Okay.
Di ako makapaniwalang tumakas tayo sa kasal natin.
Nakakabayo pa.
Oo, idea mo 'yon. Ayoko nang ulitin 'yon.
- Ha, tingnan natin. - Ayoko na.
Bakit mo ako dinala dito?
Sa tingin mo?
Andito na si Preacher.
Mabuti naman.
Malapit nang makumpleto. Bride at groom na lang ang kulang.
Wala sila sa barn. Nakita n'yo na sila?
Oo, Joey, nakita na sila.
Ready na silang magmartsa.
Pero mas gusto kong magparoo't parito para mas kabahan ako.
Hope, babalik sila.
Alam mo ang ginawa ko para makakuha pa ng kalapati?
Mga kalapating trained.
Trained? Di ba lumilipad lang sila pag binuksan ang cage?
Hahanapin muna namin sila Mel at Jack.
Hindi masasayang ang kalapati mo, okay?
Naniniwala akong babalik sina Mel at Jack.
Kailan?
Umuupo na 'yong mga tao. Magpapunta na ba tayo ng tao sa cabin?
Busy ako, Vernon. Sobrang dami kong inaasikaso.
Ang peaceful dito.
Oo nga.
Nakakakalma talaga 'tong lugar na 'to.
Kaya kita dinala dito no'ng nagkakilala tayo.
Para kasing kailangan mong kumalma.
Baka kailangan mo din 'to ngayon.
Naku, sorry talaga, Jack.
Babe.
Ano ka ba? Twelve hours ago,
isinugod mo ang tatay mo sa emergency,
nang di alam kung mabubuhay siya, okay?
Pwede ka namang huminga nang sandali.
O nang matagal.
Akala ko kasi...
Akala ko, mawawala na siya.
Akala ko talaga.
Tapos
biglang bumalik 'yong sakit at takot.
'Yong pagluluksa.
Sa nanay ko, sa tatay ko, tapos sa...
Sa asawa ko.
Sa...
Sa anak ko, at...
Mahal kita.
Mahal na mahal kita, gusto kitang makasama habambuhay,
pero ayokong bibitin lahat 'to.
Naiintindihan ko.
Ayaw mong magmartsa na may kasamang mga multo.
- Oo. - Ayoko.
Alam ko.
Sorry, isa dapat 'to sa pinakamasasayang araw natin.
Pakiramdam ko, sinisira ko, kaya hirap na hirap ako.
Uy, wala kang sinisira.
Okay?
Pareho tayong may mga nakaraan.
Di naman 'to ang unang kasal natin.
Kilala na natin ang sarili natin at ang gusto natin sa buhay,
at alam kong wala na akong ibang gusto sa mundong ito
kundi ikaw.
Bawat parte ng pagkatao mo.
Tanggap ko ang nakaraan mo, pati ang lahat ng sugat mo.
Dahil sinusubukan ko ring tanggapin 'yong akin.
Lahat, kasama 'yong mabubuti at masasama.
Dahil tinatanggap kita, Mel...
kasama 'yong lahat.
Lahat ng naiisip mo...
lahat ng butas sa puso mo...
lahat ng sakit at saya sa nakaraan mo,
'yong kasalukuyan mo,
at kinabukasan natin.
'Yon ba ang vows mo?
'Yon na.
Alam mo talaga lagi ang sasabihin.
Kasi naiintindihan kita.
Andito ako para sa 'yo.
Palagi.
Andito din ako para sa 'yo.
Ano'ng tingin mo? Magpakasal na tayo?
Sige.
Okay.
- Tara. - Let's go.
Pwede pang mag-lemonade?
Wag muna, anak.
Natagalan si Brady bago nakuha 'yan.
Ang haba siguro ng pila.
Oo, sorry. Kasi...
May nakakuwentuhan lang.
Magka-cantaloupe kaya sila?
- Cantaloupe? - Oo.
Elope.
Naku, malabo 'yan.
Malay mo. Nagbabago ang mga plano.
Ayos ka lang?
Oo naman.
Bakit hindi?
Gusto ko nang makita 'yong dress niya.
Na-try mo nang mag-Candy Crush?
Ito ang ginagawa kong pampalipas ng oras.
Ayan.
Mag-crush ka na.
Uy.
- Hi. - Hi.
Naghihintay na sila, ubos na ang programs. Ano'ng update?
Hindi ako pwedeng magsalita. O gumalaw.
Sabi ni Hope.
Roger.
Uy, 'yong speech ko kanina,
hindi ikaw o 'yong naging kasal mo ang tinutukoy ko do'n.
Alam ko.
Pero marami pa rin akong naalala dahil sa weekend na 'to.
Oo nga.
Uy, hindi ako nagsisisi.
Ilang buwan nang final ang divorce ko,
at masaya akong wala na si Jay sa buhay ko.
Naiintindihan ko.
Di mabuting tao si Jay.
Marami siyang ginawang masama.
Ako rin.
Kilala mo ako.
Hindi ako quitter.
At ayaw kong natatalo.
At determinado ako.
Kaya ginawa ko ang lahat para tumagal ang pagsasama namin.
Kaso habang lumalaban ko, mas lumalaki 'yong damage.
Di lang sa pagsasama namin.
Pati sa buong idea.
Sa tiwala ko sa pagpapakasal.
Kaya baka...
di lang talaga 'to para sa 'kin.
Ano'ng...
Ito, as in 'yong pagpapakasal?
Kaia, baka gusto mo nang maupo.
Naiinip na sila. Kailangan kong kumilos.
Sige.
Welcome!
Welcome, friends at family, sa napakaespesyal na okasyong ito.
Bago natin masaksihan ang pag-iisang-dibdib nina Mel at Jack,
may gusto lang akong sabihin tungkol sa love.
At marriage.
Love and marriage. It's an institute you can't disparage.
Bagama't marami nang sumubok.
Pero hindi si Frank Sinatra, ha. May asawa siya noon...
Naku, malala na 'to.
Sinabi mo pa.
- Uy. - Andito na kayo!
Oo.
Ready na kami.
- Nakuha mo 'yong... - Oo, nasa Airstream.
Ano 'yon?
Five minutes lang.
Sige ba. Isang oras lang naman tayong late.
Este, kasal n'yo 'to.
Kahit gaano pa 'yan katagal.
- Magkita tayo sa altar. - Okay.
Kaya marami nang taong nagpakasal.
Pwede na kayong magtanong.
Muriel, nagtaas ka ba ng kamay?
Ay, salamat!
Okay, wag na nating patagalin, umpisahan na natin 'to.
Morgan, Theo, James, at Pony, mauuna kayo.
Ang ku-cute nila.
- Okay, Sam at Amelia. - Salamat.
Bye. Magkita tayo doon.
Okay, Mike at Brie.
Preacher at Joey.
Magkita tayo do'n.
Napakaganda mo naman.
- Salamat, Dok. - Oo.
Kumusta ang pakiramdam mo?
Masaya.
Medyo na-overwhelm ako noong una.
Oo nga.
Dahil ba sa ice sculptures?
Aaminin ko, nag-alangan kami ni Jack do'n.
Ibang level talaga si Hope.
Pero...
perfect naman.
Oo nga.
Gano'n talaga siya
sa mga taong mahal niya.
Oo nga.
Okay.
Mga minamahal.
Nagtitipon tayo ngayon upang saksihan ang pag-iisang-dibdib...
Mahal na mahal kita.
'Yong buong pagkatao mo.
'Yong past, present, at future mo.
Nakakatawa.
Ikaw pa rin ang poging hiking guide ko.
Ang fishing instructor ko.
Ang batting coach ko.
At ikaw ang home ko.
Idinedeklara ko na kayong mag-asawa.
- Jack, you may kiss the bride. - Yes!
Ladies and gentlemen,
sa unang pagkakataon,
ipinakikilala ko sina Jack at Mel Sheridan!
Naku, iha, ang ganda ng damit mo.
Salamat sa inyong dalawa.
- Ang pogi mo rin diyan. - Ingat, may asawa na ako.
- Hala. Hi. - Tingnan mo 'yong dress niya.
Ang ganda niya, di ba? Di niya kinakaya. Tingnan mo 'yong dress!
- Ang cute ng buhok niya. Ang laki na niya! - Nag-e-enjoy ka ba?
Sorry, sumobra na naman ba ako?
Hindi, alam mo...
Gusto kitang purihin sa ginawa mong
pinakamagandang kasalan sa parteng ito ng mundo.
Group effort 'yon.
Pwede bang mag-sorry muna ako?
Mula kina Mel at Jack,
hanggang sa mga kaibigan mo,
sa kabayo, sa akin,
ibang klase ang ginagawa mo para sa mga taong mahal mo.
Isa 'yon sa maraming bagay
na gusto ko sa 'yo.
Tuloy.
Kahit bundok, tatawirin mo para iparamdam ang pagmamahal mo.
Pero hindi ko sinasadyang magmukhang walang modo,
o maliitin 'yong special gift mo.
Hope McCrea...
mahal na mahal kita.
Totoo 'yon.
Salamat, sinabi mo 'yon.
Sorry, pinalala ko 'yong problema sa lisensiya mo.
Bukas na natin 'yon problemahin.
I-celebrate na muna natin sina Mel at Jack ngayon.
At tayo.
Sorry.
Ba't ganyan ang itsura mo?
Mukhang nag-ala-Hope yata ako.
- Grabe 'tong kasal na 'to. - Oo nga, ang saya.
Sobra.
Isang Mel-mosa nga po.
Sa akin, isang Jack & Ginger, pero wag na 'yong Ginger.
Ang lalim no'n, a.
A, parang nasabi ko kasi kay Preacher na ayokong magpakasal.
Aray.
Parang sinabihan mo ang bata na walang Santa... sa araw ng pasko.
Kaya nga.
Kaya ayaw mo talaga?
Ewan ko.
I mean,
feeling ko kasi, kasalanan ko din kung bakit pumalpak 'yong una.
Oo, pero may mga tao lang talagang hindi para sa isa't isa.
Wag mong sirain ang susunod na relasyon mo dahil sa isang tao.
So,
si Lark ba ang susunod mong karelasyon?
O umaasa ka pa rin kay Brie?
Hello po. Ready na po ang pagkain sa barn.
Tandaan n'yo, potluck 'yon, kaya pumili kayo nang mabuti.
Iwasan mo 'yong Swedish meatballs.
Salamat.
- Hi. - Nick, makikihingi nga niyan, please.
- Okay. - Kailangan ko ng maraming tissue.
- Ang bango. - Basta para sa bride and groom.
Ayos, salamat.
- Mahal. - Thank you, mahal.
Magaling kayong umentrada, ha.
Naku, sorry, Sam. Kasalanan ko 'yon.
Huminga lang kami sandali.
Wag kang mag-sorry. Kasal n'yo 'to.
Lagi n'yong uunahin ang isa't isa.
Kung babalikan, doon kami nagkulang ng nanay mo.
Pero sabi ni Brie, mukhang bumabawi kayo ngayon?
Naku, sana nga.
Masaya ako para sa inyo.
Sorry nga pala, di ko isinuot 'yong binili mong suit.
Uy, sana hindi ko naiparamdam na pinipilit kita o ano.
Hindi naman. Bigla ko lang naisip na magpalit ng damit.
At ang pogi mo diyan.
Salamat.
Alam kong importante ang serbisyo mo para sa 'yo.
Oo, siguro nga, di talaga tayo magkakaunawaan diyan.
Jack.
No'ng nagpa-enlist ka,
takot na takot ako.
No'ng nawala si Adam, di ko kayang isipin na pati ikaw,
mawawala rin.
Kaya hindi ko matanggap.
Pero kung iisipin, naging makasarili ako.
Proud ako sa serbisyo mo, anak.
Proud ako sa 'yo.
Love kita, Jack.
Love din kita.
- Excuse muna. - Jack, pwede kang makausap?
- Please? - Ikaw lang.
- Isosoli namin siya. - Sige.
- Okay. - Sige.
- Sam. - Sorry, nakita mo pa tuloy 'yon.
Okay.
Nandito tayo ngayon para i-celebrate sina Mel at Jack.
Alam n'yo, mahigit 20 years ko nang kakilala si Jack.
Nagkasama na kami sa ilang tour.
Nakapagtayo kami ng negosyong kumikita.
At...
Alam n'yo, naghanda ako ng speech
na magbabalik sa atin sa unang anniversary nina Mel at Jack.
Pero...
Pero iiksian ko na lang,
para makakain na ng cake.
Cake!
Imbes na mag-preach tungkol sa marriage...
sasabihin ko ang natutunan ko
sa best friend kong si Jack.
'Yon ang tapang.
Wala akong maisip na mas magandang pagpapakita ng tapang
kundi ang ipinakita ng babaeng na-in love kay Jack Sheridan.
Mel, hanga ako sa tapang mong harapin
ang pang-ookray ng mapagmahal pero protective na komunidad,
mga mapanganib na wildfire,
at mga komplikadong ex.
- Pero higit sa lahat... - Wala si Charmaine?
- Mukha. - ...hanga ako sa pagmamahalan n'yo.
Kasi 'yong mismong pagmamahal,
kailangan ng tapang 'yon.
Pero ang mas matapang, 'yong magmamahal ka ulit
at magtitiwala ka sa pagmamahal
ng partner mo.
Kaya...
Kay Mel at Jack.
Kay Mel at Jack!
Cheers, mahal.
Halika nga.
Salamat.
- Okay, ready? - Oo.
Okay.
One, two,
three!
Ayan.
Okay, alin ang gusto mo?
Ipapalamon mo sa 'kin?
- Ewan ko, tingnan natin. - Sige. Meron din ako.
Jack, tara na.
Saan?
Ma'am.
Sa first dance natin.
Hindi 'yan ang kanta natin.
Wait ka lang.
Magpoprotesta ka sa giyera
Pumara ka, pinasakay kita
Sumakay ka agad, binuksan ang radyo
Binago mo ang awitin sa aking puso
Nang masiraan tayo Nagkampo tayo sa may sapa
Tumugtog ako ng gitara, nakinig ka
Iyon ang unang gabi ng buhay ko
Na may nakakita sa puso ko
Pwedeng mangarap ang ina Na tatanda ang anak
At makakahanap ng sariling mahal
'Yong taong matatag, at di siya iiwan
At maipagkakatiwala ko ang aking mahal
Sa ilog, patuloy itong umaagos
Na tila naglalaho sa paglipas ng panahon
Babagal ang takbo ng araw
Subalit mananatili ang sakit
Pwede kang kumapit sa kamay ko
Sa gabing di makatulog
At nag-aasam ng totoo
Paulit-ulit Iuuwi ako ng ilog
Mas mahirap magmahal Kung alam mo ang kapalit
Di mo malilimutan ang lahat ng nawala
Ibinalik mo ako mula sa kakahuyan
Iniligtas ang kaluluwa at puso ko
Salamat, pare.
Salamat, Dok.
Natapos mo 'yong kanta mo.
Na-inspire ako ng nanay mo na isulat 'yon.
Pagkalipas ng 40 years, na-inspire mo akong tapusin.
- Masaya akong natapos ko. - Ang galing no'n, Everett.
Salamat, Jack.
Pakiramdam ko, andito lang siya, Pa. Thank you.
Di ko akalaing magiging love song 'yon.
Binigyan mo ng happy ending ang sad song namin.
Dahil sa 'yo, naghihilom na ang puso ko.
At bilang taong nag-aalala para sa puso mo,
bakit nandito ka at wala sa ospital?
A, dahil stable naman ang condition niya,
pinayagan siyang um-attend saglit, basta may medical escort.
Cameron!
Naisip ko kasi, ito o air fryer, e, so...
Mas maganda 'to kaysa sa air fryer. Salamat.
Ikaw pa.
Dahil biglaan 'tong regalong 'to, ina-assume kong may air fryer pa rin.
- Oo. - Siyempre.
- Congrats. - Salamat.
- Tara na, Vernon. Sayaw tayo. - Okay.
Okay. Tara na.
Naku, Everett, ang ganda no'n.
Masaya kaming makita kang malakas na ulit.
Salamat, mga ma'am.
Pero nag-promise ako sa Grace Valley na ibabalik kita bago mag-rounds,
kaya kailangan na nating umalis.
Pwede kayang mag-extend nang konti?
Okay, feeling ko, tatay mo ako.
Sige, pero konti lang, ha.
Sige. Salamat, pare.
A, gano'n?
Umiikot ba? Kaya namin 'yan.
- Okay. - Mag-octopus tayo.
Okay.
Sige na nga.
- Okay. Surrender na kami. - Panalo na kayo.
Grabe.
'Yong totoo, Walt,
ba't di mo sinabing magaling ka palang sumayaw?
Naku, marami ka pang di alam tungkol sa akin.
Kukuha ako ng lemonade natin.
- Babalik ako agad. - Sige.
Ang galing ng sayaw n'yo, ha.
O, naka-reserve ka na ng isang sayaw sa 'kin.
Salamat. Sobra.
Gusto ko sana, kaso kailangan kong ihatid ang tatay ni Mel sa Grace Valley.
Sige.
Tapos uuwi na ako sa San Diego bukas nang umaga.
Okay, di na pala tayo magkikita.
Oo. Hindi na nga.
Pwede ko ba kayong kumustahin ni Michelle
nang di nagmumukhang tsismosang naka-date mo dati?
Muriel.
Hindi ka lang bastang babaeng naka-date ko.
At okay naman kami.
Mabuti. Masaya ako.
Gusto kitang maging masaya.
'Yon din ang gusto ko para sa 'yo.
Sayang, di kita masasamahan sa pagpapagamot mo.
Marami akong tagasuporta dito.
Halika nga.
Mauna na 'ko.
Di ako makapaniwalang nadaig tayo ng oldies sa sayawan.
Wala akong pakialam. Ang sakit na ng paa ko. Pahinga muna.
Sa dami ng adulting natin,
pakiramdam ko, oldies na rin tayo.
Ibig sabihin, 'yong mga kaedad natin, di pa pinag-uusapan
ang retirement at palliative care?
Oo.
Uy...
no'ng sinabi mong nagjo-joke ka lang
tungkol sa pagpapakasal.
Joke lang ba 'yon?
Nalungkot ka bang nilaktawan natin 'to?
Medyo siguro.
Pero iba-iba ang path ng bawat isa, at inaalam pa natin ang sa atin.
Okay na ako do'n.
Kahit pakiramdam ko, medyo naka-fast-forward ang buhay natin.
'Yong pagmamahal ko sa 'yo,
ayokong madaliin 'yon.
Mag-promise tayo.
Na magdadahan-dahan tayo,
at nanamnamin natin 'to.
Promise.
Ang ganda mo ngayon.
Kasingganda ni Brie?
Kaya ba kakaiba ang kilos mo?
Actually, kasi kinausap mo siya kanina.
Nakita kita.
A, oo.
Akala ko may usapan tayo.
Na magiging honest tayo sa isa't isa.
Oo nga.
Oo, a...
Kinausap ko siya.
Sinabi ko sa kanyang
bigyan ka ng benefit of the doubt, gaya ng ginawa ko.
Talaga?
- Oo. - 'Yon lang?
Oo.
Salamat.
Diyos ko.
Sorry.
Sobrang...
napraning lang ako.
Uy, okay lang 'yon. Marami tayong pinagdaanan.
Tingin ko lang...
Tingin ko, dapat mag-focus tayo sa hinaharap.
Na magkasama.
Okay?
Gusto ko 'yon.
Kanina ko pa di nakikita si Hazel. Iche-check ko muna siya.
Sige, puntahan mo na.
Huli ko siyang nakita, nagke-Candy Crush pa sa phone ko.
Mukhang na-addict na siya dahil sa 'yo.
Mukha nga.
Tandaan mo, kasalanan mo 'to.
- Ang ganda no'n. - Tingnan natin. Eto na.
Ay, Diyos ko!
Tingnan mo 'yong itsura mo dito.
Uy.
Uy, gusto mong mag-photo booth?
Oo naman.
Kasi hindi naman kailangan.
Ayokong i-pressure ka sa photo booth
kung ayaw mo naman.
Alam mo, 'yong idea lang ng photo booths in general
ang nakakatakot.
Oo, malaking commitment 'yan, e.
Pero...
kung iisipin ko mang magpak...
Mag-stay habambuhay sa photo booth,
ikaw ang gusto kong kasama.
Marami nang nangyari pero hindi mo ako iniwan.
Marami tayong oras.
Gusto mo bang mag-photo booth nang totoo?
Hindi ba 'yon ang pinag-uusapan natin?
Oo na. Tara na.
Bilisan mo.
Feeling devil ako dito. Tara.
Uy.
Ay, buti, nandito ka.
Naiihi na ako. Patulong naman.
- Sige, tara. - Sandali.
- Beh, okay ka lang? - Oo naman, okay lang ako.
Seryoso, okay lang.
Araw n'yo 'to ni Jack.
Siyempre, nandito ang saya sa may CR.
Uy, pagbalik ng banda, sayaw tayo.
- Kanina pa kita hinahanap. - Nagpapahinga lang siya.
- Hala, ano'ng nangyari? - Okay lang ako.
Pwedeng tulungan na lang nating umihi si Mel?
Kaya ko pang tiisin, saka kapatid na kita,
kaya kailangan mong sabihin kung ano'ng meron.
Si Brady.
Oo naman.
Nag-sex kami.
Hindi ko alam 'yan.
- Oo nga. - Ako rin.
Sinabi ko kay Jack, kaya akala ko, sinabi na niya sa 'yo.
Naisip niya sigurong hindi siya ang dapat magsabi,
pero salamat, sinabi mo sa 'kin.
- Okay ka lang? - Hindi.
Hindi ko alam ang ginagawa ko.
Hindi ako ganito. Hindi ako cheater.
May feelings ka pa ba para sa kanya?
Hindi naman mawawala 'yon.
Pero di ko alam ang ibig sabihin no'n. Ang alam ko lang,
nagsisinungaling ako kay Mike, at sinisira ko ang buhay niya.
Gusto na niyang mag-move on,
at kung gusto niyang makipagrelasyon sa sociopath,
desisyon niya 'yon.
Teka, sociopath si Lark?
Tapos kanina...
sinabi ni Brady na mahal niya pa rin ako.
Di ko alam ang gagawin ko.
Kaya ko bang magtiwala sa kanya?
Kasi di ko kayang magtiwala sa sarili ko pag kasama ko siya.
Kaya nga kami ni Mike, e.
Mabuti siyang tao.
At gusto kong mag-commit kay Mike.
Baka dapat i-let go mo na si Brady.
Mas matagal mo nang kilala si Brady kaysa sa 'kin,
pero ang nakikita ko, nag-e-effort talaga siya.
Kaya kung ayaw mo,
tapusin mo na for good.
Paano kung hindi ko kaya?
E, di, ang pinakamabuting magagawa mo ay i-let go sila pareho.
Diyos ko.
Sana sinabi mong mag-yu-uniform ka, tol.
Nag-uniform din sana kami para sa 'yo.
Kaya nga. Last-minute na kasi 'to.
Oo, talagang last minute.
Ewan ko ba.
Masyado siguro akong naka-focus sa masasamang nangyari,
na nakalimutan ko na 'yong maganda, alam n'yo 'yon?
Gaya nitong samahan natin.
Oorah.
Alam n'yo, noong...
Noong nakasandal tayo sa Humvee habang binabaril ng kalaban sa Fallujah,
di ko naisip na mauupo tayong lahat dito ngayon.
Hindi lahat.
Lagi nating kasama si Chris.
Kung buhay siya, gugustuhin niyang magpatuloy tayo.
Pipilitin niya pa nga tayo.
Para masulit 'yong pagsasakripisyo niya.
Amen.
Ngayon lang 'ata tayo naging ganito ka-confident sa hinaharap.
Oo nga.
Kahit si Brady.
Magpapamilya ka na?
Ewan ko lang.
Bagay naman sa 'yo.
Salamat.
- Ilabas mo na 'yan. - Yes, sir.
Tanda ko no'ng gumagapang ako palabas ng camper...
Hello, Mrs. Sheridan. Ano'ng paborito mong moment kanina?
- 'Yong inihaw ni Nick. - Di nga?
Ang saya ko lang na di namantsahan ang damit ko.
Okay, pero 'yon ang paborito mong moment?
Maganda din 'yong doves.
Oo nga.
Mabuti, nakapagpigil si Bert na barilin 'yon.
Oo nga.
Ewan ko. Ang dami kasing pagpipilian.
Isang buong taon kong iisipin ang gabing 'to.
Habambuhay kong iisipin ang gabing 'to.
Sige, kung pipili ako, ito ang pipiliin ko.
Ito?
Bakit?
Kasi kung kaya kong panghawakan ang nararamdaman ko ngayon,
alam kong kakayanin natin lahat.
Bye!
Uy.
Gusto mong maglakad-lakad?
Sige, sure.
Okay.
Jo Ellen, nakita mo sina Lark at Hazel?
A, umalis na sila.
Umalis?
Nakausap ko si Lark kanina,
tinanong niya kung pwede silang ihatid ni Nick sa B & B.
Okay lang ba kayo?
A, oo, okay lang. Akala ko lang, sabay-sabay kaming uuwi.
Dadaan na lang ako sa B & B, baka maabutan ko sila.
Ay, Brady, paalis na rin sila doon.
Di niya ba sinabi?
Ano'ng sinasabi mo?
Bago sila umalis dito,
sabi ni Lark, magche-check out na sila ni Hazel sa B & B.
Nag-resign na si Lark sa trabaho niya.
Akala ko, alam mo.
Salamat. Tatawagan ko na lang siya.
Sige.
Diyos ko po.
Grabe 'tong gabing 'to.
Oo nga.
Masaya ako para kina Mel at Jack.
Talagang ipinakita nilang kayang lampasan ng couple lahat.
Oo, ang taas ng standard na isinet nila.
Tayo rin naman.
Marami na rin tayong pinagdaanan.
Nag-espiya.
'Yong pagkabaril mo?
Nakita kong hubo't hubad ang parents mo, na mas malala sa pagkakabaril ko.
Pero tuwing nagiging mahirap ang buhay,
napatunayan nating mas tumatatag tayo.
Matatag ka,
at matapang,
at matibay.
Pinapalakas mo ako.
Pinapalakas mo din ako.
Sana nga.
Marami kang iniisip nitong mga nakaraang linggo, at...
wala akong ibang gusto kundi alagaan at suportahan ka.
- Mike. - At...
mahalin ka.
Pinag-uusapan na nating mag-live in.
Pero iniisip ko ang future natin.
Lahat.
Tingin ko, dapat itodo na natin.
Ang alin?
Okay.
Hindi ko 'to pinlano.
Obvious ba?
Promise, ibibili kita ng tunay bukas. Pero sa ngayon,
Brie Sheridan, will you marry me?
Mike...
nakipag-sex ako kay Brady.
Alam ko.
Ano?
Ano? Diyos ko, Jack!
Para kang tanga.
Gusto ko lang
mahiga dito buong araw.
Ako rin.
Kaso?
Di ako makapaniwalang sasabihin ko 'to, pero gutom na ako.
Wala tayong pagkain kundi lamog na strawberries na may chocolate
at flat champagne.
Sige.
Ang unang serbisyo ko sa 'yo bilang asawa mo
ay bumili ng pagkain.
Di ako makapaniwalang di pinlano ni Hope ang almusal natin.
Oo nga, pero perfect ang ginawa niya.
Totoo naman 'yan.
Walang naging problema kahapon, 'no?
Merong isa, actually.
Ano na naman? Okay, Lizzie.
Hindi.
Hindi sumipot si Charmaine. Nag-iwan ako ng messages,
nag-text, pero hindi siya sumagot.
- Si Charmaine 'to... - Ngayon, puro voicemail na lang.
Okay lang 'yon. Alam mo namang hirap siya sa kambal.
Lagi niya ngang nakakalimutan 'yong petsa, di ba?
Oo, pero nag-file din siya ng restraining order kay Calvin.
Paano kung may nangyari sa kanya?
- Gusto ko siyang i-check. - Ay, hindi. Hindi pwede.
Dito ka lang. Relax ka lang.
Asawa ko.
Iche-check ko na rin siya paglabas ko.
- Pangalawang serbisyo mo 'yan. - At marami pang dadating.
Vernon?
Vernon, nakakaloka.
Ano'ng problema?
Dumating 'to kanina galing sa California State Medical Board.
'Yong lisensiya mo.
Oo.
Suspended, habang iniimbestigahan.
Mga gago.
Hindi ko maintindihan kung bakit umabot sa ganito.
Pakiramdam ko, may personal na galit 'yong taong 'yon sa 'kin.
Hindi personal 'yan.
May tumawag sa akin kaninang
babae na nasa Board of Directors ng Grace Valley Hospital.
Parang hindi niya alam na mag-asawa tayo.
Excited siyang sinabi sa akin, bilang mayor,
na planong mag-expand ng network ng Grace Valley
sa Virgin River.
Ano?
Plano talaga nilang burahin ka sa picture, Vernon.
Gusto nilang kunin 'tong clinic.
Ginagalit na nila ako, ha.
Hindi pwede.
Hindi nila kami mapapabagsak ng clinic ko.
Hindi ko sila uurungan.
Mel!
Marley?
Hi.
Sorry sa istorbo. Alam kong kakakasal n'yo lang...
Okay lang. Okay ka lang ba?
Okay lang ako. Okay lang ang baby.
A, okay.
Gusto lang kitang makausap.
Sige, mag-usap tayo. Gusto mong maupo?
Nag-back out sina Phil at Darla sa adoption.
Ano? Ano'ng...
Sigurado ka ba? Sinabi nila 'yan?
Di mismong gano'n, pero...
Diyos ko. Hindi ko lang...
- Mukha naman silang seryoso. - Oo nga.
Gusto ko lang sanang dito lumaki ang baby ko.
Alam ko.
Sige, pwede tayong... Pwede tayong mag-usap, tayong apat.
O pwede ko silang kausapin. Siguradong may solusyon 'yan.
Alam ko na ang solusyon.
Okay.
Mel, gusto kong ibigay sa 'yo ang baby ko.
Charmaine?
Oy, si Jack 'to.
Charmaine?
Nagsalin ng Subtitle: Jobert Villanueva