NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Stale sobie powtarzam...
to, że jesteś w czymś dobra, nie znaczy, że jest to dobre dla ciebie.
Brzmi jak banał.
Zrozumiałam to.
Prawdziwy moment olśnienia.
Rozumiecie?
Dzięki za wysłuchanie. Dobrze to z siebie wyrzucić.
Wiesz coś więcej?
Wezwano policję.
Dobrze. Dość o mnie.
Kto chce coś powiedzieć?
LUCA STALE O TOBIE MYŚLĘ
Cześć, jestem Moe.
Cześć, Moe.
I...
nie jestem złodziejką.
Wybaczcie mi kłamstwo.
Chcę teraz wyjawić całą prawdę.
Przychodziłam tu pod fałszywym pretekstem.
Nigdy nie kradłam.
To co tu robisz?
Kryłam przyjaciela mojego brata.
Byłam nieletnia, a on nie. Miałby przerąbane.
- Jesteś taka dobra. - Lepsza od nas.
Drogie panie, to nie podwórko.
Przychodzenie tutaj było
dziwnie terapeutyczne.
Więc kontynuowałam, kiedy już nie musiałam.
Dzięki temu czułam się dobrze.
Rozumiecie?
Nie bardzo.
Moe.
Ten spektakl szczerości jest niesamowity,
ale wasza trójka musi stąd wyjść.
Przejęłaś spotkanie.
Chciałam, byście mnie wysłuchały.
Wiem, że powinnam była powiedzieć wam wcześniej,
Nie chciałam nic zepsuć i najwyraźniej...
nie wyszło mi to.
Chcę wszystko naprawić.
Zaufałam ci.
Pokazałam ci kryjówkę,
a ty mnie nieustannie oceniałaś.
Nie było tak.
Myślałam, że to przyjaźń.
Gówno prawda.
Nie mogę tego słuchać.
- Pewnie czujesz to samo? - Nie wiem.
- Pochrzaniona sprawa. - Rozumiem.
Przepraszam.
Kradnę, ale to moja tajemnica.
Dlaczego ty chcesz być postrzegana za złodziejkę?
Odkąd zamknęli tatę, oczekuje się ode mnie najgorszego.
Pomyślałam, że jeśli będę kontrolować tę sprawę...
Spotykać was też nie było najgorzej.
Powinnaś była nam zaufać.
Wiem.
Naprawdę mi przykro.
Daj nam czas.
TU TATA. JESTEM U WUJKA CARLA. CHCIAŁBYM CIĘ ZOBACZYĆ.
To okrutna i niespotykana kara.
Witaj w świecie uziemionych.
Wiesz, że z parkingu szkolnego skradziono auto?
Tak.
Jak każdy.
- Skąd wiesz? - Szkoła wysłała maila.
Policja przyjmuje informacje na specjalnej infolinii.
Ja ich nie mam.
Auto znaleźli w jeziorze.
Szaleństwo.
Mam z Jenną stoisko na nocnym targu w szkole.
Spoko.
Nie mamy opiekunki dla Spencera.
Wolę poskładać jego bieliznę.
W twojej sytuacji nie bardzo możesz odmówić.
W porządku.
Jeszcze jedna sprawa.
Wiesz, że zeznanie przełożyli na poniedziałek?
Dlaczego tak prędko?
Nie możemy tego odkładać.
Mogę pomóc ci to spisać.
Wyrzucić z siebie.
- Pomogę, jeśli chcesz. - Dam sobie radę.
Dobrze.
To się naprawdę dzieje?
To chwilowe. Naprawimy to.
Zrobicie to przez telefon?
Mama poprosiła o przestrzeń.
- Szanuję... - Co ty wiesz o szacunku?
Hej.
Jak mogłeś nam to zrobić?
SĄD STANÓW ZJEDNOCZONYCH DLA OKRĘGU NOWY MEKSYK
SABINE: VICE GRA DZIŚ W WONDER BALLROOM. PRZYJDŹ!
CHCIAŁABYM.
NADAL MASZ SZLABAN?
ODCHODZĘ OD ZMYSŁÓW
Moe, cześć.
Cześć.
Wujku Carl.
Jest tata? Mówił, że się tu zatrzymał.
Tak, ale wyszedł.
Chcesz zaczekać?
Kiedy wróci?
Nie wiem.
Nie śledzę go.
Dopiero wyszedł z więzienia. Może powinieneś.
Tak.
Powiesz mu, że byłam?
Ma mój numer.
Dobrze.
Cześć, skarbie.
Cześć.
To moja wina.
- Co ty mówisz? - Powiedziałam ci o tacie.
- Nie. - Poważnie...
Tabitha, ja wiedziałam.
Co?
Nigdy nie chciałam tej rozmowy z tobą.
Nie rozumiem.
Akceptowałaś to?
- Skądże. - To czemu na to pozwalałaś?
Uznałam, że scalona rodzina jest ważniejsza.
Kiedy ty się dowiedziałaś...
To było jak otrzeźwienie.
Przepraszam.
Nie.
Nie masz za co.
To ja przepraszam.
Zasługujemy na coś lepszego.
No to co?
Szykujemy się na targ nocny?
Musimy?
Nie, ale...
Co będziemy robić?
Siedzieć tutaj,
lamentując nad złymi wyborami innych?
Nie jesteśmy zwykłymi bździągwami.
Masz rację.
Chodź.
- Kocham cię, mamo. - Ja ciebie też.
TARG NOCNY LICEUM LAKESHORE
- Świetnie. - Coś pięknego!
Będziemy pracować w grupie SCOBY.
- Co to takiego? - Symbiotyczna kultura bakterii i drożdży.
- Fuj. - Super.
Tak się robi kombuczę.
Gotowa?
Będziemy na stoisku. Ty dowodzisz.
Dobrej zabawy.
Mogę wegańską kanapkę?
Wegańską kanapkę?
Serio, stary?
Na pewno chcesz tu być?
Chcę, jeśli i ty chcesz.
Chyba pora na wazę Rubina.
Może tak jeden dzień bez publikowania zdjęć?
Zgoda.
Cześć.
- Co tam? - Wiesz...
mama kupuje wazę,
tata się wyniósł.
Zwyczajny weekend.
Cholera.
Przykro mi.
Wszystko tak szybko się zmienia.
Co za ironia.
Twój tata się wyniósł, a mój właśnie wrócił.
Wypuścili go?
Kilka dni temu.
Nie mówiłam mamie.
Kiedy nasza kolej?
Sekundę wcześniej niż poprzednio.
Chodźmy jeszcze tu.
Musimy?
Cholera.
- Dzień dobry. - Cześć, Moe.
Lecę. Długa kolejka po pączki, a dziś mój dzień bez diety.
Dostałaś się na przyszły semestr do programu STEM w Korei?
To prawda.
Kiedy planowałaś powiedzieć?
Ja po prostu...
rozkminiałam to.
Ja...
nie wiedziałam, jak to przekazać.
Przekazać?
To nic złego.
Co?
- Nie jesteś smutna? - Nie. Dlaczego?
Jestem z ciebie dumna.
Ale to oznacza, że cię opuszczę.
To ja jestem dorosła. Nic mi nie będzie.
Z dorosłymi to różnie bywa.
Ale uwierzę ci na słowo.
Źle się czuję.
Mówiłam, że popcorn to zły pomysł.
Wyjdziemy na zewnątrz? Gorąco mi.
Jasne.
Daj mi chwilę.
Dobra, Spencer.
Spencer?
Zawsze lubiłem cię w niebieskim.
Tak myślałem...
Zjemy jutro kolację z twoim tatą na przyjęciu dla absolwentów?
Brady, zerwaliśmy.
Jesteś wykreślony z wydarzeń w mojej rodzinie.
Będzie tam kierownik rekrutacji.
- Wiesz... - To nie mój problem.
Posłuchaj...
Tęsknię za tobą.
ELODIE POMOCY! SPENCER ZAGINĄŁ
Ruszyłam naprzód.
Zrób to samo.
- Przyprowadziłaś ją? - Chcę pomóc.
Co się stało?
Spencer był ze mną, a za chwilę zniknął.
Gdzie byliście?
Byłam rozkojarzona.
Jestem idiotką.
Nieprawda. Pewnie jest z twoim tatą i macochą.
Tata właśnie dzwonił kontrolnie.
Mógł wyjść. Źle się poczuł.
Rozdzielmy się. Sprawdzę w środku. Wy tutaj.
Ma niebieską kurtkę.
Znajdziemy go.
Będzie dobrze.
Spencer!
Halo?
Spencer!
Jesteś tam?
Czy ktoś mnie słyszy?
Spencer?
Halo?
Jest w środku.
TYLKO DLA PERSONELU
Spencer!
- Elodie? - Spencer!
- Elodie! - Spencer?
- Jesteś tam? - Elodie?
Nic ci nie jest?
Utknąłem.
Zaczekaj.
Tutaj.
Ten pas...
Nie mogę odpiąć.
Nie mogę się wydostać.
Okej.
Już dobrze.
Jesteś bezpieczny.
ZRÓB WŁASNE SCOBY
- Co jest, skarbie? - Tak się bałem.
- Zgubiłem się. - Chwila...
Zgubiłaś go?
Tylko na chwilę. Gdzieś odszedł.
Miałaś go pilnować. Co z tobą?
Coś nie tak.
- Nie chciałem... - Wszystko psuję.
To moja wina.
Nawet mama.
Co takiego?
Mamę zabił pijany kierowca. Nie masz z tym nic wspólnego.
Nie rozumiesz.
Gdybym nie zadzwoniła, żeby odebrała mnie z imprezy...
to by się nie wydarzyło.
Naprawdę tak sądzisz?
To nie twoja wina.
Słyszysz?
Codziennie wstaję...
i przez ułamek sekundy...
zapominam.
- Bardzo za nią tęsknię. - Chodź.
Cześć.
Wybacz spóźnienie.
Spoko, mamy jeszcze nie ma.
Nieźle.
Nie tak wyobrażałem sobie spotkanie u ciebie.
To moi rodzice.
Nie ja.
Głupio mi, że zapraszałem cię do marnego mieszkanka,
a ty tak mieszkasz.
Twoje mieszkanie nie jest marne.
Jest twoje.
Tylko to się liczy.
Chodź do mnie.
Chcę złożyć zeznania.
Dla mamy.
Dobrze.
To tyle.
- Paula? - Cześć, masz czas?
Tak, co jest?
Wlecisz do restauracji? Sytuacja wyjątkowa.
Coś się stało?
Po prostu przyjedź.
Co to ma znaczyć?
Słyszałem, że kwitnące wiśnie i soul są fantastyczne.
Chciałem tego doświadczyć z tobą.
Teraz rozumiesz.
Nie chcę się tłumaczyć.
Przepraszam.
Chcę tylko ciebie.
Tak mówisz...
- ale... - Serio.
Kiedy już będziesz mnie miał...
może przestaniesz chcieć.
Nie rozumiesz?
Jestem tu.
Nigdzie nie idę.
Mieszkasz u Pauli?
Jeśli będzie trzeba.
Będę tęsknił jak wariat,
ale zaczekam na twój powrót.
Słucham?
To znaczy:
„Chyba też cię kocham”.
Po koreańsku.
Cholera.
Dobry jesteś.
Czy przysięga pani
mówić prawdę i tylko prawdę, i tak pani dopomóż Bóg?
Przysięgam.
Proszę podać imię i nazwisko.
Elodie Davis.
Rozumie pani powód składania zeznań?
Tak.
Dobrze. Zaczynajmy.
Czerwony prowadzi, czarny pędzi za nim.
Pokonuje zakręt.
Traci panowanie.
Spencer!
Umyj ręce przed kolacją!
Napisy: Maciej Dworzyński