‎- พวกนั้นฆ่าเขา ‎- ใจเย็น
‎- ง่ายๆ แบบนั้น! ‎- ใจเย็น อย่าลุก
‎มันเป็นเพราะผม
‎- ใจเย็นๆ ‎- ปล่อยผม
‎- ผมต้องกลับไปที่โรงพยาบาล ‎- นอนนิ่งๆ นะ
‎เซอร์โยชา ขอร้องละ ขับให้ไว
‎แน่นไปไหม
‎ไม่เป็นไร ขอบคุณ
‎อันตอนอยู่ไหน
‎อยู่ในรถกับพ่อของคุณ
‎อันตอน หลานรัก
‎แม่รักแกมากนะ
‎ตอนนี้แม่แกกําลังอยู่ในช่วงที่ลําบาก
‎แม่โกรธพ่อแกเพราะป้าอันยา
‎แม่แกถึงได้ตวาดแกอยู่เรื่อย
‎แต่อย่าไปโกรธแม่เลย
‎เข้าใจปู่ไหม
‎แกหลับเหรอ
‎เออ พักสักหน่อยเถอะ
‎ประชาชนทุกท่าน ‎รัฐกําลังทําการอพยพเขตของท่าน
‎- ลุก! ‎- ปล่อยนะ!
‎โปรดอยู่ในความสงบ
‎ผู้ชํานาญการจะพาท่านไปยังศูนย์กักกันโรค
‎ซึ่งเราจะจัดหาที่พักให้ท่าน ให้การดูแลรักษา
‎และอาหารอุ่นท้อง
‎- ปล่อยนะ! ‎- จงทําตามคําสั่ง
‎ปล่อยสิ!
‎กองทัพกําลังขนคนขึ้นรถบัสกันที่นี่
‎เราจะทํายังไงดี
‎นิ่งเข้าไว้
‎เราจะขับผ่านพวกมันไป
‎ประชาชนทุกท่าน ‎รัฐกําลังทําการอพยพเขตของท่าน
‎โปรดอยู่ในความสงบ
‎ผู้ชํานาญการจะพาท่านไปยังศูนย์กักกันโรค
‎ซึ่งเราจะจัดหาที่พักให้ท่าน
‎ให้การดูแลรักษา และอาหารอุ่นท้อง
‎จงทําตามคําสั่ง
‎ประชาชนทุกท่าน...
‎ศูนย์ครับ มีรถประชาชนสามคันผ่านไป ‎ป้ายทะเบียนมอสโก
‎มีรถพยาบาลท้องถิ่นด้วย ให้เราจัดการไหม
‎ศูนย์ รับทราบรึเปล่า ได้ยินไหม
‎หมายความว่าไง "จัดการ"
‎นี่ศูนย์ คนผ่านไปกี่คนแล้ว
‎รถสี่คัน ประมาณหกถึงแปดคน
‎ดูเหมือนประชาชนทั่วไป
‎ปล่อยพวกเขาไป
‎พาคนที่จับได้ไปศูนย์ฝึก
‎ยามชายแดนจะรับมือกับพวกนั้นที่จุดกั้นถนน
‎รับทราบ เปลี่ยน
‎อันโตชา ตื่นเถอะ หลานรัก อันตอน
‎อันตอน
‎เกิดอะไรขึ้น
‎พ่อ...
‎ว่าไงนะ
‎พ่อนึกว่าเขาหลับอยู่ใต้ผ้าห่ม
‎แต่เขาไม่อยู่ พ่อผิดเอง
‎รีบไปเร็ว
‎พ่อผิดเอง
‎อิรา!
‎พ่อนึกว่าเขาหลับอยู่ใต้ผ้าห่ม แต่เขาไม่อยู่
‎โธ่เว้ย!
‎ไสหัวไปสิโว้ย
‎ถอยไป อีบ้า
‎ไปให้พ้น! อย่ามาขวางโว้ย!
‎อันยา ถอยไป
‎ตรงนั้นมีกองทัพ ‎พวกมันไม่ยอมให้เราผ่านหรอก คุณก็ได้ยิน
‎ไม่มีเวลาละ ถอยไป
‎ถ้ามันฆ่าเราทุกคน
‎แกจะล้ําเส้นเกินไปแล้วนะ!
‎นี่ พอที หยุด!
‎อันยา! อิรา!
‎- ฉันจะฆ่ามัน นังชั่ว! ฉันจะฆ่าแก ‎- อิรา!
‎หยุด!
‎อันยา หยุดเถอะ!
‎- พาตัวไป ‎- พอได้แล้ว พอที
‎ถนนเป็นทางเส้นตรง
‎ในจุดนี้ทหารกับรถบัสกําลังห่างเราไป
‎ด้วยความเร็วประมาณ 45 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
‎ศูนย์ฝึกที่ใกล้สุดอยู่ห่างจากที่นี่ 40 กิโลเมตร
‎พวกมันต้องขนคนลงแล้วย้อนกลับมา
‎ดังนั้น เรามีเวลาราวๆ สองชั่วโมง ‎ก่อนกองทัพกลับมา
‎นั่นไง แล้วถ้าพวกมันมีมากกว่านั้นล่ะ
‎รีบไปให้ไว
‎ไปกันเร็ว!
‎โดดขึ้นมาเดี๋ยวนี้
‎ประชาชนทุกท่าน รัฐกําลังทําการอพยพเขตของท่าน
‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎โปรดอยู่ในความสงบ
‎ผู้ชํานาญการจะพาท่านไปยังศูนย์กักกันโรค
‎ซึ่งเราจะจัดหาที่พักให้ท่าน ให้การดูแลรักษา...
‎ขอโทษ ช่วยอธิบายหน่อยได้ไหม
‎คุณจะพาเราไปไหน พวกคุณต้อนเรามาที่นี่ ‎เหมือนหมูเหมือนหมา
‎ไปเร็ว
‎เดี๋ยว!
‎ประชาชนทุกท่าน
‎รัฐกําลังทําการอพยพเขตของท่าน
‎โปรดอยู่ในความสงบ
‎ผู้ชํานาญการจะพาท่านไปยังศูนย์กักกันโรค
‎ซึ่งเราจะจัดหาที่พักให้ท่าน
‎ให้การดูแลรักษา และอาหารอุ่นท้อง
‎จงทําตามคําสั่ง
‎ประชาชนทุกท่าน รัฐกําลังทําการอพยพเขตของท่าน
‎โปรดอยู่ในความสงบ
‎ผู้ชํานาญการจะพาท่านไปยังศูนย์กักกันโรค
‎ซึ่งเราจะจัดหาที่พักให้ท่าน ให้การดูแลรักษา...
‎หยุด!
‎ทําไม อย่าทําแบบนี้
‎ดูสิ ตรงนั้นมีอะไร
‎ประชาชนทุกท่าน ‎รัฐกําลังทําการอพยพเขตของท่าน
‎โปรดอยู่ในความสงบ ผู้ชํานาญการจะพาท่าน...
‎(หน่วยพยาบาล)
‎ออกมา
‎นอนลงไป คว่ําหน้าลง
‎ให้ไวเลย
‎อันตอน
‎อันตอน!
‎โตชา!
‎อันตอน!
‎โตชา!
‎อันตอน!
‎โตชา!
‎อันตอน!
‎หมอ เดี๋ยว! มานี่!
‎นี่รอยเท้า ดูเหมือนเป็นเท้าเด็ก
‎ยังดีที่เขาไม่ไปที่หมู่บ้าน
‎เราต้องไปที่นั่น
‎โตชา!
‎อันตอน!
‎โตชา!
‎นี่
‎ลีโอนยา เจอไหม
‎ไม่ เซอร์โยกา เรายังไม่เจอเขา
‎เปลี่ยน
‎ผมเคยอยู่แถวนี้มาก่อน
‎โรงพยาบาลอยู่ทางนั้น
‎ถ้าผมเป็นเขา ผมจะไปที่นั่น
‎ที่นั่นเปิดอยู่และมันอุ่น
‎ไปเถอะ
‎ลีโอนยา เรากําลังไปที่โรงพยาบาล
‎เราจะไปที่นั่น
‎รับทราบ ฉันจะไปที่นั่นเหมือนกัน
‎อันตอน!
‎อันโตชา
‎อันโตชา!
‎อันตอน!
‎อันโตชา!
‎อันโตชา
‎อันตอน
‎พระเจ้าช่วย อันตอน
‎- อันตอน ตอบแม่ที ‎- อันโตชา
‎โตชา!
‎- โตชา ลูกอยู่ไหน ‎- อันตอน
‎โตชา
‎อันตอน!
‎โตชา!
‎ทุกคน ฉันอยู่ที่ทางออกฉุกเฉิน
‎มาตรงนี้สิ
‎พวกมันยิงทุกคนเลยเหรอ
‎คนไข้ทุกคน
‎ทุกคนที่อยู่ที่นี่
‎อิรา!
‎เซอร์โยชา
‎อิรา อิรา หยุด!
‎อิรา หยุด!
‎- อันตอน! ‎- หยุด
‎หยุด
‎- ปล่อยนะ อย่ายุ่งกับฉัน! ‎- หยุด
‎ไม่ คุณจะทําอะไร คนพวกนี้ติดเชื้อ
‎อย่าแตะ! ปล่อยฉัน! อย่ายุ่ง!
‎- หยุด ‎- ปล่อยนะ
‎ทุกคนเลย ปล่อยฉันไว้ตรงนี้!
‎ไปทะเลสาบบ้าๆ นั่นไป!
‎ไปเลย!
‎อันตอน!
‎ฟังผมนะ อันตอนไม่อยู่ที่นี่
‎เป็นสัญญาณที่ดี เราจะหาเขาเจอแน่
‎แต่จะทํางั้นได้ คุณต้องลุกขึ้น เร็วเข้า ลุก
‎จะทําอะไรน่ะ ถอยไป
‎"โปรดทราบ
‎เขตของท่านอยู่ในพื้นที่ติดเชื้อ ‎และต้องได้รับการอพยพ
‎จะจัดให้มีการเคลื่อนย้ายไปยังศูนย์พักชั่วคราว
‎ท่านจะได้รับการดูแลรักษา และอาหารอุ่นท้อง
‎ไปยังจุดจอดรถบัสที่ใกล้ที่สุดเพื่อเคลื่อนย้าย"
‎นี่คือพิกัด
‎ถ้าอันโตชาหนีไปจากที่นี่ได้ ‎เขาอาจไปที่จุดจอดรถบัส
‎เราต้องไปหาอันโตชาที่นั่น
‎ผู้ชํานาญการจะพาท่านไปยังศูนย์กักกันโรค
‎ซึ่งเราจะจัดหาที่พักให้ท่าน
‎ให้การดูแลรักษา และอาหารอุ่นท้อง
‎ตรงนั้นมีอะไร
‎มองไม่เห็นอะไรเลย
‎ดูเหมือนหน่วยพยาบาล
‎แต่ไม่เห็นหมอสักคน
‎ขอดูหน่อย
‎เราต้องไปคุยกับพวกเขา
‎"คุย" เออสิ ได้ยินทางวิทยุแล้วนี่ ‎เห็นศพพวกนั้นรึเปล่า
‎"คุย"
‎อันโตชา อันโตชา!
‎อิรา! หยุด อิรา!
‎เซอร์โยชา!
‎อันโตชา
‎- อิรา! ‎- อันโตชา
‎อิรา!
‎หยุด!
‎เฮ้ย ทําไมไปตัวเปล่าไม่มีอาวุธ
‎ลูกฉัน! ให้ฉันเข้าไปนะ ฉันต้องเข้าไป
‎ให้ฉันเข้าไปเถอะ อันโตชา ลูกฉันอยู่ที่นี่
‎ขอทางหน่อย ลูกฉันอยู่ที่นี่
‎อันโตชา! อันตอน!
‎เฮ้ย อย่ามาจับ
‎เอาละ ไปกันได้ละ
‎โทษที
‎หัดดูแลเมียตัวเองบ้าง
‎หยุด กลับขึ้นรถไป
‎- เห็นเด็กผู้ชายไหม ‎- ขึ้นรถ
‎เขาเจ็ดขวบ ผมทอง ใส่หมวกครอบหู
‎- กลับไป ‎- ชื่ออันตอน เราเป็นพ่อแม่เขา
‎บอกให้กลับขึ้นรถ
‎เราไม่ใช่คนที่นี่ เราไม่ต้องขึ้นรถ
‎- กลับไป ห้ามลงจากรถ ‎- ขอโทษนะ เราต้องขึ้นรถคันไหน
‎คันไหนก็ได้
‎- อย่าขยับ ไอ้หนู ‎- อะไรเนี่ยลุง เก็บไปซะ
‎- ฉันยิงนะ ‎- พ่อ
‎หนีไป บอกให้หนีไปไงเล่า วิ่งหนีไป
‎มีอะไรลุง เก็บปืนไปซะ เก็บไป!
‎ใจเย็นๆ
‎หยุด กลับขึ้นรถ
‎เมียผมต้องฉี่
‎กลับขึ้นรถบัส
‎เราอั้นมาชั่วโมงนึงแล้ว ขอเถอะ
‎ถอยไป
‎ผู้ชํานาญการจะพาท่านไปยังศูนย์กักกันโรค
‎ซึ่งเราจะจัดหาที่พักให้ท่าน
‎ให้การดูแลรักษา และอาหารอุ่นท้อง
‎- ปืนฉันอยู่ไหน ‎- จงทําตามคําสั่ง
‎- ส่งมานี่ ‎- ไม่ให้
‎ส่งมา
‎- ไม่ หยุดนะ ‎- ส่งมา
‎- ไม่ ห้ามไปไหนทั้งนั้น ‎- เอาปืนมา
‎ห้ามคุณไปไหนทั้งนั้น
‎ขอร้องละ
‎นี่มันบ้าอะไรกัน ปล่อยผมไปเถอะ
‎ถอยไป!
‎เดือด!
‎เงียบไว้ลูก
‎พ่อจะยิง
‎(หกชั่วโมงก่อนหน้านั้น)
‎ออกมา
‎นอนลงไป
‎คว่ําหน้าลง
‎ให้ไวเลย
‎เงียบไว้ ไม่ต้องกลัว
‎ทราบแล้วเปลี่ยน มีอะไรเหรอ
‎ห้า ทราบแล้วเปลี่ยน
‎เจอเด็กหรือยัง
‎เธอชื่ออะไร
‎อันตอน
‎อยู่คนเดียวเหรอ
‎เวร
‎มีไข้หรือไอบ้างไหม
‎เอาละ อันตอน
‎เราจะออกไปจากที่นี่ด้วยกันนะ
‎เสื้อโค้ตล่ะ
‎ไม่มีฮะ
‎เยี่ยม
‎ลุกขึ้น
‎ฟังฉันดีๆ นะ อันโตชา
‎เราจะวิ่งหนีเข้าป่ากันนะ
‎เราจะวิ่งเร็วจี๋ แต่เธอต้อง...
‎โอเลก!
‎อยู่ไหนของนายวะ
‎ไปกันเร็ว
‎เร็วเข้า ไวอีก
‎หมอบลง เงียบไว้
‎ตรวจดูที่นี่ เผื่อมีคนซ่อนอยู่ในนั้น
‎ประชาชนทุกท่าน
‎รัฐกําลังทําการอพยพเขตของท่าน
‎โปรดอยู่ในความสงบ
‎เร็วอีก!
‎ผู้ชํานาญการจะพาท่านไปยังศูนย์กักกันโรค
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ขาผม
‎ขาเหรอ ยืนไหวไหม
‎ยืนขึ้น
‎เอาละ ถอดเสื้อออก
‎เร็วๆ นั่งทับไว้
‎ถือนี่
‎ฉันจะหมุนตัวเธอนะ
‎เร็ว ขยับมาทางนี้
‎เอาละ ขอดูหน่อย
‎เข่าดูปกติดี
‎เธอมาจากไหนเนี่ย ตาหนู
‎มอสโกฮะ
‎มอสโกเหรอ
‎พ่อแม่เธอล่ะ
‎พวกเขาไปแล้ว
‎แม่ พ่อ อันยา...
‎อันยาคือใคร
‎พี่สาวเหรอ
‎เปล่า ผู้หญิงที่อยู่กับพ่อผม
‎เธออยู่กับพวกเขารึ
‎เปล่า ผมอยู่กับแม่
‎เอาละ หนึ่ง สอง สาม
‎ทุกอย่างปกติดีแล้ว ทีนี้เธอเดินเองได้ละ
‎เอาละ แม่เธออยู่ไหน
‎แม่อยู่กับพ่อ
‎น่าสนใจดีนี่
‎งั้นป้าอันยาล่ะ
‎ป้าก็อยู่กับพ่อ
‎เราทุกคนกําลังไปด้วยกัน
‎สี่คนเหรอ
‎เปล่า มิชาก็ไปด้วย
‎มิชาเป็นลูกป้าอันยา
‎แต่พ่อผมไม่ใช่พ่อเขา
‎เป็นแค่พ่อผม
‎แล้วก็มีลุงลีโอนยากับป้ามาริน่า ป้าท้องอยู่
‎มีโพลิน่าด้วย มิชาชอบเธอ
‎เอาละ ทุกอย่างดีแล้ว
‎งั้นก็คนมอสโกทั่วไป
‎ลุกขึ้น
‎หนาวไหม
‎หนาวฮะ
‎ไม่เป็นไร
‎เขาตายแล้วเหรอ
‎เขาไม่สบาย
‎เขาเมามาก
‎เฮ้ย
‎ไอ้เลว ลุกขึ้น ไม่งั้นได้แข็งตาย
‎ไปเอามาจากไหน
‎ไม่มีเหลือแล้ว
‎สามีฉันล่ะ
‎อยู่บ้านมั้ง
‎ถือนี่ไว้
‎เร็วเข้า ลุก โอ๊ย ให้ตายสิ
‎เดินไหวไหม
‎ไหว
‎เดินต่อไป
‎ไปเร็ว
‎มีอะไรให้เคี้ยวบ้างไหม
‎"เคี้ยว" เหรอ
‎ผมต้องกินข้าวเช้านะคุณ
‎นี่คุณ ขอโทษนะ ‎เรื่องมันเกิดขึ้นไปแล้วน่ะ
‎หุบปากทีได้ไหม
‎เร็วเข้า ลุก
‎เป็นสามีที่ประเสริฐจริงๆ
‎เก่งมาก อย่างน้อยก็ไม่ทําบ้านไฟไหม้
‎คงต้องใช้เวลาอีกหน่อย
‎ไม่เอาน่า เป็นไรไป เราดื่มนิดเดียว
‎พาเขาไปอีกห้อง
‎วาสยา
‎"ดื่มนิดเดียว" เหรอ เข้ามาสิ กลัวหรือไง
‎- อะไร ยืนนิ่งๆ ‎- มานี่
‎เฮ้ย ล้มเหรอเนี่ย
‎- ยังมีชีวิตอยู่ไหม ‎- นั่งนี่นะ
‎เอาละ มา ลุกขึ้น
‎พวกมันมาบอกให้ทุกคนออกจากตึก
‎คนไข้ถูกพาออกจากเตียง
‎พวกมันบอกว่าต้องพาคนไปที่อื่น ‎ฉันซ่อนอยู่ในตู้
‎จากนั้นก็ได้ยินเสียงปืน
‎ฉันว่าพวกมันฆ่าแค่คนป่วย
‎ไม่ ฆ่าทุกคนเลย ทั้งป่วยและแข็งแรง
‎ทางการต้องลงมือสักอย่างแหละ
‎แบบนี้ดีกว่านะ จะได้พ้นทุกข์
‎ฉันคิดแบบนี้นะ
‎จะพยายามรักษาพวกนั้นไปทําไม
‎คนมันป่วย
‎ก็แค่นั้น จริงไหม
‎ก็แค่ป่วย!
‎แน่ใจเหรอว่าตัวเองแข็งแรง
‎- ฉันไม่แน่ใจเท่าไหร่ ‎- อะไรล่ะ ฉันไม่ได้ทําอะไรผิด
‎ฉันรักษาให้เอง
‎แค่พูดเฉยๆ น่า
‎นั่งลงแล้วหุบปาก
‎ถ้ามันไม่ใช่คนรัสเซียล่ะ
‎เราไม่รู้ว่ามันเป็นใครมาจากไหน
‎งั้นพวกมันมาจากไหน
‎อาจเป็นคนจีนก็ได้
‎หก นี่ฐาน
‎นี่หก
‎อยู่ไหน ล้างบางลุนโยโวเสร็จรึยัง
‎เสร็จแล้ว
‎มัวโอ้เอ้อะไรอยู่ นายควรเสร็จตั้งแต่บ่ายสาม
‎เราต้องยิงคนบนรถบัส
‎พวกมันไม่ยอมลง
‎พื้นเละไปหมดแล้วตอนนี้
‎เรามัวแต่ทําความสะอาด
‎รับทราบ ให้ไวล่ะ
‎ตรงนี้คนเยอะมากด้วย
‎เราต้องวนสามสี่เที่ยว เปลี่ยน
‎ไอ้พวกชั่ว
‎ผู้อาศัย! ออกจากบ้าน
‎ออกจากบ้าน มารวมตัวกันข้างนอก
‎ผู้อาศัย ออกจากบ้าน
‎ออกจากบ้าน
‎ผู้อาศัย มารวมตัวกันข้างนอก
‎ออกจากบ้าน
‎ผู้อาศัย มารวมตัวกันข้างนอก
‎ผู้อาศัย ออกจากบ้าน
‎เฮ้ย แก
‎ลุก เร็วเข้า
‎เจออะไรบ้าง
‎ในนี้มีอยู่คนนึง
‎ลากมันออกไปดีไหม
‎แบกพวกมันไม่เหนื่อยหรือไง
‎จัดการมันตรงนี้เลยเถอะ
‎มีคําถามเพิ่มเติมอีกไหม
‎วาสยา
‎เข้าไปในโรงนา
‎เราจะเอาเขาวางบนถัง
‎วาสยา อยู่ตรงนี้สักพักก่อนนะ
‎เราจะฝังนายในอีกสามวันแบบที่ต้องทํา
‎ถ้าเรายังไม่ตาย
‎แค่นั้นแหละ
‎ไม่มากหรอก
‎- เรามือเปล่าไปสู้รถถัง ‎- พวกมันขับรถถังเหรอ
‎ใครมีอะไรอีกไหม
‎เราตรวจทุกบ้านครบแล้วนะ
‎จะเอาอะไร
‎ฉันโอลยา เซเมโนวา จากโรงพยาบาล
‎คุณซื้อมันฝรั่งฉันตอนฤดูใบไม้ร่วง จําได้ไหม
‎ฉันสบายดี
‎ทุกคนสบายดี
‎เราต้องคุยกัน
‎เข้ามาคนเดียว
‎จะบ้าเหรอ พวกนี้เป็นคนของทางการ
‎เอาอีกแล้ว
‎เคยสาบานไว้รึเปล่า
‎ที่จริงผมเป็นกําลังสํารอง
‎แล้วได้สาบานรึเปล่า
‎ผมสาบานว่าจะศึกษาศาสตร์ทหาร
‎ปกป้องกองทัพและทรัพย์สินประชาชน
‎และอุทิศตนจนกว่าชีวิตจะหาไม่ ‎ให้แก่ประชาชน
‎โซเวียตบ้านเกิด และรัฐบาลโซเวียต
‎ทั้งหมดนี้ เหลือแค่ประชาชน
‎คนพวกนี้กําลังรออยู่ข้างนอก
‎คุณสาบานแล้ว ปกป้องพวกเขาสิ
‎นี่ผมเป็นนักรบประเภทไหนแล้ว
‎ผมเคยร่วมสงครามมาแล้ว ‎ผมจะไปที่ไหนได้ด้วยขาข้างเดียว
‎ฉันก็ไม่เห็นว่ามันทําให้คุณเลิกฆ่าสัตว์ได้
‎เราขออาวุธคุณก็ยังดี
‎ถอดเสื้อโค้ต
‎ว่าไงนะ
‎เราจะดื่มชากัน
‎โห
‎พอไหม
‎เอสเอ 26
‎โมชินเยกัน
‎ปืนกลมือ
‎ซิโมนอฟคาร์ไบน์
‎มีของที่เบากว่านี้ไหม
‎ชั้นล่างนั่นมีปืนพก
‎เมาเซอร์กับทีที ของโปรดเลย
‎ทุกกระบอกขัดสีฉวีวรรณทํางานได้ดี ‎กระสุนก็มี
‎ทําไมต้องมีเยอะขนาดนี้
‎ดูเหมือนผมเก็บทั้งหมดไว้ให้คุณนะ
‎เล็ง!
‎ยิง!
‎ของฉันยิงไม่ออก
‎ของฉันก็ด้วย
‎ของแกควันลอย
‎ปืนมันใช้ได้
‎เราจะยิงจนกว่าจะเป็น
‎เราไม่มีเวลาขนาดนั้น
‎ทําไงดีล่ะ
‎ใช่ ทําไงดี
‎ทําไงกันดี
‎เราจะยิงพวกมันจากระยะเผาขน
‎อีกที
‎เล็ง
‎ยิง
‎เอาละ
‎เราจะแบ่งเป็นสองทีม
‎ทีมแรกจากด้านหน้า อีกทีมจากด้านหลัง
‎ได้รับสัญญาณแล้ว ทีมหลังเริ่มก่อน
‎อีกทีมเข้าไปสังหาร
‎อย่ายิงกันเองล่ะ อยู่ห่างๆ แนวกระสุนไว้
‎วาดเส้นไว้ในใจ แล้วอยู่ห่างจากเส้นนั้น ‎อย่างน้อยสามนาฬิกา
‎แปลว่าอะไร "สามนาฬิกา"
‎ทิศทางไง นึกภาพหน้าปัดนาฬิกาสิ
‎สามนาฬิกาคือแนวกระจาย
‎นาฬิกานี่อิเล็กทรอนิกส์
‎เอาละ ลุกขึ้น แยกย้าย
‎อีกชั่วโมงเดินทาง
‎อันโตชา ตื่น
‎อันตอน ฉันจะไปที่อื่น ‎เธออยู่ที่นี่กับเด็กคนอื่นๆ นะ
‎คุณจะไปไหน
‎ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวกลับมา
‎อย่าให้ใครเข้ามานะ
‎สเวตา เธอเป็นคนคุม เข้าใจนะ
‎ผมไม่กลัวหรอก
‎ผมแค่อยากอยู่กับแม่
‎ตอนนี้ใครๆ ก็อยากอยู่กับแม่
‎ฉันจะสอนอะไรให้นะ
‎ถ้าอยากได้อะไรมากๆ มันจะกลายเป็นความจริง
‎เธอแค่ต้องจินตนาการมันขึ้นมา
‎วาดภาพไว้ในใจ
‎จากนั้นก็ส่งภาพออกไปในอากาศ ‎เพื่อให้พระเจ้ารับรู้
‎เหมือนส่งข้อความเหรอฮะ
‎ใช่ พระเจ้าจะเห็นและทําให้มันเป็นจริงแน่ๆ
‎- ผมจะพยายาม ‎- โอเค
‎คุณก็ทําเหมือนกันเหรอฮะ
‎ใช่ ฉันก็ทําอยู่จ้ะ
‎เอาละ
‎ไปละ
‎นายมาจากไหน
‎หยุดก่อน
‎คุณ คุณครับ ฟังผมก่อน
‎คุณครับ เดี๋ยวๆ
‎ฟังผม
‎เราจะไปที่นั่นทําไม ตอบมาสิ
‎คุณพาวาสยากลับมาไม่ได้ ได้ยินไหม
‎เพราะพวกมันทํากับเราแบบนี้ไม่ได้
‎เพราะแบบนั้นไง
‎ทําไม่ได้
‎มาเรีย นางเป็นบ้าไปแล้วใช่ไหม
‎ไปไกลๆ เลยแก
‎โวโลดยา อย่างน้อย...
‎ผู้หญิงเนี่ยนะ
‎สายน้ําจงนําไป
‎ไกลเกินตลิ่งชัน
‎ที่ทุ่งนั้น...
‎คือทุ่งของฉัน
‎ที่ป่านั้น คือป่าของฉัน
‎สายน้ํา นําพาไป
‎สู่แผ่นดินที่เป็นของฉัน
‎ที่ยาใจอยู่อาศัย
‎สาวนัยน์ตาฟ้า
‎ราวราตรีไร้ดาว
‎ราวสายน้ําเชี่ยว
‎ราวจันทร์เปลี่ยวเหงา
‎เธอเฝ้ารอฉันบนนภา
‎เห็นเด็กผู้ชายไหม เขาเจ็ดขวบ ผมทอง
‎ใส่หมวกครอบหู ชื่ออันตอน เราเป็นพ่อแม่เขา
‎เราไม่ใช่คนที่นี่ เราไม่ต้องขึ้นรถ
‎ขอโทษนะ พ่อหนุ่ม เราต้องขึ้นรถคันไหน
‎คันไหนก็ได้
‎ฉันมีอีกคําถาม
‎มีอะไรลุง
‎- พ่อหนุ่ม ‎- เก็บปืนซะ
‎ฉันยิงแน่ วิ่งไป วิ่ง
‎เก็บปืนซะ
‎หยุด! กลับขึ้นรถบัส
‎เมียผมต้องฉี่
‎กลับขึ้นรถ!
‎เราอั้นมาชั่วโมงนึงแล้ว ขอผ่านเถอะ
‎ถอยไป กลับขึ้นรถ
‎ทําเดี๋ยวนี้
‎เซอร์โยชา!
‎อิรา!
‎อิรา! พ่อ!
‎พ่อ!
‎เดี๋ยวนะ พวกคุณทําลูกชายหายเหรอ
‎ใช่
‎มานี่
‎คุณเห็นเขาเหรอ ที่ไหน
‎ที่ไหน
‎ไป
‎ไปให้พ้น
‎ผมไม่ได้ทําอะไรให้สักหน่อย
‎ทั้งหมดนี้เป็นเพราะนาย
‎นายพาเชื้อโรคมาหาพวกเรา
‎นายน่าจะตายที่มอสโก
‎ผมควรไปไหน
‎กลับไปมอสโกซะ
‎ผมจะแข็งตาย
‎แล้วไงใครแคร์
‎ออกไปจากที่นี่ซะ
‎หมอ ถอยไป ฉันดูแลเขาเอง
‎อย่ายุ่ง!
‎ว่าไงนะ
‎อยากตายคู่กับเขาเหรอไง
‎ไอ้สารเลวพวกนั้นฆ่าเพื่อนซี้ฉัน
‎พอได้แล้ว ไอ้นักรบบ้า
‎คุณทําอะไรน่ะ ‎เราจับตัวประกันตั้งแต่เมื่อไหร่
‎- พ่อคนสันโดษอยู่ไหน ในรถเหรอ ‎- ในรถ
‎สองคนนี้เป็นพ่อแม่เด็ก
‎ฉันจะส่งเด็กคืนแล้วกลับมาหา
‎เราต้องเข้าป่า
‎เดี๋ยวมันจะสังเกตว่าคนของมันหายไป
‎ฉันจะส่งเด็กคืนพวกเขาแล้วรีบกลับมา
‎เราจะไปเจอกันที่ไหน
‎ไปเจอที่บ้านคุณละกัน
‎แต่คุณก็รู้นี่ว่าตอนนี้หน้าหนาว
‎เราจะต้องขุดหลุมอยู่กันในป่า
‎ความรักทําให้กระท่อมเป็นปราสาท
‎งั้นค่อยเจอกัน
‎เจอกันค่ะ
‎เซเมโนวา แล้วไงต่อ
‎เราจะถอยทัพเข้าป่า
‎อันโตชา!
‎โตชา!
‎เขาอยู่ไหน
‎อยู่ไหน
‎อันตอน!
‎อยู่ไหน
‎อันตอน!
‎แกทําอะไรกับเขา ฉันถามว่าทําอะไรลงไป
‎โตชา!
‎อันตอน!
‎ลูกจ๋า!
‎อันตอน!
‎ลูกแม่อยู่ไหน อันตอน!
‎โตชา!
‎อันตอน!
‎โตชา!
‎แม่!
‎ลูกจ๋า!
‎ลูกแม่!
‎พระเจ้าช่วย ลูกแม่!
‎พระเจ้าช่วย ยกโทษให้แม่นะ
‎ยกโทษให้แม่นะลูก
‎- แม่ ‎- แม่อยู่นี่ ลูกรัก
‎ส่งไปถึงท่านจริงด้วย
‎อะไรจ๊ะ
‎ข้อความของผมส่งไปถึงพระเจ้า
‎ลูกจ๋า
‎ลูกแม่
‎(รถพยาบาล)
‎ในที่สุด
‎ขอบคุณค่ะ
‎นี่ครับ รับไปสิ ไม่มากนัก
‎แต่เรายินดีแบ่งของที่มี
‎- ไม่ต้อง ขอบคุณค่ะ ‎- รับไปเถอะ
‎ขอบคุณ
‎จะได้เห็นว่าคนในมอสโกกินอะไรกัน
‎นั่นแหละ เดินทางปลอดภัยนะ
‎อันโตชา มาจับมือกันหน่อย
‎ส่งข้อความหาท่านตามที่ตกลงกันนะ
‎ผมกําลังทําอยู่เลยฮะ
‎เด็กดี
‎นั่นแหละ
‎- ขอบคุณครับ ‎- โชคดีนะ
‎ลาก่อน
‎ตามที่ผมประเมิน ‎เราต้องไปต่ออีกแค่ 150 กิโลเมตร
‎แม่
‎แม่ เป็นอะไรรึเปล่า
‎แม่
‎อันยา
‎คําบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม