ERYK KUTR JR
SRUT 66
NOTARIUSZ – GRA!
Hej, Judy.
Łatwo ci mówić.
A tobie co? Wysypało cię?
Tata znów ci kazał spędzić weekend na wysypisku?
Nie, chodzi o to, Alanis, że jest wiosna.
O tej porze roku Jude powinna cała buzować.
Wiesz, miłość i złość,
całowanie i rzucanie, macanko i spadanko.
Jasne. Powinnaś całować się w porcie i szlajać do 22.00.
Oczywista ździro-wistość.
Ale tkwię na bezrybiu bez chłopako-pochodnych przynęt.
Przeanalizowałyśmy wczoraj z przyjaciółkami chłopaków w roczniku.
Nie czuję mięty do żadnego.
O nie. To nagły wypadek.
Wiem. Jestem cała nasrożona.
Nie tylko jest wiosna, ale też pełnia.
A adwokat od szkód osobowych, Jeremy Crash, ma nowy billboard.
Wiesz, co do niego czuję.
Nadęty seks symbol chwalący się, że się tobą zajmie.
„Udowodnij to, Jeremy”.
Śnieg topnieje i wszędzie widzę kłody.
- A wiesz, jak wyglądają kłody. - Wiem.
- Jak penisy. - Mówię, że wiem.
Nie chcę nawet romantyczności. Szukam ładnej buźki i złego charakterku.
Poczułaś suczą chuć i nie ma mięsistych kości do obgryzienia.
Właśnie. Pięknie to ujęłaś.
Może czas zamrozić jaja i skupić się na karierze.
Nie tak szybko.
Poliż się z jakimś młodym, ponurym przywłoką.
Wypróbuj przystanek koło więzienia lub nagrody Grammy.
Trąba! Jutro dokują statki rejsowe.
Są pełne irytujących dorosłych.
Bywa, że zwożą irytujących nastoletnich synów na ferie.
Tak! Mięsiste kości.
Są na statkach. Pędem do nich!
A to co, ciociu Dirt? Oczyszczasz się mlekiem Goop?
Raz spróbowałem. Prawie umarłem, ale skóra promieniała.
Nie, idioto. Chcę naciągnąć noobów rejsowych, aby zapłacili mi fortunę
za szklankę prawdziwego mleka łosia z Alaski.
Wystarczy zmieszać ludzkie włosy z krowim mlekiem i bum!
Jakiś jełop z Delaware wybuli za to 20.
Ten worek na śmieci jest pełen...
Ściętych ludzkich włosów z salonu Yolandy.
Zazwyczaj je wyrzuca. Uwierzycie? Co za marnotrawstwo.
Wraz z Hamem będziemy stażystami kanciarzami.
Nic nie zarobimy, ale pozwoli nam to poznać biznes.
Zwyczajowo kazałbym wam nie pomagać ciotce kantować ludzi,
ale daleko klientom statków rejsowych do ludzi.
W temacie statków, to nie twój wielki dzień?
W rzeczy samej. Mam się spotkać z internetowym kumplem, @Rybak1!
w Tawernie Paluch w Białym Puchu.
Chyba że opóźnią go opasłe świnie wodne.
Może nawet zaskoczę go w doku!
Uwielbiam, gdy niespodzianka uprzedza plany.
Typu wpadnięcie na dentystę na targu tuż przed umówioną wizytą.
Zacieśniliśmy więzi dzięki miłości do węzłów,
niuansów prawa morskiego
i – rzecz jasna – do dyndania nogami z promenady.
Też dynda? Istny skarb.
- Dzień dobry, Judy. - Tak, tak. Pędzę.
Mam napięty grafik, aby wyrwać dupę.
Po raz pierwszy poczułam do niej szacunek.
Gdzie są chłopacy?
Proszę wybaczyć.
To jest cześć. No, cześć.
Czy też dzień dobry. Cześć.
Hej, jestem Graham. Przypłynąłem z rodziną.
Pierwszy raz cię widzę.
Czy ty i twoja rodzina płyniecie w ładowni z kurczakami?
Nie, jestem z Lone Moose.
Fascynujące. Czy to miasto należy do twojej rodziny?
Nie, tylko tu mieszkamy.
Gdzie nabędę egzemplarz Kwartalnika Bogaty Panicz?
Jest tam mój szermierczy partner i zżera mnie zazdrość.
Rety, nie cierpię tej osoby, ale jest też ciachem,
a te dwie rzeczy o dziwo ze sobą współgrają.
- Oprowadzić cię? - Jasne.
Widzimy się za godzinę, gdy znajdę i spalę czasopismo kolegi.
Pokazałabyś mi lokalne banki.
Mamy tylko jeden, ale przy spożywczym jest bankomat.
Spożywczy?
Chętnie odkryję, co to jest.
Widzisz Rybaka1!, tato?
Jego kuter rybacki zwie się Mroźna Księżniczka,
ale nie widzę go przez paradę pływających kasyn.
Co za kapitan przyjąłby pracę na statku rejsowym?
Ktoś efekciarski i kiczowaty.
Na Boga! Te okręty rejsowe powinny ustąpić kutrom.
Niepotrzebna nam bis z Masakry w Lone Moose 1997 roku.
Tyle osób zginęło.
Nikt nie zginął, ale ktoś mógł.
A Śmiertelny Cug Klifu Śmierci z 2002
i Rzeź w Sewardzie z 2009?
Były dość zabójcze, nie?
Technicznie rzecz biorąc – nie. Uczestnicy wyszli bez szwanku.
Tylko dlatego że kutry ustąpiły z drogi tym szajso-łajbom.
Zobacz. Nadpływa olbrzymi. Ale będzie głupio.
Przynajmniej ten kapitan rejsowy wpływa normalnie bez holownika.
Jak zwał się statek twojego kolegi?
- Mroźna Księżniczka. A co? Widzisz ją? - Żebyś wiedział.
Gdzie? Ten nabity hipopotam zasłania mi widok.
Ten hipopotam to Mroźna Księżniczka.
Nie, to wykluczone.
Mój przyjaciel to mój wróg?
Apteka Lone Leki
Potrzebna kredka, która ogłosi wszem i wobec,
że dla mnie rozpusta to mus w Lone Moose.
- Wybacz. - Ja przepraszam.
- Masz. - Dzięki.
Konturówka służy mi za ołówek, gdy rysuję,
ale zgubiłem moją za burtą rejsu.
Mają też zwykłe ołówki tam...
Tworzę sztukę o feminizmie, dlatego stosuję kosmetyki.
To komentarz do komentarza.
Mogę ci to wyjaśnić.
Ten mądrala, który uważa, że wynalazł sztukę, jest straszny,
ale jest też ciachem i czuję to w lędźwiach.
Szukasz towarzystwa, marynarzu?
Odcinam się od świata na godzinę dziennie, by o coś obwiniać rodziców.
Potem jestem wolny.
Super. Widzimy się po południu w dokach.
Spoko. Tak.
Jeśli nie przytłoczy mnie ciężar świata, pewnie się zobaczymy.
O nie! Nadęty ciacho mnie rozkojarzył
i zapomniałam o randce z drugim nadętym ciachem.
Moje cyce już tego nie ogarniają.
Wezwę wsparcie. Choćby po to, by przestać mówić do siebie.
- Co? - Nic! Pilnuj własnego nosa, Vero.
Dostałam wiadomość SOS z siedmioma emotkami serca i taką miną.
Chodziło o alarm miłosny?
Tak! Moje wygłodniałe hormony namieszały mi we łbie.
Mam randki z dwoma równie seksownymi i nieznośnymi facetami.
Mam je odwołać?
A może uciekać?
Spokojnie. Nie ma nic złego w podsycaniu dwóch płomieni naraz.
Przed Wolfem byłam aktywna na apkach.
Zostałam ekspertką od rotacji draniami.
Nauczę cię, jak żonglować dwoma gośćmi naraz.
Tak. Dwójka chłopaków zwiększa szanse na mokre lizanko i bara-bara na strychu.
Potrzebuję tego. Nie przesadzam. Inaczej pewnie umrę!
Znam to. Na początek: Z.M.K.
Zapytaj o Masło do Kakao?
Nie. Skąd...
Zawsze Mów Kochanie.
Od tej pory ci chłopacy nie mają imion.
Mów do nich „kochanie”, aby uniknąć pomyłek.
Lub „słodziak”, ale to chyba ponad twe siły.
Odpada. Wiszę nad krawędzią.
Zatem „kochanie”!
ŚWIEŻE MLEKO Z ŁOSIA
Łosiowe mleko! Woda słodziutka z sutka!
The Rock to pije i nieźle mu służy.
Jeśli łosiątkowi służy, to tobie też.
Co powiesz, Sharon? Spróbowałbym lokalnego kolorytu.
Pewnie bosko wpłynie na mój biom jelitowy.
No jasne. Biom jelitowy, biom odbytowy. Biodom Pauly'ego Shore'a.
Widzieliście ten film? Dzieciak ma wystrzałowe poczucie humoru.
Mam alergię na krowie mleko. Mogę to pić?
Jasne.
Prawdziwy włos łosia. Niebywałe.
TAWERNA
To zapewne on. Rybak1!
Wspominał o szaliku w paski.
Idealna okazja, aby po prostu go zostawić i latami rozważać, co by było gdyby.
Od tygodni nawijasz o spotkaniu z nim.
Mówiłeś, cytuję: „Czuję, że poznałem bosmana mej duszy”.
Wtedy nie wiedziałem, że jest kapitanem statku rejsowego.
A oni nie sterują finezyjnie.
Wciskają przyciski „stop”, „naprzód” i „ogłoś czas na bufet”.
Takie morskie koła treningowe. Są pozerami.
Nie mówię, że masz podtrzymać przyjaźń na wieki,
ale możesz się przywitać.
Odpada. Zalęgli się tam kapitanowie rejsów. Skazili lokal.
- Osz, idzie Londra. Przestań gadać. - Milczałem.
Hejka. Wpadłam zjeść papryczki jalapeño.
Kapitanowie rejsów lepiej niech ze mną nie zaczynają.
Tak, paskudy z nich. A fuj.
Dzięki Bogu, nie zapytała, co tu robię.
A tak swoją drogą, co tu robisz?
Szydzę z tego faceta przez okno.
Spójrz na jego głupiutkie rzeczy.
A to dobre.
Widzisz? Kapitanowie statków rejsowych i kutrów się nie dogadują.
Nie oglądałeś nigdy miniserialu BBC Duma i uprzedzenie
z Colinem Firthem?
Albo filmu Duma i uprzedzenie Joe Wrighta z Matthew Macfadyenem?
Oczywiście. Judy kazała mi je obejrzeć po 20 razy.
A gdyby Lizzie Bennet nie poszła do posiadłości,
aby sprawdzić zdrowie siostry,
bo do szpiku kości nie znosiła pana Darcy’ego?
Racja. Sytuacja jest analogiczna.
Szym-szama-siur.
Załóż buty i podwiń sukienkę.
Jane Bennet cię potrzebuje.
Podsumujmy. Kluczowy element rotacji draniami?
Bądź czujna i flirtuj.
Dasz radę.
Idź i uczyń mnie dumną.
MUZEUM PIENIĄDZA
Hej, kochanie. Do muzeum?
Mają monetę, na której Waszyngton niechcąco mruga.
Nigdy nie widziałem monety.
Niech no tylko powiem chłopakom ze szkoły.
Daj mi chwilę. Skoczę do łazienki.
W innym budynku,
abyś nie słyszał, jak sikam.
Niczym matka.
Twoje pysio prosi się o łosia.
Widzicie, jak tamta szybko śmiga? Piła już mleko łosia.
Daje kopa.
Tu uważane jest za źródło młodości.
Ham, powiedz im, ile masz lat.
Siedem... dziesiąt dziewięć.
A ja 20. Działa w dwie strony.
A morze kawa?
Cześć, kochanie. Jak tam?
Strasznie cierpię.
Bosko, bosko. Dziś jest tu otwarta scena.
Santiago Carpaccio wygłosi nowy sonet.
„Bocianie rozstaje”. To o jego drodze ku płodności.
Brzmi duchowo.
Niczego już jej nie nauczę.
Nie, nie dam rady.
- Ale... - Nie!
Mogę w czymś pomóc?
Przedstawiam panu mojego ojca i twego internetowego druha,
kapitana Beefa Tenderloina Tobina z Potężnej Kathleen.
Coś tu nie...
Kapitan Tobin, z którym rozmawiałem, dowodzi statkiem rejsowym.
- Odwołaj to! - Tato, uspokój się.
Kapitan się pomylił.
Był inteligentny, z klasą
i miał rozległą wiedzę o portach głębokowodnych wybrzeży
krajowych i zagranicznych.
Wchodzi w grę tylko kapitan okrętu rejsowego.
Osoba, z którą rozmawiałem, dosłownie nazywała siebie: „Rybak1!”.
No tak. „Rybak” to w końcu moje nazwisko.
Kapitan Cornelius Jazzy Rybak.
Ewidentnie błędem było przyjście tu, więc żegnam.
Patrzcie, złapałem kokosową krewetkę w zacisk San Diego.
- Bzdura. To węzeł Bimini. - Bzdura. To węzeł Bimini.
No, no, no. Coś się zawiązało.
Być może za szybko cię osądziłem.
Niczym Lizzie pana Darcy’ego na balu.
Jeśli nie jesteś uwiązany, może oprowadziłbym cię po statku.
Gdybyśmy wtedy cofnęli się do naszej rozmowy online o punktualności,
chyba zniosę mały obchód.
- Cudownie. - Należałoby wyjść oddzielnie.
Zgoda. Bo ludzie wezmą nas na języki.
Spędzam czas z tobą Ale to w sumie tajemnica
Tak, dobrze się bawimy
Ale lepiej bądźmy cicho
Bo działamy dość podstępnie
Spędzam czas z tobą Przy tym bardzo dyskretnie
Spędzam też czas z tym
GDY ZĘBY BYŁY PIENIĘDZMI
Lubię spędzać czas z tobą
Ale nie. Nie! Mówiłam, że cicho sza.
Wyluzuj! Wyluzuj.
- Po cichu spędzam z tobą czas - Tak
ROŻKI LODOWE
Przemiła wycieczka. Wybacz, że oceniłem cię pochopnie.
Nie chodzi o nic osobistego, tylko o...
Incydenty Pierwszeństwa 1997, 2002 i 2009. Wiem. Zmieniły wszystko.
- Tylu martwych. - Nikt nie zmarł, ale zgoda.
Przyznam, że mi podobni bywają dość efekciarscy,
ale od lat jestem kapitanem okrętów rejsowych.
Nauczyło mnie to,
że wznosząca się fala podnosi wszystkich kapitanów okrętów.
Podzielam tę filozofię.
Właśnie tu Lizzie uświadomiła sobie,
że pan Darcy opłacił posag Lydii, aby Wickham ją poślubił.
- Myślisz, że nie wiem? - Moment.
Wiem, jak idealnie zakończyć to popołudnie.
Czekajcie. Wracam w try miga!
- Londro. - Hej! Właśnie wysłałam ci esemesa.
Bosko, bosko, bosko.
Grupa kapitanów spotyka się u mnie na łodzi,
aby szydzić z odpływających rejso-frajerów.
Będzie wyskokowa lemoniada i ice tea.
Może być głośno. Piszesz się?
No jasne.
Nie cierpię rejsów i ich kapitanów.
Fuj! Rzyg!
Są najgorsi.
Kapitanowie rejsowi? A fe!
Corneliusie Jazzy, słyszałeś to?
- Nie... - Nie kłopocz się.
Jesteśmy naturalnymi wrogami. Ale usłyszenie tego na głos
po takim czasie, a dokładnie po 208 minutach, zabolało.
Tak mi przykro.
Weź rożek.
Pasuje do ciebie.
Jest zimny.
Idź do niego. Napraw to.
Zostanę i spróbuję uratować ulicznego rożka.
Trochę żwiru w lodzie.
Dam radę rozgryźć.
Rety. Nie miałem pojęcia, że bezdzietny mężczyzna w średnim wieku
może tyle przechodzić.
Daje do myślenia.
Chętnie opowiem ci o moich uczuciach.
- Dobra. - Może kolacja?
Wiadomo, kochanie. Na razie. Pa, pa, cześć.
Zadzwoniłem do swojego asystenta, a on do asystenta mego ojca.
Mam zgodę, by zostać na brzegu jeszcze kilka godzin.
- Cudownie. - Przelali mi 2000 dolarów.
To może kolacja?
Macie tu restauracje?
Jasne. Z reguły jem miskę karmy na podłodze,
ale mogę spróbować.
Super. To do wieczora.
Honeybee. Missy Elliott miała rację.
Zadziałałam i było warto...
Położyłaś, co miałaś, obróciłaś i odwróciłaś?
Jeszcze nie, ale po to jest kolacja...
Rety.
Przepraszam. Wiesz, czy są tu rękawice pracownicze?
Do tych rąk?
Mamma Mia 2! Here We Go Again.
Tak, powinni mieć.
Jesteś jakimś brudnym robotnikiem?
Pracuję w maszynowni Rejsu Króla Tundry.
Mam tylko 17 lat,
ale zdiagnozowano mnie jako zbyt twardego do liceum.
Pracuję rękoma.
Tymi pięknym, połamanymi rękoma.
Rety. Idealnie.
Robisz coś na kolację?
Daj na łuszczycę, skarbie. Zaufaj mi.
Moczę w tym codziennie nogi. Teraz robię szpagat.
Złe wieści. Kończą się włosy.
Może daję za dużo gałek do kubków.
To pomaga sprzedawać. Jest idealnie.
Całe szczęście, wiem, jak uzupełnić zapasy.
O nie.
Tak to jest być stażystą. Dałem z siebie więcej, niż chciałem.
Będzie to tego warte, gdy awansuję na zawodowego kanciarza.
Proszę o pozwolenie na dyndanie nogami.
Odmawiam.
Kapitan okrętu rejsowego i kutra nigdy nie mieli być przyjaciółmi.
Świat tego nie pojmie.
Zapewne masz rację.
- Nie zapomnę tego dnia. - Ani ja.
Chyba pójdę już do łodzi przyjaciółki,
aby ponabijać się z was.
Muszę uczynić to samo z moimi przyjaciółmi, kapitanami.
Zbieramy się w barze Kawiorowe Sny na Księżniczce.
Nasz łabędzi śpiew przed odpłynięciem.
Będę myśleć o tobie, gdy zobaczę węzeł Bimini.
Albo kogoś źle ubranego.
Wtedy rzekłam: „Przynajmniej nie jedzie ode mnie jacuzzi”.
Beef, nie słyszałeś, jak zjechałam kapitana rejsowego?
Beef?
Nie, słyszałem.
To was rozwali! Ivan ma dużo zgniłych, rybich odpadów.
Chciał zakraść się na statek rejsowy
i spuścić to z ich krętaśnej zjeżdżalni.
Ale to okręt kapitana Rybaka.
Kogo?
Kapitana Rybaka. Wiem o nim, bo go nie lubię.
Powinniśmy zrobić to ze zjeżdżalnią.
Beef, weź swój zabytkowy trójząb.
Przebijemy maskotkę Mroźnej Księżniczki, Księżniczkę Mróz!
- Cóż... - Tak!
Pokażmy tym bogatym palantom, kto ma pierwszeństwo.
O, kapitanie. Mój kapitanie.
Mroźna Księżniczka
Przekłuj Księżniczkę, Beef, my spuścimy odpadki.
Oczywiście.
Dalej, zrób to. Na co czekasz?
Przebij!
Wznosząca się fala podnosi wszystkich kapitanów okrętów.
Co się ociągasz? Zostawisz kloca na leżaku?
Jestem gotowy!
Nie! Nie zostawię kloca przyjacielowi.
Tak jest. Kapitan tego okrętu, Cornelius Jazzy Fisher,
to mój przyjaciel.
- Przyjaciel? Co... - Tak.
Okręt ma duży, nie skłamię. Ale serce również.
Niesłusznie ukrywałem naszą przyjaźń, więc pobiegnę do niego.
KAWJOROWE SNY
- Opaska, proszę pana. - Nie mam opaski na dłoni.
Ale wasz kapitan oplótł mi serce.
Trzeba było mówić od razu. Proszę.
Mówiłem od razu, ale dziękuję.
- Tak, mówiłeś. Mój błąd. - Nie ma sprawy.
Postaram się wyrażać jaśniej.
- Wyzwaniem... - Mogę dalej biec do przyjaciela?
Ależ oczywiście.
Brawo, Greg.
Hej, Judy. Przygotuję cię na ostatni etap.
Ale będziesz ze mnie dumna!
Zaplanowałam trzy randki w restauracji.
Trzy? Nie.
Moje zasady działają przy dwóch.
Muszę to zrobić!
Mam tam trzy mięsiste kości i mamuśka jest głodna!
Trzy randki w jednej dużej sali? Nauka nie ogarnia tego.
Potrzebuję tego!
Wiesz co? Aż się ciebie boję.
Wejdź tam i zrób, co musisz.
Dobry wieczór.
Szukam kapitana Rybaka.
A kim pan jest?
Beef Tobin, kapitan kutra rybackiego.
To spotkanie kapitanów statków rejsowych. Poczłap do swojej strony doków
i napij się kubka rybich odpadów.
Wycofaj się, kapitanie Tennille.
Proszę tak nie przemawiać do mojego przyjaciela.
Co?
Znaleźliśmy Romeo i „Rejs-ulię”.
Greg wpuszcza tu każdego? Nie ma żadnej ochrony?
Dobrze już, uspokójmy się.
Po co kontynuować ów zatarg?
Pomówmy jak racjonalni zawodowi marynarze...
- Kawior? - Kto... Odpadki?
Bitwa na kawior!
- Wszyscy na pozycje. - Dajemy.
- Hej! - Ojej.
Kłamcy! Cały dzień spędziłam w ubikacji z rozwolnieniem laktozowym!
Musiałem tam stać i w kółko dawać jej papier toaletowy.
Musiałeś?
Nie zwiedziliśmy miasta.
Nie ma czego oglądać.
To nie jest mleko łosia. Oddajcie pieniądze!
Łapcie, co dacie radę, i w nogi!
Rosyjska Restauracja
Bosko. Mają jedzenie.
Pójdę do restauracji się odświeżyć,
bo jestem nieświeża.
- Cześć, kochanie. - Hej.
- Kupiłem ci to. Droga rzecz. - O rety.
Słodki jesteś. Ale straszny tu przeciąg, prawda?
Poproszę kelnera o inne miejsce. Dobra, Tyler?
Kto? Już jej nie ma.
Rayne!
Gotowy na deser?
Dopiero usiedliśmy.
Ale mają tu duży przerób, Graham. To jest Judy!
To jest Tyler. To jest kochanie. Muszę zmykać!
Nie możemy zamienić stołów.
Mieliśmy zamienić stoły?
Skąd masz bukiecik?
Zabawne, co? Zaraz wracam.
Fajny ten nowy stół.
Dlaczego kucasz pod stołem? Ukrywasz się przed swoją służbą?
Mogę wyjaśnić.
Wyjaśnienie to...
Jestem na randce z całą waszą trójką.
No tak. Też jestem na dwóch randkach. Z tobą i z nią.
- Hej, Kima. - Hej, Judy.
Jestem tu z nim, nim i nim.
Też jestem tu z nim, tobą, nimi i nią.
- Super. Zacznę się całować. Pasuje wam? - Tak.
I tak każdej wiosny.
Mateo, przynieś wąż!
Chyba mieliśmy rację. Nie możemy się przyjaźnić.
Chyba nie.
Może się jeszcze kiedyś zobaczymy.
W tym życiu lub następnym.
Lub za półtora miesiąca, gdy Mroźna Księżniczka znów tu zacumuje.
No i online. Cały czas.
Wiadomo, kolego.
Hej. Złapali was?
- Jeszcze nie! - Podłóż jednemu nogę, jakbyś mógł!
Postaram się. Do zobaczenia w domu.
Jeremy Crash Seksowną dupcię masz
To adwokat od szkód A ja czuję seksualny głód
Kiedy mijam jego billboard Moje ciało robi bip
Chcę wnieść do niego sprawę
Niech mnie walnie twój jeep
Ma obowiązek prawny Przeanalizować Judy
ZNAJDZIE SKARB
Adwokat od szkód A ja czuję seksualny głód
Pozwalam ci podejść do ławy tego sądu
Liczę na brak sprzeciwu Gdy pocałuję po francusku
Napisy: Przemysław Stępień
Jeremy Crash Seksowną dupcię masz