiej.
KAZUO YAMASHITA NOGI PUBLICATIONS
W przyszłym miesiącu? Zawsze tak mówisz.
HIROSHI MATSUI NOGI PUBLICATIONS
Twoje słowa mnie nie przekonują.
Szef znowu czepia się pana Yamashity.
Zrzuca na niego wszystkie obowiązki, a sam nic nie robi.
- Słuchasz mnie? - Oczywiście!
Nie mam żadnej wymówki.
Przeklęty dzieciak dostał posadę dzięki koneksjom.
Gdybym był wystarczająco silny,
pokazałbym mu, gdzie jego miejsce.
Czy ja jestem głupi?
Kłaniam się, bo nic innego mi nie pozostaje.
Przepraszam.
Panie prezesie!
Mógł pan po mnie zadzwonić.
FUTOSHI HOSOME NOGI PUBLICATIONS
Nie chodzi o ciebie.
Yamashita.
Ktoś wyjątkowy chce zamienić z tobą słowo.
Idź i dowiedz się, o co chodzi.
Co?
Mówi pan poważnie?
Boże.
Coś pan przeskrobał tym razem?
Słucham?
SIEDZIBA NOGI GROUP
Dziękuję, że pan przyszedł.
HIDEKI NOGI PREZES NOGI GROUP
Przepraszam, że zawracam głowę.
Nie szkodzi.
Trybik w wielkiej maszynie został wezwany
przez samego prezesa?
Co takiego zrobiłem?
Konflikty.
Jaki jest według pana najlepszy sposób
na ich rozwiązywanie?
Rozwiązywanie konfliktów?
Tak.
Każdy ma na rozwiązywanie konfliktów własny sposób.
Mediacje, negocjacje, perswazja...
Jednak najskuteczniejsza...
jest przemoc.
Przemoc?
Pokonujemy wroga przemocą. Kładziemy go na łopatki.
Ale to nie rozwiązuje konfliktu!
Ma pan rację.
Przemoc może zagwarantować nam bezpieczeństwo,
ale tylko wtedy, gdy jest pod kontrolą.
Niekontrolowana przemoc nic nie daje,
prowadzi jedynie do tyranii.
W 1715 r., choć okres Edo należał do spokojnych,
nie było końca krwawym konfliktom między handlarzami.
Wszyscy chcieli dostąpić najwyższego zaszczytu dla handlarzy:
zostać dostawcą dworu cesarskiego.
W rywalizacji korzystali z różnych metod: gróźb, spisków, zabójstw...
Wszystko po to, by wykończyć konkurencję.
Spirala przemocy rozkręciła się tak bardzo,
że nawet sami handlarze stracili nad nią kontrolę.
Świat był o krok od pogrążenia się w chaosie.
Potrzeba było zasad,
które utrzymałyby ich rywalizację w ryzach.
Ietsugu Tokugawa, siódmy siogun,
wezwał handlarzy będących w centrum konfliktu
i wydał im rozkaz.
By rozwiązać konflikt raz na zawsze, musicie wziąć udział w pojedynku.
To była bardzo prosta propozycja.
Jednak nikt z handlarzy
nie wpadł dotąd na taki pomysł.
Tak jest!
Odtąd konflikty rozwiązywano przemocą.
Handlarze powołali stowarzyszenie, które organizowało pojedynek,
gdy dochodziło między nimi do konfliktu.
Zasada była prosta:
pojedynek jeden na jednego bez użycia broni.
Utalentowani najemnicy
walczyli ze sobą w imieniu handlarzy,
aż nie ogłoszono zwycięzcy.
Z czasem przemoc przerodziła się w sztukę walki.
Jednym z członków stowarzyszenia był mój przodek.
Nogi Group bardzo wiele mu zawdzięcza.
I co z tego?
O co tutaj chodzi?
Rozumie pan, dlaczego o tym opowiadam?
To nie jakaś tam bajeczka.
To tradycyjna sztuka walki wciąż uprawiana przez handlarzy.
Pan żartuje?
Trudno mi w to uwierzyć.
Chyba mówi poważnie.
To prawda?
Nawet po modernizacji Japonii handlarze przekazywali
tradycję pojedynków kolejnym pokoleniom jako metodę rozwiązywania konfliktów.
Pokładanie nadziei w pięściach wojownika to sens...
pojedynku kengan.
Pojedynku kengan?
Za kilka dni odbędzie się taki pojedynek.
Walczymy z innymi firmami o pewien kontrakt.
Mamy jednak mały problem.
Z pewnych powodów nasz zawodnik nie może stawić się do walki.
Musimy jak najszybciej znaleźć kogoś na jego miejsce.
O nie.
Mam dla was walczyć?
To nie byłby taki zły pomysł.
Ale nie będzie to konieczne.
Gdy tylko rozpoczęliśmy rekrutację,
zgłosił się do nas pewien człowiek.
Postanowiliśmy mu zaufać.
Oto on.
Niemożliwe! To on będzie walczył w ich imieniu?
Pozwólcie, że was sobie przedstawię.
To Ohma Tokita.
OHMA TOKITA ZAWODNIK NOGI GROUP
Dobrze cię widzieć.
Ciebie również.
Co za zbieg okoliczności!
Znacie się?
To nawet lepiej.
Kazuo Yamashita.
Masz się nim opiekować.
Tokita.
Jeśli będziesz czegoś potrzebował, Kazuo jest do twojej dyspozycji.
Dobrze.
Korzystając z okazji, ustalcie plan działania.
Szczegóły poznacie później.
Czy to dobry pomysł,
by ufać temu człowiekowi?
Jeśli ktoś ma pokonać Komadę,
to tylko on.
Dlatego go wybrałem.
Ilu ludzi na świecie mogłoby stawić czoła Komadzie?
Ohma Tokita.
Mieliśmy szczęście, że do nas trafił.
A ten drugi?
Kazuo Yamashita.
KAEDE AKIYAMA SEKRETARKA PREZESA
To pracownik naszej firmy.
Dlaczego powiedział mu pan o pojedynku?
Mamy wielu innych ludzi, którzy mogliby zaopiekować się Tokitą.
Cóż.
Bez powodu.
Słucham?
Nie denerwuj się.
Potrzebowałem kogoś, kto go przypilnuje i będzie dla niego wsparciem.
To wszystko.
To nie wyjaśnia, dlaczego go pan wybrał.
Nie chce mi pan o tym powiedzieć?
Ohma Tokita.
Dowiem się...
co z ciebie za człowiek.
Zaczekaj!
O co chodzi, Kazuo Yamashita?
Czemu tak do mnie mówi?
Panie Tokita, powinien pan odrzucić tę ofertę.
Udział w pojedynku to przestępstwo.
Jak prezes Nogi Group mógł...
Po pierwsze...
chodźmy coś zjeść.
Tak.
„Chodźmy coś zjeść”.
Proste słowa, a w jego ustach brzmią tak groźnie,
że nie sposób mu się oprzeć.
W słowniku Ohmy Tokity
nie ma takiego słowa jak „nie”.
SIEDEM DNI DO POJEDYNKU KENGAN
Dzień dobry.
Nazywam się Kazuo Yamashita.
Pracuję w Nogi Publications od 34 lat.
Mam 56 lat. Wciąż jestem w sile wieku.
„Udane życie osobiste
jest dla mnie źródłem szczęścia”.
To nie o mnie.
Śniadanie.
To mój starszy syn Kenzo.
O ile się nie mylę, w tym roku skończy 25 lat.
Odkąd w gimnazjum zaczął izolować się od ludzi,
nie wychodzi z pokoju.
Ostatni raz widziałem go dwa, trzy lata temu.
Mój młodszy syn w zeszłym roku rzucił szkołę.
Zadaje się z podejrzanym towarzystwem.
Do domu wraca tylko po to, by ukraść mi kasę z portfela.
Żona odeszła od nas dziesięć lat temu.
Wciąż nie wiem, czemu to zrobiła.
Został mi już tylko ten dom, kawałek ziemi
i 15 lat kredytu do spłacenia.
Tutaj umrę.
To tutaj?
Mapa chyba nie kłamie.
To dom Ohmy?
Wygląda na opuszczony budynek.
Oczywiście nie działa.
Przepraszam?
Ohma?
Chyba pomyliłem miejsca.
Ohma.
Jesteś w domu?
Podłoga jest kompletnie zbutwiała.
Co to było?
Co się tutaj dzieje?
Wchodzę.
Ohma.
Krew!
Nie podchodź, morderco!
Co ty robisz?
Ohma.
Co robisz? Jesteś ciężko ranny.
Dzwonię po pogotowie.
A, to?
To nie moja krew.
Właśnie sprzątam.
Co? Sprzątasz?
Tak, po tym.
„Po tym”?
Ależ ty hałasujesz.
Nie chcesz spróbować?
Przepraszam.
Nie jestem głodny.
Szkoda.
Spójrzcie tylko na jego ciało!
Co za rzeźba, co za mięśnie.
Jest niczym grecki posąg.
Co ja mówię?
To do mnie niepodobne.
Przy okazji.
Skąd wziąłeś tego dzika?
Zabiłem go.
Zabiłeś? Dlaczego?
Dlaczego?
A co ty zazwyczaj jadasz?
Zabijamy zwierzęta, by żyć.
To prawda.
Bez względu na postęp cywilizacyjny
nasza natura się nie zmienia.
Dziś widzimy tylko produkt końcowy.
Nie myślimy o zabijaniu zwierząt, bo nie musimy.
My też zabijamy i jemy zwierzęta, tak jak on.
Cóż za prosta odpowiedź!
Proste słowa najlepiej oddają prawdę.
Taka jest rzeczywistość.
Ohma mówi prawdę.
Hej.
Kazuo Yamashita.
Przyprowadziłeś kolegów?
Słucham?
Co?
Ale syf.
Jak można żyć w takiej dziurze?
Kim są ci ludzie?
Czego chcecie?
Domokrążcom dziękujemy.
Ja się tym zajmę.
Nie wtrącaj się.
Dobrze.
Wyczuwam ducha walki.
Chwileczkę.
Czy to Ivan Karaev?
Znasz go?
To rosyjski kickbokser. Ostatnio często wygrywa.
Co on tutaj robi?
To nic osobistego.
Czysty interes.
Następne tygodnie przeleżysz w łóżku.
W NASTĘPNYM ODCINKU
Niezwykła technika i talent.
Wróg o nieludzkiej sile
stanie przed Ashurą niczym mur.
Przed nim wielkie wyzwanie.