Potężna Kathleen KARA$BLANCA
NA PIERDA, NIE! NOTARIUSZ – GRA!
...Rose tylko udawała głupią, choć była manipulatorską żmiją,
więc wybrałam Dorothy na swoją Złotkę.
- Judy. - Co?
Zasypianie podczas rankingu Złotek jest niegrzeczne.
Wybacz, Alanis, że się zdrzemnęłam,
ale w środku lata niebo Alaski jest ciemne bardzo krótko.
Jest druga rano i robię, co mogę.
Chętnie posłucham więcej o rankingu Złotek. Baza.
Ale przyszłam tu pogadać o mnie,
a czas mija.
No tak.
To dla ciebie ciężki okres w roku.
Przesilenie letnie ogółem uważa się za święty czas
dla matek i córek.
A matki i córki w Lone Moose organizują duży turniej softballowy.
Możesz czuć się wykluczona.
Sporo domysłów jak na wymyśloną przyjaciółkę.
Może pragnę zagrać w softball z mamą i zaliczyć przechwyt matki z córką.
- Ale nie o tym chciałam pogadać. - No to wal.
Wiesz, że wywieszam swoje malarstwo na ścianie
przed łazienkami U Maude.
Sprzedałam już 15 obrazów.
Pękam z dumy!
Nawet mnie nie ruszają już sprawy matka – córka,
bo, jak widać, rozkwitam.
Nie dziwię się, Judy.
Krwawiące serce pomaga tworzyć mocną sztukę.
„Head Over Feet” powstała,
bo moja fretka Devon utknęła w puszce pringlesów i zdechła.
Judy, pobudka. Nie spadnij z dachu.
Dobra, wchodzę.
No i poszła...
Cóż, musi wystarczyć.
Ależ śliczna bestia!
Moi drodzy, Pan Kapusta wyrósł nam jędrny i krzepki.
Przy nim Niesamowity Hulk to niesamowita kupka śmieci.
Ten gigant o gęstych liściach wygra
Przesileniową Paradę Największych Warzyw!
Jeszcze tylko kilka dni. Wezmę wartę przycinaniową.
Płot ufortyfikowałem na amen.
Tato, pożyczyłbym agregat,
bo chciałbym tu podpiąć 2000 woltów.
Ja i Ham czytaliśmy lub puszczaliśmy kapuście muzykę,
bo według badań pomaga to w rozwoju, ale czas wejść na następny poziom z ASMR.
Wsłuchaj się w glebę. W jej mule rozbrzmiewa pomruk życia.
Cudownie. Podziwiam oddanie tej ekipy.
Tato, zanim wejdziemy, mogę go pocałować?
Oczywiście, synu.
U MAUDE
- Mam kolejny obraz dla ciebie, Maude. - Znów morowy.
Dobrze użyty zwrot?
- Nie. - No cóż.
Wpadniesz na turniej softballowy matek i córek?
Rebeccę i Susannę Peterson złapano na przerabianiu kijów.
Dostały dożywotni zakaz, każdy może wygrać.
Nie idę.
Te rozrywki matki z córką o tej porze roku to...
chyba lekka przesada.
Jasne, matki mają córki, a córki matki. Nuda.
Ja chcę wiedzieć, kto skupuje te obrazy.
Chętnie poznam swój fandom.
Jedna osoba kupiła wszystkie.
Serio? Kto taki?
Nie wiem, ale zawsze nosi wielki całun.
Dziwne.
- Przytłoczył panią obraz? - Nie, małże na śniadanie.
Muszę iść. Z drogi.
Jerry, tutaj. Gotowy, by docenić powolne rzuty matek i córek?
Jasne, że tak. Dobrze jest wrócić na stadion.
Tęsknię za meczami naszej drużyny, Fresno Frykasów.
I za jedzeniem frykasów na trybunach aż do nudności!
Właśnie. Nie chcę być oblechem i wiem, że to niemożliwe,
ale jestem pewien, że raz wydaliłem hot doga w całości.
Trudno było nie usłyszeć, bo aktywnie podsłuchiwałem.
Nie sprzedają tu hot dogów.
Co? Zero frykasów? Jakiś koszmar.
Jeśli wolna gotówka na frykasy świerzbi was po kieszeniach,
mam specjalną ofertę na coś fajnego.
Uwielbiam te durne, wielkie palce. Wezmę dwa.
Ale macie po dwie dłonie.
Facet się nie myli, HB.
Ojej, chyba omija mnie coś łapy warte,
bo macie w dechę piankowe paluchy.
O tak. Frajda na całego.
Można pokazywać z emfazą, udawać dłubanie w nosie.
Być może nigdy ich nie zdejmę.
Serio? Możliwe, że swoich też nie zdejmę.
Uatrakcyjnimy to?
- O nie. Lepiej tego nie róbmy. - Czego?
Jako dziecko Honeybee robiła ze mną głupie zakłady
i zawsze wygrywała.
Nie zawsze. Najdłużej jadłeś same pikle.
Skończyło się to niedoborem witamin
i straciłem wzrok na 42 godziny.
Skoro uważasz, że zakłady są głupie, zdejmij od razu piankowe paluchy.
Nie, to ty je zdejmij.
Nigdy. Macie mnie z nimi pochować. Mają tak wystawać z ziemi.
Niech każdy wie, że rządzę, będąc trupem.
Judy. Sprzedałam nowy obraz. Dosłownie przed chwilą.
Ten sam fan.
Możesz mi coś jeszcze powiedzieć o tej osobie?
To chyba kobieta, a kiedy płaci,
śmignęły mi litery RBG wytatuowane na nadgarstku.
Czyżby Ruth Bader Ginsburg?
Albo Rhonda Balony Grundelman ze sklepu z balonami w Klifie Śmierci?
Każda z nich to obrazoburczyni.
Jej auto miało naklejkę:
„Jeśli nie podoba ci się moja jazda, sprawdź swój seksizm”.
Moje obrazy uwielbia feministka?
Znajdę cię, duchowa siostro.
Dać ci twoje 15 dolców czy...
Tak, ale jeszcze chwilę pogapię się tęsknie przez okno.
Będziesz śledzić tę tajemniczą nabywczynię?
Nie chcę ograniczać twojej kreatywności, ale w tym wypadku bardzo chcę.
Muszę ją poznać.
To miła myśl, że dorosła kobieta ceni moje obrazy.
Moja mama interesowała się tylko moją sztuką,
gdy kazała mi gryzmolić po rachunkach,
aby urzec kelnerów przed wyjściem bez płacenia.
To nie jest związane
z softballem matek i córek w czasie przesilenia?
Alanis, nie mam nawet czasu myśleć
o łapaniu piłki rzuconej przez matkę.
Jestem zbyt zajęta przewrotem w świecie sztuki Lone Moose.
Dobra, tylko...
Słodkich snów. Idę się przespać. Jutro się na nią zaczaję.
- Tato, podwiózłbyś mnie do Maude? - Nic z tego. To czas kąpieli kapusty.
Oki. To zapytam Hama lub Wolfa.
Wolf, Ham, gdzie jesteście?
Postrzelono mnie.
Och nie. Mój mąż, Abraham Lincoln.
Możecie mnie podwieźć do miasta?
Błagam, nie przeszkadzaj!
Ćwiczymy historyczne przedstawienie dla kapusty.
Jest tu Honeybee?
Poszła z Jerrym na kręgle.
Liczy, że zdejmie piankowe paluchy.
O Boże!
To wezmę jedynego ubera, bo nikt nie ma dla mnie czasu.
Weź się rozejrzyj. Właśnie mnie postrzelono w teatrze.
Maude, muszę poznać tę tajemniczą nabywczynię
skupującą moje obrazy.
Posiedzę tu, aż się znów pokaże. Wtedy jej nie ominę.
- Właśnie się minęłyście. - O nie.
Kurka. Kyle, potrzebuję hulajnogi.
Co moje, to twoje, ziomalko.
Wróć z pełnym bakiem.
- To elektryk. - No i?
Rety, to chyba też artystka.
- Witaj. - Wybacz.
To rutynowa inspekcja podglądania domów.
Normalna sprawa. Pani wygląda bosko.
Przepraszam, kłamię. Nie jestem inspektorką podglądywaczką domów.
Namalowałam te obrazy, które pani kupuje.
Niech pani nie dzwoni na policję, bo dziwna panna zagląda do domu.
Na policję? W życiu.
Jesteś tą malarką. Jestem Sherry, pewnie największa fanka.
Dziękuję.
Musiałam poznać osobę, do której należą oczy
tak lubiące moją sztukę.
Cieszę się, że mnie znalazłaś.
Twoja sztuka do mnie przemawia.
- Nie! Woła do mnie! - Naprawdę?
Tak. Przeglądałam kiedyś media społecznościowe i...
...o kurka w pstre piórka, bosko pasuje do salonu.
Kupiłam obraz,
wyglądał bajecznie, więc kupiłam następny.
Tak! Przysięgam!
Świetnie tam wyglądają.
Wydajesz się przenikliwą młodą damą.
Och, dziękuję.
Podążam Ścieżką artystki.
Powinnam kupić książkę. Kupię ją.
Będziesz musiała mi pożyczyć.
Myślę, że pisane nam było to spotkanie.
A także że jutro pisany nam jest wspólny lunch.
Ty, ja i nowa herbaciarnia w galerii, The Gentle Tea Bag.
Co powiesz? Ja stawiam.
No tak. Brzmi fajnie.
- Dzięki. - Hurra, babski lunch!
To moja wizytówka, gdyby coś ci wypadło.
Są na niej mój numer i adres bloga.
Głupi. Nie czytaj go.
„BoginiMatkoCzyMogę.com”.
Bogini Matka to ty?
Tak, najbliżsi tak mi mówią.
Taki żart wśród znajomych.
Już nie pamiętam, jak to się zaczęło, ale domenę zaklepałam.
No i jest jak jest.
Kumam. W piątej klasie byłam oddana wyglądowi surferki,
dałam maść z cynku na nos i mówiłam wszystkim brachu.
Chyba naprawdę się rozumiemy. Prawda, Judy?
Tak uważam, Sherry.
Śmiało, mów mi Bogini Matka.
Taki żart.
To do jutra, ulubiona artystko na świecie.
Do jutra, ulubiona...
osobo na świecie kupująca moją sztukę.
Nie uwierzycie, co mi się przytrafiło.
Spójrzcie.
- Przysięgam, Pan Kapusta się uśmiecha. - Tato, wyślij mi to.
To są bicepsy?
Czy to dziwne, że wierzę, że uratowałby mnie z pożaru?
Czyli nikt nie chce mnie wysłuchać.
Przycinanie daje efekty. Moja radość i duma.
Ja i Ham obejrzeliśmy z nim Powrót do Garden State.
Coś niebywałego. Każdy z nas płakał.
Rety, nieźle wam odbija szajba.
Honeybee, możesz je zdjąć. Jerry’ego tu nie ma.
Tak wam się wydaje. Zapewniam, że ukrywa się w domu
i chce mnie przyłapać, aby wygrać.
Jestem pewna, że go nie ma.
- Na zdrowie. - Dzięki, siostro.
- I tak wygram. - A kysz, siostro.
Zjem w swoim pokoju. Namaluję nowy obraz dla Sherry,
bo tylko ją jeszcze jakoś obchodzę.
Pa, Judy.
Galeria Lone Moose
Jak wrażenia po zjedzeniu corgi w cieście?
Królewskie.
Judy, ten nowy obraz zapiera dech w piersiach.
Rodzice muszą być dumni.
Rodzic. Liczba pojedyncza. Tata jest świetny.
Jego typowa pochwała,
„kolejne porządne dzieło Jude”, za bardzo nie wzmocni mojej samooceny.
Opowiedz o gwiezdnej postaci. Przewija się w twojej pracy.
Jest wręcz matczyna.
Może zabrzmi to szalenie,
ale czasami widuję kogoś w zorzy polarnej
i wyjawiam jej swoje sekrety.
Co w tym szalonego?
Też z nimi gadam. Nazywam je istotami niebiańskimi.
Naprawdę?
O tak.
Odbyłam niesamowite rozmowy z wielkimi postaciami z historii.
Albert Einstein, Serena Williams, Dennis Rozrabiaka.
To fundament moich duchowości.
- Opowiedz o łodzi. - Należy do rodziny.
Macie statek? Chętnie go zobaczę.
Możesz mnie kiedyś zabrać na wycieczkę. Choćby wieczorem.
Super byłoby coś zrobić podczas transwersalu.
- Kiedy? - Wybacz.
To wymyślna nazwa najdłuższego dnia w roku.
No i pewnie już na to za późno.
Zapomnij.
Nie, nie chcę. Zapytam ojca.
Skoro nalegasz.
Mają darmowe miętówki przy kasie. Napcham sobie do torebki.
Można pudełko na resztki?
Mój brat nie uwierzy, że robią kanapki
z samych ogórków.
Jasne. Należysz do sekty tej pani?
Co? Nie ma chyba sekty.
Ma. Mój kuzyn Perry należał przez miesiąc, gdy był bezrobotny.
Wyrwał się, gdy przeniósł się do innej sekty w Wyoming.
Zapakuję ci to.
To papatki, Jude-atki.
Daj znać, co ze statkiem.
Miło byłoby przenieść przyjaźń do innego wymiaru.
- Że co? - Sekta.
Zapomniałam. Zrobiłam ci coś.
Twój kamień księżycowy, narodzin, słoneczny,
a do tego kamień wzięty z ziemi sprzed naczepy,
który wygląda fajowo. Masz, łap!
Ty łap!
Co? Zrobiłam to dla ciebie.
Dzięki. Cudowny.
Co? O co tu chodzi?
Jakaś ty zabawna. Masz, zatrzymaj.
- To na razie. - Łapanie matki z córką.
Tato, zanim ruszymy na Paradę Największych Warzyw,
możemy chwilę pogadać?
Daj mi chwilę.
Moon nalega na jazdę w przyczepie z kapustą, co jest absurdem.
Ja muszę tam usiąść.
Dobra, zadam pytanie w aucie. Wezmę okulary słoneczne i wracam.
Powtórzę się. Jego miejsce jest na moich kolanach.
Nikt nie pojedzie z Panem Kapustą. Musi pomedytować.
Spóźnimy się. Jedźmy już.
Proszę, tato, puść naszą składankę dla kapusty.
Sam Huey Lewis. Lubi głośną muzę.
Wracajcie.
No to rodzina pojechała beze mnie.
Nie muszę pytać o pozwolenie, by pokazać łódź,
bo mnie nikt nie pytał, czy akceptuję adopcję kapusty
i ubóstwianie ziemi, po której kapuści.
Hej, Sherry. U-statku-je cię moja wiadomość.
Piszę się na wycieczkę.
PARADA WIELKICH WARZYW
- Zamknij mu oczy, bo się zestresuje. - Drży.
Moon był zbyt nadopiekuńczy...
Przepraszam, że mi zależy.
Witam miłośników warzyw z Lone Moose.
Zaraz ruszy parada do namiotu sędziowskiego.
Pamiętajcie, że jestem jedynym sędzią. Nie ma tu równowagi władzy.
Zaczyna się. Świt, zmierzch i tak dalej.
Porzućmy spory. Zaczynamy.
Sherry, przyprowadziłaś przyjaciół?
To moi koledzy z grupy spirytystycznej. Corey i Maria.
- Jak leci? - Cudownie cię poznać.
Nie stresuj się całunami.
Noszę mój, bo mieści wszystkie maskotki Beanie Babies.
Potem mamy spotkanie, zaprosiłam ich na doczepkę.
No pewnie.
Szybka wycieczka. Witam na pokładzie Potężnej Kathleen.
Pominę łazienkę. Nie doczyścisz trzydziestoletniej toalety.
Przy tym wgnieceniu straciłam dwa zęby mleczne,
a potem dwa stałe.
A stąd steruję, gdy jest moja kolej.
- Sterujesz tą wielką łodzią? - No.
Jesteś niebywała.
Musisz wypłynąć z nami na morze.
Powinnam zapytać ojca, choć pewnie mnie zignoruje
i powie coś o kapuście, więc...
Zróbmy to. Krótki wypad.
Mogę wyjąć pluszaki z kieszeni, aby popatrzyły, jak płyniemy?
No jasne, pewnie.
Słyszeliście? Mówi, że spoko.
No i proszę.
Bogini Matka wypłynęła na Okręcie Zbawienia
- z Córką Proroctwa. - Z kim?
I zmierzamy do wiru tranwersalnego.
O czym ty mówisz?
Wybacz. Transwersal to drzwi
z ziemskiego wymiaru do multiświata.
Muszę przejść z małymi do następnego wymiaru.
Jak na Córkę Proroctwa wygląda na zmieszaną, Bogini Matko.
Pisałam o tym na blogu, Judy. Założyłam, że czytałaś. Nie czytałaś?
Nie, nikt nie czyta blogów. To nie lata 90.
To streszczę ci.
Tego wieczora ziemia się rozpuści,
a wybrańcy na tej łodzi opuszczą ten świat dla kolejnego.
À propos opuszczania,
skoczę tam, gdzie Bogini Matka chodzi piechotą.
Corey, Mario, przypilnujecie jej?
To moja ulubienica.
O nie. Sekta.
Cudownie będzie wywibrować z tobą do innego wymiaru.
owocowe PRZEKĄSKI
A jakże. Ten świat jest do niczego.
Tak. I w samą porę.
Dobija mnie dług za zakup rowerów do ćwiczeń. Mam ich multum.
Nie mogę usiąść, stać ani położyć się w domu. Zostanie przejęty.
A ja zbierałem pluszaki Beanie Babies.
Brakuje mi Dużego Wallace’a i jego ekipy. Nie ma ich nigdzie.
HONEYBEE Pomocy!
Sherry mówi, że znajdę zestaw w nowym świecie.
A żeby się tam dostać, trzeba...
Bez obaw, to będzie iluzja śmierci.
Idealnie. Cudownie. Fajna zabawa, prawda?
Zawrócę teraz statek i wrócę do portu.
Hej. O nie, nie ma już odwrotu.
O Boże.
Złap ją! Usiądź na niej! Mario!
PRZEKĄSKI
- Kanapki! Kupujcie! - Dzisiaj mają tu frykasy.
Tutaj. Poprosimy dwa. Tylko...
- Kurka. - Spróbuję chwycić mój portfel.
Zapłacicie czy nie?
Serio stracimy kanapki?
- Uwielbiamy je. - Wiem.
Myślisz to, co ja, Jerry?
- Na trzy? Raz, dwa, trzy. - Raz, dwa, trzy.
Co do licha?
Honeybee Shaw, mistrzyni świata durnych zakładów!
- Dobrze zrobiłem? Tego chciałaś? - Zatrudniłaś go?
A żebyś wiedział.
Brawo, siostro. Ale oby kanapki były prawdziwe.
Oczywiście. Nie jestem potworem.
Teraz mogę sprawdzić telefon. Minęły dni.
Chwila. Że co? O nie, Judy.
Twoja kolej. Pamiętaj, aby się dobrze bawić.
Ale zostaw najlepsze na sędziowanie.
Burmistrz Peppers ma nie tylko widzieć twoją wielkość.
Ma ją poczuć. Mieć pewność co do niej.
Judy ma kłopoty. Beef, możesz namierzyć łódź?
Tak, dzięki radarowi Londry. A co?
Opowiem po drodze. Chodźmy!
Musimy być obecni podczas sędziowania albo nas wykluczą.
Nie. Twoja siostra to wielkie warzywo, o które najbardziej się troszczę. Idziemy.
Santiago. Chcesz przejąć wkrótce zwycięską kapustę?
Lecimy ratować siostrę.
Własna kapusta? Moje życie się dopełniło.
Zaskakująco dobrze siedzisz na ludziach.
To Miś Miliarder.
To Biscuit z Biscuit i Pieczeniopsów. Wiadomo.
No i pewnie znasz mocno limitowanego Beaniego dla Dorosłych,
szefa kuchni Joëla Robuchona z Four Seasons w Nowym Jorku.
Sherry. Naprawdę nie chcę iść do innego wymiaru.
Gadasz głupoty.
Za transwersalem czeka na ciebie coś bardzo specjalnego.
- Naprawdę tego chcesz. - Nie, dzięki.
Chyba niczego nie chcę tak mocno.
Błagam. Aż bije po oczach, że rozpaczliwie brakuje ci matki,
która zrobi wszystko dla ciebie i dla której ty zrobisz wszystko.
Wylewa się to z twoich obrazów.
Mogę być twoją Boginią Matką. Po przejściu w nowy świat
obwieszczę cię Wieczną Córką Proroctwa.
- Jakie słodkie. - Co? Wcale nie. To obłęd.
Wykorzystałaś mnie. Nabrałaś, używając pochwał i bransoletek.
- Jesteś nawet fanką tęczy? - Tak, włącznie z kolejnością kolorów.
A to nie jest bransoletka. To paszport transwymiarowy.
Zapewni ci przejście do nowego świata.
Nosze tę koronę,
aby międzywymiarowi strażnicy bramy rozpoznali mój wysoki status.
I powtarzam, wiedziałabyś o tym, gdybyś przeczytała mojego bloga!
Wyszło, że Alanis miała rację.
Szukałam zastępczej matki, bo ta pora roku mnie dołuje.
Ale to nie ty.
W relacji matki z córką nie chodzi o dawanie czegokolwiek.
Nie chciałam bazgrać po rachunkach mamy.
Tylko, aby zapłaciła za drinki i przestała pić.
Oddzielny temat.
Ależ ci potrzeba mojej matczynej energii. Coś obłędnego.
Nie. Masz rację, że nie mam matki w życiu,
ale posiadam rodzinę, która się na mnie wkurzy,
jeśli zejdę z tego świata przez wasze urojenia.
Nie potrzebuję cię. Nie rozumiałaś mojej sztuki.
Mówi o nierówności na prowincji.
Nie! Miś Joël Robuchon.
Judy. Spójrz, transwersal.
Już czas.
To lodowiec, ty czubie.
Nie.
Nie! Wszystko zepsułaś!
O nie. Ominęło nas zbawienie?
Nie, bariera między światami wciąż jest supercienka.
Wskoczmy do oceanu.
Nie. Woda latem jest wciąż bardzo zimna.
Umrzecie, a wraz z wami pluszaki.
Coś tu nie gra.
Nie mów do moich wyznawców. Nie jesteś moją córką.
Żebyś wiedziała. A będę rozmawiać, z kim tylko chcę.
Judy, przepraszam, że tak się wciągnąłem w wielkie warzywo.
Dzięki. Jestem cała.
Przepraszam za zabranie sekty na nasz statek.
Poniekąd nie chciałam nic mówić, bo nie chcę, żebyś pomyślał,
że nie wystarczasz.
Ale chyba ostatnio brakowało mi mamy.
Ale kiedy Sherry prawie wpłynęła w lodowiec,
pomyślałam, że wielu kobietom na mnie zależy.
Kyle pożyczyła mi hulajnogę, Alyson wspiera moją sztukę,
a Maude pozwala mi wieszać prace w restauracji.
Nie zapomnij o mnie.
Beze mnie nie wiedziałabyś, kim jest hrabina Luann de Lesseps.
Prawda. To tak jakbym nie miała jednej mamy.
Tylko coś jakby Frankenmamę.
Poskładaną z części różnych osób z całego miasta.
Tu ręka, tam noga, serce na altance.
A kiedy nie macie obsesji na punkcie wielkiego warzywa,
jesteście spoko.
Wybacz, poniosło nas.
- Ale czy ty widziałaś tę kapustę? - Moon.
Nasz kochany kapuściany kumpel nawet nie wygrał?
Przegrał z pomidorem Tuntleya.
Ożeż *****.
Wal się, Judy. Twoje obrazy nie są nawet zbyt dobre.
Nieprawda. Widziałem jej ostatnią pracę. Kolejne porządne dzieło Jude.
Dzięki, tato.
To bohater ogrodu Bicepsy ma duże i twarde
Złoczyńcy kończą zbici na kwaśne jabłko
To boski kochanek Łapie zbirów, aż nastanie ranek
To kapusta na całego
Wysoka zawartość witamin C i K
To kiełkujący kozak I przybędzie na ratunek
Chrupiący i pyszny Silny i oddany
Wyrósł, więc zostaniesz uratowany
Kiedy źli przybędą Zakopie ich pod grządką
To kapusta na całego
Napisy: Przemysław Stępień