ได้แล้วครับ
- นี่ครับ - ขอบคุณครับ
คือ… พวกฉันไม่รู้เลยว่าจะพูดยังไงดี
คำว่า "ขอบคุณ" มันคงไม่เพียงพอเลยค่ะ
ฟ้าลิขิตมาแบบนี้อยู่แล้วค่ะ
เขาเป็นลูกของคุณ
อย่าคิดมากนะครับ แต่ผมขอถามหน่อยว่า
อะไรทำให้คุณตัดสินใจได้
เรามีเรื่องที่ต้องคิดตัดสินใจ เรื่องความสัมพันธ์ของเราด้วย
ผมเคยเสียมาร์ลีย์ไปครั้งหนึ่งเพราะผมงี่เง่าเอง
และผมจะไม่ยอมเสียเธอไปอีกแล้ว
ผมเลยคิดว่าถ้าผมยึดเรื่องลูกไว้
มันจะช่วย… ฟื้นความสัมพันธ์เรากลับมาได้
แต่…
ลูกไม่ใช่วิธีแก้ปัญหา
พวกเราต้องซื่อสัตย์กับตัวเองก่อน
ว่าเราสามารถให้ชีวิต อย่างที่ลูกสมควรมีได้รึเปล่า
ซึ่งคำตอบจริงๆ เลยก็คือ ไม่ได้
เรายังไม่พร้อม
ฉันมีอะไรอยากขอร้องคุณอย่างหนึ่ง
ได้หมดเลยค่ะ
ทำตามแผนการคลอดแบบเดิมได้ไหมคะ
กลับมาผดุงครรภ์และทำคลอดให้ฉันได้ไหมคะ
ได้อยู่แล้วค่ะ
ทีนี้สัญญาได้ไหม
ว่าจะกลับไปเรียนต่อ
- เริ่มพูดจาเหมือนพ่อคนแล้วนะครับ แจ็ค - นั่นสิ
ค่ะ พอลูกคลอด เราจะกลับไปซาคราเมนโต
ฉันไม่เคยคิดเรื่องที่พวกคุณจะไปเลย ฉัน…
ต่อไปเราก็ต้องติดต่อกันไว้แหละ
เดี๋ยวจะส่งรูป ส่งวิดีโอของลูกไปให้ดู
อย่าเพิ่งส่งมาสักพักนะคะ
ถึงพวกเราตัดสินใจแล้ว แต่ก็คงทำใจไม่ได้ง่ายๆ เพราะงั้น…
ฉันคงต้องใช้เวลาสักหน่อยนะคะ
- ได้เลยครับ - ค่ะ
คุณพร้อมเมื่อไหร่ค่อยว่ากันก็ได้ค่ะ
และพอลูกคลอด…
พวกเราขอไม่ดูหน้าลูกนะคะ
หวังว่าจะเข้าใจว่า ไม่ใช่เพราะพวกเราไม่สนใจ เพราะงั้น…
เพราะงั้นฉันถึงอยากให้ลูก เห็นหน้าพวกคุณเป็นคนแรก
และได้ยินเสียงพวกคุณเป็นเสียงแรก
ฉันอยากให้ลูกเริ่มต้นชีวิตแบบนี้ค่ะ
พวกคุณด้วย
ขอบคุณนะคะ
ขอบคุณครับ
(เวอร์จิน ริเวอร์)
ผมลืมไปเลย
ว่าเวลานอนข้างๆ คุณ ผมหลับสบายแค่ไหน
คิดถึงจังเลย
ขอโทษนะที่ฉันรอตั้งนาน กว่าจะทำให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิม
ไม่สำคัญหรอก
เพราะเราอยู่ด้วยกันแล้ว
สำคัญสิ
ความรู้สึกไม่เหมือนเดิมนะ
รู้สึกลึกซึ้งมากกว่าเดิม
มีแค่นี้
เราสองคน
แต่ครั้งนี้เราเลือกกันและกันด้วยเหตุผลที่ถูกต้อง
แล้วเรื่องนี้
เราเป็นอะไรกันแน่
ยังไม่ได้คุยเรื่องนี้กันเลยเนอะ
ใช่ ไม่ค่อยได้คุยกันเลย
- เนอะ - ใช่
ผมไม่อยากทำพลาดเลย
เรื่องนี้มีความหมายกับฉันมากนะ
เหมือนกัน
โอเค
กดปุ่มรีเซ็ตแล้วเริ่มต้นใหม่กันดีกว่า
- ใช่ - ดีไหม
ตั้งใจกับกันและกันให้มากกว่าเดิม
ครับ
เหมือนเริ่มคบกันใหม่อีกครั้ง
แต่ใช้บทเรียนของเรื่องที่ผ่านมาให้เกิดประโยชน์
- แบบนี้ดีนะ - ใช่ไหม
ถ้างั้น
ไหนๆ ตอนนี้เราก็คบกัน
อีกครั้ง
ผมอยากถามอะไรคุณหน่อย
ได้สิ
คำถามเหรอ
ไปงานวันสถาปนากับผมได้ไหม
วันสถาปนาเหรอ
ใช่
จะได้เป็นการเปิดตัว
นั่นแหละที่ผมต้องการ
พอจะรับได้ไหม
ไว้ค่อยคุยกันนะ
- สวัสดี - ไง
- เป็นยังไงบ้าง - ดี หวังว่าไม่ได้รบกวนนะ
ไม่ ไม่รบกวนเลย
แล้วพวกพี่ล่ะ เป็นยังไงกันบ้าง ไปคุยกับมาร์ลีย์กับเอมอนมาว่ายังไง
ก็…
โอ้ พระเจ้า
พวกเขาตกลงยกลูกให้อุปการะ
ข่าวดีที่สุดเลย
ใช่ไหมล่ะ
- พวกพี่จะได้เป็นพ่อแม่กันแล้ว - ใช่
- ฉันจะได้เป็นคุณอา - ใช่แล้ว
เอาจริงๆ ไม่ได้จะขิงโจอี้ ดอนน่า กับแมรี่นะ
แต่ฉันจะเป็นคุณอาสุดชิล
พกขนมไว้ในกระเป๋าตลอด แล้วก็จะให้หลานอยู่เล่นเกินเวลานอน…
โอเค อดเลี้ยงหลานแล้วทีนี้
ก็ได้ๆ ส่วนเรื่องกฎหมายไม่ต้องห่วงเลย
เดี๋ยวฉันจะโทรหาเอเยนต์อุปการะเด็ก แล้วคุยตั้งแต่เช้านี้เลย
- ดีเลย - ขอบคุณนะ ขอบคุณมากเลย
โอ้
หรือว่า…
- ฉัน… - ขอโทษนะ
พวกเรามาขัดจังหวะอะไรรึเปล่าเนี่ย
ออกมาเหอะ โดนจับได้แล้ว
- ไง - สวัสดี
ขอโทษที่ขัดจังหวะช่วงเวลาสำคัญ แล้วก็ขอแสดงความยินดีด้วยนะ
- ขอบใจ - เยี่ยมเลย
ขอบคุณนะคะ
ครับ
ดูเหมือนมีเรื่องน่ายินดีเยอะเลยแฮะ
- ใช่ - เนอะ
ทำสำเร็จอีกแล้วนะ ท่านนายกเทศมนตรีแม็คครี
ถ้างานวันนี้ไม่ทำให้คนคิดได้
ฉันก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว
นั่นสิ
ท่านนายกเทศมนตรีครับ
คืองี้ๆ
- อย่าเพิ่งตื่นตูมไปนะครับ - ก็ไม่ได้จะตื่นตูมซะหน่อย
ดีแล้วครับ แต่จะตื่นตูมหน่อยก็ได้นะ
แต่อย่าแตกตื่นแบบลนลานนะ แต่เตรียมใจไว้นิดๆ ก็ดี อย่างแบบเช่น…
- โทนี่ - ครับ
- เริ่มจะตกใจแถมรำคาญแล้ว - ขอโทษครับๆ แกลดิสโทรมาเมื่อกี้
- บอกว่าเธอกับเกร็กเป็นหวัด - เดี๋ยวผมโทรหาหน่อยดีกว่า
ดีเลยครับ นั่นแหละครับ ก็เลยมาเปิดบูธทำหมวกไม่ได้
ไม่ตื่นตูมเหรอครับ
เรื่องนี้มันแก้ไขได้
ไปตามดีน่ามา แล้วก็เอาอุปกรณ์ จากบูธทำผ้านวมมาผสมผสานกันก็ใช้ได้แล้ว
ผสมผสาน คิดได้ไงเนี่ย ผม…
โห ท่านนายกเทศมนตรีนี่ เก่งเรื่องจัดการปัญหาวิกฤตสุดๆ
เหมือนมาร์กาเร็ต แทตเชอร์สมัยสาวๆ เลย รู้ใช่ไหมครับ อืมๆ เหมือนเลย
โอเค งั้นไปลุยกันเลย อ้าว ทางนี้
มาครับ ทางนี้ ตามมาครับ
เฮ้อ คิดถึงลิซซี่เลย เดี๋ยวฉันมานะ
- หมอ ให้ช่วยยกไหม - ผมยกได้สบายมาก
นี่ไม่เกี่ยวกับม้าใช่ไหม
- เพราะผมชี้แจงกับโฮปไปแล้ว - จะเรื่องม้าหรือไม่ใช่ก็ตาม
แต่คุณหาเรื่องกลับเข้ามาในชีวิตภรรยาผม
และผมอยากให้คุณรู้ว่าผมไม่ชอบ และผมก็ไม่ไว้ใจคุณ
ไม่เลยสักนิด
เรามีปัญหากันเหรอ
ไม่ ไม่มีหรอก ตราบใดที่คุณยังรู้ที่ของตัวเอง
ที่ของผม
ถ้าอยากคุยเรื่องที่ของผมน่ะ
ขอบอกก่อนนะว่าคุณก็กำลังยืนอยู่บนที่ของผม
- น่าจะเคารพกันมากกว่านี้ไหม - เหรอ ให้เคารพเหรอ
ถ้าอยากให้เคารพต้องทำตัวให้น่าเคารพ
- รู้ไหม - นี่ หนุ่มๆ
ฉันหายไปแค่สองนาทีเองนะ
เวอร์นอน ต้องกลับไปดูคลินิกไม่ใช่เหรอ
ใช่ ต้องไป แต่ผมอยากคุยเรื่องความเคารพให้จบ…
เวอร์นอน…
คุณไม่ต้องกังวลเรื่องอะไรเลย
อายุปูนนี้แล้วนะ
เขาเริ่มก่อนนะ
(งานฉลองวันสถาปนาเมืองเวอร์จิน ริเวอร์)
- เชิญเที่ยวงานเวอร์จิน ริเวอร์งานแรกในชีวิต - สุดยอดเลยครับ
เห็นไหม บอกแล้ว
จัดงานแบบนี้บ่อยไหมคะ หรือ…
- บ่อย - จัดตลอด
- ใช่ - เหรอคะ
แจ็คคะ เดินเที่ยวสนุกไหม
ต้องไปดูรถขายอาหารก่อน พวกคุณสี่คนเดินเที่ยวกันให้สนุกนะ
เดี๋ยวเจอกัน
เอาละ อยากทำอะไรกันก่อนล่ะ มี…
ทำเทียน
หรือจะตีเหล็ก
โห จริงเหรอเนี่ย เหมือนจะเห็นป้ายบาร์ซาสี่
- อยากลองมานานแล้ว - เหรอ เอาสิ
งั้นไปชิมซาสี่กัน
เอาแล้วไง นี่ เอมอน วิ่งช้าๆ หน่อยก็ได้
ฉันต้องแบกอีกคนเดินด้วยนะ
- เดนนี่ ทองร่วงหมดแล้ว - เหมือนจะง่ายแต่ยากนะ
อย่าเหวี่ยงแรกๆ แบบนั้นสิ
ถ้าคิดว่าร่อนเก่งกว่าก็มาลองดู
มือไม่ว่างน่ะ
ฝากโกโกะไว้กับฉันก็ได้นะ
พวกเธอได้มีเวลาอยู่ด้วยกันสองต่อสอง
วันนี้คุณยอมออกจากบ้านมาแล้ว
แล้วแต่คุณเลย
โอเคค่ะ นี่ค่ะ
มาเลยจ้ะ โกโกะ
โอ้ แม่หนูน้อย
อยากพาไปเจอคนนู้นคนนี้จะแย่แล้ว
อ้อ
ไปกันเถอะ เร็วเข้า
เอาละ
ใครร่อนเก่งสุดชนะ
โห ไม่อยากเชื่อเลยว่า นายกำลังจะเป็นพ่อคนแล้ว
ขอบใจนะ เพื่อนยาก
ฉันก็ไม่อยากเชื่อว่า นี่จะเป็นงานเมืองครั้งสุดท้ายของเรา
หยุดพูดได้แล้ว เดี๋ยวน้ำตาหยดใส่อาหารพอดี
มีออเดอร์เบอร์เกอร์ไบซันสี่ เชดดาร์กริตสอง
ไข่วัวทอดสี่
เฮสตี้พุดดิ้งหนึ่ง
โอ้โฮ คนชอบอาหารแนวคาวบอยกันจริงๆ นะ
เดี๋ยวฉันช่วย ออเดอร์ท่วมเลย
นี่…
ฉันดีใจกับนายจริงๆ นะ
แต่ทุกอย่างคนไม่เหมือนเดิมถ้าไม่มีนาย
จำตอนที่นายเสนองานให้ฉันได้ไหม
จำได้สิ
- ตอนที่นายมาเยี่ยมฉันที่นี่ครั้งแรก - ใช่
ตอนนั้นฉันกำลังหลงทาง
ไม่รู้ว่าจะไปทางไหน
ใช่ ฉันจำได้
ฉันพานายเดินดูบาร์ ตอนนั้นยังไม่เสร็จเลยด้วยซ้ำ
ฉันเอาเมนูมาอวดนาย
ไม่อยากเชื่อเลยที่ฉันนึกว่า เบอร์เกอร์จิ๋วล้ำหน้าสุดๆ
แหม ใครๆ ก็ชอบเบอร์เกอร์จิ๋วกันทั้งนั้น
แล้วนายก็เริ่มพูดถึงอะไรนะ สลัดเคล ขนมปังบริยอชกริลด์ชีส
นึกว่านายจะขำความคิดฉันแล้วไล่ออกซะอีก
อะไรกัน ฉันเชื่อใจนายจะตาย
สิ่งที่นายทำ
มันมากกว่าเมนูอีก รู้ไหม นายน่ะ…
นายทำให้บาร์เป็นที่ที่ทุกคน รู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของที่นั่น ฉันเลยอยาก…
ขอบคุณจริงๆ
นายให้งานฉัน
ให้ฉันได้มีชีวิตใหม่ที่นี่
นายเคยช่วยฉัน ฉันจะไม่มีวันลืมบุญคุณเลย
เราประสบความสำเร็จร่วมกันมา
ต่อไปไม่ว่าจะเป็นยังไงก็สู้นะ
ในที่สุด กลุ่มผู้ตั้งรกราก ก็ข้ามเทือกเขาเซียร์ราเนวาดามา
ในฤดูร้อน ปี 1875
ถึงจะเหนื่อยจากการเดินทาง แต่ก็พยายามตามหาสิ่งที่ยังหาไม่เจอ
ที่ที่จะได้พักผ่อนหย่อนกาย
ก่อสร้างบ้านเมือง ที่แห่งความหวัง
หิวน้ำจะตายอยู่แล้ว
ฉันว่าน่าจะใกล้แล้วละ
เออ ใกล้ตายไง
เดี๋ยวนะๆ ฉันได้ยินเสียงอะไรแน่ะ เสียงน้ำไหล
ขอบคุณสวรรค์ที่เธอเจอแม่น้ำเข้าจนได้
เปล่า ฉันไม่ได้เจอแม่น้ำ ฉันเจอบ้านเราแล้วต่างหาก
แล้วจะตั้งชื่อว่ายังไงดี
ที่นี่ช่างงดงามและบริสุทธิ์เหลือเกิน
นั่นแหละ งั้นตั้งชื่อว่า "เวอร์จิน ริเวอร์"
แต่ไม่รู้ศิษยาภิบาลแมคคอยจะชอบรึเปล่านะ
ไปเร็ว เร็วๆ หลบเข้าไป
- โอเครึเปล่าคะ - ค่ะ
เหมือนนั่งยังไงก็ไม่สบายน่ะค่ะ
หลังจากที่ตั้งรกรากกันมาได้ 50 กว่าปี
ชาวเมืองเวอร์จิน ริเวอร์ ก็เผชิญหน้ากับภัยคุกคามครั้งใหญ่ที่สุด
ภูเขาลุกเป็นไฟแล้ว!
ทำไงดี!
ไม่นะ
รักนะครับ หัวหน้า
ถึงจะเป็นหัวหน้าและเป็นสมาชิก ของหน่วยดับเพลิงเพียงคนเดียว
แต่ฉันไม่อาจดับไฟคนเดียวได้
ได้ยินไหม เร็วเข้าทุกคน
หยิบถังน้ำแล้วไปกันเร็ว เร่งมือเข้า
ความภาคภูมิใจในเมืองของเรา ช่วยชุมชนของเราให้รอดมาได้
และกลายเป็นรากฐานแห่งเมืองนี้
เยี่ยม!
ในที่สุด ในปี 1984 นายกเทศมนตรีคนแรก และคนเดียวของเมือง โฮป แม็คครี
ทำให้เมืองได้สิทธิ์ปกครองตนเอง อย่างเป็นเอกเทศ
ฉันอยู่ในเมืองนี้มาทั้งชีวิต
ฉันเห็นเมืองนี้เติบโต เปลี่ยนแปลง สะดุดล้ม และลุกขึ้นยืนใหม่
แม้จะผ่านเรื่องราวทุกอย่างมา แต่เราไม่เคยลืมความสำคัญของการพึ่งพาตนเอง
ประเพณีและความเป็นชุมชน
ในทุกปี วันสถาปนาทำให้เรา มีโอกาสได้หยุดคิด ทบทวน
และจำไว้ว่าเรามาจากไหน และกำลังเดินทางไปสู่จุดไหน
อย่างที่พวกคุณอาจจะรู้ มีคนบางพวกที่ไม่ใช่คนในพื้นที่
ที่พอเห็นสวรรค์น้อยๆ ของเราก็มองเห็นโอกาส
ไม่ได้เห็นชุมชน
เราไม่ได้อยากให้คนมาที่นี่แล้วบอกว่าจะมาแก้ไข
สิ่งที่ไม่เคยเป็นปัญหาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
ใช่
เพราะเวอร์จิน ริเวอร์
ไม่ใช่แค่จุดเล็กๆ บนแผนที่ แต่ที่นี่เป็นบ้านของพวกเรา
และเราต้องเป็นคนธำรงรักษามันไว้แบบนี้
สืบไปชั่วลูกชั่วหลาน
ขอให้ทุกคนช่วยกันลงชื่อในใบคำร้อง
เพื่อปกป้องเวอร์จิน ริเวอร์จากบริษัทข้างนอก
ใครจะเป็นคนแรก
ผมขอรับเกียรตินั้นได้ไหม
ได้เลย
ขอบคุณนะ โรแลนด์
ขอบคุณค่ะ
เยี่ยมเลย
มาร์ลีย์กับเอมอนไปไหนล่ะ
ไปทำเทียนมั้งคะ
ทุกคนดูทุ่มสุดตัวกับงานวันสถาปนาปีนี้
นั่นสิคะ สองคนนี้ก็เหลาไม้กัน จัดหนักจัดเต็มเหมือนกันนี่คะ
แหม จะมีอะไรที่ดีไปซะกว่า การสรรสร้างสิ่งพิเศษ
จากท่อนไม้และมีดคมๆ ล่ะ
ค่ะ
ผู้ชายคงชอบอะไรแบบนี้สินะ
แล้วลูกกับแจ็คคิดรึยังว่า จะตั้งชื่อหลานชายพ่อว่ายังไง
ยังเลยค่ะ
รู้ไหม ผมคิดมาตลอดว่าชื่อเวอร์นอนฟังดูดีนะ
- เหรอคะ - เวอร์นอนเนี่ยนะ
- ไม่มีทาง เอเวอเรตต์ ต้องชื่อนี้ - ไม่ๆ
- เมลครับ - โอเค
- ว่าไงคะ - ผมว่าพวกผมกลับก่อนดีกว่า
โอเครึเปล่าคะ
ไม่รู้สิคะ รู้สึก… หายใจไม่ทันยังไงไม่รู้
รู้สึกมดลูกบีบรึเปล่าคะ
ไม่ค่ะ แค่… แค่หายใจลำบาก
- โอเคไหม - สำเร็จอย่างงดงามเลย เพื่อนยาก
สำเร็จตลอดแหละ เพราะฝีมือการทำอาหารของนาย
พูดเรื่องนี้ก็ดีแล้ว ฉันขอบอกก่อนนะว่า
ฉันจะเป็นลูกค้าคนแรกที่ร้านใหม่นาย
โอเค ได้เลย
ว่าแล้วก็…
นี่สัญญาซื้อหุ้นคืน
นายแค่ต้องเซ็นชื่อ
แล้วส่งคืนมาให้ฉัน เดี๋ยวฉันจัดการที่เหลือเอง
แจ็ค
- เมลหาตัวอยู่ - ไม่ได้มีเรื่องอะไรใช่ไหมครับ
เอ่อ ใช่ๆ
เรื่องมาร์ลีย์น่ะ
ไม่เลวเลยนะ สำหรับคนที่ขี่มอเตอร์ไซค์ ไม่ได้ขี่ม้า
- โชคของมือใหม่ - นั่นสิ
- ตาคุณ - โอเค
มา เดี๋ยวผมช่วย
- ต้องทำแบบนี้นะ - หยุดเลย
กะจะพูดให้ฉันงงละสิ
ผมมีจุดประสงค์อย่างอื่นมากกว่า
- นี่คุณ - อะไรครับ
นี่มันงานครอบครัวนะยะ
โอเค งั้นเรทพีจี
โม้ใช่ไหมเนี่ย
จะให้ว่ายังไงล่ะ
- ก็คนมันเทพ - ก็คนมันเทพ
โอ้ ว้าว
วันนี้ฉันต้องดับไฟอีกกองเหรอเนี่ย
ใช่อย่างที่ฉันคิดไหม
ไม่ไปแคลไฟร์แล้ว
ฉันยินดีด้วยจริงๆ
ขอบคุณนะ
เอ่อ ขอพูดถึงชุดหน่อยได้ไหม
- นั่นสิ - ไม่ได้เด็ดขาด
เล่นเก่งนะ หัวหน้า จะเบนเข็มไปแสดงละครรึเปล่าครับ หรือว่า…
ฉันว่าจะไปเข้าแก๊งเย็บผ้าต่างหากล่ะ
(หัวหน้า วีอาร์เอฟดี)
- ใช่เลย - แจ่มมาก
- ใส่แล้วเข้ามาก - อยากได้สักใบเลย
ขอบคุณครับ
แล้วเป็นไง รู้สึกว่าคิดผิดไหมครับ
เรื่องซาสี่เหรอ
ไม่ใช่สิ เรื่องที่อยู่ต่ออีกหน่อย
ทีแรกหัวหน้าฉันก็ไม่ค่อยชอบใจนักหรอก
จนกระทั่งฉันอธิบายสถานการณ์ให้ฟัง
สถานการณ์อะไรเหรอครับ
ก็ที่ฉันได้กลับมาใกล้ชิดตำรวจรูปหล่อ ที่เคยแอบชอบเมื่อหลายปีก่อน
แล้วเขาชวนฉันไปเดต ฉันเลยปฏิเสธไม่ได้
- ดูพูดกับหัวหน้าตรงๆ ดีนะครับ - เธอชินแล้วละค่ะ
นั่นสิ
เอาจริงๆ นะ ฉันต้องคิดถึงที่นี่แน่เลย
คิดถึงก็แวะมาเยี่ยมสิครับ
ได้ทุกเมื่อเลย
ได้ไปแอลเอบ้างไหม
ที่ผ่านมาผมไม่มีเหตุผลที่ต้องไป
แต่ตอนนี้มีแล้ว
เอ่อ กินเฮสตี้พุดดิ้งกันไหม
- ไม่เอา - โอเค
พูดตรงจริงๆ
- ขอโทษที - ผมชอบ
เห็นแล้ว
ใช่ นี่ไง มือน้อยๆ
ตรงนี้
เอาละ เดี๋ยวขอดูปริมาณน้ำคร่ำหน่อยนะคะ
น่าจะเพราะเหตุนี้คุณถึงปวดท้อง แล้วก็หายใจไม่ทัน
หวังว่าจะเพราะไข่วัวทอดนะคะ
หรือไม่ก็เพราะฉันตัวใหญ่เท่าบ้าน
ไม่ใช่เพราะไข่วัวทอดค่ะ
แอ่งที่ลึกที่สุดของน้ำคร่ำ ปกติวัดได้สองถึงสี่เซนติเมตร
ค่ะ
แต่ของคุณแปดเซนติเมตร
คุณมีภาวะครรภ์มานน้ำ
น้ำคร่ำมากเกินปกติ
เหรอคะ แล้วต้องทำยังไงคะ
ระบายน้ำออกได้ไหมคะ ใกล้ถึงกำหนดคลอดแล้วด้วย
อาจจะพอบรรเทาอาการได้ แต่ภาวะครรภ์มานน้ำ
ในบางกรณีก็หมายความว่า เด็กอาจมีบางอย่างผิดปกติ
อย่างเช่นอะไรคะ
ไม่ทราบแน่ชัดครับ แต่ทางเดียวที่จะรู้ได้
คือต้องใช้เครื่องมือที่ตรวจได้เยอะกว่าที่เรามี
ต้องไปเกรซ แวลลีย์เหรอครับ
ไม่
ผมว่าผมรู้จักที่ที่ใกล้กว่านั้น
หมอเฮย์ส
หมอมัลลินส์ นี่ผมต้องเตรียมใจทะเลาะกับคุณอีกรอบเหรอครับ
- เอาพรรคพวกมาด้วย - สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว
พวกผมอยากขอให้คุณช่วย
จะมาขอใช้เครื่องมือ ที่เราเตรียมมาครบครันสินะครับ
ฟังนะคะ
มีผู้หญิงอายุ 22 ปี
- ครบกำหนดคลอดแต่มีภาวะครรภ์มานน้ำ - แม่ของเด็กที่พวกผมจะอุปการะ
พวกเรากลัวว่าเด็กจะเป็นอะไร ช่วยเราหน่อยได้ไหมคะ
ขอร้องละค่ะ
ที่หน่วยแพทย์นี้ทำอัลตราซาวด์ ทารก 40 สัปดาห์ได้ครับ
- ดีเลย - เดี๋ยวผมไปพามาร์ลีย์มานะ
ขอบคุณครับ
เมล อยากเป็นคนทำไหมครับ
ค่ะ
ช่วยออกไปก่อนได้ไหมครับ พวกผมอยากคุยกับมาร์ลีย์เป็นการส่วนตัว
ทุกคนร่วมหัวจมท้ายด้วยกันหมด อยู่ได้ค่ะ
เรารู้แล้วค่ะว่าเด็กเป็นอะไร
เขามีภาวะซูเปอโรอินเฟริเออร์ เวนทริคอลส์
เป็นภาวะหัวใจพิการแต่กำเนิดที่พบได้ยาก
ที่หัวใจห้องล่างทั้งสองอยู่ติดกันในแนวตั้ง
แทนที่จะเป็นแนวนอน
พูดง่ายๆ ก็คือหัวใจทำงานหนักเพื่อสูบฉีดเลือด
ไปหล่อเลี้ยงส่วนต่างๆ
และเพราะร่างกายเขาต้องทำงานหนัก แค่เพื่อสูบฉีดไหลเวียนเลือดให้ทัน
เขาก็ไม่สามารถดูดน้ำคร่ำมาใช้อย่างที่ควรได้
แล้วจะเป็นอะไรไหมครับ
เขาต้องรับการผ่าตัด
อาจจะหลายครั้งเลยละ
จุดประสงค์คือเพื่อเปลี่ยนเส้นทางเดินเลือด เพื่อช่วยให้หัวใจทำงานหนักน้อยลง
ถึงจะยุ่งยากและซับซ้อน แต่ก็สามารถไปต่อได้
ที่เกรซ แวลลีย์ก็ไม่ค่อยมีการผ่าตัดแบบนี้
ผมขอแนะนำให้ลองหาข้อมูล ผู้เชี่ยวชาญที่จะทำการผ่าตัดแบบนี้ได้
- ให้ผมช่วยโทรถามให้ก็ได้นะ - รบกวนด้วยนะครับ
งานนี้เราอาจจะร่วมมือกันได้นะ หมอเฮย์ส
ครับ
ขอบคุณนะคะ
เป็นไงคะ
มาร์ลีย์จะไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
ใช่ค่ะ มาร์ลีย์ คุณไม่เป็นไรหรอกนะคะ
เมล แจ็ค ฉันเสียใจจริงๆ ค่ะ
- ตายแล้ว อย่าสิคะ - ไม่ๆ
- ไม่เป็นไรเลย - คุณไม่ต้องรับอุปการะก็ได้นะ
ฉันโทรหาบริษัทเอเยนต์ได้
- คุณไม่มีข้อผูกมัดใดๆ ทั้งนั้น - มาร์ลีย์ ฟังนะครับ
ตอนนี้เราสนใจแค่เรื่อง สุขภาพของเด็กคนนี้กันดีกว่านะ
มาร์ลีย์ นี่ มองหน้าฉันสิคะ
ไม่เป็นไรหรอกนะ
- เดี๋ยวทุกอย่างก็จะคลี่คลายค่ะ - ค่ะ
แล้วเราจะทำยังไงกันต่อ
ก็ทำต่อไป
แต่ก็ไม่มีอะไรจะรับประกันว่า เด็กคนนี้จะมีชีวิตอยู่ได้นานแค่ไหน
ฉันรู้ แต่ชีวิตคนเรามันไม่มีอะไรแน่นอนอยู่แล้ว
เราทั้งคู่ต่างก็รู้ดีนี่นา
นี่
นี่คือลูกของเราและเราจะรักเขา
ไม่ว่าจะมีอายุยืนแค่ 100 วินาทีหรือ 100 ปี
วิญญาณดวงน้อยนี้เกิดมาเพื่อเรา
เขาหาเราจนเจอ
เขาต้องการเรา
เพราะเราสองคนคือคนที่ทำเรื่องยากๆ ได้
และเราต้องเดิมพันข้างลูกชายของเรา
เขาเป็นลูกเรา
- เขาเป็นลูกเรา - ใช่
เขาเป็นเชอริแดน
- สายเลือดนักสู้แน่นอน - ใช่
แต่ตอนนี้เขาต้องการให้เราสู้เพื่อเขา
เวอร์นอน
- ไง - สำเร็จแล้ว
ล่าลายเซ็นออกเทศบัญญัติได้ครบแล้ว
ไม่มีทางที่เกรซ แวลลีย์ จะย่างกรายเข้ามาในเมืองเราได้เด็ดขาด
เป็นอะไรไปเหรอ
คือว่าเมลกับแจ็ค
ได้ทราบข่าวร้ายในวันนี้
เด็กที่พวกเขาจะรับอุปการะหัวใจพิการแต่กำเนิด
โธ่ ไม่นะ
นั่นแหละ
แล้ว… เด็กจะปลอดภัยมั้ย
ยังไม่รู้ พวกเขาต้องตัดสินใจกันครั้งใหญ่
แต่ข่าวดีคือเรารู้เร็ว
- โชคดีเนอะ - ใช่
ซึ่งเรารู้ได้เพราะหมอเฮย์สช่วย
- เขาก็คงมีดีบ้างแหละเนอะ - ใช่
และ… รู้ไหม ผมก็มาคิดๆ ดูแล้วนะ
การที่มีเขากับเกรซ แวลลีย์อยู่ที่นี่…
- อาจเป็นเรื่องดีก็ได้ - ว่าไงนะ
ไม่ใช่ว่าผมจะทำงานให้โรงพยาบาลเขา
แต่ทำงานร่วมกัน
พูดเล่นใช่ไหมเนี่ย
ที่คุณออกมาจากวงการนั้น ก็เพราะคุณรู้ว่าระบบมันเป็นยังไง
คนเราจะใส่ใจทั้งคนไข้ ทั้งเงินไปพร้อมกันไม่ได้
นี่คือรากฐานสำคัญของคลินิกไม่ใช่เหรอ
ใช่ และผมรู้ว่ามันไม่ง่ายหรอก แต่…
ถ้าจะให้ผมเลือกทำสิ่งที่ดีที่สุด สำหรับชุมชนนี้ มันอาจจะหมายถึง…
การร่วมมือกันระหว่างผมกับเขา
หมายความว่าไง "ร่วมมือกัน"
ผมกับเขาเคยคุยกันเรื่อง ความเป็นไปได้ที่อาจร่วมมือกัน
คุยกันเหรอ
แอบคุยกันลับหลังฉันไปแล้วเหรอ
ก็ผมไม่เจอหน้าคุณทั้งวันเลยนี่ โฮป แล้วผมก็กำลังบอกคุณอยู่นี่ไง
ฉันนึกว่าเราจะมีกันและกัน ตราบชั่วฟ้าดินสลายซะอีก เวอร์นอน
- ก็ใช่ไง - โกหก
ฉันอดทนสู้ทุกวิถีทางเพื่อคุณและชื่อเสียงของคุณ
แต่คุณกลับเลิกสู้โดยที่ไม่คิดแม้แต่จะปรึกษาฉันก่อน
คุณรู้ดีว่าคุณกำลังทำอะไร และสุดท้ายคุณก็เดินหน้าทำไปอยู่ดี
โธ่ ไม่ยุติธรรมเลยนี่นา
มันไม่ยุติธรรมมาตั้งแต่ต้นแล้ว
เชิญคุณตัดสินใจเรื่องอนาคตของคลินิก ไปคนเดียวได้เลย
ไหนๆ ก็ต้องคิดเรื่องนี้อยู่แล้ว
คืนนี้ก็นอนมันที่คลินิกไปเลยละกัน
ฉันเพิ่งวางสายคุณหมอเฮย์สไป
เขากับหมอคุยกับสถาบันหัวใจ
ที่โรงพยาบาลเด็กลอสแอนเจลิส
และพวกเขารับผ่าตัดเคสนี้ค่ะ
เป็นเรื่องดีใช่ไหมคะ
พวกเขาคือมือหนึ่งของประเทศเลยค่ะ
เหรอคะ
แต่เขาอยากให้รีบหน่อย
รีบขนาดไหนคะ
เขาอยากให้เราขับรถไปแอลเอ ตั้งแต่เช้าพรุ่งนี้เลย
เดี๋ยวจะไปกระตุ้นคลอดที่ซีดาร์ส
ฉันเคยทำงานที่นั่นก็เลยยังมีสิทธิ์ทำคลอดที่นั่นได้
แล้วก็จะเคลื่อนย้ายเด็กไปที่โรงพยาบาลเด็ก และทำการผ่าตัดที่นั่นค่ะ
พรุ่งนี้เหรอคะ
ค่ะ
เธอว่าไง
โอเค
เอาเลยค่ะ
โฮปเหรอ
ฉันเอาของมาให้
นี่
- อะไรเหรอ - พ่อฉันไง
ฉันเอาไปทิ้งไม่ได้ เพราะงั้นก็อยู่กันไปที่นี่ก็แล้วกัน
เป็นบ้าอะไรอีกล่ะเนี่ย
เวอร์นอนจะร่วมมือกับเกรซ แวลลีย์
อุตส่าห์พยายามแทบตาย แถมเรื่องนี้ก็สำคัญกับเมืองเรามาก
แต่เขาก็ยังหักหลังฉันได้
อะไรกัน ฉันมันแค่ไอ้งั่งหรอกเหรอ
ไม่ คุณไม่ใช่ไอ้งั่ง
งั้นบอกหน่อยซิว่า ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้กับฉันถึงสามครั้งในชีวิต
ที่ผู้ชายที่ฉันรักมากที่สุดหักหลังฉัน
แม้แต่พ่อก็ไม่เว้น
- เขาไม่ได้หักหลังคุณ - โธ่ เลิกปกป้องเขาได้แล้ว
โฮป
มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิดนะ
เหรอ งั้นก็ช่วยอธิบายมาทีสิ
ไม่ได้
ผมสัญญากับแม็คไว้แล้ว
งั้นก็ขออนุญาตเขาสิ
แม็คครี ทิมเบอร์ ยังไงก็ไปไม่รอด
อะไรนะ หมายความว่ายังไง
พ่อคุณทำกิจการเละเทะจนหนี้ท่วมหัว
จนไม่มีทางไปสู้เจ้าใหญ่ๆ เขาได้เลย
เรียกว่ายืนต้นตายเลยละ
ที่พ่อไม่บอกฉันเพราะศักดิ์ศรีค้ำคออยู่เหรอ
เพราะเขารู้ว่าคุณต้องสู้แน่ๆ
รู้ว่าคุณจะสู้จนล่มจมไปกับร้าน
เขารักคุณมากเกินกว่าจะปล่อยให้เป็นแบบนั้น
เขารักคุณมากนะ โฮป
รักแล้วทำไมไม่บอกล่ะ
ทำไมคุณไม่บอกฉัน
เพราะผมรู้ว่าเขาทำถูก
เพราะผมเองก็รักคุณเหมือนกัน
ตอนนี้ก็ยังรักอยู่
จ้ะ เด็กดีนะเรา
เนอะ
เป็นไงคะ
สวัสดีค่ะ
ไง
ฉันแค่อยากมาลามันน่ะค่ะ
ค่ะ
โอเคไหมครับ
ค่ะ
น้ำตาแห่งความสุขน่ะ
เขาต้องมีชีวิตที่สวยงามที่นี่แน่
ฉันรู้เลย
มีแน่ครับ
ค่ะ
เอาละ ไปกันเถอะ
ตื่นเช้าจังเลยนะ
เมื่อคืนนอนไม่หลับ
- ทำไมล่ะ - เพราะหยุดคิดถึงคุณไม่ได้เลย
ผมรู้ว่าคุณต้องทำงาน แต่ก็ต้องกินข้าวกินปลาด้วยนะ
เพราะงั้น
คืนนี้แวะมาไหม เดี๋ยวทำมื้อเย็นให้กิน
คิดถึงจังที่คุณเคยทำให้ฉันแบบนี้
ขอตอบว่า… ไปค่ะ
เยี่ยมเลย ไว้เจอกันนะ
(แผนกฉุกเฉิน)
สวัสดีค่ะ นี่มาร์ลีย์ เทิร์สตันค่ะ
แพทย์ผ่าตัดจากโรงพยาบาลเด็กมาแล้วค่ะ เขาต้องการคุยกับพวกคุณก่อน
- เดี๋ยวตามให้นะคะ - ค่ะ
โอเค
รู้สึกยังไงบ้าง
ที่ได้กลับมาที่นี่
ไม่รู้สิ เหมือนกลับไปเยี่ยมโรงเรียนเก่า
ความรู้สึกเก่าๆ หวนคืนมา เหมือนไม่เคยจางหายไป
มาร์ลีย์ เทิร์สตัน
- เมล - อีไลเหรอ
อะไร… เดี๋ยวนะ
- คุณ… - แก่ใช่ไหม
- เปล่าค่ะ - ใช่
ส่วนคุณไม่แก่ขึ้นเลยสักนิด
ขอโทษนะ รู้จักกันเหรอคะ
จำหมอที่ฉันเล่าให้ฟังได้ไหม
ที่ฉันเคยทำงานด้วย ตอนเป็นพยาบาลไร้พรมแดนน่ะ
หมอคนอวดดีที่คุณเคยหลงรักน่ะเหรอคะ
อ้อ อวดดี
แต่ก็ยังชวนให้รักใช่ไหมล่ะ
แจ็ค อีไล นี่สามีฉันค่ะ แจ็ค
- ยินดีที่ได้รู้จักครับ - ครับ
ขอพูดให้เข้าใจตรงกันนะว่าเรื่องมันนานมาแล้ว
เข้าใจแจ่มแจ้งเลยครับ
ครับ งั้นผมขอเริ่มแนะนำตัวใหม่นะ
ผมหมออีไล เคลลี่
ศัลยแพทย์หัวใจและทรวงอกเด็ก จากโรงพยาบาลเด็ก
ผมอุทิศชีวิตให้กับการ ช่วยเหลือครอบครัวอย่างพวกคุณ
ผมเคยผ่านช่วงเวลาแบบนี้ และทำการผ่าตัดแบบนี้
จนนับไม่หวาดไม่ไหว
ซึ่งผมนับเลขเก่งอยู่นะ
ภาวะหัวใจห้องล่างเรียงซ้อนในแนวตั้ง เป็นภาวะที่ร้ายแรง
ผมจะยกสถิติ แผนภูมิ หรือศัพท์แพทย์ยากๆ
มาพูดให้มันฟังดูซอฟต์ลงก็ได้
แต่พอเป็นเรื่องของลูกคุณ
ผลวินิจฉัยนี้มันก็ทำใจยอมรับได้ยากอยู่ดี
เพราะงั้นผมจะขอพูดตรงๆ เลยนะ
เรื่องนี้ยากแน่นอน
ผมรับรองได้เลย
อาจเป็นเรื่องที่ยากที่สุดที่คุณเคยผ่านมาในชีวิต
แต่… อีกเรื่องที่ผมรับรองได้เช่นกันก็คือ
ผมจะช่วยชีวิตลูกของคุณได้แน่นอน
ขอบคุณค่ะ
(บรี เชอริแดน - ทนายความ สัญญาซื้อหุ้นคืน)
ออกมาแล้ว
จ้ะๆ
น่ารักจังเลย
ไปสิคะ
ไปดูลูกชายคุณ
ขอบคุณนะครับ
ว่าไง เจ้าตัวน้อย
- สวัสดีจ้ะ - ว่าไงครับ
ไง
- ฉันรักเธอมากเลยนะ - ฉันก็รักนาย
สวัสดี
- ต้องไปแล้ว - สวัสดีจ้ะ
จ้ะๆ
- ไปกับลูกก่อน เดี๋ยวฉันตามไป - โอเค
โอเคค่ะ โอเค
(ซีดาร์ส ซีนาย)
ไง
- เดี๋ยวก่อนค่ะ - พยาบาลของเด็กเหรอคะ
เป็นแม่เด็กค่ะ
ว่าไงจ๊ะ
คำบรรยายโดย เพียงพัชร์ น้ำทิพย์