Krul je vingers.
Krom ze.
Peter?
Ik hoorde iets.
Wat?
Peter?
Hoe laat is het? - Wat heb je gehoord?
Kom op.
Deze?
Ik hoor niets. En jij?
Dit is een oud huis.
's Nachts zul je wel onverklaarbare geluiden horen.
Kom in bed.
Je hebt een grote, mooie verbeeldingskracht.
En al die enge dingen?
Die zitten gewoon in je hoofd.
In de pauze krijg je nog wat.
Rustig, ga zitten.
Leerlingen.
Dit is juffrouw Devine.
Ze zal je vervangende lerares zijn totdat mevrouw Bitler terugkomt.
Succes.
Goedemorgen.
Zoals uw directeur net zei, mijn naam is juffrouw Devine.
Ik kijk er naar uit om jullie allemaal te leren kennen.
Peter.
De pauze komt eraan.
Peter.
Je hoort in pauze te zijn. - Ik hou niet van de pauze.
Wil je niet met je vrienden spelen?
Oké. Je kan hier blijven.
Ja, je kunt me helpen met de versieringen.
Ik hou van Halloween.
Weet jij in wat je verkleed gaat?
Je hebt genoeg tijd om het uit te zoeken.
Kijk, het is al goed. Rustig.
Het is al goed. Hierzo.
Ja, en neem dit en schuif het onder.
Het is al goed.
Ziezo. Precies zo.
Til op. We brengen dit naar het raam.
Wat zal ik zijn voor Halloween?
Ik wil me verkleden. Ik wil snoep ophalen.
Alle andere kinderen op school mogen.
En wij zijn hun ouders niet.
Hé, Pete.
Ken je dat oude huis aan het eind van de straat, met de dichtgetimmerde ramen?
Hij komt er uiteindelijk toch achter.
Carol. - Wat?
Een paar jaar geleden, voordat jij werd geboren...
verdween het kleine meisje dat daar woonde op Halloween.
Wat is er gebeurd?
Nou, dat weet niemand.
Ze ging snoep ophalen en verdween.
Het was een zeer traumatische gebeurtenis.
Voor iedereen uit de buurt. En ik persoonlijk...
wil er echt niet meer aan denken.
Ga ik verdwijnen? - Peter toch.
Natuurlijk niet, lieverd. Nee.
Dat zouden wij jou nooit laten overkomen.
Goed?
Peter. - Papa.
Nee, Peter. Vertel het hem niet.
Papa. - Peter.
Pete?
Wat is er aan de hand?
Ik hoorde weer iets. - Peter toch.
Echt waar.
Oké, en waar vandaan?
Weet je wat? Ik wed dat het ratten zijn.
Maar ik heb daar iets voor. - Ratten?
Het ruikt naar kaneel. - Wees voorzichtig.
Niet alles is zo zoet als het lijkt.
Eten ze het?
Dat is de bedoeling. - Wat dan?
Nou...
Pete, we mogen geen ratten hebben.
Ze bijten. Ze verspreiden ziekten.
Om nog maar te zwijgen: het houdt je de hele nacht wakker.
Zal wel.
Hoor eens...
Soms moet je moeilijke beslissingen nemen...
om uw gezin te beschermen.
Snap je?
"Werpt zijn schaduw op de vloer.
En mijn ziel vanuit die schaduw dat op de vloer zweeft...
zal worden opgeheven...
Nooit meer."
Kan ik u helpen?
Ben jij de moeder van Peter?
Sorry dat ik zo onuitgenodigd opduik.
Ik ben de lerares van Peter.
Vervangende lerares.
Juist, hij zei dat hij een vervangende lerares had.
Ik ken niemand die huisbezoeken aflegt.
Ja, ik wilde gewoon langskomen om hem persoonlijk even te zien.
Ik was ook lerares.
Dat was voordat ik moeder werd.
Is alles goed met hem?
Met Peter? Ja.
Ik wilde je iets laten zien.
Wat is dit?
De kinderen waren aan het tekenen voor Halloween.
Heeft Peter dit getekend?
Ja. De andere kinderen tekenden monsters en heksen, maar Peter...
Ik zie het.
Nou, dit is beschamend. Weet je...
Peter heeft een overactieve verbeeldingskracht.
Hij maakt ons nog steeds midden in de nacht wakker...
met al zijn kleine fantasieën...
En dat is wat deze foto is.
Ik waardeer echter uw bezorgdheid.
Wat is dit?
Een tekening. - Een tekening van wat?
Een tekening van wat?
Dit is jouw kamer, Peter.
Waarom vraag je om hulp? - Dat doe ik niet.
Waarom vraag je vreemden om hulp?
Dat doe ik niet.
Zij wel. - Wablief?
Het is gewoon een enge tekening, mam.
Die verbeelding van jou, Peter.
Het zal je op een dag in de problemen brengen.
Word wakker, Peter.
Peter.
Wees niet bang.
Ik wil gewoon praten.
Wees alsjeblieft stil.
Ik verbeeld me je. Jij bent niet echt.
Misschien, misschien niet.
Maar het lijkt mij dat je wel een vriend kunt gebruiken.
Ik zeker wel.
Maar als je er geen wilt, ga ik gewoon weg.
Wacht, ga niet weg. Het spijt me.
Blijf alsjeblieft. - Weet je het zeker?
Ja, we kunnen praten.
Peter, dit is geweldig. Wat is zijn naam?
Hector. - Natuurlijk.
Hij lijkt op een Hector.
Deze is mijn favoriet.
Hou op. Alsjeblieft.
Peter. Ben je daar?
Gaat het?
Waarom ween je?
Heeft iemand je pijn gedaan?
Brian.
Hij duwt mij elke dag omver.
Daar was ik al bang voor.
Maar ik geloof in jou, Peter.
Je bent vast sterk genoeg om voor jezelf op te komen.
Als je het maar probeert.
Betrapt.
Het spijt me, Peter.
Dat was erg aardig van Brian, nietwaar, Peter?
Laat hem zien dat je niet meer bang bent.
Maak dat hij bang is voor jou.
Je moet terugduwen.
Peter. Waarom ben je...
Help.
Ik begrijp niet hoe dit heeft kunnen gebeuren.
Peter heeft nog nooit zoiets gedaan.
Hij is niet gewelddadig.
Het was een ongeluk. Ik ben er zeker van.
Van school gestuurd?
Heb je iets te zeggen, Peter?
Het was niet mijn bedoeling dat hij van de trap zou vallen.
In godsnaam. Wij zijn geen familie die onze problemen met geweld oplost, Peter.
Ik begrijp niet waar dit soort gedrag vandaan komt.
Peter maakte een tekening. Op school.
Wat? - Het spijt me.
Ik had het je eerder moeten vertellen.
Wacht even. Wat voor soort tekening?
Wat voor soort tekening, Carol? - Een kind.
Een kind dat om hulp vraagt.
Ik wist dat je te snel zou oordelen. - Vertel je mij dit nu pas?
Het is gewoon niet mogelijk. Zelfs als ik je vertel over...
Peter. Waarom heb je zo'n tekening gemaakt?
Omdat ik haar echt hoorde. - Nee, toch niet. Nee.
Je hebt huisarrest.
Oké, Peter. Ga naar je kamer.
Nee. Carol, hij heeft huisarrest.
Hij gaat de kelder in.
Nu.
Sta op.
Ik zei: sta op.
Sta recht.
Erin.
Mama?
Ga zitten.
We doen dit omdat we van je houden.
Hallo?
Ben je daar?
Praat alsjeblieft tegen me.
Wat een stom ding.
Godverdomme.
Waarom wil je niet werken? - Ben je op huisbezoek geweest?
Inderdaad.
Ik wilde er zeker van zijn dat Peter in orde was.
Heeft hij blauwe plekken?
Nee, niet dat ik kan zien. - Plast hij in z'n broek?
Praat hij over seks of andere dingen die een kleine jongen niet moet weten?
Nee.
Dan kunnen we helaas niets doen.
Er zijn veel Peters.
Gevoelige kinderen die je wilt beschermen tegen de wreedheden...
maar je mag niet persoonlijk worden.
Het zou aan je vreten.
Heb je zijn ouders ontmoet? Zijn moeder, er is iets...
vreemd aan haar.
Er leefde een kind dat jaren geleden uit hun buurt verdween.
Zoiets zou elke ouder overbezorgd maken.
Ik heb Peter's laatste wiskundetoets.
Ik wou je hem geven. Hij heeft slechts twee fouten.
Bedankt dat je langskwam.
Goeiedag.
Schat, dit is juffrouw Devine.
Peter's gewezen lerares.
Aangenaam.
Ze kwam langs om zijn wiskundetoets af te geven.
Dat is fantastisch. We kunnen hem aan de koelkast hangen.
Kom binnen.
We hebben net koffie gemaakt.
Deze kant op.
Ga zitten.
Bedankt.
Alsjeblieft.
Je bloedt.
Ik ben wat aan het verbouwen.
Losse nagel. Niks ergs.
Nu ik hier ben, wil ik even zeggen hoe erg ik het vind wat er is gebeurd.
Dat is heel erg lief van je.
Maar eerlijk gezegd: excuses zijn niet nodig.
Peter is een energieke jongen.
Heb jij enig idee waar Peter naar school zal gaan?
Natuurlijk.
Hier. Thuis.
Carol is de beste lerares die Peter zich ooit kan wensen.
Vindt u dat geen goed idee?
Ik denk gewoon dat hij, gezien zijn gedrag...
baat zou kunnen hebben bij een omgeving dat meer geschikt is voor zijn behoeften?
Nee, we gaan onze zoon niet weggeven.
Bedankt. - Nee.
Nee, dat doen we niet. Familie is wat hij nodig heeft.
Familie is wat hij krijgt.
Waar is hij?
Hij heeft huisarrest. - In zijn kamer.
Mag ik hem spreken? - Nee, dat mag je niet.
Ik denk niet dat het gepast is. - Ik wil alleen maar afscheid nemen.
Waarom bent u geïnteresseerd in m'n zoon.
Je bent niet langer zijn lerares. Dus ik snap niet...
Ik vind het heel vreemd dat je bij ons thuis blijft verschijnen.
Ik wilde gewoon zeker weten dat alles goed met hem gaat.
"Dat alles goed met hem gaat?"
Denk je dat Peter in gevaar is?
Denkt u dat ik mijn kind kwaad zou doen?
Schat... - Ik hou van Peter.
Wij houden van Peter.
Met elke vezel in ons lichaam.
Je weet niets van...
Hé, genoeg. - Nee. Voor...
Hoe durf je ons huis binnen te komen...
Schat. Carol. Hou op.
...wat het beste is voor onze zoon.
Ze meent niet... Luister naar mij.
Welke moeder geeft haar kind op? - Lieverd, genoeg.
Het lef van deze vrouw. Deze vreemdeling.
Je weet niks.
Laat je niet van streek maken door een vreemde.
Genoeg.
Nee, voordat ik Peter kreeg, zei de dokter...
dat Peter een wonder is en ik zou hem nooit opgeven.
Ik zou hem nooit weggeven. Nooit. Peter is een wonder.
Een instituut, waarvoor?
Help.
Pardon. Ik denk dat je beter kunt vertrekken.
Het spijt me. Dit was een vergissing.
Wat is dat?
Wat? - Dat geluid. Het bonzen.
De wasmachine.
Alsjeblieft.
U bent uw sleutels vergeten, juffrouw Devine.
Bedankt.
Graag gedaan.
Kom maar tevoorschijn.
Hier.
Lieverd.
Voor onze lieverd.
Nou, Peter.
Heb je tijd gehad om na te denken?
Over wat?
Over hoe ik volwassen moet doen.
Ophouden met me te misdragen. Met het vertellen van leugens.
En geen nachtmerries meer.
Genoeg ermee.
We zijn erg trots op je, Peter.
Alles zal anders zijn vanaf nu.
Je gaat niet meer terug naar school.
Ik word nu jouw lerares. - Dat klopt.
Je moeder gaat je de drie R's leren.
Weet je wat ze zijn?
Lezen, schrijven en rekenen.
Oké, het spijt me.
Je bent een fijne jongen, Peter.
En wij houden van je.
En we vergeven het je.
Ik hou ook van jullie.
Welterusten, Peter. - Tot morgenochtend, jongen.
Welterusten.
Praat alsjeblieft met me.
Peter. Ik maakte me zorgen om je.
Mijn vader en moeder sloten mij op in de kelder.
Ik wist het.
Je moet voorzichtig met ze zijn.
Ze zijn niet wat ze lijken.
Ik wil je zien. - Nee.
Ik ben hier al te lang. Je zou mijn uiterlijk niet leuk vinden.
Je zult schreeuwen en zo worden we betrapt.
Nee, dat zal ik niet doen. Ik beloof het.
Goed dan. Er zit een gat achter het behang.
Zie je het?
Wie ben jij?
Ik ben je zus.
Ik heb gewacht, Peter.
Ik moest wachten tot je groot genoeg was.
Groot genoeg waarvoor?
Groot genoeg om de klok te verplaatsen die de deur verbergt.
Groot genoeg om mij te helpen ontsnappen. Om het donker te verlaten.
Om de muur te verlaten.
Hou op, alsjeblieft. Nee, je maakt me bang.
Je moet bang zijn.
Mam en pap zijn slecht, Peter.
Nu weet je het.
Jouw tijd komt nog.
Hallo?
Mama?
Hallo?
Mama?
Peter.
Kijk wat je je moeder hebt aangedaan.
Peter. Je schreeuwde en lag te woelen.
Rustig maar. Het was gewoon een nare droom.
Waar ging hij over?
Ik weet het niet meer.
Nou, het kan je nu niets meer doen.
Als ze je in hun kamer houden...
hoe kan je dan praten tegen mij?
Ik ontsnapte.
Ik krabde en klauwde mijn weg naar jou.
Mama en papa? Ze haten mij, Peter.
Als ze genoeg van mij hebben, is het met mij afgelopen.
Ze zullen mij vermoorden.
En ze stoppen je in de muur. - Nee.
Dat zouden ze niet doen. Ze zouden niemand vermoorden.
Nee, Peter. Dat hebben ze al gedaan.
Je moet zien wat er in de tuin begraven ligt.
Ik zal je vertellen waar.
Peter.
Wat ben je aan het doen?
Ik dacht dat...
Ik weet dat ik geen snoep kan rond halen...
maar misschien kunnen we een pompoen uitsnijden.
Het was Halloween.
Voordat ze me in de muur opsloten.
Er kwam iemand snoep halen aan de deur.
Ik vroeg haar om hulp. En ze zag mij.
Ze hebben haar vermoord, Peter.
Ik wil niet eindigen zoals dat meisje.
Ik haal je daar weg.
Ik haal je daar weg en dan rennen we weg.
We worden een gezin. Een echt.
Maar hoe dan?
Ik denk dat ik iemand ken die kan helpen.
Hallo?
Juffrouw Devine?
Peter?
Ik heb je hulp nodig.
Wat zei je?
Ik heb je hulp nodig.
Hallo?
Hallo, is dit de moeder van Peter?
Jawel. Is dit juffrouw Devine?
Ik denk dat Peter mij net probeerde te bellen.
Dat deed hij inderdaad.
Peter vertelde me net hoe erg hij zijn lerares mist...
en dus zei ik: "Peter, bel haar gewoon even. Vertel het haar zelf."
Maar helaas lijkt zijn verlegen karakter hem te pakken gekregen.
Hij is net een kleine blozende bruid. Het is zo schattig.
Nou ja, volgende keer meer geluk, denk ik.
Het spijt me dat ik u heb lastiggevallen. Fijne Halloween.
Dat was stout, Peter.
Het spijt me.
Je hebt heel stout gedaan.
Heb je een vreemde gebeld?
Ze weet niet wat het beste voor jou is.
Ze houdt niet van je zoals je vader en ik dat doen.
Ik ben zo teleurgesteld in je.
Wat is dat?
Het is niets.
Wat heeft ze je verteld?
Het maakt niet uit. Laat maar.
Wat er nu ook gebeurt, het zal jouw schuld zijn.
Wacht maar tot je vader thuiskomt.
Peter.
Ik heb ze gehoord.
Ze weten het.
Ze gaan ons vermoorden.
Peter, je moet iets doen.
Peter.
Opruimen. Punt uit. - Ik wil niet.
Tijdelijke oplossingen gaan niet meer. - Dat is...
Ik weet dat je wakker bent.
Ga maar lekker slapen.
Als ik morgen thuiskom, zul je me helpen in de tuin.
Er is een probleem dat we moeten oplossen.
Het is zwartrot. De hele tuin gaat eraan.
En zo'n vloek...
verspreidt zich snel.
Het moet nu weg of...
anders raken alle gezonde pompoenen geïnfecteerd.
En dat mag niet gebeuren.
We gaan de pompoenen begraven...
en hopen dat de volgende oogst beter is.
Volgende keer meer geluk.
Begrijp je dat?
Ik wil dat je die schop oppakt en gaat graven.
Hé, neef, is dit het huis?
Gaaf.
Sorry.
Kan een gezin niet eens rustig eten?
Speel niet meer met je eten, Peter.
Snoep of je leven. - Ga weg.
Is de buitenlamp uit? - Ja.
Heb jij vanavond iets anders met de soep gedaan?
Iets anders gedaan met de soep? - Ja.
Nee.
Ze is heerlijk. Geweldig. Niet?
Ze smaakt gewoon een beetje anders.
Het ruikt naar...
Ruik even. - Ja, het ruikt naar kaneel.
Peter.
Peter. Heb je iets gedaan?
Peter.
Jongen, kijk me aan.
Vertel me de waarheid.
Wat heb je gedaan?
Wat heb je gedaan? Zeg op.
Zeg op, wat heb je gedaan? - Je hebt mijn zus pijn gedaan.
Wat zei je? - Jezus.
Allemachtig.
Bel de hulpdienst.
Wat is er aan de hand? - Bel de hulpdienst.
Peter.
Blijf staan.
Laat haar niet vrij.
Laat haar niet...
vrij.
Peter, ben jij dat?
Heb je het gedaan?
Zijn ze dood? - Ik weet het niet.
Ik denk het wel.
Heb je de sleutels?
De klok.
Wees voorzichtig.
Hij is zo zwaar.
Peter. Alles goed met je?
Alles prima.
Zie je het?
Denk je dat je hem kunt openen?
Goed zo, Peter.
Hoe was het om ze te zien sterven?
Snoep of je leven.
Net als het meisje in de tuin.
Hé, Peter. Ben je daar alleen?
We kwamen alleen maar even gedag zeggen.
Zijn ze met ons aan het dollen?
Laten we dit afmaken.
Hé, Peter.
Ben je hier?
We weten dat je hier bent.
Peter, waar ben je?
Wat is dit nou?
Nee.
Brian, mijn been.
Het heeft mijn been. Brian, help mij.
Brian?
Wat zei je?
Uit de weg.
Toen jij geboren werd...
waren ze zo blij.
Toen ik geboren werd...
schreeuwden ze.
En zo heeft papa een kuil voor me gemaakt.
Toen maakte hij een kooi voor mij.
Terwijl je aan het zeuren was in dit warme bed...
leed ik tussen spinnenwebben en ratten...
Ik leerde klimmen.
Hoe ik moest bijten...
Leerde ik hoe ik je kan laten doen wat ik wil.
Snoep of je leven.
Laat me gaan, alsjeblieft.
Help.
Je zult hier veilig zijn.
Hallo?
Peter?
Dit kan niet waar zijn. Wat is dit nou?
Vlucht.
Peter?
Juffrouw Devine. - Peter.
Juffrouw Devine, vlucht.
Peter. Lieve hemel.
Je moet vluchten.
Nee, ik laat je hier niet achter. - Je moet hier weg.
Wat is dat voor ding?
Het is mijn zus.
Ze komt er aan.
Ga achteruit.
Peter, kom op. Toe nou, Peter.
Kom op, Peter.
Waar ga je heen? - De sleutels.
Kom op. Vooruit.
Waarom ben je zo?
Niet ieder kind kan zo perfect zijn als jij, Peter.
Ik ben gewoon zo geboren.
En niemand houdt van een monster.
Peter. - Juffrouw Devine.
Ik weet niet wat je bent...
maar als je hem pijn doet...
zal ik je verdomme vermoorden.
Juffrouw Devine.
Peter.
Alsjeblieft. Je bent mijn broer.
Laten we gaan. - Snap je het niet, Peter?
Het zit in ons bloed. Je hebt mama en papa vermoord.
Je bent net als ik. - Nee.
Ik ben niet zoals jij.
Denk je echt dat dit mij hier zal houden?
Elke nacht, als je in bed ligt...
zal je je afvragen of je de deur op slot hebt gedaan.
Of een schaduw zag bewegen.
Elke kraakje...
Elke kreun, elke tik op de muur...
zul je aan mij denken.
Wij zijn familie, Peter.
Ik zal altijd bij jou zijn.
Altijd.
Vertaling: Jan Dejonghe