SIFINCI GÜN
İki hafta evde kalıp hayat kurtarın.
Beraber bu kadar çok zaman geçirmeyeli çok oldu.
-İki haftalık köy tatili! -Yaşasın!
-Biz karantinadayız! -Biz karantinadayız!
-Biz... -Biz...
-Biz... Sen de söylesene. -Bence farkında değilsiniz.
Hastane felaket durumda. İnsanlar ölüyor.
Aslında haklı. Vakaların %17'si onaylandı.
-Charlotte, tırstın mı? -Hayır!
Matt, Berlin'den uçak buldun mu?
Evet, beş saate evdeyim.
Bir aydır karantinada olsak da
seks yok. Film çevirmiyoruz sonuçta.
Ne de olsa tehlikeli.
Aslında tükürük yoluyla bulaşıyor.
-Yani köpek stilinde sıkıntı yok. -Peki, süper.
Yarın öğleden önce yola çıkmak zorundasınız.
Macron'u duydunuz, değil mi?
Sonrasında gelmeniz mümkün değil.
Ne diyoruz bakalım?
Ev için büyükannene teşekkür ediyoruz.
Bana "Ev senin sayılır." dedi.
Sence Büyükanne Prozac ölür mü?
Hayır!
Bu arada, onu arayıp teşekkür etsen iyi olur.
Ah, tabii.
Kadıncağız huzurevinde.
-Adres neydi? -Attığım e-postada yazıyor!
Excel dosyasını açmayı nasıl beceremiyorsun?
Durağın adı Mabet Ormanı.
Mabat mı? Doğru mu anladım?
Mabet dedim ya. Mabet işte.
Neyi anlamıyorsun?
Bir tarafınla dinlersen anlamazsın.
Tamam, mabada gelince iniyoruz. Anlaşıldı.
-İyiydi! -Espriler benden.
Şaka bir yana Emilie, benim çalışmam gerekecek.
Mabadında telefon çekiyor mu?
Ay götüm! Pekâlâ, yarın görüşürüz çocuklar.
Burada her şey hazır. Ev desen on numara.
Cennette karantinaya gireceğiz.
-Yarın görüşürüz! -Evet!
Hoşça kalın!
Namaste, Milou.
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
BİRİNCİ GÜN
Çatallar yukarı bakmayacak! Çok agresif oluyor.
Ben zaten çıkacaktım.
Ne? Nereye? Daha işimiz bitmedi.
-Hastaneye. -Daha yeni geldin zaten.
Bence hâlâ idrak edemiyorsun. Acil durum söz konusu.
Bu da acil. Bir saate buradalar.
Burada tek başıma kalamam. Üst katta komşu yok.
Alt katta da.
Büyükannen hayatı boyunca burada yalnız yaşadı ve bir şey olmadı.
Normal. Asıl ondan korkulur.
Pekâlâ, ben gidiyorum.
Çocuklar yakında gelir. Tamam mı?
Ayrıca lütfen büyükanneni aramayı unutma. Söz mü?
Söz.
"Trafik ve kalabalık tren garları." "İstilacılar..."
Karantinayı fırsat bilip tatile çıkan Parislileri Twitter'da linç ediyorlar.
Ciddiyim, sence de burada kalmamız daha doğru değil mi?
İnsanlara yardım etsek?
Sağlık çalışanlarına kek yaparız.
Evde kal. Hayat kurtar.
-Kek yap. -Evet.
Asıl sorun şu ki gitmezsek Milou bizi öldürür.
Açıkçası bence bizi affeder.
Ama...
-Niye endişelendiğini biliyorum. -Öyle mi?
Sen ve ben...
İkimiz burada kapalı kalsak,
hem de en az iki hafta.
Tabii, yani
nereden baksan, hatta belki
çok ama çok
çok uzun sürer.
-Resmen cehennem olur. -Evet.
Cehennem olur.
Cehennem.
-Cehennem... -Hem de tam cehennem...
ÖZÜR DİLERİZ, BİZ EVDE KALIP
SAĞLIK ÇALIŞANLARINA KEK YAPACAĞIZ! ÖPÜYORUM!
Hayır, polis falan da yok.
Trene bindim. Uber çok pahalıydı.
Yani karantinaya girmek seni cömertleştirmedi.
Bir saniye, eşleşme oldu.
Yirmi beş kilometre uzakta.
En yakındaki kız en az 25 bin metre uzakta, amına koyayım.
Hayatımı sikeyim ben!
Götlerden hiç bu kadar uzaklaşmamıştım.
Gerçi buranın adı güya mabat.
-Komik, değil mi? -Sen hiç başkalarını düşünmez misin?
Mesela uçuşum iptal oldu.
Burada evim olmadığından havaalanının yanında kıytırık bir otele kaldım.
Tavana bakarsan ne dediğimi anlarsın.
En azından Berlin'de 4G var.
Bende EDGE açık. Var olduğunu bile unutmuşum.
Ciddiyim Matt, taşaklarım şişti.
Köy havası ona bir şey yapamaz.
Yakınlarda sakso çekecek birini nasıl bulacağım?
Şurası kesin, Paris'te kalırsan
seks yapacak birini bulma ihtimalin daha yüksek.
Siktir, haklısın.
ÖZÜR DİLERİM, UYUYAKALMIŞIM! KONUŞURUZ!
Emmanuel Macron dün akşam altı kez "Bir savaşın içindeyiz." dedi.
Dolayısıyla, 17 Mart Salı günü öğleden itibaren
sokağa çıkma kısıtlaması başlayacak.
Salı gününden sonra, izinsiz dışarı çıkılmayacak.
Kurallara uyulmazsa 135 avro para cezası uygulanacak.
Son 24 saatte 1.097 vaka ve 27 ölüm gerçekleşti.
Toplam sayılar ise 175 ölüm ve 7.730 vaka şeklinde.
Durum daha endişe verici hâle geliyor.
İki üniversitenin araştırmalarına göre,
yeni koronavirüs, Kovid-19,
havada üç saate kadar asılı kalabiliyor.
Bu da kısmen de olsa yayılma hızının yüksekliğini açıklıyor.
İŞLER YOĞUN, ÇOK MEŞGULÜM... SONRA GELECEĞİM. AYRICA TIRLATMADIM.
UÇUŞ İPTAL OLDU. BAHTIMI SİKEYİM! YARINA UÇAK BULMAYA ÇALIŞACAĞIM.
YOĞUN BAKIM RESMEN KAOS. TÜM GECE BURADAYIM.
Yani herkes...
Hepinizin şerefine!
Şimdi ne yapacağım? Ne yapacağım?
Merhaba, millet!
Evet...
Bir süredir, dekorasyon dersi vermek istiyordum.
Eh, nihayet başlıyorum.
Karşınızda,
Karan-Deko. Doğru duydunuz.
Karantinadaki yaratıcı arkadaşlara gelsin.
-Hadi başlayalım. -Karan-Deko mu? Sahi mi?
İşte karşınızda,
muhteşem bir masa.
ELSA: SARHOŞ MUSUN? KIZDIN MI?
Şu stili görüyor musunuz? Hem şık hem de değişmeyen bir tarz.
Yabani çiçeklerle Clara Luciani'nin eli değmiş gibi.
Tam o ambiyans var.
Ve burada,
misafirlerimi bekliyorum.
Fakat
belki de hiç gelmeyecekler.
Yani belki.
Belki de burada ölmeme bir şey demezler. Tek başıma.
Yabani hayvanlarla, çamur ve tezek içinde.
Köyden nefret ediyorum!
Neydi o?
Bir hayvan mı?
Ah, tabii.
-Ha? -Selam.
-Evet? -Selam!
Keklerinle dünyayı kurtarıyor musun?
Hayır.
Kusura bakmayın, ders videomun ortasındaydım.
Yani canlıyım.
Hadi ama zaten ikimizden başka izleyen yok.
Evet, sonuçta daha yeni başladım!
Kim Kardashian da bir günde ünlenmedi.
İnsanlar resmen dışarıda, inanmıyorum.
-Karantina! -Bak ne diyeceğim.
İnsanlar bayılacak.
Stil anlayışım ve süreğen memnuniyetsizliğim sayesinde.
-Ne dedin? -Çünkü burası Fransa.
Hani senin işlerin yoğundu, çok meşguldün?
Aşırı bencilsin ya, yemin ederim.
Tüm Pinkars filom âdeta felç oldu.
Pinkars filon mu?
Annemin sana verdiği şu eski arabayı mı diyorsun?
Hayır, 23 şoförümü kastediyorum.
Neyse, Elsa'yla konuştuk. Biz martı rolünü üstleneceğiz.
-Martı mı? -Evet, Pierre Rabhi'nin hikâyesinden.
Amerika yerlilerinin orman yangınıyla ilgili hikâyesi var ya.
Bütün hayvanlar seyretmiş ama kıllarını bile kıpırdatmamış.
Ancak küçük bir sinek kuşu,
tek başına canını dişine takmış
su getirip
alevlere döküyor.
Sonra bir armadillo gelip ona diyor ki...
Armadillo, bir tür garip görünüşlü pangolin değil mi?
Sinek kuşu da martı değildir.
Kanaat önderliğini bırakıp ornitorenk mi oldun?
Ona ornitolog denir, Charlotte.
Ördek gagalı dağ sıçanlarına ornitorenk denir.
Yani armadillo, sinek kuşuna der ki
"Bu yaptığının bir faydası yok."
Sinek kuşu ne demiş peki?
"Bunu ben de biliyorum ama üstüme düşeni yapıyorum."
-Güzel, değil mi? -Evet. Biz de üstümüze düşeni yapıyoruz!
Kovidi büyükannesinin köyüne götürerek Milou da üstüne düşeni yapıyor.
Hop!
Öncelikle, tüm gün çocuk bakıyorum.
Kocam da hastanede çalışıyor.
Yani resmen sinek kuşuyum ben.
Evet.
Bensiz karantinaya girdiğinize göre, şimdi
takipçilerime geri döneceğim.
Hasta la vista, sürtükler!
-Öylece kapattı mı yani? -Tam baş belası.
-Anlıyorum. Ben de korkuyorum. -Ben korkmuyorum.
Kendim için korkmuyorum ama bünyesi zayıf olanlar, yoksullar...
Dünya için üzülüyorum.
Ben asıl hava için üzülüyorum çünkü virüs havada.
Nefes de mi almayalım?
Bu virüs, doğanın yardım çığlığı gibi.
Sen duymuyor musun?
Tuvalet kâğıdı ve un stoklayan bütün o bencil insanları düşünsene...
Virüs, karton kutularda 24 saat kalabiliyormuş.
Ve plastik.
Plastik zeminde iki ila üç gün.
Dün, Julio eve gelirken suşi almış.
Yani o kadar paket...
E, karantina?
Doğru. Bir hata falan olmuştur, evet. Bir saniye.
Buyurun?
-Amazon'dan kargo. -Sanırım bir hata oldu.
Bir karışıklık olmuş.
Bir saniye, Charlotte.
Sipariş vermiyorsun ya?
-Amazon değil, öyle değil mi? -Evet, Amazon.
Chacha, kargolar en büyük karbondioksit kaynağı!
Charlotte...
O tuvalet kâğıtları ne öyle? Hepsi senin mi?
ÜÇÜNCÜ GÜN
Evet!
-Vakit geldi mi? -Evet, geldi, hadi!
Teşekkür ederiz!
-Julio? -Efendim.
Teşekkür ederiz!
Süper.
Bravo!
Bu aptallar neden alkışlamıyor?
Ne kadar da burjuva bir mahalle.
Hadi!
Bravo!
Bravo, sağlık çalışanları! Sizler harikasınız.
Ben Maxime, sizin adınız ne?
Ne tarz müzik seversiniz?
Kapa çeneni, götoş!
Şu ikinci kattaki sapık da yetti artık!
Hadi ama!
Tatlı yapıyordum. Ellerim yağlı.
-Tatlı sevmiyor musunuz? -Sik kafalı!
Baksana, Maxou!
Gelebilir miyiz?
Banyomuzda tadilat var.
Julio ve Elsa köye gidince onlarda kalacaktık
ama gitmekten vazgeçtiler.
-Sürekli sevişiyorlar. -Öyle mi?
Evet, sende de o ihtimal pek yok.
Hayır, aslında ben de tam...
İş üstündeyim ve kısmetimi kapatmanızı istemiyorum.
-Karantina! -Tabii karantina da var.
Evde kal, hayat kurtar. İyi vatandaş olalım. Kusura bakmayın.
-Evet, bu da olmadı. -Bir saniye, Maxou!
-Ne var? -Kullanmadığın bir eşofmanın var mı?
İzin kâğıdına karantina yürüyüşü yapıyoruz yazarız.
Anladın mı?
Ailen burada değil mi?
Ne? Hayır, o hiç olmaz.
Pardon.
Görüşürüz.
Bu nedir yahu?
Sen kazandın! Aileme gidelim.
ONUNCU GÜN
Kazağım neden kutuda?
İhtiyacımız olmayan şeyleri bağışlıyoruz.
-Ne? Müzik ekipmanım da mı? -Aynen.
-O ne demek? -Lille'deki hastaneye.
Bilgisayarın pahalı, para edecek şeyler lazım. Hadi gidelim.
Of, Elsa, bir saniye.
Julio, bak. Artık hiçbir şey aynı olmayacak.
Anlıyor musun? Venedik'te yunuslar görülmüş.
O gerçek değil.
Yine de önemli olan temsil ettiği şey.
Küresel ısınmayı bitirelim. Saçma hayat tarzını bırakalım.
Tüketmek için unutuyoruz, unuttuğumuz için tüketiyoruz.
Karantina başladığından beri ne yaptık?
-Şey... -Doğru.
Bohemce, bencilce, ezik, sahte...
Tek düşündüğümüz kendimizi tatmin etmek,
fazla patates cipsi yememek, eski dizileri tekrar izlemek.
İki kek yaptık ve iyi bile olmadılar.
-Peki, bak ne diyeceğim? -Efendim.
-Kendimizi şaşırtalım. -Peki.
Hadi birlikte iç dünyamıza dönüp alışkanlıklarımızı değiştirelim.
Hem suçlu hissetmeden hayatımızı yaşayabiliriz.
-Elbette. -Bu, sana.
-Pekâlâ. Nedir bu? -Flüt.
Müziğini elinden alamazdım.
Çok hoş ama ben elektronik müzik yapıyorum.
Eskiden öyleydi ama artık havuç çalabilirsin.
Bak, sana öğreteyim. Göreceksin, çok iyi tasarlanmış.
Bak şimdi. Elini koyuyorsun.
-Aslında çalışıyordu. -Tabii.
Bu arada, kabaktan da perküsyon yapılabiliyormuş.
-Sahi mi? -Evet.
-Ne güzel. -Sana alacağım.
Gerçi şu an mevsimi değil.
-Ama aklımda. -Tabii ki!
-Sonra sıra sende. -Ne sırası?
Bize bir icat yapacaksın.
-Öyle mi? -Öyle.
Evet, elbette. Tabii.
Duş alırken düşünürüm ben.
Tamam. Al, havucunu da götür.
-Duş alabilirim, değil mi? -İki litreden az su kullan.
-İki litre mi? -Evet.
Pipini yıkamana yeter.
Büyük ama sonuçta çok büyük değil.
-Anladın ya? -Evet.
Dur, kuru tuvalet olayını açıklayayım.
Beynim, pek tehlikede olmadığımın farkında.
Ama gerçekten tehlikede olanları düşünmediğim için suçlu hissediyorum.
Peki ne yapmalıyız? Ciddiyim, ne yapmalıyız?
Bir doktor olarak hastalarınıza yaptığınız konuşma...
Bu arada doktorsunuz, değil mi?
Evet.
Lütfen çok ses yapma. Dikkatim dağılıyor.
Yani, hastalarınız nasıl tepki veriyor?
Şiş Kebap, gelmiş geçmiş en kötü psikologsun.
Pekâlâ.
ALFA ERKEK
Gençken odan burasıydı demek?
Seni uyarmıştım.
Ailen gerçekten zorlanmıştır, yani öğrendiklerinde...
Hadi canım! Bilmiyorlar aslında senin...
Yukarı bak.
Eskiden Steffi Graf posteri vardı.
Roland Garros, 1996 yılı.
"Şu Chantal yok mu, tenise çok düşkün."
Bana dans dersi aldırdılar.
-Sonra? -Sonra 20 kilo aldım.
Saç bantlarım artık olmuyordu.
Eskiden biraz tombul muydun?
Evet, yani görünmezdim.
Sonra kontrbas çalmaya başladım.
Bas çalan şişman havasındaydım.
Eski evliliğini de mi bilmiyorlar?
Sosyal mesafe benim ailemin kanında var.
Bu virüs, beraber vakit geçirmemiz için başka bir neden sadece.
Yani virüs bitene kadar bu odada sessizce bekleyeceğiz.
Tamam mı?
Peki.
Tamam, adımlarına dikkat et.
Merhaba, tatlım.
Özür dilerim, yoğun bakımda kalmalıyım.
Ders videonu gördüm. Güzel olmuşsun.
Biraz da iyi tarafından baksan?
Dikkat et. Yürürken hayvanlara dikkat et.
Dikkat!
Büyükanne Prozac'ı aramayı unutma.
Tamam, tamam!
Ha siktir!
Sıçayım ya, bıktım!
Sıçtığımın köyündeki sıçtığımın karantinasından bıktım!
Siktir.
A, çilek var.
Eddy, bak! Şurada olmuş çilekler var!
İster misin?
Hayır mı?
15'İNCİ GÜN
Bir destek programı düşündüm,
sürdürülebilir tarım çalışanları için.
Sür...
Ne?
-Ürü... -Piotr, beni duyuyor musunuz?
Piotr, beni duyuyor musunuz?
Hayır, sakın. Çalışıyorum!
Şimdi olmaz. Günün kelimesini söyledi.
Tabii. Pardon, Piotr. Sürprizimin vakti geldi.
Görüşürüz. Ben biraz daha düşüneyim.
"Ürü" ile biten kelime var mı?
-Bilmem, sömürü? -Bir dakika, Julio ama...
PC306 numaralı Rio de Janeiro uçuşuna hoş geldiniz.
Bayan Payette.
İleri dönüşüm! Bayıldım.
Yakışıklı olmuşsun.
Ben, kabin şefiniz Julio, uçakta virüsten korunma yollarını size anlatacağım.
El dezenfektanı.
Peki!
Eğer genç hanım isterse...
Biletler gerçek.
Paris'ten Rio'ya. Nisan 2021. Aşıdan sonra.
Yumurta bırakan kaplumbağaları ve gerçek yunusları göreceğiz!
Julio, olmaz.
Yoksa genç hanım başka bir yeri mi tercih eder?
Anlamıyorsun işte.
Uçaklar, trenler bitti.
En azından benim için.
Sevineceğini sanmıştım.
Dünya takas edilmez ya da iade edilmez, Julio.
O dünya...
Eskide mi kaldı? Peki.
Ciddiyim, şu an plajda Hindistan cevizi sütü içerken
kafanda canlandırabiliyor musun bizi?
Hem de pipetle? Pipet diyorum, Julio!
Hiç Google'da "pipet burunlu kaplumbağa" arattın mı?
Tabii ki hayır.
Ciddiyim, Julio, korkunç kategorisinde.
Alacağın en kötü sonuç.
Olmaz. Gerçekten olmaz.
Gitmem gerek.
Mutfağa.
Ah, tabii.
Resmen İsa'nın taşakları altında uyudum.
Günaydın.
Teşekkürler.
"Evlenmeden önce bekâreti korumak, saflığın kanıtıdır."
Of, siktir.
25'İNCİ GÜN
Pekâlâ. İyi tarafından bak.
Şu an ihtiyacımız olan tam da bu. Hadi.
Pozitif bir ders.
Selam, benim karantinadaki can kuşlarım.
Karan-Deko ile tekrar karşınızdayım.
Karantinada ama mutlu olan yaratıcı kişiler için dersler. Doğru duydunuz.
Her şeye iyi tarafından bakmalı. Hele de zor zamanlarda.
Bugün ne mi yapacağız?
Yumurta boyayacağız.
Ama bu organik boya ve ayrıca yıkanabiliyor!
Hazır mısın, Eddy?
Hazır mısın bakalım?
Eğleniyorsun, değil mi? Anneye eğlendiğini söyle.
Eğlen bakalım, hadi.
Eddy hazır, ben hazırım.
Hadi bakalım, millet. Fırçaları alın.
Açın bakalım şu bacakları.
-Kalçaları sıkmayı unutmuyoruz. -Tamam.
-Kolları açın. -Çömeliyoruz!
Bravo! Dinleyin, hadi.
Kendinizi akışa bırakın.
İçeri hava giriyor!
Devam, pes etmeyin.
Evet.
Ne?
Beni görüyor musunuz?
Harika.
Yumurtayı boyaman gerek, Eddy, bardağı değil.
O da ne?
Vay canına! İki kişi aramıza katıldı.
Hoş geldiniz! Hoş geldin, "Yaşlı Sürtük".
YAŞLI SÜRTÜK: BEN BÜYÜKANNEN
Peki. Bir de "Maksimum Max" katılmış.
Eh, umarım yaratıcılığı da maksimum düzeydedir.
Hepimizin içinde bir sanatçı var. Gerçekten.
O sanatçıya kulak verin.
Onun farkına varın.
Bırakın kendini özgürce ifade etsin.
Şimdi, bulun o renkleri. Gözlerinizi açıp beni hayal dünyasına götürün.
Pembe olsun, mavi olsun...
Roman, cevap yok.
Charlotte, cevap yok.
Elsa, cevap yok.
Evet, Julio'yu da denemiştim.
Nasılsın, Matt? Sen ne zaman...
Ne zaman yurduna döneceksin?
Kırmızı olsun, tüm renkleri istiyorum.
Değil mi, Eddy? Eddy mavi seçti.
Pekâlâ, Max ne renk seçti?
Kırmızı mı? Sarı mı?
Hadi herkes seçsin.
Tek atışta.
Mutluluğun ve neşenin resmini çizelim. Bu harika, değil mi?
İşte oldu.
Ne çabuk.
Merhaba. Maxime'in telesekreterine...
Cevap yok.
"Sana yardım edebilir miyiz?"
Karantina...
İşte bakın!
Görsel bir yolculuk, değil mi?
Hadi, beğenin.
Kalp gönderin! Ah, on kişiyi geçmişiz bile.
Sağ olun!
Bakın, sürprizi için kim hastaneden tam vaktinde dönmüş?
Benim tatlı sağlık çalışanım.
O da mutlu.
Peki. Öpüyorum, benim tatlı küçük kuzularım!
Tekrar harikalar yaratıncaya dek.
Antoine?
-Antoine! -Efendim?
Bak, çok çalıştığını biliyorum
ama canlı yayına öyle ölü bir ifadeyle çıkamazsın.
İnsanların hayatına ışık katmaya çalışıyorum.
Tamam.
-Pardon. -Teşekkür ederim.
-Antoine! Aman Tanrı'm. -Efendim?
Gelen mesajlara bak.
Sen bir dâhisin, aşkım. Bak.
Gördün mü? Mesajlara baksana.
Pekâlâ.
2020 yılında, sağlık çalışanı eşi olmak futbolcu eşi olmakla aynı.
Kazancımız aynı değil
ve onlar iki saatlik yol gidip gelmiyor.
Evet.
Hem onların eşleri...
Ne?
-Ne? -Yok bir şey.
"Yok bir şey!"
Gördün mü? Aldığımız mesajlara bak, Eddy.
Gördün mü? Bu iyi bir haber.
Pekâlâ. Aynı ölü ifade.
Aslında çok basit. Kâkülü böyle çeviriyoruz.
Sonra da şu şekilde...
Haklısın, bu gerçekten öncelikli bir iş.
Birimizin öz saygısı olsun.
O ne?
Regl kanım.
-Siktir. -Bir şey mi diyeceksin?
Dünya bize kadınsal gücümüzü unutturdu.
-İncir ağaçlarını kurtarıyorum. -Hey!
Şu atık ve deodorant konusu başta hoştu ama artık işe yaramıyor.
Ciddiyim, böyle olmak zorunda mısın?
İğrençsin, tahta parçalarına sıçıp tampon gömüyorsun?
Ay, affedersin. Kabını boşaltmak diyecektim.
-İğrenç mi? -Evet.
Belli ki iki litre su saçını yıkamaya yetmiyor.
Laflara bak sen!
Yaşlı gibi konuşuyorsun!
Baba ruhlu yaşlı gerici bir adamla karantinadayım.
Sen de bir ayda Angèle'den Zaz'a döndün!
-Hem gerici hem maço! -Siktir ya.
Vay be! Adam resmen 1950'lerden fırlamış.
Nereye gidiyorsun, Jean Gabin?
-Çevreyi kirletmeye! -Git de Kovide yakalan.
Ayrıca beni terk edemezsin çünkü geri dönmek zorundasın.
Karantina.
30'UNCU GÜN
Hay aksi.
İşte oldu. Mükemmel.
Tamam.
Herkese selam.
İki binden fazla kişi benim tatlı küçük sağlık çalışanımın nasıl olduğunu sordu.
İşte bakın. Savaşçı dinleniyor.
Baksanıza.
O kadar yorgun ki iş kıyafetlerini bile çıkaramadı.
Zavallıcık.
Hastane çalışanlarını destekleyin.
Ne yapıyorsun sen?
En çok da onu, benim sağlık çalışanımı.
Bunlar ne böyle?
Ah, çok yorulmuş.
Karantinadaki izleyicilerimize ne demek istersin?
-Ne? Of be, Milou. -Bir şey söyle.
-Ne yapıyorsun ki sen? -Canlı yayındayım!
Evet, söyle bakalım.
Bana mesaj göndermeye devam etsinler, değil mi?
İçini ısıtmak ve seni neşelendirmek için.
O, size güveniyor.
Görüşürüz, minnoşlarım.
Instagram'ı hiç kapamıyor musun?
Kes şunu! İnsanlar mesaj atıyor. Belki hediye gönderirler.
-Süper. -Evet.
Bu ne?
Belki de bir hayrandır.
Bir şey söyleme. Sakın.
Alo?
Evet, benim.
Kimden geçmiş ki? Antoine!
Evet, pardon. Ben sizi arayacağım.
-Huzurevinden aradılar. -Ne?
Merak etme, ölmemiş.
Ama gerçekten Kovide yakalanmış.
Onu aramamıştım.
Biliyor musun? Sana kızacak enerjim bile yok.
Hem bu konuda hem diğer konularda.
Peki Charlotte'tan haber aldın mı?
Cevap vermiyor. Endişeleniyorum.
Hayır. Ama onun hiç kimseyi umursamadığını söyleyebilirim.
Tabii, baksana sen çok umursuyorsun!
Karantina izleyicilerin falan var.
-Ne? -Asla değişmeyeceksin.
Evet?
Buyurun?
Her şeyi girişe bırakın.
Paspasın altında iki avro var. Teşekkür ederim.
Cha, benim.
-Antoine? -Evet.
Üç gündür sesin soluğun çıkmıyor.
Pek iyi değilsin, değil mi?
Kapıyı bile açamam.
Korkuyorum.
Korkuyorum, amına koyayım.
Hem herkes meşgul ve...
Herkes bir şey yapıyor.
Elsa kendince çevreye yardım ediyor.
Kek bile yapıyor!
Bense internetteki aptalca spor hareketlerini bile yapamıyorum.
Burada böyle kalakaldım.
Hepsi bu virüs yüzünden ki daha kapmadım bile.
Burada kalakaldım.
Güçsüz bir şekilde.
Bok gibiyim.
Gerçekten bok gibiyim.
Hayır, Cha, öyle değilsin. Asla da olmayacaksın.
Evde kalıp kendini koruyorsun.
Bunun anlamı büyük.
Sen de biliyorsun,
korkman çok doğal.
Bense kafayı yedim.
Hayatımda hiç bu kadar korkmadım.
Normalde, insanları kurtarmak benim işim ama şimdi...
-Utanıyorum, Cha. -Ne diyorsun sen?
Müthiş bir iş yapıyorsun. Her akşam sizi alkışlıyoruz.
Güçlüsün.
En güçlü sensin.
Sen benim abimsin.
Sen bir kahramansın, kahramanımsın.
Kaldıramıyoruz.
Çok hasta var ama yeterli sayıda personel yok.
Yeterli ekipman yok.
Silahsız savaşıyoruz, Cha.
Dün,
iki hasta geldi.
Solunum sıkıntısı vardı.
Açıkçası adam,
babam yaşlarındaydı.
Çocukları, hatta torunları var.
Otuz yaşında bir tetrapleji hastası.
İki hasta
ve müsait tek bir solunum cihazı.
Seçim yapmak zorunda kaldık.
Buna mı kahramanlık diyorsun?
Başkalarının hayatı için seçim yaparken korkan bir adam...
Kusura bakma kardeşim ama...
Dayanamıyorum.
Ne?
Antoine, konuş benimle. Buradayım.
Yoruldum.
-Seni ararım. Dönmem gerek. -Antoine?
Antoine!
Antoine?
35'İNCİ GÜN
BU KARANTİNA SÜRECİNDE SENDEN BEBEK YAPMAYI ÇOK İSTİYORUM
Gerçekten mi?
Ama...
Çocuk çevreyi kirletir.
Ciddiyim, yılda 60 ton karbondioksit demek. Bu rakam çok fazla.
Benzinle çalışan bir arabadan bile fazla.
Sokağa çıkma iznin yok ki.
Dışarıda kalıp sakinleşeceğim.
-Hadi. -Tamam, hadi!
On dakikaya yemek!
-Annem havalı gibi. -Kapının arkasından, evet.
Belki de kapının arkasındayken ona belli şeyleri söyleyebilirsin.
Evet, bir mektup yazıp verirsin.
"Sevgili anne,
ben am seviyorum.
Not: Seni seviyorum."
Açıkçası tam bir baş belasısın.
Yine de fena fikir değil.
39'UNCU GÜN
Pardon.
Pek başarılı bir karantina olmadı gibi.
Demek istediğim, bence biz...
Biz rutin hayata uygun değiliz.
-İyi misin? -Uzak dur.
Bana o kadar mı kızdın?
Ben...
Ateşim 39 derece ve zor nefes alıyorum.
Tehlikeli olabilir. Sana bulaşsın istemiyorum.
Bir şey olmayacak, tatlım.
Çok yorgunum.
Ben sana bakarım.
Kızlar...
O pizzaları, aramızı düzeltmek için gönderdim.
Son zamanlarda iyi bir dost olamadım.
Aslında hiçbir konuda iyi olamadım.
Umarım beni anlarsınız çünkü çok kötü hissediyorum.
Eh, ben ne yaptım ki? Hiçbir şey.
Yani, evet.
Daha kendi oğluma bile bakamıyorken
karantinadaki annelere ders verdim.
Ki çocuk günde iki kez uyuyor.
Antoine'a da destek olamadım.
Şimdiyse Julio hasta oldu.
Aşkımızı, sırf fikirler uğruna riske attığımı düşündükçe...
Hele de hiçbir şeyi değiştirmiyorken...
Takipçi toplamaya o kadar takmıştım ki sevdiğim insanları unuttum.
Bu virüs, kendi içimize çekilmemize neden oluyor.
İyilik yaparak bu virüse gününü göstermeliyiz.
Birlikte.
Of var ya, sizi çok seviyorum.
Sizi özledim.
-Alo? -Tahmin et ne yiyorum?
Sik mi?
Hayır.
-Ay tabii ya, pizza! -Evet, pizza!
Teşekkürler! Emilie'yi de ekle! Arasana onu.
Tamam, ekliyorum hemen.
-Efendim? -İşte oldu.
Pizza çok güzelmiş.
Kabakları fazla pişirmişler.
Gerçi yemiyorum ama fazla pişmiş görünüyorlar.
Sizi özledim.
-En çok beni, değil mi? -Kamerayı açın.
45'İNCİ GÜN
-Kızlar, üstünüze düşeni yapacak mısınız? -Kek yapmayı beceremem.
Zaten ununuz var mı ki?
Hayır, kek işi bitti!
Birbirimizi koruyup destekleyeceğiz. Kaynaklarımızı iyi kullanacağız.
Seviye atlamanın vakti.
Seviye atlamak mı?
Tatlım, sayende aklıma bir fikir geldi!
Sağlık çalışanları buna bayılacak!
Sinek kuşunun ardından, üç martı.
Ya da üç ornitolog.
Bunu duymamış gibi yapacağım.
Ben hastalarla ilgileneceğim.
Ayrıca düzeltmek istediğim bir durum var.
-Ben dünyayı kurtaracağım. -Bebeğim benim!
-Pinkars dünyayı kurtaracak. -Annene gel! Seni çok özledim.
Evet, aşkım benim, seni düşünmediğim bir günüm olmadı!
Sen de beni özlemişsin, belli.
Pembe diziler saat kaçta?
Kovidi televizyon izleyerek mi alt edeceksin?
Tuhafmış.
Hayır, büyükannemi görmeye gideceğim.
VAZGEÇME YAŞLI SÜRTÜK!
-Peki ya mesafe? -Merak etme sen.
Haklısın, Milou. Biraz sevgi, iyileşmesine yardım eder.
GİTMEDEN ÖNCE BİR SÜRÜ AĞAÇ DİKERİZ
#Sağlık çalışanlarını taşıyoruz. Efsane olmadı mı?
-Alo? -Alo, Antoine!
-Hastanede misin? -Evet, iki gündür.
Sakın kımıldama, gelip seni alacağım. Senin şoförünüm.
İş arkadaşlarına söyle. Şu andan itibaren Pinkars sağlıkçıların hizmetinde.
Büyükanne Prozac? Pencereden bak!
Büyükanne...
Yaşlı Sürtük! Pencereden bak.
Tamam. Belli ki iyileşiyor.
46'INCI GÜN
Seni gidi göt herif!
Bir daha karıma asılırsan sonucuna katlanırsın!
Benden genç olsan bile yine de seni dövebilirim.
Anlıyorum.
PINKARS ARTIK SAĞLIK ÇALIŞANLARINA HİZMET VERİYOR.
SÜPER FİKİR. YARDIM EDEYİM Mİ?
SEN KIZ DEĞİLSİN.
ARABA SÜRMEYECEĞİM. ADINI DUYURACAĞIM. GÖNÜLLÜ OLARAK.
ANLAŞTIK
Evet? Merhaba, ben Maxime Pauillac, Paris Belediyesi'nin İletişim Müdürüyüm.
Evet, bakın.
Arama sebebim,
bir vatandaşımızın başlattığı ilginç bir girişime dikkatinizi çekmek.
Göçmen kökenli genç bir kadın, sağlık çalışanlarına ulaşım hizmeti sunuyor.
Bence de oldukça ilginç, evet.
50'NCİ GÜN
Daha iyi misin?
Evet. Ateşim 37,6 derece.
O zaman müzik ekipmanını hazırlayayım.
Senin için küçük bir sürprizim var.
Böyle daha kolay ve doğrudan olur dedim.
Tükürük yayma riski de yok.
Duştayken biraz düşündüm.
Evet, tekrar duş almaya başladım.
Sana söylemeyi unuttuğum birkaç şey var.
Birincisi, bir an önce iyileşmen gerek.
Çünkü güçlü olman gerekecek.
Çünkü dışkı ve yerel ağlar konusunda sinirine dokunmaya devam edeceğim.
İkincisiyse, şey...
Benim ekosistemim sensin, Julio.
Sen olmazsan ben de nefes alamam.
Başka gezegen yok. Başka erkek arkadaş yok.
Ya sen ya hiç.
Tamam mı?
Bebek konusuna gelirsek, şey...
Bunu konuşuruz.
Yani bakarız.
Seni seviyorum.
52'NCİ GÜN
Beyaz atlı küçük şövalye sayesinde,
bütün krallık nihayet Coronax'ı, yani görünmeyen düşmanı
nasıl yeneceklerini anlamış.
Şampiyonlara layık bir kahvaltı.
-İşte. -Evet.
Beyaz atlı küçük şövalye onlara demiş ki
"Bazen birbirimizi farklı şekilde sevmek birbirimizi daha iyi sevmektir.
AŞK & SEKS
Anne?
Birbirimizi daha iyi anlamak
ve birbirimizi daha çok sevmektir.
Pinkars, sağlıkçıların hizmetinde. Sizi ücretsiz götüreceğim.
Daha akıllıca sevmektir.
Daima birbirimize yardım etmek ve unutmamak için."
Beyaz atlı küçük şövalye, bir süper kahramandan daha fazlası.
Ancak bunu yeterince söylemiyoruz.
Ona şöyle de: "Bravo.
Harika bir adam olduğun için sağ ol, baba."
Onunla gurur duyduğumuzu ona söyle, evet.
Çünkü o hayat vermese de verilen hayatı koruyor.
Tıpkı bir hazine gibi.
O da bizim hazinemiz.
Merhaba, baba!
Teşekkür ederim.
Beyaz atlı şövalye geldi.
Sana bir mesajım var.
İşte, torununla konuşabilirsin.
Oldu mu?
Selam, tatlışlarım!
Büyükanne Prozac, Kovidin kıçına tekmeyi bastı!
Ve...
Beni merak etme.
Sürtük.
Ben kendime bakarım.
Kovid, Kovid
Başardık Kıçına tekmeyi bastık
Evet!
-Sürtük! -Olamaz.
Hayır, Eddy.
-Senin suçun. -Ne?
İşte. Maxime bir kez daha iyi bir iş çıkardı.
ARAMIZDAKİ KAHRAMANLAR CHARLOTTE BEN SMIRES
KAPAKTA NEREDEYSE SEKSİ ÇIKMIŞSIN. E, KİME TEŞEKKÜR EDİYORUZ?
BAŞ BELASISIN AMA TEŞEKKÜR EDERİM.
TWITTER COŞTU! NE ZAMAN KUTLUYORUZ?
KARANTİNA
Bana mı asılıyor bu?
Neyin peşindesin, Chacha?
Edepsiz seni.
55'İNCİ GÜN KARANTİNANIN SON GÜNÜ
Julio daha iyi.
Ben dinleniyorum, karantina yarın bitiyor.
Tünelin sonundaki ışık göründü.
-Aslında iyi idare ettik. -Kesinlikle!
Sadece pantolonlar biraz daralmış, değil mi Elsa?
Daralmış derken?
Eh, karantina şişmanlatıyor.
Hele de ailenin yanındayken.
-Ben kilo almadım. -İstatistikler böyle.
Ben bir gram bile almadım. Köyün avantajları.
Matt ne âlemde?
Belki bizimle konuşmak istemiyordur.
Lütfen, yetti bu kadar drama.
Yaptığımız hoş değildi. Ondan haber aldınız mı?
Maxime, onunla konuştun mu?
Yo, hayır.
Ben kilo mu aldım?
Resmen onu terk ettik.
Fransa'ya selam olsun! Beni resmen hüsrana uğrattınız.
Yok artık.
Pekâlâ, kostüm bile giymiş.
Bence kostüm değil.
Şu kaplanları seven ama onları öldüren megaloman Amerikalıya benzememiş mi?
-Değil mi? -Kesinlikle.
Kaliforniya tarzı balyajın güzel olmuş!
Joe Exotic'ten iğreniyorum.
Netflix dizisindeki adam.
Size söyledim, onu tek bırakınca kaybettik.
Hey, nasılsın Fransa?
Artık Fransızca da konuşmuyor. Tamam.
Sen bizi anlıyor musun?
Kapa çeneni. Matt, özür dileriz.
Charlotte'u sessize aldı!
Özür dileriz, Matt. Seni unutmamalıydık.
Zaten karantina hepimize kafayı biraz yedirtmedi mi?
Bazılarımıza etkisi belli ki daha çok olmuş.
Beni hatırladınız mı? Evet!
Açıkçası size şunu diyeceğim,
hepinizin tek tek amına koyayım.
Dikkat et, karakterden çıkıyorsun.
Sinir bozucu yanınızı bile özledim.
Dışarısı berbat bir hâlde.
Bu virüsün bizi ayırmasına izin verirsek o kazanır.
Zaten gözlerimizle gülmek zorundayız, dirseklerimizle tokalaşıyoruz.
Artık birbirimize dokunamıyoruz, birbirimizi öpemiyoruz.
Hiçbir şey yapamıyoruz.
Size de küsersem elimde ne kalır ki?
Korku.
Evet, senin gibi yaşlı bireyler için durum başka.
Pardon, anlamadım?
Birinin beni yarın havaalanından alması gerek.
Lafı bile olmaz. Ben gelirim, kanka.
Kesinlikle! Bir saniye, Pinkars var!
#Eski sevgilimi alacağım!
Ben de gelirim ama saçını değiştir.
Evet, beni öldürecek olan bu görüntün.
-Seni özledik! -Ama biraz daha ailemin yanında kalacağız.
Kaybettiğimiz zamanı telafi edeceğiz.
Yaşlılar olarak.
Annesiyle tenis konuşacağız.
Karantina bitimine bu yakışır.
Karantinayı birlikte mi bitireceğiz?
-Gerçekten. -Evet, hep beraber mi?
Emin misiniz?
Çünkü yine gelmemek için saçma bahaneler...
-Milou. -Ne?
Bu konuyu hiç konuşmadık.
Bunu bize unutturmayacak.
Normal hayata döndük!
Özür dilemek bu kadar zor değil.
Peki, tamam.
-Yarın beni alın. -Eddy ne yapıyor?
Biri beni havaalanından alacak mı?
-Diğer tarafta görüşürüz. -Öpüyorum!
-Görüşürüz. -Öptüm!
-Çok çok öptüm. -Görüşürüz!
Görüşürüz!
Eddy, ne yapıyorsun?
Eddy'yi görebilir miyim?
Ne yiyor o öyle?
Bir saniye bekle.
Bok mu? Çikolata mı?
-Bilmiyorum. -O zaman tadına bak!
Ne yiyorsun, Eddy?
Sence aynı yerde olduğumuzu anladılar mı?
Hayır, merak etme.
Küçük sırrımız beni biraz tahrik etti. Ya seni?
Hayır!
Hayır.
Hayır, o olmaz.
O olmaz!
-Ne? -Max ve Charlotte? Hayır!
Siktir.
Alt yazı çevirmeni: Burak Patan