Pamiętałeś o sprayu na owady?
Tak. I o kremie z filtrem.
- Okej. A apteczka i baterie? - To nie jest mój pierwszy biwak.
Tak, wiem. Jesteś ekspertem.
Rozumiem. Ale chcę się upewnić, że mamy wszystko,
bo nie skoczymy do sklepu.
Wszystko ogarnąłem.
Pomóż mi rozstawić prysznic solarny, gdy tam dojedziemy.
- Czemu nie skorzystamy z rzeki? - Do kąpania?
No tak.
Czemu tak na mnie patrzysz? O nie.
- Spodoba ci się prysznic. - O Boże.
Zadzwońmy do Brie, nim stracimy zasięg.
CLOVER CANYON 32 KM
Hej. Myślałam, że jesteście już na miejscu.
Już prawie. Chcieliśmy tylko z tobą porozmawiać.
Jutro jest rozprawa. Chcieliśmy spytać, jak się masz.
I powiedzieć, że jesteśmy z ciebie dumni.
Myślimy o tobie.
Jesteście mili. Mam się dobrze.
Trochę się denerwuję, ale poradzę sobie.
Cieszę się, że Brady cię wspiera.
Właściwie to jadę do Sacramento sama.
Jak to? Coś się stało?
Nie, zdecydowałam, że chcę to zrobić sama.
Na pewno? Możemy zawrócić.
Nie, dajcie spokój. Ale doceniam to.
Pamiętasz, co powiedziałam?
Słuchaj mnie. Pomoże mi świadomość, że dobrze się bawicie.
Myślę, że damy radę to zrobić.
Dobra. Pozdrów mamę.
Uwielbia pozdrowienia od ulubieńca.
Nie martw się. Pozdrowię.
Dobra. Tracimy zasięg, zobaczymy się, jak wrócimy.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
PRZYKRO MI Z POWODU WCZORAJ. MOŻEMY POGADAĆ?
Dzień dobry
Przegadaliśmy całą noc
Dzień dobry, dzień dobry
Fajnie jest siedzieć długo w nocy
Dzień dobry, dzień dobry
Nie wiedziałam, że umiesz śpiewać i tańczyć.
Nie nazwałbym tego tak.
Przez kilka lat grałem w teatrze w liceum, ale to tyle.
Ty jesteś aktorką.
Okej. Niech zgadnę. Zrobiłeś to dla dziewczyny.
W zasadzie to dla nauczycielki, pani Farzi.
Najlepsze cztery lata mojego życia.
Myślałam, żeby wystawić Deszczową piosenkę
podczas zimowego festiwalu.
Musisz iść na przesłuchanie.
Moje dni śpiewu i tańca już minęły.
Błagam, masz wrodzony talent.
Twoi pacjenci przyszliby cię oglądać.
Właśnie tego się boję.
- Myślałem, że masz wolne. - Mam.
Chciałam tylko przynieść świeże kwiaty
i zrobić ci kawę, bo Doc też ma wolne.
Masz całkiem luźny grafik,
ale gdybyś czegoś potrzebował… Zadzwoń.
Nie chcę ci przeszkadzać.
Ale będę tęsknić.
Doc się dobrze czuje?
Nie mówił, że dziś nie przyjdzie.
Tak. Jest zdrów jak ryba.
To sprawa osobista.
Okej.
Proszę oprzeć głowę.
Zastrzyki naprawdę działają.
Od kilku dni miałem problemy. Drobne problemy.
Lekarz powinien widzieć, co się dzieje.
Proszę patrzeć na krzyżyk i nie mrugać.
Jak to wygląda?
Na razie dobrze.
Teraz lewe oko.
Tylko…
A jak to wygląda?
Mamy świetne zdjęcia.
Doktor Peterson sprawdzi wyniki badań.
Dzięki.
Hej. Dzień dobry.
Teraz wiem, dlaczego masz sypialnię nad barem.
Nie. To nie tak.
Zwykle mam najemcę, ale się wyprowadziła.
Nie oceniam.
Nawet mi się to podoba.
Mógłbyś?
Wczoraj było fajnie.
Czyli zostaniesz na śniadanie?
Mam świetny przepis na francuskie tosty.
Świeże truskawki, mascarpone.
Nie. Dzięki.
Nie jadam śniadań,
czy tego, co właśnie powiedziałeś.
Okej. Mogę ci zrobić coś innego.
Jesteś uroczy.
Spóźnię się.
Mogę do ciebie zadzwonić?
- Chętnie się spotkam. - Wiem, gdzie cię szukać.
Na poddaszu do seksu dogodnie ulokowanym nad barem.
Nie do tego służy.
O Boże, ale tu jest pięknie.
A nie mówiłem?
Nikogo w promieniu wielu kilometrów.
Jak znalazłeś to miejsce?
Pamiętasz Brada?
Brada? Tak. Dostał zawału na wysokości 900 metrów. Pamiętam go.
Udzielał mi lekcji latania nad tym kanionem.
Dlatego że nikogo tu nie ma, na wypadek gdybym się rozbił.
Wszystko po kolei. Rozładujmy samochód.
Przypomnij mi, dlaczego nie zabraliśmy Airstreama?
Biwak bez namiotu nie jest biwakiem.
A czym jest biwakowanie z dmuchanym materacem?
Byciem zaradnym.
Nie pozwolę mojej ciężarnej narzeczonej spać na ziemi.
- Dlatego tak dobrze się dogadujemy. - Jesteśmy zgraną drużyną.
Coś jest w krzakach.
To pewnie wiewiórka.
To nie jest wiewiórka.
- Mam to wypłoszyć? - Poproszę.
Przerażającą wiewiórkę?
- Tak. Mógłbyś? - Okej.
Nic ci nie będzie.
Hej, wiewiórko.
Tak, ma wielkie pazury.
Nic nam nie będzie.
A nie mówiłem?
Mamy cię!
Padnij, Mel. Szybko. Wpadliśmy w zasadzkę.
Wyatt, Olivia. Przeszkadzacie tym miłym ludziom?
Przepraszamy. Na chwilę odwróciliśmy wzrok.
Nie ma sprawy. Nic się nie stało.
Pracujesz w klinice w Virgin River?
Tak, pracowałam. Jestem Mel. A to jest Jack.
Jack Sheridan. Poznałem was w barze.
Jestem Johnny, a to mój mąż, Adrian.
Wyglądałaś znajomo. Miesiąc temu byliśmy tam z Henrym.
Byłaś dla niego miła.
Tak, pamiętam cię. Miałeś infekcję ucha, prawda?
- Tak. - Właśnie.
- Wyleczyła cię? - Tak.
Tak.
Miło cię znowu widzieć. I przepraszamy.
Już nie będą wam przeszkadzać.
Nie zauważycie, że tu jesteśmy.
Okej. Pa.
- Dobrze. - Przepraszam!
Tak.
- Nie jest tak spokojnie. - Nie.
Wdech.
I wydech.
Głowa do góry i rozciągnij.
Jeszcze raz.
Jak skręcanie się w precel ma mi pomóc leczyć uraz mózgu?
Mówiłaś, że chcesz się wziąć za rehabilitację.
Udowodniono, że joga pomaga poprawić równowagę i skupienie…
Tak. Muszę otworzyć drzwi.
Dzień dobry. Wpadłam zaprosić was na wycieczkę do spa.
Miło byłoby trochę sobie dogodzić.
Lydie i Muriel też tam będą.
Dzień w spa dobrze by ci zrobił. Nie sądzisz?
To zależy. Brutus też idzie?
Jeśli mówisz o Jo Ellen, to nie wiem, czy przyjdzie.
To nie wiem, czy dam radę.
Vernon jeszcze nie wrócił, a dzięki Jo Ellen
wszyscy wiedzą, że nie mogę prowadzić.
- Ja cię zawiozę. - Cudownie.
To załatwione. Spotkamy się w południe w Crystal Waters Spa.
Wiem, że masz mi pomagać, ale trochę przesadzasz.
Dziękuję.
Brie.
Mike. Hej. Przepraszam. Nie widziałam cię.
Jak się masz? Myślałem o tobie ostatnio.
- Doprawdy? - Tak.
Tęsknię za naszymi obserwacjami.
Ja też.
Byłam bardzo zajęta pracą.
Dowiedziałeś się, kto podłożył bombę na łodzi Calvina?
Sprawa wciąż jest otwarta,
ale Calvin nie żyje, więc Brady powinien być bezpieczny.
Racja.
Wszystko w porządku?
Nie. Szczerze mówiąc, to jestem w rozsypce.
Po prostu mam sporo na głowie.
Gdy ja jestem w rozsypce,
a to zdarza się całkiem często…
Zamknij się.
Lubię myśleć, że w rzeczywistości jestem szychą.
Że mam ważną pracę, ludzie na mnie liczą, i że sporo się napracowałem, by tu być.
A potem mówię to sobie na głos z entuzjazmem.
- Spróbuj razem ze mną. - Nie ma mowy.
Dobra. Jestem…
- Jestem… - Jestem szychą.
- Mam ważną pracę. - Mam ważną pracę.
- Ludzie na mnie liczą. - Ludzie na mnie liczą.
- Napracowałem się, by tu być. - Napracowałam się, by tu być.
- Jestem szychą. - Powiedziałam to.
- Jestem szychą. - Dobra. Jestem szychą. Rety.
Lepiej?
Tak, czuję się trochę lepiej.
Okej.
Zadanie wykonane.
Do zobaczenia.
Na razie.
Dobra. To powinno wystarczyć.
Dobra. Drewno przyniesione, namiot rozstawiony, wszystko rozpakowane.
Wszystko zgodnie z planem.
Z planem?
Teraz wycieczka, nim zrobi się za gorąco.
Potem możemy się ochłodzić, pływając, i zjeść lunch.
A później dokończę obszywanie sukienki.
Sporządziłaś listę wszystkich swoich list?
Żeby mieć w nich porządek.
Nie chcę być tym, który ci to mówi,
ale idea biwaku polega na tym, że masz się odprężyć,
zrelaksować, dać się ponieść,
być jednością z naturą.
A natura jest nieprzewidywalna.
Cześć!
Co tam, mali ludzie?
- Cześć. - Zagracie z nami?
Dalej, kolego! Dasz radę!
- Dawaj! - Dasz radę.
Okej, tak też może być.
Wygrałem!
Przybij piątkę.
- Tak! - Hej!
- Oszukujesz - To drobiazg.
Nie, ma rację. Nie można używać rąk.
- To tylko gra. - Która ma zasady.
Trzeba ich przestrzegać.
Nie martw się. Uda nam się.
Dobra. Dalej, byku.
Dawaj! Kopnij ją.
- Przysięgali, że nie będą was niepokoić. - Nie ma sprawy.
Okej.
Dawaj, Henry.
- Świetnie radzi sobie z dziećmi. - Prawda?
Spodziewamy się dziecka.
Co? Nie żartuj. Gratuluję.
Dziękuję. Tak. Jesteśmy…
Bardzo podekscytowani.
Lepiej się przygotujcie, bo wszystko się zmieni.
Jack będzie świetnym tatą. Spójrz na niego.
- Poprośmy go, by był naszą nianią. - Tak.
Od ośmiu lat nie byliśmy sami.
- Naprawdę? - Tak.
O rety. Może idźcie gdzieś razem? Popilnujemy dzieci.
- Serio? - Tak.
- Jesteś darem niebios. - Pewnie.
Chętnie pójdziemy na wycieczkę.
- Tak. - Świetnie.
Łamacz pleców.
- Kochanie. - Tak.
Oni pójdą na wycieczkę, a my popilnujemy dzieci. Dobrze?
Żartujesz? Pewnie. Bawcie się dobrze.
- Wymiatacie. - Tak.
- Niedługo wrócimy. - Spokojnie.
- Obiecujecie się zachowywać? - Tak, tato!
Dziękujemy.
- Bawcie się dobrze. - Dzięki.
Ścigamy się do pirackiego statku.
Tak!
Brie.
Hej.
Brady, co tu robisz?
Wiem, że nie chcesz, bym jechał do Sacramento,
ale chcę cię wspierać.
Te nieśmiertelniki przypominają mi, że jestem w stanie przetrwać wszystko.
Niech zrobią to samo dla ciebie.
To bardzo miły gest, Brady.
Ale niczego nie naprawi.
Jeśli chcesz to naprawić, musisz znaleźć wyjście z tego bałaganu.
Hej.
- Cześć, Denny. - Wcześnie wróciłeś.
- Myślałem, że będziesz w klinice. - Postanowiłem wziąć wolne.
Wszystko w porządku?
Nie ma się czym martwić.
W razie czego będę u siebie.
Właściwie…
Pójdziesz ze mną na ryby?
Tak. Obiecałeś, że mnie nauczysz.
Dziś jest ten wielki dzień. Spotkajmy się za 10 minut.
Dobry plan.
Hope, przyjechałaś.
Nie uprzedziłaś mnie, że ona tu będzie.
Niespodzianka.
Niezbyt dobra.
Sytuacja była ostatnio trochę napięta,
ale takie rzeczy nie mogą psuć naszych relacji.
Jesteśmy zgraną grupą.
Jak długo na to czekałaś?
Tylko to Connie wymyśliła, by zebrać nas razem.
Wszystkie jesteśmy rozsądnymi dorosłymi. Trzeba to wykorzystać.
Musimy. Kupiłam pakiet dla seniorów i nie dostanę zwrotu pieniędzy.
Co to za zapach? Jest wszędzie.
To zapach odmłodzenia, moja droga.
Gorące źródła wydzielają pewien aromat.
Odmładzanie cuchnie.
Drogie panie, wszystko zaplanowałam.
Najpierw wskoczymy do sauny i się rozgrzejemy.
Ciocia ma to pod kontrolą. W razie czego dzwoń.
A ty dokąd?
Jeśli ja muszę się rozebrać, to ty też.
Proszę bardzo.
Jedno piwo, dwa korzenne.
Już podaję.
Ktoś ma dziś dobry humor.
Daj spokój. Zawsze mam dobry humor.
Nie.
Coś się zmieniło.
Ktoś tu zaliczył, co?
Nie masz stolików do obsłużenia?
Kto to był?
Proszę. Możesz przestać?
Dobrze.
Strażaczka przyszła wczoraj na drinka.
Strażaczka? Nieźle.
- Spotkasz się z nią znowu? - Ja…
Chciałbym, ale nie zostawiła mi swojego numeru.
Wyszła z uśmiechem na twarzy?
Tak? To zrobiłeś wszystko, co trzeba, przyjacielu.
No nie wiem…
Przywykłem do tradycyjnej formy zalotów.
Takiej, w której są zasady.
A tym razem jest inaczej.
Jakby to ona siedziała za kierownicą.
Usiądź wygodnie i ciesz się jazdą. Może nawet ci się spodoba.
Pomocy. Niech ktoś mnie uratuje.
Ja cię uratuję!
Wy skorupiaki. Zmiażdżę was wszystkich!
Oddaj mi tę dziewczynę.
O nie.
Wyatt, nie tak blisko twarzy.
O nie. Dobra. Pobawmy się w coś innego.
Daj spokój. Dobrze się bawią, prawda?
Tak.
Oby twoje bycie fajnym tatą, nie znaczyło, że utknę w roli złego gliny.
Żadne z nas nie musi być złym gliną.
Tak, ale dzieci potrzebują struktury.
Tak, ale muszą się też bawić.
- Tak. - Tak. Muszą się bawić.
Tak. I mogą to robić, ale z pewnymi granicami.
- Wyatt, oddaj to! - Tak.
Dzieciaki, uważajcie.
Mój łokieć!
Nieźle.
Tak. Trzymaj prosto. Nie za szybko.
Właśnie. Tak lepiej.
Miło, że tu jesteś, Denny.
Miło tu być.
Wciąż myślisz o podróżach?
Ostatnio o tym nie myślałem.
Zgaduję, że to przez Lizzie.
Sprawy między wami układają się całkiem nieźle.
Tak.
Nigdy nie spotykałem się z kimś takim.
To znaczy?
Ona żyje chwilą.
Dzięki niej skupiam się na teraźniejszości.
Tak.
Naprawdę ją lubisz, co?
Tak, bardzo.
Wiesz…
Lizzie to niesamowita młoda kobieta, a ty masz szczęście.
Ma głowę na karku
i zrobi wiele dla ludzi, na których jej zależy.
To jedne z cech, które podobają mi się w niej najbardziej.
Moim zdaniem możesz mieć to i to.
Co masz na myśli?
Podróżowanie po świecie to wspaniałe doświadczenie,
a jeszcze lepiej jest robić to z kimś,
na kim naprawdę ci zależy.
Naprawdę zaczynasz to łapać.
To nie takie proste.
Nieźle.
Ciociu Connie?
Co jeszcze masz w planach?
Następna jest kąpiel błotna.
Czy w tym miejscu jest coś normalnego, jak manicure?
Co jest takiego fajnego w poceniu się w pudle?
Sauna doskonale otwiera pory.
I ujędrnia. I napina skórę.
Zaczęłam chodzić do sauny w twoim wieku,
a teraz ludzie mówią, że wyglądam dziesięć lat młodziej.
Ludzie kłamią.
Hope. Nie bądź zazdrosna.
Wybacz, Muriel. Nie chciałam być niegrzeczna.
To pewnie przez uraz mózgu.
Ja też lubię siedzieć w saunie.
Tylko to pomaga mi z osobistymi wakacjami.
Co to takiego? Nieważne. Nie chcę wiedzieć.
To uderzenia gorąca.
To jedna z wielu rzeczy, które cię czekają w przyszłości.
Mam na to jeszcze dużo czasu.
O nie. Zdziwiłabyś się, jak szybko mijają lata.
Czuję się, jakbym dopiero wczoraj była w twoim wieku.
Za każdym razem, gdy patrzę w lustro, zastanawiam się, kto patrzy na mnie.
Zawsze czułam presję, by…
trzymać się młodości.
Pewnego dnia obudziłam się i pomyślałam:
„Dlaczego się torturuję?”.
Każdy może być młody.
Ale nie każdy ma szczęście się zestarzeć.
Masz rację, Lydie.
Szkoda, że nie ma tu z nami Lilly.
Stara koszulka i lód powinny wystarczyć.
- Dziękuję. - Co z nim?
Dobra wiadomość jest taka, że wszystkie kości i mięśnie są na swoim miejscu.
Ale jest też coś takiego jak więzadło, a ono nie jest tam, gdzie powinno być.
Dobrze, że wiem, jak to naprawić.
- Nie. - Wiem.
Hej, kolego. Wiesz co?
Opiekuje się tobą najlepsza pielęgniarka na świecie.
Hej, Wyatt.
Masz w domu jakieś zwierzęta?
Naprawdę?
- Kota o imieniu Błyskawica. - To bardzo fajne imię.
Jest szybka jak błyskawica?
Proszę bardzo.
Szybko poszło.
Widzisz? Mówiłam.
To było fajne. Jeszcze raz.
- Nie. - Nie.
Myślę, że raz wystarczy.
Hej.
- Przyłóż do tego lód. - Co się stało?
Nic mu nie jest. To tylko podwichnięcie.
To bardzo częsty uraz u dzieci.
- Przepraszam. Przesadziliśmy z zabawą. - Wypadki się zdarzają.
Adrian pozwala na małe bójki w domu.
To dzieciaki. Czasem przesadzają.
Adrian, ciągle pozwalasz im szaleć.
Pozwalam im być dziećmi. To różnica.
A ty jesteś nadopiekuńczy.
Nieźle jak na pierwszy dzień wędkowania.
Dziękuję.
Denny.
Mówiłem ci, że jestem z ciebie dumny?
Z takim nauczycielem to łatwe.
Nie mówię o łowieniu na muchę.
Wiem, że jest ci ciężko.
Radzisz sobie z większą godnością
niż ktokolwiek, kogo znałem.
Chcę, żebyś to wiedział.
Dziękuję.
Ale nie zawsze tak było.
Byłem przerażony, gdy otrzymałem diagnozę.
Było mi ciężko o tym mówić.
W jednej chwili myślałem, co chcę studiować,
a w następnej odliczałem, ile lat mi zostało.
Więc na jakiś czas się zamknąłem w sobie.
Dopiero gdy tu przyjechałem, zacząłem się otwierać.
Zanim przyjechałeś…
Powiedziano mi, że mogę stracić wzrok.
Mam coś, co nazywa się zwyrodnieniem plamki żółtej.
Nie chciałem stawić temu czoła.
Ale jedno oko przestało odpowiadać na leczenie.
Więc…
Ja też odliczam dni.
Ile czasu zostało mi w klinice…
i by móc patrzeć żonie w oczy?
Tak mi przykro.
Są inne możliwości leczenia?
Jeden sposób jest w trakcie badań,
ale może mieć poważne skutki uboczne.
Jak trwała ślepota.
Czyli…
Ryzykujesz, poddając się leczeniu,
albo i tak stracisz wzrok?
Tak.
Opiekuję się ludźmi od prawie 40 lat.
Wszyscy w tym mieście nazywają mnie Doc, na litość boską.
A jeśli nie jestem już doktorem…
to kim jestem?
Dziadkiem.
Jesteś moim dziadkiem.
Dziękuję.
Dziękuję, wnuku.
Czy to ma łaskotać?
Tak. To znaczy, że działa.
Pozbywamy się toksyn.
Płacimy za siedzenie w toksynach?
Tak, zgadza się.
Muszę przyznać, że to miłe.
Dobrze słyszę, że Hope McRae przyznała, że dobrze się bawi?
Tak.
Będąc z przyjaciółkami czuję się normalnie.
Cieszymy się, że radzisz sobie lepiej.
Naprawdę tak jest.
Zaczęłam uprawiać jogę i działa cuda.
Udowodniono, że joga pomaga pacjentom po urazach odzyskać równowagę.
To świetnie, Hope. Tylko się nie forsuj.
Rekonwalescencja wymaga czasu.
Nie wiedziałam, że jesteś lekarzem.
Moja rekonwalescencja idzie dobrze.
Mam nadzieję, że tak.
Tak jest.
W takim razie na pewno szybko staniesz na nogi.
Nie stoję na nich dlatego, że mnie podcięłaś,
bo chciałaś, żeby Nick objął moje stanowisko.
Masz urojenia. Nic takiego nie zrobiłam.
Przyznaj się. Jesteś zdrajczynią.
To niedorzeczne.
Jesteś na mnie zła, bo podzieliłam się z mężem słuszną obawą,
gdy wjechałaś w tył innego samochodu.
To przesada.
To była tylko stłuczka i wiesz o tym.
Poza tym wszyscy wiedzą, że Nick od lat czyha na moją posadę.
Więc posunęliście się do obrzucania mnie błotem.
Wcale nie.
Jeśli wygląda jak błoto i pachnie jak błoto,
to zgadnij. To pewnie błoto.
Hej, powinnyśmy…
Co cię śmieszy?
Nikt mnie znikąd nie wyrzucił od czasu, gdy miałam 20 lat.
Uważam, że to było żenujące.
Dorosłe kobiety obrzucające się błotem.
Nie ja.
Wcale tego nie żałuję. Ani słowa, ani grama błota.
Hope, dość tego!
Jeśli chcesz się na mnie gniewać, to w porządku.
Ale prawda jest taka, że wsiadłaś za kółko, choć nie powinnaś.
Ktoś mógł umrzeć.
Martwię się, że jeśli będziesz udawać, że czujesz się lepiej,
następnym razem możesz nie mieć tyle szczęścia.
Nasze kółko się kurczy.
Nie chcę stracić kolejnej przyjaciółki.
Nie jestem na ciebie zła, Jo Ellen.
Jestem zła na sytuację. Jestem zła, że potrzebuję pomocy.
Jestem zła, że mam fizjoterapię. Jestem zła, że…
całe miasto we mnie nie wierzy.
Jestem zła na to, że się z nimi zgadzam.
A jeśli już nigdy nie będę taka sama?
Szczerze mówiąc, Hope…
nigdy nie byłaś szczególnie wspaniała.
Skarbie.
Jestem przekonana, że gdy sobie z tym poradzisz,
naprawdę poradzisz, będziesz lepsza niż kiedykolwiek.
Tak. Chodźcie tu.
Tak jest.
Hej.
Zaskoczyłeś mnie. Wszystko w porządku?
Nie do końca.
Mam problem.
Nic nowego.
Powinieneś wiedzieć, że Calvin nie żyje, ale jego biznes kwitnie.
Okazuje się, że miał szefową,
a ona wciąż pociąga za sznurki.
Skąd to wiesz?
Zrób ze mnie tajnego informatora, a wszystko ci powiem.
Jasne. Czyli o to chodzi?
Dobra, Brady.
Dlaczego mam ci ufać?
Przerabialiśmy to już. Pamiętasz?
- Nalot na Emerald Lumber. Porażka. - Tak.
Tym razem zrobimy to inaczej.
Okej? Bez DEA, FBI, szeryfa.
Tylko my.
Zrobimy to sami.
Szefową Calvina jest Melissa Montgomery.
Wiem, że wciąż szmugluje narkotyki przez Emerald Lumber.
Innymi słowy, znów robisz to samo, co wcześniej.
Podaj mi powód, dla którego nie powinienem wsadzić cię do więzienia.
Bo wtedy nie masz nic, Mike.
Oddałbyś Melissie kontrolę nad sytuacją.
Poza tym…
nie miałem wyboru.
Groziła Brie, jeślibym jej nie słuchał.
Brie jest w to zamieszana?
Próbowałem się stawiać,
to rzucili kamieniem w jej okno.
Mogłeś przyjść do mnie.
Przychodzę do ciebie.
Okej? Właśnie przyszedłem.
Powiedziałem Brie, ale boję się, że jeśli się z tego nie wygrzebię,
stracę ją na zawsze.
Pewnie tak.
Bycie informatorem jest niebezpieczne i nie mamy żadnych gwarancji.
Daj spokój. Wiem o tym.
Jeśli ktoś ma ucierpieć, to ja. Nie Brie.
Nie zasłużyła na to.
Nie.
Możemy spróbować.
Ale ostrzegam cię. Nie możesz nic powiedzieć Brie.
Nie, dopóki nie dopadniemy Melissy.
Jeśli ją dopadniemy.
Rozumiem.
Umowa stoi?
Hej.
Chyba ci tam wygodnie.
Żebyś wiedziała.
Co to?
Kakao?
Z dodatkowymi piankami.
- Tak jak lubisz. - Moje ulubione. Dziękuję.
Nie ma za co.
Posłuchaj…
Jestem ci winien przeprosiny.
Myślałem o tym, co mówiłaś o byciu złym gliną.
Masz rację.
To nie było fair.
Gdy dorastałem, mój tata zawsze był złym gliną i…
nie cierpiałem tego.
Wiesz?
Dlatego tak kocham biwaki.
Tylko wtedy mogłem być przy nim sobą.
Nie chcę, żeby nasza córeczka czuła się tak przy mnie.
Kochanie, nie będzie.
Byłeś dziś niesamowity z tymi dzieciakami.
Naprawdę.
To trochę onieśmielające.
Okej.
Chyba jesteś lepszy ode mnie.
- Serio? Wiem, że to nieprawda. - Nie, ale…
Naprawdę, kochanie,
będziesz świetnym ojcem.
Ważne jest to, byśmy oboje zapewniali strukturę i wolność.
Prawda?
Nie wiem. Tak czy inaczej,
najważniejsze jest to, byśmy kochali naszą córkę.
Wiem.
Chcę, żeby zawsze czuła się przy nas sobą.
Będziesz świetnym ojcem.
Naprawdę.
Hej.
Jak ci minął dzień?
To był jeden z najlepszych
i najgorszych dni, jakie miałem od dawna.
U mnie tak samo.
Opowiadaj.
- Hej. - Hej.
Właśnie wróciłyśmy ze spa i chciałam się pożegnać.
Jak było?
Zmieniło się to w zapasy w błocie.
- Wyrzucili nas. - Poważnie?
Tak. To była prześmieszne.
Hope i Jo Ellen się pokłóciły i zaczęły obrzucać błotem, a ja…
- Szaleństwo. - Zdecydowanie.
Ale dobrze się bawiłam.
Choć za dużo było rozmów o obwisłych piersiach
i zmieniających się częściach ciała, aż się wystraszyłam, że to stracę.
To lepiej nie marnujmy czasu.
Dobra. Ostatnie zamówienie.
Dwie tequile.
Bez lodu.
Czekasz na kogoś?
Tę tequilę się sączy.
Po co się śpieszyć?
Dzień dobry.
Słyszysz?
Co? Co takiego?
Właśnie.
To odgłos ciszy i spokoju.
Bo Johnny i Adrian wyjechali dziś rano z dziećmi.
- Szkoda. - Dlaczego?
Nie będzie więcej kapitana Jacka Sheridana?
Tego nie powiedziałem.
Pamiętałeś zgasić wczoraj ognisko?
Oczywiście. Zanim poszliśmy spać.
Na pewno?
Jack.
Co jest w tamtym kierunku?
Virgin River.
Napisy: Agnieszka Otawska