Çeviri: Talha EKİNCİ talhaekinci78@gmail.com İyi Seyirler
Kay. Selam, Mike Adler Creswick Polisi.
Annen hakkında arıyorum.
Komşuları onu birkaç gündür görmemişler.
Ne yazık ki onun evine uğradım.
Ve ona olanlardan haberin var mı diye endişeleniyorum.
Müsait olduğunda beni arar mısın? Teşekkürler.
Nine?
Anne?
Nine?
Dur.
Orada bekle.
Anne?
Benim eski odama yerleşebilirsin.
Ne?
- Kay, Ne var? - Hiçbir şey.
Eğer ona bir şey olursa ararsın¦
- Tamam ararım. - Tamam.
Annen hala araba kullanıyor mu?
Bazen, ama arabası hala evin önünde.
- SağIık sorunları var mı? - Hayır.
80 yaşlarında ve bazen unutkanlığı var.
Geçen yıIbaşında evini su basıyordu.
En son ne zaman konuştun?
Epey oldu.
Biraz daha açıklayıcı olur musun?
Bu gibi durumlarda,
zamana göre hareket etmeliyiz.
Geçen gece Alex geldiğinde, annenin evden birkaç günlüğüne
belki de bir haftalığına ayrıIdığını hatırlamadığını söyledi.
Eğer onunla son konuşanın,
kim olduğunu hatırlarsan, biz de...
- Tabi. Elbette. Tabi. - .. kim olduğunu bilebiliriz¦
Pardon¦
Birkaç hafta oldu.
İşler çok yoğundu. NasıI olduğunu bilirsin.
Ne hakkında konuştunuz?
bir şey değil. Normal şeyler.
Tatil, buluşma ya da arkadaşlarını ziyaret,
hakkında bir şey söyledi mi?
Hayır. Bahsetmedi.
Arama stratejisinin tümünü biz gerçekleştireceğiz.
Tamam.
- Son zamanlarda çekilmiş bir fotoğrafını getirdin mi? - Evet.
Geçen senenin sonlarında çekilmişti.
Tanrım.
Harika...
Chester için yemek hazırlıyormuş.
Patronun izne çıkmanı onayladı mı?
Evet.
Aslında, hayır.
Galeride çalışmayı bıraktım.
Ne zaman?
Bir süredir.
Para kazanmak için ne yapıyorsun?
Barda vardiyalı çalışıyorum.
Hala üniversite planların var mı?
Bilmiyorum, Kay.
Peki hayatın boyunca barda mı çalışacaksın?
Evet, belki de.
Burada olmana sevindim.
Ne yapacağımı bilmiyorum.
Sanırım yapıyorsun.
Edna!
Edna?!
- Edna! Anne!
Edna?!
Anne?!
Edna?!
Yarın toplanacağız.
St Georges Gölü' ne geziyi konuşacağız
Nine, beni küçükken oraya götürürdü.
Nine?
Jamie?
Selam, Sam.
Neyin peşindesin?
Devriyedeyim.
Tamam.
Onu bulabildin mi?
Henüz değil.
En son ne zaman görmüştün?
Yıllardır görmüyordum.
Babam çok sık gelmemi istemezdi.
Neden?
Çok garip.
Bir nefes çekebilir miyim?
İznim var.
18 yaşındasın!
Ne zaman oldu?
Oh!
Teşekkürler, Jamie. Buna gerçekten ihtiyacım vardı.
İçeri girebilirim. Çok soğuk.
Benim de içeri gelmeme ne dersin? Sana Milo yapayım mı?
Hayır.
Her şey yolunda.
O vuruştan sonra D değil E' ye basacaksın.
Nereden biliyorsun?
Nine öğretti.
Elbette öğretti.
Çalmak için parmaklarım uygun değil sanırım.
Bir yerden sonra benden umudu kesti.
O kilitlerde mi yeni?
Sanırım korkmuştu.
Korktu mu? Neden?
Birkaç hafta önce beni aradı.
Eve birisinin geleceğini düşünüyordu.
Ne? Neden?
Kapılar açık bırakıImıştı, ışıklar da açıktı...
O...
.. koltuğun yeri değişmişti.
Tamam¦
.. bunu polise söyledin mi?
Her şeyi unutuyordu.
NasıI olduğunu bilirsin. Kendisi işte...
Beni neden aramadın? Arabayla gelirdim.
Yani ya olsaydı¦
O neydi?
Kay?
Bilmiyorum.
O ne?
Neler oluyor?
Hiçbir şey.
Uyu.
Anne?
Nerede...?
Nerelerdeydin?
Çay?
İyi misin?
Tek şerliydi, değil mi?
- Nine! - Oh!
Yarım saat önce.
Hayır... Hayır yaralanmadı.
O bana hiçbir şey anlatmayacak.
Ne zaman sorsam konuyu değiştiriyor. Hiçbir şey olmamış gibi davranıyor.
Sanki üç gündür kayıp değilmiş gibi...
Onu zorlamak istemiyorum. Sadece iyi olduğunu umut ediyorum.
Evet. Teşekkürler, Mike. Tamam. Hoşça kal.
- Göğsünde ağrı var mı? - Hayır.
Nefes almada güçIük? İdrar zorluğu?
İdrar zorluğu mu?
İşerken yanma var mı?
Hayır.
Her ikisi de yok.
Kızına doğru yavaşça yürür müsün?
- Edna, Doğum günün ne zaman? - 10 Nisan.
Peki ya kızınınki?
3 Mart.
Güzel.
Gördün mü?
Bu beni endişelendiriyor.
- İzin verir misin? - Evet.
Bu morluğun nasıI olduğunu biliyor musun?
Bir yere çarpmış olmalıyım.
Sakarlık.
Güvenliğin için birkaç hafta,
yalnız kalmamanı öneriyorum.
- Bu gerekli mi? - Üzgünüm, Edna. Israr ediyorum.
Demek ev hapsindeyim.
Onlara acil aile durumu olduğunu söyle.
Biliyorum, ama gayet te becerikli.
Bir ya da iki hafta.
Ne umuyorsun...?
Evet. Tamam. Tamam. Mail ile gönder.
Kapatmalıyım, Luce.
Nedir?
Nerede olduğunu biliyor musun, Anne?
- Neresi? - Hayır, sana soruyorum.
Dışarı çıktığımı umuyorum.
Dışarıda nereye?
Polisi arayacağını bilseydim, evde kalırdım.
Geceliğinde kan var.
Yardıma ihtiyacın var mı?
Ne için?
Her yerde küçük notlar var, Anne.
Benim evim. İstediğim gibi dekore ederim.
Bana neler olduğunu anlat!
Bugün biraz ağırdan alabilir miyiz?
Nine yorulmuş olmalı.
Nine?
Çayını getirdim.
Bu ne hizmet!
Annem için özür dilerim.
Senin için endişeliydi.
Hepimiz endişeliydik.
Onu artık takmamalıyım.
Yaşlandıkça küçüldüğünü söylerler, ama gittikçe parmaklarım şişiyor.
Çok hoş.
Senindir.
Nine, bunu alamam.
Bir gün ihtiyacın olabilir.
Annenin ihtiyacı oldu.
Toparlanmışsın.
Lütfen bırak. Düzenim böyle.
- Ne yapıyorsun? - İş.
Şuna bak.
Öyle olsaydım.
Çizebilir.
Evet.
Tanrım, bunu yıllardır görmemiştim.
Dur. Bu nedir?
Büyükannenler miras bıraktıkları eşyaların içindeydi.
Büyük büyük babam orada yaşamış.
- Kendi başına mı? - Evet. Tüm bu hikayeler anlatıIır.
AnlaşıIan, son zamanlarında aklı başında değilmiş,
ve ne kadar kötü olduğunu kimse bilmiyor.
Ona gerektiği kadar ilgi gösterilmemiş, bilirsin işte.
Evet.
Bunu gördüğüme sevindim.
Yaramazlık yaptığımda Annem beni odaya kilitlemekle tehdit ederdi.
Şu aşağı kattaki camın aynısı değil mi?
Evet.
Evet evi yıktıklarında, bazı camlarını
bu evi inşa ederken kullanmışlar.
Yarın birkaç saat anneme göz kulak olur musun?
- Nereye gidiyorsun? - Melbourne' a geri dönüyorum.
- İşe mi döneceksin? - Hayır. Ben...
Emeklilik için bir yer ayırtmıştım.
Nineni eve tıkamazsın.
İsmini önceden duymuştun. Nerede olduğunu bilmiyordu.
Hatırlayabildiğini sanmıyorum.
Duyduğum bu değildi.
Kendi başına yaşayamaz, Sam.
- Neden senin yanına taşınmıyor? - Çünkü bu uygun değil.
Evinde birçok oda var.
Oda sorun değil. Gözetilmesi gerekir.
İşler böyle yürümez mi?
Annen senin altını değiştirir sonra da sen onunkini.
Bu durumda benimle aynı tarafta olmalısın.
Ninen bundan hiç bahsetti mi?
Nine için en iyisi bu.
Ne sesi?
Hayır. Ben bir ses duymadım.
Söyledim. Sana bir şey olmadığını söyledim.
Kimse yok.
Beni korkutuyorsun.
Anne?
İyi misin?
Gidiyor musun?
Hayır, Anne.
İyi.
İyi olacak mısın?
Anne?
Anne, ne var?
O burada.
Yatağın altında.
Hayır, yatağın altında bir şey yok, Anne.
Emin misin?
Evet.
Benim için bir bakar mısın?
Lütfen.
Gördün mü? bir şey yok.
Bakmadın.
Kahretsin!
Bunu bilerek yaptın.
- Ne yaptım? - Onu bilerek düşürdün!
- Neden yapayım ki? - Bilmiyorum.
- Başını mı vurdun? - Evet! Evet!
Annenin bilişsel bozukluğu olduğunu mu söylüyorsun?
Evet. Ben, bilmiyorum.
Her şeyi unutuyor. Ayakta dolaşmaya başladı.
Buradaki personeli 7 gün 24 saat arayabilirsin.
Burada özgürce tehlikelerden uzak yaşadığını düşün.
Sadece burada.
Binanın bu tarafı okyanus manzaralı.
Her odada korkuluklar var,
tuvaletler yüksekte,
Annenin yatağa yatıp kalkmasına yardım edilir.
Yok, o bu işleri yapabiliyor. Hareketli ve gayette aktif...
Böyle bir yere hazır mı ondan emin değilim.
Beş yıIdızlı bir hayat.
Hayat stili ve terapi programları da var.
sakatlık desteği, bilgisayar dersleri de var.
Annen arkadaşlar da edinecek.
Dinlenme odası tam donanımlı, ve her Pazar gecesi...
â™ª Senin için yaptıklarım
â™ªKasım yağmurlarını
â™ª Temmuz güllerine çevirebilirim
â™ª Bunlar senin için, Senin için yaptıklarım
â™ª İyi bir müzisyen olmamama rağmen... â™ª
Benimle dans et, Kimmy.
â™ª Her zaman ettim... â™ª
Pardon?
Dans et benimle, Sammy.
- Ah! - Hayır...
Evet! Haydi.
Tatlım.
- Çaça yapmasını biliyor musun? - Kesinlikle hayır.
O zaman ders zamanı.
Bir, iki, üç. Ve bir, iki, üç.
- Ve... İşte Çaça! - Tamam.
Ve... Bayanı kolundan döndür
- Oh, "Bayan". - Ve, tekrar.
Ve bir de Sammy için.
â™ª Geçmişteki gibi
â™ª Saat gibi... â™ª
Bu beni yoruyor.
â™ª Sana yalvarıyorum
â™ª Kal
Burada kendini yalnız hissediyor musun?
â™ª Geçmişteki gibi
â™ª Saat gibi... â™ª
Jamie buraya pek gelmiyor, değil mi?
- â™ª SarıI bana... â™ª - Kim?
Yan odadaki, Jamie
Oh.
Rötar.
â™ª Burası açık
â™ª Atmosfer
â™ª Paylaşmalıyız... â™ª
NasıI...
Creswick' e taşınsam bana ne dersin?
Bunu neden yapmak isteyesin ki?
Sana daha yakın olmak için.
Sana yemek yaparken, temizlikte falan yardım ederim.
Senin fikrin mi yoksa annenin mi?
Benim.
Nerede yaşayacaksın?
Burada. Senin evinde.
Hiç sanmam.
Ben... tasalanılacak biri değilim, Kay.
Ben... Ben, Sam, Nine.
Kim olduğunu biliyorum.
YaşIı birinin evine taşınmaktan daha iyi olmaz mı?
Şu an Anne' nin olduğu yer - Melbourne' da bir yer ara.
Bırak ta yardım edeyim.
- Bu nedir? - Ne?
- Bununla ne yapıyorsun? - Ne demek istiyorsun?
- Bu benim. - Evet, Nine, Bunu bana verdin...
Benden çalmaya çalışıyorsun. Beni soymaya çalışıyorsun.
- Hayır. Hatırla... - Geri ver.
- Geri ver! - Oh. Nine.
Tamam! Al.
Nine?
Bunlar okul karnelerim mi?
Onları atıyor musun? Onları saklayacağını düşünmemiştim.
Biraz yer açmalıyım, değil mi?
Ne için, Anne?
O buraya taşınıyor.
Hayır. Taşınmıyor...
Sanırım kafan karıştı, Anne.
Senin fikrin olduğundan emin değilim.
Melbourne nasıIdı?
Her şey yolunda mı, Nine?
Burayı sevmiyorum.
Bunun için mi kilit taktın?
Sanırım buradan içeri girdi.
Kim?
Eve kim girdiyse.
Büyükbaban öldüğünden beri, bu ev...
.. çok yabancı. Büyük, falan işte.
Ondan kalan tek şey bu ev.
Tüm hatıralarımız.
Taşınacağına sevindim, Sammy.
Emin misin?
Nine?
Kay?
Anne?
O ses de ne?
Sanırım evde bir şey var.
Aşağıya inmeliyim.
Aşağıda birisi var.
Orada her şey yolunda mı, Anne?
Sammy?
Kendimi tuhaf hissediyorum. Anlatabilirim.
Bazen bana bakıyorlar ve ben... Gerçekten onlar mıdır sanmıyorum.
Kay ve Sammy' e benziyorlar, ama onlar değil.
Onlar gibi davranıyorlar.
Ne düşünüyorum, biliyor musun? Sanırım sabahı bekliyorlar.
Sanırım yatıp uyanmamamı istiyorlar.
Ve beni gömüp çürümemi bekleyecekler.
Seni görebiliyorum.
Kiminle konuşuyorsun?
- Nine, kanıyorsun. - Kendim icabına bakarım.
- kendini yaralamışsın. Sadece... - Hayır!
- Nine, dur! - Çık dışarı!
Git buradan!
Çık dışarı! Çık! Burası benim odam!
- Evimden çık! - Üzgünüm!
Selam, Sam.
- Selam, Jamie. NasıIsın? - İyiyim.
- Baban evde mi? - Evet...
Baba?!
Alex, ne oldu... Jamie ve Nine ile mi ilgili?
Saklambaç oynuyorlardı ve saklanma sırası Jamie' deydi.
Saklandı. Sanırım kilitli bir dolabın içine.
Oraya geldi ve kilitleyip onu orada bıraktı.
Sanırım oyun oynadıklarını unutmuştu.
O dolapta saatlerce kilitli kaldı.
Eve dönmediğinde, oraya gittim ve onu...
.. Edna onu görmediğini söyledi.
Ama üst kattan çığIıklarını duyuyordum.
Kapıları tırmalamaktan ojeleri tırnaklarının altına işlemişti.
Bu yüzden biraz mesafeliyizdir.
Evet. Elbette.
Anladım.
Jamie buna katlanmak zorunda, üzgünüm.
Tamam.
Anne...
Anne, dur.
Dur!
Tanrım!
Ne yapıyorsun, Anne?!
Hayır! Hayır!
- Ver şunu! - Hayır, Anne! Hayır!
Hala annenim, Kay!
Bence bunlar burada daha güvende olur.
Bunun doğru olduğundan emin misin?
Neden güvende, Anne?
Bilmiyorum.
Kötü fikir olduğunu biliyordum.
O camdan nefret ediyorum.
Kapıdan her girişimde ona bakmaktan bıktım.
Aslında..
.. evde bir soğukluk var.
Şimdi kendimdeyim işte. Tüm yapmak istediğim bu.
Düşünmeye devam ediyorum...
.. belki beni bekliyordur,
belki de en güçsüz anımı bekliyordur.
Yeteri kadar yalnız kaldım.
Bana dokunmaması için kendim gömmeyi istedim.
Eve gitmek istiyorum.
Keşke... Keşke geri dönebilseydim...
.. geçmişe.
Her şeyi kaybediyorum, Kay.
Hayır. Her şey yolunda. Kaybetmiyorsun.
Buradayım, sana yardım için, Anne.
Benimle eve gel.
Melbourne' a. Evime taşınır mısın, Anne?
Üzgünüm.
Üzgünüm. Burada kalamayacağım için üzgünüm.
Lütfen sana yardım edeyim.
Evet mi?
Evet.
Nerede...
Ben...
Herkes nerede?
Fotoğraf albümün mü?
Burada.
İşte burada.
Herkes nerede?
Buradalar. Buradalar. ben de buradayım.
Geçti, Anne.
Anne...
Seni bırakmayacağım.
Yemek hazırlayacağım. NasıI hissediyorsun?
Teşekkürler, tatlım.
Sam, geri döndük!
Bu da...?
Ne böyle...
Ne?
Hayır, hayır.
Anne?
Anne!
042' yi aradınız...
Her şeyi burada.
â™ª Saat gibi belki
â™ª Sana yalvarıyorum, Iütfen... â™ª
Bir şeyler yemelisin, Anne.
â™ª Biraz daha kal
â™ª Geç saate... â™ª
Anne?
â™ª Saatlerce belki
â™ª SarıI bana
â™ª Aşkını güçIü hisset... â™ª
â™ª Saatlerce belki
â™ª Yalvarıyorum sana, Iütfen
â™ª Biraz daha kal... â™ª
Tanrım! Anne!
Anne, haydi.
Anne?
Anne? Anne?
Anne!
Tanrım! Anne!
Anne! Ne yapıyorsun, Anne?
Kes şunu! Anne! Aç...
Anne...
Anne! Hemen aç şu kapıyı! Anne!
Göğsün, Anne...
Anne?
Anne? Anne, kes şunu.
Anne!
Anne?
Kahretsin...
Ne?
Bu da ne?
Ne...?
Anne?
Anne, Iütfen, artık dönebilir miyiz?
Sen Kay değilsin.
- Seni tanımıyorum. - Hayır! Anne!
Hayır!
Anne? Anne?
Anne?
Hayır!
Anne?
- Anne? Sam!
- Anne?! - Neredesin?
- Aşağıdayım! - Nerede?!
Burada!
Sam! Sam!
Sam! Anne değil...
Artık O "O" değil.
- Anne... - Evet.
Burada. Ver onu bana.
Onu bana ver.
Tut şunu. Tut!
Anne?
Nine, sen misin?
Tamam, Sam.
Her şey yolunda.
Anne!
Haydi, Sam, haydi! Oraya doğru!
Haydi!
Çık oradan!
Haydi!
Anne...
Yakaladım seni! Tuttum!
Çek beni...
Neredeyse çıktın!
Tuttum seni!
Çıkar beni! Çıkar beni buradan!
Çek beni!
Hayır! Anne!
Anne! Anne!
Anne!
Haydi.
Kay.
Anne?
Haydi.
Anne, o nedir?
Onu bırakamam.
Ne?
Anne!
Lütfen yapma! Artık Ninem değil!
Ninem değil!
Anne!
Lütfen geri dön!
Anne!
Anne, ne yapıyorsun?
Anne? Anne, Iütfen gidelim!
Anne!
Çeviri: Talha EKİNCİ talhaekinci78@gmail.com