NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
Dalej, pokaż.
Nie wystraszysz się?
Niczego nie obiecuję.
Co?
Sporo tego.
- Wiedziałem, że się wystraszysz. - Nie.
Fajne.
Skąd masz tę bliznę?
Z woja.
Koty dostają w dupę.
Mama myślała, że wojsko mi pomoże, ale...
Współczuję.
Przynajmniej nauczyłem się gotować.
A ty?
Masz tatuaże?
Tylko jeden.
Zrobiłam z Elodie i Moe.
Ładny. Trójkąt.
- Tak. - Trio! Łapię.
Tak.
Super, że znów się przyjaźnicie.
Nie będzie tym zachwycona.
A co to właściwie jest?
Nie wiem.
Ale mi się podoba.
Mnie też.
A ta blizna skąd?
Nieważne.
A ja do niego:
„Zrobisz to, jeśli wiesz, co dla ciebie dobre”.
Tabitho.
Brady ma z tobą prawdziwe szczęście.
Dzięki, tato.
Ślicznie wyglądasz.
Dzięki, Trip.
To prawda?
Gdy raz zamoczysz w czarnej...
- Żartuję. - Jak zajęcia?
Mój syn z Ligi Bluszczowej. Z Bradym jeszcze nie wiadomo.
Łatwo nie jest, ale jak wiecie, lubię wyzwania.
Oczywiście, zawsze to powtarzam.
- O to chodzi. - Racja.
To właściwe nastawienie.
TATA BĘDĘ ZA 15 MINUT
Cieszę się, że mam was przy sobie.
Nie możesz iść.
- To Święto Dziękczynienia. - A co ze mną?
Wiesz, jaka jest moja rodzina. Proszę, Tabitho.
Potrzebuję cię.
Nie wdawaj się z nimi w dyskusję.
Dobrze?
Mówisz mi, jak mam postępować z rodziną?
- Nie o to mi chodzi. - Chryste!
- Ale z ciebie egoistka! - Brady!
Co się stało?
Brady, wszystko w porządku?
Tak, mamo.
Mały wypadek.
Powiesz, gdy zechcesz.
Cześć, Moe.
Otwórz, muszę siku.
Jesteś pod moim domem?
Tak, chciałam go obejrzeć.
Dobra, już idę.
Schowaj się w moim pokoju.
Co? Dobra.
Komuś nieźle się powodzi. Odjechana chata!
Dzięki.
Jak się masz?
Nie wiem.
Kiepsko.
Gdybym mogła...
wymazać ten głupi pocałunek, nie musiałybyśmy kraść testu.
Nie przejmuj się.
- Było, minęło. - Dzięki.
W sumie nigdy...
nie miałam przyjaciół, którzy tak mnie wspierali, więc...
doceniam to.
Ktoś tu jest w świątecznym nastroju.
Co robisz na Święto Indyka?
Moja mama spędza Święto Dziękczynienia
w ośrodku medytacyjnym w górach.
Błagała, żebym z nią pojechała, ale odmówiłam.
Dlaczego?
Miałam do wyboru trzy dni ciszy i lewatyw
albo trzy godziny z ojcem w klubie z zarządem Nike.
Przynajmniej w klubie mają indyka.
- Jasne, rozumiem. - Tak.
Przydałoby mi się trochę spokoju.
Mama i Ben cały czas skaczą sobie do gardeł.
Na pewno się dogadają.
Kto wie?
Tu jest łazienka?
- Tak. - Pewnie masz czadowy zlew.
- Połączenie od... - Danny’ego Truaxa.
Więźnia zakładu karnego Columbia River.
Czy zgadzasz się przejąć opłaty?
Mi amor, miłego Święta Dziękczynienia.
Jak się masz? Tęsknię za tobą.
Dawno nie dzwoniłeś.
Tak, przepraszam.
Wiesz, jak jest.
Jak mama i Ben?
W porządku.
Bez zmian.
Macie jakieś plany na święta?
Pracujemy.
Przykro mi.
Przynajmniej o tej porze roku ludzie są milsi.
Moe, wracaj na salę.
Muszę kończyć, tato.
Dobra, ale póki rozmawiamy,
potrzebuję trochę kasy na laczki i szczoteczkę.
Nic szemranego, przysięgam.
Jasne.
Tak...
Wyślę w poniedziałek.
Dziękuję, mi amorcita.
Rodzina musi trzymać się razem.
Święto Przyjaźnienia.
Słucham?
Spójrz na to miejsce. Idealne na świąteczną kolację.
Ben może gotować.
Zgódź się.
Ostatnie tygodnie były kijowe.
Zasłużyłyśmy na prawdziwą ucztę.
Dobra. Może być zabawnie.
Dzwonię do Bena.
A co z Elodie?
Tak.
Wiesz co? Jedźmy po nią.
JAK DŁUGO KAŻESZ MI CZEKAĆ?
CHCĘ USŁYSZEĆ NAJNOWSZY KAWAŁEK
Moja Elodie zna się na melodii.
Ale kicz, mamo.
Nie leżało długo.
Jesteś kiepskim wzorem.
A ty moim oczkiem w głowie.
Nie odchodź, proszę
Nie chcę jeszcze iść spać
Jak leci?
W porządku, pracuję nad piosenką.
Brzmi nieźle.
Zrobisz sobie przerwę i pomożesz nam?
Jasne. Zaraz przyjdę.
PROSZĘ BARDZO!
ALE SIĘ DENERWUJĘ
Świetnie. Jak ci idzie?
Tak sobie.
- To niełatwe. - Cześć.
- Posiekasz pekany do batatów? - Pewnie.
Mają ponad 18 witamin i minerałów.
Dodajecie pianki?
Po co dodawać cukier do batatów? Są naturalnie słodkie.
Mama tak robiła.
Mogę po nie skoczyć.
Nie, w porządku. 18 witamin i minerałów: samo zdrowie.
Otworzę.
Niespodzianka!
Co tam?
- Hej. - Jak leci, mamuśka?
Cześć.
Zaprosiłaś koleżanki?
Przyszłyśmy prosić o rękę córki na Święto Przyjaźnienia.
Proszę! Święta są po to, by zbliżać do siebie ludzi.
To bardzo miłe, ale...
Elodie to nasza przybrana rodzina. Potrzebujemy jej.
Dosłownie.
Proszę, tato. Mogę iść?
Powinniśmy razem spędzać święta.
To może też wpadniecie? Robię kolację u siebie.
Jasne. Ciacha zawsze mile widziane.
- Jakie ciacha? - Nie, nic.
Co ty na to?
Brzmi fajnie.
Macie listę?
- Tak. - Do roboty.
Zadzwoniłaś. Czemu zawdzięczam ten zaszczyt?
- Wpadniesz wieczorem? - Tak.
Po kolacji z rodziną.
Dobrze, bo nie ukrywam, że nie mogę się ciebie doczekać.
Ja też. Coś ty taka miła? Dobrze się czujesz?
Tak. W czasie świąt ludzie robią się sentymentalni.
Na razie, kotku.
Dobrze, kotku.
Wychodzisz? Nie grałyśmy jeszcze w Boggle.
Spędziłyśmy razem cały dzień.
- To Święto Dziękczynienia. - Wynagrodzę ci to w Boże Narodzenie.
Rozmawiałam z twoim tatą i bardzo by się ucieszył,
gdybyś spędziła z nim święta w Portland.
Co? Nie.
To nie fair.
Nie spędzę świąt z tą kobietą.
Macie udziały w tym sklepie?
Tata musi pracować, więc stawia kolację.
- Tak okazuje miłość. - Świetnie.
Sfinansuje mi też szampon i odżywkę?
Muszę poskromić tę grzywę.
- Jasne, wrzucaj. - Super.
Gdzie byłaś?
Poszłam po napój.
Ale zmieniłam zdanie.
Wszystko gra?
Tak.
To moje...
pierwsze święta bez mamy...
Możemy coś dla ciebie zrobić?
Nie, cieszę się, że jesteśmy razem.
Ja też.
Pieprzony Brady napisał.
Co?
„Wysłałem oceny do Stanforda. Wszystko dzięki tobie”.
Co za gnój.
Foster, następnym razem znajdź jakiegoś miłego gościa.
Może Bena? Jest miły.
Jezu! Nawet nie żartuj.
Dlaczego nie?
Pomyślmy.
Ona jest niestała w uczuciach,
a on jest niestały we wszystkim.
Poza tym to mój brat.
A to świętość.
Spokojnie, Moe.
Nie jest...
w moim typie.
Przybył kucharz.
Co tam, siostrzyczko?
Do dzieła.
Mamy mnóstwo pyszności.
Serio, lepiej odpuść sobie randkowanie, póki instynkt ci się nie poprawi.
Nie mogę go oddać do naprawy, Moe.
Masz na koncie samych palantów.
Nie musisz mi o tym przypominać.
Nie przepraszam, tylko się martwię.
Ostro po niej pojechałaś.
Daj spokój. Jest twarda.
Więc lubisz gnojków?
Oszczędź mi.
Przepraszam.
Co ja wiem o związkach? Noah i ja zrywamy co pięć minut.
To prawda.
O rany!
Chwila.
Moe, to dzięki tobie.
Poczyń honory.
Nigdy nie sądziłam, że doczekam się
normalnych świąt, więc...
dziękuję za przybycie.
Bardzo was kocham.
Wymiatasz, Moe!
Dzięki.
- Otworzę. - Ja to zrobię.
- Więcej przyjaciół? - Tak.
- Mamy za mało krzeseł. - Wygląda pysznie.
Tato, dotarłeś.
- Dobrze wyglądasz. - Dzięki.
Wchodź.
Pięknie.
Danny.
Co tu robisz?
Niespodzianka.
Moe, chodź tu.
Przytul ojca.
Potrzebuję wody. Ktoś jeszcze? Nie?
Super.
Ben, na słowo.
Mogłabym cię teraz udusić.
- Nie wiedziałem o tym. - To jak nas znalazł?
W pierdlu stał się jasnowidzem?
No dobra.
Ale nie byłem pewien, czy przyjdzie.
Mogłeś mnie ostrzec.
Ben, mogłeś ją ostrzec. Szczerze mówiąc, mnie też.
Ale zawsze sobie tego życzyłaś, a tata przyjechał i się stara,
więc wykorzystajmy to.
Dobra.
Będę udawać, że go tu nie ma.
Nic prostszego.
Nie jest aż tak zabawny.
Słuchaj, Doug, jeśli będziesz w Miami...
Kolejne puste obietnice.
- Najpiękniejsze plaże na świecie. - Serio?
Oczywiście poza Kolumbią.
Kolumbią?
Był tam raz, gdy miał 14 lat.
- Ben, pyszna kolacja. - Dzięki.
Skarbie, podasz masło?
Nie.
Wiecie co...?
Powinniśmy powiedzieć, za co jesteśmy wdzięczni.
Ja zacznę.
Za moją rodzinę.
Zwłaszcza Elodie.
Nie było ci łatwo i jestem dumny z tego, co osiągnęłaś.
Nie przesadzaj.
Włożyłaś w to dużo wysiłku, a efekty są widoczne.
Dzięki.
Teraz ja.
Jestem wdzięczna za Elodie i Moe.
Nie poradziłabym sobie bez was.
- Teraz ja. - To będzie dobre.
Dziękuję za dzieci.
Mi familia.
Ben, kolacja jest…
- Dziękuję. - Moe…
Widzę w tobie...
coraz więcej siebie.
Jestem z was dumny.
Dumny?
Nigdy cię tu nie ma.
- Ostatnio dużo podróżuję. - Podróżujesz?
- Tak nazywasz odsiadkę? - Moe.
Nie, wiesz co...
Nie masz prawa przychodzić tu i zgrywać dumnego ojca.
Nie na tym polega bycie rodzicem.
Nie możesz nas porzucać,
a potem wpadać, kiedy chcesz.
Chyba już pójdziemy.
Pogadamy?
Nie.
Sądziłam, że po trzech latach w kiciu nie będziesz mógł się nas doczekać.
Maureen...
Dlaczego ci nie wystarczam?
- Oczywiście, że wystarczasz. - Gówno prawda.
Wyszedłeś z pudła
i nawet nie próbowałeś tego naprawić...
Cokolwiek to jest.
Napisałem list.
Spaliłam go.
Cholera.
Spaliłaś, co?
Tak.
Może i lepiej.
Nie postarałem się.
Wiem, co powinienem napisać.
Gdy na ciebie patrzę,
widzę tę zadziorną,
bystrą jak diabli,
piękną kobietę...
i napełnia mnie to dumą.
Ale też boli...
bo nie ja tego dokonałem.
Zasługujesz na więcej.
Wybacz, że cię zraniłem.
Kocham cię.
Nie powinienem był przychodzić, więc...
chyba już pójdę.
Mogę zadzwonić?
Tak.
Jasne.
Mała rada...
Nie wdawaj się we mnie.
Jeśli coś pokochasz...
trzymaj się tego.
Dziękuję.
Rozmawiałam z twoim tatą. Wróć przed jedenastą.
Dzięki.
A bataty były naprawdę smaczne.
Zostawię ci trochę.
Ale się obżarłem.
Wybaczcie to widowisko.
Żartujesz? Dzięki niemu poczuliśmy się normalnie.
Wróć za kilka godzin.
Przyszedłeś.
Słyszałem, co się stało...
Możesz mnie walnąć ciastem w twarz.
W TV to wygląda zabawnie.
Doceniam ofertę.
Ale mam inny pomysł.
Zjemy je prosto z pudełka.
Dobrze kombinujesz.
Koleżanko, wszystkie ciasta zawierają gluten. Pogódź się z tym.
Odezwę się na Yelp.
„Koleżanko”.
- Dziadówa. - Jedna z wielu.
Co podać?
Ciasto wiśniowe.
Zapomnij, kolego.
Wyprzedane od dziewiątej rano.
- Naprawdę? - Tak.
Święto Dziękczynienia.
Ale szacun za wybór wiśni. Wiara wybiera zwykle nudny jabłecznik.
Nie mówiąc o cieście dyniowym.
Dynia to zwykłe gówno.
Wiśnia jest najlepsza.
- Tak. - Tak.
Chodzisz do Lakeshore?
Może.
Szkoła to coś, czym param się od czasu do czasu.
Powiedzmy, że miałbym kłopot z ciastem.
Pod jaki numer mogę zadzwonić?
Albo napisać?
Nie, przykro mi.
Chodzę tylko do szkoły i tutaj...
- Nie mam czasu na nic innego. - Rozumiem.
Do szkoły i tu?
- Tak. - Dobra.
Kumam.
Cześć. Mogę otrzymać podanie o pracę?
Z tatą wszystko w porządku?
Tak.
Możliwe.
Ale...
święto pierwsza klasa.
Pyszne żarcie, rodzinny dramat.
I ciasto wiśniowe.
Najlepszy smak.
Najadłeś się?
Tak.
TWOJA PIOSENKA JEST ZARĄBISTA! ZGŁOŚ JĄ NA PRZEGLĄD W PAPER TIGER!
Może ciasta?
Teraz to rozumiem.
- Proszę. - Dziękuję.
Świetnie się spisałeś.
Serio?
Ty mnie unikasz, a Moe jest wściekła.
Musisz przeczekać, aż Moe ochłonie.
Przejdzie jej. Jak zawsze.
Dzięki.
Pamiętasz, jak pytałeś o moją bliznę?
To pamiątka po jednym...
z tych złych chłopaków.
Naprawdę...
złym.
Przykro mi.
Chciałam, żebyś wiedział.
Dzięki za zaufanie.
Nigdy bym cię nie skrzywdził.
Wiem.
Przy tobie czuję się bezpiecznie.
Ja też.
Co jest, kurwa?
Moe...
Walcie się.
Spadam.
Napisy: Monika Bartz