NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Ava?
Cholera.
Cholerny prysznic próbował mnie zabić.
A ty lubisz, gdy coś eksploduje w ciebie tysiącem strumieni lodowatej wody?
Może w twojej magicznej krainie
woda ma od razu idealną temperaturę,
ale tu trzeba poczekać na ciepłą.
Podobam mu się.
Wpadł, jakby miał zabić smoka, by mnie uratować.
Ustawię ci to.
I uratował mnie przed utonięciem.
I przed demonem z mojej wyobraźni.
Cholera.
Znowu zachowuję się jak żałosna Ava.
Nastrojowe oświetlenie, muzyka, terapia parowa.
Nie podobam mu się. Po prostu jest miły.
Tak.
Same najpotrzebniejsze funkcje prysznica.
Powiem mu, że umiem przenikać ściany.
Może nie umiem pływać ani brać prysznica, ale, kurna, zmartwychwstałam.
Czemu to takie skomplikowane?
Pierdolę. Powiedziałam to.
Jeśli chcesz, możesz użyć moich ustawień.
Użyć jego ustawień?
Flirtuje ze mną?
Ale muszę cię ostrzec. Są mocne.
Zdecydowanie flirtuje.
Fajna modyfikacja ciała. Gdzie ją robiłaś?
Co mojego ciała?
Blizna na plecach?
To wypadek samochodowy.
Pewnie zostało mi parę blizn.
Możemy zmienić temat?
Oczywiście.
Przepraszam. To idealny okrąg, więc…
Co?
To dziwne.
Śniadanie?
- Jasne. - Tak? Super.
Po co…
Spodziewali się nas.
Inaczej po co czekali tam najemnicy?
Nigdy wcześniej tak nie było.
Co się zmieniło?
Nic dziwnego, że jej nie znalazłyśmy.
W barach było pełno dziewczyn takich jak ona.
Łatwiej ją dostrzeżemy w dzień.
Musimy szukać dalej.
Trzeba więcej par oczu.
Zapytam w parafiach.
Ktoś musiał ją widzieć.
Znajdziemy ją.
Gdzieś jest.
Mordercy Shannon też gdzieś są.
Każda sekunda poświęcona tej dziewczynie przedłuża ich wolność.
Powiedz, że złożyłaś odłamek.
Żar wybuchu tak odkształcił części, że nie umiałam.
Gonisz za teoriami spiskowymi,
zamiast szukać Aureoli?
Masz na nią chrapkę, co?
Całe życie się jej domagałaś, możesz jeszcze poczekać.
Jasne, czemu nie? Nie żeby zależał od tego los świata.
- Chwila… - Wydymali cię z twojej spuścizny.
Możemy nie używać tego języka w kościele?
- Spuścizna? - Skupmy się na obecnym kryzysie.
Masz rację, Mary.
Jestem tu, bo moja rodzina wydała sześć Powierniczek
w ciągu trzech stuleci.
Zasłużyłam na miejsce Następczyni.
Trenuję dłużej i ciężej niż inne.
Wiedziałabyś, gdybyś przychodziła na sztuki walki.
Dziewczynko, mam dwie strzelby.
Z nimi nie potrzebuję sztuk walki.
Do odzyskania Aureoli cały Zakon jest zagrożony.
Może zajmij się czymś innym niż sobą.
Wystarczy.
To nie było w porządku.
Na pewno?
To nie jej miejsce.
Nigdy nie było.
Znów specjalne traktowanie.
Śluby to nie jedyny sposób na okazanie oddania.
Jest oddana Zakonowi jak ty.
Powinna być poddana.
Mary, wiem, że cierpisz.
Jak my wszyscy.
Obiecuję, że jak tylko odzyskamy Aureolę,
skupimy uwagę na sprzeczce w porcie.
To nie była zwykła sprzeczka, ojcze.
To była zasadzka.
Pociski przeciwpancerne nie służą do zwykłej ochrony.
Spodziewali się nas.
Byli gotowi.
Jak się nie dowiemy, kto ich wynajął i nie poskromimy, to…
Musimy iść.
Teraz.
Ten, kto to zrobił, zapłaci za to.
To nie był człowiek.
Demony nie obcinają głów i nie kroją ludzi.
Upiory nie.
Ale to…
mógł być tarask.
- Z dawnych zapisów? - Tak.
W przeciwieństwie do upiorów
tarask może przybrać postać cielesną.
Co znaczy, że może atakować fizycznie.
Może zabić.
Demona wyższego rzędu nie widziano od ponad wieku.
Widać Aureola zbyt długo była odkryta.
Lub wyczuwa słabość Powierniczki.
Czego chce?
Zdobyć Aureolę dla piekła.
Teraz gdy poczuł zapach, nie przestanie jej szukać…
zabijając każdego na swej drodze.
Tym bardziej Aureolę musi nosić ktoś na to gotowy.
Poszukam rękopisów na temat taraska. Zobaczymy, jakie strategie się sprawdziły.
Idź.
Zrób to dla Shannon.
Musimy znaleźć Avę przed taraskiem.
Kościół to utracił…
w czasach III wyprawy krzyżowej.
Podejrzewałem, że tu to znajdziemy.
Musi ważyć…
prawie sześć kilo.
- Nasze największe odkrycie, Kristianie. - Tak.
Komukolwiek płacisz, jest wart każdego grosza.
Według relacji z 1532 i 1749 roku…
taraski mogą pojawiać się wśród śmiertelników na krótko.
Są na uwięzi piekła.
- To dobra wiadomość. - Niby tak.
Ale tarask zawsze znajduje Dzierżyciekę
mimo tych ograniczeń.
Można go zabić?
Każdy zapis wysuwa ten sam wniosek.
Tylko Powierniczka z Mieczem Divinium może go zniszczyć.
Ojcze?
Jeśli tarask zdobędzie Aureolę
i weźmie ją do piekła…
co się stanie?
Piekło powstanie.
Niebo upadnie.
Niedobry dzień dla ludzkości.
- Wasza Eminencjo. - Siostro.
Ojcze Vincent.
Zostawiając wiadomość w twoim biurze, nie wiedziałem, że jesteś w okolicy.
Szczęśliwie jestem tu w innych sprawach.
Przez tysiąc lat Aureola pozostawała pod ochroną Zakonu.
Jak nasza największa broń przeciwko złu trafiła do niewierzącego?
Nasza chirurg zrobiła, co było w jej mocy.
To bezprecedensowa sytuacja. Nie było planu awaryjnego.
Tym przeoczeniem się zajmiemy.
Aureola jest naszym jedynym celem, dopóki do nas nie wróci.
Oczywiście. Pracuję nad tym.
Tego oczekuję.
Mogę jakoś pomóc?
Matka Przełożona pewnie mówiła ci o zasadzce w dokach
i o siostrze Shannon.
Tak.
Wygląda na to,
że ktoś interesuje się divinium.
To niefortunny moment.
Czy o czymś nie wiem?
Może gdy będziesz mniej zajęty.
Siostra Lilith jest Następczynią.
Jest gotowa?
- W pełni. - Dobrze.
Jej rodzina wspiera Kościół od I wyprawy krzyżowej.
Jej przywództwo uosabia obowiązek i rzetelność,
których dziś Zakon bardzo potrzebuje.
Informuj mnie o postępach, a ja osłabię we władzach poczucie,
że powinni ulżyć ci w obowiązkach.
Dziękuję.
Ojcze Vincent,
jeśli siostra Lilith nie otrzyma Aureoli do rana,
nie wiem, jak długo będę mógł cię kryć.
Niebo w gębie. Naprawdę to zrobiłeś?
Oglądałem z mamą programy kulinarne.
Znaczy: będzie walka o pilota, gdy leci Cake Wars.
Ogląda programy kulinarne nawet w obcych językach.
Nie wkurzajcie go. Chcecie, żeby przestał gotować?
Miło. Nigdy nie miałam grupy przyjaciół.
To nie są moi przyjaciele,
ale to grupa przyjaciół.
Czują się ze sobą dobrze.
I sami ze sobą, w swojej własnej skórze.
Dwa dni temu nie czułam 95% skóry.
Ja i moja skóra jesteśmy sobie obcy.
W końcu zobaczą, że nie jestem jak oni.
Że jestem dziwaczką.
Wszystko dobrze?
Tak.
Idę na plażę.
Nie będę pływać.
A nawet gdyby, to nie musisz mnie ratować.
Sama sobie poradzę.
Dobrze.
Super laska. Zrównoważona.
Mary.
Przyszłaś na lunch?
Nie wiem, co to.
Rzemiosło i jakość są wyśmienite.
Oboje wiemy, że to dzieło twoich rąk.
Nie ujawniasz tożsamości klientów i w normalnych okolicznościach
doceniam twoją dyskrecję.
Nie pytałabym, gdyby to nie było ważne.
Klient jest stąd.
Z nim pochlebstwa nie działają.
Będziesz musiała ładnie prosić.
Wybuch. Gadaj.
Powiedz, że mówisz po angielsku.
Mój hiszpański kuleje.
Ale aż taki zły nie jest.
Zostałem wynajęty.
Nie mogę ci pomóc.
Nie przesadzaj.
To nie było zbyt mocne.
Od dzieciństwa takiego nie widziałam.
Używasz go czasem?
Nie.
Jesteś jednym z tych, którzy lubią mieć fajny nóż,
żeby chwalić się kolegom…
„Czyj jest największy?”
Widziałam go raz w użyciu.
Dawno temu.
Ciął nim dokładnie tu.
Tętnicę ramienną.
A kiedy tę rureczkę się przetnie…
nic cię nie uratuje.
Inni mogą tylko patrzeć.
Wykrwawisz się w kilka minut.
Moja przyjaciółka nie żyje.
A ja chcę odpowiedzi.
Cześć, Ava.
Będzie dziś grzało jak księdza na zlocie skautów.
Z tą skórą dorastałaś chyba w ciemnym i smutnym miejscu.
Trafna ocena.
No proszę… ciemnym i smutnym?
To… dawne dzieje.
Twoje życie jest tak słodkie i łatwe, że happy hour musi cię dobijać.
- To był żart. - Tak.
Zawiera słowo „szczęśliwy”.
Nieważne.
Nazwałaś mnie słodkim?
Jeśli dom na plaży pasuje…
Nie przeszkadza ci „łatwy”…
Tu mnie masz.
A jeśli chodzi o to, że nie muszę cię ratować.
Zapomnij.
Pewnie nie wiedziałeś, że to robisz.
Nie.
Wiem, że sama dasz radę.
Wczoraj w basenie…
miło było komuś pomóc.
Zeszłej wiosny straciłem matkę.
Rak trzustki…
Wiedziałem, co to znaczy.
Byłem przygotowany.
Nawet szczęśliwy, bo bardzo cierpiała.
Tak.
Czasem ziemia usuwa ci się spod nóg.
Tak.
Wiem.
Po pogrzebie powiedziałem tacie,
że idę na spacer i…
od tamtej pory kręcę się po Europie.
Nie jestem przestępcą, tak jak myślałaś.
I tak cię lubię.
Dzwoni na kolację?
Randall lubi punktualność,
gdy dają darmowe przekąski, więc…
Wbijamy się dziś na zajebistą imprezę.
Pociąg do raju odjeżdża za 60 minut.
Te wspaniałe uderzenia pierwotnej doskonałości umami
same tu nie przyjadą.
Kawior.
Piarowskie imprezy mają najlepsze żarcie.
Jeśli nigdy nie jadłaś rarytasów, zrób to dziś.
Po takim opisie? O tak!
Stary… mogę się wtrącić?
Rozumiem, że chcesz zaimponować pani przy wejściu.
Moja kradziona przepustka dla prasy jest twoja.
Nie wierzę, że jestem w Arq-Tech.
Słyszałaś o tej firmie?
Czytałam w Wired o Jillian Salvius.
Głównie o biotechnice i neurointerfejsach.
Pomaga ludziom przesuwać rzeczy z pomocą umysłu.
Czyli to telekineza.
Ta kobieta codziennie tworzy supermoce.
Super.
Cholera.
Zabierze mnie do Świętego Michała?
Dbaliśmy o te kościoły?
- Kristian. - Witam.
Dziękuję za zaproszenie, ale powiedz…
Po co duchowny na konferencji prasowej
firmy technologicznej?
Kardynale Duretti,
twoja obecność mówi mi,
że znasz odpowiedź na to pytanie.
To ciekawość.
Czuję, że cokolwiek wymyśliła,
będzie mieć na mnie wpływ bez względu na moją obecność.
Doktor Salvius chce zniwelować przepaść
między naszymi domami
i zaprasza kardynała, by wyrazić opinię,
że religia i nauka to dwie strony tej samej monety.
Czy ta moneta jest warta tyle co sekret,
który ukradłeś z naszego sanktuarium?
No tak.
Zmieniłem się z watykańskiego archiwisty…
w korporacyjną dziwkę.
Nie. Rady, jakich udzielam doktor Salvius w kwestii Kościoła,
są pragmatyczne, nie święte.
Porzuciłeś wiarę.
Pokładam wiarę w prawdzie.
Po 30 latach w Kościele…
w końcu zrozumiałem.
Jeśli chcesz schodów do nieba,
nie wzywaj księdza, ale stolarza.
Wiara polega na zrobieniu pierwszego kroku,
gdy nie widać schodów.
Czyżby?
Zrobiłeś karierę, używając wiary jako trampoliny do zdobycia władzy.
Ale może będąc świadkiem…
prawdziwego cudu dziś wieczorem,
doświadczysz pokory.
Chętnie spróbuję.
Proszę.
Dziękuję!
Boże, to niesamowite!
Kosztuje 40 euro, więc lepiej się nie zakochać.
Za późno.
Jak chcesz wszystkiego spróbować, dużo jeszcze przed tobą.
Dotąd miałam ograniczone możliwości.
Nie dzisiaj. Prezentuj się.
Cholera.
Moja wina, amigo.
Tak mnie zauroczyła,
że nie patrzyłem naokoło.
- Wszystko dobrze? Przepraszam. - Tak.
Nie widziałem cię. Wybacz.
To było dobre.
- Masz inne kroki taneczne w zanadrzu? - O Boże, mnóstwo!
Super.
Wschodnie wyjście. To chyba to.
Przyjaciele…
Dziękuję, że stoicie przy mnie
u progu przyszłości,
jakiej nie mogliśmy sobie nawet wyobrazić.
Którędy do darmowych drinków?
Tędy.
Nawet tam nie patrzcie.
Jak wielu z was wie,
nasza eksploracja kwantowych rozwiązań
była głęboka i dalekosiężna.
I jak mój zarząd potwierdzi…
droga.
Z zaproszeniem czy bez,
muszę przekazać wiadomość z Watykanu
kardynałowi Durettiemu.
Więc…
dzięki opatentowanemu nadprzewodzącemu stopowi
mogę poinformować
o przełomowym odkryciu.
Mogę ustabilizować pole Higgsa
na pełną minutę.
Chwileczkę.
Dałeś jej divinium?
Nie. Sama odkryła artefakty
i dalej to robi.
Nie jestem magikiem,
ale to będzie wyglądać jak sztuczka.
Panie i panowie,
oto pierwszy na świecie portal kwantowy.
Muszę wyjąć rękę, zanim pole się zapadnie.
Co tu produkują?
Przyszłość.
Nie wierzę!
O Boże!
Zawsze o takim marzyłam. Boże!
Wózek inwalidzki?
Z siecią neuronową.
Chodźmy na imprezę.
Dobra.
Nie zbliżaj się.
Muszę to najpierw opanować.
- O Boże. - Rety!
O mój Boże.
Chodź! Na co czekasz?
Nie ma żadnych przycisków.
Użyj mózgu! Chodź.
O Boże. Dobra.
- Chodź! - Czyste szaleństwo.
Wasza Eminencjo, to zaszczyt.
Podzieli się kardynał swoim stanowiskiem w kwestii kwantów?
Stoję z nim pani na drodze, doktor Salvius.
Jestem pewien, iż wie pani, że ten „opatentowany stop”
to konsekrowana własność Kościoła.
Z całym szacunkiem, kardynale, Kościół nie może rościć sobie
praw własności do naturalnego metalu.
Co dalej, uświęcicie złoto?
Platynę?
„Kpimy z tego, czego nie rozumiemy”.
Artefakty, które pani wykopała,
to fragmenty relikwii.
Nalegam, by zwróciła je pani Kościołowi.
Tak.
Słyszałam, że Kościół od wieków gromadzi divinium,
trzymając je pod kluczem.
Wygląda na to, że chronimy je przed tymi,
którzy wykrzywiają i bezczeszczą
święte relikwie dla własnych korzyści.
I wykluczacie tych,
którzy wynoszą je na światło.
Dla dobra świata.
Doktor Salvius, ma pani do czynienia z siłami,
które nauka w swoim zadufaniu ignoruje.
Siłami, których nie rozumiecie.
Nie mówiąc o ich kontroli.
Wasz brak zrozumienia
będzie katastrofą dla nas wszystkich.
Może wróćmy na imprezę.
Tak.
Zobacz.
Reaguje na mnie.
Jak Jillian Salvius to robi?
Detektor ruchu?
Może czujnik ciepła?
O co chodzi?
Camila wrzuciła zdjęcie Avy do policyjnego systemu identyfikacji.
Mam dane z uniwersyteckiej kamery do monitoringu.
Dobra robota.
Może uda ci się je zawęzić.
Znajdź Lilith.
- Zaraz wychodzimy. - Już, ojcze.
Camila…
Dziękuję.
Rozważał ojciec, co zrobimy, gdy ją znajdziemy?
Nie da ojciec Aureoli Lilith?
Chcę rozważyć wszystkie opcje.
Myśli ojciec, że Ava została wybrana.
Musimy być ostrożni z decyzją, która może ją zabić.
A więc polityka.
Jestem tego świadomy.
Lilith długo czekała.
Poczeka jeszcze trochę.
A kardynał Duretti?
Jeśli Aureola jest bezpieczna,
zezwoli na pewną swobodę.
A jak mamy ją traktować, gdy ją tu sprowadzimy?
Każdy z nas ma moment…
gdy musi zdecydować,
co zrobi ze swoim życiem…
możliwościami, które nam dano.
Chcę dać jej wybór.
Nie pamiętam, by doktor Salvius wynajęła was na dziś.
Jak zapewne wiecie,
Arq-Tech używa ochrony wewnętrznej
na takich imprezach.
Mądra decyzja.
Jeśli chcieliście mieć tu intruzów…
Intruz numer jeden.
Dwa.
Że nie wspomnę jego.
Do rzeczy, panie Macready.
Posłała nas wtedy w ten rozpierdol.
Straciłem ludzi i ktoś za to odpowie.
Nie wyglądasz na naiwniaka.
Zadania, które podejmujesz, są ryzykowne.
Inaczej po co cię wynajmować?
Mieliśmy eskortować paczkę. To wszystko.
Doktor Salvius wie o waszej porażce.
Dużo pieniędzy wydano na wasze usługi
i inwestycja się nie zwróciła.
A wie, że jej zmotywowani przeciwnicy to taktycznie szkolone zakonnice?
Wiedziałem, że coś ukrywaliście.
- Pogadam z nią. - Nie.
Ty… jesteś na wezwanie.
Jak dobry żołnierz. I tyle.
Teoretyczne i praktyczne możliwości
są zadziwiające.
Teleportacja, badania nad energią,
leczenie i przedłużanie życia.
PRZYJEDŹ PO NAS IMPREZA SKOŃCZONA
Jesteś piękna.
I dziwna.
Tak… totalnie.
Ale i tak cię lubię.
Poruszyłam niebo i ziemię,
by upewnić się, że nasze badania…
Mamy intruzów. Trzeba ich znaleźć i zatrzymać.
Zajmę się tym.
Za mną, proszę.
Chodź.
Ava.
Hej! Chodź!
Hej! Widziałeś?
Nie zwalniaj. Uciekamy.
- Tam było zamknięte dziecko. - Jak my, gdy nas złapią.
Wracamy na imprezę, wtapiamy się i wychodzimy.
To miejsce ma coś wspólnego ze mną.
Ava.
Muszę.
Co? Nie. Co ty…
Co ty robisz?
Może Diego miał rację.
Może jestem szczurem w jakimś eksperymencie…
Halo?
…jak ten chłopiec.
Halo?
Chcę tylko porozmawiać.
Możemy sobie pomóc.
To muszę sama sobie pomóc.
Cholera!
Amatorzy.
Powiedz „Dobranoc”.
Znajdą ją.
Lepiej ją niż was oboje.
Okej, czekajcie.
Nie zrobiłam nic złego, więc…
- W nogi! - Cholera!
- Dokąd poszedł? - Z powrotem do piekła.
Zabiła go?
Bez miecza? Wątpię, by choć go zniechęciła.
Ava.
Pewnie masz mnóstwo pytań.
Tylko jedno.
Gdzie są pieprzone drzwi?
Czułam, że będzie niesforna.
Zadowolona?
Co za bałagan.
Bóg ma plan dla każdego z nas.
Łap ją za nogi.
Napisy: Anna Wiśniewska