Κραταιά Καθλίν ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΑ ΚΑΪΚΙΑ
ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΣ - ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ!
ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΟΥΠΑΣ
Προσοχή. Ναι, αγγλική λογοτεχνία έχουμε.
Αντίο, Κοκαλιάρη.
Όχι, δεν είναι ο σκελετός του Σκοτ Φιτζέραλντ.
Γνωρίζετε τον σκελετό μας, με το γοητευτικό ψευδώνυμο Κοκαλιάρης.
Ο Κοκαλιάρης αποσύρεται τη Δευτέρα,
επειδή δεν θεωρείται πια αποδεκτό
να έχουμε στην τάξη σκελετό από αληθινά οστά.
Πείτε του γεια. Είναι η αποχαιρετιστήρια περιοδεία του.
Αγκαλιάστε όσους αγαπάτε. Ποτέ δεν ξέρεις πότε θα τελειώσει το ταξίδι της ζωής.
Ευτυχώς, θ' αποχαιρετήσουμε και τις φάρσες με τον Κοκαλιάρη.
Όχι!
Ναι. Στα τσακίδια η ενοχλητική φάρσα
όπου ένας μαθητής κλέβει τον Κοκαλιάρη, τον αφήνει στην αυλή ενός συμμαθητή,
κι εκείνος τον επιστρέφει στο σχολείο
χωρίς να τον πάρουν χαμπάρι.
Ερώτηση.
Είστε τόσο αρνητικός επειδή είστε ο μόνος καθηγητής
που δεν τσάκωσε μαθητή με τον Κοκαλιάρη, ώστε να τον τιμωρήσει για μία βδομάδα;
Δεν με νοιάζει αυτό.
- Κανέναν δεν νοιάζει. - Αλήθεια;
Τότε γιατί είναι γραμμένο το σκορ στον πίνακα του γραφείου καθηγητών;
Δεν είναι. Και κόβεσαι αυτομάτως αν το ξαναπείς.
- Δεν θα το κάνετε αυτό. - Ό,τι θέλω κάνω.
Εκτός του να μας τσακώνετε.
Σιωπή.
Γκιλ, θα τον μεταφέρεις στην επόμενη τάξη;
Δεν το πιστεύω ότι σε 48 ώρες, κανείς δεν θα ξαναδεί τον Κοκαλιάρη.
Πάει η κλασική φάρσα του Λον Μους.
Αν και με τιμώρησαν όταν με τσάκωσαν,
ήταν η πιο συναρπαστική εμπειρία της ζωής μου.
Κι έχω δει τους Πεν & Τέλερ ζωντανά στο Βέγκας.
Είναι ακόμα καλύτερα όταν δεν σε τσακώνουν.
Οι Τόμπιν είναι θρύλοι στη φάρσα με τον Κοκαλιάρη.
Είμαστε ισοπαλία με τα τρίδυμα Γουίκμαρι:
Τζίμοθι, Τόνι και Μπράντλιν.
Και κούκλοι και άσοι στην επιστροφή σκελετών; Αδικία.
Μα εσείς είστε τέσσερις.
Αυτό δεν σας κάνει πρωταθλητές;
Ο Χαμ δεν το έχει κάνει ποτέ.
Τι; Χαμ. Αίσχος.
Ποτέ δεν κυνήγησες τη δόξα, δεν ένιωσες την έξαψη της αθανασίας.
Πολύ θλιβερό.
Ναι. Συμφωνώ. Τι κρίμα.
Θα ήθελα να το είχα κάνει, επειδή είμαι γενναίος και ριψοκίνδυνος
και δεν με νοιάζει η γνώμη των καθηγητών. Αλλά...
Αμάν. Έριξα σούπα πάνω μου. Πρέπει να πάω στη νοσοκόμα αμέσως.
Χαμ, καημενούλη μου. Θέλεις να έρθω μαζί σου;
Όχι. Πρέπει να πάω μόνος.
Λογαριασμός, αντίγραφο κίνησης... Γράμμα από τον μπαμπά μου!
Αβραάμ Μπούτια-κολν. Επανήλθε.
Ωραία πόδια, Λούις. Το έριξε στη γυμναστική.
Χάνιμπι, δεν ήξερα ότι ήταν ιστορικό μοντέλο ποδιών.
Θα 'θελε. Η φωτογραφία είναι από το πάρκινγκ
του μεγαλύτερου καταστήματος με σορτς στο Φρέσνο. Διανυκτερεύαμε απ' έξω
στην ουρά για τις ετήσιες εκπτώσεις.
Τι γλυκό.
Παίζαμε παιχνίδια, πίναμε αναψυκτικά με κρασί.
Το πρωί, ποδοπατούσαμε κόσμο για να πάρουμε φθηνά σορτς.
Ήταν η συνήθειά μας. Αμάν.
Μου λείπει ο μπαμπάς.
- Και το ποδοπάτημα. - Μη στενοχωριέσαι, αγάπη μου.
Ξέρω έναν απίθανο μπαμπά που μένει δίπλα.
Κι ο μπαμπάς μου είναι και δικός σου.
Αγαπώ τον μπαμπά σου, αλλά δεν έχουμε τη δική μας συνήθεια.
Τότε, πρέπει να το προτείνεις.
Ναι, μπορούμε να ποδοπατάμε κόσμο για πουκάμισα ή ζώνες.
Έτσι σε θέλω.
Πάρ' του ένα κοντό μπλουζάκι, για να πηγαίνουμε στα κλαμπ.
Δεν πηγαίνετε στα κλαμπ.
Ακόμα.
Μπαμπά, άλλο ένα λαχταριστό πιάτο σκέτων ζυμαρικών με βούτυρο.
- Σταματάς ποτέ να τον γλείφεις; - Όχι, βέβαια.
Μπιφ, αναρωτιόμουν αν θα ήθελες να κάνουμε κάτι μαζί.
Καλή ιδέα. Θα αναδιοργανώσω τα ξύλα ανά μέγεθος μετά,
και θα ήθελα παρέα.
Όχι. Να διευκρινίσω, εννοούσα κάτι διασκεδαστικό.
Αύριο θα πάω για το ετήσιο ψάρεμα στον πάγο.
Χάνιμπι, μήπως...
Αν θέλεις να έρθεις, ευχαρίστως.
- Όχι. - Αμέ. Μπορεί να γίνει η συνήθειά μας.
- Αμάν. - Ετοιμάσου για μια μέρα
γεμάτη έξαψη και αδρεναλίνη.
Έχω ψαρέψει στον πάγο.
Τον ξάδερφο της Έλσι, που είχε πέσει μέσα.
Τον πιάσαμε, αλλά πάγωσε η κωλοχωρίστρα, κι έχεζε από μπροστά μετά από αυτό.
Δεν σε πιστεύω.
Δεν με νοιάζει.
Με τάπωσες.
Λοιπόν, Χάνιμπι. Φεύγουμε αύριο την αυγή.
Πάω να τελειώσω την κασέτα με τα τραγούδια.
Ελπίζω ν' απολαύσεις τις εθιστικές μελωδίες της Σον Κόλβιν όσο εγώ.
Ωραία. Μ' αρέσει να με κοιτάζει ολόκληρο τραπέζι λευκών στα μάτια.
Συγγνώμη, αλλά δεν το πιστεύω ότι προθυμοποιήθηκες να πας.
Δεν θα σου αρέσει καθόλου. Είναι τόσο βαρετό που καταντά τρομακτικό.
Τι το κακό έχει;
Έχει υπερβολικό κρύο, κι ο μπαμπάς δεν μιλάει.
Απλώς κάθεσαι εκεί.
Εμένα μ' αρέσει η φύση, αλλά όταν πήγα,
η ησυχία και το κρύο άνοιξαν για πάντα ένα σκοτεινό βασίλειο στο μυαλό μου.
Νυστάζεις, μα δεν μπορείς να κοιμηθείς από το κρύο,
οπότε είσαι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.
Τα οράματα.
Ναι. Εγώ είδα το πράσινο Τελετάμπι εκεί. Έτρωγε τη Μισέλ από την Τρελή Οικογένεια.
Ναι. Σου δείχνει τους χειρότερούς σου εφιάλτες.
Ο δικός μου είναι ένα τέρας που έχει μάτια σ' όλο το σώμα.
- Παντού; Και στον πισινό; - Ειδικά στον πισινό.
Δεν ανησυχώ μήπως βαρεθώ.
Ο γιατρός στο Φρέσνο είπε ότι είμαι παθολογικά ευχάριστη.
- Καλά. Κάνε ό,τι θέλεις. - Αυτό θα κάνω.
Λοιπόν. Πάω να ετοιμάσω τα παιχνίδια και τα αναψυκτικά
που θα πάρω μαζί μου αύριο.
Θα πεθάνει.
- Ναι. - Θεός σχωρέσ' τη.
Λοιπόν, κύριε Τόμπιν, πάμε να παγώσουμε.
Βάζω μουσική.
ΧΑΜ ΤΟΜΠΙΝ
Με προκάλεσαν;
Όχι!
Απίστευτο, Χαμ. Επιτέλους σε προκάλεσαν.
Αυτό είναι απίθανο.
Αν τα καταφέρεις, οι Τόμπιν θα βγουν πρωταθλητές.
Παιδιά, λυπάμαι που το λέω, μα δεν θέλω να τον επιστρέψω.
Δεν θέλω να μπλέκω, ούτε να κάνω ύπουλα πράγματα,
και παραλίγο να γλιτώσω τη φάρσα με τον Κοκαλιάρη.
Κοίτα, καταλαβαίνω το άγχος.
Εγώ έκανα διάρροια παντού την πρώτη φορά. Θυμάστε;
Ναι. Παντού. Σε όλη τη σκάλα.
Μα δεν θα καταλάβεις την έξαψη της επικής φάρσας αν δεν το κάνεις, Χαμ.
Δεν θα ξεχάσω την τελευταία φορά που επέστρεψα τον Κοκαλιάρη.
Ήταν η βραδιά του χορού. Μόλις είχα φορέσει το σμόκιν μου,
όταν ήρθε ο Τσιζκέικ στο σπίτι.
Μου την έφεραν. Με προκάλεσαν τη βραδιά του χορού. Βοήθησέ με.
Πήγαμε να πάρουμε τη συνοδό μου.
Μα στο σχολείο, γινόταν χαμός.
Πώς θα τον βάλουμε μέσα στα κρυφά;
Τότε μου ήρθε. Είχα ένα τρελό σχέδιο. Ευτυχώς, θα βοηθούσε η Λάρα.
Και πάλι καλά που φορούσε περούκα.
Μπήκαμε στον χορό. Ήταν πήχτρα.
Χόρεψα τρία τραγούδια με τον Κοκαλιάρη.
Ο Κοκαλιάρης ήταν εκθαμβωτικός.
Κι εκεί που θα κάναμε κάτι που θα μετανιώναμε,
ο Τσιζκέικ μού θύμισε ότι έπρεπε να τον βάλουμε στην ντουλάπα.
Αλλά σχεδόν αμέσως, πετύχαμε τον διευθυντή Γκίμπονς.
Γεια σας, αγόρια και... Λάρα; Είσαι καλά;
Παραλίγο να μας τσακώσει. Μα ευτυχώς, ο Τσιζκέικ ξερνάει κατά βούληση.
Κι έκανε αυτό που έπρεπε.
Ο Γκίμπονς έτρεξε να καθαρίσει
και άφησε αφύλαχτη την πόρτα.
Οπότε φύγαμε τρέχοντας.
Αυτό ήταν. Επιστρέψαμε τον Κοκαλιάρη
κάτω από τη μύτη του διευθυντή.
Ήταν απολύτως επικό.
Στάσου, γιατί χόρεψες τρία τραγούδια με τον σκελετό;
Αν την έβλεπες, θα καταλάβαινες.
Σου λέω, Χαμ, θα τα καταφέρεις. Είσαι Τόμπιν.
Είναι οικογενειακή παράδοση. Θα βοηθήσουμε.
Καλή ιδέα. Μας χρειάζεται. Οι καθηγητές είναι σε επιφυλακή.
Εντάξει. Μάλλον πρέπει να προσπαθήσω.
Αλλά είναι Σάββατο. Πώς θα μπούμε μέσα;
Ο Ράσελ; Είναι επικεφαλής των Μικρών Επιστατών. Θα έχει κλειδί.
Εντάξει, λοιπόν. Ας αρχίσουν τα κόκαλα.
Ωραία. Ρίξαμε τις πετονιές και περιμένουμε.
Εντάξει. Αλλά με τον μπαμπά ξεκινούσαμε τη βραδιά εκπτώσεων
με ένα παιχνίδι.
Πες μου ένα ουσιαστικό.
Λέγε. Κακά; Πισινός; Τουαλέτα; Δεν λογοκρίνουμε εδώ.
Βασικά, Χάνιμπι,
το ψάρεμα στον πάγο θέλει απόλυτη και πλήρη ησυχία.
Αλήθεια ήταν; Αυτό με την ησυχία; Θέλω να πω, μπορούμε να το αλλάξουμε λίγο.
Έφερα χαρτιά, ζάρι, τυριά, και τη γοητευτική προσωπικότητά μου.
- Τίποτα από αυτά δεν θα χρειαστεί. - Δηλαδή, θα κάτσουμε έτσι;
Ναι. Δηλαδή, όχι μόνο.
Καθόμαστε. Αναπνέουμε.
Σκεφτόμαστε;
Όχι. Όσο λιγότερο σκέφτεσαι, τόσο καλύτερα.
Άδειασε εντελώς το μυαλό σου.
Προσπάθησε να βλέπεις μόνο τον κενό πάγο από κάτω μας.
Μπορώ να πίνω κάτι ενώ το κάνω;
Υποθέτω.
Θέλεις κι εσύ;
Ή αγόρασα Φορ Λόκο, που δεν πωλούνται πια, από το σκοτεινό διαδίκτυο του αλκοόλ.
Όχι, ευχαριστώ.
Εντάξει. Δεν μιλάμε. Σκεφτόμαστε τον πάγο.
Εντάξει, υπόσχομαι να μην ξαναμιλήσω,
αλλά σκέφτηκα με ποιον Μπάτμαν μπορώ να γίνω φίλη.
Χάνιμπι.
Τον Μπάτμαν LEGO.
Γεια, Μουν.
Έφερες όλη σου την οικογένεια για ρολά κανέλας;
Δεν είναι σωστό. Μόνο 12 κάνει η μαμά μου.
Όχι, Ράσελ. Χρειαζόμαστε τα κλειδιά για το σχολείο.
Επείγει. Άφησαν τον Κοκαλιάρη στον Χαμ.
Τα κλειδιά για το σχολείο; Έχετε τρελαθεί; Δεν θα μου τα έδιναν ποτέ.
Τις προάλλες έχασα το πουκάμισό μου στην τάξη.
Έμεινα ημίγυμνος τις υπόλοιπες ώρες.
Τότε μάλλον πρέπει να τα παρατήσω και να φύγω.
Ξέρω ένα παράθυρο με σπασμένο μάνταλο,
αλλά είναι στον δεύτερο όροφο, οπότε είναι λίγο επικίνδυνο.
Λίγο επικίνδυνο; Σιγά το πράγμα.
Το δικό μου σχέδιο ήταν πολύ επικίνδυνο.
Αρχικά, τηλεφώνησα στη μαθηματικό, την κυρία Γκράντσπερ,
και είπα ότι όποιος στήριζε τον στρατό μας στον Β' Παγκόσμιο έπαιρνε ρεπό.
Είπε "Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, και ζήτω η Αμερική".
Μετά πήρα τη θέση της, δίδαξα τέσσερις ώρες γεωμετρία
με τον Κοκαλιάρη στην τσάντα, βαθμολόγησα τεστ...
ΧΕΝΡΙ - ΚΟΒΕΤΑΙ
...και έφαγα με τον Γκίμπονς.
Όταν ήταν ελεύθερο το πεδίο,
απλώς τσούλησα τον Κοκαλιάρη στον διάδρομο χωρίς να κρύβομαι.
Θρυλικός ο αδερφός μου.
Λοιπόν, Ράσελ, δείξε μας το παράθυρο.
Και φέρε μας από ένα ρολό κανέλας.
Θα σας φέρω ένα και θα το μοιραστείτε στα πέντε.
Ένα λεπτό να ντυθώ. Ο φίλος της μαμάς, ο Τζέιμι, μου πήρε μια σαλοπέτα,
και μου παίρνει λίγο χρόνο να τη βάλω.
Να το.
Εντάξει, Ράσελ. Ευχαριστούμε. Αναλαμβάνουμε εμείς.
Είναι αποστολή για Τόμπιν.
Για να νικήσουμε τους Γουίκμαρι, πρέπει να είμαστε μόνοι.
Να φύγω, τότε.
Πρώτα, όμως, μια αγκαλιά στον καθένα για καλή τύχη. Τζούντι.
- Είπαμε, έφυγες! - Έγινε.
Εντάξει. Μπορώ να ανέβω στο παράθυρο από το δέντρο.
Θα μπω μέσα και θα κατέβω να σας ανοίξω.
Θα έρθω μαζί σου. Έχω κι αυτό.
Ο αντιπερισπασμός είναι το μυστικό.
Όλο μου το σχέδιο στον αντιπερισπασμό βασίστηκε.
Όταν έπρεπε να τον επιστρέψω, το σχολείο ήταν ανοιχτό.
Και το χειρότερο, ένας προδότης είχε πει στους καθηγητές ποιος τον είχε.
Ήθελα ν' ανεβάσω τον πήχη.
- Σκοτώστε με. - Ήξερα ότι θα με έψαχναν,
οπότε φρόντισα να με βρουν.
Να βρουν πολλές Τζούντι.
Τζούντι
Τι πολλές Τζούντι
Τζούντι, Τζούντι, Τζούντι, Τζούντι
Τζούντι
Ο Γκίμπονς πίστευε ότι θα πετύχαινε μια νίκη,
αλλά διάλεξε λάθος Τζούντι.
Και μέχρι να καταλάβουν τι γινόταν,
ο Γκίμπονς ξεφτιλίστηκε,
και η παράδοση έμεινε ζωντανή.
Τζούντι
Λοιπόν, πάμε να σας βάλουμε μέσα.
Χαμ, μείνε εδώ.
Ποιος λες να σου έδωσε τα κόκαλα, Χαμ;
Είναι ένας ζαχαροπλάστης στο YouTube, ο Κρίστοφερ Κέικ, που με αντιπαθεί.
Μου φαίνεται υπερβολική η αντίδραση για ένα εποικοδομητικό σχόλιό μου πάντως.
Κατάλαβα. Θέλεις να τον βρω και να τον σκοτώσω.
- Σε καμία περίπτωση δεν είπα αυτό. - Έγινες σαφής.
Μη βρεις και σκοτώσεις τον Κρίστοφερ.
Αλέξα, βοήθησέ με να βρω τον Κρίστοφερ.
Σ' το είπα χίλιες φορές, δεν μπορείς να το φωνάζεις στον αέρα.
Δεν λειτουργεί έτσι η Αλέξα.
Δες, ο Μουν και η Τζούντι μπήκαν. Πάμε, παιδιά.
Αλέξα, βρες μου τρόπο να μην επιστρέψω τον Κοκαλιάρη.
Βρε, βρε...
Να πάρει. Πιο κουλ το φαντάστηκα.
Βλέπουν τα ματάκια μου
δύο αδέρφια Τόμπιν μ' έναν μεγάλο σάκο
το Σαββατοκύριακο που λείπει ο Κοκαλιάρης;
Να πάρει.
Επιτέλους τα κατάφερα. Και σταμάτησα την τελευταία επιστροφή!
Θα γίνω θρύλος.
Θρύλος!
Ανοίξτε τον σάκο.
Κύριε Γκολόβκιν. Αμάν. Νομίζετε ότι είναι εδώ ο Κοκαλιάρης;
Μήλα;
Θα τα βάζαμε στις έδρες των καθηγητών,
επειδή τους αγαπάμε.
Σάκος αντιπερισπασμού. Άρα...
Ίσως πω ένα αστείο. Να γελάσει.
Όχι. Αυτός ο άντρας δεν θέλει να μου μιλήσει.
Ήταν λάθος. Δεν θα γίνει αυτή η συνήθειά μας.
Είναι βαρετό, και νυστάζω όπως με είχαν προειδοποιήσει.
Στάσου. Τι είναι αυτή η μουσική;
- Αμάν. Είμαι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας; - Ναι, Χάνιμπι.
Ναι.
Έλα να κάνουμε πατίνια, Χάνιμπι.
- Το τέρας με τα μάτια! Μείνε μακριά μου. - Δεν μπορώ να μείνω μακριά σου.
Είσαι η γυναίκα μου τώρα.
Έλα. Όνειρο πρέπει να 'ναι. Ξύπνα, Χάνιμπι, ξύπνα.
Ψαρεύεις στον πάγο, στην παράγκα. Ξύπνα!
- Ποιοι είναι αυτοί; - Τα όμορφα μωρά μας,
ο Τσετ και η Ροξάν.
- Μαμά. - Μαμά.
Χάνιμπι, τι στο...
Θεέ μου. Τώρα κατάλαβα τι εννοούσαν.
Ήμουν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, είδα τέρατα.
Λογικό να το μισούν αυτό τα παιδιά σου. Ήταν απαίσια. Κι εγώ το μισώ!
Δεν...
Σας τσάκωσα, Τόμπιν.
Θα πάρω τη νίκη!
Λοιπόν, Χαμ Σόλο, συνεχίζεις μόνος.
Τι; Μα είπατε ότι θα βοηθούσατε.
Βοηθήσαμε. Αλλά στο τελευταίο κομμάτι είσαι μόνος.
Χαμ, εμείς σου αφήσαμε τον Κοκαλιάρη.
Τι; Γιατί;
Για να νικήσουμε τους Γουίκμαρι;
Όχι. Θέλαμε να συμμετέχεις στην οικογενειακή παράδοση.
Είναι η τελευταία σου ευκαιρία.
Και ξέραμε ότι θα τα κατάφερνες όπως εμείς. Άντε, πήγαινε.
Δηλαδή, δεν σου αρέσει;
Συγγνώμη, αλλά όχι!
Ήθελα να κάνουμε παρέα και να δεθούμε ως πατέρας και κόρη.
Μα εμείς καθόμαστε εδώ σε νεκρική σιγή.
Και νιώθω ότι δεν ήθελες στ' αλήθεια να έρθω μαζί σου.
- Στάσου, τι λες; - Έφερα τόσα διασκεδαστικά πράγματα
και, όπως είπα, τη γοητευτική προσωπικότητά μου,
και πίστευα ότι μπορεί να γίνει η συνήθειά μας.
Μα δεν ήθελες να διασκεδάσουμε, και μου λείπει ο μπαμπάς,
και θέλω να ψωνίσω σορτς και να ποδοπατήσω κόσμο.
Χάνιμπι, λυπάμαι που σου λείπει,
αλλά όντως ήλπιζα να γίνει η συνήθειά μας.
Για την ακρίβεια, είσαι η τελευταία μου ελπίδα.
Ακούγεσαι σαν τον Ο-Μπιφ-Ουάν Κενόμπι.
Τι είναι αυτά που λες;
Ξέρω ότι δεν αρέσει στα παιδιά που βλέπουν οράματα.
Έμαθες για το Τελετάμπι που τρώει τη Μισέλ;
Φυσικά.
Αλλά μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, εγώ βλέπω τα ψάρια κάτω από τον πάγο
και τα καλώ.
- Ωραίο. - Ναι, με κάνει χαρούμενο,
η ηρεμία, ο αέρας, η ησυχία.
Και ήλπιζα ένα από τα παιδιά να το απολαύσει όπως εγώ.
Αλλά έγινε το αντίθετο,
όπως και μ' εσένα.
Οπότε στο μέλλον, μάλλον θα έρχομαι μόνος.
Βασικά, ξέρεις κάτι;
Νομίζω πως... Νομίζω πως θα του δώσω άλλη μία ευκαιρία.
- Αλήθεια; - Ναι.
Αφού βλέπω τέρας με μάτια, μάλλον μπορώ να δω και ψάρι.
Ισχύει.
Αλλά στα γρήγορα, να πιω δυο, τρία αναψυκτικά με κρασί ακόμα.
Εντάξει.
Ξέρεις κάτι; Φέρε ένα Φορ Λόκο.
Έγινε, Μπιφ.
Σταμάτα αμέσως, Χαμ.
Πάει η ευκαιρία σου με τον Κοκαλιάρη.
Μπιφ.
Βλέπω ένα ψάρι, όπως είπες.
Το βλέπεις κι εσύ;
Ναι. Το βλέπω!
Ας το καλέσουμε με το μυαλό μας.
Πιάσε το ψάρι, Χάνιμπι.
Κοίτα!
Θεέ μου. Ψυχραιμία.
Ψυχραιμία!
Μάζεψε. Σταμάτα. Μάζεψε και σταμάτα.
- Έρχεται! - Ναι.
Είναι σαν να παλεύεις για ένα σορτς στις εκπτώσεις.
Πιάσε το σορτς, Χάνιμπι.
Οι άλλοι πελάτες πρέπει να νομίζουν ότι άρχισα να κουράζομαι.
Αυτό είναι. Το έπιασες.
- Κι έτσι παίρνεις το σορτς! - Χριστέ μου.
Είναι θηρίο.
Γρήγορα! Είναι δυνατό ψάρι!
Το έπιασα. Τα καταφέραμε!
Έχω να νιώσω τόσο ζωντανή από τότε που πήρα δέκα σορτς στην τιμή του ενός.
Σε τσάκωσα.
- Τα κατάφερα! Σ' έπιασα! - Να κάνω τι;
Θα συνεχίσεις να το παίζεις χαζός; Χαμ, δεν είμαι γεννημένος χθες,
όπως λέγεται και μια εξαιρετική ασπρόμαυρη κωμωδία του '50.
- Η Τζούντι Χόλιντεϊ πήρε το Όσκαρ. - Ωραία.
Θα μείνω στην ιστορία του Λον Μους
ως ο καθηγητής που χάλασε την τελευταία φάρσα του Κοκαλιάρη.
Μα, κύριε Γκολόβκιν, υπάρχει ένα πρόβλημα. Αυτός δεν είναι ο Κοκαλιάρης.
Βλακείες. Ξέρω ότι τον πήρες. Θα σου δείξω.
Είδες; Δεν είναι εδώ.
Ή μήπως είναι;
Τι είναι εκείνο εκεί στη γωνία;
Να πάρει. Κι ο σκελετός στον σάκο;
Αυτός;
Είναι του 15μελούς, από τον στοιχειωμένο χορό.
Δείτε, πατάς το κουμπί και λάμπουν τα μάτια του.
Όχι.
- Κάντε μου τη χάρη να τον επιστρέψετε. - Μα...
Εντάξει. Τα λέμε, κύριε Γκολόβκιν. Λυπάμαι που οι καθηγητές είναι άχρηστοι.
Ο Κοκαλιάρης ήταν στην ντουλάπα από την αρχή;
- Χαμ, πώς; - Όταν έμαθα ότι θα τον απέσυραν,
ήξερα ότι αποκλείεται να μ' αφήνατε να χάσω την ευκαιρία, οπότε...
Θυμάστε που έριξα σούπα στο παντελόνι μου;
Δεν ήταν σούπα.
Ήταν νερό σε θερμοκρασία δωματίου. Μα δεν το ξέρατε.
Κι ο Κρίσπιν είπε...
"Χαμ, καημενούλη μου. Θέλεις να έρθω μαζί σου;"
Κι εγώ είπα "Όχι, πρέπει να πάω μόνος". Μα δεν πήγα στη νοσοκόμα.
Χρειαζόμουν δεύτερο σκελετό...
ΓΡΑΦΕΙΟ 15ΜΕΛΟΥΣ
...και ήμουν στην επιτροπή χορού.
Ευτυχώς μας αρέσουν οι θεματικοί χοροί.
Πήρα σκελετό, μανδύα και μερικά δαχτυλίδια αράχνη...
ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΟΣ ΧΟΡΟΣ
...επειδή είναι τέλεια.
Στο κενό της πέμπτης ώρας, η αίθουσα ήταν άδεια.
Σκέπασα τον αληθινό Κοκαλιάρη κι έβαλα τον ψεύτικο στη θέση του.
Και ίσα που πρόλαβα,
επειδή η Τζούντι κι ο Μουν ήρθαν μετά από μένα να πάρουν τον Κοκαλιάρη
και να τον παραδώσουν στον ανυποψίαστο αδερφό τους.
Μόνο που δεν ήταν ο Κοκαλιάρης.
Έκανες την καλύτερη φάρσα, και δεν βγήκε καν από την ντουλάπα.
Στάθηκα στο ύψος των περιστάσεων πριν καν συμβούν.
Ιδιοφυές.
Οι Γουίκμαρι θα φάνε τη σκόνη μας.
Οι Τόμπιν είναι οι πρωταθλητές.
Θα το διηγούνται τα παιδιά μας.
Όμως, αν ο σκελετός ήταν ήδη εκεί, γιατί έπαιξες θέατρο σήμερα;
Επειδή ήταν η τελευταία φάρσα του Κοκαλιάρη,
και ήθελα να τη ζήσουμε όλοι μαζί.
Ποιος είναι τέτοια ώρα;
Παιδιά...
ΤΟΜΠΙΝ
...είναι για εσάς.
Μάλλον ο Γκολόβκιν θέλει άλλη μία ευκαιρία.
Πάμε στο νεκροταφείο να πάρουμε σκελετό για αντιπερισπασμό.
- Είστε μέσα; - Εγώ θα βοηθήσω.
- Μέσα! - Αυτά είναι!
Άλλη μία περιπετειούλα με την οικογένειά μου.
Μπλιαχ.
Είχα ξεχάσει την αγάπη Ήμουν ο άντρας που ζούσε μόνος
Και τότε μπήκε μέσα εκείνη Όλα τ' άλλα έσβησαν
Έχωσε τα κόκαλά της στην καρδιά μου
Είναι η γυναίκα των ονείρων μου
Δεν με νοιάζει αν ουρλιάξει κανείς
Δεν θέλω να είμαι μόνος
Γιατί αυτά τα κόκαλα μού ξυπνούν...
Ένα έντονο, όμορφο συναίσθημα
Κοκαλιάρα
Μη μ' αφήσεις μόνο ποτέ, γυναίκα μου
Έλιωσες την πέτρινη καρδιά μου
Μόλις φίλησα το κόκαλό σου
Υποτιτλισμός: Σοφία Κοκκινά