Wyskoczyliśmy z twojej planszy.
Mylisz się. Każdy etap waszej podróży
to droga, którą ja wytyczyłem.
W POPRZEDNICH ODCINKACH
Każdy z nich ma życie na linii czasu.
Należy im się szansa, żeby je przeżyć.
Skutery wodne, motorówki.
- Słyszysz zew sprzętu po nocach? - Nie żeby zaraz zew,
bardziej nieśmiały szept.
- O! To właśnie nasz problem. - Czasopoślizg.
Gałęzie przeciążają Tkalnię Temporalną.
Jaką Tkalnię?
Tkalnia Temporalna to serce Agencji.
Ale nie przewidziano, że będzie tkało tak wiele gałęzi.
Trzeba powiększyć pierścienie.
Ktoś z nas musi zanieść Kalibrator Przepustowości na koniec rampy.
I wystrzelić go w stronę Wrzeciona.
Czyli Loki będzie musiał nieźle galopować, co?
Chwila. To powinienem być ja.
Promieniowanie jest za mocne.
Co zrobiliśmy nie tak?
Kod AOC 1229.
Uruchomiony tryb awaryjny.
Dziękujemy za współpracę.
Nie.
Znowu to samo!
Kod AOC 1229.
Dziękujemy za współpracę.
Hej.
Kod AOC 1229.
Uruchomiony tryb awaryjny.
Dziękujemy za współpracę.
Hej.
URUCHOMIONY TRYB AWARYJNY
DZIĘKUJEMY ZA WSPÓŁPRACĘ!
- To wszystko? - Wszystko.
Chodźcie.
SAN FRANCISCO, KALIFORNIA
Chodź, stary. Szybciej.
ROK 1962 ODGAŁĘZIENIE CHRONOLOGII
Jazda! Szybko!
Jak nas dopadną, flaki nam wyprują.
Casey? Okej.
Casey.
Dobrze, że to ty.
Wszyscy tu są?
A ty to kto?
Tylko nie to.
Jak to kto? Casey, to ja.
Powiedz, że mnie znasz.
Ten od łódki? Nie tu miałeś czekać.
- Miałeś być gdzie indziej. - To facet od łodzi?
- Masz łódź? - Łódź?
Nic nie wiem o łodzi.
- Jak się tu dostałeś? - Tu, czyli gdzie?
- Alcatraz. - Co?
Nie wiem, jak tu trafiłem.
W tym problem. Nie wiem, co się dzieje, Casey.
Frank, czemu on mówi na ciebie Casey?
- Myślałem, że jesteś Frank. - Frank?
- Mówiłeś, że masz tak na imię. - Mam.
- Na imię mu Casey. - Nie znam faceta.
Chodźcie.
Sam musisz się stąd wydostać.
Sorry, gościu.
Idziemy.
Masz teraz porządny gips.
2012, ODGAŁĘZIENIE CHRONOLOGII, NOWY JORK
Teraz kość się zrośnie, ale musisz go nosić półtora miesiąca.
Boli jeszcze?
Dobrze, ale pamiętasz, jak bolało, kiedy przyjechałaś?
To też dobrze.
Ale boję się, że zapomnisz w ciągu tych sześciu tygodni,
więc napiszę ci tu małą przypominajkę.
NIE CHODŹ PO DRZEWACH
To cię nie powstrzyma, co?
Próbowałam.
Bądź grzeczna.
Wiatr we włosach, słone bryzgi smagające twarz,
a przed tobą tylko wodny bezkres.
Don? Dzwoni twój syn.
Powiedz, że oddzwonię.
2022, ODGAŁĘZIENIE CHRONOLOGII, CLEVELAND, OHIO
Powiedz szczerze. Jak ci się to widzi?
Sorry. Chyba wolę jednak motocross.
Ktoś kiedyś powiedział, że skuter wodny to motocykl człowieka myślącego.
Chcesz się poczuć jak Posejdon?
Wskakuj na tego potwora.
Nie, dziękuję.
W porządku.
Zadzwoń, jeśli zmienisz zdanie. Lub będziesz miał ochotę na pączka.
Świetnie te pączki, Dale.
Za żadne skarby nie będę
- jeździł w kasku po błocie. - Nareszcie.
Dzień dobry.
- Nawet nie chciał się przymierzyć. - Nie kumam tego.
- Ty tutaj? - Tak.
Codziennie oprócz niedziel od 9.00 do 17.00.
To koniec Agencji.
Chyba promocji? Nie, masz szczęście,
Zostały jeszcze dwie sztuki. Są na górze.
Nie pamiętasz mnie?
Pamiętam. Byłeś... Byłeś już u nas kiedyś, prawda?
Znów dzwoni twój syn.
Wybacz, samotny ojciec, moment.
- Mówiłem, oddzwonię. - To drugi syn.
Do niego też oddzwonię.
ROK 1994 ODGAŁĘZIENIE CHRONOLOGII
PASADENA, KALIFORNIA
Kontyngent Zartański.
Pierwszy raz widzę.
Dobra rzecz. Świetny autor.
Czytałem wszystko.
Będę musiała spróbować.
Pospiesz się. Zostało już tylko kilka.
Kod nie przechodzi.
Mogę zapłacić gotówką. Niepotrzebny mi paragon.
Tak, ale muszę nabić, bo...
Kupujesz to, co napisałeś?
Ty...
Nie wstawiaj nam swojej science-fiction na półki.
Fantastyka naukowa to szanowany i inspirujący gatunek.
Tu się nie sprzedaje.
W to, co ci powiem,
będzie ci trudno uwierzyć.
Oczywiście, że ci wierzę. To spełnienie marzeń.
Jedna z moich bohaterów ożył i zwraca się do mnie o pomoc.
Ten motyw pojawia się w Synach Yoren.
- Co to? - To tylko
moja najpopularniejsza książka.
Może znajdzie się tu egzemplarz.
SYNOWIE YOREN
Chwila.
Jesteś pisarzem?
- Tak. Science fiction. - Już po mnie.
Ale, choć trochę wstyd się przyznać,
na życie muszę zarabiać jako doktor fizyki teoretycznej na Caltechu.
Jesteś też naukowcem. Świetnie.
Ale chcę zrobić karierę jako pisarz.
Strasznie trudno się przebić... Popatrz na to.
Jest egzemplarz. Masz szczęście.
Możemy trzymać się tematu?
Jasne. Co chcesz osiągnąć?
Wrócić w przeszłość do momentu sprzed awarii Wrzeciona.
Nie da rady. To niemożliwe.
Ale nie poddawaj się.
Nie rozumiem, co powiedziałeś.
Podróżowałeś w czasie tam,
- gdzie czasu nie ma, tak? - Tak.
- To niemożliwe. - Wiem.
Teraz chcesz wrócić do miejsca, które już nie istnieje.
To równie niemożliwe. Z czego wynika, że może ci się udać.
Jasne. Znakomicie.
Tak. Logiczne.
- Tylko mało naukowe. - Ale dość fantastyczne.
Naucz się kontrolować te czasopoślizgi.
Nie mam na nie wpływu. Nie umiem
ich wywoływać. Są losowe.
Wątpię, w końcu trafiasz wciąż na ludzi,
który właśnie szukasz.
Poza tym jest postęp,
bo przemieszczasz się nie tylko w czasie,
ale i w przestrzeni.
Jakbyś był ulepszoną wersją jednego z tych waszych TemPadów.
Mówisz tak, jakby to było coś dobrego.
W nauce ważne jest „co” ' i „jak”.
A w literaturze kluczem jest „czemu”.
Czemu musisz wrócić?
Czemu muszę wrócić?
Powiem ci czemu.
Bo jeśli nie uda mi się uratować Agencji przed katastrofą,
to będziemy bezbronni
w obliczu tego, co nadchodzi.
Jeśli to jest powód, który pcha cię do działania,
przejmij nad nim kontrolę. Śmiało.
- Teraz? - Tak, po prostu to zrób.
W porządku.
- No to już. - Super.
Skoncentruj się na „czemu”.
- Musisz uratować AOC. - Dobra.
Musisz uratować AOC.
I co?
Staram się.
Może postaraj się bardziej.
Bardziej już nie mogę.
Chyba robisz coś nie tak,
bo mam wrażenie, że czasopoślizg jest tu kluczowy.
- Może skupmy się na nauce. - Dobra.
Czyli z tego równania wynika...
- Co to było? - Nauka.
Impulsy elektryczne nie inicjują czasopoślizgu.
Rany.
Ani wstrząs emocjonalny...
Zapomnijmy o czasopoślizgach, dobrze?
Jaka gałąź nauki pozwala
dotrzeć do miejsca, które nie istnieje?
- A może jednak istnieje? - Nie.
Zniknęło na moich oczach.
Ale mówiłeś, że podróżowałeś w czasie wewnątrz tej waszej Agencji, prawda?
W Sterowni Czasowej.
Może twój punkt w czasoprzestrzeni istnieje, tylko szukasz go
nie tam, gdzie trzeba.
Spróbujmy tak.
- Potrzymaj. - Okej.
Trzeba zebrać paczkę do kupy.
Niezbyt naukowe.
Z tego, co mówiłeś, każde z twoich przyjaciół
- ma Profil Czasowy, tak? - Tak.
Z tego wynika, że każda grupa ludzi
ma profil zbiorowy właściwy danemu momentowi.
Gdyby udało się ich zgromadzić w jednym miejscu,
ten profil da się odczytać.
To jakby współrzędne.
Dzięki którym namierzymy tamten moment.
- Nie. - Czemu?
Do tego byłby potrzebny jeden z waszych TemPadów.
A nie możesz go zbudować? Możesz zbudować.
Możliwe, ale bez wiedzy o zasadzie jego działania,
musiałbym go po prostu wynaleźć. Życia by mi nie starczyło.
INSTRUKCJA AOC
A gdybyś tę wiedzę miał?
- Co to? - Ty mi powiedz, napisałeś to.
- Tak? - Tak.
Leży na każdym biurku w Agencji.
A więc jednak wydam bestseller.
Poniekąd. Do roboty.
Jest to problem.
Panowie, wprowadzam nową zasadę.
Mówi ona, że każda zabawka znaleziona poza waszym pokojem
zostaje uznana za śmieć, jasne?
Złom.
Mam dość, że wracam do domu,
który wygląda jak wariatkowo po napadzie... Nadpalony?
Tak, nadpalony.
Jak to się stało?
Kevin, kto ci dał zapałki?
- Ukradłem. - Nie...
Dawaj. Proszę oddać.
Nie uciekaj. Kevin!
Sean, goń go! Szybko!
Jeśli nie spali domu, kupię ci pieska.
- Jazda. - I węża!
Potem pogadamy. Biegiem!
Małe zwycięstwa...
Dzień dobry.
- Dzień dobry. - Cześć.
Hej. A, byłeś wcześniej w sklepie.
- Zgadza się. - Mieszkasz w okolicy
czy mnie śledziłeś?
Nie. Po prostu jadę do...
Zauważyłem cię i...
Pomyślałem, że podejdę
i przeproszę, że tak nagle zniknąłem.
Czas mnie gonił.
Tak. Była mowa o promocji.
- O agencji. - Tak.
Nadal jesteś zainteresowany?
Bo mam coś...
Coś ci pokażę. Chodź.
Normalnie nie rozstałbym się z żadnym z tych skarbów.
Ale nie mam już żony, więc dwa mi niepotrzebne.
Zresztą potrzebuję kasy na dentystę, korepetytorów
i co tam jeszcze.
„Szczęśliwe zaślubiny formy i funkcji”.
Pięknie powiedziane.
Tak właśnie jest. Serce mi się kraje,
ale co robić?
Napijesz się czegoś? Może piwo?
Nie, dziękuję.
Nie przychodzę w sprawie skutera wodnego.
- To po co? - Posłuchaj.
Powiem coś, co trudno będzie ci zrozumieć, Mobius.
- Mobius? - Mobius, tak się nazywasz.
Wiesz...
- Pomyliłeś mnie z kimś. - Rzecz w tym, że nie.
Nazywasz się Mobius, a twoje miejsce jest w Agencji.
Naprawdę?
Poczekaj. Muszę tylko zajrzeć do...
- Spokojnie. - Nie chcę kłopotów.
- Jestem twoim przyjacielem. - Jasne. Ja twoim też.
Co? Tak szybko zbudowałeś TemPada?
18 miesięcy to nie tak szybko. Właściwie to 19.
Musiałem zrobić przerwę, jak wylali mnie z pracy i rzuciła mnie żona.
- Co teraz? - Co się dzieje?
Obiecuję, wszystko ci wytłumaczę.
Jak... Jak to zrobiłeś...
Rzeczywistość jest inna, niż sądzisz.
A to nie jest życie Mobiusa, którego znam.
Nie wiem, kogo znasz. Nie rozumiem.
- Znam cię z miejsca zwanego... - Nie znasz.
...Agencją Ochrony Chronostruktury.
Ocaliłeś mi życie, kiedy się tam zjawiłem.
Zobaczyłeś we mnie coś, czego ja sam nie widziałem.
Serio jesteś moim przyjacielem?
Tak.
A on to kto?
- Też jest przyjacielem? - Będzie.
- Czemu tego nie pamiętam? - Nie ma czasu na tłumaczenie.
Ale musisz mi pomóc ocalić Agencję.
Powiedziałeś mi kiedyś, że jest całym twoim światem.
Handluję skuterami, stary.
Wierz mi.
- A co z chłopcami? - Poradzą sobie.
Nie mogę ich zostawić.
- Jak to „poradzą sobie”? - Rozumiem cię. Słuchaj.
Patrz. Zawsze możesz do nich wrócić.
- A, byłeś wcześniej w sklepie. - Zgadza się.
Mieszkasz w okolicy czy śledziłeś mnie?
Mogę cię przenieść w dowolny punkt w czasie.
Będzie jak dawniej.
Chłopcy nie będą nic wiedzieć.
Ale ja będę wiedział.
Wszechświatu grozi niebezpieczeństwo.
- Nie obchodzi mnie to. - Twoim synom też.
Nie ocalę ich, jeśli mi nie pomożesz.
Nadal jesteś zainteresowany? Coś ci pokażę. Chodź.
Jak mnie nazywałeś?
Mobius.
W sumie spoko ksywa.
To zabrzmi dziwnie.
Jak się masz? Jestem Don.
W kosmosie znany jako Mobius.
Też się bawisz w to ratowanie...
Ten pokój jest bezpieczny?
- Chroni od czarnych dziur i... - Tak.
Okolica jest opuszczona. Dookoła żywej duszy.
To już wszyscy?
Nie.
Brakuje jednej osoby.
To zabrzmi dziwnie.
- Wiem, nie kojarzysz mnie. - Loki.
- Jasne, że kojarzę. - Jak to?
- Naprawdę? - A czemu nie?
Nikt inny nie kojarzył. Zresetowano ich...
Wiem. Byłam przy tym.
Przepraszam.
Nie tak wyobrażałem sobie tę scenę.
A czego się spodziewałeś po...
Do samochodu.
- Postawię ci drinka. - Dobra.
Świrus pragnie krwi.
Mobiusowi odebrano życie w Agencji.
B-15 i Ubiemu też. Casey trafił do pudła.
Nie pamiętają, kim są.
A przecież byli ważni.
Ale odzyskali prawdziwe życie.
To dobrze.
- Eric, możemy prosić? - Ale ilu ludzi,
gdyby miało wybór, wolałoby zostać?
Mobius mawiał, że Agencja to cały jego świat.
Odpowiadało mu to.
Czuł się potrzebny.
Ale nie on wybrał dla siebie tę rolę.
Tylko Ten, Który Trwa.
Ale teraz Mobius powinien mieć wybór, nie?
Wszyscy powinni go mieć.
Móc wrócić do AOC, jeśli chcą.
Chcesz wyrwać ludzi z ich świata
i pokazać im coś, czego już nie zapomną.
To ma być wybór?
Ale inaczej nie dostaną żadnego.
Bez ciebie nie mogę im go dać.
Nie rusza cię to?
Bo niby czemu?
Wszystko ułożyło się tak, jak chciałaś.
Resztę możesz olać.
- Egoistka z ciebie. - Pewnie, że tak.
Chcę mieć życie.
Chcę żyć.
To taki grzech, Loki?
Czego ty chcesz?
- Powstrzymać Tego, Który Trwa. - Źle. Jeszcze raz.
- Czego tak naprawdę chcesz? - Chcę ocalić to.
Wszystko. Cały świat.
To aż takie trudne? No nic, próbuj dalej.
- Chcę uratować Agencję. - Czemu?
- Chcę, żeby wróciła? - I?
- Czego chcesz? - Odzyskać przyjaciół.
Dwa burbony.
Doskonały wybór, Sylvie.
Chcę odzyskać przyjaciół.
Nie chcę być sam.
Widzisz? Oboje jesteśmy egoistami.
Na zdrowie.
Wiem, że to trudne.
Ale twoi przyjaciele są wreszcie sobą.
Tylko że bez nich...
Co ze mną?
Teraz każdy pisze własną historię.
Zacznij swoją.
Długo to jeszcze potrwa?
Niektórym z nas się spieszy.
Spokojnie. Wrócisz do chwili, którą opuściłeś.
Tak?
Ten gadżet przerzuci mnie, gdzie chcę?
W tej czasoprzestrzeni.
- Do parku? - Tak.
- Nad Wielki Kanion? - Tak.
Do skarbca banku?
Lubisz sporty wodne?
- Pływanie? - Najlepiej nowoczesnym skuterem.
Jestem z miasta. Rzadko mam okazję.
Jeśli mieszkasz nad rzeką, to ciekawy sposób na dojazd do pracy.
Może też być staw. To świetny relaks.
Zapominasz o wszystkim.
- Będę pamiętać. - No.
Mamy korzystny system ratalny.
Skoro musimy czekać,
pożyczyłbym go na chwilę.
Nie ma co.
Wracajcie do domów.
- Hej, Lyle. - Jak się masz, jedyna stała klientko?
Dobrze. Wracasz czasem do domu?
Tu mi lepiej.
Dziś przyda mi się towarzystwo.
- Ciężki dzień? - Bywały lepsze.
To mam coś dla ciebie.
To...
Albo uleczy cię ze wszystkiego, albo bardzo ci zaszkodzi.
Powinieneś popracować nad marketingiem. Dzięki.
Sylvie!
Zjawiłeś się i powiedziałeś, że musimy ratować świat.
A teraz nagle okazuje się, że nie?
Przepraszam.
Pomyliłem się.
Tak naprawdę chodziło o moje potrzeby.
Wracaj do synów.
Ale mówiłeś, że coś im groziło.
- Teraz już nie? - Wracajcie po prostu
do swojego życia. Na swoje miejsce.
Muszę wracać dokładnie tam, gdzie byłem?
- A Agencja? - Agencja.
Nie jest wam potrzebna.
Dacie sobie radę bez niej.
Nieprawda.
Wszystko się rozpada.
Gałęzie obumierają.
- Co to znaczy? - Nie wiem.
Nie wiem, co się dzieje, ale musimy coś zrobić.
Cofnijmy się.
Możemy zapobiec zniszczeniu Wrzeciona.
Ubi, jesteśmy wszyscy na miejscu.
Długopisy...
Mamy wszystkie długopisy.
Kubek, współrzędne.
Najpierw musimy odczytać nasz Profil Czasowy
wszystkich obecnych na TemPadzie...
- Gdzie on jest? - Ej.
Ja nie wziąłem.
Możesz obrobić wszystkie banki świata, ale jak skończymy.
Teraz TemPad jest potrzebny.
Fajnie. Tylko że ja go nie mam.
Co robimy?
A więc był to problem literacki.
Nie. Muszę wracać do moich chłopców.
To koniec?
My...
Nie ma dokąd uciec.
Nie!
- A więc był to problem literacki. - Wszystko się rozpada.
Nie. Muszę wracać do moich chłopców.
To taki grzech?
- Gdybym mógł trafić gdziekolwiek... - Wyglądałam na szczęśliwą.
- Tam, skąd faktycznie jestem. - Agencja...
Czy być Lokim znaczy zawsze przegrywać? Klęska leży w naszej naturze?
Nie ma dokąd uciec.
Nieprawda.
Wszystko się rozpada.
Gałęzie obumierają.
- Co to znaczy? - Nie wiem.
Nie wiem, co się dzieje, ale musimy coś zrobić.
- Udało mi się. - Co?
- Udało się. - Ale co?
Mam kontrolę.
Umiesz kontrolować czasopoślizgi.
Tak.
Nie chodzi o to gdzie, kiedy czy dlaczego.
Chodzi o to kto.
Napiszę tę historię od nowa.
Zginąłeś. Wrzuć monetę, przegrywie!
Napisy: Kuba Wecsile