NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Wszystko dobrze?
Cały tydzień jesteś nieobecna.
Dobrze.
Sprawy rodzinne. Nie chcę o tym mówić.
Dziś jest twój dzień.
Proszę.
Sto lat!
Zupełnie nowy.
Biały, bo będzie pasował do wszystkiego.
Dzięki.
Jeśli się nie podoba...
Nie, po prostu...
Zawsze noszę ten.
Wiesz, że należał do dziadka.
Ale on nawet nie wskazuje godziny.
No dalej...
Przymierz ten.
Proszę.
Coś takiego.
Sama powiedz.
Czy nie jest idealny?
Tego schowamy...
tutaj.
Gotowa?
Miejmy to za sobą.
Zatrzymaj się.
Zdejmij.
Niespodzianka!
Co jest?
Wszystkiego najlepszego!
- Prawie pełnoletnia. - Na to czekam.
Cześć.
Sto lat.
- Stylowe 17. urodziny. - Dzięki za przybycie.
- Cześć! - Najlepszego!
Sto lat, córeczko!
- Dzięki za wszystko. - Udało nam się, co?
Zaczekaj na zachód słońca. Będzie idealnie.
Moja solenizantka.
Zaskoczenie?
Nieustanne.
Chwilka, Tabby.
Nie mam zdjęcia z uśmiechem. Wejdziesz raz jeszcze?
- Serio? - Tak. Zrobimy to prędko.
Chcę zamieścić dobre zdjęcie.
Zrób nam zdjęcie z Bradym.
Gotowi?
Uśmiech!
Pokaż zęby.
Przez te spotkania mam większą ochotę kraść.
Krok po kroku, mamuśka.
Ktoś gra dziś w Paper Tigerze?
Impreza zamknięta.
Gdzie jest trzeci muszkieter?
Jeśli chodzi o Tabithę,
wyprawia dziś własną imprezę.
Kwaśną siedemnastkę.
Jesteś straszna.
Nie wydaje się taka zła.
O co chodzi z jej chłopakiem?
Co za różnica? To 100 pytań o Tabithę?
Czy to dziwne, że nas nie zaprosiła?
Dziwne byłoby, gdyby zaprosiła.
Nie poszłabym tam.
Musielibyście mi chyba zapłacić.
Jeśli już mowa o forsie,
idę do pracy. Do zobaczenia.
Na razie.
Śledzenie przez ciebie tej imprezy na Instagramie byłoby zbyt smutne.
Chodź.
Zabierasz mnie do siebie na klasyczną posiadówkę.
- Serio? - Tak.
Potrzebuję żarcia. I herbaty niepodobnej do szczyn.
Toast za solenizantkę.
Tylko jeden, ze względu na okazję.
Widzisz to? Dobry towar.
Podoba mi się pana styl.
Tylko najlepsze rzeczy.
Brady, czyń honory.
Oczywiście.
Za Tabithę.
Za wszystkie nasze kobiety...
które czynią nas lepszymi.
Nie ułatwiasz, ale kocham cię.
Sto lat.
Zdrówko.
Całkiem dobre.
Wyhamuj.
W porządku.
- Zadbam o nią. - Tabby...
trzymaj się go.
Może kiedyś będziemy jak ty i mama.
- Coś się stało? - Nie.
Muszę zaczerpnąć powietrza.
DUCH PORTLAND
To mam ze sklepu Forever 21.
A to z Bed Bath & Beyond.
Dużo pracowałaś.
Trochę mnie poniosło ostatnim razem.
Mogę ci to dać.
Dzięki.
Wspomniałaś na spotkaniu, że kradłaś tylko kilka razy.
To chyba było małe niedomówienie?
Ty tam nie kłamiesz?
Dobra uwaga.
Czasami lubię podziwiać wszystko to razem.
Też tak masz?
Laska.
To grubsza sprawa.
Spakowałaś je przy przeprowadzce?
To jest dziwnie odprężające.
Ludzie czy miejsca pojawiają się i znikają...
a przedmioty pozostają.
A ty co robisz z łupem?
Ja...
nie jestem chomikiem.
Zwykle używam, co przygarnę.
O mój Boże.
Warto było żyć, by ujrzeć minę Tabithy, kiedy to przyniosłaś.
Co jest między wami?
Przyjaźniłyście się?
Tak, w podstawówce.
Co się stało?
Nie wiem.
Zmieniła się. Ja też. To było dawno temu.
Więc...
nie było żadnych kłótni? Po prostu...
koniec przyjaźni?
Coś takiego.
Słuchaj...
Jak tu wygląda z przekąskami?
Bosko.
Lodówka wysyła mi sprzeczne sygnały.
Widzę cię, jarmużu.
Kombucza w czterech smakach to przesada.
Paluszki serowe i mleko sojowe.
Szczerze zszokowana, ale przetwarzam.
Domowe mleko migdałowe, to ratuje trochę sytuację.
Gdzie twój tata trzyma przekąski?
W garażu? Pewnie je Cheetosy w ukryciu.
Chowam je pod zlewem.
- Witam... - Cześć.
- ...pana. - Mów mi Doug.
- Nie chciałem się skradać. - Tato!
- Co? - Twoje...
spodenki.
Jeździłem przy Tryon Creek.
Ja bym poleciła park Kelley Point.
Trudniejsza trasa, ale ukryta plaża jest czadowa. Warto.
Od tygodni namawiam Elodie na Kelley Point.
Nie ma mowy, jeśli będziesz tak ubrany.
Trzeba się zaangażować.
Ona mnie rozumie.
El, może twoja dziewczyna zostanie na kolacji?
To znaczy przyjaciółka, która jest dziewczyną.
A może jednak coś więcej. Nie mam z tym problemu.
Nie zostaniemy na kolacji.
Mogę te chrupki spod zlewu?
Dzięki.
Inny problem podróży do Japonii
to bardzo słabe sushi po powrocie.
- Ciociu Cathy, muszę... - Jasne, pójdę po dolewkę.
Też mi nowość.
To było podłe.
Wiem, potrafi wprawić w zakłopotanie.
Mówię o tobie.
Doug jest wyluzowany.
Co?
Dziwne, że akurat ty masz mojego ułomnego ojca za luzaka.
No cóż, jestem paradoksem.
Poza tym starsi nie wkurzają mnie tak jak licealiści.
Mój tata jest najbardziej wkurzający.
Chyba nie jesteście blisko.
Rodzice się rozwiedli, gdy miałam sześć lat.
Mój tata miotał się tam w Albuquerque.
Potem dostał pracę tutaj.
Stary motyw ucieczki za karierą.
Im bardziej się stara, tym bardziej mnie męczy.
Nie mogę znieść, że jest idealnym tatusiem dla mojego przyrodniego brata.
Myślę sobie...
Gdzie byłeś przez ostatnie dziesięć lat?
Musiał spędzić większość czasu na zakupie elastycznych ubrań.
Weź.
Nie przypominaj.
Mojego taty nie było w pobliżu.
Podziękowania dla kiepskich ojców.
Widujesz go?
Nie.
Do bani.
Jest jak jest.
Ale mama to prawdziwa bohaterka.
Teraz, kiedy mój brat odszedł,
zostałyśmy we dwie.
Wszystko dobrze?
Tak.
Nic mi nie jest.
Świetnie ci z tym zegarkiem.
Teraz już nie przegapisz moich wiadomości.
Świetnie.
- Co to ma znaczyć? - Są moje urodziny.
Raz mógłbyś wyluzować.
Czemu zawsze coś ci jest?
Wyprawiamy ci superprzyjęcie,
a ty jak rozpuszczony bachor.
To moja ulubiona wersja ciebie.
Nie chcę się dziś kłócić.
Przestaniesz?
- Co? - Mówię serio.
- Chwila. - Jezu!
W czym problem? Wyluzuj.
Odwal się, Brady!
Jezu, próbuję się dogadać.
- Ale z ciebie szmata. - Jezu!
Chcesz wyrzucić mnie z łodzi
tak jak ze swojego domu?
- Ja nie... - Nigdy więcej mnie nie dotykaj.
Jasne?
Tabitha, co ty?
Z nami koniec.
Witaj na mojej imprezie.
Cześć, Jackson.
Co tam? Dawno cię nie widziałem.
Tęskniłeś, to trzeba było to wyznać.
Spotkamy się później?
Zobaczymy.
Co z nim?
Przyjaciel mojego starszego brata.
- Czy wy kiedyś... - Od czasu do czasu.
Przyszła.
Cześć, Tabby.
Próbowałaś już krabów?
- Niebo w gębie. - Wiem, mamo.
Przeszłaś samą siebie.
Miałaś rację. Bar z owocami morza to hit.
- Co jest? - Nic.
Jest dobrze.
Co się stało?
Zerwaliśmy z Bradym.
Dopiero wszystko było dobrze.
Nie było ani przez chwilę.
Działacie bardzo dramatycznie.
W porządku. Ze mną i tatą było tak samo.
Coś, o czym marzę.
Ułoży się między wami.
- Jak zwykle. - Nie wiem.
Może nie bez przyczyny stale się rozchodzimy.
Może nie powinniśmy być razem.
Nie bądź ponura.
- Pasujecie do siebie. - Nie.
Mamo, to skomplikowane.
Posłuchaj.
Jesteśmy tu z powodu twojego święta.
Możesz wziąć się w garść?
Proszę.
Obiecuję, jutro się pogodzicie.
Nie wiem, czy potrafię.
No weź.
Potrafisz.
Weź tylko głęboki oddech,
wymaluj uśmiech na tej pięknej twarzy
i baw się dobrze.
Chodź.
Gotowa?
Sto lat, sto lat...
WSZYSTKIEGO, CHOLERA, NAJLEPSZEGO
To była najlepsza część. Pamiętacie?
Widzieliście to?
Piwka?
Tak, dzięki.
Jestem Sam.
Elodie.
- Wypij na Lopeza. - Nie wiem jak.
Zostawiłaś mnie samą.
Halo?
Co?
Ewidentnie chciała cię wyrwać.
- Co? Nie. - Ona...
Co masz na myśli?
Flirtowała z tobą.
Robi to teraz spojrzeniem.
Dziewczyno, tego właśnie potrzebujesz.
Osoby do treningu.
Małe ryzyko, duży zysk.
No nie wiem.
Idź i zagadaj.
Nie wpraw jej znów w zakłopotanie.
Dasz radę.
Wszystko dobrze?
Musimy, tato?
W porządku.
Nie chcesz gadać ze swoim staruszkiem o chłopaku.
Wiesz, o czym myślałem?
Narty w Vail. Miałaś może siedem lat.
Sześć.
Wylądowaliśmy jakoś na Back Bowls.
Myślałem, że będę musiał sprowadzać cię na dół.
Ale dałaś radę.
Pamiętasz moje słowa?
Zakręt po zakręcie.
Jak ten czas ucieka.
Tak.
Wszystkie banały to prawda.
A co jest z tobą?
Dlaczego stale siedzisz w biurze?
Nie ma powodu do obaw.
Skoro o tym mowa, muszę zadzwonić.
Kocham cię, księżniczko.
NOAH SIMOS: HEJ, JESTEM LEMINGIEM
KTOŚ TU WYGUGLOWAŁ LEMINGA
- Hej, Moe. - Cześć.
Słuchaj...
Przejdziemy się do lasu?
Chociaż przechodzą mnie ciarki,
jednak odpuszczę.
Wiesz, na seks.
Zrozumiałam.
Nadal nie.
Ale doceniam propozycję.
Dobra.
Wyjechaliśmy na środek pustyni na zaćmienie,
ale pomyliłam daty.
O rany.
Jesteś urocza.
Tak?
Gdzie się uczysz?
W porządku?
Tak.
Dziękuję.
Jasne.
Spoko.
Co się wydarzyło?
Pocałowałyśmy się, ale kiepsko mi poszło.
Spektakularnie kiepsko.
To tylko pocałunek.
Niezręcznie mieć czyjś język w swoich ustach.
To pewnie ona.
Być może ty.
Ale na 90% ona.
Tak sądzisz?
Na pewno.
Pa! Wracajcie bezpiecznie.
Cholera.
Portland zapewnia świetne widoki.
Czuję, jakbym od miesięcy wstrzymywała oddech.
Radzisz sobie lepiej, niż myślisz.
Wybacz, że ich olaliśmy.
Mogło być gorzej.
Mogłyśmy utknąć na łodzi Tabithy.
Wyglądasz mi na taką, co ma chorobę morską.
To takie oczywiste?
Tak.
Myślisz, że dobrze się bawili?
MOE JAK LECI?
Było dobrze przez...
długi czas.
Myślałam, że mam idealnego chłopaka.
Ale w ostatnich miesiącach wszystko się zmieniło.
Jak ta noc na imprezie?
Tak.
Chrzanić go.
Ja po prostu...
nie rozumiem, jak to się stało.
To nie twoja wina.
Wiesz to, prawda?
Widok Brady’ego i mojego ojca razem na kolacji to zbyt wiele.
- Rozmawiałaś z tatą? - Nie wiem, co mu powiedzieć.
Nie wiem, czy chcę znać prawdę.
Całe życie tata był dla mnie ideałem.
A teraz czuję...
że jest mi obcy.
Nie chcę dorosnąć jak moi rodzice.
Postąpiłaś słusznie.
Zakończyłaś to.
Tak.
To naprawdę koniec.
Obiecajcie, że nie wygadacie, co zrobił Brady.
- Oczywiście. - Obiecuję.
O mój Boże.
- Jak on mógł? - Co?
Już nie żyje.
Napisy: Maciej Dworzyński