Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Ναι.
Έχεις δίκιο, έπρεπε να σ' το χω πει από κοντά,
αλλά ξέρεις ότι δεν έχω χρόνο για τίποτα.
Είναι πολύ λυπητερό.
Ναι, αλλά θα δεις ότι σε λίγες μέρες όλα θα 'ναι καλύτερα.
Άφησέ μου τα κλειδιά, σε παρακαλώ. Ευχαριστώ.
Γεια.
INSIDE STORY - ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Τέρμα οι κουβέντες.
Για να δούμε τι αλλαγές κάνατε.
Ευχαριστούμε, Σάρα.
Δουλεύουμε τη φθινοπωρινή κολεξιόν υψηλής ραπτικής
σύμφωνα με τις οδηγίες σου
κι ελπίζουμε να σου αρέσει όσο και σ' εμάς.
ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
ΚΛΑΟΥΝΤΙΑ: ΠΕΘΑΝΕ Η ΜΑΜΑ. ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ.
Πρέπει να φύγεις.
Θα σε ξαναδώ;
Δεν ξέρω καν πώς σε λένε.
Με λένε Ρον.
Άντε...
Κι εγώ... είμαι ο Σάλβα.
-Μπορείτε να φύγετε κι οι δύο; -Μια αγκαλιά;
Άντε, εξαφανιστείτε.
Άντε!
Αγάπη μου.
Μακάρι να μπορούσα να 'ρθω μαζί σου.
-Σε κηδεία πάω, όχι σε πάρτι. -Το ξέρω.
Είμαστε έναν χρόνο μαζί. Τι θα πει η οικογένειά σου αν δεν έρθω;
-Οι αδερφές μου δεν ξέρουν για σένα. -Τι;
Μαρικρούθ, να σου πω. Για την κατάσταση με τον άντρα μου...
-Ναι; -Μην πεις λέξη στις αδερφές μου.
Ναι, κυρία.
Θα τους πούμε
ότι έχει πάει ταξίδι, αυτό.
Μα εγώ νόμιζα ότι ο άντρας σας έχει πάει ταξίδι.
Έχει πάει ταξίδι.
Αυτό είπα. Έχει πάει ταξίδι.
Ναι, κυρία.
Αγενέστατη!
Αυτός μας έλειπε.
Ποιος του το είπε;
Οικογένεια είναι.
Δηλαδή, είναι της οικογένειας. Φυσιολογικό είναι.
-Ποιοι είναι όλοι αυτοί; -Δεύτεροι θείοι της μαμάς, κάτι τέτοιο.
-Δεν ξέρω. -Ναι, κάτι τέτοιο.
-Τι; -Η μαμά δεν είχε δεύτερους θείους.
-Πού βρέθηκαν τόσα στρινγκ; -Τι εννοείς;
-Τα στρινγκ που είχε η μητέρα σου. -Έλα τώρα.
-Κλαούντια, σε παρακαλώ. -Μα...
-Ποιος φοράει στρινγκ στα 70; -Η Σοφία Λόρεν.
-Και η μαμά. -Φτάνει, σταματήστε.
Αυτό τους λέω, αλλά...
Σας παρακαλώ.
Κοίτα.
Βάζω στοίχημα ένα 20άρικο
ότι κι εκείνη η ξανθιά φοράει στρινγκ.
-Τι λέτε; -Έρχομαι.
Συγγνώμη.
Τα συλλυπητήριά μου.
Ήταν υπέροχη γυναίκα.
Υπέροχη.
Ευχαριστούμε. Ευχαριστούμε που ήρθατε.
Ήσασταν φίλη της μαμάς;
Κάτι τέτοιο.
Μισό λεπτό... Μου φαίνεστε γνωστή.
Είστε...
Φύγετε.
Δεν μπορείτε να είστε εδώ
στην κηδεία της γυναίκας μου.
Φύγετε.
-Φύγετε. -Μπαμπά.
Μπαμπά.
Να τον προσέχετε πολύ.
Θα το χρειαστεί.
Ο καλύτερος άντρας που μπορούσε να έχει η μητέρα σας.
Πρέπει να φύγω.
Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε.
-Ποια είναι αυτή; -Δεν ξέρω.
Σ' άρεσε κι αυτή, έτσι;
Δεν ξέρω κανέναν απ' τους φίλους της μαμάς.
-Εσύ; -Όχι, ούτε εγώ.
Εσύ ζεις στη Μαδρίτη. Εγώ όχι.
Ναι, ζω στη Μαδρίτη. Αλλά έχω πολύ γεμάτη κοινωνική ζωή.
-Πηγαίνω και σε διάφορα μαθήματα. -Σε παρακαλώ!
Δηλαδή, θέλω να πω... Δεν ξέρω.
Πού είναι ο άντρας σου;
Πετάει.
Πετάει;
Δεν του το είπες;
Δεν ήθελα να τον ταράξω.
Τι πάει να πει να τον ταράξεις; Πέθανε η μητέρα σου.
-Πότε ακριβώς περιμένεις να τον ταράξεις; -Θα δω.
Έρχεστε στη Μαδρίτη για δύο ώρες να βάλετε σε τάξη τη ζωή μου;
Είναι τρομερό!
-Ποια είναι η λεσβία; -Η θεία;
-Η λεσβία. -Τι;
Η λεσβία!
Άνα. Γεια, τι κάνεις;
-Δεν τις αντέχω τις γριές κουτσομπόλες. -Αγνόησέ τις.
Σοφία.
Σοφία!
Καθίκια!
-Είστε όλοι καθίκια! -Μπαμπά!
-Είστε όλοι... -Σταμάτα, μπαμπά, σε παρακαλώ!
-Αφήστε με! Φύγετε! -Μπαμπά, σταμάτα!
-Πρόσεχε! Σταμάτα! -Φύγετε από δω!
Θεέ μου! Σταματήστε!
Θεέ μου, είναι θεότρελος.
Είσαι καλά;
Συγγνώμη.
-Εντάξει, μπαμπά. -Μπαμπά.
-Συγγνώμη. -Πρέπει να ξεκουραστείς. Συγγνώμη.
-Πού τη βρήκε τη σπάθα; -Ποια σπάθα; Χασαπομάχαιρο είναι!
-Ο μπαμπάς δεν είναι καλά. -Εμένα καλά μου φαίνεται.
-Πάω να τον δω. -Είναι μαζί του η Σάρα, είναι μια χαρά.
Είναι η Σάρα μαζί του; Δεν είσαι ποτέ εδώ, ούτε η Σάρα, ούτε καμία.
-Δεν ξέρω πια πότε είστε εδώ. -Εγώ φταίω τώρα;
Δεν θέλω να ξεκουραστώ.
Για λίγο μόνο. Έναν υπνάκο.
-Για λίγο. -Όχι, θα κάνουμε μια συμφωνία.
Πέντε λεπτά.
Έναν υπνάκο.
Και... θα συνεχίσουμε...
Αλεχάντρο;
Γεια! Τι κάνεις;
-Τι συμβαίνει με τον Αλεχάντρο, μπαμπά; -Η σειρά του!
Την έχει τώρα στην τηλεόραση. Βάλ' τη μου, σε παρακαλώ.
Γιατί δεν είσαι εσύ. Σ' αγαπώ.
Ξέρω μόνο ότι θέλω να είμαι μαζί σου.
-Να σ' αγαπώ πάντα. -Κρίμα.
-Κρίμα που παντρεύεται τη Μανουελίτα. -Θα σε περιμένω.
-Κι όχι κάποια άλλη. -Σ' αγαπώ.
Σ' αγαπώ όσο κανέναν άλλον στον κόσμο. Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα.
Γεια.
Πώς είσαι;
Καλά.
Όλα καλά; Χρειάζεστε κάτι;
-Πάει καιρός. Είσαι ακόμα στη Νέα Υόρκη; -Ναι.
Δεν σου έχουν λείψει όλα αυτά;
-Όχι. -Έλα τώρα.
Ούτε ένα ωραίο ποτήρι κρασί; Ή λίγο ωραίο ζαμπόν;
-Τι; -Μια παέγια στο Κάσα Ρίτα.
-Ή τάπας στο Λος Παλόμος. -Αλεχάντρο, έχουμε κόσμο.
Δεν είναι ώρα για γαστρονομικό τουρ.
Έχω να σε δω πέντε χρόνια. Δεν θα πεις τίποτα;
Δεν έχω να σου πω τίποτα.
Σάρα, εσύ έφυγες.
Θέλεις να μιλήσουμε αυτήν τη στιγμή, γι' αυτό που συνέβη;
Τι; Εσύ έφυγες!
Σε περίμενα μήνες. Δεν πήρες ούτε ένα τηλέφωνο.
Ούτε μια επίσκεψη. Ούτε ένα μέιλ. Τίποτα.
-Σάρα. -Φύγε, σε παρακαλώ.
-Σάρα, άσε με να... -Φύγε, σε παρακαλώ.
Τι ασέβεια.
-Εδώ είμαστε, τι άγχος! -Καιρός ήταν!
-Τι πάθατε; -Έμπλεξα.
Ετοιμαζόμασταν.
-Να ξυπνούσες νωρίτερα. -Δέκα λεπτά αργήσαμε μόνο.
-Δώδεκα. -Μην τσακώνεστε.
Δεν υπάρχει πιο υπερβολικός άνθρωπος!
Κλαούντια, η μέρα μου άρχισε γαμάτα, μη μου τη χαλάς.
Θ' ανοίξουμε τη διαθήκη της μητέρας μας.
Μπορείτε, σας παρακαλώ, να μην τσακώνεστε λες κι είμαστε 15 χρονών;
Ας τελειώνουμε, να πάμε σπίτια μας.
Ακριβώς. Διαβάζουμε τη διαθήκη και πάμε σπίτια μας. Από δω.
Ο συμβολαιογράφος είναι στο 2Γ, νομίζω. Για να δούμε.
Να ξεκαθαρίσω ότι η μητέρα σας σκέφτηκε πολύ καλά αυτήν τη διαθήκη.
Περάσαμε τόσες ώρες μαζί...
Τόσες ώρες;
Πόσες ώρες;
Καταρχάς, να ξέρετε ότι η μητέρα σας ήθελε η μισή της κληρονομιά
να καλύψει τη φροντίδα και τις ανάγκες του πατέρα σας.
Νομίζω ότι δεν διαφωνεί καμία μας με αυτό.
Πολύ ωραία.
Και με την άλλη μισή τι γίνεται;
Η άλλη μισή...
Νομίζω ότι το καλύτερο είναι...
να σας το πει εκείνη.
Ορίστε;
Θα μας βάλετε βίντεο;
Καταλαβαίνω ότι πρέπει να είστε μπερδεμένες. Μην ανησυχείτε.
Γι' αυτό, ζητώ την προσοχή σας για ένα λεπτό.
-Θα δείτε ότι θα καταλάβετε πολύ εύκολα. -Μάλιστα. Εδώ;
Έτοιμες;
Ναι.
Αγαπημένες μου κόρες.
Αν βλέπετε αυτό το βίντεο, αυτό σημαίνει ότι δεν είμαι πια κοντά σας.
Και γι' αυτό, θέλω να σας πω...
πως είστε ό,τι καλύτερο μου συνέβη ποτέ.
Ό,τι καλύτερο.
Με γεμίσατε ευτυχία.
Μου χαρίσατε αναμνήσεις. Με κάνατε πολύ περήφανη.
Μπορεί να μην ήμουν η καλύτερη μητέρα στον κόσμο.
Νιώθω, όμως, γεμάτη.
Υπάρχει μόνο ένα πράγμα...
που κουβαλάω πάντα μαζί μου.
Κάτι που δεν τόλμησα ποτέ να ομολογήσω.
Αλλά δεν θέλω να το πάρω στον τάφο.
Γιατί έχει να κάνει με όλες σας.
Όλη σας τη ζωή, σας κρύβω τις αληθινές ρίζες σας.
Σήμερα, ήρθε η μέρα να σας εξομολογηθώ ότι ο μπαμπάς σας...
ο Πέδρο...
δεν είναι ο βιολογικός σας πατέρας.
Τι είπε;
Αν, όμως, ακολουθήσετε τις οδηγίες μου,
θα μάθετε σύντομα την αληθινή σας ταυτότητα.
Είναι αστείο, έτσι;
Είναι κακόγουστο αστείο, σωστά;
Είναι απίστευτο. Είναι απίστευτη η γυναίκα!
Θα μας εξηγήσετε τι εννοεί ότι ο πατέρας μας δεν είναι πατέρας μας;
Η μητέρα σας εννοεί ότι ο πατέρας σας...
δεν είναι ο άντρας που σας συνέλαβε.
Γαμώτο, ρε μαμά. Απίστευτο.
Η μητέρας σας ήταν μοναδική γυναίκα. Γοητευτική.
-Μάλιστα. -Κι ο μπαμπάς;
Είναι στείρος.
-Τι; -Αυτό το αστείο είναι τρομερό!
-Κάτσε κάτω. -Ναι, καλύτερα να κάτσω.
Οι γονείς σας έκαναν μια συμφωνία όταν το έμαθαν.
Είναι προφανές. Η μαμά ξενοπηδούσε κι ο μπαμπάς την περίμενε στο σπίτι.
Μπορείς να μιλάς καλύτερα για τη μαμά που είναι εκεί μπροστά μας στην οθόνη;
-Είναι... -Και τι θέλεις να πω;
-Να δείξω σεβασμό σ' αυτήν την κυρία; -Θα σταματήσετε κι οι δύο;
Ηρεμήστε, σας παρακαλώ!
Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτό το πάρτι το κανόνισε η μητέρα μας.
-Έχεις δίκιο, Σοφία. -Ναι.
Είπαμε: "Διαβάζουμε τη διαθήκη και πάμε σπίτια μας".
Υπέροχα.
Και γιατί δεν έκαναν τεχνητή γονιμοποίηση;
Ήταν άλλες εποχές τότε. Δεν ήταν τόσο σύνηθες όσο είναι τώρα.
Προσπάθησαν δύο φορές, αλλά δεν πέτυχε.
Και ποιος είναι ο πατέρας μας;
Ο βιολογικός μας πατέρας, εννοώ.
Αυτό είναι το θέμα.
Μπορεί...
να μην έχετε τον ίδιο βιολογικό πατέρα.
Μισό λεπτό, αν προσπαθείτε να μας πείτε ότι η μητέρα μας ήταν πολύ εύκολη,
να ξέρετε ότι το έχουμε καταλάβει πολύ καλά.
Καταλαβαίνω ότι δεν είναι καθόλου εύκολο όλο αυτό.
Η μητέρα σας ήθελε ν' ανακαλύψετε μόνες ποιος είναι ο πατέρας τής καθεμίας.
Μάλιστα, εντάξει. Πολύ διασκεδαστικό το θέμα της πατρότητας.
Για την κληρονομιά, όμως, τι είπε;
Θα μπορέσω να σας πω τι αντιστοιχεί στην καθεμία,
μόνο αφού λύσετε το θέμα της πατρότητας.
Είναι σαν διαγωνισμός, δηλαδή.
Απίστευτο.
Μας χειρίζεται σαν μαριονέτες ακόμα και μετά θάνατον.
-Γαμάτο. -Μισό λεπτό, να δω αν κατάλαβα καλά.
Θα παίξουμε το κυνήγι του θησαυρού, για να γνωρίσουμε τον πατέρα μας.
-Έτσι; -Ναι, ακριβώς.
Σας καταλαβαίνω.
Αυτό που ήθελε η μητέρα σας,
ήταν να βεβαιωθεί ότι μετά από τόσον καιρό χώρια,
θα περνούσατε επιτέλους λίγο χρόνο μαζί.
Γαμάτα. Υπέροχα.
-Φοβερό. -Καλό σχέδιο.
Μη με ακουμπάς, σε παρακαλώ.
Μπορείτε να μας πείτε από πού ν' αρχίσουμε;
Εδώ λέει ότι πρέπει ν' αρχίσουμε από κάποιον που λέγεται Πάμπλο.
Πάμπλο. Ποιος ξέρει ποιος είναι αυτός ο Πάμπλο;
Εγώ δεν θα συμμετάσχω.
-Η μαμά ξεκαθάρισε... -Η μαμά δεν νοιάστηκε ποτέ για μένα.
Δεν θα τη νοιάξει αν θα 'ρθω μαζί σας ή όχι.
Λουσία, αν δεν έρθεις εσύ, δεν θα πάρει καμία μας την κληρονομιά.
Όλα για τα λεφτά, έτσι;
Ο μπαμπάς;
Σκέφτηκε καμία τι θα πούμε στον μπαμπά για όλα αυτά;
Δεν θα πούμε τίποτα στον μπαμπά. Είναι ήδη πολύ ταραγμένος.
Γεια σας, κορίτσια. Είδατε τη μητέρα σας;
Μπαμπά.
Δεν βρίσκω το καρό παντελόνι μου και το χρειάζομαι.
Ελπίζω να έχει πάει να το σιδερώσει, αλλιώς...
-Θα το ψάξουμε και θα σ' το φέρουμε. -Ναι;
-Ναι. -Θα σου ζητήσω μια χάρη, σε παρακαλώ.
Σήμερα αρχίζει η σειρά του Αλεχάντρο.
Και θέλω να είμαι κομψός, αρχοντικός.
-Θα σ' το φέρουμε αμέσως. Εντάξει; -Ναι;
Εντάξει, αλλά νιώθω πολύ άσχημα.
Για μένα, αυτός είναι ο μπαμπάς μας.
Όσο κι αν θέλουμε τώρα να βρούμε καινούργιο σπέρμα.
Μπορεί, όμως, το καινούργιο σπέρμα να μας βοηθήσει να καταλάβουμε
γιατί είμαστε όλες τόσο διαφορετικές.
Μακάρι να καταλάβαινα γιατί δεν ταίριαξα ποτέ σ' αυτό το σπίτι.
Τι θα κάνουμε, λοιπόν; Θα ψάξουμε ή όχι;
ΑΤΕΛΙΕ ΠΑΜΠΛΟ ΒΕΓΚΑ
Για να δούμε.
-Εδώ; -Ναι.
Το νούμερο τρία, έτσι;
-Θα μπούμε; -Πάμε.
Καλλιτέχνης.
Τέλος πάντων.
Είναι κανείς εδώ;
Φίλε!
Είναι κανείς εδώ;
Ναι! Έρχομαι!
Ένα λεπτό, παρακαλώ.
-Εγώ θα τον πήδαγα. -Λουσία, μπορεί να είναι πατέρας σου.
-Και τι έγινε; -Μπορεί να είναι γιος της μαμάς.
Ήταν στην κηδεία;
Συγγνώμη, ήμουν αφηρημένος. Όταν σου έρχεται η έμπνευση...
Ζωγράφιζα το σώμα μου.
Τι καλύτερο απ' το να εξερευνείς το σώμα σου; Αυτό είναι η ζωγραφική.
Γεια σας.
Πω πω!
Είμαι ο Πάμπλο.
-Γεια. -Σοφία.
Λουσία.
-Πάμπλο. -Σάρα.
-Θα λερωθείς. -Τότε, όχι.
-Πάμπλο. -Κλαού... Κλαούντια.
Χάρηκα.
Καταρχάς, να σας ζητήσω συγγνώμη
που δεν σας συστήθηκα στην κηδεία.
Εγώ κι ο θάνατος δεν τα πάμε καλά.
-Με μπλοκάρει. -Ξέρεις ποιες είμαστε;
Φυσικά. Τέσσερις κούκλες σαν εσάς, δεν μπορεί παρά να είστε κόρες της Κάρμεν.
Και χαίρομαι πραγματικά πολύ που αποφασίσατε να έρθετε.
Χαίρομαι πολύ.
Γιατί η μητέρα σας αρνούνταν πάντα να με αφήσει να σας γνωρίσω.
Σεβαστήκαμε τη θέληση του πατέρα σας.
Τώρα πια όχι;
Μήπως έχεις ένα ποτήρι κρασί;
Κρασί! Φυσικά!
Το κρασί είναι ζωή. Ελάτε.
Μιλάει γαλλικά.
Αλήθεια;
-Μάλιστα... -Φοβερό, έτσι;
Το είδατε αυτό;
Είναι ένας κόλπος.
Λίγο μεγάλος δεν είναι;
Ένα μουνί είναι, κορίτσια. Ένα μουνί.
Το ξέρω, αλλά φαίνεται λίγο μεγάλο.
Μπλε κόλποι.
Μάλιστα.
Μ' αρέσει πολύ αυτό το χάος.
Ορίστε και το κρασί.
Ευχαριστώ.
Εσείς δεν θα...
Θα πιω απ' το μπουκάλι.
-Γεια μας. -Γεια μας.
Λοιπόν, τη μητέρα σας τη γνώρισα σ' ένα μουσείο.
Σπούδαζα τέχνη και με ενθουσίασε.
Την ακολουθούσα παντού και την παρακαλούσα να με αφήσει να τη ζωγραφίσω.
Να τη ζωγραφίσετε έτσι όπως ζωγραφίζετε συνήθως, σωστά;
-Ναι, φυσικά. -Το φαντάστηκα.
Κάρμεν.
Κάρμεν, γλυκιά μου.
Η μητέρα σας ήταν ένα φωτεινό πλάσμα.
Μια αγνή ψυχή.
Μπορώ ακόμα να μας δω και τους δύο εκεί...
γυμνούς.
Να μιλάμε με τις ώρες για το καλό, το κακό, για τέχνη...
Ήμουν πολύ πιο νέος, αλλά πάντα πίστευα
ότι ο έρωτας με μια ώριμη γυναίκα είναι μέρος της εκπαίδευσης ενός καλλιτέχνη.
Το γυμνό της μητέρας μας στο σπίτι το ζωγράφισες εσύ.
Ακριβώς.
-Έχεις πολύ καλό μάτι. -Πάντα μου άρεσε.
Οι γυναίκες.
Οι γυμνές γυναίκες. Αν και της αδερφής μου της αρέσουν κι οι ντυμένες γυναίκες.
Θέλω να πω ότι είναι...
-Αυτό τι σχέση έχει; -Καμία.
Μόνο οι πολύ ενδιαφέροντες άνθρωποι μπορούν να δουν πέρα απ' τις ανοησίες.
Ξέρουν ότι ο έρωτας είναι πιο σημαντικός απ' το σεξ. Άντρες, γυναίκες, τι πειράζει;
Σημασία έχει το δέρμα. Να συνδέεσαι με το δέρμα, σωστά;
Χωρίς αίσθηση αμαρτίας. Παρθένοι, όπως ήρθαμε στον κόσμο.
Η αδερφή μου πιστεύει ότι φτιαχτήκαμε από πηλό.
Όχι, Θεέ μου! Αυτό θα ήταν το τίποτα.
Εγώ, για παράδειγμα, διερευνώ το σύμπαν μέσω της ανθρώπινης μορφής.
Ιδίως μέσω του γυναικείου σώματος, του πιο τέλειου έργου της.
Βρίσκω ισορροπία στις καμπύλες μιας γυναίκας.
-Εγώ τη βρίσκω στο αντρικό σώμα. -Εντάξει.
Συγγνώμη που διακόπτω αυτήν την ενδιαφέρουσα στιγμή.
Η τέχνη, το σύμπαν... Ναι.
Είμαστε εδώ, γιατί ψάχνουμε τον πατέρα μας.
-Έναν απ' αυτούς. -Ναι.
Μετά απ' ό,τι έγινε με τη μαμά και τα στοιχεία που μας άφησε,
πιστεύουμε ότι μπορεί να είσαι εσύ ένας απ' τους πατεράδες μας.
Μπορεί με κάποιον τρόπο να τεκνοποίησες με τη μητέρα μας.
Κάνοντας σεξ.
-Όλοι τεκνοποιούμε κάνοντας σεξ. -Σωστά.
Εγώ δεν πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον εαυτό.
Ξέρω ότι ήρθα στον κόσμο, για να μοιραστώ την τέχνη μου, τον εαυτό μου.
Έχω πολλά...
πάρα πολλά να δώσω.
-Φοβερό. -Πολύ βαθύ.
-Κι εσύ ζωγραφίζεις; -Όχι, εγώ όχι. Αυτή.
Εγώ. Είμαι κι εγώ καλλιτέχνης.
Άρα, καταλαβαίνεις πολύ καλά τι θέλω να πω.
Ενώ ήξερες ότι έχεις μια κόρη, δεν σκέφτηκες ποτέ...
ν' αναλάβεις την ευθύνη, να μάθεις...
Καθόλου. Δεν φαντάστηκα ποτέ τον εαυτό μου να μεγαλώνει παιδιά.
Πείτε μας ποια απ' όλες τεκνοποιήσατε, για να τελειώνουμε.
-Δεν ξέρετε; -Όχι.
-Γι' αυτό ακριβώς είμαστε εδώ. -Κάρμεν! Φοβερό!
-Με κάνει να γελάω απ' το υπερπέραν. -Για μας δεν είναι αστείο, γαμώτο!
Ναι, βέβαια. Καταλαβαίνω.
Αν σου πούμε πότε γεννηθήκαμε και κάνουμε και τον υπολογισμό,
ίσως μπορέσουμε να βρούμε...
Όχι, δεν είναι τόσο απλό. Ήμουν πολλά χρόνια με τη μαμά σας.
Γεννηθήκατε όλες εκείνη την περίοδο.
Αυτό σημαίνει...
ότι μπορεί να είμαι ο πατέρας ολονών...
ή και καμίας.
-Τότε, πρέπει να κάνουμε ένα τεστ DNA. -Βέβαια, δεδομένης της κατάστασης.
Όχι, σας είπα ότι δεν πιστεύω στην επιστήμη.
Τελείωσε. Λοιπόν.
Δεν θα μειώσω την ατομικότητά μου σ' ένα δείγμα εργαστηρίου.
Το σώμα μου είναι ένα έργο τέχνης, ένας ναός. Δεν θα χάσω την ψυχή μου.
Εξηγήσέ μας, λοιπόν, πώς μπορούμε να το λύσουμε όλο αυτό.
-Ναι. -Πάμε.
-Καλά, αφού επιμένεις. -Είναι ναός.
Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.
-Είναι απίστευτος. -Μισό λεπτό.
-Αφήστε με να σας κοιτάξω. -Τι;
-Να μας κοιτάξεις πώς; -Είμαι ζωγράφος. Αφήστε με να σας κοιτάξω.
Βλέπω πράγματα που δεν βλέπουν οι υπόλοιποι.
-Πάμε. -Αφήστε με να...
-Όχι. -Όχι;
Γεια.
-Εσύ. -Δεν είναι διαγωνισμός ομορφιάς.
Μην κουνιέσαι.
Έχεις το ίδιο φως που είχε η μητέρα σου. Βγαίνει από μέσα σου, σαν φάρος.
Αλήθεια;
Αλήθεια. Εγώ, με αυτόν τον τρόπο, καταλαβαίνω περισσότερα κι από τεστ DNA.
Οποιαδήποτε άλλη θα το 'χε πιστέψει, αλλά εγώ όχι.
-Ελάτε, πάμε. -Περίμενε!
Ζωγράφισε τον πατέρα σου, γαμώτο!
-Άσε με να σε ζωγραφίσω! -Όχι.
-Άντε στον διάολο, μαλάκα! -Δεν θα τσακωθούμε. Πάμε.
Περίμενε!
Τι βλάκας.
Σου προσφέρω αθανασία!
-Πόσον καιρό πίνεις έτσι; -Τι;
Κάθε φορά που σε βλέπω, κρατάς ένα ποτήρι κρασί.
Εγώ δεν...
Θέλω να πω, δεδομένης της κατάστασης, είναι λογικό.
Ο άντρας σου;
Τι πράγμα;
Ξέρει ο Ραούλ για τη μαμά; Του το 'πες;
Φυσικά. Του το είπα.
Και;
Καταλαβαίνεις. Είναι...
Είναι σοκαρισμένος, γιατί...
Θέλω να πω, αγαπούσε πολύ τη μαμά.
-Είναι χαλιά. Συντετριμμένος. -Μάλιστα.
Κορίτσια, δεν με νοιάζει καθόλου η σεξουαλική ζωή της μαμάς.
-Τελείωσε. -Άκουσες τι είπε ο κύριος Λουίς.
-Η μαμά θέλει να βρούμε... -Κοιτάξτε.
Συγγνώμη, αλλά δεν με νοιάζει το τι ήθελε η μαμά.
Δεν μπορούμε να παρακαλάμε τον κόσμο να παραδεχτεί την πατρότητά του λες και...
Δεν ξέρω.
Τότε να τον πάρουμε να του πούμε ότι αποποιούμαστε την κληρονομιά.
-Και τελείωσε. -Όχι. Εγώ δεν είπα αυτό, αυτό είπα;
Ξέρεις πολύ καλά ότι χωρίς πατέρα, δεν υπάρχει κληρονομιά.
Πάρ' τον και πες του ότι τελείωσε.
Ναι, εντάξει. Πάρ' τον. Εμένα τι με νοιάζει;
-Δεν θα σε σταματήσω. -Εγώ θα το κάνω.
-Τι εννοείς; -Άλλαξες γνώμη;
Πρώτα λες ότι είναι βλακεία και τώρα θες να συνεχίσεις;
Είναι όντως βλακεία.
Κι η μαμά γελάει εις βάρος μας, ακόμα και νεκρή.
Θέλω, όμως, να μάθω ποιος είναι ο πατέρας μου. Για να τελειώνουμε μ' αυτό.
Λοιπόν.
Ας ψηφίσουμε. Αυτό είναι το δίκαιο.
-Εντάξει. -Τέλεια.
Ποια θέλει να συνεχίσει;
Ορίστε. Ισοπαλία.
Εγώ συμφωνώ μαζί σου, εντάξει;
Πρέπει, όμως, να σεβαστούμε αυτό που μας ζητάει η μαμά.
-Ορίστε. Τρεις, πλειοψηφία. -Εντάξει; Είναι πλειοψηφία.
Ωραία. Για να δούμε ποιον πατέρα θα γνωρίσουμε αύριο.
ΡΑΟΥΛ - ΑΝΤΡΟΥΛΗΣ
-Κάποιος χτυπάει. -Ναι, τώρα θ' άνοιγα.
Γεια σου, Δον Ζουάν!
-Πέρασε. -Ναι.
-Γεια. -Εγώ φεύγω, έχω κανονίσει.
Τα λέμε αύριο.
Αλεχάντρο, δεν ξέρω αν είναι σωστό.
Όχι, είναι για τον πατέρα σου.
Όπως κι αυτό.
Μάλιστα.
Πρέπει να τα βάλεις σε νερό.
Και συνεχίζουμε...
με το φλαν.
Πολύ ωραία.
-Σαρίτα. -Όχι. Πόσο συχνά έρχεσαι εδώ;
Να σου πω ακριβώς...
Όποτε θέλει. Είναι σαν να είναι το σπίτι του.
Τώρα που είμαστε εμείς εδώ, δεν χρειάζεται να έρχεται.
Τι πάει να πει δεν χρειάζεται; Είναι το πιο ωραίο φλαν που έχω φάει ποτέ!
Μπορούμε να τον ρωτήσουμε από πού το παίρνει.
Το φτιάχνει η μητέρα μου.
Πρέπει να έρθει ένα απόγευμα εδώ η μητέρα σου
και να μας δώσει να δοκιμάσουμε αυθεντικό φλαν.
Σάρα, τι λες;
Μπαμπά...
ο Αλεχάντρο κι εγώ δεν είμαστε πια μαζί.
Πρέπει να το καταλάβεις.
Μπορούμε να ζητήσουμε τη συνταγή απ' τη μητέρα του.
-Σωστά; -Ναι.
Σάρα, ξέρω ότι παράτησες αυτόν που αγαπούσες, για να πας στις ΗΠΑ.
Μετά παράτησες την οικογένειά σου.
Και μάλιστα, πήγες να μείνεις σ' ένα μέρος
που έχει μόνο χάμπουργκερ και ναυαγοσώστες με άθλια κόκκινα μαγιό!
Δεν παράτησα κανέναν, μπαμπά.
Πήγα στις ΗΠΑ να κυνηγήσω ένα όνειρο.
Ένα όνειρο;
Τι να τα κάνεις τα όνειρα
όταν είσαι μόνος σου;
Ρώτα τη μητέρα σου.
Η μαμά δεν σε παράτησε.
Η μητέρα σας με παράτησε.
Με παράτησε πριν από πολύ καιρό.
Με παράτησε...
σαν παλιό παπούτσι.
Δεν είστε ο μόνος.
Θα σου δώσω μια συμβουλή, Σαρίτα.
Μάθε απ' τα λάθη της μητέρας σου.
Μην αφήσεις να σου φύγουν...
οι άνθρωποι που σ' αγαπούν.
Και τώρα, είναι ώρα για ένα αυθεντικό φλαν.
Το αληθινό φλαν.
Πώς είναι;
ΑΝΘΟΠΩΛΕΙΟ ΚΑΙ ΤΣΑΓΕΡΙ
Γεια σου!
Γεια.
Είσαι η μικρή κόρη της Κάρμεν, σωστά;
-Ναι. -Η Λουσία.
-Ήσασταν στην κηδεία, σωστά; -Ναι.
Είμαι η Ινές.
-Χάρηκα. -Μίλα μου στον ενικό.
Η μητέρα σου κι εγώ ήμασταν πολύ καλές φίλες.
-Αλήθεια; -Ναι.
Από τότε που μετακόμισε στη γειτονιά.
-Αυτό έγινε πριν από 30 χρόνια. -Ακριβώς.
Τριάντα χρόνια.
Λοιπόν, τι να σου βάλω;
Δύο λάτε και δύο εσπρέσο για πακέτο.
Αμέσως.
-Περίεργο που δεν έχουμε ξαναγνωριστεί. -Ήσουν πολύ μικρή.
Λυπάμαι γι' αυτό που έγινε με τον πατέρα μου.
Απλώς...
Τα 'χει χάσει. Δεν είναι καλά.
Μην ανησυχείς, τον ξέρω τον πατέρα σου.
Ξέρω ότι είναι σπουδαίος άνθρωπος.
Δεν μπορεί να ήταν εύκολο για εκείνον
να ξέρει ότι μοιραζόταν τη μητέρα σου με άλλους.
Τι ξέρεις εσύ επ' αυτού;
Εγώ...
Δεν θα μου απαντήσεις;
Προτιμώ να σεβαστώ τη θέληση της μητέρας σου.
Ήθελε ν' ανακαλύψουν μόνες τους οι κόρες της την ταυτότητά τους.
-Μάλιστα. -Κερνάω εγώ.
Όχι, αλήθεια, σε παρακαλώ.
Να ξανάρθεις, για να πληρώσεις, και να βρεθούμε πάλι.
Θέλεις ένα μπισκότο;
-Όχι. -Ένα μπράουνι;
Όχι.
-Χάρηκα που σε γνώρισα, αλήθεια. -Εντάξει.
Ευχαριστώ.
Γεια σου, Λουσία.
Αχ, Κάρμεν!
Πιστεύετε ότι η μαμά ήρθε ως εδώ απλώς για να κάνει σεξ;
Μπορούμε να μη μιλάμε για τη μαμά λες κι ήταν καμιά εύκολη;
-Ήταν εύκολη, Κλαούντια. -Σε παρακαλώ.
-Κλαούντια, τι πρόβλημα έχεις με το σεξ; -Εγώ; Κανένα απολύτως.
Αλήθεια; Πότε ήταν η τελευταία φορά που το έκανες;
Τι σε νοιάζει εσένα αν το κάνω με τον άντρα μου ή όχι;
Όχι, δεν με νοιάζει. Ξέρεις κάτι, όμως;
Κρίνεις πάντα τις δικές μου σχέσεις και της Λουσία, γι' αυτό ήθελα να ξέρω.
Είναι σοκαριστικό ν' ανακαλύπτεις ξαφνικά ότι η μαμά σου ήταν ερωτική σταρ.
-Ερωτική σταρ; -Ερωτική σταρ;
Η μαμά ήταν ένας απλός άνθρωπος.
-Απελευθερωμένη με το σώμα της. -Ναι, ήταν απελευθερωμένη. Απλή, όμως...
Πότε ήταν η τελευταία φορά που πήδηξες τον Ραούλ;
-Πρέπει να σου απαντήσω; -Ναι!
Δεν είναι ντροπή αυτό που ρωτάμε. Ο Ραούλ είναι άντρας σου.
-Το σεξ είναι φυσιολογικό. -Φυσικά και είναι φυσιολογικό.
-Πάνε μέρες. -Πόσες μέρες;
Δηλαδή...
Λίγες εβδομάδες.
-Δύο μήνες. -Ναι, αυτό το πιστεύω.
-Πέντε μήνες. -Πέντε μήνες!
-Τι; -Τίποτα, ήταν προφανές.
-Τι ήταν προφανές; -Ότι έχετε προβλήματα με τον Ραούλ.
Ναι, είναι προφανές. Μην ανησυχείς, όμως.
Καμιά μας δεν θα σε ρωτήσει πότε έκανες σεξ πριν απ' αυτό.
Όχι.
-Τόσο πολύ Instagram δεν κάνει καλό. -Γι' αυτό θέλατε να πάμε μ' ένα αμάξι;
Για να μου κάνετε επίθεση ενώ είμαι κλεισμένη εδώ μέσα;
-Ν' αποδείξετε ότι η ζωή μου είναι άθλια; -Τι; Όχι.
-Όχι! -Όχι. Συγγνώμη.
Όντως, η ζωή μου είναι απαίσια.
Θα σας πω, όμως, κάτι.
Τουλάχιστον, εγώ δεν έχω ανάγκη να πάω με τον πρώτο που γνωρίζω στον δρόμο,
επειδή έχω ανάγκη ν' ανεβάσω την αυτοπεποίθησή μου.
Ούτε πάω κάθε βράδυ με άλλη, επειδή έχω προβλήματα δέσμευσης.
Ούτε έχω εμμονή με τη δουλειά μου,
γιατί είμαι ακόμα ερωτευμένη με τον πρώην μου,
αλλά η υπερηφάνειά μου δεν με αφήνει να τον συγχωρήσω.
Ναι, λοιπόν, η ζωή μου είναι απαίσια. Όχι, όμως, περισσότερο απ' τις δικές σας.
Θέλω να σε χτυπήσω αυτήν τη στιγμή.
Δεν σ' έχω ακούσει ποτέ να μιλάς έτσι. Μ' αρέσει!
-Δεν είμαι ερωτευμένη με τον Αλεχάντρο. -Ναι, καλά.
-Εγώ όντως δεν έχω προβλήματα δέσμευσης. -Μάλιστα.
Αλήθεια; Δεν έχω γνωρίσει ποτέ καμιά κοπέλα σου.
Δεν πειράζει, αγάπη μου. Εδώ, όλες έχουμε μια δόση αθλιότητας.
Δεν έγινε και τίποτα.
Λοιπόν, σας έχω μια πρόταση. Να καπνίσουμε την πίπα της ειρήνης.
Πίπα της ειρήνης;
-Δεν καπνίζω. -Αυτό δεν ήθελε η μαμά;
Έλα.
-Θα βάλω μουσική. -Τι είναι αυτό;
-Τι να 'ναι, ένας πύραυλος! -Σοβαρά μιλάω. Τι είναι;
-Είναι μαριχουάνα! -Είναι μαριχουάνα.
Μάλιστα.
-Έλα! -Άντε, έλα!
Θέλεις να πνιγώ;
Έχω χρόνια να καπνίσω.
Αν είμαι διαφορετική απ' τους άλλους
Δεν είμαι κανενός Δεν ανήκω σε κανέναν
Ποιον νοιάζει τι κάνω;
Ποιον νοιάζει τι λέω;
Έτσι είμαι Έτσι θα μείνω
Δεν θ' αλλάξω ποτέ
Κοίτα, της αρέσει!
Τι;
Ποιον νοιάζει τι κάνω;
Ποιον νοιάζει τι λέω;
Έτσι είμαι Έτσι θα μείνω
Δεν θ' αλλάξω ποτέ
Μπορεί να φταίω εγώ Που δεν ακολουθώ τους κανόνες
Είναι πολύ αργά πια για ν' αλλάξω
Θα μείνω πιστή στις πεποιθήσεις μου
Θα εμμείνω στις θέσεις μου
Πώς είπαμε ότι τον λένε;
Είμαι ο πατήρ Δίαθ.
Σας ευχαριστώ που ήρθατε να με επισκεφτείτε.
Υποθέτω ότι ξέρετε πως η μητέρα σας αρνούνταν να με αφήσει να σας δω.
Ναι, το γνωρίζουμε.
Είναι ευλογία που επιτέλους σας γνωρίζω.
Προσευχόμουν στον Θεό, για να έρθει αυτή η μέρα.
Προσευχόμουν και για να σας προσέχει.
Πάτερ, νόμιζα ότι δεν μπορούσατε να...
-Θέλει να πει... -Δεν μπορούσατε να το κάνετε.
Απλώς δεν περιμέναμε να είστε...
-Καλόγερος, σωστά; -Ακριβώς.
-Από δω. -Και τυφλός. Ένας τυφλός καλόγερος.
Κι οι τυφλοί το κάνουν, το ξέρεις;
Θα σ' ακούσει!
Ακόμα τη θυμάμαι.
Οι καμπύλες της.
Το χαμόγελό της.
Ο αισθησιακός τρόπος που κουνιόταν.
-Πάτερ, ξεφεύγετε λίγο απ' το θέμα. -Ναι.
-Προσπαθούμε να βρούμε τον μπαμπά μας. -Έναν απ' αυτούς.
-Ναι. -Σωστά, με συγχωρείτε.
Το θέμα είναι...
ότι όταν της εξομολογήθηκα τα αισθήματά μου,
αντί να με χαστουκίσει,
η Κάρμεν μού πρότεινε να κοιμηθώ μαζί της.
Απίστευτη η μαμά!
-Και μετά λέτε εμένα εύκολη. -Κι εμένα, γαμώτο.
Έγινε μόνο μια φορά, αλλά...
ήταν αρκετή, για να ικανοποιήσει τις επιθυμίες της.
Μετά από μήνες, μου έγραψε ένα γράμμα να μ' ευχαριστήσει για τη συνεργασία μου.
Είχα, όμως, αφοσιωθεί ήδη στον Κύριο και δεν μπορούσα να κάνω πίσω.
Σωστά, να κάνετε πίσω.
Ξέρουμε ότι εκείνη η στιγμή ήταν πολύ σημαντική για εσάς.
-Θα θυμάστε, λοιπόν, την ημερομηνία. -Φυσικά, πώς μπορώ να την ξεχάσω;
Ήταν 2 Απριλίου 1985.
Κάναμε έρωτα απ' τις 6:55 μέχρι τις 6:60.
-Δηλαδή, τις 7:00. -Κλαούντια, μη μετράς, η Σοφία είναι.
-Πάτερ. -Κοριτσάκι μου!
-Όχι. -Κοριτσάκι μου.
-Όχι, αυτή είναι η κόρη σας. Συγγνώμη. -Κοριτσάκι μου!
-Δεν είμαι εγώ, αυτή είναι. -Ούτε αυτή.
Κοριτσάκι μου.
Άσε με να...
Πάντα σε φανταζόμουν έτσι όμορφη.
Άσε με να σε πάρω μια αγκαλιά.
Κοριτσάκι μου.
-Κοριτσάκι μου! -Απ' τη μαριχουάνα είναι.
-Δεν ξέρω αν είναι καλή ιδέα. -Τι; Έλα, είναι η πιο κατάλληλη.
-Αυτή βρήκε τον πατέρα της, εμείς όχι. -Το ξέρω.
Μου προκαλεί απέχθεια αυτός ο άνθρωπος. Πρέπει, όμως, να πάει και να το κάνει.
Πες της το εσύ, λοιπόν.
Εγώ;
Ναι;
Επιτέλους.
Νόμιζα ότι δεν ήθελες να μου ξαναμιλήσεις.
Μάρτα.
Άκουσέ με.
Ξέρω...
ότι περιμένεις κάτι από μένα που ίσως να μην...
Όχι, εγώ φταίω.
Γιατί το λες αυτό;
Γιατί είχα ελπίδες, Σοφία.
Νομίζω ότι όπου να 'ναι θ' αρραβωνιαστούμε
και μετά, εσύ εξαφανίζεσαι
και δεν έχω νέα σου.
Μάρτα.
Δεν ξέρεις πόσο δύσκολο είναι όλο αυτό.
Δεν θα είμαι εδώ για πάντα, Σοφία.
Το ξέρω.
Τα λέμε αύριο.
Γεια.
Πώς είσαι;
Δεν ξέρω.
-Νόμιζα ότι θα 'ταν αλλιώς τα πράγματα. -Ναι.
Είμαι λεσβία, άθεη...
με πατέρα ιερέα.
-Ακούγεται αστείο. -Ναι, λίγο.
Τουλάχιστον, ξέρεις ποιος είναι ο πατέρας σου.
Σωστά;
Πες της το.
-Τι συμβαίνει; -Σε χρειαζόμαστε.
Εφόσον ο Πάμπλο δεν είναι πατέρας σου, είσαι η μόνη που μπορεί να κάνει κάτι.
Πήγαινε στο στούντιό του και πάρε ένα δείγμα DNA.
Τον ακούσατε, δεν θέλει να κάνει το τεστ.
Ναι, αλλά όταν ήμασταν εκεί, είδαμε ότι...
-Ναι. -Είδαμε ότι του άρεσες.
-Ακριβώς. -Και είπαμε να πας να του μιλήσεις.
Ναι, και να του πάρεις ένα νύχι.
Ή μια μικρή τρίχα.
-Ναι, φυσικά, μια τρίχα. -Μπορεί να...
Ή και μια τσίχλα που να έχει μασήσει.
-Κάτι μικρό. -Από γενετική άποψη, κι αυτό μας κάνει.
-Πλάκα κάνετε. -Όχι.
Πήγαινε να του ποζάρεις και πάρ' του μια τρίχα.
Αυτό είναι όλο.
Κι εμείς θα συνεχίσουμε με τους υπόλοιπους.
Θα πάρεις κι έναν πίνακα δωρεάν. Σκέψου το.
Αν θέλω πίνακα, έχω τους δικούς μου.
Είδατε τι ζωγραφίζει αυτός; Γυμνά.
Ναι, αλλά εσύ είσαι πολύ απελευθερωμένη. Δεν σε νοιάζει αυτό.
Ναι, είμαι. Θέλετε, όμως, να είμαι γυμνή μπροστά σ' έναν απ' τους πατεράδες σας;
-Δεν με πειράζει να σε δει γυμνή. -Ούτε κι εμένα.
-Ούτε εμένα. -Καθόλου.
Το να είσαι γυμνή μπροστά σ' έναν πιθανό πατέρα μου,
δεν με πειράζει καθόλου.
Δεν είναι αυτό το θέμα.
Το θέμα είναι ότι δεν έχει λογική. Είστε τρελές.
Έλα, Σοφία. Το DNA του κρύβει απαντήσεις.
Σκέψου, επίσης, ότι θα τελειώσουμε μ' αυτήν την ιστορία.
Σε παρακαλώ.
Κάν' το για μας.
Έλα.
-Βλέπετε; Δεν έχουν χαθεί όλα. -Για τι πράγμα μιλάς, Κλαούντια;
Η μαμά δεν πήγε μόνο με χίπις και ιερείς.
Το ελπίζω.
Αυτός είναι κομψός, σας το λέω.
-Δεν το ξέρουμε αυτό. Δεν τον ξέρουμε. -Αυτά τα πράγματα τα μυρίζεις.
-Γεια. -Γεια σας, καλησπέρα.
Έχουμε ραντεβού με τον κύριο Βίκτορ...
-Νοθάλ. -Βίκτορ Νοθάλ.
-Θα τον ενημερώσω. -Εντάξει.
-Ανεβείτε στον έβδομο όροφο. -Ευχαριστούμε.
Μάρμαρο Καρράρα. Εντυπωσιακό.
Γεια σας. Είστε ο κύριος Βίκτορ;
-Ο ίδιος. -Γεια σας.
-Χάρηκα. -Κι εγώ.
-Γεια σας. -Παρακαλώ.
-Πάμε στο γραφείο μου.
Παρεμπιπτόντως, το κτήριο είναι υπέροχο.
Ναι, ήταν απ' τα πρώτα μου έργα ως αρχιτέκτονας.
Ήθελα ν' αναδείξω τα αρχιτεκτονικά ρεύματα που με είχαν επηρεάσει όταν σπούδαζα.
Υπέροχο.
Παρακαλώ, καθίστε. Θέλετε να πιείτε κάτι;
-Όχι. -Ναι.
Εκείνο το Καμπερνέ Σοβινιόν είναι το αγαπημένο μου.
Εντάξει.
Η μητέρα σας...
ήταν ένα πλάσμα από άλλον κόσμο.
Της ζήτησα πολλές φορές να με παντρευτεί, αλλά...
μου είπε ότι δεν θ' άφηνε ποτέ τον Πέδρο.
Δεν κατάλαβα πώς γινόταν να είναι τόσο παθιασμένη μαζί μου στο κρεβάτι
και μετά να γυρνάει σε άλλον άντρα.
Οι λεπτομέρειες δεν χρειάζονται. Ευχαριστούμε.
Ο γάμος είναι υπερτιμημένος
και υπάρχουν όλο και λιγότεροι ειλικρινείς άνθρωποι στον κόσμο.
Βίκτορ, είστε καλά;
Ήρθατε να μάθετε την αλήθεια...
κι εγώ σας λέω μόνο ψέματα.
Γαμώτο.
Αυτό το γραφείο, αυτό το κουστούμι, τίποτα απ' αυτά δεν είναι δικά μου.
Ούτε τα παπούτσια που φοράω.
Είστε, όμως, ο Βίκτορ; Ήσασταν εραστής της μητέρας μας;
Ναι, αλλά δεν είμαι ο αρχιτέκτονας αυτού του κτηρίου.
Είμαι απλώς...
ο επιστάτης.
Και καθαρίζω τα γραφεία τα σαββατοκύριακα.
Πιστεύετε ότι έχουμε όρεξη για κάτι τέτοιο;
Δεν ήθελα να μάθει...
η κόρη μου ότι είμαι ένας αποτυχημένος.
Ένας άνθρωπος που τα 'χασε όλα στο ποτό και στον τζόγο.
Θέλετε να πείτε ότι είστε άστεγος;
Θυμάστε τις ημερομηνίες που είχατε σχέσεις με τη μητέρα μας;
Η σχέση μας κράτησε χρόνια, αλλά όχι συνεχόμενα.
Άρα, οποιαδήποτε από μας θα μπορούσε να 'ναι κόρη σας.
Όχι, όχι οποιαδήποτε.
Μόνο αυτή...
που έχει το όνομα της μητέρας μου.
Πώς λένε τη μητέρα σας;
Κλαούντια.
Εγώ είμαι.
Είμαι η Κλαούντια.
Κοριτσάκι μου.
Μ' αρέσει πολύ το στούντιο.
Είναι υπέροχο.
Ναι;
Εμένα μ' αρέσει πολύ το ότι δεν είμαι πατέρας σου.
Γιατί δεν ξαπλώνεις; Απλώσου.
Είναι πιο κομψό.
Ναι. Δεν έχω συνηθίσει να είμαι εγώ απ' αυτήν την πλευρά.
-Είμαι πάντα εγώ αυτή που ζωγραφίζει. -Βέβαια.
Είναι πολύ δύσκολο να ποζάρεις.
Μπορείς να βγάλεις το καπέλο;
-Σου κάνει σκιά. -Ναι.
Συγγνώμη.
Κοίτα.
Κοίτα να δεις!
Δεν είμαι σίγουρη πώς να κάτσω. Μπορείς να με βοηθήσεις;
Ναι, βέβαια.
Κάτι που πιάνει, αλλά είναι άβολο... Φέρε μπροστά τον γοφό σου.
-Ναι. -Κι άπλωσε κι άλλο το πόδι σου.
Δεν ξέρω αν βοηθάει αυτό.
-Μπορεί να μη βοηθάνε αυτά τα μαξιλάρια. -Ναι.
Τα πόδια σου.
-Ίσως... -Εκεί.
Ας τα αφήσουμε έτσι.
Καλύτερα;
Συγγνώμη. Τώρα που είμαι εδώ...
Νιώθω μια σύνδεση με τη μητέρα μου. Η ανάμνησή της...
Συγγνώμη.
Τι χαζή!
Μπορείς να με πάρεις μια αγκαλιά;
Αν δεν σε πειράζει.
Θέλεις να σε πάρω αγκαλιά;
Όχι, εντάξει. Δεν πειράζει. Συγγνώμη.
Φυσικά και θα σε πάρω. Το μόνο που θέλω είναι να νιώθεις άνετα.
Εντάξει, συγγνώμη.
Έλα.
Ναι.
Συγγνώμη! Τι έγινε;
-Δεν ξέρω. -Το δαχτυλίδι!
-Συγγνώμη. -Μην ανησυχείς.
Νιώθω πολύ καλύτερα, πιο ήρεμη. Ευχαριστώ.
Σε καταλαβαίνω.
Κι εγώ είμαι συγκινημένος.
Είχα ζωγραφίσει τη μητέρα σου και τώρα ζωγραφίζω εσένα.
Κλαούντια.
-Θα κοιμηθείς εδώ; -Νομίζω πως ναι.
Δεν έχεις κανένα λόγο να ντρέπεσαι.
Εντάξει...
Έχουν συμβεί πολλά σε σύντομο διάστημα.
-Είπα ψέματα στον πατέρα μου. -Στην πραγματικότητα, εγώ είπα, όχι εσύ.
Ναι, αλλά δεν μπόρεσα να...
Δεν ξέρω.
Θα νιώσεις έτοιμη.
Εντάξει;
-Ξεκουράσου. -Ευχαριστώ.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
Και καλή τύχη αύριο.
Θα ηρεμήσεις;
Ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω πώς μπορείς να είσαι τόσο ήρεμη.
-Είναι ή δικός σου πατέρας ή δικός μου. -Θα μας το πει το τεστ.
ΚΛΙΝΙΚΗ ΤΕΝΤΑΛΣ ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
-Γεια. -Γεια.
Ήρθαμε να παραλάβουμε αυτά τα αποτελέσματα.
Ευχαριστώ.
Είναι κανείς εδώ;
Πλάκα έχει.
-Είσαι τρελή. -Όχι.
-Συγγνώμη. -Θέλω να σε ξαναζωγραφίσω.
Σοφία;
Σάρα!
-Τι κάνεις εδώ; -Το 'κανες με τον πατέρα μου;
Κοριτσάκι μου!
Σάρα...
Σάρα!
-Άσε με ήσυχη. -Περίμενε, ηρέμησε.
Δεν σήμαινε τίποτα.
Δεν με νοιάζει με ποιον κοιμάσαι, Σοφία.
Δεν με νοιάζει πόσο απελευθερωμένη είσαι. Δεν με νοιάζει καθόλου.
Σάρα, άκουσέ με. Ήταν απλώς μια εμπειρία.
Ελπίζω ν' απόλαυσες αυτήν την εμπειρία...
γιατί για μένα αυτό σήμαινε πολλά.
Έλα, Σάρα. Μη θυμώνεις.
Ήξερες καλά ότι ήταν ο πατέρας κάποιας από μας, αλλά δεν σε ένοιαξε.
Δεν μπορείς να κάνεις πάντα ό,τι θέλεις.
Όσοι αγαπούν
Γνωρίζουν το ρίσκο του πόνου πολύ καλά
Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΗΝ
Όσοι προσπαθούν
Να γίνουν κάποιοι που δεν είναι
Χάνουν τον εαυτό τους
Για να μην
Ξαναβρεθούν
ΑΙΤΗΣΗ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ
Είμαστε πολύ περήφανοι
Για ν' αποδεχτούμε
Το μονοπάτι της ζωής
Κι έτσι
Κρυβόμαστε
Για να μην
Ξαναβρεθούμε
Συνεχίζουμε
Μπορώ να καθίσω;
Τι κάνεις εδώ, Αλεχάντρο;
Θα μπορούσα να σου πω ψέματα ότι εδώ βγάζω βόλτα τον σκύλο.
Ή ότι παίρνω πάντα εφημερίδα από εκείνο το περίπτερο.
Έρχομαι, όμως, εδώ, γιατί μου θυμίζει εσένα.
Σάρα, ξέρω τι περνάς.
Όχι, δεν ξέρεις.
Δεν έχεις ιδέα.
Δεν ξέρεις.
Θέλω να σου πω κάτι.
Αύριο φεύγω.
Σάρα, πρέπει να φύγω, ν' αρχίσω κάτι καινούργιο.
Αλλιώς δεν πρόκειται να σε ξεχάσω.
Έκανα λάθος. Έπρεπε να είμαι σ' εκείνο το αεροπλάνο μαζί σου, αλλά δεν το 'κανα.
Και δεν υπάρχει πια επιστροφή.
Σάρα.
Σάρα, θα είσαι πάντα η γυναίκα της ζωής μου.
Συγγνώμη που σε απογοήτευσα.
Γεια.
Ήρθα να δω τον κύριο Βίκτορ.
Τον επιστάτη;
-Ναι, τον κύριο επιστάτη. -Στον έβδομο όροφο.
Βίκτορ.
Γεια.
Τι έκπληξη.
-Πώς κι από δω; Οι αδερφές σου; -Όχι, ήρθα μόνο εγώ.
Είσαι καλά;
Μπορώ να σε βοηθήσω σε κάτι;
Λοιπόν.
-Χτες... -Χτες ήταν μια αξέχαστη μέρα.
Ένα όνειρό μου έγινε πραγματικότητα.
Γνώρισα την κόρη μου, την Κλαούντια.
Συγγνώμη.
Ακριβώς γι' αυτό ήθελα να μιλήσουμε.
Η Κλαούντια που γνώρισες χτες...
δεν είναι η Κλαούντια.
Είναι η Σάρα, η αδερφή μου.
Εγώ είμαι η Κλαούντια.
Τι;
Δεν καταλαβαίνω. Τι;
Απλώς... Ήρθαμε σ' αυτό το υπέροχο κτήριο
με το κομψό γραφείο...
και μετά ξέσπασες.
Κι εγώ μερικές φορές είμαι πολύ χαζή.
Και σοκαρίστηκα.
Ήθελα να σου ζητήσω συγγνώμη.
Δηλαδή, εσύ είσαι...
η Κλαούντια;
Η κόρη μου;
Δεν έχω να σου συγχωρήσω τίποτα.
Καταλαβαίνω απολύτως.
Δεν είμαι ο πατέρας που περίμενες.
Όχι.
Μπορεί όντως...
να περίμενα κάτι άλλο,
αλλά σε διαβεβαιώ ότι είσαι ο πατέρας που χρειάζομαι αυτήν τη στιγμή.
Κοριτσάκι μου.
Έλα να σε αγκαλιάσω.
Λουσία.
Είσαι καλά;
-Ναι. -Είσαι παγωμένη.
Έλα μέσα να σου κάνω έναν καφέ.
Τι κάνεις εδώ τόσο νωρίς;
-Φυσικά και σ' αγαπούσε και πολύ. -Δεν μ' αγαπούσε.
Δεν με αγάπησε ποτέ. Δεν νοιάστηκε ποτέ για μένα.
Ούτε τη στιγμή του αποχαιρετισμού. Ποτέ.
-Μη μιλάς έτσι. -Είναι η αλήθεια.
Όλες μου οι αδερφές ξέρουν ποιος είναι ο βιολογικός τους πατέρας.
Κι εγώ;
Δεν καταλαβαίνω. Εγώ;
Δεν ξέρω... Δεν έχω πατέρα;
Είμαι υιοθετημένη; Δεν ξέρω. Τι συμβαίνει;
Μην απελπίζεσαι, είσαι πολύ κοντά.
Μερικές φορές, η ζωή είναι πολύ δύσκολη. Κοίτα εμένα, δεν μου ήρθαν εύκολα.
Έκλαψα πολύ. Πολύ.
Ατελείωτα δάκρυα.
Πάλεψα, όμως, για την ευτυχία μου.
Πρέπει να ξαναπάτε στον συμβολαιογράφο.
Τι;
Πάρε τις αδερφές σου,
γιατί υπάρχει κάτι που δεν σας είπε η μητέρα σας.
Το πιο σημαντικό πράγμα για σένα.
Τι εννοείς;
Άσε με να 'ρθω μαζί σου.
Λουσία.
Θα δεις, έχε μου εμπιστοσύνη.
-Καλημέρα. -Ωραία. Καλημέρα.
Καθίστε, παρακαλώ.
Ναι, καλύτερα να καθίσουμε, γιατί με τη μαμά μας ποτέ δεν ξέρεις.
Χαίρομαι που βρήκατε αυτό που ψάχνατε.
-Στο θέμα, παρακαλώ. -Βλέπω ότι δεν έγιναν όλα όπως...
-Θα βάλετε το γαμημένο το βίντεο; -Ναι.
-Ναι, τώρα. Ησύχασε. -Ευχαριστώ.
Χαίρομαι πολύ που βλέπετε αυτό το βίντεο.
Αυτό σημαίνει ότι ανακαλύψατε ποιοι είναι οι βιολογικοί σας πατεράδες.
Τουλάχιστον οι τρεις.
Σάρα, αγαπημένη μου κόρη.
Είσαι δυνατή κι ανεξάρτητη. Αυτή που μου μοιάζει περισσότερο.
Ελπίζω αυτό το ταξίδι να σε ένωσε με τις αδερφές σου περισσότερο από ποτέ.
Και να κατάλαβες ότι το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή
δεν είναι το να είσαι πρώτη σε όλα...
αλλά το να σε περιτριγυρίζουν οι άνθρωποι που σε χρειάζονται
και σ' αγαπούν.
Όμορφή μου Κλαούντια.
Ξέρω ότι έχεις χρυσή καρδιά
από μικρό κοριτσάκι.
Είμαι σίγουρη ότι μετά απ' όσα έγιναν,
θα μπορέσεις να διαφυλάξεις αυτήν την τρυφερή καρδιά...
και ν' αποδεχτείς τις αδερφές σου έτσι όπως είναι.
Θ' αποδεχτείς ακόμα κι εσένα την ίδια,
χωρίς να σ' ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων...
και χωρίς να περιμένεις έναν άντρα...
που δεν του αξίζεις.
Σοφία μου...
Ήσουν πάντα τόσο επαναστάτρια, τόσο γενναία, τόσο ελεύθερη.
Πρέπει, όμως, να καταλάβεις ότι ζεις σ' έναν κόσμο
που δεν αντιλαμβάνεται την ελευθερία όπως εσύ.
Ήρθε η στιγμή να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου.
Κι αν νοιάζεσαι αληθινά για έναν άνθρωπο...
τόλμησέ το.
Γενναιότητα δεν είναι μόνο το να είσαι μόνη σου...
αλλά και το να δεσμεύεσαι μ' έναν άνθρωπο.
Και τέλος...
η μικρή μου Λουσία.
Το γλυκό μου κοριτσάκι.
Δεν ξέρεις πόσο ξεχωριστή και μοναδική είσαι για μένα.
Δεν φοβήθηκες ποτέ να είσαι ο εαυτός σου.
Ακόμα κι όταν έβλεπες πόσο απόμακρη ήμουν.
Ξέρω ότι αυτό σε πόνεσε και λυπάμαι.
Συγγνώμη.
Συγχώρεσέ με.
Είσαι κόρη του μεγάλου μου έρωτα.
Του αληθινού μου έρωτα.
Σας αγαπώ πάρα πολύ και τις τέσσερις.
Εύχομαι να είστε τόσο ευτυχισμένες όσο ήμουν κι εγώ.
Αντίο, αγαπημένες μου.
Θα είμαι πάντα στις καρδιές σας.
Πλάκα μας κάνει;
Πώς γίνεται να τελειώσει έτσι;
Ο πατέρας μου; Ποιος στον διάολο είναι ο πατέρας μου;
-Εσύ είσαι; -Εγώ; Όχι.
Εγώ είμαι.
Τι;
Εγώ είμαι ο πατέρας σου.
Η μητέρα σου κι εγώ γνωριστήκαμε πριν από 25 χρόνια.
Ερωτευτήκαμε παράφορα.
Αγαπιόμασταν αληθινά.
Τόσο, που μείναμε μαζί...
και μετά την επέμβασή μου.
Επέμβαση;
Το έκανε από αγάπη.
Είτε άντρας, είτε γυναίκα...
είμαι εδώ για σένα, κοριτσάκι μου.
Μπαμπά.
Μαμά.
Ναι;
Ήρθε ο Αλεχάντρο να χαιρετήσει.
-Πήγαινε τώρα στο σπίτι της μητέρας του. -Μα...
Αλλιώς θα τον χάσεις για πάντα. Πήγαινε να τον ξανακερδίσεις.
Σ' αγαπάει αληθινά, χαζούλα.
Τι συμβαίνει;
Σάρα.
-Σάρα. -Όλα εντάξει.
Σάρα!
Κοίτα, ήρθε το αυτοκίνητο.
-Πάρε με μόλις προσγειωθείς. -Ναι, μαμά.
Έλα δω, πάρε με αγκαλιά.
-Γεια, θα σε πάρω απ' το αεροδρόμιο. -Εντάξει.
Αλεχάντρο!
Περίμενε! Μη φεύγεις.
Περίμενε!
Δεν μπορείς να φύγεις.
Ήθελα απλώς να τρέξεις πίσω μου, να κάνεις ό,τι κάνουν στις ταινίες.
Να στοιχηματίσεις στον έρωτα, αλλά...
κατάλαβα ότι η ζωή δεν είναι έτσι.
Είναι αλλιώς.
Συγχώρεσέ με.
Τι;
Είμαι ερωτευμένη μαζί σου.
Θέλω να ξαναπροσπαθήσουμε. Δεν μπορείς να φύγεις.
Σ' αγαπώ πολύ.
Σ' αγαπώ!
Ξέρω πότε να βγω έξω
Ξέρω πότε να μείνω μέσα
Πότε να τα κάνω όλα
Συναντώ τον εφημεριδοπώλη
Τα πράγματα, όμως, δεν αλλάζουν
Στέκομαι στον άνεμο
Αλλά δεν χαιρετώ ποτέ
Αλλά προσπαθώ
Προσπαθώ
Κανένα σημάδι ζωής...
Ανχελίτα, χαίρομαι πολύ που σε γνωρίζω.
Γλυκαίνεις την ύπαρξή μου χρόνια τώρα με το φλαν σου. Δεν φαντάζεσαι.
Το φλαν...
δεν είναι η σπεσιαλιτέ μου.
Θεέ μου!
Δεν θα πιστέψω ποτέ στη μοντέρνα αγάπη...
Δον Ζουάν! Πρόσεχε πού βάζεις τα χεράκια σου!
Είσαι πολύ όμορφη.
Σου χρωστάω μια συγγνώμη.
Ευχαριστώ που ήρθες στον γάμο μου.
Δεν μπορούσα να μη γίνω παράνυμφός σου. Κοίτα πόσο μου πάει το κουστούμι.
Γι' αυτό ήρθες, δηλαδή;
Απορώ γιατί δεν χώρισα νωρίτερα!
Είναι εκεί δύο...
Τώρα βρήκες που εγώ πήρα τη μεγάλη απόφαση;
-Τι; -Κοίτα πετράδι!
Κοίτα!
-Δεν το πιστεύω. -Γαμώτο!
Σου έχω ένα δώρο.
-Ο πύραυλος της αγάπης! -Πάλι;
-Για ευτυχισμένο τέλος! -Άναψέ το.
-Έλα. -Μην το κάνεις τόσο εμφανώς.
Δεν είναι δύσκολο
Είναι η δύναμη της γοητείας
Στέκομαι ακόμα στον άνεμο
Αλλά δεν χαιρετώ ποτέ
Αλλά προσπαθώ
Προσπαθώ
Δεν θα πιστέψω ποτέ στη μοντέρνα αγάπη
Περνά από δίπλα μου Η μοντέρνα αγάπη
Με προσπερνάει Η μοντέρνα αγάπη
Με πάει στην εκκλησία στην ώρα μου Στην εκκλησία στην ώρα μου
Με τρομοκρατεί Στην εκκλησία στην ώρα μου
Με διασκεδάζει Η μοντέρνα αγάπη
Με κάνει να πιστεύω σε Θεό και θνητό Θεό και θνητό
Χωρίς εξομολογήσεις Θεό και θνητό
Χωρίς θρησκεία Θεό και θνητό
Δεν πιστεύω στη μοντέρνα αγάπη Μοντέρνα αγάπη
Περνά από δίπλα μου Η μοντέρνα αγάπη
Με προσπερνάει Η μοντέρνα αγάπη
Με πάει στην εκκλησία στην ώρα μου Στην εκκλησία στην ώρα μου
Με τρομοκρατεί Στην εκκλησία στην ώρα μου
Με διασκεδάζει Στην εκκλησία στην ώρα μου
Με κάνει να πιστεύω σε Θεό και θνητό Θεό και θνητό
Χωρίς εξομολογήσεις Θεό και θνητό
Χωρίς θρησκεία Θεό και θνητό
Δεν πιστεύω στη μοντέρνα αγάπη Μοντέρνα αγάπη
Περνά από δίπλα μου Η μοντέρνα αγάπη
Με προσπερνάει Η μοντέρνα αγάπη
Περνά από δίπλα μου Η μοντέρνα αγάπη
Υποτιτλισμός: Δανάη Καρδάση