Piłą nie byłoby łatwiej?
Tak, ale mniej zabawy.
Co u ciebie?
W porządku.
Przyszłam zobaczyć, co z tobą.
Dobrze.
Czemu pytasz?
Z ciekawości.
Ty powiedz, gdzie byłaś przez dwa dni.
Doc dał mi wolne,
żebym doszła do siebie po tym wszystkim.
Jak się czujesz?
Wolałabym o tym zapomnieć.
Pewne rzeczy lepiej zostawić samym sobie.
Ale jeśli...
sprawiają fizyczny ból,
niezdrowo o tym milczeć.
Chcesz mi coś powiedzieć?
Nie wiem jak ty, ale ja źle sypiam.
Posłuchaj...
Nie martw się.
Byliśmy u Calvina.
Ma zachować dystans albo będzie miał do czynienia ze mną.
Dziękuję.
Proszę.
Ale jak ty sypiasz?
Jak zawsze.
Gdy wtedy wróciliśmy
i zostałeś, żebym mogła zasnąć...
Tak.
Miałeś lęki nocne.
Co takiego?
Rzucałeś się, krzyczałeś...
Chyba bym to pamiętał.
W przeciwieństwie do koszmaru one nie wybudzają.
Mel...
Nie są takie rzadkie wśród weteranów wojennych.
Mnie nie dotyczą. Dzięki za troskę.
Nie ma się czego wstydzić. To...
Jesteś.
Cześć, Mel.
Jack, musisz pomóc.
Preacher piecze prosię na Odbijańca, a zawsze była szynka w miodzie.
Wiesz, jak długo ono się robi?
Jeśli nie będzie gotowe na czas, wybuchnie bunt.
- Co mam zrobić? - Przemów mu do rozumu.
Nie wchodź między kucharza i jego grill.
Jeden zawał i wszystko schodzi na psy.
Dlaczego nie odpowiedziałaś?
Masz nas za zacofanych,
ale u nas na zaproszenia się odpowiada.
Nie wiem, o czym mówisz.
Dziś jest coroczny Księżycowy Odbijaniec.
Nadal nie wiem.
Księżycowy Odbijaniec to najważniejsza impreza
w Virgin River.
Co roku całe miasto zbiera się na jednej z farm
na kolację i tańce.
Gdy DJ daje hasło „odbijany”,
trzeba zmienić partnera.
- Czyli taniec w cztery pary. - Nic z tych rzeczy.
To półformalne wydarzenie.
Dość eleganckie.
Dziękuję bardzo, ale odpuszczam.
Nie możesz.
Wezmą cię za zarozumiałą.
- Kto? - Ja.
I całe miasto.
Nie umiem tańczyć.
Kłamstwo.
Hej, siostro.
Joey.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Zrobię wam kawę.
- Ja dziękuję. - Chętnie.
Króluje tu motyw nieżywych zwierząt.
Za każdym stoi historia.
O smutnym zakończeniu.
Ja tu tylko pracuję.
To bar Jacka.
To ten Jack.
Teraz rozumiem.
Co?
Nic.
Dziękuję.
Proszę.
Ricky.
Przywitaj się z siostrą Mel, Joey.
Dzień dobry pani.
Pani, słyszałaś?
Ale słodkie.
Robicie za świadków. Prosiak ma być na szóstą.
Będzie.
Joey.
Co cię tu sprowadza?
Chciałam poznać miejsce, które tak ją urzekło.
Gdybyś czegoś potrzebowała, pytaj Jacka.
Mel, widzimy się na Odbijańcu.
Przyprowadź siostrę.
Odbijaniec?
Nawet nie pytaj.
Pokażę ci miasto, zanim pójdę do pracy.
Dobrze.
Gdybyś mnie uprzedziła, mogłabym się ustawić.
Gdybym to zrobiła,
nie byłoby niespodzianki.
Zostaw to.
Zaniesiemy do Fitchów.
- Dziękuję. - Ja wezmę.
- Dziękuję. - Proszę.
- Do zobaczenia. - Tak.
Mów prawdę. Co tu robisz?
Żartujesz?
Grozili ci bronią handlarze narkotyków.
Nie handlarze, tylko hodowcy.
A jaka to różnica?
Mówiłam, że nic mi nie jest.
Musiałam się sama przekonać.
Wyglądasz cudownie.
A Bill i dzieci? Jutro masz urodziny.
To był jego prezent dla mnie.
Trzy dni bez dzieci i obowiązków.
Nie cieszysz się, że jestem?
Bardzo.
Ale dziwi mnie, że chcesz obchodzić urodziny w Virgin River.
Chcę je obchodzić z tobą.
Prawnik może nas dzisiaj przyjąć.
Dziś jest Odbijaniec.
Mam tysiące spraw.
Nie znajdę czasu na prawnika.
Jedzie na urlop.
Dziś albo za miesiąc.
Kto bierze miesiąc urlopu?
- Chcesz się z nim spotkać czy nie? - Zgoda.
Ale musi być krótkie.
Chcę to zakończyć najszybciej, jak się da.
Wiesz, że przyjechała siostra Mel?
A co mnie to obchodzi?
Oby nie przekonała Mel do wyjazdu.
Powiedziałbym ci: nie mieszaj się,
ale to jak mówić bykowi, by nie reagował na czerwony.
Ja niby mam być tym bykiem?
Jeśli rogi pasują.
Weź na spotkanie książeczkę czekową.
Po co?
Przeprowadzenie rozwodu nie jest tanie.
Pewnie kilka tysięcy.
Mamy zrobić zrzutkę po połowie na rozwód?
A dlaczego nie? To nie był mój pomysł.
- Nie mam takich pieniędzy. - Kłamiesz jak z nut.
W porządku.
Pokryję moją część, ale wstydź się.
Bo to wszystko przez twój brak rozwagi,
więc ty powinieneś zapłacić.
Przyjemnie.
Łóżko na kółkach.
Uroczo.
Nie mieli wolnych pokoi.
Ale tak bywa, jak nie zarezerwujesz.
Wiem.
Będziemy spały razem.
Nie robiłyśmy tego od dziecka.
Będzie fajnie.
Co robisz?
Jaka jest gęstość splotu?
Daję maksymalnie 250.
Nie bądź snobką.
Fitchowie są dla mnie mili.
To nie ma nic do rzeczy.
Mam uczulenie na syntetyki.
Na szczęście mam własną pościel.
Pomyślisz o wszystkim.
Bill by zaprzeczył.
Uważa, że nie mam pojęcia o świecie.
Tak ci powiedział?
Wiesz co?
Nie chcę o nim rozmawiać.
Mów, co u ciebie.
Jak to dziecko? Chloe?
Byłam akurat u niej.
Całkiem dobrze.
Waży już tyle, co trzeba.
Jest rozkoszna.
Musiało być ciężko ją oddać.
Ja tylko połączyłam ją z matką.
Mimo wszystko.
Pomówmy o twoich urodzinach.
W Eureka jest przyzwoite spa.
Wiesz co?
Nie chcę nic na urodziny.
Przyjechałaś tu świętować,
ale nie chcesz świętować. Spoko.
Nie chcę robić zamieszania.
O czym ty mówisz?
Zawsze coś szykowałaś.
Rok temu byłaś z Billem na Tahiti.
W tym roku mam ochotę na coś skromnego.
Nie przyjechałaś świętować.
Tylko przekonać mnie do wyjazdu.
Nieprawda.
Choć powrót do domu byłby dla ciebie najlepszy.
Bez względu na to, co się stanie,
nie wracam do Los Angeles.
Nie pomyślałaś, że zaczęcie gdzieś od nowa
mogłoby być lepsze?
Ty nie zaczynasz od nowa.
Żyjesz w zaprzeczeniu.
Czyżby?
Na Boga, wciąż nosisz obrączkę.
Trudno mi zapomnieć, ale to nie znaczy, że żyję w zaprzeczeniu.
Jasne?
Przyjechałam tu, żeby pomagać.
Na razie zostaję, bo się zobowiązałam.
Popełniłaś błąd.
Im szybciej to zrozumiesz, tym lepiej.
- Boże, nie rozumiesz. - Rozumiem.
Wiem dokładnie, co robisz.
Nie wiesz.
Od bardzo dawna.
Dla mnie życie to coś więcej niż wyprzedaż markowych ciuchów.
Posłuchaj.
Może nie zrobiłam kariery jak ty i nie jestem taka bystra,
ale przynajmniej szczerze pokazuję, kim jestem i czego chcę.
- Mel... - Nie mogę.
BAR U JACKA
Co podać?
Może całą butelkę ginu?
Ups. A może mrożoną herbatę?
- Dobra. - W porządku?
Nie. Moja siostra jest tu od pięciu minut i już się kłócimy.
Jeden kumpel ma braci.
Ciągle się kłócą.
Ale gdy jeden przyłoży drugiemu, od razu spokój.
Czyli mam jej przywalić?
- U nich działało. - Super.
Przeproś ją i już.
Ciesz się, że jest. Zniknie, nim się obejrzysz.
Masz rację.
Wiem, że mnie kocha,
ale nie dociera do niej, co tu robię.
Rozumiem.
Gdy się tu przeniosłem, rodzina uznała, że oszalałem.
To było nieoczekiwane,
ale po Iraku nie mogłem się odnaleźć.
Tylko...
W końcu zrozumiałem,
że muszę stworzyć sobie nowy dom.
Ja robię dokładnie to samo,
ale ona nadal naciska, bym wróciła.
Może ma rację i powinnam jechać.
Nie wiedziałem...
że wciąż to rozważasz.
Mój okres próbny się kończy
i muszę zdecydować,
czy zostanę przez resztę roku.
Wpływ rodziny jest silny.
Gdy czujesz się samotnie.
Właśnie.
Jest duża wartość w byciu niezależnym.
Jestem niezależna.
Inaczej by cię tu nie było.
Tak czy siak, muszę przeprosić siostrę.
Widok jest zawsze lepszy z góry.
To prawda.
Hope zamówiła to wszystko?
Chyba spodziewa się dużej frekwencji.
Tak.
Ciasta wystarczyłoby dla wojska.
Niestety chętnie zjem resztki.
Mam słabość do orzechów pekan.
Mam to po tacie.
Dorastał na plantacji w Teksasie.
Myślałem, że na północnym wschodzie.
Nie.
Przeprowadził się na północ stanu Nowy Jork.
Wybierasz się dziś?
Tak. Obiecałam Hope.
Jeśli chcesz, możemy pojechać razem.
Muszę najpierw coś załatwić w Clear River,
więc pojadę prosto stamtąd.
Jasne.
To sensowne.
- Do zobaczenia, kolego. - Pa, Preacher.
- Na razie. - Dzięki.
Co załatwić?
W Clear River?
Nic. Nie chcę komplikować.
Więc skłamałaś?
Nie chcę go zranić.
A ty nie podsłuchuj.
Jak inaczej bym wiedział?
Przypomnisz, jak dałem się w to wrobić?
Zawsze możesz wrócić do baru.
Przyjąłem.
Chciałbym przekazać klucze pod koniec tygodnia.
Skąd ten pośpiech?
Powinno być już skończone.
A, dobra.
Cześć, skarbie.
Cześć.
Co tu robisz? Nie jesteś w pracy?
Miałam przerwę w grafiku, więc pomyślałam, że dam ci to.
Preacher mnie tu wysłał.
Przemieniliście to miejsce.
Taki jest plan.
Jak już o planach mowa, musisz podjąć decyzję.
Kolacja. Przed Odbijańcem czy po?
Racja.
Mógłbym coś przegryźć przed.
To jesteśmy umówieni.
Dobra.
Pa, chłopaki.
Co?
Nic.
Dawaj, słucham.
Dużo się ostatnio u ciebie dzieje.
Myślałam, że zostajesz.
Zmieniłam zdanie.
- Joey. - Co?
Chcę iść na tego Odbijańca.
Przepraszam za to, co powiedziałam.
Ja też.
Mogę pożyczyć buty?
Bo jeśli to jest na farmie, muszę mieć koturny.
Możemy pogadać?
Obie żałujemy swoich słów.
Zapomnijmy o tym i zabawmy się.
- Nie gniewasz się? - Też powiedziałam za dużo.
- Dobra. - Szykuj się. Potańczymy.
Nie wiem, czy Odbijaniec sprosta twoim oczekiwaniom.
Wystarczy, że będzie bar.
Znajdźmy ci jakieś ciuchy niepasujące do kozaków.
KSIĘŻYCOWY ODBIJANIEC
To naprawdę coś.
Przyszło całe miasto.
Lilly przyjdzie?
Ma się lepiej, ale nie jest gotowa na duże imprezy.
Spotyka się z terapeutką w Clear River.
Gdy powiedziała mi o Chloe,
zapewniłam ją, że ma za sobą nas wszystkich.
Tacy jesteśmy.
Hope.
Co, do licha?
Nie teraz.
Co z tobą nie tak?
Chciałaś rozwodu,
a nie przyszłaś na spotkanie?
Kiedy? Preacher chciał podmienić sałatkę.
Gdyby nie ja, jadłbyś rukolę.
Gwiżdżę na sałatkę.
Z przyzwoitości mogłaś dać znać.
Ty i przyzwoitość? A to dopiero.
Wisisz mi przeprosiny.
Możemy wyjść w każdej chwili.
Dopiero przyszłyśmy.
Wiem.
Dziękuję.
Nie zadzwonisz do Billa i dzieci, zanim pójdą spać?
Rozmawiałam z nimi.
Wszystko dobrze?
Pogotowia nie było.
Joey, siostra Mel. Chyba się nie znamy.
- Preacher. - Cześć.
Miło mi.
Widziałaś Paige?
Nie. Dopiero przyszłyśmy.
Weźmiesz? Zapomniałam torebki.
- Jasne. - Idę do baru.
Pójdę z tobą.
Nie potrzebuję przyzwoitki.
Dobra.
Miło cię poznać.
Proszę o uwagę.
Odbijany.
- Zatańczymy? - Tak.
- Tak dobrze? - Aha.
Nie tańczę najlepiej.
W porządku. Ja też nie.
Jak miło, że kłamiesz.
Jak ci się podoba Virgin River?
Szczerze?
Trzeba było się przystosować.
Na pewno.
Ale Jack dużo mi pomógł.
- Tak. - To miłe.
To dobry facet.
Tak.
Długo razem służyliście?
- Dziesięć lat. - Tak?
Aha.
Musicie być blisko.
Jak bracia.
Przysięgam, że znam go lepiej niż on sam.
Musiało wam być naprawdę ciężko.
Wykonywaliśmy swoją pracę.
Jack dbał o to, byśmy wrócili żywi.
Duża presja.
Tak.
Uporał się z nią.
Myślisz, że wciąż sobie radzi?
Na pewno.
Bywa, że od czasu do czasu
bardziej się zirytuje, ale jak każdy.
Korzystał kiedykolwiek z pomocy?
Jack woli sam załatwiać swoje sprawy.
Ale gdyby złamał nogę, toby się leczył.
Ta sama sytuacja.
Mała rada.
Cokolwiek zamierzasz,
nie rób tego.
Jack by powiedział: nie budź licha, kiedy śpi.
Zmieniamy partnera.
Odbijany.
BILL: ZNALAZŁEM MIESZKANIE BLISKO DOMU
Cześć, Mel, nie chciałabyś...
- no wiesz... - Zatańczyć?
- Tak. - Pewnie.
Dzięki.
Ale pięknie.
Tak.
Chodźmy tańczyć.
Może się najpierw napijemy?
Przywitam się tylko z dziewczynami. Widzimy się przy barze.
Poproszę piwo.
Odbijany. Chowamy wstyd do kieszeni.
Co myślisz?
- Zaraz mi nogi odpadną. - Nie o tym mówię.
Pytam o Doca.
Rozwód teraz, po tylu latach?
To zamknięty rozdział w moim życiu
i chcę, by się to stało oficjalne.
Proszę cię.
Znacie się jak łyse konie.
Właśnie.
Robię to, by mu przypomnieć,
że po tym, co zrobił,
od dawna nie jesteśmy już parą.
Dobrze tańczysz.
Brałem lekcje w szkole średniej.
Nie.
Nie wyobrażam sobie.
Chodziły tam wszystkie ładne dziewczyny...
Sprytne.
Czyli...
to twoja siostra?
Tak.
Ja mam dwie.
- Tak? - Aha.
Jesteście blisko?
Nie.
Szkoda.
Jest jak jest.
Kto powiedział, że rodzina musi się dogadywać?
Czasami tak, a czasami nie.
Racja.
Hope myśli, że twoja siostra
chce przekonać cię do wyjazdu.
To prawda?
Chyba tak jest.
Nie chciała, żebym w ogóle tu przyjeżdżała.
Incydent na plantacji nie pomógł.
Chcesz tego?
Wrócić?
A ty chcesz, żebym wróciła?
Nie powiem ci, co masz robić.
To zajęcie Hope.
Sprytnie uchyliłaś się od odpowiedzi.
Dziękuję.
Odbijany.
- Zatańczymy? - Przepraszam.
Muszę odebrać.
Bill?
Nie, u Joey w porządku.
Co się dzieje?
Smacznego.
Dzień dobry, pani McCrea.
Podoba ci się zabawa?
Gryzą mnie spodnie.
To chyba osobista sprawa.
- Mama wie, gdzie jesteś? - Muszę ci coś powiedzieć.
Słucham.
Poproś mamę do tańca.
Powinienem?
Jesteś trochę za mały na swata.
Na co czekasz?
Nie wiem, czy to dobry pomysł.
Dowiesz się, jak spróbujesz.
Niby tak...
Cześć, Hope.
Nie wiem, czy chce ze mną tańczyć.
Stawiałeś czoła gościom z karabinami,
a boisz się poprosić kobietę do tańca?
Słyszałeś, co masz robić. Baw się.
Muszę przeszkodzić. Jest potrzebny na parkiecie.
Wiem, że chcesz.
Cudownie, prawda?
Wszyscy odświętnie ubrani przetańczą całą noc.
Ta chwila mogłaby trwać wiecznie.
Prawda?
Jestem szczęściarą.
STARSZY SZEREGOWY CHRISTOPHER LONERGAN
Skarbie?
Odbijany.
W porządku?
Słyszeliście?
Odbijany.
W porządku. Zapłacę za prawnika.
Dobrze.
Stosowną odpowiedzią byłoby:
„Bardzo ci dziękuję”.
Mam dziękować za opłacenie rozwodu
spowodowanego twoim wybrykiem?
Nieważne.
Nie. Zastanów się, co powiedziałeś.
Jakbyś robił mi przysługę.
Nie chcę, żebyś ciągle mi wypominała
jedną złą decyzję.
Kupując przebaczenie?
- Próbowałem wszystkiego. - Wcale nie.
Co to znaczy?
Wmawiasz mi, że jestem nieracjonalna.
Przepraszam cię wciąż od 20 lat.
Nie chcę słuchać przeprosin. Tylko je zobaczyć.
Szukamy tej wyjątkowej osoby do tańca.
Ładnie wyglądasz.
Dziękuję.
Świetna impreza.
Owszem.
Próbowałaś prosiaka?
Tak, jest pyszny. Christopher dwa razy dokładał.
Jak było w Clear River?
W ostatniej chwili coś wypadło i nie pojechaliśmy.
Tak czy inaczej, cieszę się, że jesteś.
Nie podpieramy ścian.
Wszyscy na parkiet.
Nic nie ma.
- Serio? - Nic.
Wyglądam na kogoś, kto używa kremu?
Nie.
Cześć, Jo.
- Mel. - Co robisz?
Dotknij jego skóry.
Jest bardzo miękka.
Dawaj. Nie jestem nieśmiały.
- Nie trzeba. - Musisz to poczuć.
- Nie. - Nie używa kremu.
Świetnie. Pora już iść.
- Nie. - Jeszcze wcześnie.
- Tak. - Wcale nie.
Joey może sama zdecydować, kiedy pójdzie do domu.
Chcesz iść, to idź.
Ktoś na pewno mnie odwiezie.
Jo.
Rozmawiałam z Billem.
- Co? - Zadzwoniłam do niego.
Odbijany.
Dlaczego?
Przypadkiem zauważyłam jego wiadomość na twoim telefonie.
Czytałaś ją?
Ja tylko próbuję ci pomóc.
Dlaczego nic nie powiedziałaś?
Bo moje małżeństwo to nie twoja sprawa.
Co ja słyszę.
Dyrygujesz mną, odkąd skończyłam 11 lat,
a ja nie mogę pogadać o Billu?
Myślisz, że chciałam to robić?
Tak wyglądało.
Wiesz, z ilu rzeczy zrezygnowałam,
żeby móc się tobą zająć?
Nie prosiłam cię o to.
Kto inny miał to zrobić?
Po śmierci mamy tata był w rozsypce.
Stałam się za ciebie odpowiedzialna.
Przykro mi, że byłam dla ciebie ciężarem.
Ale już nie jestem dzieckiem.
- To nie zachowuj się tak. - Ja?
Tak, ty.
Nie chcesz stawić czoła przeszłości ani przyszłości.
Uciekłaś z domu.
Możesz się tu chować, ile chcesz,
ale twoje życie się nie ułoży, jeśli nie zmierzysz się z rzeczywistością.
To, że nie jestem tobą, nie znaczy, że mi się nie układa.
Odbijany.
Joey.
Tańcz ze mną.
W porząsiu.
Ma dryg do noszenia w sobie urazy.
Uparciuch z niej.
Minęło 20 lat.
Złamane serce długo się leczy.
Przepraszałem wiele razy.
Nie wiem, co jeszcze mogę zrobić.
Nie rozumiesz.
Niby czego?
Hope nie może ci wybaczyć, bo...
wierzyła, że jesteś jedyną osobą, która jej nie skrzywdzi.
Po dwóch gównianych mężach
miałeś być jej rycerzem w lśniącej zbroi.
I odjechać z nią w stronę zachodu słońca.
Hope nie wierzy w takie bajeczki.
Kiedyś wierzyła...
zanim złamałeś jej serce.
O jeny.
Nigdy mi nie wybaczy.
Jako jej przyjaciółka...
dorzucę swoje trzy grosze.
Znajdź sposób, by odzyskać jej zaufanie.
Odbijany.
Mamy przechlapane.
Już chciałbyś się zamienić?
Nie.
Ani trochę.
Boże.
Christopher?
Dopiero tu był.
Muszę go znaleźć. Christopher!
Daleko nie poszedł.
Nie rozumiesz. Christopher!
Sprawdzę w łazience.
- Christopher! - Mamo.
Wołałaś mnie?
Boże.
Przepraszam.
Paige, w porządku?
Powiedz Hope, że musimy iść.
Chodź.
Uwaga, odbijany.
O rany.
Mam zawroty głowy.
Teraz ty mnie obrócisz.
Jacku Sheridanie.
Nie wiem, jak ci dziękować.
Za taniec?
Za wzięcie Ricky’ego pod skrzydła.
Twój wnuk to świetny dzieciak.
Na pewno ubóstwia ciebie.
Nigdy nie miał ojca.
Jesteś dla niego dobrym wzorem.
Pomagasz mu dorosnąć.
Gdy przyjechał tu po stracie mamy...
czuł się taki samotny.
Ma ciebie i mnie,
Doca, Hope.
Nas wszystkich.
Gdy odpowiedni ludzie cię kochają i się o ciebie troszczą...
to wiele zmienia.
Odbijany.
Nie wstydźcie się.
Witaj, nieznajomy.
Gdzieś ty był całą noc?
Tańczyłem.
Tak?
Co u Lydie?
Trochę martwi się o Ricky’ego, ale poza tym w porządku.
Cóż...
wychowywać nastolatka w jej wieku...
to poświęcenie.
Ma wielkie serce.
Ty też.
- Serio? - Tak.
Zgrywasz twardziela, ale jesteś wrażliwy.
To w tobie lubię.
A ty co lubisz we mnie?
Nie ma ani jednej rzeczy?
To nie tak.
A jak?
Gdy zaczęliśmy się widywać...
mieliśmy utrzymywać luźną relację.
Chcesz powiedzieć...
że przez te dwa lata...
nie poczułeś się bardziej zaangażowany niż na początku?
Ustaliliśmy, że nie chcemy poważnego związku.
Boże.
Nie...
Nie wierzę.
Możemy porozmawiać na osobności?
Wiem, co kiedyś mówiliśmy.
Ale...
myślałam...
że po takim czasie...
czeka nas wspólna przyszłość.
Kocham cię.
Posłuchaj...
Jeśli ty tak nie czujesz, muszę wiedzieć.
Muszę stąd wyjść.
Odbijany.
Mel.
W porządku?
Bywały lepsze wieczory.
Tak.
Mogę powiedzieć to samo.
Ładnie wyglądasz.
Dziękuję.
Ty też.
Cieszysz się, że przyszłaś?
Tak i nie.
Nie stójcie tak.
Zabierzcie partnera na parkiet.
Twoja siostra wydaje się dobrze bawić.
Tak.
Ma...
talent, jeśli chodzi o dobrą zabawę.
A ty nie?
Ja ciężko pracowałam, żeby zdobyć to, czego pragnę.
Joey przychodziło to łatwo.
Trudno było z nią rywalizować.
Ja tu nie widzę rywalizacji.
Bo nauczyłam się dobrze ukrywać swoje wady.
Szkoda, że nie widzisz siebie tak, jak widzą cię inni.
Nie rozumiem.
Dobra.
Dosyć tego.
Znasz Brady’ego?
Jest taki zabawny.
- Znam. - Taki zabawny.
Znasz?
Tak, chodźmy.
- Chwila. - Co?
Tylko spokojnie.
Myślę, że powinnaś pilnować swojego nosa.
Wystarczy tego.
Chodź.
- Wystarczy. - Co?
Stary.
Jestem po pracy.
Tak że wielki Jack Sheridan...
nie będzie mi rozkazywał.
Jesteś pijany.
Tak.
Aż dziwne, że ty nie.
Ktoś odwiezie cię do domu, dobrze?
Joey, idziemy.
- Nie. - Ona ma męża.
Mel też, ale tobie to nie przeszkadza.
Nic mu nie jest?
W porządku.
- Idziemy. - Dobrze.
Napisy: Anna Samoń