NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
24 GODZINY WCZEŚNIEJ
Ostatnio słyszałam w telewizji
o kradzieży rzeźby wartej 60 milionów dolarów.
Złodziej zakopał ją w środku lasu.
Ale po 40 latach nie mógł już tego znieść.
Oddał się w ręce policji.
Wskazał im miejsce i patrzył, jak odkopują łup.
Czuł dumę, kiedy wyciągnęli posąg...
bo w końcu musiał opowiedzieć tę historię.
Wyjawić zbrodnię ze wszystkimi szczegółami.
Sensowne, prawda?
Kradzież w pojedynkę doprowadza do szaleństwa.
Jedyne, co sprawia, że warto...
to ktoś inny, kto o tym wie.
To było urocze.
Naprawdę nas kochasz.
Jakie plany na wieczór?
Oby spotkanie z Sabine.
Jesteś taka szczęśliwa.
Wiem, to ohydne.
A wy?
Nie wiem.
Może pogadam z tym kolesiem.
Spoko.
Róbcie te swoje romantyczne rzeczy, a ja tu zostanę...
poszukam skarbów.
Jak mi poszło?
Masz ochotę na spacer?
Jasne, ale mam rozmowę o pracę za 20 minut.
Przyjaciel otwiera restaurację
i miałbym być menedżerem.
Naprawdę?
Świetnie.
Jutro aktualne?
- Tak. - Dobrze.
Lubisz kręgle?
Skąd wiesz?
Wysoko postawieni przyjaciele.
Czyli Moe.
Wypytywałeś o mnie?
O 19.?
Nie wiem, do której możesz być.
Planowałam powiedzieć mamie,
że nocuję u przyjaciółki.
Więc nie musiałabym wracać do domu?
O rety.
Podoba mi się ten plan.
Muszę iść na spotkanie. Powodzenia?
Powodzenia.
Mamo,
możemy o czymś pogadać?
O nie.
Nie spodoba ci się to.
Dopóki nie jesteś w ciąży, akceptuję wszystko.
Dzwonił tata.
Co miał do powiedzenia?
Wypuścili go.
No proszę.
Nie spodziewałam się.
Czego chciał?
Spotkać się ze mną.
Naprawdę?
Tak.
Czemu uważasz...
- że mam tego nie robić? - Tego nie powiedziałam.
Próbuję wymyślić,
co powinnaś zrobić.
Nie ma go już w moim życiu,
ale nadal może być w twoim.
Nie ułatwił tego.
Nie.
Wiesz, co o nim myślę,
ale ma też dobre cechy.
Na przykład?
Jest zabawny i czarujący.
Masz to po nim.
Ale bywa też nieprzewidywalny.
Nie mam dla ciebie odpowiedzi. Wybacz.
Za co?
Nie ty siedziałaś.
Jesteś królową.
No dobra.
Wracajmy do włosów.
Tak, to było...
Cześć.
Możemy zostawić ci na później.
Miło, że usiadłaś z nami.
Nie żebym narzekał, kiedy jesteś w pokoju.
Dla odmiany wypróbuję stół.
Jak minął dzień?
Niezbyt strasznie.
U nas bywało i lepiej, i gorzej.
Lepiej, gdy pani Lindman dała Lumpy’emu szczura.
Zjadł go całego.
Gdybyś widziała, jak przemieszcza się w jego ciele.
Lumpy to klasowy boa dusiciel.
Twoja kolej.
Nie musisz.
Nie, w porządku.
Moja najgorsza chwila to kartkówka z historii.
A najlepsza to...
zdecydowanie to curry.
Bardzo dobre.
Dzięki.
Co wam dziś zadali do domu?
Większość odrobiłam na okienku.
Liczyłam na to,
że może spotkam się dziś z przyjaciółką?
Dobrze.
Jasne.
Nie będę długo.
WYPIEKI PAULI
Nie sądzę, byś tak tęskniła za moim ciastem.
Dziś go tu nie ma.
Dzięki, ale spotkam się z kimś innym.
Jestem w drużynie Noaha.
Spokojnie, Paula.
Spotkam się z moim tatą.
Coś ci podać?
Nie, dzięki.
Dobrze.
Wszystkie te ptaki
Wszystkie te ptaki...
Z borówkami.
- Na koszt firmy. - Dziękuję.
Dziobią, bym nie spała
I nie mogę się uspokoić
Wszystkie te słowa budujące dom W mej głowie
Wyburzam go
Zniszczenie sprawia, że nie śpię
I nie mogę się uspokoić
Szmer pieśni szpaka Jest nie do wytrzymania
Szmer wron dopada mnie
Tykanie zegara Chce mnie wyśmiać
Już całkiem nie śpię Nie mam nic do stracenia
Nadal jestem architektem tej klatki
Sprawiam, że ptaki szaleją
Błagając o uniesienie, o ucieczkę
Won z mojej głowy
Won z mojej
Głowy
Bo wszystkie te ptaki Wszystkie te ptaki w mej głowie
Kłębią się wokół
Dziobią, bym nie spała
I nie mogę się uspokoić
Potrafisz śpiewać.
Taka właśnie jesteś.
Nie przestajesz zaskakiwać.
Bierzemy ją w trasę?
Gdzie jedziecie?
Ja...
wracam na trasę.
Wyjeżdżasz?
Kiedy?
Jutro.
Co?
Z Mitski.
Mój menedżer załatwił występ. W ramach zastępstwa.
Dzwonili zeszłej nocy.
Cholera, to wspaniale.
Tak.
Dwa miesiące. Kalifornia, potem południowy zachód,
Nashville, Nowy Jork, a potem...
kto wie?
To świetnie.
Pojedź ze mną.
Chciałabym.
Pokażesz mi Nowy Meksyk.
Zgoda?
Dlaczego nie?
Nie wiem. A szkoła?
Mój tata?
A kodeks groupie?
Powinnaś jeździć za mną i robić, co każę.
Przemyśl to.
Wszystkie te ptaki
Wszystkie te ptaki w mej głowie
Kłębią się wokół
Dziobią, bym nie spała
I nie mogę się uspokoić
Wszystkie te ptaki
Wszystkie te ptaki w mej głowie
Kłębią się wokół
Dziobią, bym nie spała
I nie mogę się uspokoić
Wszystkie te słowa...
DO TATY GDZIE JESTEŚ? JEDZIESZ?
Zniszczenie sprawia, że nie śpię
I nie mogę się uspokoić
Koktajl?
Proszę cię,
nie rób bałaganu w kuchni.
Dziś będziemy gościć 50 osób.
Słucham?
Spotkanie Stanford.
Wyprawimy przyjęcie dla uczelni taty, mimo że on tu nie mieszka?
Planowaliśmy to od dawna.
Rozmawiałam wczoraj z tatą.
Na jaki temat?
Tabitha,
nie rozumiesz wielu rzeczy.
Rozumiem, że cię zdradzał.
Bywało źle, ale to nie znaczy, że nie bywało też dobrze.
A „zasługujemy na coś lepszego”?
Mamy wybaczyć i zapomnieć?
To coś innego niż ty i Brady.
To małżeństwo trwa od 18 lat,
nie rezygnuje się po czymś takim.
Muszę wyjść.
Wrócisz przed 18.?
Miałam nocować u Kayli.
Powiedz jej, że innym razem.
LICEUM LAKESHORE
Musimy pogadać.
Nie.
Zdałem sobie sprawę...
że to byłaś ty.
Nie wiem, o czym mówisz,
ale muszę to pilnie dokończyć.
Tej jednej myśli nie mogę wyzbyć się z głowy.
Moje auto.
Zrobiłaś to.
Naprawdę, Brady...
Poszukaj pomocy.
Znam cię lepiej, niż myślisz.
Zmieniłaś się.
Zrobiłaś tatuaż.
To przez tego kolesia?
To zdzirowate, że masz nowego.
Odwal się. Nic na mnie nie masz.
Czyżby?
Tylko jedna osoba zna szyfr do mojej kłódki.
No i?
Zniknął tylko mój klucz.
Portfel i reszta zostały.
A kiedy odnaleziono auto,
w schowku brakowało twojego zegarka.
Cała reszta była.
Twoje teorie konspiracyjne nadają się do telewizji FOX.
Mylę się?
Oczywiście.
To niby moja sprawka?
Nie jesteś na tyle bystra, by zrobić to sama.
Ale znajdę twoich pomocników.
Masz teraz dwie opcje.
Powiem rodzicom i policji, że cię podejrzewam,
albo załagodzimy sprawę.
Co do cholery?
O której mam przyjść na tę kolację?
Zaczyna się o 18.
Spoko.
- Włożyć krawat? - Nie obchodzi mnie to.
Nic nie rozumiem.
Jakbym żyła w cholernej strefie mroku.
Najpierw tata, a teraz to.
Co z twoim tatą?
Wypuścili go, chciał się spotkać,
ale wystawił mnie do wiatru.
Czemu wszyscy są do bani?
Nie wierzę, by chciała do niego wrócić.
Nie chciała.
O co chodzi z Bradym?
Wie o samochodzie.
Wie, że to zrobiłam i nie byłam sama.
Ale nie szepnie słowa,
jeśli wrócę do niego.
To chore.
Nie może.
Ty nie możesz.
Nie pociągnę was na dno z powodu tego, co mi zrobił.
Nie.
Jesteśmy z tobą. Siedzimy w tym razem.
Racja. Musi być wyjście.
Nie mam pomysłu.
Robię, co mogę.
To drań!
- Co? - Brian.
Zakończył to.
Dlaczego?
Ma nową partnerkę na hiszpańskim.
Wiem, że coś między nimi jest.
Nigdy już nie pokocham.
Na pewno pokochasz.
A co z kolesiem z matematyki?
Chodzi o Patricka?
- Co tam? - Widzimy się na meczu?
Wybacz. Muszę lecieć.
Brady!
Tak?
Kim jesteś?
To byłam ja.
Ukradłam ci auto.
Jasne. Tabitha cię do tego namówiła?
Nie miała z tym nic wspólnego.
Jesteś jedną z tych dziewczyn,
które zrobią dla niej wszystko?
- Udowodnię ci. - Ręce precz.
Udowodnisz?
Jak?
CO TERAZ
USTA W LUSTRZE
- Mówiłeś, że to koniec. - Jest dobra w łóżku.
Brady.
Wal się.
Co do cholery?
Wiesz za co, zasrańcu.
Co to za tatuaże? Jesteście wiedźmami?
- Co się dzieje? - Napadła na mnie.
Wszystko dobrze?
Nie bardzo.
Moe, idziesz ze mną.
Moe.
- Co się stało? - Zawiesili mnie.
- To się stało. - Co?
- Co zrobiłaś? - Porażka.
- To mi wszystko schrzani. - Moe...
Co się stało?
Uderzyłam Brady’ego.
Że co?
To twój przyjaciel, ale musisz uwierzyć.
Brady to zły człowiek.
Zły? Dlaczego?
Rani Tabithę.
To znaczy?
Widziałam siniaki.
Co za gnojek.
Dlatego uderzyłaś?
- Musiałam coś zrobić. - Rozumiem.
Rozumiem cię.
Chodźmy stąd.
Przepraszam.
Za co?
- Elodie. - Wyjaśnię to.
Dość kłamstw.
- Nie jest tak źle, jak wygląda. - Jest gorzej.
Jak wyjaśnisz to?
Ukradłaś to auto?
Ja...
Spójrz na to.
Masz poważny problem.
Kocham cię, ale potrzebujesz pomocy.
Chcę spróbować to zakończyć...
Jesteś uzależniona.
Cokolwiek próbowaliśmy, nie pomogło.
W Seattle jest ośrodek odwykowy,
- mają opiekę szpitalną. - Tato, nie.
Dasz mi szlaban.
Pójdę na terapię.
Zrobię, co chcesz.
Jenna to załatwia.
Tak będzie najlepiej.
Dla wszystkich.
Spakuj torbę.
Rzeczy na kilka tygodni.
Dam ci trochę czasu.
Oddaj telefon.
- Ja... - Elodie!
DO LUCI DZIŚ NIE MOGĘ. SPRAWY RODZINNE.
POMOCY, TATA MNIE ODSYŁA
ŻE CO?
OCALIMY CIĘ. TRZYMAJ SIĘ.
Witaj, tato Elodie.
Oszalałaś? Co ty robisz?
A ty nie nosisz ze sobą drabiny?
No dalej.
Chwila.
Tak.
Elodie zostawiła ją w bibliotece. Uczyłyśmy się tam razem.
No więc...
Ona uczy się chemii?
Jasne.
W wolnym czasie.
Elodie nie będzie chwilowo chodzić do szkoły,
ale przekażę jej to.
W porządku.
Mogę prosić o kartkę papieru?
Chcę zostawić jej wiadomość.
- Jasne, chwila. - Dzięki.
Właściwie nie trzeba. Wyślę jej SMS-a.
- Udało się? - Tak.
Tylko oddałam moją książkę. Nie przemyślałam tego.
Na pewno chcesz to zrobić?
Nigdy nie byłam bardziej pewna.
Analizowanie tego to zgrana płyta.
Wszechświat każe mi iść.
Cholera.
Witajcie, panie.
To chyba po mnie.
Kocham was.
A ja was.
Dzięki za ocalenie.
To ty ocaliłaś mnie.
Będziemy tęsknić.
Lepiej się nią opiekuj.
Żartujesz?
To ona opiekuje się mną.
O w mordę.
Sprawdź jeszcze raz.
To dom mojej dziewczyny.
PROGRAM STEM COFNIĘCIE DECYZJI O PRZYJĘCIU
POLICJA W LAKE OSWEGO
Napisy: Maciej Dworzyński