SERIAL NETFLIX
Miau, miau, miau, miau, miau
Hej, Gabi!
Zabierz nas do domku
Hej, Gabi!
Gdy się zmniejszymy, zmieścimy się tu!
Miau, miau, miau, miau, miau
Miau, miau, miau, miau
Miau, miau, miau, miau, miau
Hej, Gabi!
Czym zaskoczysz nas?
Do domku wejść najwyższy czas!
Hej, Gabi!
Miau
Hej!
Dziś upalny dzień,
więc narysowałam fajne miejsce.
Jest tam dużo wody,
dużo piasku
i dużo słońca.
Wiecie, co to?
Niezły strzał.
Gotowi?
Tadam!
Jak to nie widzicie?
Żartuję.
Nie widzicie, bo rysowałam białą kredką.
Żeby rysunek był widoczny, wystarczy trochę koloru.
OK.
Zacznę od brązowego.
Patrzcie, co się dzieje.
Dodamy trochę niebieskiego.
Widzę chmury!
I ładny, jasnopomarańczowy.
OK.
Skończyłam.
To…
plaża!
Z fajnymi falami,
piaskiem
i ciepłym słońcem.
Co myślicie?
- Miau, miau, miau - Słyszeliście?
To przesyłka do Kociego Domku. Zobaczmy jaka.
Miau, miau, miau
Miau
Zajrzyjmy do Miau-Miau-Poczty.
Spójrzcie!
Pudełko z niespodzianką jest pokryte znakami zapytania.
Rozwiążemy tajemnicę tego, co skrywa?
Pewnie.
Spójrzcie!
To lupa, jakiej używają detektywi,
żeby szukać wskazówek
i rozwiązywać zagadki.
Gdy przez nią patrzysz – powiększa.
Zobaczcie moje oko.
Może w Kocim Domku jest jakaś zagadka do rozwiązania.
Pobawimy się razem w detektywów?
OK.
Śpiewanka-Zmniejszanka.
Chwyć uszko lewe, dwa razy prawe
Pandusia złap, czas na zabawę!
Jestem w kuchni! Wchodźcie!
Witam w Kocim Domku, detektywi.
Rozwiążmy zagadkę zaginionego Pandusia.
Nigdzie go nie widzę.
Ale dobry detektyw używa zmysłów,
żeby znaleźć wskazówki.
Wąchamy…
dotykamy
i słuchamy, by rozwiązać zagadkę.
Słyszycie?
Dźwięk dobiega zza drzwi.
Czy Panduś może tam być?
Sprawdźmy.
Paluszkowy przytulatak!
Jak mnie znaleźliście?
Użyliśmy uszu i usłyszeliśmy chrupanie.
Dobra robota!
Używanie zmysłów…
przydaje się detektywom.
Skoro o zmysłach mowa…
czujesz coś?
O tak!
To pachnie jak…
cytryny!
Hej, Gabi i Pandusiu.
Detektywko Gabi i detektywie Pandusiu.
Wykryliśmy, że robisz coś z cytryn.
Skąd wiedziałeś?
Wyczuliśmy je nosami.
Chcecie wiedzieć, co robię?
Lemoniadę!
Super-łaper!
Zimna lemoniada to idealny napój
na upalny dzień.
- Pomóc ci zrobić? - Jasne!
To superproste i supersmaczne.
Do dzbanka z wodą wyciskamy sok z czterech cytryn.
Nic kociego łatwiejszego!
Nie mogę nic wycisnąć.
Bo najpierw musisz przeciąć na pół.
Spróbuj połówkę.
Dużo łatwiej.
Dzięki.
Do dzieła!
Cytryna.
Przecinam.
Wyciskam.
Cytryna.
Przecinam.
Wyciskam!
Cytryna.
Przecinam. Co dalej?
Wyciskam!
Świetna robota!
Teraz trzeba dodać szklankę cukru i lód.
Cukier!
Lód!
I gotowe!
Zmieszane!
Czas na moją ulubioną część.
Jaką?
Picie!
Zimna lemoniada.
Czy ktoś powiedział „lemoniada”?
Cześć.
Zrobiliśmy lemoniadę. Chcesz?
Chętnie.
Przyda mi się coś,
co mnie schłodzi.
Dziś jest naprawdę gorąco.
Proszę bardzo.
Dzięki.
Nie ma za co. Pijemy.
Słodkie słońce!
Jest pyszna!
I orzeźwiająca. Smakuje ci?
Tak. Jest słodka, orzeźwiająca i lodowata.
10 na 10. Znów ci się udało.
A teraz wybaczcie,
ale muszę się jeszcze jakoś schłodzić.
Toodley-doo!
Batoniki cytrynowe są gotowe.
Batoniki cytrynowe?
Tekturzątko prosiła o przekąskę,
a batonik cytrynowy świetnie ochładza.
Są kotastyczne!
Dzięki!
Podasz mi kosz na przekąski?
Włożę tam batoniki, które zaniosę Tekturzątku.
Robi się!
Czekaj!
Co się stało?
Zapomniałem o cukrze pudrze.
Wybacz. Kosz musi poczekać.
Kosz grzecznie czeka.
Nie ma batoników cytrynowych bez cukru pudru.
Trochę tu, trochę tam i trochę…
Ups!
Bałagan się zdarza.
To część zabawy!
Najpierw kroisz tak, a później tak.
Tadam!
Batoniki cytrynowe są gotowe.
Pandusiu, podasz koszyk?
Jasne!
Co? Ale… Gdzie on się podział?
Pierwsza zagadka.
Nie martw się.
Detektywi zajmą się tą sprawą.
OK.
Ale w koszu miałem zanieść batoniki Tekturzątku.
Zanieśmy je w blaszce. Nadal będą pyszne.
Racja. Dzięki, Pandusiu.
Zanim zaniesiemy batoniki Tekturzątku,
poszukamy tropów, które wskażą,
co się stało z koszem.
Widzę tylko dużo cukru.
Ja też, ale przyjrzyjmy się.
Widzicie coś niezwykłego?
Ślady łap!
- Tu jest więcej. - Świetna robota.
To ślady tego, który wziął koszyk.
Pójdźmy za nimi.
Tędy! Chodźcie!
Ślady urywają się w Kiciwindzie.
Ten ktoś pojechał
do innego pomieszczenia.
Sprawdźmy, gdzie są ślady łap.
To sprytny pomysł, detektywie. Zacznijmy w Pracowni.
Zanieśmy batony Tekturzątku
i zobaczmy, czy są tam ślady.
Proszę!
Bez obaw.
Rozwiążemy zagadkę zaginionego
kosza.
Powodzenia.
Trzymam kciuki!
Pa, Łakotku!
Do Pracowni!
Gabi, spójrz!
Więcej śladów!
Ten, kto był w Kuchni, był też tu!
Pójdźmy za śladami.
Tu się kończą.
Ciekawe.
Cześć, Gab i Pandusiu.
- Na co patrzycie? - Hej.
Jesteśmy detektywami i rozwiązujemy zagadkę
zaginionego kosza.
O nie! Zaginął koszyk Łakotka?
Tak. Widziałaś go gdzieś?
Niestety go tu nie widzę.
- Ani przekąsek. - Mówisz?
Jesteś pewna?
Tadam!
Cytrynowe batoniki?
Pachną niesa-miau-wicie!
Pomogą mi się schłodzić,
kiedy odpalę mój Fajowy Chłodzik Palmowy.
Fajowy Chłodzik Palmowy?
Co to?
Mój wynalazek pomagający przetrwać upał.
Chcecie go zobaczyć?
Świetne! To do dzieła.
Najpierw zrobimy wachlarz.
Wy też możecie.
Wybierzcie dowolny papier.
Ja robię zielony, żeby wyglądał jak palma.
Ja niebieski. Kojarzy mi się z oceanem.
Zrobię żółty. Jak batoniki cytrynowe.
Weźcie papier i złóżcie go w ten sposób.
Nad, pod, nad, pod, nad!
Jak akordeon!
Nic kociego…
chłodniejszego!
Teraz potrzebujemy rolki po ręczniku papierowym.
Dołączyłam już dwa wachlarze.
Teraz wsunę trzeci.
Użyję kleju,
żeby przykleić kilka pomponów-kokosów.
Hop, hop, hop!
I postawię na glinianej wyspie.
Hop!
Przywiążę jeden koniec sznurka do wachlarza,
a drugi przeciągnę przez ten otwór.
Gdy pociągnę, wachlarz poruszy się i mnie schłodzi.
Wezmę sznurek.
Gdzie się podział?
Coś jeszcze zginęło?
Naprawdę tajemnicza sprawa.
Mój wynalazek nie zadziała!
Spokojnie.
Może użyjemy czegoś innego,
żeby go dokończyć.
O tak!
My, detektywi,
pomożemy ci znaleźć zastępstwo.
Co można przywiązać do wachlarza?
Włóczka!
Świetna myśl!
Dzięki!
To może zadziałać.
Działa!
Dziękuję za pomoc.
Bardzo artystyczny wynalazek.
Dzięki, Gabi.
Chłodna bryza jest świetna w upał.
Pewnie. A co oprócz niej?
Co?
Batoniki cytrynowe!
O tak!
Dziękuję.
Został jeden.
Szok-miau!
Smaczne.
Mogę zjeść ostatni?
Pewnie!
Jest twój.
Łaper!
Ostatni batonik zniknął!
Co?
Jestem słabym detektywem.
Odkąd zaczęliśmy, zniknął kosz Łakotka,
sznurek Tekturzątka,
a teraz ostatni batonik, gdy byłem obok.
Nie możemy się teraz poddać.
Dobry detektyw używa każdego zmysłu.
Nie rozwiązaliśmy zagadki,
bo nie użyliśmy jeszcze wszystkich.
Nie czuję żadnych tropów.
Jedyne, co widzę,
to ślady prowadzące do okna.
Ale może coś usłyszymy?
Teraz myślisz jak dobry detektyw.
Użyjmy uszu, aby znaleźć trop.
Słyszycie coś niezwykłego?
Nigdy nie słyszałem tych dźwięków.
Chyba dobiegają z ogrodu.
Wiecie, co to znaczy.
Do ogrodu!
Pa, pa.
Dzięki za wachlarze.
Powodzenia, detektywi!
Dzięki.
Tutaj jest goręcej niż w środku.
Dobrze mieć wachlarze.
Cześć, Gabi! Cześć, Pandusiu!
Hej, Wróżkiciu. Co się dzieje?
Podlewam rośliny.
Jest bardzo gorąco,
więc muszą dużo pić.
O, kwiatuszki!
Zwykle używam konewki, ale zniknęła.
No kota można dostać!
Zginęło coś jeszcze?
Musimy rozwiązać tę zagadkę.
Nie martw się.
Jesteśmy detektywami
i wytropimy twoją konewkę.
Zostawiłam ją na stole.
Poszukajmy tropów.
Nic tu na razie nie widzę.
Przyjrzyjmy się.
Mówcie, gdy coś zobaczycie.
To okruchy!
A według mojego nosa są to okruchy batonika cytrynowego.
Jesteśmy coraz bliżej.
Ten, który zabrał kosz,
sznurek i batonik,
zabrał też konewkę.
Użyjmy uszu,
żeby usłyszeć te dziwne dźwięki.
Które brzmiały jak…
Właśnie!
Bądźmy cicho. Może je usłyszymy.
Posłuchajmy.
To dziwne dźwięki!
I pochodzą stamtąd. Chodźmy!
O nie!
Nie wiemy, w którą stronę iść.
Użyjmy uszu, żeby wybrać ścieżkę.
Pomóżcie słuchać.
Mamy iść tędy?
Czy tędy?
Tędy! Świetny słuch! Szybko!
To Miau-Sówki!
Kosz z przekąskami!
Konewka!
I sznurek z pomponami!
Najkotek?
Hej, Gabi i Pandusiu.
Jest zaginiony batonik!
Udało się! Rozwiązaliśmy zagadkę!
Jaką?
Wszystkiego, co dziś zaginęło.
Wszystko jest tutaj.
Te rzeczy?
Musiałem schłodzić Miau-Sówki,
więc znalazłem cień,
pożyczyłem drobiazgi z domku,
złapałem szybką przekąskę i…
voila!
Miau-huu!
Uwielbiają to!
Oddam wszystko. Słowo.
A co z batonikiem?
Batonika nie.
Fajna huśtawka, Najkotku.
Miło, że pomogłeś
Miau-Sówkom podczas upału.
Miau-huu!
Cóż mam rzec? Lubię pomagać.
Rozwiązaliśmy zagadkę.
Dzięki za pomoc.
Gotowi na niespodziankę?
Kotek Gabi, kotek Gabi
Kotek Gabi
Kotek Gabi, kotek Gabi
Gabi Kotek Dnia!
To ja, Najkotek!
Ha-cza!
Pokażę ci, jak pokonać upał.
Malowanie lodem!
Miau-huu! Miau-huu!
W porządku.
Będziesz potrzebować
dużej kartki papieru.
A żeby zrobić lodowe farby, tacki na kostki lodu.
Miau-huu!
Napełnij tackę wodą.
Następny składnik jest bardzo ważny.
Barwnik spożywczy.
Moje ulubione to czerwony,
żółty
i niebieski.
Mam cię!
- Miau-huu! - Spójrz.
Dodaj czerwonego,
potem żółtego i…
Ha-cza!
…masz pomarańczowy!
Miau-huu!
Następnie zmieszaj niebieski z czerwonym
i będziesz mieć fioletowy!
Miau-huu!
Gdy zrobisz już wszystkie kolory,
włóż patyczki,
żeby nie ubrudzić łapek.
Miau-huu!
Świetna robota!
Teraz włóż tackę z lodem do zamrażarki.
Świetnie! Gotowe!
Miau-huu!
Malujmy!
Miau-huu! Miau-huu!
Miau-huu!
Ładnie.
Mogę coś dodać?
Miau-huu!
Trochę niebieskiego i gotowe!
Żaden obrazek nie jest gotowy bez Najkotka.
Cześć, ciacho.
Miłego malowania lodem.
Niech wieje chłodem.
Najkotek zawsze ma jakąś niespodziankę.
Dzięki za pomoc w rozwiązaniu zagadki.
Nieźli z nas detektywi.
Następnym razem kolejna niespodzianka.
Pa!
Napisy: Jaśmina Dargiel