NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
GRATULACJE! WYBRANO CIĘ DO PRZEGLĄDU PIOSENKI!
Dostałam się?
Zaśpiewam piosenkę!
Co tam się dzieje?
Nic.
Zaśpiewam piosenkę.
Zaśpiewam piosenkę!
Aloha.
Cześć. Jak Hawaje?
W porządku.
Rodzice kłócą się z siostrą, bo uważają, że za dużo pije, ale...
będziemy udawać, że wszystko gra, i pójdziemy na luau.
Cholera.
Współczuję.
Spoko.
Czym byłyby wakacje bez rodzinnego dramatu?
Podczas luau zabija się świniaka?
Tak.
Zjem tylko kawałek, żeby nie urazić miejscowych.
Co u ciebie?
Dostałam się na przegląd piosenki.
Co? Wiedziałam!
Zdążysz wrócić?
Tak, przyjadę prosto z lotniska.
Super.
- Kto jeszcze będzie? - Cóż...
Moe nakryła Tabithę i Bena na całowaniu. Spotykali się po kryjomu...
Tragedia.
To rzeczywiście słabo.
Chyba tak prędko nie znajdą się w jednym pomieszczeniu.
Może zastaw na nich pułapkę w stylu Nie wierzcie bliźniaczkom.
Film z Lindsay Lohan?
Jasne.
Nie widziałaś go?
Nie.
Weź coś do pisania.
A co z luau?
Świniak może poczekać.
NAGRAŁAM CI SIĘ. ODSŁUCHAJ.
NIE CHCIAŁAM, BYŚ DOWIEDZIAŁA SIĘ W TEN SPOSÓB.
PRZEPRASZAM.
Piękna fryzura.
Dzięki.
Pamiętasz, jak byliśmy tu na zabawie?
W szóstej klasie?
Załatwiłem innych ojców na parkiecie. Nagroda główna.
To była nagroda za udział.
Tak.
Powinniśmy częściej...
robić takie rzeczy.
Dlatego chciałem się z tobą spotkać.
Rozmawialiśmy z mamą o wspólnej opiece.
- Co powiedziała? - Że to twoja decyzja, ale…
Chciałbym spędzać z tobą więcej czasu.
- Nic się nie musi zmienić. - Wszystko się zmieniło.
Tak, ale wcale nie musi.
Nadal możemy być Tab i tatą, zwycięzcami konkursu tanecznego.
Uczestnikami.
Staram się, jak mogę, kochanie.
Rozumiem, że jesteś na mnie zła.
Rachunek za kartę kredytową dał mi to jasno do zrozumienia.
Wydałam więcej niż zwykle, ale nie było tak źle.
Owszem.
Nie chciałem poruszać dziś tego tematu.
Ale poruszyłeś.
Ułatwiłeś mi decyzję.
Wybieram mamę.
Zatrzymaj sobie swój klub i kartę kredytową.
Przeklęty Ben.
Wzywałaś?
Tak.
Zjadłeś całego indyka.
- Tak. - Super.
Bierz sobie, co chcesz, a ja będę chodzić głodna.
A kto go przygotował, co?
Tu nie chodzi o indyka, Ben!
Dlatego nie chcieliśmy ci mówić. Tabitha wiedziała, że ci odbije.
Czyli o mnie rozmawialiście?
Jarał was ten wasz chory sekret?
„O tak, Tabitho, nie mów Moe”.
„O tak, Ben, Moe jest stuknięta”.
Jezu, Moe.
- Może tym razem nie chodzi o ciebie. - Co?
Nigdy nie chodzi o mnie.
Co tu się dzieje?
Zjadł całego indyka.
Pożera wszystko, co zobaczy, nie zważając na innych,
jak samolubny, wytatuowany…
T-Rex.
Ben.
Wiesz co?
Zjedz sobie resztki.
CZARNY PIĄTEK
Dzięki, że przyszłaś.
Dzięki, że zadzwoniłaś.
Co ona tu robi?
No i obiad szlag trafił.
To pułapka?
Jak w Nie wierzcie bliźniaczkom!
To nie działa, jeśli nam o tym mówisz.
Spadam.
Nie, czekaj.
Nie możecie się o to kłócić.
Łączy was przeszłość... i przyjaźń.
Moe nie jest zbyt sentymentalna...
A Tabitha nie jest ekspertką ode mnie.
Może wykorzystamy wyprzedaże z okazji Czarnego piątku?
Razem przeciwko kapitalizmowi!
Który złodziej wygra?
Tabitha zawsze wygrywa.
Bierze, co chce, bo uważa, że jej się to należy.
Nie miało tak wyjść. Chcieliśmy ci powiedzieć.
Serio?
Ben mówił, że nie zamierzałaś, bo masz mnie za świruskę.
Co?
- Ostrzegałam cię. - Chwila.
Też wiedziałaś?
To znaczy...
Dobrze wiedzieć.
- Moe, przepraszam. - Nie.
Daruj sobie.
Moja wina, że ponownie ci zaufałam.
Zadowolona?
Teraz jest zła na nas obie.
Widzimy się w szkole.
Trzy wegańskie taquito!
- Dziękuję. - Proszę.
Tak, tato. Już idę.
Pa.
Byliśmy tu?
Tak, mają różne drobiazgi.
Mikołaj wygląda szczuplej.
- To prawda. - Może ma tasiemca?
Chyba nie ma ich na biegunie północnym.
Nie miałaś nocki?
Nie poszłam spać.
Ben nie wrócił na noc.
Gdzie jest?
Nie wiem. Nie odzywał się?
Te ciągłe kłótnie.
Nie tak to miało wyglądać.
Wiem, ale jest taki...
Uparty?
Tak.
Jako dzieci musieliście być niezależni.
Ale nie oddzwania ani nie odpisuje. Obdzwoniłam jego znajomych.
Co z dzieciakiem Dave’ów?
Beknął do słuchawki.
Znajdę go.
Odpocznij trochę.
Nie wyciszam telefonu. Zadzwoń, jak tylko się czegoś dowiesz.
Pewnie.
WIDZIAŁAŚ BENA?
OD ŚWIĘTA DZIĘKCZYNIENIA NIE.
ZNÓW ROZMAWIAMY?
NIE.
Jak było w ośrodku?
Przywiozłaś kryształy?
Było niesamowicie.
Dużo radykalnej szczerości.
Tylko nie wiem, czemu miałam śpiewać do mojej joni.
- Nic jej nie dolega. - Fuj, mamo.
Co zaszło między tobą a tatą?
Podobno spławiłaś go na Święto Dziękczynienia.
- Martwi się o kartę kredytową. - Tylko o nią.
Mnie ma w poważaniu.
Skarbie, to nieprawda.
Bardzo cię kocha.
Po prostu popełnił kilka błędów.
Nienawidziłyśmy go.
Może było tak przez chwilę, ale nienawiść zżera ludzi od środka.
Może pora dać mu drugą szansę.
W ośrodku mówili, że gdy komunikujemy się z miejsca prawdy,
odblokowujemy przyszłość.
Przemawia przez ciebie joni...?
PRZEGLĄD PIOSENKI AUTORSKIEJ SOBOTA 19.00
Raz, dwa.
Jak się czujesz?
Mdli mnie.
Dlatego przyniosłam...
to.
Podziękuj liniom Alaska.
Worek na wymiociny?
Urocze.
Tabitha i Moe przyjdą?
Zastawiłam pułapkę, ale wpadłam jak śliwka w kompot,
co jest zabawne, bo zamówiłyśmy akurat obiad.
Przykro mi.
Też mam coś dla ciebie.
Chciałam ci podziękować za to, że jesteś taka cudowna.
To nie worek.
- Co? - Po prostu...
nigdy nie dostałam prezentu od...
W dodatku tak kosztownego.
Była wyprzedaż.
Czarny piątek.
Proszę artystów za kulisy.
Artyści za kulisy.
Chyba zapominam, jak oddychać.
Skup się na muzyce.
Będzie dobrze.
Mogę zrobić ci zdjęcie?
Słodkie.
Pa.
Te, dupku.
Mama się o ciebie martwi.
Daj mi chwilkę.
Nie możesz tak znikać.
Zawsze wracamy do domu. Taki jest układ.
Nie jestem tatą.
Odziedziczyłeś po nim skłonność do ulatniania się,
więc założyłam, że uciekłeś z miasta.
Słuchaj.
Sorry, że ci nie powiedzieliśmy.
Nie chciałem...
jeszcze bardziej cię wkurzyć.
Nadal jesteś zła za to...
że wzięłaś na siebie winę za kradzież.
Ty byłeś notowany.
Co miałam zrobić?
- Dać cię zamknąć? - Cóż...
Ja wylądowałem w woju,
a tobie wlepili...
mityngi dla złodziei.
To akurat nie było takie złe.
Przepraszam.
Nie myśl, że jesteś sama.
Że nie możesz nikomu ufać.
Ufam ludziom.
Niektórym.
Paru osobom.
Może...
jednej czy dwóm.
Przynajmniej.
To właśnie fajne w Tabicie.
O Boże.
Serio?
Nie traktuje mnie, jakbym zaraz miał coś spierdolić.
A gdy na mnie patrzy,
nie widzi tylko...
Jak to było?
Wytatuowanego T-Rexa?
Tak.
Przepraszam.
To miłe, że się odnaleźliście.
Obrzydliwe...
ale miłe.
A ja...
chyba...
też mam kogoś takiego...
W jego oczach jestem najlepszą wersją siebie i...
mam ochotę być jeszcze lepsza.
Widzisz?
To piękne.
Spójrz na nas.
Jacy dorośli.
NOWA WIADOMOŚĆ OD JILLIAN
TO UROCZE STWORZENIE POTRZEBUJE WSPARCIA.
- Muszę lecieć. - Dobra.
Zadzwoń do mamy.
Widzimy się w domu.
Kocham cię.
Jako kolejna wystąpi dla nas
Elodie Davis.
Gorący podmuch
Z nóg mnie zwala
Wokół białe wydmy
Nie chcę stąd wyjeżdżać
Przepraszam.
Jesteś do bani.
Tylko ty oświetlasz mi drogę
Obciach.
Tylko ty oświetlasz mi drogę
To Sabine!
Co tam, Portland?!
Dasz radę.
Tylko ty oświetlasz mi drogę
Jakbym błądziła w ciemności
Tylko ciebie mi potrzeba
Przy tobie pragnę zostać kimś
Nie wiedziałam Że mogę być lepszą
Dzień mija powoli
Jak we śnie
Przy tobie pragnę zostać kimś
Tylko ty oświetlasz mi drogę
Jakbym błądziła w ciemności
Tylko ciebie mi potrzeba
Na siedzeniu pasażera...
- Obłęd. - Wiem.
I nie chcę iść spać
Tylko ty oświetlasz mi drogę
Nie chcę iść spać
Tylko ty
Nie chcę iść spać
Nie odchodź, proszę
Nie chcę iść spać
Boże, to było obłędne.
Byli zachwyceni.
Tak.
Fajne ukulele.
- Tak. - Zastanawiałam się, gdzie jest.
Chwila, co tu...?
Koniec trasy?
Przyjechałam na święta.
Kumpel powiedział mi, że występujesz.
Byłaś świetna.
Dzięki za wsparcie.
Skoczymy na drinka? Pobalujemy?
Będzie miło.
Muszę znaleźć przyjaciółkę.
Pa.
- Byłaś fenomenalna. - Tak!
Czemu nie mówiłaś, że masz dziś muzyczny debiut?
Chciałam, w galerii.
Skąd wiedziałyście?
- Jillian. - Naprawdę?
Gdzie ona jest?
Wyszła, gdy zaczęłyście show w stylu Narodzin Gwiazdy.
El, te spojrzenia?
Popłynęłyście.
Poszukam jej. Super, że przyszłyście.
- Pa! - Pa.
- Dobra robota. - Dzięki.
- Słuchaj... - Ja tylko...
Dobra, ty pierwsza.
Chciałam cię przeprosić za to, że tak zareagowałam na wasz widok.
Przepraszam, że ci nie powiedzieliśmy.
Bałam się, że znów pomyślisz, że skaczę z kwiatka na kwiatek.
No może trochę.
Ale masz na niego dobry wpływ.
Więc...
jeśli chcecie być razem...
Serio?
Ale pod jednym warunkiem.
To już nigdy nie stanie między nami.
Jasne.
Zachowałam to na terapię,
ale nie chcę myśleć o bracie jak o osobie seksualnej.
- Zgoda. - Tak.
Radykalna szczerość bez żenujących detali.
- Tak. - Ponieważ...
gdy komunikujemy się z miejsca prawdy, odblokowujemy przyszłość.
Powtórz, Yoda.
Słowa mojej mamy.
Fajne.
Tu Jillian. Nie odsłuchuję wiadomości. Na razie.
Cholera.
Zablokowała mnie?
Co to?
Jeśli znów odejdziesz, możesz nas zabrać ze sobą.
Spence.
Skąd to masz?
Gwizdnąłem.
Nie, Spencer. Nie wolno ci kraść.
Czemu nie? Ty kradniesz.
Szkoda, że cię nie było.
- Dała nam błogosławieństwo. - Serio?
- Brzmi poważnie. - Tylko się nie nakręcaj.
Tabitha, możesz przyjść?
Pogadamy później?
- Tak. - Super.
Co on tu robi?
- Chodzi o kartę kredytową. - Oddałam ją. Nie ma problemu.
Właśnie że jest.
Dzwonił mój menedżer. Są nowe transakcje.
Na dziesiątki tysięcy dolarów.
Co?
Komputer w Apple, ubrania w Marios, zegarek za 1500 dolarów?
- Chwila... - Wiedziałam, że jesteś na niego zła,
ale nie wiedziałam, że tak bardzo.
To poważna sprawa.
To nie ja.
A kto?
Dałaś numer karty znajomym?
- Nie! Po co miałabym to robić? - Diabli wiedzą po co!
Dość tego.
Musimy odbudować zaufanie do siebie nawzajem.
Wierzę jej.
Przeszła już wystarczająco dużo. Potrzebuje nas.
Masz rację.
Zadzwonię do banku.
Na razie.
Tato, zaczekaj.
Może...
skoczymy w weekend na kolację?
Możemy iść do tej dziwnej knajpy, którą lubisz.
Z shabu-shabu?
Tak.
LICEUM LAKESHORE
Masz już ocenę za test Shaw?
Dziewięćdziesiąt osiem procent. Dobra nasza.
Tak to jest, jak znasz odpowiedzi.
Zamknij się, stary.
Może twój człowiek skołuje mi odpowiedzi z histy?
Mój człowiek?
Wszystko jest tutaj.
Mam rację?
Niech cię, Brady.
Nara.
Witaj, gwiazdo rocka!
Przyszła bratowo.
Wesoło ci.
Tak, czuję się świetnie.
Wyjaśniłam sobie wszystko z bratem i z tobą.
Tak czują się zdrowi ludzie?
Nie wiem.
Dużo myślałam o twojej radykalnej szczerości i...
postanowiłam powiedzieć prawdę Noah.
Po południu.
- Serio? - Tak.
Chase, pocałunek…
szantaż.
Jeśli Noah jest moim chłopakiem, powinien znać prawdę.
Tylko tak można ruszyć naprzód.
Od teraz patrzycie na nową, ulepszoną wersję mnie.
Moe 2.0!
Zastanawiam się, ile SMS-ów mogę wysłać, zanim zakwalifikuję się na psycholkę.
Wiem, że wyszło...
niezręcznie, ale nie wiedziałam, że Sabine przyjdzie.
Niezręcznie?
Niezręcznie jest patrzeć, jak Heidi osusza trąbkę ze śliny.
To było raczej...
upokarzające.
Przykro mi.
Mnie nie.
Zobaczyłam was razem i...
wyglądałyście wspaniale.
Nie, ja tylko... Byłam zdenerwowana.
I wczułam się w piosenkę,
ale między nami koniec.
Nic nas nie łączy.
Nie wyglądało na nic.
Więc...
powodzenia.
Panie Finch, poproszę na słówko.
A o co chodzi?
Chodź ze mną.
Co się dzieje?
Nie mogę się cieszyć, że widzę mojego sexy chłopaka?
Chłopaka?
Zaczynam się bać.
To prawda.
Noah Simos to mój chłopak!
A kogo to obchodzi?
Git. Mam wieści, które poprawią ci humor.
Też mam ci dużo do powiedzenia.
Dowiedziałem się, że Brady oszukiwał na matmie, i go wydałem.
- Chwila... - Tak.
Pani Shaw jest wkurzona.
W końcu zapłaci za to, co zrobił.
Co jest?
Myślałem, że się ucieszysz.
Już po nim.
Tak...
- Czekaj. - O tym chciałam pogadać.
Właśnie do mnie napisał.
Pewnie sra w gacie.
Zobaczmy.
O Boże.
Co to jest?
- To nie tak, jak myślisz. - Chase?
- Wiem, jak to wygląda. - Daruj sobie.
Znosiłem to całe gówno...
twoje kłamstwa...
i olewczość wystarczająco długo.
Moe, posłuchaj.
To koniec.
Koniec.
Napisy: Monika Bartz