NA PODSTAWIE KSIĄŻEK SHERRYL WOODS
SŁODKIE MAGNOLIE
POWRÓT DO DOMU
Kiedy porozmawiamy?
Jak przypomnisz sobie, ile razy zbywałeś mnie,
bo miałeś ważniejsze rzeczy niż wysłuchanie swojej żony.
Erik, rozmawiałam z Helen o upamiętnieniu jej ojca na ślubie.
Rozważaliśmy jego zdjęcie na stoliku przy ołtarzu.
Jeśli pozwolisz, mam inny pomysł.
Proszę.
Pod koniec życia mój kochany Ben mocno schudł
i obawiał się, że zgubi obrączkę.
Dał mi ją na przechowanie.
Wiedział, że nie zdąży poprowadzić cię do ołtarza.
Ale chciał, żebyś wiedziała, że jest z tobą duchem.
Nosząc jego obrączkę na łańcuszku, będziesz miała go przy sercu.
Przypomni ci każdego dnia,
jak bardzo tata cię kocha na ziemi i w niebie.
Dziękuję, mamo.
I tatusiu.
Erik, dla ciebie też coś mam.
To niedzielny zegarek Bena.
Zeke dostał ten codzienny.
Ben chciał, żeby mąż Helen dostał ten wyjątkowy zegarek,
by pamiętał, że każda sekunda z bliskimi jest cenna.
To dla mnie zaszczyt.
Nieście dalej dziedzictwo miłości Decaturów.
Dobrze?
Dobrze, mamo.
Obiecujemy.
„Jesteśmy podekscytowani i gotowi sfinalizować umowę.
Chcemy też wysłać umowę Javiemu.
Daj znać. Cieszę się na ponowną współpracę”.
Jodie chyba jest podekscytowana.
W odróżnieniu od ciebie.
Co myślisz?
Ważne, co ty myślisz.
Chcesz tego?
Chcę.
Ale nie muszę.
Moje życie jest pełne i wspaniałe i nie chcę tym ryzykować.
Budowanie zespołu to frajda
i nieskromnie powiem, że byłbym w tym świetny.
A Javi to na pewno dobry człowiek.
Nie wiem tylko, czy stanowimy dobry duet.
Może Javiemu przydałby się prawdziwy trener,
który nauczy go grać zespołowo.
Sam zyskałem, słuchając cię.
Wręcz zainspirowałeś mnie tym,
jak wyłuskujesz sedno problemu i naprowadzasz ludzi do jego rozwiązania.
Możesz pomóc tak Javiemu.
Dziękuję, skarbie.
Chodź tu.
Chciałem być dobrym synem, ale z ojcem poniosłem fiasko.
Ale teraz… sam mam dobrego syna.
A to o wiele ważniejsze.
Witaj, wspólniczko.
Miałam nadzieję, że cię tu zastanę.
Uważasz, że za mało pracuję?
Mam nadzieję, że nie za dużo.
Oszczędzaj siły na przyszłość.
To wy nadajecie tempo. Ja tylko próbuję nadążyć.
Krótka przerwa?
- Cannoli. - Tym razem na słodko.
Dziękuję. Ale z jakiej okazji?
Ostatnio te puste przestrzenie wymuszają myślenie nad tym, co będzie.
W obliczu ważnych decyzji gotowanie bywa pomocne.
Świat nabiera sensu,
gdy mogę go rozłożyć na składniki, temperatury i przewidywalne rezultaty.
Jesteś niesamowitą kobietą.
No nie wiem.
Doświadczasz pożaru,
córka wyfruwa ci z gniazda, a ty wchodzisz w biznes z rywalem…
Ostatnie to jazda bez trzymanki.
Każda z tych rzeczy dobiłaby niejednego.
Nic tylko naciągnąć kołdrę na głowę i sączyć herbatkę z burbonem.
Ale ciebie to nie załamało.
Jednak czuję się podłamana.
Ale… dziękuję.
Wiesz, co pamiętam o tobie z liceum?
Że cię pokonałam i byłam świetną przewodniczącą?
Nie, to wyparłem.
Ale już wtedy wiedziałaś, kim jesteś. I nadal wiesz.
To godne podziwu i pozazdroszczenia.
Wiem, że nie byliśmy przyjaciółmi,
ale będziemy nimi, więc pozwoliłem sobie to powiedzieć.
Doceniam to.
Naprawdę.
Bez obaw. Nie chcę zostać Magnolią.
Ale mam nadzieję, że znajdzie się miejsce na nowego przyjaciela.
Zwłaszcza przy pustej przestrzeni.
Dzięki, że się pojawiłeś.
Otworzyłaś już tę tequilę?
Użyłam jej do margarity. Helen i Maddie były zachwycone.
Jeszcze trochę jej zostało.
Daj znać, jeśli zechcesz się z nią rozprawić.
Skąd te wątpliwości?
Jesteś fundamentem.
Bez ciebie wszystko się posypie.
- Dlaczego pozwalasz mu ryzykować… - Spokojnie.
- Nie mówię „nie”. - Cal, Javi.
Obaj jesteście świetni w tym, co robicie.
Mam nadzieję, że nie pozwolicie, by przeszłość przesłoniła przyszłość.
Dzięki za miłe słowa.
Jeśli mamy współpracować, musimy ustalić jakieś ramy.
Zasady, dyscyplinę.
Zmieniłem się. Maddie, mówiłem ci, że mam teraz rodzinę.
Chcemy, żeby to było dobre doświadczenie dla ciebie, Anyi i waszej córki.
I dla naszej rodziny.
I dla naszego miasta.
Wielu bliskich zawierzyło w moje marzenie.
- Pamiętasz Minneapolis? - Tak.
- Czyja to była wina? - To nie fair.
Nie o to pytałem.
Jeśli będziemy mieć inne wartości, inne cele, do których dążymy,
to się nie uda.
To ja zawiniłem.
Dlaczego wtedy milczałeś?
Bo byłem niedojrzałym gnojkiem, którego interesowała tylko średnia odbić.
Możesz obiecać, że taka sytuacja się nie powtórzy?
Nie odpowiadaj teraz.
Przemyśl to.
Porozmawiaj z Anyą.
Potem zadzwoń.
Może to nie jest dobry moment.
Skarbie.
Ludzie nie będą mogli ci pomóc, dopóki nie powiesz im, czego chcesz.
Rozumiesz?
- Tak. - Zuch dziewczyna.
Już są.
Bo jest zbyt gorąco na to.
Nie mogę się doczekać.
Jess. Helen.
Tato. Wujku Eriku.
Ciocia doradziła mi rozmowę.
Dobra.
Pobyt w Serenity uświadomił mi, że chcę zmienić swoją życiową drogę.
- Słucham? - Poczekaj.
Nadal chcę ukończyć studia biznesowe.
Ale chciałabym mieć lżejszy plan zajęć,
żeby móc poznawać inne dziedziny i być bardziej wszechstronną.
Z myślą o firmie i rodzinie.
Chciałabym studiować w Chicago lub w okolicy,
by być bliżej domu, gdy z mamą wszystko sobie ułożycie.
To wasza sprawka?
To wyłącznie pomysł Jessiki.
Chciałem wam podziękować.
Ale najpierw…
podziękuję ci, Jess, za szczerość.
Wiem, że byłem wymagający, surowy i…
Wychowano nas w domu, gdzie miłość miała formę siły i dumy.
Determinacji.
Wybacz, jeśli jako ojciec kontynuowałem ten schemat
zamiast być łagodnym i radosnym.
Bo bardzo cię kocham.
Ja ciebie też, tato.
I chcę uhonorować spuściznę Whitleyów.
Ale po swojemu.
Chętnie ci pomogę.
Dobra.
Bez was nie bylibyśmy w tym miejscu.
Dobro wraca.
Rodzina górą.
Nie chcę cię w to mieszać, ale muszę to z kimś omówić.
Oczywiście. Chcę…
Chcę się pozbyć tego kogoś, żebyśmy mogli porozmawiać.
Mads.
Lucas.
Wiem, że na Południu nie wypada wpadać bez zapowiedzi, ale…
Przyjaciele są zawsze mile widziani. Były szef Maddie, jak mniemam?
To mój mąż, Cal.
Witamy w Serenity.
Co cię tu sprowadza?
Z dość wiarygodnego źródła wiem, że rozmawiasz z Cycnus Press
o wydaniu zbioru nowel autorstwa Nell, Stacy i… kogoś jeszcze.
Beatriz Barrery.
Właśnie. Przyjechałem ci pogratulować.
Aż do Karoliny Południowej?
Wolę załatwiać interesy osobiście, zwłaszcza gdy sprawa jest pilna.
Mogę usiąść?
Nie śpieszysz się?
Może pochopnie odrzuciłem niektóre z twoich pomysłów.
Zerwij negocjacje z Cycnus i przenieś ten projekt do mnie,
a omówimy inne sposoby na wstrząśnięcie tym rynkiem,
gdy tylko wrócisz do Nowego Jorku.
Proponujesz mi powrót do starej pracy?
A może masz nową i lepszą ofertę?
Oferuję ci, co zechcesz w kwestii pensji, dodatków i swobody twórczej,
jeśli wrócisz do pracy u mnie w Nowym Jorku.
To niepotrzebne.
Naprawdę? Wspaniale.
Bo miałeś szansę na współpracę ze mną, ale ją zmarnowałeś.
Jak to mówimy w Serenity: niech Bóg cię błogosławi.
Dzięki za wizytę.
Do widzenia panu.
To była zemsta?
Coś lepszego.
Przewaga. Upewnienie się w swoim zdaniu.
Jestem z ciebie taki dumny, ale też trochę się boję.
Byłabyś świetną negocjatorką.
Wybacz. Wracajmy do rozmowy o drużynie.
Chcesz być jak Lucas?
- Traktować ludzi jak śmieci? - Miałem na myśli wydawnictwo.
Poprzez księgarnię zbuduję sieć kontaktów.
By łączyła pisarzy z ludźmi, którzy im pomogą.
Może założę małe wydawnictwo.
Nie wiem, ale chcę to robić stąd.
Z domu.
Głęboko wierzę, Alicjo,
że Kraina Czarów jest tam, gdzie ty.
Ani gryza?
Po powrocie zjem cały kawałek.
Nie chcecie pograć w kosza?
Tu mam większe szanse na zwycięstwo.
Na tym meczu Erik zagra po raz ostatni jako kawaler.
- Nie wypada mi go ośmieszać. - Świetnie.
W takim razie dam ciała w imieniu nas wszystkich.
- Czujesz to? - Co takiego?
Codzienność.
To?
Proste chwile, które dzieją się po drodze.
Stają się wyjątkowe, kiedy je zauważamy. I zapamiętujemy.
Zaczęłam od Bex. Próbuję z wszystkimi bliskimi.
Zatrzymaj się i podziwiaj piękno.
Bądź obecny i wdzięczny.
Właśnie.
Jestem wdzięczny za was.
A my za ciebie.
Leć i utrzyj im nosa, a ja postaram się zachować ci kawałek ciasta.
Postarasz się?
Jeśli wrócę i nie będzie ciasta,
podejmę stanowcze kroki.
Nie!
Dziękuję.
Wygląda nieźle.
Wybrałam kameralne wesele, by skupić się na najbliższych.
Wybrałam brunch po ślubie zamiast kolacji przedślubnej,
bo chciałam spędzić dzisiejszy wieczór tylko z wami dwiema.
U was jest tłoczno, a i tak była moja kolej.
Pomyślałam, że fajnie tu wrócić.
Może Cal i Erik wstawią drzwi między restauracją a Wspólnym Językiem,
żebyśmy mogły swobodnie przemieszczać się między nimi.
Za ostatni wieczór margarity, zanim wszystkie będziemy mężatkami.
- Wylewamy! - Wylewamy.
Dano Sue.
Nie udawajmy, że wszystko gra, bo nie temu służą te wieczory.
Możemy porozmawiać o wszystkim bez względu na okazję.
Oto co mi zaprząta myśli.
Co przyniesie przyszłość?
- Czy między nami coś się zmieni? - Oczywiście, że nie.
Bo zawsze znajdziemy wyjście z króliczej nory.
Poza tym nie boję się zmian.
Nie kiedy mnie kochacie i prowadzicie.
A jeśli Szalony Kapelusznik naprawdę jest szalony?
Kapelusznik sam powiedział:
„Zdradzę ci sekret: wszyscy najlepsi są szaleni”.
Alicja powiedziałaby, żebyś ufała swojej drodze.
Nie ma sensu wracać do wczoraj, bo dziś jestem inną osobą.
Cokolwiek się dzieje… nie jesteś sama.
W tej czy innej sprawie.
- Od kołyski aż po grób. - Tak.
W takim razie zabawmy się.
- Dobra. - Nieźle.
Świętujmy. Odkrywajmy.
A ślub się liczy?
Mama też nie odbiera.
Pastor June pyta o was.
Wszystko gra?
Mogę pomóc?
Nie, dziękujemy.
Dobra.
Zadzwońmy do hotelu.
Sprawdzę przy kościele.
Porozmawiać z Jessicą albo Helen?
Nie chcę, żeby wiedziały, że rodzice się spóźniają.
Nie wiem, co gorsze. Zakładać, że mamy problem, czy…
Nie kończ.
Ale się stresuję.
A to nie jest mój ślub. Na swoim chyba zemdleję.
Pamiętaj wtedy, by rozluźnić kolana i oddychać.
I pij dużo wody, żeby nie zemdleć z odwodnienia.
Lepiej nie pić, by nie musieć korzystać z toalety w sukniach.
Panie.
Biedny Neville.
Mam nadzieję, że do wesela mu przejdzie.
Uwielbiam tutejsze śluby. Wspominam wtedy swój.
Chciałam wziąć ślub w plenerze, w nocy, pod gwiazdami,
ale Walter nalegał na formalną ceremonię.
I…
było pięknie.
Poduszki w mojej sukni utrzymałyby wszystkich gości.
Nie chcę straszyć, ale mogę zadzwonić do szeryfa.
Albo do szpitala.
Co zrobimy, jeśli…
Mamo, tato. Gdzie byliście?
- Wszystko w porządku? - Teraz już tak.
- „Teraz”? - Keith, nie napisałeś im?
- Ty miałaś napisać. - Powiecie, co się stało?
Mama miała wypadek.
- Co? - Keith…
Chłopcy, poplamiłam sukienkę.
Nie powinnam była pić do końca tej kawy.
Jeden zły ruch i sukienka była zniszczona.
Kiedyś Jessica zachwalała nam Wally’ego, więc do niego zadzwoniliśmy.
Cieszę się, że mogłem pomóc w tej trudnej chwili.
Nie miałem kreacji równie skromnej, co pierwotna sukienka.
Dlatego trochę zaszaleliśmy.
Ojcu dałem odważniejszy krawat i poszetkę, żeby pasowało do stroju żony.
Jak ja ci się odwdzięczę?
Gdy weselnicy będą chwalić wasze stroje, wspomnijcie, że są ode mnie.
Pójdę zerknąć na suknię Helen.
Wszystko gra?
- Nie. - Przepraszamy za spóźnienie.
Cieszę się, że to tylko to.
A co innego?
Bałeś się, że nie przyjdziemy?
June już woła.
Dziękuję, Harlan.
Proszę.
Drodzy bracia i siostry w Chrystusie,
zgromadziliśmy się przed obliczem Boga i tej ukochanej wspólnoty,
by być świadkami połączenia tych dwóch niezwykłych dusz.
„A zatem weźcie miłość, która jest więzią doskonałości.
I sercami waszymi niech rządzi pokój Chrystusa,
do którego powołano was w tym jednym ciele”.
Helen i Erik złożą teraz przysięgi.
Inne pary, trzymając się za dłonie, mogą wspomnieć własne przysięgi.
Helen.
Nauczyłaś mnie życia z otwartym sercem,
kochania z wiarą i przekonaniem
oraz nieunikania słusznej kłótni.
Przysięgam kochać cię zawsze,
ale też zawsze uczyć się od ciebie.
Eriku.
Przysięgam, że spędzę wieczność,
szukając nowych i zaskakujących sposobów,
by pokazać moje oddanie tobie
i naszemu wspólnemu życiu.
Uwielbiam cię jako przyjaciela.
Podziwiam jako lidera.
Czerpię z twojego kunsztu jako szefa kuchni i ceramika.
Zawalczyliśmy o siebie.
I wiedz…
że nigdy cię nie puszczę.
Mocą nadaną mi przez Boga Wszechmogącego
i stan Karolina Południowa
ogłaszam was mężem i żoną.
Przypieczętujcie przysięgi pocałunkiem.
Czy stałabym tutaj
Po tych wszystkich latach
Pośród gwiazd na niebie
Pewnie nie
Gdyby nie twoja miłość
Uśmiechnięte twarze wokół
Jak gdyby król
Wstąpił na tron
Wygrałam bitwę swą
Przegrałabym
Gdyby nie twoja miłość
Chciałbym cię chwycić mocniej, ale nie moglibyśmy tańczyć.
Życzę nam takiej bliskości na co dzień.
Wątpiłaś, że to się uda?
Raz, dwa, może więcej.
Ale miłość jest silniejsza niż wątpliwości i strach.
I oto jesteśmy.
Tylko to się liczy.
Wybacz, że nie mogłam chwycić cię za dłoń.
I tak ją czułem.
Ale zrobisz to teraz?
MINNEAPOLIS SIĘ NIE POWTÓRZY. USZANUJĘ ZASADY.
CHCĘ SIĘ OD CIEBIE UCZYĆ.
Uwierz w niego.
Tak jak ja w ciebie.
Czasem trzeba chwycić się za ręce i skoczyć.
Z właściwą osobą wszystko się uda.
Nie chcę urazić pary młodej, ale… dzisiaj myślę o przyszłości.
W porządku. Śluby tak działają na ludzi.
Czy to dobry moment, by wyznać, że chyba zmieniam życiową ścieżkę?
Byle nie odbijała za daleko ode mnie.
Będziesz mnie kochać, jeśli nie będę aktorem?
A ty mnie, jeśli zostanę kostiumografem?
Czekaj. Też jesteś na rozdrożu?
A kim chcesz być?
Chyba chcę zostać terapeutą.
Widzę to.
Wielkie serce, głębokie rozumienie ludzi.
Dar pomagania innym.
To ma sens.
Tak samo jak twoje pragnienie.
Cieszę się na przyszłość z tobą.
- Gratuluję, ciociu Helen. - Dziękuję, Luke. Tak szybko dorosłeś.
Nim się obejrzę, będziemy tańczyć na twoim ślubie.
Odbijam ją, synu. Zatańcz z siostrą.
Dziękuję.
Nie chcę się roztkliwiać, bo będziesz się ze mnie śmiała.
To mój siostrzany obowiązek.
Piękny ślub.
Dziękuję.
Nie było tak trudno, co?
- To jeszcze nie było ckliwe. - Dobra.
Zniszczyłbym każdego faceta,
który nie byłby ciebie wart, ale Erik jest bezpieczny.
To miało być ckliwe?
Daj mi skończyć.
- Dobra. - Trzymałaś się marzenia, aż się spełniło.
Dlatego ponad wszystkie uczucia do ciebie jestem z ciebie bardzo dumny.
Ckliwe.
I to jak.
Ckliwe.
Tak.
Jeszcze jak.
Zawsze chciałam, żebyś był bezpieczny i szczęśliwy.
Dziękuję, mamo.
Mam to wszystko.
Przyjaciele dołączą teraz do rodziny. Zatańczmy, Serenity.
Nie teraz.
Cześć, Howie.
Pacjent chyba wydobrzał.
- Trochę mi głupio. - Nic mu nie będzie.
- Wybacz, że przegapiliśmy ceremonię. - Ale zdążyliście na to.
Carla, wybaczysz mi, jeśli przez sekundę pogadamy o interesach?
Macie całą minutę.
Dzięki.
Mam wieści od Jodie.
Inwestorzy…
chcą przyjechać do Serenity na rozmowy o nowej drużynie.
Chwila. Co?
To wspaniale!
Po prostu cieszę się waszym szczęściem.
- No to jestem zainteresowany. - Tak.
- Będę ich lekarzem. - Poprowadzę bufet.
Kiedy zaczynamy?
Nie dziś, ale może jutro.
Świętujmy, kochanie. Zatańczmy.
Tak jest!
Chodź.
Zwolnij, Gabe.
Nie mogę. Nakręciłem się. Cal chce, bym pracował w jego drużynie.
Kochanie, bardzo się cieszę.
Dobry wieczór.
Zwykle, przedstawiając się nowym ludziom,
zaczynam od tego, kim jestem w świecie biznesu.
A dziś…
rozumiem, jak kiepskim wyborem było takie definiowanie się.
A zatem, mieszkańcy Serenity,
miło mi was poznać.
Jestem ojcem Erika Whitleya.
Dopiero dziś pierwszy raz z żoną odwiedzamy wasze piękne miasto.
Żałujemy, że tak późno.
Erik to nie tylko mój syn.
Nasz syn.
Ojcowie mają tendencję o tym zapominać.
Tego także żałuję.
Ale dziś chcemy podziękować Helen i całemu Serenity za to,
że pomogli nam zobaczyć Erika w nowym świetle.
W pięknym świetle, w którym widzi go świat.
Bev, chcesz coś dodać?
Nie, bo wszyscy wiedzą, że mam najlepsze dziecko w tym mieście.
I jedno poza Serenity.
Cicho.
Jestem taki dumny.
Kocham cię, tato.
Ja ciebie też.
Moi rodzice…
wielokrotnie mnie inspirowali.
Teraz zainspirowali mnie do spontanicznego toastu.
Przybyłem do Serenity jako obcy.
Przyjęto mnie z otwartymi ramionami.
Teraz to mój dom.
Dlatego wznieśmy toast za tych, którzy przybyli z zewnątrz.
To było piękne, ale nie mogę tego zostawić bez odpowiedzi.
Wznieśmy toast za wszystkich szczęściarzy urodzonych i wychowanych w Serenity!
- Pięknie. - Przyjaciele.
Czas na krojenie tortu,
który jest jedyną w swoim rodzaju wizją Erika i Isaaca.
To brownie Erika?
Już się bałem, że ich nie spróbujemy.
Ojej.
Moja restauracyjna rodzino.
Helen i ja bardzo doceniamy
waszą chęć uczestniczenia w weselu i serwowania w takim stylu.
Gratulacje i najlepsze życzenia od całego zespołu.
Isaac, nie wiemy nawet, od czego zacząć.
Tworzysz z Lily uroczą parę.
Ty i Michael również.
- Jesteś szczęśliwy? - Bardzo.
- A ty? - Bardziej się nie da.
Zwłaszcza że mogę to dzielić z tobą.
A ja z tobą.
Mogę dołączyć? O czym rozmawiacie?
O dorastaniu.
Mam to już za sobą.
Dziękuję!
Zdecydowaliście już, kiedy jedziecie w podróż poślubną?
Gdy wszystko się uspokoi.
- Czyli nie pojedziecie. - Może trzeba wam zrobić niespodziankę.
Propozycja wieczoru z margaritą na Tahiti na pewno was zdradzi.
Brzmi wspaniale.
To moje ulubione.
Iris.
Jestem ci bardzo wdzięczna za obie moje suknie.
Czyżbyście rozmawiały o podróżach?
- Może. - Świetnie.
Bo Paula i ja planujemy się wyrwać.
Maddie, szukaj niańki do dzieci.
Na zdrowie!
Przyjmiecie pasażerkę na gapę?
- Tak. - Jasne.
Erik świetnie przemawiał.
Nie wychowałem się w Serenity, ale to jedno z moich ulubionych miejsc.
Zwłaszcza teraz.
Choć oboje wyjeżdżamy,
mam nadzieję, że nasze drogi się jeszcze przetną.
Nie mogę się doczekać, by robić ważne rzeczy.
Ale im bliżej do wyjazdu, tym więcej mam obaw, czy jestem gotowa.
- To adrenalina. - Chyba motyle w brzuchu.
Właśnie.
Może nigdy nie jesteśmy gotowi, ale ufamy wiatrowi.
Wyruszamy i uczymy się w drodze.
Czyli mogę wyjechać?
Mnie o to pytasz?
Może.
Nikt poważny nie powie ci, co masz robić.
Sama wyznacz sobie kurs.
Leć tam, gdzie jest pokarm.
Cześć wszystkim.
To znowu ja.
Zapraszam wszystkie osoby stanu wolnego na parkiet do powalczenia o bukiet.
Idziesz?
Matka chrzestna mi nie wybaczy, jeśli nie pójdę.
No tak.
FACETIME – ROZMOWA WIDEO… TY
Wspaniałe przyjęcie.
Dziękuję. Nie stratuj nikogo.
Spokojna głowa.
To tamte mamy są groźne.
Ja nie. Ona tak.
Nie!
Uważaj.
Oddaję ci bukiet, więc nie skop sprawy.
Smakuje ci brownie?
Nie dorównuje twojej pekanowej tarcie, ale jest niezłe.
To prawie jak wyznanie miłości.
Ja ciebie też.
Czy przeprowadzisz się… do Serenity?
To oświadczyny?
Oświadczam, że chcę porozmawiać o wspólnym życiu tutaj
i o naszej przyszłości.
Dzięki Bogu.
Bo już rozmawiałem z szefową.
Powiedziała, że skoro tyle podróżuję, to mogę wybrać miejsce zamieszkania.
Wybieram Serenity.
I ciebie.
Kiedy June powiedziała, by wszystkie pary chwyciły się za ręce…
Widziałem tę reakcję.
Nie potrzebujemy nowej przysięgi, tylko nowego początku.
Zbyt długo łagodziliśmy naszą sytuację.
Im głębiej się przyglądam swoim planom, tym bardziej widzę,
jak często chcę być zajęta, by nie widzieć naszych problemów.
Ty chyba nie…
Zamiataliśmy problemy pod dywan. Robiliśmy to nawet przed separacją.
Jeśli chcemy zbudować prawdziwe małżeństwo,
które ma szansę przetrwać, musimy zacząć od fundamentów.
Zrobię wszystko, co trzeba.
Wiem, co muszę ocalić, a co odrzucić.
Nie jestem gotowa.
Powiem Ruth, że potrzebuję mieszkania tylko dla siebie.
Ty też z nią porozmawiaj.
Z Annie też pogadamy, ale nie dzisiaj.
Czekaj. Zostawiasz mnie?
Jeszcze nie wiem.
Mówiłaś o chłopakach z restauracji. A spójrz na swoje dziewczyny.
Są wspaniałe, prawda?
Tak.
Powinnaś być dumna.
Jesteśmy w tym dobrzy.
A może…
będziemy rodziną zastępczą dla nastolatków?
Doskonały plan.
Naprawdę piękny.
Nasza odbyta podróż poślubna nie oznacza końca sielanki, prawda?
Oczywiście, że nie. Obiecałeś mi już kontynuację.
Czy możemy być jak zakochane dzieciaki…
czerpiąc z mądrości, jaką zdobyliśmy, pokonując wyzwania – i tak do końca życia?
Cal.
Na tym polega małżeństwo.
Pani Maddie?
Niech cię Bóg błogosławi.
Muszę iść.
Cześć.
Bailey przeszukał trzy hrabstwa w poszukiwaniu najlepszej tequili dla nas.
Te margarity będą wspaniałe i niezapomniane.
Z wami wszystkie są niezapomniane. Poza tymi, po których nic nie pamiętam.
Tę noc zapamiętam na zawsze.
Nie tylko dlatego, że to mój ślub, ale dlatego, że jestem tu dzięki wam.
Mam tak samo. Bez was wszystko byłoby inne.
Amen.
Wyruszyłyśmy w świat i wszystkie wróciłyśmy do domu.
Zawsze do niego wracajmy.
I zawsze bądźmy takie wylewne.
- Wylewamy. - Wylewamy.
Napisy: Krzysiek Igielski