NETFLIX SUNAR
"HİÇ UNUTMAM ATILAN ÇIĞLIKLARI BOMBA DÜŞÜNCE OKULA
ÇOCUKLAR KORKUYLA HAYKIRDI KARANLIK ÇÖKÜNCE OKULA"
AASE
1945'te direniş, Britanya'dan Kopenhag'da Shell Binası'ndaki
Gestapo karargâhını bombalamasını istemişti.
Kraliyet Hava Kuvvetleri tereddütteydi.
Esir düşen direnişçiler insan kalkanı olarak orada tutuluyordu.
Ancak martta Gestapo, direnişi çözmeye o kadar yaklaştı ki
saldırı kararı alındı.
JUTLAND, ŞUBAT 1945
Çorabım kaçmış.
Oje sürüp tutturalım.
Seni görmek isteyen biri var.
-Evime geldiler. -Ne?
Annem dedi, iki kişi eve gelmiş.
-Burada kalabilir miyim? Bir süre. -Burada mı?
-Birkaç saat. -Olmaz. Delirdin mi?
-Neden? -Olmaz işte. Svend, git lütfen.
Beni öldürecekler.
Yardım edemem.
Anlıyor musun? Yapamam.
Petersen'a gittin mi?
Onu bulamıyorum.
Ben olsam Shell Binası'na giderdim.
-Orada görüşürüz. -Shell Binası mı?
Peki.
-Oraya gideyim. -Güzel.
Frede?
10 kron borcum vardı.
Hoşça kal.
Şu boktan üniformayla sofraya gelme.
Hadi ama, beyaz bir gömlek işte.
Bu musibetle yaşamak zorunda mıyız?
Ha? Söylesene!
Yazıklar olsun sana.
Yazık.
Günün iyi geçti mi anneanne?
Senin doğurduğun oğlan değil bu.
Senin oğlun artık burada değil.
Ne oldu ona?
HIPO domuzu oldu. Bir hain.
-Bu ne cüret! Gel buraya! -Dokunma baba.
-Rahat bırak beni! -Senin neyin var?
-Dokunma bana! -Kalk ulan.
Yumruğumuz iner Bize karşı gelene
Gençlik, Gençlik
-Bayrağımız… -Biliyorum baba!
Bayrağımız dalgalanır önümüzde
Geleceğe yürürüz hep birlikte
Hitler için yürürüz Gece ve güçlükler içinde
-Gençliğin bayrağı elimizde… -Ne istiyor bu kız, gelmiş aşağıya?
Aşağıya…
Evlenmek istiyor Henrik'le Henrik'le, Henrik'le
Evlenmek istiyor Henrik'le, Henrik'le
Lütfen evet de ve gülümse Gülümse, gülümse, evet de ve…
Selma'ya biraz bakar mısın?
PENCERE - STOR - TABLO
Bir kız gelmiş yaya, yaya, yaya
Bir kız gelmiş yaya, yaya
Ne istiyor bu kız, gelmiş aşağıya Aşağıya, aşağıya
Ne istiyor bu kız, gelmiş aşağıya?
Evlenmek istiyor Henrik'le Henrik'le, Henrik'le
Evlenmek istiyor Henrik'le, Henrik'le
Ama izin vermiyorlar Vermiyorlar, vermiyorlar
İzin vermiyorlar, vermiyorlar
-Evlensin Peter'le, Peter'le -Svend! Svend Nielsen!
-Svend! -Peter'le, evlensin Peter'le…
Svend. Svend Nielsen?
Sen o musun?
-Hayır, değilim. -Kimlik lütfen.
-Ben değilim. -Belge göster.
-Hadi. -Ben değilim.
Ben değilim.
SVEND NIELSEN
Tamam, sorun yok.
Poul'e merhaba desene.
Kahretsin.
-Bir bakın Bay Schultz. -Tabii.
Eva! Bak baba, bu bizim sınıftaki Eva.
Eva, benim, Greta.
Eva.
-Kimdi acaba? -Bir muhbir.
Çok şey biliyordu.
Çok şey mi biliyormuş anne?
Çok şey bildiği için mi oldu?
Hadi gel.
Hadi ama.
Hayatım, orada bir şey yok.
Henry, geç kalacağız.
Biz… Hadi yürü artık!
Henry…
Henry!
Sorun ne Henry?
Seni gidi inatçı velet.
Hiçbir yere gidemiyoruz.
Ama en kötüsü sesi.
Bu çok fena, öyle değil mi Henry?
Annen bir şey sorunca cevap vermelisin.
Cevap vermezsen annen sinirlenir.
Sonra tabii bize derdini de anlatamazsın.
Orada ne gördün?
Söyle.
Ne gördün?
Arabada insanlar mı gördün?
Hiç anlamıyorum.
Bir şey söylemelisin Henry!
Konuş!
Bir şey söyle.
Kendine gel!
Sümsüğün teki olma, erkek ol!
Kulağa sert gelebilir ama bazen en iyi tedavi onları biraz korkutmaktır.
Şimdi bir şey söyleyebilir misin Henry?
Bir şey söyleyebilir misin?
Ne dersin?
Söyleyemiyorsun demek.
Düşündüm de…
Kopenhag'da kız kardeşim var.
Orada pek gökyüzü görünmez, en çok korktuğu şey gökyüzü.
Demek ödülün Kopenhag'a gitmek.
Kız gibi davrandığın için.
Pekâlâ. İyi şanslar o zaman.
Geçen gün kız kardeşimin okulunda birliğimizi anlatıyordum.
"Bir gün görevdeyken bulutların arasından bir Fokker çıktı" dedim.
Çocuklar kıkırdamaya başladı. "Birini vurup düşürdük.
Birdenbire arkamızda bir Fokker belirdi."
Çocuklar kahkahaları koyverdi.
Derken öğretmen öfkeyle beni durdurup
"Şunu söylemek zorundayım, Fokker, Alman uçağının adı" dedi.
Ben de "Evet, doğru. Ama bu adiler Messerschmitt'ti" dedim.
Beyler.
Brifingden önce haber vereyim.
-977'desiniz, değil mi? -Evet, efendim.
Bu Danimarka Özel Kuvvetleri'nden Binbaşı Truelsen.
Sizinle paylaşmak istediği bir istihbarat var.
Birkaç hafta önce Brown ve Smith'le Jutland'da görevde miydiniz?
Evet, komutanım.
Raporlarına göre Hobro'da bir Alman subay aracını vurmuşlar.
Evet, komutanım.
Yerel direniş grubundan bir telgraf aldık.
Subay aracı değilmiş. Düğüne giden bir taksiymiş.
Şoför ve üç genç kadın.
Bundan böyle tüm pilotlar daha dikkatli olmalı.
Emredersiniz.
Pekâlâ. Brifingde görüşürüz beyler.
Biz de olabilirdik.
Ama değildik.
Hadi Reggie.
Şöyle yapacağız.
Sana bir soru soracağım.
Cevap vermezsen hazır mısın diye soracağım.
Sonra kırbaçlayacağım.
Başlayalım mı?
-Hiçbir şey bilmiyorum. Ben sadece… -Sen sadece küçük balıksın.
-Doğru. Öyleyim. -Balık değilsin.
Böceksin. İnsan formunda bir böcek.
Gömleğini çıkar. Kollarını iskemleye dola.
Öyle olsun.
Konuşacaksın tabii.
Hep konuşursunuz.
Etkileyici görünmeyebilir,
ilk darbe indiğinde acı eşiğinin yüksek olduğunu düşüneceksin.
Ama değil.
Sonraki darbe çok acı verecek.
Liderlerden biri olduğunu biliyoruz.
Bu isimlerden hangileriyle çalışıyorsun?
Truelsen, Schoch, Bork Andersen, Lippmann, Tiemroth?
Andersen.
Kasabımızdır.
Hazır mısın?
Toplantılarınızı nerede yapıyorsunuz?
-Bilmiyorum… -Hazır mısın?
Durumu kabul et.
Daha kolay olur.
Özel Kuvvetler'le Özgürlük Konseyi irtibatı ne? Hazır?
Ne?
Duyamıyorum.
Vaktin doldu pis hain.
Hazır olmadan vurmamanız gerekiyor.
Soruyu soracaksınız, hazırsam vuracaksınız!
Anlaşma buydu.
İğrenç insan müsveddesi!
Gel buraya.
Ne yapıyorsunuz? Kapıdan çekilin.
ÖZGÜR DANİMARKA
Rahibe Teresa?
-Evet. -Başrahibe sizinle görüşecekmiş.
Kendini kırbaçlıyormuşsun.
15. yüzyıl Cizvitleri değiliz.
Biz St. Joseph Rahibeleriyiz.
Neden yapıyorsun bunu?
Bir şey söylesene kızım.
Tanrı'yı arıyorum.
Anlamadım?
Tanrı'yı arıyorum.
Kendini kırbaçlıyorsun diye neden sana görünsün?
Bunu yapmazsam cezalandırır. Beni gördüğünü anlarım.
Tanrı, senin acınla ilgilenmez.
-Teresa, Tanrı her yerdedir. -Ama olamaz.
Olanlara baksanıza.
Tanrı hakkımızda bu kadar mı kötü düşünüyor?
Tanrı insanları sever.
Yahudiler insan değil mi peki?
İsa'nın Tanrı'nın Oğlu olduğuna inanmıyorlar.
Bunun cezası ölüm mü?
Ya Londra ve Berlin'de bombalanan çocuklar?
Kamplara götürülüp öldürüldüklerini duyduklarımız?
-O konuda bilgimiz yok. -Onlar insan değil mi?
Teresa, Tanrı hem senin içinde,
hem de acı çekenlerin.
Onların acılarını alamaz ama…
Onlara teselli verebilir.
Ya inançlarını kaybederlerse?
O zaman geriye bir şey kalmaz.
Evet.
Geriye hiçbir şey kalmaz.
Ben Thüringen'li güzel Elizabeth'im.
Bu dünyada açlık ve sefalet var.
Şu anda durum çok fena.
Evet ama yakında biteceğini söylüyorlar.
Evet.
Ama zavallı Henry…
Geniş açık alanlar en kötüsü, gökyüzü fazla görünüyor.
Evet, tahmin edebiliyorum.
Onu çekerek götürmek gerekiyor.
Burası ona iyi gelecek.
-Çok anlayışlısınız. -Ne demek, elbette.
Hiç değilse bunu yapalım.
-Merhaba. -Anna teyzene merhaba de lütfen.
Günaydın Rigmor. İyi uyudun mu?
Yanan arabada ölenleri gördüğün için mi oldu?
O yüzden mi konuşmayı bıraktın?
Rigmor.
Sadece hoş şeylerden söz edelim. Unuttun mu?
Bu Wolle.
Bazı oyuncak ayılar onları kucakta taşıyanları çocukça bulur.
Ama Wolle bunu dert etmiyor.
-Trene yetişmeliyim. -Evet.
Defterini kullansın. Faydası oluyor.
Evet, tabii.
Sevgili oğlum,
burada güvende ve mutlu olacaksın.
Güzel vakit geçireceksin.
Henry'ye iyi bakar mısın?
Okulda da mı?
Rahibelerle konuştum.
Onu bekliyorlar.
Bir ay sonra görüşürüz tatlım.
Tamam mı?
Hoşça kal.
Konuşmaya çalış.
Pekâlâ. Hadi bakalım. Trenine yetiş.
Dikkat lütfen.
Bu harekât belki de şimdiye kadarki en riskli görevimiz.
Saatte 450 kilometre hızla
çatı katı irtifasında
başkentin merkezine uçacağız
ve tek bir binayı vurup yıkacağız.
Hedef, Kopenhag'daki Gestapo karargâhı.
Shell Binası.
Hedefimiz, arşivlerini yok edip olabildiğince çok Alman öldürmek.
Radarlardan kaçınmak için Kuzey Denizi üzerinde alçaktan uçacağız.
30 Mustang bize eşlik edecek.
Jutland üzerinden geçip
Zealand'a doğru gideceğiz, oradan da Tissø Gölü'ne ulaşacağız.
Üç gruba ayrılacağız.
İlk grup doğruca Kopenhag'a gidecek.
İkinci grup gölün üzerinde bir, üçüncü grup iki kez dolaşacak,
böylece ayrılmış olacağız.
Sabahın geç saatlerinde vuracağız.
En işlek saatler olduğu için azami ölüm oranı elde edilecek.
Temastan 30 saniye sonraya ayarlı
gecikmeli bombalar kullanacağız.
Gestapo bizi bekliyor.
Bu yüzden Danimarka direnişinden 30 tutukluyu
çatının hemen altına yerleştirip insan kalkanı olarak kullanıyorlar.
Sözü Özel Kuvvetler'den Binbaşı Truelsen'a bırakıyorum.
Beyler.
Gestapo, Danimarka direnişinin kökünü kazımaya çok yaklaştı.
Bu nedenle liderler aylardır bu saldırıyı
gerçekleştirmemizi istiyorlar.
Yoldaşlarımızın ölümü anlamına gelse bile.
Bunu yapmalıyız.
Pek çok canı kurtarabilmek için
birkaç kişiyi feda etmeliyiz.
Hoşça kal anne.
Güle güle canım.
Güle güle Henry.
Eva da ölen birini görmüş. Adam başından vurulmuş.
Ama konuşabiliyorsun. Değil mi Eva?
-Konuşmak için bir şey söylemen lazım. -Ne dememi istersin?
Gördün mü? Ölen birini gördüğü hâlde konuşabiliyor.
Sen de dene.
Bir şey söyle.
Sorun değil. Herhâlde boğazında gıcık var.
-Çörek işe yarar mı? -Eyvah.
Hadi gel.
Tehlikeli olur.
Mesele şu,
gerçekten korkutucu olan şey Hippo'nun orada yaşıyor olması.
Çünkü Hippo'nun içinde Ölüm Cadısı var.
Sivri parmakları, ölü çocukların kemiklerinden yapılmış.
Ama en kötüsü bu değil.
Baktığı şeyi yakarak delik açabiliyor, asla gözüne bakmamalısın.
Asla!
Ama en kötüsü bu da değil.
-En kötüsü… -Çörekler zehirli.
Tek bir ısırık insanı öldürür.
Hadi gel.
Öldüren çöreği neden istediğimizi merak ediyorsundur.
Rigmor'da panzehir var.
Bak Henry. Burası biraz zor olabilir.
-Evet. -Geniş bir caddeye yaklaşıyoruz.
-Orada çok gökyüzü var. -Gerçekten geniş bir cadde.
Ama şöyle yapacağız.
Beline ip bağlayacağız. Sonra ben seni çekeceğim.
-Takip et yeter. -Evet.
Bu şekilde karşıya geçeceğiz.
Eva da hemen arkanda olacak.
Hadi Henry. Gel!
Hadi.
-Eva, it onu. -İtiyorum.
-Hadi Henry. -Hadi.
Az kaldı. Korkacak bir şey yok.
Hadi Henry. Eva, it onu.
Hadi. Yapabilirsin.
Hadi, hadi.
Hadi.
-Hadi. -Hadi yürü.
Başardın!
-Evet, başardın! -Yarın ipsiz de yaparsın.
Evet.
-Hayır! -Deli misin?
Zehirli o.
Üç kere batırman lazım.
Sonra İsa'ya doğru kaldır.
Şimdi yiyebilirsin.
Ölmedik!
YAŞASIN!
Yaşasın!
Geldiniz mi? Hadi. Geziye çıkıyoruz. Gelin.
Bu kuzenim Henry. Konuşmuyor.
Tamam. Hoş geldin Henry.
Dur. Dur aşağılık herif. Dur.
Dur!
-Hayır. -Yaklaşma.
Hadi çocuklar. Hayır, bakmayın. Bakmayın.
Yürüyün. Hadi. Yürüyün. Bakmayın. Öteki tarafa bakın. Hadi.
Hayır, çevirin gözlerinizi. Sen de bakma.
Hadi. Gidiyoruz.
HIPO domuzu! Kahrolası HIPO domuzu!
Kalkma. Sana dur dediğimizde duracaksın.
Buyurun, ne vardı?
Şeytansın sen.
Tanrı'yı bulamazsan yanacaksın.
Ne?
Teresa!
Delirdin mi sen kızım?
Hain.
Pis HIPO domuzu.
Frede, geliyor musun?
Merhaba?
Merhaba.
Neredeyiz?
Vestre'de mi?
Hayır, Shell Binası.
Shell Binası mı?
Merdivenden çıktım. Shell Binası'nın çatısındayım.
-Çatı mı? -Evet, çatı.
Biz hücredeyiz. Çatı katında.
Shell Binası'nın çatı katında.
Kaç kişiyiz burada?
Bilmiyorum.
Otuz belki.
Kırk.
Yakında Vestre Hapishanesi'ne gönderiliriz.
Hayır.
Hayır mı?
Biz insan kalkanıyız.
Her an saldırabilirler.
İngilizler mi?
Gelirler mi sizce?
Evet.
Bizi harcayacaklar mı?
Evet.
Ama…
-Ne biliyorsunuz? -Oradaydım.
Karar verdiğimiz sırada.
-Britanya'nın bizi bombalamasına mı? -Evet.
-Şimdi siz de buradasınız. -Evet, biraz garip oldu, kabul.
-Saçma. -Evet.
Saçma.
Sen! Dur.
Arkana dön.
Geçebilirsin.
Ne istiyorsunuz? Söyleyin.
Geçen gün
bir şey dediniz.
Tanrı hakkında.
Hiç anlamadım.
-Zaten çok geç. -Çok geç olan nedir?
Savaş bitti.
Sonum geldi.
-Aman ne yazık. -Acımanızı istemiyorum.
Ne istiyorsunuz peki?
Bana gelip Tanrı'yı bulmamı söylediniz.
-Siyah üniformaları sevmez. -Rahibeler de siyah giyiyor.
Tanrı dünyaya sırt çeviren, erdemli geçinen bakireler için ne diyor?
-HIPO'dan biriyle tartışmam. -Evet, bende hale yok.
Şeytanın ta kendisiyim.
Öpün beni.
Ne?
Sizin gibi birini öpsem Tanrı beni cezalandırır, var olduğunu anlarım.
Öpün beni.
Olmaz.
Vay.
Bakın.
Hayır.
Şimşek çarpmadı.
Tanrı yok.
Geçebilirsin.
Bildiğiniz gibi bu yılki piyesimiz "Thüringen'li Elizabeth."
13. yüzyılda Almanya'da yaşamış.
Kraliyet soyundan gelse de yoksullara yardım etmek için
tüm gücünü kullanmış.
Sonra ne olmuş?
Evet, Greta?
Zengin, kötü Yahudiler yardımseverliğinden hoşlanmamış.
Bir gün ekmek sepetiyle geçerken zengin, kötü Yahudiler onu durdurmuş.
Yahudi değillerdi bence.
Ama onun dışında haklısın.
Sonra sepetin içindekileri
görmek istediklerinde ne olmuş?
Rigmor?
-Güllere dönüşmüşler. -Tanrı bir mucize gerçekleştirmiş.
Elizabeth'in ekmeği saklamasına yardım etmek için ekmeği güle çevirmiş.
Evet?
-Rahibe Hanna, gelir misiniz? -Teresa, sen devralır mısın?
Evet, Rigmor?
Ekmek nasıl güle dönebilir?
Mucize böyle bir şey işte.
Bakire Meryem heykellerinin
canlanıp ağladığına dair pek çok söylenti var.
İtalya'da Civitavecchia'da bazen gözlerinden kan boşanır.
Başka Madonnaların konuştuğu bile söyleniyor.
Ama nasıl?
Çünkü Tanrı her şeyi yapabilir.
-Her zaman mı? -Evet.
Uyuduğunda bile mi?
Tanrı hiç uyumaz.
-Nasıl uyanık kalıyor? -Bazen…
Arada sırada…
Ama çok nadiren…
Bir şey onun dikkatini dağıtabilir.
Sonra Rahibe Teresa kalemlerimizi yere düşürmemizi söyledi.
Biz de yaptık tabii.
Yere düştüler.
Yerden almamızı istedi.
Sonra Rahibe Teresa
Tanrı'nın zamanının bizimkinden farklı olduğunu söyledi.
Gördünüz mü? Belki üç saniye sürdü.
Kalemlere baktığınız için üç saniye bana bakmadınız.
Tanrı'nın saatleri, dakikaları, saniyeleri bizimkinden çok farklıdır.
Tanrı için tek bir gün
bize 100 yıl gibi gelebilir.
Ya da Tanrı'nın bir saniyesi
bize bir yıl gibi gelebilir.
Yani birkaç saniyeliğine
başka yere baktığınızda
orada olmayabilir.
Tanrı kalem düşürürse başka yere bakıyor.
Ve iki yıl ortadan kayboluyor.
Bunları Rahibe Teresa mı söyledi?
Düşünüyorum da, çok şanssızsak
Tanrı şu sırada uyukluyor olabilir.
Hepimiz yaşıyorken.
Ve bu 100 yıl sürebilir.
Uzun bir uykuysa daha da uzun sürebilir.
Teresa!
Nedir o?
Ne oldu orada?
Pek sık kullanmadığın kaslarına ne oldu?
Gülümseme miydi o?
Demek gülümsemeyi biliyorsun.
DELİ O
-Evet, doğru. -Ne yazmış?
Ben mi?
Deli olan biri varsa sensin!
-Deli olan sensin, tamam mı? -Evet.
Ben Henry adında Hawaii'li bir rahibeyim.
Yeğenim Rigmor'u çok severim,
hem iyidir hem de akıllıdır.
Annesiyle babası da iyi insanlar,
savaşın yakında biteceğini söylüyorlar.
İyi ki de öyle çünkü Tanrı sigara almaya çıkmış.
-Bu harika. Çok güzel. Bir daha! -Bravo! Bir daha!
Biraz daha istiyorsanız şuna bakın.
Henry, bana uymaya çalış.
Merhaba, adım Henry.
Konuşamıyorum
ama Rigmor ve benim birer kurabiyemiz olursa
tamamen iyileşirim.
Hayır, hayır. Yatma vakti çocuklar.
-Bravo. -Çok güzeldi.
Rahibe.
Ne oldu?
Şeytanım diye mi öptünüz?
Evet.
Artık şeytan olmak istemiyorum.
Rahibe!
Dua etmeyi öğretin.
Alın.
Selam sana, Allah'ın sevgili kulu Meryem, Rab seninledir.
Okuyun.
Okuyamam.
Benden sonra tekrar edin.
-Selam sana, Allah'ın sevgili kulu Meryem. -Selam sana, Allah'ın sevgili kulu Meryem.
-Rab seninledir. -Rab seninledir.
-Kadınların en mübareği sensin. -Kadınların en mübareği sensin.
Ve mübarektir senin evladın İsa.
Bir daha.
Selam sana, Allah'ın sevgili kulu Meryem. Rab…
Şeytanı öpmek istiyorsanız burada olmalı.
Hayır. Olmaz. Burada olmaz.
Hayır, durun.
Durun!
Hayır, durun.
Bizimle konuştu.
Özür dilerim.
Ben aşağılık biriyim.
Adım Frederik.
Teresa.
-İyi misin? -Evet.
İşte refakatçimiz.
Çok güzel be.
Martılara dikkat etmelerini söyle.
Martılara dikkat edin gençler.
-Yapamam. -Evet, yaparsın.
Yemeyeceğim.
Kes şunu. Kahvaltını bitir. O kadar.
-Ama iyi değilim. -Bir şeyin yok.
-Aç değilim. -Birazdan acıkırsın.
Evden çıkar çıkmaz. Aç karnına okula gidemezsin.
-Sevmiyorum. -Çorba İçmeyen Çocuğun Masalı var ya?
O da yemiyordu. Hem de hiç.
Dört gün sürdü inadı, sonunda bir deri bir kemik kaldı.
Beş gün sonra da öldü, çorbasını içmemişti çünkü.
Öldü.
Yemeğini bitir!
Tamam. Boş mideyle git okula.
Hadi. Döndüğünde lapan burada olacak. Soğuk yiyeceksin.
Bekleyin. Beni bekleyin.
-Ne oldu? -Hiç.
Tanrım!
-Frederik nerede? -İki gündür görmüyorum.
Birliğin ne yapacağını bilmiyorum.
Ama bitti.
Oğlum.
İşgalden kurtulduğumuzda seni bitirirler.
Güle güle oğlum.
Hedefe tahmini varış zamanı?
Yaklaşık yedi dakika.
Ucuz kurtulduk.
Rigmor.
Rigmor, ne yapıyorsun?
Sepetimle yürüyorum.
Evet ama etrafta dolaşıp insanlara merhaba de.
Sonra öne çıkıp seyircilere doğru konuş.
-Peki. -Evet. Hadi bakalım.
Rigmor, neden durmuyorsun?
Ormandaki yaşlı nineme merhaba diyecektim.
Hayır. Masal canlandırmıyoruz.
Peki madem.
Üç gruba ayrılıyoruz. Birinci grup, ses ver.
-Bir-iki. -Birinci grubun üçü.
-Bir-beş. -Bir-altı.
-Bir-yedi. -İkinci grup, ses ver.
-İki-iki. -İki-üç.
-Beş. -İki-altı.
İki-bir, tamam.
-Üç-bir. -Üç-iki.
-Üç-üç. -Üç-dört.
-Üç-beş. -Üç-yedi.
Bundan sonra telsiz susacak.
Ben Thüringen'li güzel Elizabeth'im.
Bu dünyada açlık ve sefalet var.
Kalbim kırık, inancımı kaybettim.
Küçük çocuklar açlıktan ölüyor.
Bu gece bir ses, bir çağrı duydum.
"Elizabeth, habercim. Ben Tanrı'yım, bu hakikat."
Kim o?
Sepeti aç.
Teşekkürler.
Sağ olun kızlar. Harikaydı.
Eva, buraya gelir misin lütfen?
Senin neyin var? Karnın mı ağrıyor?
-Kahvaltı etmedin mi? -Etmedim.
Eva.
Kahvaltı etmeden yaşanmaz.
Şimdi doğru tuvalete.
Tabii, gidebilirsin.
Tanrı'yı buldun mu?
Yoksa HIPO domuzunu mu yeğliyorsun?
Başrahibeyle konuştum.
Bugün okuldaki son günün.
Yaptığın şey iğrençti.
Başını kutsal suya sok. Belki iyi gelir.
Panzehir.
Hadi. Dene.
-Ne oldu orada? -Kuyruk! Kuyruğu kaybettik!
Hadi, hadi.
Hadi, yüksel.
Hadi.
Yukarı! Tanrım!
Şimdi! Yüksel!
-Yüksel! -Hadi, hadi.
Yüksel!
-Hadi. -Yukarı!
İmdat! Anahtarlar!
Çıkarın bizi!
Bana ver şunları.
Ver şunları, lanet olsun! Bıraksana.
Sakin olun. İkişer ikişer gidelim. Hadi. Yürüyelim.
-Sakin ve sessizce. -Koşmak yok kızlar. Sakin sakin.
Hadi!
Gelin.
Rotadan biraz saptık, 15 derece daha sancak tarafına yönelmeliyiz.
Sorun değil. Hedefi gördüm.
Bomba kapıları açık.
Sakin ve sessizce.
Kahretsin! Hedef burası değil. İptal, iptal!
-Diğerleri ne yapıyor? -Tanrım!
Merdivenlerden uzaklaşın!
Teresa!
-Teresa! -Bodruma inelim. Hadi.
Parmağın mı yaralandı tatlım?
İşte oldu.
Tamam. Tekrar büyüyecek.
Tekrar büyüyecek.
Bu duman da ne?
Orada neler oluyor?
Onlar bizimkiler mi? İkinci dalga mı o?
-Yanlış hedefi bombalıyorlar! -Üçüncü dalga nerede?
Üçüncü dalga nerede? Geçtiler mi?
Üçüncü dalga nerede? Göremiyorum.
Batıdan geliyorlar.
Yanlış hedefe doğru uçuyorlar.
Kahretsin!
-Ne oluyor? -Okulu bombalıyorlar.
-Fransız okulunu bombalıyorlar. -Okulu bombalıyorlar.
Emma!
İçeri gir. Tiyatroda bekle.
Eva'yı gören var mı?
Eva?
Söylesene, Eva'yı gördün mü?
-Dışarı çıktı mı? Onu gördün mü? -Hayır.
-Emma, burada kal. -Rigmor.
Burada kal! Emma, burada kal! Beni dinle!
Onu bulacağım! Tamam mı? Onu bulacağım.
-Onu bulmalısın. -İkisini de bulacağım.
Anneciğim!
-Kim o? -Anneciğim!
Hey!
-Kim o? -Anneciğim!
Yardım edin! Aşağıda biri var! Burada biri var!
Anneciğim!
Hey! Kimse var mı?
Hey!
Anneciğim!
Anneciğim.
Tanrım.
Yardım edin.
İşte.
Birini bulduk!
Hayır.
Tamam.
Rigmor?
Greta?
Greta ve Rigmor, orada mısınız?
Orada mısınız?
Rahibe?
Neredesin Rigmor?
Rahibe Teresa?
-Evet. Neredesin? -Aşağıdayım.
-Burada ne kadar kalacağız? -Bizim…
Biraz beklememiz gerekiyor. Sonra biri gelip bizi alacak.
Greta?
Greta neden cevap vermiyor?
Hadi. Çıkın. Hadi!
Tiyatroda bekleyin.
Hey! Sen! Evet, sen. Buraya gel.
Buraya gel!
Hey!
Baksana!
İyi misin?
Çıkardığımız kızlar hakkında bilgileri yazacak biri lazım.
Tanımları tiyatrodaki hanıma ver,
kimi çıkardığımızı ailelerine söylesin.
Yapabilir misin?
Ne dersin? Buna yazabilir misin?
Harika.
Kızı görüyor musun?
Görüyor musun? Sarışın, yeşil elbiseli, sarı çoraplı.
Sekiz yaşında. Yaz. Frederiksberg Hastanesi'ne gidecek.
Onu da yaz.
Konuşabiliyorlarsa isimlerini sorup yaz.
Sonra notu teslim et. Anladın mı?
Aferin evlat. Git bakalım. Hadi!
Bilinci açık. Adını al. Sonra tiyatroya koş.
-Hadisene! Çabuk olmalıyız. -Ne…
Ne…
Senin…
Senin adın ne?
Adın? Ne…
Senin adın ne?
Adın ne?
Adın ne? Adın?
Tamam mı? Güzel. Hadi.
Adın ne?
Ne, ne? Konuşmalısın…
Konuş…
-Söyle. -Jenny.
Kaç yaşındasın?
Yedi.
-Elbisen ne renk? -Tamam.
Kaldır.
Rigmor?
Efendim?
Bir şey görüyor musun?
Hiçbir şey göremiyorum.
Ama su göbeğime kadar yükseldi.
Su mu?
Yüzükoyun mu yatıyorsun?
Rigmor?
Yüzükoyun mu yatıyorsun?
Evet. Şimdi çok su var.
İmdat!
İçeri gireceğim.
El feneri olan var mı?
İşte.
Eva?
Hadi gelin. Tüm ebeveynler…
-Onu buldun mu? -Hayır.
Tiyatro salonuna gelin.
-Burada mı kalacağız? -Evet.
Bu taraftan. Salona gelin.
-Ailelere söyler misiniz… -Tabii.
Götürüldükleri yerleri de söyleyin.
Burada kalırsak okuldan haber alacağız.
Bulunan kızları haber verecekler.
Nereye götürdüklerini de.
Küçük bir kız var.
Yedi yaşında.
Kırmızı elbiseli.
Frederiksberg Hastanesi'ne gidiyor.
Adı Jenny.
Jenny!
Aferin avlat.
Çabuk ol, daha fazla mesaj getir, tamam mı?
Sonra küçük Agnete var, sekiz yaşında.
Frederiksberg Hastanesi'ne götürülüyor.
Gri elbisesi ve kırmızı çorapları var. Siyah saçlı.
Rigmor?
-Rig… -Hadi. Bu taraftan.
İmdat!
Geliyoruz!
Buradayız!
Yoldayız! Geliyoruz!
Duydun mu Rigmor?
Duydun mu?
Rigmor?
Orada mısın?
Evet.
Duydun mu? Biri bizi kurtarmaya geliyor.
Biri geliyor.
Geliyoruz!
Rigmor.
Rigmor!
Su. Yükseliyor.
Su yükseliyor.
Su.
Hâlâ aşağıda mı?
Neredeyse ağzıma geldi.
Başını kaldırabilir misin? Oluyor mu?
Ama ağzım yukarıda zaten.
Nasıl?
Nasıl Rigmor?
Çenemden geçen bir demir var.
Başımı yukarı kaldırıyor.
İçinden mi geçiyor?
İm…
İmdat!
Aşağıdayız!
-Buradayız. -Hey!
Buradayız. Yardım edin. İmdat. Buradayız.
Su yükseliyor. Yardım edin!
İmdat. Su yükseliyor!
Kahretsin.
Lanet olsun.
Oku.
Okusana!
Okuyabilir misin? Sadece oku.
Okumama yardım eder misin lütfen?
Sarı saçlı, sekiz yaşında.
Sarı çoraplı…
-Mavi… -Yüksek sesle.
Sarışın, sekiz yaşında, sarı çoraplı, mavi elbiseli.
Nora.
Henry!
Tanrım.
İyi misin?
Rigmor'u gördün mü?
-Onu gördün mü? Gördün mü? -Hayır.
-Gitmeliyim… -Nerede o?
Henry!
Rahibe Teresa?
Evet, Rigmor?
Tanrı kalem mi düşürdü dersiniz?
Evet, bence öyle.
Çok uzun sürer mi acaba?
Olabilir.
Bilmiyorum.
Sonra cennete mi gideceğiz?
Evet.
Hepimiz.
İsa bizi mi bekliyor?
Evet. Bekliyor.
Kesinlikle bekliyor.
Bekliyor.
Bodrum suyla doluyor. Boğuluyorlar!
Bakar mısınız?
Çocuklar bodrumda.
-Ne dediniz? -Çocuklar bodrumda.
-Çoğunu orada bulacağız. -Ya su?
-Ne olmuş ona? -Su ne olacak?
Jensen!
Rasmussen!
Pompaları getirin.
Kaç tane bulursanız getirin. Hadi! Çabuk!
-Çok su var. -Hadi!
-Hadi!
Geliyoruz.
Hey! Neredesiniz?
Hey! Buradayız.
Aşağıdayız.
Suyu boşaltmak için hortum getirdim. Ulaştırmaya çalışacağım!
Rigmor?
Beni dinle. Sana bir hortum yolluyorum.
Suyu boşaltacak.
Duyuyor musun Rigmor?
Suyu çekecek.
Rigmor?
Rigmor!
Rigmor…
Rigmor.
Rig…
Çok aptalız.
Ona bağırdım.
Öleceğini söyledim.
Ona söylediğim son şey bu oldu.
Sırf lapasını yemiyor diye.
Yemiyor diye.
Biraz hava alayım.
Haber getiren çocuk sen misin?
Eva hakkında haber var mı?
Eva? Sarışın.
Kahverengi palto, kareli elbise, sarı çoraplar ve eldivenler.
Ama Eva artık burada değil.
Ne demek o?
Neden artık burada değil?
Galiba eve gitti.
ÖLEN YETİŞKİNLER
KATOLİK RAHİBELER
ÖĞRETMENLER
ÖLEN ÇOCUKLAR
Alt yazı çevirmeni: Selen Akhuy