Ava!
Chloe?
Chloe.
Kochanie.
Już dobrze. Okej.
Ava!
Ava! O Boże.
O Boże. Ava.
Ava, obudź się!
Obudź się!
Dawaj, Jay.
Mógł uszkodzić wątrobę albo śledzionę, ale nie wiem.
Nie wyczuwam krwotoku wewnętrznego.
- Brzuch jest miękki. - Przebite płuco?
Tak, jest przesunięcie tchawicy.
- Odma opłucnowa. - Tak.
Muriel!
Przejmij maskę od Camerona.
Ściskaj równomiernie co sześć do ośmiu sekund.
Jestem.
- A to po co? - W celu odbarczenia.
Trzeba spuścić powietrze z przestrzeni między płucami a klatką piersiową,
by płuco się nadmuchało.
Nie za blisko mostka?
Chcę, żebyś ty to zrobił.
Druga przestrzeń międzyżebrowa, linia obojczyka.
Tak.
Musimy wysiąść.
Musimy uciekać.
Nie.
Robi się tu za gorąco.
Denny, musimy wysiąść i uciekać.
Denny!
Bert!
Jedźcie! Uciekajcie stąd!
Jedź, Denny!
Mel!
Ava, obudź się.
Obudź się.
- Mel! - Jack? Jack!
O Boże, Jack! Jack?
Idź naokoło!
Ava jest w sypialni Chloe. Nie mogę jej podnieść!
Wyniosę ją! Idź przez kuchnię!
Dobrze.
Ava! Zabierzmy cię stąd. Daj ręce.
Gotowa? Na trzy. Raz, dwa, trzy. W górę!
Okej. Tak jest. Idziemy.
W porządku. Nic ci nie jest. Już dobrze.
Już dobrze. Jack!
Jack!
Już dobrze.
Spokojnie.
Mam cię.
Wyszliśmy. Trzymam cię.
- Chloe. - Mam ją. Jest tutaj.
- Jesteś cała? - Tak.
Upadłam. Uderzyłam się w głowę.
- Czemu wydaje taki dźwięk? - Wciągnęła dużo dymu.
- Musimy jechać do kliniki. - Do auta.
- Stodoła! Nie mogę zostawić zwierząt! - Ja to zrobię.
- Jedź z Mel! Spotkamy się tam! - Chloe.
Ostrożnie!
Wiem, skarbie.
Musimy go zawieźć do szpitala. Może mieć dziurę w płucach.
Nie sposób się tego dowiedzieć.
Dwa gramy cefazoliny
i spróbuję sprowadzić zespół ratunkowy,
by go stąd zabrać.
Dobra robota.
Co się stało?
Powiedz jeszcze raz.
Co ja sobie myślałam?
To dzieciaki, a ja im kazałam jechać w sam środek pożaru?
Denerwuję się, a ty to jeszcze pogarszasz.
Już za długo ich nie ma.
Nick mówił, że wysyłanie kogoś jest ryzykowne…
- Już dobrze. - Jak to?
Nic nie jest dobrze.
Odwróć się.
Dzięki Bogu!
Martwiłam się o was.
Droga była zablokowana, a ogień szybko się rozprzestrzeniał.
Cieszę się, że jesteście bezpieczni.
Dzięki Bertowi.
Bert.
Dobrze, że byłem w niebieskim wozie. To bestia.
Chodź coś zjeść.
Uratowała pani tyle samo istnień, co straż pożarna, pani McCrea.
A może więcej.
To moja praca.
Moja była praca.
Jego praca.
Dziękuję.
Może spróbujmy przetrwać to razem, jak drużyna?
I nie rób nic za moimi plecami.
Będziemy jak Batman i Robin.
Wystarczą Nick i Hope.
Tak.
Hej, ogień tam szaleje,
więc przyprowadziłem ich tutaj.
Jasne.
Gdzie Jack?
Jeszcze nie wrócił?
Strażakom nie udaje się ugasić pożaru,
który dziś strawił okolicę South Hills,
niszcząc domy i wypalając ponad 1000 hektarów ziemi.
Wiesz coś?
Mój kumpel z Humboldt twierdzi, że wieże nie działają.
Telefony stacjonarne też. Będę dostawał powiadomienia.
Musimy się skontaktować z Jackiem. Pojedźmy tam.
I co zrobimy, mamo?
Drogi do Virgin River są zamknięte, pani Sheridan.
Wypuszczają tylko ewakuowanych.
Myślmy pozytywnie. Może Mel i Jack się wydostali.
Czemu się nie odezwali? Oni albo twój chłopak?
Pewnie się o niego martwisz.
- Gdyby tu z tobą był… - Mamo, przestań.
Brady by tu był, gdyby mógł.
Będę dostawał informacje szybciej niż media.
Mogę tu zostać, przeczekamy to razem.
Byłoby wspaniale. Dziękuję.
Ktoś jest głodny? Mogę zamówić lunch.
Poszukam menu.
Dzięki.
Nie musisz tu zostawać, jeśli nie chcesz.
Możesz wrócić do hotelu albo…
Chcę zostać.
Co z nim?
Jego stan jest stabilny, ale jest nieprzytomny.
Jesteśmy na liście oczekujących na ratowników.
Ale to może potrwać. Mają mnóstwo pracy w Grace Valley.
Co tam się stało?
Zdiagnozowano u mnie zwyrodnienie plamki żółtej.
- Leczę się. - Od jak dawna wiesz?
Od trzech miesięcy.
I dowiaduję się w ten sposób?
Chciałem ci powiedzieć.
Co by się stało, gdybym nie wkroczył?
Nigdy nie wpłynęło to na moją pracę.
Jak mogłeś go postawić w takiej sytuacji?
Nie kwestionuj mojej uczciwości.
Przepraszam. Potrzebuję was.
Chloe ma spuchnięte drogi oddechowe.
Dom Lilly się zapalił, były w środku.
Do biura. Jay wciąż jest w gabinecie.
- Muriel, przynieś łóżeczko. - Tak.
Nie wiem, jak długo były w środku. Mogło dojść do zatrucia cyjankiem.
- Przyniesiesz pulsoksymetr? - Tak.
Powinnam była zabrać ją wcześniej. To moja wina.
To nie jest twoja wina.
Zaopiekujemy się Chloe.
Sprawdzę, czy tobie nic nie jest.
Muriel. Zabierzesz Avę do pokoju obok?
Tak.
Spokojnie. Nic jej nie będzie.
Uderzyła się w głowę. Znalazłam ją nieprzytomną.
Sprawdzę, czy nie ma wstrząśnienia mózgu.
Nie, ja to zrobię.
Pilnujcie tlenu, a ja zaraz wrócę.
Co się dzieje?
Nie widziałem.
Ava, połóż się.
Wciąż jest zdenerwowana.
Wiedziałaś, że coś się dzieje z Dokiem?
Tak.
Nie sądziłaś, że powinienem wiedzieć?
Brak ograniczenia pożaru, zniszczone 52 budowle.
Ogień skierował się na południe przez South Hills.
Zgłoszono kilka pożarów w Coyote Canyon…
Hej, co jest?
Cześć.
Prawie się do mnie nie odzywasz.
Wszystko w porządku?
Tak. Dużo się dzieje w związku z pożarem.
W aucie nie chciałam tak na ciebie nakrzyczeć.
Po prostu bałam się, że…
Wiem. Nie jestem na ciebie zły.
Pójdę pomóc z krzesłami.
- Nie możemy o tym porozmawiać? - Nie mogę.
Tak, ja…
Co?
Nic.
Potrzebuję trochę przestrzeni. To wszystko.
Gdzie jest Jack?
Przyjedzie. Nie martw się.
Brady? Chcę ci podziękować za dziś.
Nie każdy chce wbiec w ogień.
Cieszę się, że nic jej nie jest.
Kilka osób z obozu mówiło, że byłeś w wojsku?
Tak, Preacher i ja służyliśmy w piechocie morskiej.
Dlatego jesteś odważny.
Twój przyjaciel uratował życie mojej córce.
Cieszę się, że jesteście bezpieczne.
Słuchajcie. Komendant Smith ma nowe informacje.
Sytuacja jest zmienna.
Ogień szybko przeszedł przez South Hills
i nie udało nam się ocalić domów
między Oxy Oak Drive a Fulton Highway.
A domy w Coyote Canyon? Wielu z nas tam mieszka.
Robimy, co w naszej mocy, by ocalić te domy.
Skontaktowałem się z dowódcą,
by jak najszybciej wysłali tam samoloty gaśnicze.
Ale jest więcej domów, które potrzebują ochrony,
niż mamy dostępnych środków.
Poradzimy sobie?
Rozumiem, jak się czujecie i daję słowo,
że zrobię wszystko, by ocalić wasze domy.
Teraz muszę jechać w teren i ocenić sytuację.
Ale w międzyczasie z powodu dymu
i braku komunikacji między obiema stronami rzeki
sugeruję, żebyście tu zostali.
Jeśli sytuacja się pogorszy, strefą bezpieczeństwa jest boisko.
Ale to najgorszy scenariusz.
Będę w kontakcie z Nickiem.
Jeszcze jedno, komendancie.
Dowódca, o którym mówiłeś.
Jeśli ja lub Nick porozmawiamy z tą osobą,
może uda nam się ją przekonać, by wysłała samoloty.
Daj mi krótkofalówkę.
To jest jego kanał.
Trudno się z nim skontaktować, ale próbujcie.
- Powodzenia. - Dziękuję.
Załatwimy te samoloty, Nick.
Jak to „wszystko przepadło”?
Wciąż ma za niski poziom tlenu.
Niech Cameron się jej przyjrzy, gdy skończy z Avą.
Nie potrzebuję Camerona.
Mam ciebie.
Jeśli to, co stało się z Jayem, powtórzy się z Chloe…
Doc…
Jeśli się powtórzy, to sobie poradzimy.
Wiem, że to, co się stało, musiało być niepokojące,
ale to miasto cię potrzebuje.
A jeśli, Boże broń, Chloe się pogorszy,
to ciebie chciałabym mieć wtedy w pobliżu.
Obserwujmy, czy wykazuje objawy sinicy i niedociśnienia.
Musimy być gotowi do intubacji. W razie potrzeby.
Przyjechał Jack.
- Idź. Zajmę się Chloe. - Dziękuję.
- O Boże. - Nic mi nie jest.
- Wyjdźmy na zewnątrz. - Dobrze.
Posłuchaj…
Wydostałem wszystkie zwierzęta, ale dom i stodoła Lilly spłonęły.
O nie.
O Boże. Biedna Tara. Pewnie panikuje, oglądając to w wiadomościach.
Moja mama i Brie też. Nie udało mi się do nich dodzwonić.
Jak się mają Chloe i Ava?
Obserwujemy Chloe, a Ava wciąż jest wstrząśnięta.
Gdy tam dotarłem i nie mogłem cię znaleźć, martwiłem się o ciebie i dziecko.
Wiem.
Dobrze, że nic ci nie jest.
Mel?
Chloe ciągnie za maskę tlenową, a Doc sprawdza, co u Jaya.
Zaraz przyjdę. Przepraszam, muszę iść.
Zajmij się Chloe.
Pojadę do baru. Pewnie jest tam pełno ewakuowanych.
- Wiesz, gdzie będę. - Tak.
Tylko już nie wbiegaj do płonących domów, okej?
- Tak. Kocham cię. - Proszę?
Ja ciebie też.
Komórki wciąż nie działają, mamo.
Dzięki.
Rozszerzają obszar ewakuacji w okolicy Virgin River.
Wiem, że to dla pani trudne, ale bywałem
w bardzo trudnych sytuacjach z pani synem.
I zawsze dawał sobie radę.
Jack zawsze był najsilniejszy w rodzinie.
Mogliśmy na nim polegać.
Siedzi pani obok niezwykle silnej osoby.
To, co pani córka zrobiła w sądzie, wymagało ogromnej siły.
Tak.
To wszystko? „Tak”?
Nie masz innego komentarza?
Brie. Wiesz, że uważam cię za silną.
Doprawdy? To dziwne. Chyba nigdy tego nie usłyszałam.
Mówiłaś, że to Jack jest silny.
Don jest zabawny. Mary jest święta. A ja?
- To kiepski moment… - Jak zawsze, mamo.
Poważnie pytam, jaka ja jestem?
W tej chwili jesteś samolubna.
Okej.
Rozumiem, że samoloty są gdzieś indziej.
Kiedy można je wysłać do Virgin River?
Świetnie ci idzie. Uwolnij wewnętrznego Churchilla.
Robimy, co w naszej mocy, by je wysłać.
Powiadomię komendanta, gdy będą dostępne.
To wszystko? Mamy przesrane.
Ludzie są wdzięczni. Większość nie jadła cały dzień.
Jaki masz problem?
Nie mam problemu.
Najwyraźniej masz.
Nie wiem. Chyba mam problem z tym,
że zachowujesz się jak bohater wojenny, mimo tego, kogo dziś uratowałeś.
To robiłem?
Niewiarygodne. Nie odpuścisz, prawda?
Odpuścić?
Mówisz poważnie?
Trzymasz się tego, co stało się w Iraku,
bo czujesz się lepszy ode mnie.
Ale wiesz co?
Nie jesteś.
Mam tam setkę ludzi, którzy stracili domy.
Wiem, Preacher. Jestem tam cały dzień.
- Nie mam na to czasu! - Chodźcie na zewnątrz.
Ogień przekroczył rzekę.
Jak to możliwe?
Hej.
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Relacje z mamami bywają trudne.
Czemu to, co ona uważa, wciąż jest dla mnie ważne?
Jestem dorosła.
Po prostu…
wracam do starych nawyków, kiedy jestem przy niej.
Bo to twoja mama.
Też zawsze chciałem dostać aprobatę mamy.
Złamałem jej serce, gdy zostałem gliną
po wyjściu z wojska. Nie odzywała się do mnie przez pół roku.
Kim chciała, żebyś był?
Dentystą.
Tak. Umiem to sobie wyobrazić.
Idealny uśmiech, czarujące maniery.
Zdecydowanie.
Nie odpuścisz mi, co?
Cóż, jeśli to coś warte,
mimo że kiepsko to wyraziła,
to, co twoja mama mówiła o twojej sile,
myślę, że naprawdę w to wierzy.
Zachowajcie spokój.
Bar jest bezpieczny?
Mówiłeś, że ogień nie przekroczy rzeki.
Nie wiem.
Uspokójcie się. To obowiązkowe wezwanie do ewakuacji w Virgin River.
Zostawcie tu swoje rzeczy i udajcie się na boisko
w obozowisku dla dzieci.
Jak powiedział komendant, to nasza strefa bezpieczeństwa.
Ale najważniejsze jest zachowanie spokoju.
Pensjonat się zapalił. Musimy coś zrobić.
- Muszę iść. - Nick!
Nie ocalisz pensjonatu.
Możesz pomóc ludziom tutaj,
bo panikują, a panika jest zaraźliwa.
Masz rację.
Jo Ellen, idź do strefy bezpieczeństwa z Lydie.
Spotkamy się tam, okej?
Dobrze.
Wszystko będzie dobrze. Oddychajcie.
Dziękuję, Hope.
Zbierzcie parasole i zabierzcie drewniane rzeczy z dala od baru!
Bert, pomóż mi z tymi stołami.
Denny! Jedź do kliniki!
Doc i Mel muszą się ewakuować! Zabierzcie ich do strefy bezpieczeństwa!
Do zobaczenia.
Bierzcie, co możecie. Nabrzeże płonie!
Nie chodzi już o ratowanie domów po drugiej stronie rzeki.
Chodzi o uratowanie miasta.
Sprawdź, co z samolotami.
Nie dotrą tu na czas, Hope.
Więc jeśli nie znasz kogoś z samolotem, to nic z tego.
Znam kogoś z samolotem.
Chodźcie! Musimy wykopać rów!
Szybko! Tutaj!
Musimy wzniecić kontrolowany pożar.
- Co? - Kontrolowany pożar.
Pozbądźcie się roślinności stąd do linii wody. Spalcie resztę.
Nie rozpalimy ognia w pobliżu baru.
Ogień już tu jest.
Wysłuchaj go! W więzieniu walczył z pożarami.
To odwróci ogień od baru. Zaufaj mi.
W tym rzecz, Brady. Nie ufam ci.
- Może ma rację. - Jesteś po jego stronie?
Nie staję po niczyjej stronie! To jest wróg!
Musimy coś zrobić, bo inaczej nasz bar spłonie.
Zrób to!
Bert, Tony, ze mną. Chodźmy. Szybko!
Obyś miał rację.
Jack?
Jack!
Hope, co tu robisz? Wracaj do strefy bezpieczeństwa.
Skończyłam rozmawiać z komendantem.
Wymyśliłam, jak uratować Virgin River, ale sama nie dam rady. Chodź.
Chodź.
Przenoszenie Jaya jest bardzo ryzykowne.
Jeśli dojdzie do zatrzymania akcji serca,
nie zdołamy utrzymać go przy życiu.
- Jaką mamy alternatywę? - Dziadku.
Słyszałeś? Jest obowiązkowa…
Ewakuacja Virgin River. Słyszeliśmy w radiu.
To czemu nie wychodzicie?
Mamy pacjenta, którego nie można przenieść.
Nie możecie tu zostać. Ogień jest przy barze.
Masz rację, Denny.
Nie możemy tu zostać. Ja zostanę, a reszta wychodzi.
Co? Doc, nie…
Nie zabiorę człowieka w stanie krytycznym na puste boisko.
Poczekam z nim, aż przyjedzie zespół ratunkowy.
- Ja też zostanę. - Nie potrzebuję cię.
Potrzebujesz.
Mel, zabierz Chloe i Avę w bezpieczne miejsce.
Muriel i Denny przywiozą potrzebne rzeczy.
Tylko jeśli się zgodzicie, że jeśli ogień się zbliży…
Przeniesiemy Jaya. W ostateczności.
Dobra. Potrzebuję jeszcze jednej butli z tlenem,
ciśnieniomierza i pulsoksymetru.
- Robi się. - Pomogę ci.
Przepraszam, że nie powiedziałam ci o Docu,
ale to nie ja powinnam.
Nie powinienem był oczekiwać, że zdradzisz jego zaufanie.
Nie miej mu tego za złe.
Lekarze to bohaterowie, ale też ludzie.
To samo dotyczy ciebie.
Preacher z ludźmi moczą bar.
Poproszę, by to samo zrobili tu.
Dzięki, Denny.
Musisz coś dla mnie zrobić.
Znajdź Hope i upewnij się, że nic jej nie jest.
Jeśli coś mi się stanie, powiedz jej…
Że ją kocham.
Jest dla mnie wszystkim.
To ważne, żeby to usłyszała.
Dobrze.
Dziękuję, chłopcze.
- Tam? - Cześć. Chodźcie.
Wszystko będzie dobrze.
Wchodźcie.
Tutaj.
Chcecie wlecieć moim samolotem w sam środek pożaru?
Zrzucimy wodę na ogień.
Używa się ich do gaszenia pożarów.
Pierwsze słyszę. Ja tego nie robiłem.
Ale ma 1900-litrowy zbiornik.
Świetnie. Teraz musimy włączyć CB radio
i odezwać się do twoich kolegów…
Nie tak szybko, Hope.
Nie pozwoliłem użyć samolotu.
Charlie, znam cię, odkąd tu mieszkam.
Nikt nie kocha Virgin River tak jak ja poza tobą.
Dlatego tak dobrze się dogadujemy.
Najwyraźniej nie dość dobrze.
Próbowałem poderwać Hope. Zawsze dawała mi kosza.
Teraz chcesz mi to wypominać?
Gdy miasto zaraz stanie w płomieniach?
Hope chce powiedzieć,
że ten dzień przejdzie do historii.
Mieszkańcy Virgin River będą mówić o tym pożarze przez wiele lat.
A my…
My, wybrańców garść, możemy coś zmienić.
To twoja szansa, Charlie.
Twoje imię będzie częścią każdej historii,
którą ludzie będą opowiadać.
Zostaniesz zapamiętany jako bohater.
Co ty na to?
Jesteś pilotem?
Wylatałem kilka godzin.
Jestem licencjonowanym pilotem.
Latałem w ulewie i gradobiciu.
Ale z moją nogą…
Ty będziesz latać, a ja nawigować. Może być?
Uratujmy to miasto.
Wezmę sprzęt i noktowizory.
W powietrzu połączymy się z komendantem.
Dobra.
Henryk V, serio?
Minąłem się z powołaniem. Co zrobić?
Odezwij się do rolników, których znasz, a ja napełnię go wodą,
a potem wróć do strefy bezpieczeństwa.
Przyjęłam, kolego.
Dobra.
Przepraszam.
Wstydziłem się swojej reakcji, gdy byliśmy uwięzieni w aucie.
Myślałem, że pogodziłem się ze śmiercią.
Wtedy zrozumiałem, jednak nie.
Kocham cię, Lizzie.
Nie chcę cię stracić.
Zasługujesz, by wiedzieć, jakim jestem człowiekiem.
Wiem, jakim jesteś człowiekiem.
Ja też cię kocham.
Wiem.
Już dobrze, mała.
Wiem, skarbie. Tak mi przykro. Wiem.
Już dobrze. Spokojnie. Właśnie tak.
Już dobrze.
- Hej. - Hej.
Dziękuję.
Już dobrze.
Jak się czuje?
Jej funkcje życiowe nie wyglądają tak, jak bym chciała, ale walczy.
Jak ty się czujesz?
Guz na głowie to nic w porównaniu ze ściskiem w żołądku.
Tak.
Nie mogę uwierzyć, że farma zniknęła.
Wiem.
Jak mam to powiedzieć Tarze?
Nie wiem.
Nie ma łatwego sposobu, by złamać komuś serce.
- Dobrze się czujesz? - Tak.
- Na pewno? - Tak.
Może teraz ja popilnuję Chloe?
Dziękuję.
Ale muszę sprawdzać opuchliznę co kilka minut.
Okej.
Jestem tu, gdybyś czegoś potrzebowała.
Dziękuję.
- Jakieś wieści od Jacka? - On i Hope jeszcze nie wrócili.
Okej.
Będziesz ich wyglądać?
Robi się.
Preacher!
Cieszę się, że cię widzę.
Drogi są nieprzejezdne.
Czyj to był pomysł, by wzniecić pożar kontrolowany?
Dobra decyzja.
Kupił nam trochę czasu.
A teraz musicie się wycofać.
- Jesteśmy tu, żeby pomóc. - Ja nie proszę.
Jeden z rannych strażaków jest w klinice.
Nawet jeśli oznacza to utratę baru, pilnuj go.
Zespół już tam jedzie.
Preacher, dziękuję za wiadomość. To wiele znaczyło.
Wiatr wieje w kierunku południowym!
Idziemy! Ruszać się!
Napędzany suchym wiatrem pożar w Grace Valley
dotarł aż do Virgin River.
Wydano nakaz ewakuacji
dla miasta i jego mieszkańców.
Jakieś wieści?
To ten sam materiał, co wcześniej.
Mike dzwoni do biura szeryfa po informacje.
LUDZIE UCIEKAJĄ PRZED POŻAREM
Urzędnicy wzywają mieszkańców…
Przepraszam, że wyszłam.
Nie chciałam, by się to źle skończyło…
Powinnam być wrażliwsza. To jest dla ciebie ciężki dzień.
Dla ciebie też.
Usiądź ze mną.
Obecnie istnieje obawa, że ogień przekroczy rzekę,
co sprawi, że obszary uznawane wcześniej za…
Gdy dzieje się coś takiego, to daje do myślenia.
I pomyślałam, czemu mam nie powiedzieć, jak się czuję?
Prawda jest taka, że z tobą zawsze było mi ciężko tak robić.
Nie wiem dlaczego.
Mamo…
Wiem, że zawsze było ci łatwiej rozmawiać z ojcem.
Chyba jestem o to zazdrosna.
To brzmi niedorzecznie.
Ale zawsze byłaś taka mądra.
Sprytna.
Nie wiedziałam, jak się z tobą porozumieć.
Nie ułatwiałam ci tego.
To prawda.
Gdybym mogła to powtórzyć…
codziennie mówiłabym ci, jak bardzo cię kocham.
I jak bardzo cię podziwiam.
Kocham cię, mamo.
Pilotuje go nasz Jack!
Kolejne samoloty są w drodze. Będą robić zrzuty całą noc.
Nie wiem, jak to zrobiłaś, ale kiedy się na coś uprzesz,
tylko głupiec stanąłby ci na drodze.
Bez ciebie nie dałabym rady.
Prawdę mówiąc, w najgorszym dniu
jesteś lepszym burmistrzem, niż ja mógłbym być.
To prawda.
Na następnym zebraniu oddaję ci stanowisko.
- Gdzie jest Vernon? - W klinice z Cameronem.
Mają tam rannego strażaka.
Są tam strażacy. Klinika jest bezpieczna.
Oby tak zostało dzięki samolotom.
Możemy porozmawiać?
Jasne.
W klinice stało się coś,
o czym powinnaś wiedzieć.
Mel, musisz zobaczyć samoloty.
- Śpi? - Tak.
Jej stan się poprawia.
Wszystko wraca do normy.
Do jutra powinna być zdrowa.
Mogę ją potrzymać?
Oczywiście.
Proszę.
Hej, już dobrze.
W porządku. Nic jej nie będzie.
Wygląda na to, że uratowałeś bar.
Dziękuję.
Nie potrzebuję twojej wdzięczności.
Zrozum, że nie jestem już taki jak kiedyś.
Miałeś szczęście.
Tak.
Wiem o tym.
Bar jest bezpieczny, ale trzeba go sprawdzić przed otwarciem.
Dzięki.
Hej.
- Widziałeś Kaię? - Poszła do kliniki.
Zabierają jej męża do szpitala.
- Męża? - Tak. Jaya.
Wyjdzie z tego. Nie martw się.
- Dzięki, że jedziesz ze mną. - Jasne.
Nie wiem, jak mam wam dziękować.
Opiekuj się nim.
W kilku miejscach zgłoszono poważne uszkodzenia, ale żadnych ofiar.
Żadnych ofiar. Dzięki Bogu.
Jack zadzwoni, gdy tylko telefony zaczną działać.
Będzie miał co opowiadać.
Pojadę do hotelu.
A wy powinnyście odpocząć.
Pani Sheridan, dziękuję za gościnę.
Amelia, proszę.
Mike, byłeś darem niebios. Dziękuję. Jesteś tu zawsze mile widziany.
Mam nadzieję, że będziemy częściej się widywać.
Też mam taką nadzieję.
Odprowadzę cię.
Dziękuję.
Za wszystko.
Cieszę się, że tu byłem.
I dziękuję, że zaufałaś mi na tyle, by podzielić się tym, co przeszłaś.
Tak, to wiele dla mnie znaczyło, że był tu ktoś, komu mogłam zaufać.
- Powinnam… Tak. - Lepiej już pójdę.
Okej.
Jedź bezpiecznie.
- Do widzenia, pani Sheridan. - Amelio.
Przejdziemy przez to razem.
- Oto i on. - To był wspólny wysiłek.
- Dzięki za wsparcie. - Jack.
- Jest w namiocie z Chloe. - Dzięki.
Hej.
Cześć.
Co się stało?
Hej.
Tak mi przykro.
Napisy: Agnieszka Otawska