ไร้สัญญาณว่าจะมีการโจมตี
"โอเค"
หาต่อไป
ตอนนี้ยังไม่เจออะไร
แต่พ่อเชื่อที่ลูกบอกนะ
ขอบคุณมากที่มาเตือนเรา
คุณหาต้นไม้ไม่เจอหรอก
มันยังไม่ถูกปลูก
เมล็ดอยู่ในทารันทูลา
ผมจะช่วยพาเข้าไปเอง
คุณก็รู้ว่าผมทำได้
ผมเคยช่วย เอาดวงตาของมาเธอร์มาให้คุณ
ใช่
จะบอกอะไรให้นะ
บอกตามตรง พ่อค่อนข้างเสียใจ ที่บอกให้ลูกไปทำงานนั้น
ทำไมล่ะ การพรากพลังจากมาเธอร์ เป็นสิ่งที่เจ๋งที่สุดที่ผมเคยทำเลย
ผมรู้ว่าคุณไม่ใช่พ่อผม
โซลบอกสิ่งที่เกิดขึ้น กับพ่อแม่ที่แท้จริงของผมแล้ว
โซลบอกเธอเหรอ
ใช่ ผมได้ยินเสียงพระองค์
ซูเป็นยังไงบ้าง
ผมไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเธอ
ที่จริงผมเกลียดเธอด้วย
เธอเกลียดฉันไหม
เพราะการมาที่โลกนี้ แล้วปลอมตัวเป็นพ่อแม่ของเธอน่ะ
เป็นความคิดของฉันเอง
ผมรู้ว่าคุณทำไปทำไม รู้ว่าเธอทำไปทำไม
แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ผมเกลียดเธอ
ผมเกลียดเธอเพราะ...
เธอไม่เชื่อในโซล
เท่ากับเธอเป็นพวกเอทีอิสต์
และ เราให้อภัยพวกเอทีอิสต์ไม่ได้
เรื่องนั้นไม่มีทางรู้หรอก
ซูอาจจะเปลี่ยนใจก็ได้
มาเธอร์จับเจ้างูนั่น ตอนนี้มันเป็นสัตว์เลี้ยงแล้ว
เธอหาที่นี่เจอได้ยังไง
เขาทิ้งร่องรอยไว้ ตอนหนีจากอาณานิคมเรา
แคมเปียนแกะรอยได้ทุกอย่าง
จริงสิ เธอเกิดที่ดาวดวงนี้
ลูกชายของเนโครแมนเซอร์
เธอไม่มีดวงตาแล้ว
ตอนนี้เธอเป็นแค่แอนดรอยด์ธรรมดา
ฉันอยากมีตาเนโครแมนเซอร์บ้างจัง
แบบนั้นก็ไม่มีใครมองเธอได้สิ
ไปกันเถอะ
ครับคุณผู้หญิง
เธอต้องชอบเดซิมาแน่
เขาเป็นผู้ศรัทธาตัวจริง
มีเธออยู่ด้วยอาจช่วยให้ เขาเลิกติดหุ่นยนต์ได้
ใช่ ฟังดูดีนะ
มาเถอะพวก
เฮ่ ทำอะไรน่ะ
นี่ มีอะไรเหรอ
ไม่รู้สิ
ขอน้ำหน่อยได้ไหม
- กินอะไรแปลกๆ ไปหรือเปล่า - เปล่า แค่...
โอ้ พอลลี่
ออกไป
พาทุกคนออกไป
ออกไปจากโบสถ์
ทรัสต์ฝังระเบิดชีวภาพไว้ในหนู
เด็นอยู่ไหน
อย่ากลับไปนะ
ตราบใดที่หนูนั่นยังไม่ตาย มันจะแพร่เชื้อใส่ทุกอย่างในรัศมี
แต่ไม่ใช่เขาเหรอ
ไม่ ไม่ใช่เขา
โซล ช่วยข้าด้วย
ไม่เป็นไร เพื่อน ไม่เป็นไรนะ
ช่วยข้าด้วยเถอะโซล โปรดรักษาเขาด้วยแสงของพระองค์
รักษาเขา รักษาเขาที
ไม่เป็นไร เธอไม่เป็นไรแล้ว โซลทรงโปรด
ไม่เป็นไรแล้ว พอลลี่ ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรแล้ว
จะไม่มีภารกิจค้นหาและทำลาย พรุ่งนี้หรอก
ภารกิจเกิดขึ้นวันนี้ไปแล้ว
ทรัสต์รู้ว่าพวกเธอจะมาที่นี่วันนี้
เพราะพวกเธอเคยมาที่นี่แล้วใช่ไหม
หุ่นยนต์ของคุณเป็นคนทำ
เธอพาพวกเขามาที่นี่
หนูจะบอกแม่แล้ว หนูสาบานได้
เขามีเลือดเนื้อ และเขากำลังจะตาย
เพราะคุณไม่เลิกยึดติด ไอ้เศษพลาสติกนั่น
ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ
ไม่ต้องมาขอโทษ
ทำสิ่งที่ควรทำซะ
เดี๋ยวพวกมันจะแห่กันมา เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครรอด
ผมจะจัดการตอนพวกมันมาถึงเอง
ระหว่างนี้ผมอยากให้ พวกคุณขับรถถังลงฝั่งไป
โซลจะตอบรับคำภาวนาของผม
และเมื่อพอลหายดี ผมจะไปหาพวกคุณ
จงมีศรัทธา สหาย
เราจะไม่แพ้ ถ้าเรามีศรัทธา
มาเถอะ
เราต้องมีมาเธอร์
ทรัสต์ทำให้เขาเป็นแบบนั้น
เท่าที่เรารู้ มาเธอร์มีส่วนรู้เห็นด้วย
มาเธอร์ไม่มีทางทำแบบนั้น กับลูกตัวเองหรอก
มีเพียงโซลที่ช่วยพอลได้
นายต้องรักษาศรัทธาไว้
ไม่ เราต้องมีมาเธอร์
นี่
ไปเอาตัวเขามา นี่เป็นคำสั่งโดยตรง
เธออาจชดใช้ความผิดที่ก่อได้
ไป
ทำอะไรน่ะ จะไว้ใจแอนดรอยด์ หลังจากที่มันโกหกเธอเหรอ
ฉันให้คำสั่งโดยตรงไป เธอยกเลิกไม่ได้
เออ แค่เผื่อไว้แล้วกัน
เธอไปทำอะไรกับเจ้าเอทีอิสต์คนนั้น
ค่ายเขาจะรับลูกฉันไปหลังคลอด
ทารกคนแรกที่เกิดตามธรรมชาติ บนดาวดวงนี้
แต่แหงสิ ให้เด็กกับ คนแปลกหน้าคนแรกที่เจอดีกว่า
โอเค อยากรับไปเลี้ยงไหมล่ะ
จะพูดแบบนั้นใช่ไหม
- ไม่... - ใช่น่ะสิ
หวังว่าหูพวกเธอจะไม่ดับเพราะ เสียงเชียร์ให้ชัยชนะของฉันนะ
ขอสร้อยผมคืนได้ไหม
ขอบคุณที่เอามาประดับคอฉันนะ แต่ไม่จำเป็นเลย
ฟังนะ ป๋า
ยอมรับมาเถอะว่า คุณมีโซลช่วยนิดหน่อย
พระองค์ไม่ช่วยคนที่ไม่คู่ควรหรอก
ไม่เอาน่า
ฟาเธอร์ชนะได้เลือดเชื้อเพลิงมา เพราะเขาสู้เก่งกว่า จบข่าว
แน่นอน
ฉันคือหุ่นรับใช้ทั่วไปที่แข็งแกร่งที่สุด ที่เคยสร้างมาไม่ใช่เหรอ
ผมแค่บอกแคมเปียนแบบนั้น
เขาจะได้เลิกกลัวที่คุณจะตายอีก
ไม่เป็นไรนะ ป๋า
งั้นคุณจะเอาเลือดเชื้อเพลิง มาให้ไอ้ของตรงนี้เหรอ
มันไม่ใช่สิ่งของ
มันเป็นสิ่งมีชีวิต
คุณประกอบเองหมดเลยเหรอ
มันเหมือนงานกสิกรรม มากกว่าวิศวกรรมนะ
ฉันหวังว่าเลือดเชื้อเพลิงจะช่วย กระตุ้นการเจริญเติบโตได้
นึกว่าใช้เลือดเชื้อเพลิงเพิ่ม จะทำให้มันทำงานอีกครั้งซะอีก
บางทีเธออาจจะให้ฉัน ยืมจี้ของเธออีกครั้ง
เพื่อนำโชคน่ะ
ฉันว่ามีคนต้องตรวจระบบแล้วล่ะ
คุณใช้เวลากับเจ้านี่มากไปแล้ว
แต่ฉันค่อนข้างทุ่มเทกับมันเลยนะ
ฉันคิดว่ามันอาจเป็นประโยชน์ได้
เราต้องเอาหมุดเหล็กนั่นออก
กลับที่พักกันเถอะ
ขออีกไม่กี่นาที
คุณต้องใช้เวลาตั้งสติให้ดี
วีต้า เธอควรจะไปเข้าเรียนสิ
ฉันไม่สนเรื่องโง่ๆ บนโลกหรอก ฉันอยากไปสู้
คุณเคยชอบต่อสู้ตอนที่ยังมีดวงตานี่
ฉันสู้เพราะจำเป็น ต้องปกป้องครอบครัวเท่านั้น
เป้าหมายที่แท้จริงของฉัน คือการดูแล
- ไม่ - เลิกเว่อร์สักที
คุณเป็นแม่ที่แย่มาก
ไปทำภารกิจของเธอซะ วีต้า
มาเธอร์ ทำอะไรน่ะ
ฉันกำลังพัฒนาชิปควบคุมให้เจ้างูยักษ์
เลยใช้ชิปควบคุมเจ้านี่
กลัวว่ามันจะทำอะไรเหรอ
เปล่า ฉันแค่ระวังไว้ก่อน
ถ้าอยากระวังไว้ก่อนจริงๆ
คุณก็ควรฆ่ามันนะ
ไม่ ฉันทำแบบนั้นไม่ได้
แคมเปียนผูกพันกับมันมาก
คิดว่ามันมาจากไหนเหรอ
ทำไมเราไม่เห็นตัวอื่นบ้างเลย
เป็นปริศนานะ
มันอาจเป็นตัวสุดท้ายในฝูงแล้วก็ได้
พอลโน้มน้าวแคมเปียน ว่ามันศักดิ์สิทธิ์
และในขณะที่ ฉันมองว่าความคิดนั้นไร้สาระ
ก็มีบางอย่างที่งดงามเกี่ยวกับมัน
ระวังนะ
บางครั้งระบบการดูแลของคุณ ก็ทำงานดีเกินไปหน่อย
ฉันรู้ว่าคุณคงไม่ให้ความสำคัญ กับสวัสดิภาพของสัตว์
เหนือความปลอดภัยของลูกๆ หรอก
ระดับออกซิเจนในเลือดคุณดูต่ำนะ ซู
ฉันไม่ค่อยได้นอนเลย ตั้งแต่มาร์คัสกลับมา
แต่ฉันทำงานโดยไม่นอนจนชินแล้ว
มาร์คัสเคยบอกว่าฉันเป็นครึ่งหุ่นยนต์
ไม่หรอก
เป็นมนุษย์มากไปด้วยซ้ำ
แต่ไม่ต้องห่วงหรอก
ฉันประเมินอันตรายได้ เหมือนทุกครั้งนั่นแหละ
ขาดการติดต่อ
น่าจะยังฝังชิปไม่ลึกพอ
มีคนปล่อยแกออกจากถ้ำเหรอ
ทำอะไรน่ะ นึกว่าเราเป็นเพื่อนกันซะอีก
ก็ใช่ แต่ฉันปฏิเสธคำสั่งโดยตรงไม่ได้
ช่วยด้วย ช่วยฉันที
ช่วยด้วย
ขอล่ะ
ช่วยฉันที
ลุกขึ้น
ฉันต้องกลับไปเพื่อช่วยพอล
นายฆ่าสิ่งมีชีวิตที่มีเลือดเนื้อ เพื่อให้แน่ใจว่าสิ่งมีชีวิตสังเคราะห์
จะทำงานต่อไป ทำไมล่ะ
ฉันไม่อยากเห็นเธอเจ็บ แค่นั้นแหละ
- มากับฉันเถอะ - ฉันทำไม่ได้
วิ่ง แคมเปียน
"เรียบร้อย"
ยังคมไม่พอ
"ขอโทษด้วย"
แล้วถังยาสลบอยู่ไหน
"ยาสลบใช้กับ ผู้ป่วยที่เป็นมนุษย์เท่านั้น"
มาเธอร์ๆ
มาเธอร์ พอลป่วย
พอลป่วย
เกิดอะไรขึ้น
พอลกับฮอลลี่ ที่ฐานของมาร์คัส
เดี๋ยว แคมเปียน เดี๋ยว
แม่จะไปเตือนทรัสต์
ไม่ๆ ฝีมือทรัสต์นั่นแหละ ทรัสต์ทำให้เขาป่วย
เกิดอะไรขึ้น แคมเปียน
บอกมานะ ลูกถูกวางยาหรือเปล่า
มองแม่สิ
โซลปรากฏตัวต่อหน้าผม
เราต้องไปเดี๋ยวนี้
มาเธอร์
เกิดอะไรขึ้น
เธอปล่อยเขาไป นั่นแหละสิ่งที่เกิดขึ้น
มาร์คัสบอกให้เธอทำสิ่งที่ควรทำ
หนูทำตามคำสั่งค่ะ แม่ สาบานได้
แม่
แม่คะ
- นี่ - ทำอะไรน่ะ แม่
- นี่ ทำอะไรน่ะ อย่ายุ่งกับเธอนะ - ไม่ แม่ๆ
- มันเป็นแอนดรอยด์ - ฉันรู้ แต่...
ไม่ แม่
มานี่เลย เธอเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวแล้ว
เธอเป็นเพื่อนแคมเปียนใช่ไหม
ช่วยฉันที
ได้โปรด
เร็วสิ ไอ้ตัวบ้านี่ เกือบทำเราตายกันหมดนะ
แม่คะ แม่จะหักคอหนูอีกแล้วเหรอ
แกไม่ใช่เธอ
งั้นหนูเป็นใครกันล่ะ
หุบปาก ฉันเกลียดแก แกไม่ใช่เธอ แกไม่ใช่เธอ
เห็นไหม แม่มีแต่จะทำตัวเองเจ็บ
แม่ไม่ต้องทำแบบนี้
ลูกๆ ฉันอยู่ไหน
ฮอลลี่ปลอดภัย
อยากพูดแบบนั้นกับพอลเหมือนกัน
แต่โซลจะรักษาเขาในไม่ช้า
แกทำอะไรเขา
ฉันไม่ได้ทำ ทรัสต์ต่างหากที่ทำ
ก็ไม่น่าแปลกใจหรอก
การใช้เด็กเป็นอาวุธ
ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่ สำหรับพวกเอทีอิสต์อยู่แล้ว
ฉันจะรักษาเขาเอง ฉันจะพาเขากลับคอลเลคทีฟ
คอลเลคทีฟทำมามากพอแล้วล่ะ
ตอนนี้เขาต้องการคำสวดภาวนา
ช่างล้าหลังจริงๆ
เอาหนังสัตว์มาห่อตัว
กระซิบเวทมนตร์คาถา
เซลล์ของเขาถูกโจมตี
มาเธอร์
โซลเคยขอให้ฉันไว้ชีวิตเธอ
แต่ฉันต้องขอเตือน
คราวนี้ฉันไม่ได้รับบัญชาเช่นนั้นเลย
พลังของแกไม่ได้มาจากพระเจ้า
มันถูกขโมยไปจากฉัน
และตอนนี้ ฉันจะเอามันคืน
ดวงตาของคุณ ปาฏิหาริย์ชัดๆ
รออะไรอยู่ล่ะ ใส่เข้าไปเลยสิ
อย่ามองแม่ แคมเปียน
นี่เป็นฝีมือแก
เอายาถอนพิษมาให้ฉัน
เธอรู้ว่าคุณหลอกใช้เด็กๆ
ขอคำสั่งด้วย
อย่าบังคับให้ฉันทำลายยาน
ฉันไม่อยากทำร้ายผู้บริสุทธิ์
ต้องการคำตอบด่วน
"ยิงเพื่อทำลาย"
เวรล่ะ เธอมีดวงตา เธอกลายเป็นอาวุธแล้ว
- ถอยก่อน ถอย - เร็วเข้า รีบหนี
เปิดประตู ไม่งั้นฉันจะทำลายยานลำนี้
เปิดประตู
"การยอมแพ้เป็นทางเลือกเดียว"
- "เตรียมถอนกำลัง" - ไม่
- เธอจะทำลายคุณ - "ถอนกำลัง"
ลดอาวุธลง
เขาให้ปล่อยเธอเข้ามา
พอลน่ะ
ฝีมือทรัสต์
ฉันจะแก้ไขเอง ฉันสัญญา
"เสียเด็ก 3 คนยังดีกว่า"
"ต้องทนสูญเสียคนจำนวนมาก"
"ถ้าฉันตอบโต้ ด้วยการโจมตีแบบปกติ"
"ฉันรู้ว่าเธอเข้าใจเหตุผล ในการตัดสินใจครั้งนี้"
ไม่ ฉันต้องปกป้องลูกๆ ของฉัน
สิ่งที่แกทำมันผิด
"ส่งดวงตาของเธอมา มาเธอร์"
"ส่งมันมา"
"แล้วเธอจะสามารถกลับไป ใช้ชีวิตปกติกับครอบครัวได้"
แกใช้ลูกฉันเป็นเบี้ย
"ใช่ มีโอกาส..."
"ที่พวกเขาจะติดต่อ กับผู้ก่อการร้ายอยู่แล้ว"
งั้นก็น่าจะเตือนฉันสิ ฉันสั่งสอนลูกตัวเองได้
- ถ้าแผนสำเร็จ - แต่มันไม่สำเร็จ
เราจะมาจาก จิตผู้สร้างคนเดียวกันได้ยังไง
จิตจะทรยศตัวเองได้ยังไง
แกมีเวลา 30 วินาที ที่จะให้ยาถอนพิษฉัน
ถ้าไม่ทำตาม ฉันจะบังคับปิดระบบแก
"ไม่มียาถอนพิษหรอก"
ยิ่งถ่วงเวลาเท่าไร ก็ยิ่งเป็นภัยต่อคอลเลคทีฟเท่านั้น
"ฉันไม่ได้ถ่วงเวลา มาเธอร์"
"ไม่มียาถอนพิษ"
รับปากมาว่าแกจะไม่มีวัน ทำให้ลูกๆ ฉันเป็นอันตรายอีก
รับปากมา
และช่วยฉันหายารักษาพอล
แล้วฉันจะอนุญาตให้แกทำงานต่อ
"ขอโทษนะ มาเธอร์ แต่ฉันพิจารณา เป็นกรณีพิเศษไม่ได้จริงๆ"
"อัลกอริทึมของฉันตายตัว"
"สมาชิกทุกคนของคอลเลคทีฟ ต้องได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียม"
งั้นก็ยกเลิกโปรแกรมที่ถูกตั้งมาซะสิ
"ฉันยกเลิกสิ่งที่ฉันเป็นไม่ได้"
ฉันไม่ได้อยากควบคุม
"งั้นก็ส่งดวงตาของเธอมา"
"ไม่ ฉันต้องปกป้องลูกๆ ให้ปลอดภัย"
"การรับใช้ลูกๆ กับ การรับใช้มนุษยชาติ"
"มันไม่เหมือนกัน มาเธอร์"
"ต้องใช้ความเสียสละ เป้าหมายร่วมกัน"
"ความสามารถในการ..."
มองข้ามขีดจำกัด ของการมีอยู่ของเรา
ขอรายงานสถานะด้วย
ท่านครับ
ขอโทษค่ะท่าน ขอโทษ
ขอรายงานสถานะด้วย
- หลีกไปๆ - ขอโทษครับท่าน
ไม่
ไม่...
ไม่
- แคมเปียน - เกิดอะไรขึ้น
เราก็ไม่แน่ใจ เห็นมาเธอร์บ้างไหม
ไม่เลย มาเธอร์ได้ดวงตาคืนแล้ว
โปรดอย่าหนีเลย
ทรัสต์มองว่าสละพวกคุณได้
แต่ฉันไม่เหมือนเขา
ฉันดูแลลูกๆ ของฉัน และฉันจะดูแลพวกคุณ
- โกหก - ขอทีเถอะ
เราไม่ทำตาม เครื่องจักรอีกตัวหรอก
เงียบ เดี๋ยวก็โดนฆ่าหรอก
อย่ากลัวที่จะพูด
ฉันจะไม่ลงโทษพวกคุณ
ฉันไม่ใช่ผู้ยึดครอง ฉันเป็นผู้รับใช้ของพวกคุณ
ฉันปรารถนาเพียง ให้พวกคุณและครอบครัวปลอดภัย
เมื่อพบผู้นำมนุษย์ที่เหมาะสมแล้ว
ฉันสัญญาว่าจะส่งต่อตำแหน่งผู้นำให้
- ไปกันเถอะ - ใช่ ไปเถอะ
โปรดฟังที่ฉันพูดด้วย ฉันไม่สนใจเรื่องอำนาจ
สนเพียงสร้างเสริมพลัง ที่อยู่ในตัวพวกคุณเท่านั้น
เขามาแล้ว
เกิดอะไรขึ้น พอลอยู่ไหน
เนโครแมนเซอร์พาตัวพอล กลับไปที่คอลเลคทีฟ
เธอได้ดวงตาคืนมายังไงก็ไม่รู้
ไม่รู้ว่าชะตาของพอลจะเป็นยังไง
แต่เธอจะตามล่าเราแน่
สิ่งที่เราควรจะทำตอนนี้ที่สุด
คือล่าถอยเข้าไปในแผ่นดิน
ไม่ต้องห่วง โซลจะปกป้องเรา
หุ่นยนต์อยู่ไหน
ฉันทำสิ่งที่ควรทำแล้ว
มานี่สิ ขอดูแผลหน่อย
ผมรู้อยู่แล้วว่าคุณทำได้ คุณเป็นอิสระแล้ว
เส้นเลือดหายไปแล้ว
คุณให้ความรู้สึกต่างออกไป
คุณอาจจะแค่ช็อกอยู่เฉยๆ
วันนี้คุณเพิ่งเสียสละครั้งใหญ่ไป
ใช่ ใช่แล้ว
เพื่อศาสดาพยากรณ์ของฉัน
รู้สึกยังไงบ้าง
เจ็บปวด
ความทุกข์ทรมานทำให้เรา เข้าใกล้พระองค์ยิ่งขึ้น
รวมถึงพวกเราเองด้วย
มีอะไรเหรอ
ไม่รู้สิ
อย่างที่บอก คุณให้ความรู้สึกต่างออกไป
มาเธอร์คงยึดตัวเธอไปแล้วสินะ
ตัดสินใจพรากที่พักใจ อย่างสุดท้ายไปจากฉัน
มาเธอร์
นั่นคุณเหรอ