Ayan na.
Alam mo na sasabihin mo?
"Hi, ako si Mel. Ako ang anak mo."
- Do'n lang tayo sa totoo. - Tama.
At unti-unti sa malalalim na mga tanong.
Alam mo?
Pag pumalpak lahat, pag-usapan natin ang pagkahilig namin sa mga cabin.
Baka nasa lahi.
Ewan ko. Baka pagkakamali 'to.
Masyadong nakakagulat para sa isa sa Bisperas ng Pasko.
Alam mo? O lahat.
Baka iwan ko na lang dapat ang nakaraan.
Puwede naman.
Puwede akong umatras at umalis kung gusto mo.
O baka kinakabahan lang ako, at dapat lang akong tumuloy.
Puwede mong isipin ang sasabihin mo
kasi nasa pintuan na siya, nakatingin sa atin.
Sige.
Hi.
Di n'yo kitang bawal mag-solicit?
Hindi. Nakita namin.
Marami bang nagso-solicit dito?
Hindi, dahil doon sa sign.
Oo nga. Kaya pala.
Kung di ka nagbebenta, ano'ng gusto mo?
Depende siguro. Ikaw ba si Everett Reid?
Sino'ng nagtatanong?
Anak niya.
Ako si Mel Monroe.
May pinadalang love letters sa nanay ko, si Sarah Jensen,
may 37 taon nang nakakalipas,
at... gusto kong makausap ang lalaking sumulat no'n.
E, gusto sana kitang tulungan, pero di ako ang hinahanap mo.
Okay.
Kilala mo ba siya? Alam mo ba saan siya makikita?
Ikinalulungkot ko, hindi.
Okay.
Buweno...
- Saglit lang, ha? - Oo, sige.
TAUNANG VIRGIN RIVER LUMBERJACK GAMES 1976 KAMPEYON
Nagluluto ako ng kuneho. Kumukunat pag naiwanan ng kaunti.
Tama.
May kailangan ka pa ba?
Ayos na ako.
Oo. Salamat.
Sorry, di kita matulungan sa hinahanap mo.
Okay lang.
Merry Christmas.
Ano balita?
Siya ba 'yon?
Oo.
Ayaw niyang magkaroon ng kaugnayan sa 'kin.
Sigurado kang okay ka?
Oo.
Di naman siya umiiral dalawang araw ang nakakaraan.
Di naman sa wala akong tatay sa buong buhay ko.
Alam mo, okay lang kung naiinis ka.
Oo, naiinis ako.
Siyempre.
Pero nalinawan na ako.
Ano?
E, dati di ko alam kung gusto ko siya sa buhay ko,
ngayon, alam kong hindi.
Puwede pa din siyang bumalik.
- Puwede mo siyang sulatan. - Tapos na ako.
- Postcard? - Seryoso, Jack.
Ano lang...
Gusto kong magdiwang ng magandang Pasko kasama ka
at ng pamilyang gustong maging parte ng buhay natin.
- Okay? - Okay.
Mag-ice skating tayo mamaya?
E...
nag-a-ice skating ako kasama ng mama ko no'ng bata pa ako.
At gusto kong pumunta kahapon, pero hinahanap natin ang tatay ko, kaya...
Sige, tara.
- Talaga? - Oo.
Okay.
Sige.
Uy, Charmaine.
- Uy, Mel. Sorry sa pang-aabala. - Ayos lang. Ano meron?
Maaga akong umuwi
kasi nagkaka-Braxton Hicks contractions ako.
Iniisip ko sanang magpatingin.
Ayokong mag-bisperas ng Pasko sa ER.
Oo, sige. Aalis na ako, at kita tayo sa clinic.
Ayos. Salamat. May pamasko ako para sa inyo ni Jack.
Dadalhin ko.
Sige. Kita tayo mamaya.
- Sige. Bye. - Sige, bye.
Okay lang ba lahat?
Oo. Kailangan lang nating...
Kailangang nating pamaskuhan si Charmaine. 'No?
Uy. Gumawa ako ng Christmas shapes para sa lahat. At kinulang ako ng elves.
Sorry, nervous eater ako.
Di ka tinext ng nanay mo?
Hindi. Feel ko ini-stalk ko siya. Nakailang text at tawag na ako.
Kausapin mo siya kina Connie.
- Puwede akong sumama kung gusto mo. - Okay lang. Kaya ko naman.
Focus lang kayo sa competition. Maglo-load na kayo niyan.
Kamusta tayo, Vernon?
E, may konting teknikal na problema lang.
Di lang ang nanay ni Lizzie ang sumabog.
- 'Yong Nutcracker din. - Naku.
- Okay lang. - May reserba ba?
Hahanap tayo pagkakain. Maghahalungkat kami ni Denn.
Akala ko pupunta ka kay Connie.
Oo. Tatapusin ko lang 'tong agahan.
Nagbabagal na naman ako, 'no?
May weenies ako sa ref.
Igagawa kita ng pancake burrito.
Wow, suwerte.
Naku!
Naku po!
- Napakalamig. - Di ko akalaing pinagawa mo 'yon.
- Di ko akalaing ginawa mo. - Suwerte mo mahal kita.
Ano'ng sinabi mo?
Robe muna tapos sagot.
Oo. Alam mo? Wala 'yon. Wala kang narinig kasi wala akong sinabi.
Naku. 'Yon ang isang bagay sa buhay na di puwedeng di marinig.
Seryoso ka doon?
Oo. Ano...
Seryoso ako doon. Di ko sinadyang sabihin, pero nakikipag-diborsyo ka...
Huy, hindi, ganito, okay lang.
Ang sarap pakinggan.
Di... Di pa lang ako makakapangako.
Ang "mahal kita" ay pangako.
Alam mo, ako...
Gets ko.
Gets ko. Ang mahalaga ay 'yong dito,
'yong nandito ka ngayon sa kung saan mo gusto.
Hindi. Di 'yon. Gusto kong tumapat sa fireplace kasi giniginaw na ako.
Gusto... Gusto kong nasa tapat ng fireplace na 'yon kasama ka.
- Alis na tayo dito. - Tara.
Charmaine?
Uy.
Ayos ka lang? Ano'ng nangyayari?
Lumala ang hilab ko.
Nakalimutan ko regalo mo.
- Ay, okay lang 'yon. - Nandito nga pala ang tatay ng kambal.
Hello, Mel.
Calvin.
Kinorner niya ako sa kotse ko, at biglang lumala ang hilab ko.
Kinuha ko susi niya. Di ligtas na magmaneho siya.
E, hindi ligtas na magmaneho siya. Tama ka.
Pero puwede mong mapalala ang contractions niya.
Kita mo? Kaya kung nag-aalala ka talaga sa 'kin, umalis ka na dito.
May karapatan ako na dumito. Anak ko sila.
At pasyente ko si Charmaine.
Kung ayaw ka niyang dumito,
wala akong paki kung ikaw ang ama o hindi. Umalis ka na.
Di pa tapos 'to, Charmaine.
Sige.
E... alam mo na bakit nagsinungaling ako.
Alam ko na.
Sige, heto. Tara. Punta tayo sa exam room
at siguraduhing di ka manganganak ngayong bisperas. Okay?
Okay? Sige.
Pagbabago sa plano.
Magiging ayos ka.
- Okay. - Okay.
Dismayado kami sa 'yo.
May plano kaming buong weekend para magkasama tayo.
Pinangakuan ko si Mel ng pampamilyang Pasko at sinira n'yo.
Ano ang idadahilan n'yo?
Parang bata ang ama n'yo.
Di ako parang bata.
Ayoko lang mag-Pasko kasama'ng lalaki mo.
- Ayaw mong maging masaya ako. - Wala akong problema doon.
Ang problema, ipinapamukha mo.
- Guys. - Ano? Gusto mo 'kong magdusa?
Ano, gusto mo ako?
Desisyon mo 'yan.
Hindi, kung nandito siya. Baliw ka kung iba isip mo.
Guys!
Una sa lahat, Pa, "baliw"? Talaga?
Pangalawa, Ma, di naman mali ang hiling ni Papa.
Ano'ng gusto n'yong gawin ko? Magpanggap na miserable?
Papauwiin ko siya sa 'yo. Pampamilyang Pasko sabi ni Jack.
Oo. At kung magtutuloy-tuloy 'to,
magiging parte ng pamilya si Javier.
Sige. Di natin papauwiin si Javi.
Malinaw na?
Ba't di natin tingnang ganito?
No'ng bata pa kami, lagi n'yong idinidiin ang halaga ng pamilya
at kung gaano kaespesyal na magkakasama pag holidays.
Hulaan n'yo.
Ito ang unang Pasko na magkakasama-sama tayo.
At di ko paglilipat-lipatin ang mga anak ko, mga apo n'yo,
ng mga bahay dahil lang di n'yo alam
paano maging tao pag magkasama ng 48 oras lang.
Tapos may kasal pa ako. Gusto n'yo bang maimbitahan?
- Oo naman. - Siyempre.
Ayos. Sasabihin ko din sinasabi n'yo
noong bata pa kami.
Di kayo aalis dito hangga't di kayo nagkakaayos.
Hi.
Puwedeng pumasok?
Kuwarto mo 'to.
Alam ko. Nirerespeto ko lang ang espasyo mo
habang nanghihimasok sa pagpunta dito.
Sana may respeto ka din na sabihin ang pagbubuntis mo.
Habang may desisyon ka pa doon.
- Kung tingin mo sasabihin ko sa papa mo... - Sorry, di ko sinabi.
Di ko kailangan ng tulong mo sa pagdedesisyon.
Gusto ko ng suporta mo, kung puwede.
Teenager ka pa, Lizzie. Habang buhay na obligasyon 'yan.
Alam ko.
Si Denny din.
Pero di kami mag-isa dito.
Kailangan ng nayon para magpalaki ng bata.
May buong bayan kami.
Di ko lang alam ba't di ka naghintay.
Di namin pinlano 'to.
Pero kung magkakaanak kami, makikita ni Denny na tumanda ang bata.
Pag naghintay pa...
marami siyang mapapalampas.
Ikinalulungkot ko ang sakit niya.
Pero ikaw ang anak ko.
Ayokong makitang sinasakripisyo mo ang buhay mo sa kaniya
o para sa baby.
Alam kong medyo kakaiba para sa 'yo
kasi sobrang focus ka sa career noong kaedad mo ako.
Pero di 'to sakripisyo.
Magtatrabaho pa din ako. Gusto ko trabaho ko.
Pero sabik akong maging ina higit sa anopaman.
Gusto ko maging parte ka no'n.
Kaya...
puwede ka bang sumama?
Kung ito ang gusto mo...
susubukan kong suportahan ka.
Puwede bang maging excited ka ng konti?
Magiging lola ka na.
Bata pa ako para maging lola.
Gusto ko ng mas cute na tawag.
Puwedeng mapag-usapan 'yon.
Ay, nakita ko na yata.
Lolo.
Di, nag...
Ano 'yon?
Ito ang wedding album namin ni Hope.
Patingin?
Sige.
Oo.
Pinakamagandang... araw ng buhay ko.
Puwedeng maging kayo 'yan ni Lizzie balang araw, kung gusto n'yo.
Gusto namin.
Gusto ko lang makasiguro kung handa kami sa gano'ng obligasyon.
Alam mo, papasok tayo sa pag-aalaga ng bata
pero papasok si Lizzie sa pag-aalaga din sa 'kin,
at gusto kong pag-isipan niya muna 'yon.
Pero papasukin n'yo 'yon sa kahit anong kasal.
Oo, sinabi nga din ni Lizzie no'ng nag-usap kami,
pero tingin ko kailangan pang paghandaan.
Oo.
May mabuti kang puso, kaya pakinggan mo 'yon.
Malalaman mo ang tamang oras.
Mukhang maganda nga 'yan, ikasal.
Perpektong araw 'yon.
Ibibigay ko ang lahat para maulit lang 'yan.
Ba't hindi?
Nagpaplano kamo kayo ni Hope ng vow renewal.
Oo, medyo matagal na.
Tapos naaksidente si Hope at ang diagnosis ko. Kaya...
Sigurado akong malalaman mo ang tamang oras.
Ay, kailangan ako ni Mel sa clinic.
Puwede mo bang dalhin 'tong fuse kay Hope sa baryo
at tulungan sila ni Lizzie na maghanda?
Pupunta ako agad.
- Siyempre. - Sige?
Sige.
Sa 'yo na 'yong yule log.
Atin.
Ay, nakuha ko... lab results ni Lizzie sa kasarian ng bata.
Ibabalot ko sana,
pero naisip ko, baka gusto n'yong buksan nang kayo lang.
Kayo bahala.
Salamat po.
Sige, papunta na si Doc.
Mukhang di ako ang unang pasyente sa bagong paanakan.
Magagawa natin doon lahat ng magagawa dito.
Itong matalbog na bola. Gumagana ba 'to?
Oo. Nakakatulong 'yan para bumaba ang bata sa birth canal
pampabilis ng labor.
At kapag parang nag-Hula-Hoop ka...
Ayan.
nakakatanggal 'yan ng stress sa likod mo. Ayan.
Parang walang makakatanggal ng stress ko ngayon.
Ayokong matulad ang mga bata sa kanya.
Ikaw ang magpapalaki sa mga batang 'to, ha? 'Yon ang mahalaga.
May karapatan siya bilang ama.
Di naman absolute ang karapatan.
Di ba siya dapat makulong?
Oo. E, binasura ng FBI ang lahat ng kaso
kasi nakikipag-ugnayan siya
at tumutulong tungkol kay Melissa.
Tinangka niya siyang patayin.
Tapos nilagay nila siya sa witness protection.
Charmaine, sorry talaga.
Paano ka nasangkot sa kanila?
Gaya ng lahat ng pagkakamali.
Halo-halong lungkot, galit, at maraming alak.
At galit ako kay Jack.
Mel, nandito ka?
- Atin-atin lang 'to. - Oo.
Nag-aayos na ang magulang ko. Nandito ako para iligtas ang araw,
isama ka mag-ice... skating. Ano'ng...?
- Hi. - Hi.
Ano'ng ginagawa mo?
Alam mo 'yon, nagtwe-twerk para makaraos sa labor.
Sige. Ayos.
Aalis na ako.
Sige.
Uy, good luck.
Di na kailangan. Nandito si Mel.
Babalitaan kita, okay?
Hello sa inyong lahat. Jack. Gusto mong mag-scrub?
Di, bahala na kayong professional. Merry Christmas.
Oo.
Kumusta?
Halos eight centimeters na siya.
Ayos naman.
Ayos. Masasabi mo 'yon? Talaga? Masasabi mong ayos lang ako?
Oo, ayos ka lang. Okay? Ayos ka lang.
Ano'ng problema? Nakita ko na 'yan dati.
May mali.
Medyo mataas blood pressure mo kesa sa gusto ko sana.
- Ano ibig sabihin? - Puwedeng wala naman.
Puwedeng preeclampsia.
Kung gano'n,
mukhang kulang sa oxygen ang babies mo.
Kaya isasampa ka namin sa exam table,
nang sa gano'n, mabibigyan ka namin ng antihypertensive IV
para pababain ang blood pressure mo.
Mabuti naman. Okay?
Panatilihing ligtas ang babies.
Okay.
Good luck, Hope.
Salamat, Muriel. Sa 'yo din.
Masaya ako na nagkaayos kayo ng mama mo. Malaking alwan 'yon.
Alam ko. Isang daang beses na mas magaan. Sa kabila noong pancake burrito.
Nangako din siyang pupunta at iboboto display natin.
Kung gano'n, nakatadhana kaming maging magkaibigan.
Hi, Hope. Nasaan ang kabiyak mo?
May emergency sa clinic. 'Yong iyo?
Nakakatawa. Sana mapanatili mo ang sense of humor mo ngayong gabi,
matapos mong makaranas ng pagkatalo.
Kayo man ang naghahari dito, pero ngayong taon, ako mananalo.
At si Vernon. Pero ako karamihan.
Good luck. Tandaan, walang nakakahiya sa pagiging pangalawa.
Hi.
- Nasa akin ang fuse. - Ay, buti naman.
Tulungan mo ako. Maraming gagawin.
Sige. Ay naku.
Tingnan mo. Kinuha ko. Maraming nawawalang ganito.
May dulo ba 'to?
Weird ba na makita siyang nasa labor no'ng kambal?
Oo. Napaka-weird.
Pero hiling kong maging okay siya.
Masaya ako na masaya siya.
Sa kabila ng hirap sa labor, siyempre.
Nga pala, usapang sakit, ano kaya balita kina Mama at Papa?
Magandang balita ang walang balita.
Kasi, kung mapapaupo natin sila sa lamesang ito bukas,
makakagawa tayo ng milagro ng Pasko.
Inaasahan ko nga na makasama sila sa tree competition mamaya,
Alam mo, puwede tayong magkasama-sama, palibutan si Mel.
Baka optimistic ako masyado.
Sinusuportahan ko family goals mo, pero masasabi ko,
ipupuwera si Mel, nagulat ako na nagmamalasakit ka masyado
na magka-pampamilyang Pasko.
Ano'ng sinasabi mo? Bakit?
Ikaw ang unang umalis sa Pasko natin.
Oo, ako kuya, e. Ako din ang unang umalis.
Nakipaggiyera din ako.
Oo, alam ko. Pero puwede ka namang bumalik, pero di mo ginawa.
Alam kong may problema kayo ni Papa,
at nangyari matapos ng giyera, pero...
ewan ko, na-miss ka namin.
At parang nagbigay pahintulot 'yon kay Donna na gayahin ka.
Naku. Sinisisi mo ako sa pagkasira ng Pasko natin?
Oo. Isipin mo nga pala,
'yon din siguro ang pagtatapos nina Mama at Papa.
Nakakatawa ka.
Ewan, pero may katotohanan doon, alam mo?
Nagbabago lahat pag lumalaki ang mga anak.
Umaalis sila, nagpapamilya, nasisira ang mga tradisyon.
Pero alam ko, sa pag-uusap namin ni Mel na magkaroon ng pamilya,
mas nami-miss ko ang Pasko natin.
Alam mo sinasabi nila.
Tahanan ang kung saan lumalaki kang gusto mong umalis
at tumatandang gusto mong bumalik.
Oo, totoo nga yata 'yon.
Mas parang tahanan ngayong nandito ka na.
Malaking bagay 'yon sa akin.
Sa akin din.
Gusto kong gumagawa tayo ng bagong tradisyon.
Oo, tingnan mo tayo. Tayo ang matanda.
Isinasali ang mga magulang at kapatid natin,
kahit di sila sumipot.
E, ewan, tingin ko kung... sumisipot tayo para sa isa't isa,
magiging okay tayo.
Oo.
Oo naman.
The best ka.
- Noong bata tayo, ginawa ko 'to? - Naku.
Sige. Handa na ba tayong gawin 'to?
Sige. Sa sunod na contraction mo, itodo mo'ng iri. Handa ka na? Sige.
Sige. Magaling.
Sige. Maganda ang huling blood pressure.
May paminsan-minsang pagbaba ng heart rate ng bata.
- Ha? - Hindi, ayos lang.
Normal lang 'yon
habang lumalabas ang bata.
Tama si Mel. Bantayan lang natin.
Susunod na contraction, ganoon din. Ha?
Sige.
O, Charmaine, ang ganda niya.
- Lalaki 'yan. Oo. - Okay.
Sige, magpahinga ka lang, uulitin natin lahat.
Parang di ko kaya.
Makinig ka sa akin, okay? Mas madali ang pangalawa, pangako.
- Okay? - Sige.
At nandito ang unang anak mo.
Nandito ako, at si Doc. Kami bahala sa 'yo. Okay?
- Sana nandito din si mama. - Sige.
Nandito siya. Sigurado akong nakatingin ako sa kanya.
Salamat.
Gusto ng batang 'to na makilala mo kapatid niya.
- Sige. Handa ka na ba? - Oo.
Handa na 'yong isa. Handa ka na ba?
Sige. Kaya mo 'to.
Sige.
Hi.
- Oo. - Hi.
Nagawa mo.
Okay. Lalaki 'yan.
Gusto mong makita?
Oo, gusto ko siyang makita.
- Diyos ko. - Heto na.
- Hi, baby. - Ayan.
Ito ang pangalawa.
Nagawa mo.
Ang tagal kong hinintay na makita kayo.
Proud na proud ako sa 'yo. Alam ko ganoon din mama mo.
Salamat.
Oo.
Ang gaganda.
Magaling.
- Uy. - Hi.
- Ang ganda. - Salamat.
Ganda ng pom-poms.
Nakabitin sila gaya ng 20 taong nakakaraan.
- Sa akin 'yan? - Oo.
Salamat.
Ano'ng nangyayari? Ayos lang ba sa clinic?
Wala ako sa clinic.
Saan ka galing?
Dumating kagabi ang ex-fiancée kong si Michelle.
Kinausap ako kaninang umaga.
Dapat sinabi ko pero di ko alam sasabihin niya.
Ano'ng sinabi niya?
Sober na siya.
Gusto niyang magkipagbalikan.
Bumuo ng pamilya.
Mamuhay nang magkasama.
Gano'n ba.
Ano'ng sinabi mo?
Sabi ko may buhay ako.
Dito.
Kasama ka.
Okay, tingnan mo.
Alam kong di pa ito nangyayari,
pero ayoko ng mga anak.
Ibig kong sabihin, dati, oo.
Lumipas na panahong iyon.
Di ako sigurado, pero gusto kong malaman mo,
okay na sa akin na dalawa lang.
Ikaw lang, sapat na.
Puwede na tayong magtrabaho?
Tulungan mo ako sa finishing touches,
dahil ang punong ito ay di magpapasaya sa sarili.
Sige.
Ano magagawa ko?
Simulan mo diyan.
- Uy. - Uy.
Nagpapahinga sila.
Papunta na ang tiyahin ni Charmaine. Salamat.
Oo.
Ang galing mo.
Salamat. Ikaw din.
Alam mo, minsan, pag kasama kita,
para akong proud na ama.
Pasensya na, ang gulo ng umaga ko.
Nahanap ko ang tunay kong ama, at tinanggihan niya ako.
Akala ko namatay na ang ama mo.
Oo. 'Yong nagpalaki sa akin,
pero ngayon ko lang nalaman... na may naging karelasyon ang mama ko.
Sabagay, di sulit na hanapin siya.
Oo.
Pinupunan ang kawalan.
Na nakakaloka na ngayon.
Uy.
Di man ako ang tunay mong ama o kung anuman, pero...
nandito ako lagi para sa 'yo.
At sa tingin ko masuwerte ako.
At kung siya hindi, tanga siya.
At siya ang nawalan.
Tama ka. Siya ang lugi.
- Oo. - Oo.
Pero may ibang tao
na gusto kong ihatid ako sa altar.
Ikararangal ko.
- Ako tinutukoy mo, tama? Oo, okay. - Oo. Siyempre ikaw.
Talaga?
Salamat.
Sana makita ko ang mukha ni Jack.
Oo naman.
Oo. Gagana ang clinical trial.
Dapat lang dahil umaasa akong makitang ipanganak mo
ang apo ko sa tuhod ngayong tagsibol.
Ikaw...
Diyos ko. Buntis ba si Lizzie?
Sinabi na niya sa mama niya,
kaya puwede ko nang sabihin sa 'yo ngayon.
Binabati kita.
- Salamat. - Siguradong nasasabik ka.
Siguradong sabik na si Hope.
Diyos ko.
Napakagandang Pasko.
Oo. At kung mananalo tayo sa tree competition mamaya,
mas pampasaya 'yon.
Oo. Maganda 'yon.
Halos perpekto na.
Ayos lang na samahan mo si Charmaine hanggang dumating ang ambulansya?
Dahil may gagawin ako para kay Hope ngayong gabi.
Sige.
- Magkita tayo doon. - Oo.
- Sige. - Salamat.
Denny. Nasa village ka ba?
Makinig ka. Kailangan ko ng tulong mo.
Walang problema, Lolo. Ako bahala.
Alam kong bukas pa ang Pasko,
pero gusto kitang maagang regaluhan.
Ayos lang ba? Dala ko ngayon.
Ano'ng gagawin ni Jesus?
Ganito.
Iniisip ko ang sinabi mo kahapon.
At dahil malapit nang matapos ang trabaho ko dito,
gusto kong tiyakin sa 'yo na gusto ko dumito.
Kaya nasa harap mo ang bagong Virgin River fire chief.
Teka. Kailan pa?
Kanina lang. Alam ko naghahanap si Hope.
Sinabi kong interesado ako, at tinanggap niya ako agad.
- Dito ka na talaga. - Oo.
E di, di ko na ibibigay ang regalo ng pagka-miss sa akin tulad ng plano ko.
- Pero sana 'wag ka agad magsawa sa akin. - Imposible.
Para malinaw lang.
Dito ka para sa trabaho?
Hindi.
Para sa 'yo.
Ewan paano ko tatalunin regalo mo.
Sigurado akong may maiisip ka.
- Uy. - Nakarating ka.
- Oo. - Kakasara lang ng rink.
Naisip ko. Ayos lang.
Si Charmaine?
Ay naku. In love siya sa mga anak niya.
Papunta na sila sa Grace Valley.
Magpapalipas lang ng gabi. Ayos sila.
- Mabuti. - Oo.
Nagustuhan niya ang fruitcake na ibinigay natin.
- Hindi nga. - Oo.
Buti na lang nagamit 'yon.
Oo nga.
Kumusta mga magulang mo?
Ewan ko.
Wala akong balita sa kanila.
Ewan kung magpapakita sila mamaya.
May running theme tayo noon, dahil kakatawag lang ni Joey, at...
May stomach bug si Morgan.
Ano ba 'yan.
Sa B&B sila papalipas ng gabi.
Pero sana umayos na bukas.
Sorry.
Parang di natuloy mga plano natin para sa extraordinary na Pasko, ano?
Sige. Ewan natin.
Oo, di pumunta ang iba.
- Tinanggihan ako ng totoong ama ko. - Ayan na.
Di tayo nag-skate.
Pero nandito tayo sa magandang lugar, kasama ng napili nating pamilya.
At tingin ko, extraordinary iyon.
Talaga?
Pinakamabubuting tao sa buhay ko ay 'yong pinipiling mapabilang dito.
At tingin ko, dapat ipagdiwang iyon.
At sana, may maipagdiwang din ang mga anak natin, balang araw.
Sigurado ako.
Merry Christmas Eve.
- Merry Christmas Eve. - Merry Christmas Eve.
Nandito ka pala, Vernon. Okay, kayo.
Sa secret ballot malalaman ang winner
pero kilala ko'ng sulat-kamay n'yo.
Pag di tayo nanalo, isasama ko kayo sa naughty list ko. Tara.
- Sige. - Sige.
Welcome sa 44th Virgin River Christmas tree decorating competition.
Sindihan na natin ang mga 'to at husgahan mga kaibigan at pamilya.
Handa na kayo? Simulan na.
Five, four, three, two, one.
Merry Christmas!
Magaling. Panalo 'to. Di ko pa nakikita iba, pero...
Oh, Jo. Ang galing.
Alam ko. Sobrang saya.
Paborito ko ang The Nutcracker.
Pareho tayo niyan.
Malaking tulong si Lizzie, gaya ng dati.
Di ko inaasahang mabilis siyang lumaki.
Parang kumurap lang ako at eto na. At ngayon di ko alam saan ako nababagay.
Lalo na kung gaano kayo naging malapit.
Pagkapanganak ni Lizzie,
pupunta siya sa 'yo para sa lahat ng bagay na di ko magagawa.
- Mga tip sa pagpapadede. - Bottle-fed siya.
Pagsasanay sa pagtulog.
May yaya kami. Hulog siya ng langit.
Naiintindihan mo, Deidre. Kakailanganin ka niya.
Bahagi ako ng village niya, pero di niya ako ina.
Uy.
Masaya akong magkasama kayo dahil... may balita kami.
Babae siya.
Kita mo? Babae. Masasangkot siya sa gulo.
Matutulungan ko siya.
Congratulations, Pa.
Naku. Diyos ko.
- Hi. - Congratulations.
Salamat.
Babae siya.
Heya.
Heya ka diyan.
Dalawang beses ba ito sa dalawang araw? Sinusundan mo ako?
- Hindi. - Hindi?
Di ko inaasahang makikita kita dito.
Di ko inaasahang nandito ako.
Kinaladkad ka ni Lark at Hazel?
Di. Nasa bahay sila ng mama ni Lark.
Nakaupo lang ako mag-isa sa bahay, iniisip ko,
kailangan ko ng kaunting Pasko ngayon mismo.
Di maalis sa isip ko ang kanta.
Oo, ako rin.
Kumusta holiday mo?
Ang gulo.
Di matanggap ni papa ang bagong boyfriend ng mama ko.
At di nakakatulong na nandito siya.
Dinala ng mama mo'ng bago niyang boyfriend sa Pasko?
Oo. Kinulong namin siya
sa bahay kasama papa ko hanggang sa mag-ayos sila.
Matapang.
Di ako siguradong magbabago isip niya.
Naiintindihan ko.
Mahirap panoorin na naka-move on na ang mahal mo.
Gaano ka man kasaya para sa kanila.
Oo.
Oo, gano'n talaga.
Uy.
- Uy, Jack. - Uy.
Merry Christmas.
Nandito si Mama at Papa.
- Sorry. - Mama at Papa.
Merry Christmas.
- Merry Christmas. - Merry Christmas.
Ginawa natin dapat nating gawin. Inayos natin.
Ayan na sila.
Sorry kung natagalan kami, pero marami kaming pinag-usapan.
Sa pagsasama namin.
Ang paghihiwalay namin.
Paano hinayaang masira ang pamilya natin.
May kasalanan din ako doon.
Hindi. Kami 'yon. Ibig sabihin, tayo dapat ang mag-ayos.
Tama ka, Jack. Maaaring di na kami kasal,
pero pamilya pa rin tayo.
At dapat na magkasama tayo kahit na lumalaki pamilya natin.
Kaya di mo pinauwi si Javi.
Kabaligtaran. Pagkatapos naming mag-usap,
kinausap niya si Javi, at nagkasundo sila agad.
Marami pala silang pagkakatulad.
Ang gusto namin sa babae.
- Hindi. - Hindi na 'yan nakakatawa.
Nakakatawa kaya.
Ang punto, handa kaming magkakasama tayo sa Pasko kung imbitado pa rin kami.
Ewan ko. Sa tingin mo?
Ibig kong sabihin, malaking tanong 'yan.
- Oo. Alam ko. - Oo.
Alam mo laging sinasabi ni Mama, mas marami, mas masaya.
Sige, puwede kayong pumunta.
Pa, proud ako sa 'yo. Halika rito.
- 'Yan ang diwa ng Pasko. - Salamat.
- At nakakatawa 'yon. - Oo.
Sige. Di aalis si Javi?
- Mama. - Alam ko.
Di ko makalimutan gaano kayo kagaling sa entablado kagabi.
At ang cute mo kasama si Hazel.
Ang ganda niya. May bituing ipinanganak.
Alam kong sinabi mong masaya ka na sa ating dalawa, pero...
Hindi ko lang sinabi. Seryoso ako.
Oo, pero baka may mga bagay na makaligtaan mo.
Di ka makakapaglabas ng gatas at cookies para kay Santa.
Di ko kailangan ng anak doon.
Ganito,
ayaw kong gumising balang araw at maisip
na galit ka sa akin dahil di ako naging ama.
Ano'ng sinasabi mo?
Ang sinasabi ko,
madudurog puso ko pag nawala ka.
Pero ang maging dahilan kung bakit hindi mo mararanasan lahat
ng gusto mo sa buhay, 'yon ay...
Mas masasaktan ako no'n.
Ang gusto ko lang sa Pasko ay pag-isipan mong mabuti 'to.
Puwede mong gawin para sa akin?
Sige.
Mabuti.
Ba't pinili mo ang Nutcracker theme?
Dinala ako ni Vernon sa The Nutcracker noong unang Pasko namin.
Maaaring di 'to pinakamalikhaing puno dito pero pinakamahalaga 'to sa amin.
Alam mo, sa totoo lang, may nakalimutan akong sindihan
para maging kakaiba 'to.
Ano?
Ano ba.
Marami na akong nakitang magagandang bagay sa buhay ko.
At sana ay masuwerte pa ako na makakita ng marami pa sa hinaharap.
Anuman ang mangyari, alam kong
ikaw ang magiging gabay ko,
gaya ng dati.
Kaya habang kaya ko pa,
gusto kitang tingnan sa mata at pakasalan ulit, Hope McCrea.
Diyos ko, mahal kita.
Mahal kita.
Sige.
Ayos ka lang?
Ayos lang ako.
Nakakatawa ba?
Oo.
Dahil sa wakas may nahanap ako na di kaya ni Jack Sheridan.
Pinakamagandang Pasko.
Uy, ikaw.
Salamat.
Natalo ko regalo mo.
Kaya mong sumalo ng snowflake sa dila? 'Yon.
Salamat.
"Glamma." Ang galing.
Mabuti.
Hindi. Tigil.
Babe, dinaig mo ang sarili mo sa mga hikaw na ito.
Gustong-gusto ko 'to.
- Mabuti. - Salamat.
Walang anuman.
Di pa ako tapos.
Ha?
Ano ibig mong sabihin?
Kasi... Di bale na.
Sige.
Pipikit ba ako o...
Tingin ko, gugustuhin mong nakadilat para dito.
Sige.
Naku...
Hindi nga.
Oo.
- Binigyan mo ako ng Pony. - Binigyan kita ng Pony.
Ikaw. Naku po.
Hi, mahal. Hello.
Merry Christmas.
At akin 'to.
- Naku. - Nakuha ka rin niya.
Sasagutin ko lang ito.
Oo, sige.
Okay, ako na.
Hello?
Kumusta ang anak natin?
Ayos lang si Hazel.
Napakaganda ng Pasko niya.
E, si Brady?
Di siya naghihinala.
- Uy, Mike. - Ayaw kong abalahin ka sa Pasko.
Natukoy na ng state ME ang katawan.
Alam nilang si Wes Logan.
Gaano kalaki ang problema?
Malapit nang sumabog 'to.
Sige.
- Salamat at sinabi mo. - Oo.
Ano'ng nangyari?
Puwede mo bang sabihin?
Ano'ng hinahanap mo?
Naghahanap ka ng ibang treat?
Tingnan mo siya.
Oh, mahal.
- Mas maganda ka sa alahas, ha? - Oo.
Heto.
- Ayos ka lang? - Oo.
- Sigurado ka? - Oo.
Uy.
May maitutulong ba ako sa 'yo?
Hinahanap ko si Mel Monroe.
Sino nagtatanong?
Ang tatay niya.
Kamukhang-kamukha mo mama mo.
Nadurog ulit ang puso ko nang makita ka.
Di ko alam sasabihin.
Kaya nagsinungaling ka?
Hindi.
Di ako ang sumulat ng mga liham.
Hindi na.
Mula nang mamatay mama mo.
Pakiramdam ko, nararamdaman mo rin iyon.
Di ko alam gusto mong sabihin sa 'kin.
O ang gusto mong sabihin ko.
Di ko alam kung gusto mo ako sa buhay mo,
o gusto mo lang humingi ng bato.
Gayunpaman,
ako ang ama mo.
Nandito na ako.
May dala ako sa 'yo.
Naisip ko lang na baka gusto mong marinig ulit ang boses ng Mama mo.
Salamat.
At saka,
may importante akong sasabihin sa 'yo.