Helo?
Hei, jika tak beritahu siapa awak, saya akan panggil syerif.
Mel, ini saya.
Jack?
- Hei. - Hei.
Maaf, saya tak berniat takutkan awak. Kunci ini tak berfungsi.
Tak apa.
Cuma kali terakhir saya ada pelawat tak dijangka,
ia melibatkan pisau.
Tiada pisau. Cuma mahu pinjam beg kering Doc.
Kenapa kerja pada hari Ahad?
Saya mencipta fail digital untuk semua pesakit kami.
Doc tak kisah?
Dulu dia kata, komputer ialah keruntuhan tamadun.
Jika dia dapat awasi fail kertasnya,
mungkin dia boleh berdebat, tapi tidak.
Oh, saya ingin lihat perbincangan itu.
Dah selesaikan dengan Stacie?
Saya tak beri dia cincin itu, jadi dia marah dan pergi semalam.
Baguslah. Awak tak perlu jumpa dia buat seketika.
Ya, saya tak dijemput ke peringatan keluarga, jadi…
Peringatan?
Oh, esok dah setahun sejak Mark meninggal.
Betul.
Awak macam mana?
Saya okey.
Ya, saya cuma perlu lalui beberapa hari mendatang
dan masih tak tahu mahu buat apa untuk dia.
Saya tak mahu duduk bersedih sepanjang hari.
Saya mahu buat sesuatu sempena dia
yang membantu saya beralih dan…
Sudah tentu, ya.
Awak tentu jumpa jalan untuk merenung tanpa terlalu dikuasai.
Boleh saya tanya sesuatu?
Ya, sudah tentu.
Kenapa tak pernah cakap tentang Iraq?
Saya selalunya di Afghanistan, jadi…
Saya fikir bertemu rakan askar awak mengimbau kenangan.
Ya, awak fikir.
- Awak boleh sambung kerja. - Awak tak jawab soalan.
Apa soalannya?
Sukarkah bertemu mereka?
Ya, sudah tentu. Tapi, saya tak boleh atasi segalanya.
- Terima kasih pada Doc untuk beg kering. - Ya.
SIRI ASLI NETFLIX
BAR JACK
Haiwan kecil Charmaine rosakkan but kegemaran saya!
Kencing pada hamparan bilik makan, saya sedar masa tak berkasut.
Orang kata anjing pandai menilai sifat.
Saya tak terhibur. Saya mahu rumah saya semula!
Sabar, sayang. Charmaine akan boleh pulang kelak.
Bila sebenarnya?
- Saya… - Helo, Doc!
- Hope, terkejut melihat awak berdiri. - Kenapa?
Awak mungkin tegang sebab kelas tarian.
Tahu awak tak biasa bersenam.
- Yang tegang… - Tak, awak…
Muriel! Daging stroganoff dah siap. Saya ambilkan.
- Terima kasih. - Daging Stroganoff…
Pilihan yang baik.
Ya, untuk Ahad Hari Berseronok.
- Ahad apa? -Hari Berseronok.
Cuma tengah hari untuk wain dan permainan di rumah saya, dan…
awak patut singgah.
Okey, ini dia. Ia agak berat.
- Saya akan bawa ke kereta untuk awak. - Biar saya buat.
Ya Tuhan, sungguh budiman, kamu berdua.
Angkatlah daging stroganoff keluar dari kereta nanti.
Nampaknya Doc tak sibuk.
Muriel, ada sesuatu saya mahu beritahu awak.
Oh?
Ya.
Saya benar-benar menikmati…
waktu kita bersama.
Saya sangat gembira mendengarnya.
Saya masih tak boleh lupa betapa banyaknya persamaan kita.
Ya, awak tahu,
kita memang ada banyak minat yang sama.
Ya.
Jujurnya, saya tak tahu macam mana awak dan Hope bersama.
Awak berdua berbeza.
Kadangkala, perbezaan yang menyatukan manusia.
Benar.
Tapi tarikan lebih mudah berlaku antara orang yang berfikiran sama.
Tapi sejarah juga salah satu faktor.
Saya rasa kisah kita baru bermula.
Muriel…
Hope dan saya,
kami putuskan untuk berdamai.
Maaf, saya tak tahu cara untuk beritahu awak.
Tak.
Awak tak perlu minta maaf. Saya…
Terima kasih sebab jujur dan berterus terang.
Saya harap kita masih boleh berkawan.
Saya pasti kita boleh begitu.
Jika ada perubahan, pastikan awak beritahu saya.
Berapa lamakah
untuk letak periuk daging stroganoff dalam kereta orang?
Saya…
Saya beritahu Muriel kita akan bersama semula.
- Awak tak perlu buat begitu. - Saya perlu.
Dia penonton tak bersalah.
Cukup sukar untuk baru beritahu hari ini.
- Awak patut lihat tadi. - Dia tak sebaik yang awak sangka.
Dia orang yang baik.
Saya rasa jijik yang saya terlibat dengan kepura-puraan awak.
Mari kita pergi!
Baiklah, bangun!
Bangun!
Jam berapa sekarang?
Ayuh. Masa untuk berkayak dan minum bir.
Saya pening kerana mabuk.
Belakang saya sakit.
Jack, kami mahu pulang cepat.
Apa? Kita mahu berkayak.
Saya ada banyak kerja di balai.
Ya, anak saya ada pertandingan renang.
Hei, kita boleh sarapan di bar.
Awak macam lelaki pertengahan usia.
Sebab memang betul.
Okey, tak perlu berlagak begitu.
Okey, kita datang untuk apa?
Kita datang untuk kita?
Saya sangka itu rancangannya. Saya faham.
Kalian ada kehidupan dan saya hormatinya,
tapi kita tak datang untuk improvisasi, adaptasi dan atasi!
Jadi tahan saja, bersiap dan ayuh pergi!
Bangun dan pergi ke sungai itu!
Ricky, saya akan kembali beberapa jam lagi,
George dalam perjalanan untuk memantau.
Jadi Jack beritahu awak.
Tentang mencuri arak? Ya.
Ia cuma…
Jack tak pernah marah saya.
Saya rasa dia lebih kecewa daripada marah.
Bagus, sekarang saya rasa teruk.
Baik, lihat.
Jack beri awak banyak tanggungjawab.
Harap awak gantikan dia semasa dia tiada.
Ya, saya tahu saya silap.
Kadangkala, saya rasa tak dapat jadi budak.
Saya faham.
Asalkan ia cuma sekali.
Awak patut gembira, dia layan awak seperti dewasa.
Percayalah, awak akan lebih kuat nanti.
Jangan risau tentang Jack.
Dia akan reda.
Masuk.
Anjing kacuk itu terkucil lagi. Saya tahu dia sengaja.
Saya pasti itu tak benar.
Itu yang dia mahu awak percaya.
Amaran, Tucker. Awak dalam perhatian.
Melawan! Macam mak awak.
Charmaine sedang mandi.
Dia akan turun setelah habiskan semua air panas.
Bagus.
Ada yang kencing di lantai awak?
Setahu saya tidak.
Kenapa dengan awak?
Ini bukan menyibuk!
Ini satu perbualan.
Apa bezanya?
Jika tak mahu cakap, tak apa.
Tak mahu cakap.
Benarkah?
Ia mungkin membantu.
Tak, ia cuma…
Esok, dah setahun sejak Mark meninggal
dan saya tak tahu mahu buat apa…
- Jadi… - Oh…
Tiada cara betul atau salah untuk lalui ulang tahun itu.
Ya, itulah masalahnya.
Malah terasa salah menggelarnya ulang tahun.
Maksud saya, ulang tahun kami sentiasa
tentang meraikan dan esok…
Ia tentang kehilangan awak.
Ya.
Bagaimana mahu tanda hari paling teruk dalam hidup mereka?
Awak tak perlu buat apa-apa.
Selepas suami kedua saya mati,
saya abaikan semua yang bangkitkan kesedihan:
hari lahir, ulang tahun, percutian.
Itu berhasil? Memendam perasaan awak begitu?
Berhasil bagi saya.
Saya tahu semua orang ada cara berbeza bersedih,
tapi semua yang saya baca nyatakan yang untuk pulih,
perlu hadapi emosi kita.
Sebab itu saya baca majalah berkebun.
Puan-puan.
Hai, Vernon. Saya akan sediakan teh.
Awak nampak Charmaine?
Dia sedang keluar dari bilik mandi. Sebentar lagi.
Pemeriksaannya sepuluh minit lalu.
Awak mahu saya cakap apa?
Oh…
Saya dengar dari Connie…
Dia marah sebab saya beri Lizzie preskripsi untuk pil itu.
Marah ialah perkataan lembut.
- Apa awak cakap? - Saya beritahu dia yang awak…
menjalankan tugas.
Ya, beri saja satu lagi preskripsi dan saya akan uruskan Connie.
Saya tawarkan, tapi Lizzie menolak.
Saya rasa dia mahu Connie bawa dia ke farmasi di Clear River.
Ya. Connie tak mahu bolehkan dia dengan mengisi preskripsi itu.
Kita tak boleh buat apa-apa?
Saya ada simpan sampel kawalan kelahiran,
bersama ubat lain untuk pesakit yang tak mampu preskripsi.
Awak boleh guna.
Terkunci dalam kabinet fail saya.
- Benarkah? - Lizzie seorang dewasa.
Connie tiada hak masuk campur dalam rawatan perubatannya.
Betul. Wah! Maafkan saya. Saya cuma…
Saya tak menjangka awak di pihak saya.
Dalam perubatan, tidak ada pihak.
Cuma pesakit untuk dirawat.
Hai!
Saya perlu keringkan rambut. Ambil masa 20 minit.
Ada masanya saya harap saya doktor haiwan.
Helo?
Hei.
Saya tidur sekejap.
Jika tidur siang, saya tak lena malam.
Jam dalaman awak juga ikut peraturan.
Jadi, apa awak buat hari ini?
Ulang kaji untuk ujian, kemudian syif kedua di bar.
Ayah saya kirim sedikit wang.
Tentu seronok.
Dia rasa bersalah hantar saya ke sini.
Lebih baik begitu.
Mungkin.
Bagaimanapun, saya mahu membeli-belah.
Awak mahu ikut?
Ya. Sudah tentu.
Mari kita ke Eureka. Ada Sephora.
Saya tak boleh pandu, saya tak ada kereta.
Awak baru pandu ke parti bodoh itu.
Itu kereta nenek saya. Kita boleh naik bas.
Tinggal di sini dah memalukan.
Saya tak patut pandu ke luar pekan.
Nampaknya saya perlu pergi sendiri.
Saya boleh tumpang orang.
Jangan. Saya akan bawa awak.
Jam 1:00. Saya tutup awal.
- Boleh begitu? - Siapa akan halang?
Ya, cuma…
Di sana.
Sempurna.
Selamat tinggal. Okey.
Ayuh, budak kecil.
Ini dia, sayang.
Dia semakin besar!
Awak baru jumpa dia.
Betul.
Apa awak mahu?
Tandatangan halaman akhir kontrak,
kemudian kita boleh jual dan dapat cek untuk ladang awak.
Dalam trak. Saya boleh ambil.
Siapa Calvin?
Dia ahli perniagaan tempatan.
Saya dengar dia pengedar dadah.
Itu maklumat yang sangat salah.
Calvin pemilik Emerald Lumber, syarikat yang mahu beli hartanah saya.
- Lilly, mereka dah beli pun. - Tak secepat itu.
Jack kata ia belum dijual selagi tak tandatangan kontrak.
Ia rundingan jujur, dianggap sudah jual.
Jika saya tahu dalangnya,
saya takkan layan tawaran itu.
Lilly, jika awak mahu lebih wang, saya boleh pujuk mereka.
Bukan semuanya tentang wang. Maaf.
Gula darah awak nampak bagus.
Serta…
kami menemui formula tepat
untuk kawal mual daripada HG itu.
Jadi, bila saya boleh pulang?
Hari ini, jika awak mahu.
Tapi, ada beberapa syarat.
Apa sahaja.
Awak perlu selalu kembali untuk susulan.
Sudah tentu.
Juga tetapkan rancangan kelahiran dengan Mel.
Okey.
Saya tahu rakan-rakan Jack di pekan, jadi…
selepas berkemas, hubungi saya dan saya hantar ke Clear River.
Terima kasih banyak, kalian berdua.
- Beri saya masa. - Baik.
Doc minta saya buat rancangan kelahiran
sebab saya lebih berpengalaman dengan kehamilan rumit.
Tak perlu jelaskan.
Saya berterima kasih atas segala yang awak lakukan untuk saya,
Jack, anak kami.
Sukar dipercayai.
Akhirnya dapat semua yang saya mahu.
Saya gembira awak dah sihat.
Tak sabar beritahu Jack saya akan pulang.
Kita jumpa lagi, ya?
Okey.
Celaka!
Agak berliku-liku, bukan?
- Di mana mahu mula? - Itu tak bagus.
Jatuhannya seperti kelas empat, mungkin lima.
Akhirnya! Saya sangat teruja!
- Preach, mari kita mula. - Tak mahu.
Kita patut ke hilir sungai, arusnya kurang deras.
Kenapa?
Ia tak bagus, Jack.
Ayuh. Mereka mahu pergi.
Kalian mahu pergi?
Apa? Tiada siapa akan cakap?
Cakap apa?
Jack, tiada apa. Mari cari tempat lain.
Biar Josh cakap dahulu.
Kami tak mahu tarik awak keluar dari sungai.
Apa maksudnya?
Maksudnya… Awak dah mabuk sepanjang malam.
- Ya, kita semua minum, bukan? - Kami berhenti waktu makan malam.
Awak pula?
Kalian setuju dengan dia?
Awak?
Mari ke hilir dan cari tempat mula yang baik?
Tak. Kalian mahu pulang awal, bukan? Mari kita pulang.
Jack!
- Ayuh, kawan! - Ya.
Baik. Mari kita pergi. Ayuh.
Saya bawakan awak pai.
Terima kasih.
Untuk parti awak.
Keju krim strawberi dengan kerak biskut graham.
Sedap bunyinya. Sungguh bertimbang rasa.
Itu saja? Awak mahu masuk?
Oh tidak.
Saya cuma mahu minta maaf…
untuk cara ia berakhir antara awak dan Doc.
Dia lelaki baik dan saya tahu dia rasa bersalah tentang semua ini.
Begitu juga saya.
Oh…
Saya hargai awak datang untuk beritahu itu kepada saya
dan untuk pengetahuan awak, saya tak ambil hati.
Okey. Bagus. Saya gembira kita dah jelaskan.
Nikmati tengah hari awak.
Oh, Hope?
Ya?
Syabas.
Bagus persembahan awak sebagai bekas isteri Doc yang menyokong,
tapi malangnya bagi awak, persembahan itu belum berakhir.
Apabila awak silap lagi dengan Doc
dan kita tahu awak akan,
saya akan selamatkan keadaan.
JOEY - HEI KAK, SAYA JUMPA KEM PELAYARAN UNTUK DITAJA ATAS NAMA MARK. XO
PETI SUARA MARK
Hei, sayang.
Selamat ulang tahun.
Saya cintakan awak.
Okey, saya perlu pergi. Ada kemalangan kenderaan bermotor.
Jumpa awak malam ini.
Kita boleh keluar makan malam atau duduk di rumah dan banyak berasmara.
Saya undi yang kedua.
Sayang awak.
Hei, sayang.
Selamat ulang tahun.
Saya cintakan awak.
Okey, saya perlu pergi. Ada kemalangan kenderaan bermotor.
Jumpa awak malam ini.
Kita boleh keluar makan malam atau duduk di rumah dan banyak berasmara.
Kopi lagi?
Tak. Saya perlu pergi.
Saya perlu bantuan isi barang…
Hei, saya ada, Z.
- Ya, bagus. - Baiklah.
- Kita okey? - Ya, kita okey.
- Terima kasih. - Ya.
Saya masih perlu tahu apa kita boleh buat tentang Calvin.
Tak banyak buat masa ini.
Bukti setakat ini tak cukup untuk waran.
Dia buat perkara baru dan buruk.
Saya dapat rasa.
Ya, Jack.
Naluri awak menyelamatkan saya,
tapi penguatkuasa dadah perlukan lebih.
Perniagaan dadah itu?
Seperti penanam haram lain, katanya sedang ke arah pematuhan,
jadi tiada siapa didakwa sekarang.
Saya harap boleh buat lebih, tapi ia di luar bidang kuasa saya.
Saya akan terus berhubung dengan pejabat syerif
dan harap-harap, kita bertuah, tangkap dia sedang beraksi.
Baiklah. Terima kasih.
Hei, dengar, saya…
saya tak mahu hujung minggu berakhir begini.
Oh, jangan risau.
Kami berseronok.
- Awak tak rasa ia gagal? - Tak! Langsung tak. Awak?
Hampir begitu.
Kawan…
awak ada banyak masalah
dan kita tahu tekanan boleh cetuskan perkara lain.
Ya, saya mahu kurangkan tekanan.
Pastikan yang awak jaga diri dalam prosesnya, okey?
Tak. Saya tak apa-apa.
Terima kasih.
Saya mewakili kami semua.
Kami risau tentang Jack.
Dia keras kepala apabila melibatkan kehidupan peribadinya.
Tolong saya, awasi dia?
Saya sedang buat.
Preach. Dia tinggalkan kayaknya di sana.
Saya uruskan.
- Masa untuk pergi. - Baiklah, kawan.
Gembira bertemu awak.
- Terima kasih, Top. - Baik.
- Ya. - Okey, Preach.
Baiklah.
Bertenang, Jack.
- Hati-hati memandu. - Ya.
Awak tahu,
mereka risaukan awak.
Tiada apa untuk dirisaukan.
Hei!
Hei.
Saya sangka awak dengan rakan awak.
Mereka perlu pulang, jadi…
Macam mana?
Ia tak seperti yang saya jangka, tapi…
Okey. Awak okey?
- Ya. Semua okey. - Awak pasti?
Nampak macam tak tidur.
Kami tidur lewat. Minum terlalu banyak.
Saya tak dapat atasi pening mabuk sebaik dulu.
Baik.
- Saya perlu pergi. - Okey.
Mahu ke mana?
Saya janji dengan Charmaine mahu singgah selepas…
mereka pulang, jadi…
Baik.
Awak dah fikirkan hal dengan Mark, seluruh…
Belum lagi. Saya fikir berlari mungkin bantu saya fikir sesuatu.
Ya.
Mungkin idea baik.
Ya.
Baiklah. Saya ada jika awak perlu.
Terima kasih. Jika saya boleh bantu…
Saya akan cari awak.
- Hei, janji saya sesuatu. - Apa?
Janji awak takkan biar saya jadi ayah saya, okey?
Saya suka ayah awak.
Mak awak agak…
Hentikan!
Saya maksudkannya. Saya tak mahu jadi dia.
Saya tak mahu jadi 70 tahun
dan bekerja keras dan…
Saya kaya, tapi sangat sengsara.
Oh, Mark.
Saya suka kerja saya,
tapi yang terakhir saya mahu lihat sebelum mati ialah awak.
Bukan…
buku daging hospital.
- Janji. - Ya, saya janji.
Jadi, apa awak mahu buat apabila bersara?
Belayar keliling dunia,
berasmara dengan awak di setiap pelabuhan.
Hai.
Apabila Charmaine tiada, kami serasi.
Jack akan datang ambil esok, sehari lewat jika awak tanya saya,
tapi dia mahu Charmaine menetap dulu.
Awak cuba tipu siapa? Dia sukakan awak.
Awak suka yang ikut arahan.
Saya masak hari ini.
Dia mungkin bau biskut graham.
Kita akan makan pai?
Tak.
Kenapa tidak?
Saya buat untuk Muriel.
Saya rasa bersalah. Saya ke rumah Muriel untuk minta maaf.
- Awak rasa lega? - Tak.
Minta maaf dengan Muriel ibarat siram air pada api gris.
Ia cuma marakkan api.
Tak kira betapa sukarnya orang, jika kita buat salah,
tindakan yang betul ialah minta maaf.
Saya bangga dengan awak.
Betapa bangga?
Sangat-sangat bangga.
Hai, Mel.
Ya, sudah tentu.
Saya akan bawa kit jahitan dan pergi ke sana,
- Semua okey? - Saya jelaskan dalam perjalanan.
Ayuh, Tucker.
Hei.
Saya ada kejutan.
Tak pasti saya sedia untuk kejutan lagi…
Mengagumkan, bukan?
Awak buat semua ini?
Pak cik dan mak cik saya belikan semuanya
dan kawan saya dari salon yang susunkan.
Saya tahu malang untuk buat perkara ini
sebelum tamat trimester pertama, tapi mereka sangat teruja.
Saya tak boleh menolak.
Temanya sempurna, bukan?
Apabila buat hajat, ia jadi kenyataan.
Ya, macam kisah dongeng.
Rasa kelembutannya. Saya rasa cenil.
Atau mungkin bulu biri-biri, tapi ia sangat lembut.
Saya suka coraknya, ia sangat comel.
Jack?
Awak okey?
Saya akan kembali.
Jack?
Ya, saya akan keluar.
- Semuanya okey? - Ya, saya perlu kembali ke bar.
- Sekarang? - Ya, Preacher sibuk.
- Mana awak tahu? - Dia di sana seharian.
Apa kata telefon dan tanya dulu?
Tak.
Kenapa tidak?
Saya benar-benar perlu pergi.
Cari orang gantikan awak?
Ini Hari Tanya Jack Kebangsaan?
Saya bukan cuba buat awak marah.
Saya tahu. Saya cuma… Saya perlu pergi. Okey?
Saya akan telefon nanti.
Awak tak kisah saya guna bot awak?
Ia cuma terbiar berhabuk.
Saya hargainya.
Ia penghormatan yang indah.
Terima kasih.
Gunting.
Esok ulang tahun sebenar.
Jika kalian mahu bersendirian…
jika ini hal perempuan…
Bot ini lebih tua dari awak.
Jika karam, perlu orang menyelam.
But randuk di dalam trak.
Saya mahu awak sertai.
Kita boleh kembali dan buat esok jika awak mahu.
Tak, saya dah fikirkan.
Satu-satunya cara supaya saya boleh lalui esok
ialah anggap ia seperti hari lain.
Sebab itu saya mahu buat sekarang.
Setahun lalu hari ini, ia tak sempurna,
tapi kami bersama dan…
begitulah saya mahu ingatinya.
Dia dah sedia.
Awak?
Ya.
Saya harap awak sedang belayar, sayang.
- Semua okey? - Saya perlu pergi.
Tak, maaf, saya perlu pergi.
Awak bosan?
Saya tahu saya lama di Sephora.
Maaf. Tak, cuma bar itu. Saya tak mahu pulang lewat.
- Hidup ini lebih daripada kerja. - Kata orang yang tak kerja.
Saya ada kerja.
Tapi tak anggap serius sebab tak perlu kerja.
Saya perlu sara diri.
Awak terlalu lama di bar itu.
- Bila perlu. - Awak tak tolak.
Dia banyak bantu saya.
Dia ambil kesempatan.
Hei, itu tak benar.
Dia tahu awak sukakan dia.
Dia juga tahu awak takkan menolak.
Saya belajar membela diri sendiri
sebab orang takkan buat.
Awak disara ibu bapa.
Mereka mahu hantar saya
ke kem latihan semangat remaja,
supaya tak perlu jelaskan kepada kawan
kenapa saya tak ke universiti.
Saya tak membunuh. Saya curi alat solek di CVS sekali.
Saya ugut lari dari rumah, supaya dihantar ke sini.
Maksud saya, awak perlu mula fikir apa yang awak mahu.
Saya takkan biar, Jack! Awak takkan masuk!
- Saya tahulah! Lepaskan. - Fikir dulu!
- Awak gila! - Jumpa saya di bawah!
Mel, dia tak mahu dengar.
Dia akan mati jika letak kayaknya dalam air.
Jack, hei!
Apa awak buat di sini?
Apa awak buat? Ini tak selamat.
Saya tahu apa saya buat, okey?
Baiklah, saya akan… Saya akan ikut awak.
Apa?
Saya kata saya akan ikut awak.
Tak, awak takkan.
Jika selamat untuk awak, selamat untuk saya.
- Hentikan. - Ada jaket keselamatan?
Dengar tak? Pergi dari sini.
Ya, saya dengar.
- Pergi! - Tak, selepas kita kayak!
Apa?
Tentu ia tak begitu bahaya.
Bukan? Sebab awak bukan jenis lelaki
yang akan risikokan kembar tanpa bapa.
Saya akan naik semula.
Awak ikut?
Terima kasih.
Apabila Mark mati dan saya kehilangan bayi saya…
untuk masa yang lama, saya tak peduli saya hidup atau mati.
Maaf. Saya harap saya tahu cara bantu awak.
Ada yang terlepas majlis perjumpaan.
Dia tak berjaya pulang.
Ia salah saya.
Tugas saya memastikan pasukan saya pulang hidup-hidup.
Jack, awak tahu itu standard yang mustahil
untuk diri awak.
Orang mati semasa perang.
Jika saya tak boleh pastikan orang dewasa selamat,
bagaimana mahu lindungi seorang bayi tak berdaya?
Maafkan saya, dua orang bayi tak berdaya.
Awak lelaki paling kuat dan bertanggungjawab yang saya kenal.
Lihatlah bagaimana awak abdikan diri
untuk menjaga pekan ini.
Awak sesuai menjadi seorang bapa.
Saya tak percaya diri saya.
Di bawah tadi, saya mahu ikut awak.
Saya sanggup serah nyawa saya pada awak.
Oh, tolonglah.
Awak tahu saya takkan bahayakan awak.
Saya tahu.
Itulah maksud saya.
Awak akan ada dua orang anak
yang awak sayang lebih daripada segalanya di dunia.
Mereka juga akan sayang awak lebih daripada segalanya.
Awak takkan mahu terlepas.
Patutkah kita pulang?
Sebentar lagi.
- Mana Ricky? - Tak datang.
Baiklah. Terima kasih, George. Awak boleh pulang.
Baik, terima kasih.
Makan malam lewat?
Saya datang untuk hidangan istimewa, tapi dah habis.
Penduduk sini makan awal.
Oh, bukan saya.
Saya berjaga malam.
Hari saya bermula pada jam 4:00 petang.
Sifat bagus untuk perniagaan restoran.
Tepat sekali.
Jadi, beritahu saya sesuatu.
Kenapa bazirkan bakat awak di bar kecil ini,
tak kerja di restoran lima bintang
atau restoran sendiri?
Selepas saya menetap di Virgin River,
saya tak fikir untuk pindah. Penduduk di sini, seperti keluarga saya.
Keluarga bagus.
Tapi kadangkala sedikit jarak juga baik.
Entahlah.
Saya tak rasa resume saya mengagumkan sesiapa di restoran mewah
dan saya tak boleh bayangkan bermula dari bawah.
Jika saya boleh bantu?
Mungkin peluang seumur hidup.
Bertenang, awak takkan selewat itu.
Saya tenang.
Jika ini tenang, saya tak mahu lihat awak tertekan.
Pakailah tali pinggang keledar.
Ya Tuhan. Awak macam ayah saya.
Ia asas keselamatan kereta.
Jadi, awak mahu bola masam,
cacing getah atau likuoris?
Tak pernah lihat orang makan begitu banyak gula-gula.
Buat saya gembira.
Jadi, awak mahu apa?
Saya mahu cacing getah.
Buka mulut awak.
Muka awak merah?
- Tak. - Ya! Lihat dalam cermin.
- Selaran matahari. - Awas!
Jack.
- Mel. - Hei, Syerif.
Apa yang berlaku?
Pengembara berjalan kaki temui mayat.
Terjemahan sari kata oleh JuLeeDya