- Wszyscy zginiemy. - O co ci chodzi?
Nie mogę otworzyć grodzi.
W POPRZEDNICH ODCINKACH
Grodzie są zamknięte.
Otworzy je tylko twórca kodu
przy pomocy skanu profilu czasowego.
Ten, Który Trwa.
Który nie żyje.
Nie przewidziano, że Wrzeciono będzie tkać tyle gałęzi.
Jest przeciążone.
Gałęzie się rozrastają.
Tkalnia jest coraz bardziej przeciążona.
To Agencja jest problemem. Jest zepsuta.
Gdy zabraknie agencji, to wszystko zniknie.
Znaleźliśmy go. Jest straszny.
- Kto? - Ten, Który Trwa.
Myśleliśmy, że linię czasu trzeba wyzwolić,
ale to oznacza więcej wojen, więcej jego.
Nadchodzą. Nadchodzą wszyscy.
A jeżeli wróci? Jego warianty? Co zrobisz wtedy?
Pozabijam.
Panna Minutka pomaga Renslayer.
Twórcy Agencji grozi niebezpieczeństwo. Muszę go znaleźć.
Dobrze.
Tu mnie zawlokłaś, kiedy okradłaś mnie z życia.
Jaka wywołałam bifurkację?
Nie pamiętam.
TEMPAD NAMIERZONY
Namierzyłem TemPada Renslayer.
Tim, chodź!
Chodź!
CHICAGO, STAN ILLINOIS
ROK 1868 ŚWIĘTA CHRONOLOGIA
To nie może być tu.
Gdzie ona jest?
Co tak długo?
Co ja tu robię?
Daj na luz, kobieto.
Mówiłaś, że to ważne spotkanie.
Z jakąś grubą rybą.
- Przyniosłaś, o co prosiłam? - Odpowiedz!
Po kolei. Przyniosłaś czy nie?
Z nieba mi spadasz. Widzisz tamto okno?
No więc nasza gruba ryba,
co mieszka na końcu czasów,
polecił wrzucić to, co przyniosłaś, przez tamto okno.
I koniec?
Co to ma znaczyć „i koniec”?
To jest jego plan, który ocali wszystkie czasy.
Czemu sam tego nie zrobi?
- Nie żyje. - Co?
Taki opracował plan, gdy dowiedział się, że już po nim.
Cofnij się! Ktoś cię zobaczy. Rzucasz się trochę w oczy.
Lepiej?
Ten pakunek. Tamto okno.
Dokładnie w tym momencie.
Co będę z tego miała?
Kiedy wróci na swoje miejsce,
u steru Agencji,
zasiądziemy u jego boku.
AOC – OFICJALNA INSTRUKCJA
Wrzeciona zagrożone.
Jak się tam dostać?
Wrzeciono zagrożone.
Bez profilu czasowego Tego, Który Trwa? Nie wiem.
Ile mamy czasu?
Trzyma się na razie, ale gałęzie, które przycięła Dox, zaczynają odrastać.
Trzeba zwiększyć średnicę dyszy ssącej Wrzeciona,
poprawić przepustowość i usunąć bryłę czasu, która...
Czekaj chwilę. Prościej.
Trzeba przekalibrować Wrzeciono, żeby przetworzyło nowe gałęzie.
Inaczej się zepsuje.
Agencja zostanie zniszczona.
A my wszyscy zginiemy.
Musi być inny sposób.
Można zhakować system.
Tak? Co za ulga.
- Nie. Głośno myślę. - Co?
Rzucił taki pomysł.
- Możemy? - Nie. Wszyscy zginiemy i tyle.
Nikt nie zginie. Na pewno jest inna opcja.
A Panna Minutka? Da radę wejść do programu?
Minutka. Co z nią?
Możliwe. Ma uprawnienia administratora na całą Agencję.
Uprawnienia może mieć, jakie chce.
Nie ma znaczenia, skoro jej nie ma. Wybrała wolność.
Jak chcesz znaleźć zbuntowany rysunkowy zegarek, który zdezerterował?
Wszystko jedno jak, byle szybko.
Wiemy, że Minutka wysłała wiadomość Renslayer,
a potem zniknęła.
Mieliśmy dwa sygnały na TemPadzie.
Gdzie Renslayer, tam Minutka.
Zapowiada się niezręczna sytuacja.
Twarzą w twarz z babą, która chciała nas obu zabić.
Może się wyżyła i jej przeszło. Skupmy się na zegarze.
Sygnał na TemPadzie był dokładnie stąd.
Chicago, rok 1868 i rok 1893.
Po co wracała w to samo miejsce?
Nie wiem, dedukuję.
Nie jest to punkt zwrotny w dziejach.
Urodził się tu ktoś ważny?
Nie. Był wielki pożar, ale w roku 1871.
Chodźmy do roku 1893.
Ravonna, co ty knujesz?
To chyba nie to samo miejsce.
Tak. Jak mogłem zapomnieć?
Wystawa Światowa 1893 roku.
Białe Miasto, Edison, H.H. Holmes. Tak! Balony.
ROK 1893 ODGAŁĘZIENIE CHRONOLOGII
CHICAGO, STAN ILLINOIS
- Sensowniejszy cel wizyty. - Tak.
Czyli do 1868 trafiły przez pomyłkę, a potem przeskoczyły 25 lat,
- bo chciały trafić tu? - Nie.
Renslayer nie zdarzają się takie błędy.
Poza tym ma Minutkę,
obie wizyty musiały mieć cel.
Musimy go odkryć.
Jeśli tu są, znajdziemy je.
Jeśli tu są.
Jest sposób, by to ustalić.
Mianowicie?
Trzeba się rozejrzeć. Stare dobre chodzenie i patrzenie.
Tropy, poszlaki i tak dalej.
Dzwon Wolności zabrzmi czwartego lipca.
Zegar Widmo znów nawiedził miasto.
Hej. Pokaż no.
Proszę.
ZEGAR WIDMO ZNÓW NAWIEDZIŁ MIASTO
Jak to się nazywa?
Poszlaka.
Właśnie.
Widzieliśmy Pawilon Chiński, Bułgarskie Ciekawostki.
Spędziliśmy sporo czasu w bufecie.
Tak. Stragan ze słodyczami to soczewka skupiająca społeczeństwo.
- Wizyta była konieczna i logiczna. - Jasne.
A że jest pyszny to inna sprawa.
- Ale ty tego nie wiesz. Nie spróbowałeś. - Okej.
- Smakuje jak popiół. - Nieprawda.
Możemy się ruszyć? Dość zwiedzania.
Nie zwiedzam. Mamy różne style.
Jesteś człowiekiem czynu, świetnie.
Ja idę ścieżką krętą, refleksyjną,
a przy tym nic nie uchodzi mojej uwadze.
Uszło ci, że masz okruchy na brodzie.
Ale się lepi.
To chyba żart.
Zatęskniłeś?
Nie. Zresztą nic tu się nie zgadza.
Odyn tak nie wygląda?
To żenada. Same stereotypy.
Nie można sprowadzać całej kultury do serii karykatur.
Co za ubóstwo wyobraźni.
Przykro ci, że zostałeś pominięty?
Nie. Ale co tu robi Balder? Nikt o nim nie słyszał.
Ja słyszałem. Balder Bohater.
Czasem zapominam, że jesteś jednym z nich.
Należysz do tego świata. W pale się nie mieści.
Thor nie jest taki wysoki.
Nie byliśmy jeszcze w otomańskim hipodromie,
gdzie widziano Zegar Widmo. Ani w parku balonowym.
To powinno być fajne.
- Może... - Mobius, patrz.
NAJWIĘKSZY WYNALAZEK
MAGIA CZASU VICTORA TIMELY'EGO
„Magia czasu”. To nie zbieg okoliczności.
Tam znajdziemy Renslayer.
Możesz otworzyć torbę?
Jeśli nie chcesz wywołać paniki,
to siedź w niej, póki cię nie wyjmę.
Dwa piwa, proszę.
Dawaj je tu!
Zaraz się zacznie.
Pewnie tu jest.
Myślisz?
Lubi się napić.
Tak jak ja.
Tam jest.
Nie ujawniaj się.
- To Wrzeciono? - Chyba tak.
Czas decyduje o wszystkim.
Porusza...
wszystkim i każdym z nas.
Kształtuje całe nasze... życie.
Naszą... przyszłość.
Ale może my możemy kształtować...
czas.
To on.
Kto?
Ten, Który Trwa.
Panie i panowie.
Jak to? Mówiłeś, że jest straszny.
Czeka was szok...
Bo jest.
Twierdzę, że czas to przyszłość wszelkiej...
energii.
A co ty wiesz o przyszłości, młody?
Świetne pytanie. Świetne.
A odpowiedź brzmi:
więcej niż państwo... sądzą.
Musimy coś zrobić.
To jeden z wariantów, przed którymi ostrzegał.
Zaczyna się. To początek.
Rozejrzyj się. To ci wygląda na początek
- panowania nad czasem? - Po co ryć w ziemi
za węglem i naftą,
skoro energia...
tego, co było, jest i będzie, krąży...
wokół nas?
Moja Tkalnia Temporalna...
odwraca rozpad temporalny płynącego przez nią prądu,
obniża jego entropię
i z jego ulotnych nitek tworzy...
energię!
Z której następnie splata długie sznury wielkiej...
mocy.
Chaos.
Chmura cząsteczek,
z której rodzi się...
struktura.
Mój wynalazek, zużywając tyle prądu, ile Edisonowi trzeba, by zapalić
jedną żarówkę,
może oświetlić...
całe...
Chicago.
Czyli zbudowałeś lampę. Wielkie rzeczy.
Nie wystarczy do oświetlenia miasta.
Niech pan dobrze zrozumie.
Nie chcę oświetlić... miasta.
Mam zamiar...
zaopatrzyć
w energię
całą planetę.
Nazwijcie to mrzonką.
Możecie szydzić.
Wyśmiać jako fantastykę naukową.
Ale to, co można wymarzyć, można także osiągnąć.
Nauka zawsze jest fantazją,
nim ziści się jako fakt!
Witajcie!
Witajcie w przyszłości,
przyjaciele.
Muszę mieć tę machinę.
Zabieramy go ze sobą.
Na głowę upadłeś?
Nie wpuszcza się warianta Tego, Który Trwa do agencji!
To jest problem na potem. Mamy większy problem teraz.
Wrzeciono.
Tak. A jego profil to jedyny na świecie klucz do Tkalni.
I kto wie, do czego jeszcze!
Dziękuję.
Dziękuję panu.
Wierzysz, że Renslayer albo Minutka nam pomogą?
Gdzie ona jest?
Panie Timely. Można na chwilkę?
Oczywiście.
Porozmawiajmy o przyszłości.
Tam jest. Rozmawia z nim.
- Tędy. - Idź.
Chętnie poświęcę pani wiele chwil.
- Na bok. - Jak mówiłam...
- Tak? - Chcę pogadać.
Ciekawa machina, Timely.
Ale mam wątpliwości.
To tylko prototyp.
Choć kilku zamożnych inwestorów walczy już o jego zakup.
Nie. Mnie chodzi raczej o spółkę.
Odstąpisz mi patent, a ja uruchomię produkcję.
Nie wchodzę w spółki.
Przepraszam. Dziękuję za przyjście.
Dobry człowiek.
Tam jest.
- Świetny pokaz. - Dziękuję.
Przepraszam. Panie Timely, na słówko.
Wybaczy pan obcesowość, ale muszę mieć pańską Tkalnię.
Widzę, że moja prezentacja wzbudziła wielkie zainteresowanie.
Panie i panowie, słucham poważnych ofert.
Może 500 dolarów załatwiłoby sprawę?
Daję 600.
700.
- 800. - 850.
Spadaj, cwaniaku. Byłem pierwszy.
Tysiąc dolarów.
Moja ostatnia propozycja.
Radzę brać.
Dobiliśmy targu.
Miło robić z panem interesy.
Ej, pajac. Nastąpiłeś mi na nogę.
Proszę wybaczyć.
Kontakt z pańską osobą miał charakter losowy.
To on ma kiedyś zostać Tym, który Trwa?
Przemyślałaś swój plan?
Mówiłam, to nie mój plan.
Tylko jego.
I nie martw się.
Z naszą pomocą stanie się tym, kim ma się stać.
Szybko, idzie gdzieś. Załatwisz to szybko?
Może wyjaśnimy to na dworze?
Ostrożnie.
Na dworze?
Świetna myśl. Zgoda.
No co?
Maestro Loki, proszę państwa! Występy do końca tygodnia!
Panie Timely! Chcę tylko chwilkę porozmawiać.
Tak, o przyszłości.
- Możemy rozmawiać, idąc? - Panie Timely!
- Znajdź go! - Przepraszam.
- Panie Timely. Mój wspólnik i ja... - Przepraszam!
- ...chcemy zaproponować interes. - Rewelacja.
My też omawiamy interesy.
Renslayer, to zajmie tylko minutę.
Wy wszyscy się znacie?
- No... - Niestety tak. Starzy znajomi.
- Z pracy. - Niegdyś.
- Spotkanie po latach. - Ledwo pamiętam.
Oddawaj forsę, Timely. Spodnie nie działają.
Panie radny, jak to nie?
Chyba pan urósł.
Mówiłem, że to prototyp.
Może wpadnę w tygodniu
trochę je wyregulować.
- W tygodniu? - W tygodniu. Dobrze.
- Świetnie. - Świetnie.
- Panie Timely... - Samobieżne spodnie?
Wszystko jasne, kanciarz.
- Raczej koryfeusz nauki. - Oczywiście. Przepraszam.
Moje wynalazki wyprzedzają swój czas.
Jakżeby inaczej.
Moje zamiary są uczciwe.
Ale dzisiejsza toporna technologia
nie nadąża za moim wizjonerskim umysłem.
Jasne. Nie mam żadnych wątpliwości.
- Znamię oświeconego umysłu. - Ma się rozumieć.
- Twoje wynalazki to szwindel. - Ten wizjonerski umysł...
Przepraszam.
Odechce ci się śmiać.
Złodziej!
Łapać go! To złodziej!
Dopadnę cię, Timely!
Mnie się nie oszukuje!
- Tam jest! Za nim! - Hugo!
Uwaga!
- Muszę ominąć kolejkę. - Leć.
- Chcemy porozmawiać. - Przepraszam.
Dziękuję. Wybaczcie.
Z drogi! Mam cię, Timely!
Z tego wagonu nie uciekniesz!
Ludzie, jest tu złodziej!
Złodziej. Gdzie on jest? Co...
Tam jest!
Otwierać! Wiesz, kim ja jestem?
Zły moment.
Wydarzyło się coś ważnego.
Tu też sporo się dzieje.
Mamy coś lepszego niż Minutka.
Mamy wariant Tego, Który Trwa.
Użyjemy jego profilu czasowego.
Uwaga, Casey ma dziwny sygnał na TemPadzie.
Dziwny w sensie groźny? Gdzie?
Jakieś trzy metry od ciebie.
Victor. Mam cię.
Wiesz, jak się ucieka. To nas łączy.
- Co... - Sylvie, nie!
Ty się nie wtrącaj.
Nie!
Zaczekaj chwileczkę.
Dość nabroiłeś.
Spadaj i daj mi dokończyć robotę.
Udało ci się ściągnąć na nas Sylvie.
Skąd wiesz, że to nie ty ją ściągnęłaś?
Powiedz, co jest grane. Tak między nami.
Co kombinujesz?
Nie pracuję już z tobą, Mobius. Nie muszę nic ci mówić.
Nie pracujesz ze mną i co z tego masz? Ciągle tylko uciekasz.
Gdy zjawiłeś się, żeby zniszczyć mi życie,
spytałeś, co zrobię, gdy pojawi się jeden z jego wariantów.
Powiedziałam, że go zabiję.
Co się tu dzieje?
Jest nam potrzebny. Bez niego Agencja zostanie zniszczona.
Świetnie. Niech się wali. Obchodzi cię cokolwiek poza nią?
AOC. Agencja Ochrony Czasoprzestrzeni.
Wiem, chcesz wrócić na swoją gałąź i mieć święty spokój.
Rozumiem cię.
Ale jeśli Wrzeciono i Agencja zostaną zniszczone,
nie będziesz miała do czego wracać.
Ani ty, ani nikt inny.
Żeby temu zapobiec, potrzebny jest on.
Sam zdecydowałeś, że wolisz Lokiego ode mnie.
Karta „jesteśmy drużyną” tu nie działa.
A karta „próbowałaś mnie zabić”?
Coś nią ugram?
Agencja się sypie, a on jest naszą nadzieją na ratunek.
Mamy mało czasu. Pomóż nam.
Nie, Mobius. Nie ma już żadnych „nas”.
Nie!
Ratowanie Agencji i naprawianie jej
to dwie całkiem różne sprawy.
A współpracując z jego wariantem, nie osiągniesz żadnej z nich.
Swoją maczetą nic dotąd nie załatwiłaś.
Myślisz, że chcę tu być?
Że zabicie go sprawi mi przyjemność?
To go oszczędź.
Skąd wytrzasnął tę książkę?
Gdybyście nie maczali w tym palców, byłby niegroźny.
A wy zrobiliście z niego broń.
O czym ty mówisz?
Renslayer skierowała go na drogę, którą nie miał iść.
A wy chcecie go zainstalować w samym sercu agencji.
Złodzieja wolnej woli.
Największego złoczyńcę w historii.
Sylvie, nigdy w życiu go nie widziałem.
Nie dałem mu tej książki.
Dziś pierwszy raz usłyszałem o Victorze Timelym.
Byłem w szoku, gdy go zobaczyłem. Może masz rację.
Może powinniśmy go zrzucić z diabelskiego młyna.
Ale jest potrzebny nam i Agencji.
I ludziom, których ona chroni.
Nic nie rozumiesz, co?
Życie ludzi, twój dom, są zagrożone.
On jest jedyną nadzieją na ocalenie.
Coś mi to przypomina, wiesz?
Nie mogę go oszczędzić.
Nie.
Panie Timely.
Wszystko w porządku?
- Jest pan cały? - Tak.
- Z drogi! - Stój, czekaj!
- Gdzie on jest? - Nie uciekniesz.
- Minutko? - Tak?
- Wybiła twoja godzina. - Za nim!
Zegar Widmo!
Uciekać!
- Tędy. - Mam wiele pytań.
To twoja wina.
Loki! Chodź!
Wykluczone.
Spodoba ci się. Rozgość się.
Jakiś twój wynalazek?
Ten guzik reguluje temperaturę siedzenia.
Najniższa to pięć stopni.
A...
Fotelo-lodówka.
Dotknij.
Bardzo... praktyczne.
Podobał się wam mój występ?
Brawo. Wspaniały.
- Troszkę straszny. - Dziękuję.
Zuch z ciebie.
Ta zjawa ci pomaga?
Jestem w pełni świadomą i niezależną formą sztucznej inteligencji.
Nazywam się Panna Minutka.
Excusez-moi, Mademoiselle Minutka.
Jest pani absolutnie wyjątkowa.
Dziękuję. Z pana też jest niezły okaz.
A raczej będzie.
Co to znaczy?
Trudno wyjaśnić.
Chciałbym, żeby mi panie wyjaśniły,
co się tu dzieje.
Dawno temu
w odległych czasach,
w innej epoce
Twój wariant stworzył instytucję zwaną Agencją Ochrony Czasoprzestrzeni.
Jednak dwa warianty nordyckiego boga zabiły go,
wskutek czego pojawiły się nowe linie czasu,
a w każdej przyszły na świat niezliczone nowe warianty ciebie.
Czy to oznacza,
że stworzyłem AOC?
Coś w tym stylu.
Wiem, niełatwo to pojąć.
Jeśli to ponad siły...
Nie.
Po prostu historia mego życia,
którą kiedyś wymyśliłem,
to prawda.
Łącznie z własną śmiercią?
Dlatego muszę być przy panu.
Dla obrony.
A więc pracują panie dla agencji?
Na długo przez Agencją i przed nią, stworzyłeś mnie.
Pracowaliśmy razem na Końcu Czasów.
Jestem tutaj, bo wiem, że możesz zostać wielkim człowiekiem.
A
a pani jest...
Panną. Ravonna.
Panno Ravonno.
Chcę tylko zaprowadzić znów porządek w Agencji.
Wrzeciono, urządzenie takie jak to, które prezentowałeś dzisiaj, psuje się.
Musisz je ratować.
Prawie to samo powiedział wcześniej ten czarodziej
na diabelskim młynie.
Czemu nie połączycie sił z nim i jego sługą?
- Nie można im ufać. - Czemu?
Loki pomógł zabić twojego warianta.
To prawda.
Przecież mnie bronił.
Często zmienia strony. To dobrze udokumentowany fakt.
Czas na nas.
Nie chcesz zobaczyć, kto puka?
Timely, otwieraj.
Wyjdźmy przez portal.
Oszalałaś? Namierzą nas.
I tak wyjdziemy w Agencji.
Nigdzie nie idę
- bez najnowszego prototypu. - Timely, wychodź!
Pakuj go i chodź.
- Jest w pracowni za jeziorem. - Jeziorem?
Spodoba wam się. Karaiby środkowego zachodu.
Nie mieszkasz tu?
To tylko moja garsoniera.
Interesy robię w Chicago,
ale pracuję w Wisconsin.
Jazda.
Niższe podatki.
Wyważaj! Już!
Na dwór!
- Namierzyli nas! Chodu! - Tam!
Gdzie oni są?
On jest mój, szmaciarze.
- Rób swoje. - Co, proszę?
Za nim! Jest wasz.
- Masz coś? - Nic.
Niech B-15 go namierzy.
Tędy.
Przepraszam pana. Dziękuję. Z drogi.
Przepraszam.
Chwileczkę. Dzięki.
Proszę się przesunąć.
Przepraszam. Dziękuję.
Pan wybaczy. Dzięki.
Proszę tę kabinę, co zwykle.
Czemu to najnowsze dzieło jest takie ważne?
To klucz do...
zrozumienia czasu i posługiwania się nim.
Tu mam wszystko, co wymyśliłem.
Wszystkie projekty.
Jestem pod wrażeniem.
To Instrukcja AOC.
Pewnie ją pani zna.
Dostarczono mi ją, gdy byłem dzieckiem.
Spadła mi z nieba...
jak z ręki anioła.
Nie wiem, kto nim był.
Pani?
Tak.
Przyniosłam ją panu.
Jak listonosz przynosi paczkę.
Obie wiemy, czyj to był plan.
Tak czy owak, jestem wdzięczny.
Ta książka wytyczyła...
kierunek mego życia.
Jest to w pewnym sensie list
napisany do mnie przez jej genialnego autora, Uroburosa.
To najważniejsze odkrycie, jakiego dotąd dokonałem.
Kalibrator Przepustowości.
Rozwiąże problem waszego Wrzeciona.
Wiedziałem, że moje koncepcje są słuszne.
Po prostu brak mi technologii, która pozwoliłaby im
rozwinąć skrzydła.
Szczęśliwe dni.
Jak pięknie.
Dziękuję.
Wiesz, Victorze, widzę już...
w tobie człowieka, którym się staniesz.
Dziękuję ci,
Ravonno.
Wiążę wielkie nadzieje z naszą spółką.
Słyszałeś ją, Victorze. Ja jej dam spółkę.
Musiałeś to zrobić.
Pa.
Witaj.
Usiądź. Albo wiś.
Jedną chwilę.
Nie spiesz się.
O mnie się nie martw.
Jesteś całkiem jak on.
Ile wspaniałych dzieł.
Cieszę się, że tu jestem.
Czy to...
Tak, to ono.
Zwieńczenie mojego...
życia.
- Wspaniałe. - Tak.
Zawsze byłeś bystry, Victorze.
Jestem gotów.
- Chodźmy. - Po co ten pośpiech?
Nie musimy się dostać...
do Agencji?
Przyszło mi do głowy,
że może warto się tu ukryć na trochę.
Narobiliśmy tyle szumu.
Przez chwilę bałam się, że nie pójdziesz ze mną.
Że Ravonna bardziej ci się podoba.
Masz jakiś szkic mnie w notatniku?
Jeszcze nie.
Ale coś wymyślę.
Kiedy mnie stworzyłeś,
przed Agencją i multiwersalną wojną,
byłem prostą sztuczną inteligencją. Coś do gry w szachy.
Ale wiedziałeś, że mogę być kimś więcej.
Więc pozwoliłeś mi pisać własne oprogramowanie.
Pozwoliłeś mi na pragnienia i kaprysy
i w końcu stałam się, kim jestem.
Co noc graliśmy w szachy i rozmawialiśmy.
Wierna przyjaciółka.
Ktoś więcej.
Wojna, agencja, całe wieki razem.
Tylko ja byłam zawsze przy tobie.
Ale jednej zachcianki nigdy nie chciałeś spełnić.
Czemu nie dałeś mi ciała?
To nie byłem ja.
Gdybym miała ciało, moglibyśmy rządzić wspólnie.
Tak, ale tego
nie potrafię zrobić.
Nigdy nie próbowałeś.
Takie umiejętności, tyle talentów,
a pozostałam twoją rzeczą.
Komputerem, zabawką.
A mogłam być kimś więcej.
Twoją dziewczyną.
Victorze, co robisz?
Odłóż to. Nie rób tego. Potrzebujesz mnie. Kocham cię!
- O rany. - Sprzeczka kochanków?
Dobrze, że jesteś.
Zaczęło robić się dziwnie.
To bardzo niebezpieczne.
Jeszcze prototyp.
Niestabilny.
Popełniłem błąd,
- porzucając cię. - Daruj sobie.
Misję powierzył mi Ten, Który Trwa, a nie jego wariant.
Od tej chwili
ja tu rządzę.
Jasne?
Jak słońce, Ravonno.
Pani Renslayer.
- Nie! - Odsuń się. Jest nam potrzebny.
Jeszcze krok i będzie po nim.
Stop. Co ty robisz?
To ta wolna wola, a którą ci chodziło?
Spójrz na mnie. Zeszłaś z właściwej drogi.
Jesteś niewiarygodny.
Jak śmiesz mnie pouczać?
Nie pouczam, błagam.
Odwalałam za ciebie brudną robotę,
naprawiałam twoje błędy,
podejmowałam decyzje, gdy tobie brakowało ikry.
Tyle lat stawiałam agencję na pierwszym miejscu,
nawet kosztem własnego szczęścia,
mojego człowieczeństwa.
Jak śmiesz mnie pouczać, że zboczyłam z drogi?
Wszyscy z niej zboczyliśmy,
ale nie wolno nam tracić z oczu szerszej perspektywy.
Nie masz pojęcia o przywództwie,
działaniu, decydowaniu.
Zauważyłeś, że odkąd odszedłeś,
wszystko się posypało?
Tylko ja mogę zaprowadzić porządek w Agencji,
bo, choć nikt mi nie dziękował, robię to już od wielu wieków.
Kiedy zrozumiesz, że twoje słowa nic nie znaczą?
To wojna porządku z chaosem.
- Porządek to ja. - Nie.
Proszę.
Nic nie zrobiłem.
Ale zrobisz.
Straszne rzeczy.
Nie ja.
Nie znasz mnie.
Nic nie wiesz o sercu,
jakie bije w mojej piersi.
Dokonuję własnych wyborów.
Nie jestem tym, za kogo mnie masz.
Zabierzcie go stąd.
Przejdź.
Obym tego nie żałowała.
Ją zostawcie mnie.
No więc tak.
Pewnie od dawna chciałaś skreślić mnie z listy.
Skoro masz mnie zabić, to szybko.
Nie. W wyobraźni wiele razy zadałam ci śmierć,
a każda była gorsza od poprzedniej.
Taka obsesja może okaleczyć.
Zaczynam to rozumieć.
Twoją jest władza, co?
Tego pragniesz.
Tronu na Końcu Czasów.
Cóż, z marzeniami trzeba uważać.
Kocham cię.
Cholerka.
To było do przewidzenia.
Miałam go w garści, a ty mnie wykiwałaś i wyszłyśmy na idiotki.
On też, bo zrobił sobie wroga z kogoś,
kto zna wszystkie jego sekrety.
Znam jeden wielki na twój temat.
Mogę ci powiedzieć, ale...
Ale co?
Wściekniesz się.
Napisy: Kuba Wecsile