Brahms: The Boy II (2020) Vertaling: Janty
Jude?
Jude? Ik ben thuis.
Hou op met videospelletjes te spelen.
Jude?
Ik heb je.
Verdomme.
Nog een grap? Waarom moet je dit blijven doen?
Ik heb je goed te pakken, nietwaar? - Denk je dat je grappig bent?
Gered door je vader.
Pap. - Alles kits, makker?
Was je de grote man in huis en zorgde je voor je mam?
Meer zijn moeder doen schrikken. - Ik heb de schoenentruc toegepast.
De schoenentruc? Even kijken...
Nee, ik denk dat je me met iemand anders moet verwarren, makker.
Jullie zijn echt slinks.
Ik kan niet lang bellen, schat. Ik moet wat klanten mee uit eten nemen.
Ik wilde zien hoe het was met mijn twee favoriete mensen.
Je weet dat ik jullie allebei mis. Ik hou zoveel van jullie.
Ik hou van je, pap. - Dag, jochie.
Tot later.
Het is de derde keer deze week dat je laat thuis bent.
Ik weet het.
Nog deze deadlines afmaken en ik ben klaar, dat beloof ik.
Als ik terugkom, kan ik misschien een manier vinden om het goed te maken.
Vrijdagavond komt de oppas.
Dan zie ik je vrijdagavond, dame. - Als je geluk hebt.
Tot ziens. - Welterusten, schat.
Liet ik je echt schrikken, mam?
Ja. Maar laten we de volgende keer je vader doen schrikken.
Het lijkt erop dat Mr Brown wel een knuffel kan gebruiken.
Mam. Ik ben te oud om nog met de teddybeer te slapen.
Ik zal het niet zeggen als jij het niet doet.
Welterusten.
Welterusten, mam.
Jude?
Als je me weer wilt doen schrikken, het is niet grappig.
Mam. - Wat ben je aan het doen?
Mam, niet doen.
Mama.
Ik dacht dat we vandaag wat van dat speelgoed konden bekijken.
Of misschien is er iets waar je over wilt praten?
Je komt hier niet graag, hè?
Maar begrijp je wel waarom je hier bent?
Weet je, Jude, als je wilt gaan, hoef je alleen maar te zeggen: Ik wil nu gaan.
IK WIL NU GAAN
Vijf maanden is geen ongebruikelijke tijd voor dit soort selectief mutisme.
Ik heb kinderen veel langer zien stoppen met praten...
van een veel minder ernstig trauma.
Moedig hem aan om te praten, maar probeer het niet te forceren.
Het moet van hem komen.
Hoe meer we dingen forceren, hoe meer hij zich zal terugtrekken.
En hoe gaat het met jullie?
We redden ons wel.
Zo goed mogelijk dan.
We proberen ons nu echt te concentreren op het herstel van Jude.
Nou, ik prijs je toewijding, maar Jude kijkt naar jou.
En als jij niet beter wordt, wordt hij niet beter.
Dank je.
Terug hoofdpijn?
Zo erg is het niet.
Ik dacht dat de dokter een paar goede dingen te zeggen had.
Ja.
Ik denk dat Jude een beetje beter is.
Nee, ik bedoelde... Wat er tussen ons speelt, ook beter moet.
Nou, ik ben in orde.
Je verlaat het huis nooit.
Je hebt elke nacht nachtmerries.
Je laat me je niet eens aanraken.
Ik wil dit gesprek niet nog eens voeren.
We hebben dit gesprek nooit gehad.
Je hebt nooit gepraat over wat er is gebeurd of hoe je je voelt.
Wat als we er eens tussenuit gaan? Weg van de stad, naar een rustige plek.
Je geeft al Jude thuis les, ik zou overal kunnen werken.
Ik denk dat het een goede kans is om een ​​nieuwe start te maken.
Ik zal er over nadenken.
Wat is er, liefje?
MAG IK BIJ JE SLAPEN?
Liza.
Liza, wees stil.
Het is al goed.
Het is goed, je bent in orde.
Sorry, lieverd.
Het is al goed.
Ik kan dit niet meer.
Hallo, ik ben Pamela. Ik ben blij dat je het gevonden hebt.
Mag ik je het huis laten zien?
En hoe heet deze kleine man? - Jude.
Hij is een beetje verlegen.
Ik wed dat we in een mum van tijd beste vrienden zullen zijn.
Dit was vroeger een pension van een veel grotere omvang.
Maar nadat de eigenaar van het landhuis was overleden...
kwam een stadsmens, met alle respect, en kocht het.
Hij ging het herstellen, maar ik denk dat het hem te veel werd.
Gelukkig voor jullie. Wat tijd op het platteland.
Het is perfect.
Ik zal je een kleine rondleiding geven als je wilt.
We redden het verder wel.
Dank je. - Het beste.
Dank je. Tot ziens.
Wat denk je ervan?
Het is mooi. - Ja?
Weet je het zeker? - Ja.
En hoe zit het met jou, grote baas?
Mooi zo.
Ik stem dat we wat op verkenning gaan in de natuur.
Het is prachtig, niet? - Ja, absoluut.
Ruik de lucht. Dat is frisse lucht.
Wat is dat? - Dat moet het hoofdverblijf zijn.
Laten we gaan kijken.
Moet je dat zien.
Dat noem ik pas een huis. Kom hier.
Kom op, Jude.
Deze plek moet vroeger heel wat zijn geweest.
Glennview gebouw.
Jude, kom met ons spelen.
Hierheen.
Laten we het opzoeken.
Een huis als dit heeft waarschijnlijk nogal een geschiedenis.
Sean.
Jude, neem me mee.
Jude. Wil je me vasthouden?
Vergeet het pension. Ik kom hier intrekken.
Wat zeg je ervan, Jude?
Makker, loop niet zomaar weg. - Je kunt hier niet zomaar wegrennen.
Wat is dat?
Heb je dat net gevonden?
Mag ik even kijken?
Godsamme, hij is smerig.
Waar heb je hem gevonden?
Wil je hem houden?
Laten we hem eerst wat opknappen.
Ja. Ik kan niet wachten om hem in huis te hebben.
Mag ik even kijken?
Regels?
Ik wed dat je een verhaal te vertellen hebt.
Het lijkt erop dat hij een vriend wil.
Het lijkt erop dat hij eerder gebroken was.
En weer in elkaar gezet werd.
Laten we gaan slapen.
Kom op, makker.
Heb je alles wat je nodig hebt, knul?
Doe alsof je thuis bent. Voetjes omhoog.
Er staat koud bier in de koelkast.
Mooie pyjama's hangen er daar.
Heb je hem zelf aangekleed?
Dat klinkt geweldig.
Heb je honger?
Ik ga pannenkoeken maken.
Ik denk dat het een slechte moment is om aan mijn ochtendspits te beginnen...
door de gang.
Ik hoop echt dat er geen verkeer is, jongens.
Wil je vandaag op kantoor lunchen?
Had ik al gezegd dat ik in de gang was? - Ik zal proberen langs te komen.
Tot ziens, Judster.
Tot ziens...
Hebben we al een naam voor hem bedacht?
Brahms?
Zoals de componist?
Dat is nogal een naam, hoe ben je daarop gekomen?
Hij heeft je hem verteld?
Natuurlijk deed hij dat. Hoe dom van me.
Goed. Dag, bende.
Tot ziens, Brahms.
Waar gaan we vandaag mee beginnen? Wiskunde of geschiedenis?
EEN WANDELING IN HET BOS?
Jude, hierheen. - Wacht op mij.
Hierheen.
Deze kant op.
Ik zei toch dat je niet zomaar mag weglopen.
Heb je hem hier gevonden?
Oz, kom hier.
Dit is privé-eigendom.
Het spijt me, we logeren in het pension.
We waren wat aan het wandelen, ik wist niet...
Je bent de nieuwe familie. Sorry, er neuzen hier veel mensen rond.
Ik ben Joseph. Jo.
Ik verzorg het terrein hier in de buurt. Gedeeltelijk bewaker, gedeeltelijk tuinman.
Dit is Oz. - Ik ben Liza, en dit is Jude.
We kunnen de pop terugleggen.
Wil je dat... - Nee, nee.
Houd hem. Niemand zal die hier missen.
Alleen ik en Oz zijn hier nog.
Tenzij je hem natuurlijk terug wil leggen.
Hij is een beetje stil.
Maak je daar geen zorgen over. Ik ben ook geen zo'n prater.
Mensen denken dat ik gek ben omdat ik hier alleen woon.
Ik denk helderder dan hen.
De echte gekken leven in de stad, opeengepakt als een kudde vee.
Nee, toch maar niet.
Je hoefde niet echt terug mee te gaan.
Geen probleem. We zijn nu buren. We zullen elkaar regelmatig zien.
Hallo.
Dat is een mooi jachtgeweer. - Of een hagelgeweer.
Ik maakte me zorgen om je.
Dit is Joseph. Joseph, dit is mijn man, Sean.
Ik verzorg het terrein hier in de buurt. Ik hou de mensen weg.
Betrapte hen op heterdaad. - Ja, ze geven problemen, hè?
Bedankt om mee te wandelen.
Goed dan. Laat me weten als je iets nodig hebt.
Ja. Aangenaam. - Het was me een genoegen.
Tot ziens, kleine kerel.
Lokale daklozen al mee naar huis nemen? - Hij staat daar nog.
Hij stond erop om mee te wandelen naar huis.
Kom op, Oz. Kom op. - Dat is aardig van hem, denk ik.
Wie begraaft nu een pop in het bos?
Misschien deed een rare jongen dat. Ik weet het niet, lieverd.
Schat, je was er niet bij, je zag het niet. Zijn hele garderobe in een...
soort kist.
Oké. Wat wil je dan doen?
Wil je de pop van hem afpakken?
Ik vind het gewoon een beetje griezelig.
Ik denk niet dat de pop het probleem is. - Wat betekent dat?
Niets. Laten we de afwas gewoon doen.
Ik heb nog wat werk voordat we gaan slapen.
Nee, ik wil horen wat je wilde zeggen.
Wat is het probleem?
Soms heb ik het gevoel dat je Jude gebruikt...
om niet te praten over wat er met je is gebeurd,
en ik denk niet dat dat voor jullie beiden gezond is.
Mama.
Ik stierf bijna in een willekeurige zinloze inbraak.
En ik ben me daar elke dag van mijn leven bewust van.
Ja, maar dat is verleden tijd.
Vond je de hond niet leuk?
De hond. Honden blaffen.
Ik weet dat ik het ben, ik schrok gewoon.
Liza, het spijt me.
Krijg nou wat.
Laten we hem met rust, of wil je de deur openen?
Ik wil naar binnen, zien of hij met ons wil praten.
Dan doen we dat.
Dus dit is van jou.
Dag, lieverd.
We stonden aan de deur en we dachten dat we je hoorden praten.
Praatte je met Brahms?
Mooi zo.
Waar hadden jullie het over?
Over de hond van vanmorgen? - Schrok je er van?
Brahms mag hem niet?
Dat is...
Dat is geweldig.
We laten je terug met Brahms praten.
Welterusten.
Ik ga een ​​film kijken. Ook zin?
DOE DE DEUR DICHT
Maar natuurlijk.
Ik denk dat we die pop houden.
Wat dacht je dan? Ik ben dol op dat enge ding.
Liza, het is al goed. Schat, kijk me aan.
Het was maar een droom. Kijk me aan, rustig.
Jude, het spijt me. - Hij is van mij.
Gaat het? Weer een nachtmerrie?
Waar is Jude? - Hij slaapt in zijn kamer.
Het is voor het eerst dat hij in zijn eigen bed slaapt.
Kom. Laten we terug naar bed gaan.
Alsjeblieft. Wil je er twee? Wil Brahms er ook?
Goedemorgen.
Je bent wakker? Ik heb je laten liggen.
Ik dacht dat je het wel kon gebruiken.
Dank je.
Alsjeblieft, schat.
Wat is dit? - Dat? Ja.
Blijkbaar geeft Brahms nu regels eraan.
Waaronder hij bepaald voedsel wil.
Voor altijd?
Jeetje. Wat is er met Mr Brown gebeurd?
Jude?
Makker.
Heb jij dit gedaan?
Kom op, vriend.
Het is niet aardig om hem de schuld te geven?
We zijn niet boos op je.
Maar dit is geen manier om met je spullen om te gaan.
En liegen is nooit goed.
Dus, heb je Mr Brown in stukken gesneden?
Ga maar naar je kamer en maak maar je huiswerk daar af,
en als je het me wil vertellen, mag je eruit.
Laat de pop hier maar.
Je hebt je moeder gehoord, laat de pop hier.
Misschien is het een goede zaak. Hij werkt zijn woede weg.
Het is vrij agressief.
Meen je dat nou?
Dat was niet grappig.
Je moet in deze kamer blijven,
en er niet meer uit komen totdat je klaar bent om je te verontschuldigen.
IK KWAM MIJN KAMER NIET UIT
Goed dan, dan kun je hier de rest van de dag blijven.
Je vader en ik zeiden geen pop.
Oké, ik tel tot drie, en als je deze deur niet opent...
Eén, twee, drie.
Wat doe jij hier?
Ik heb hier iemand die zich wil verontschuldigen.
Kom.
HET SPIJT ME, MS BROWN
HET SPIJT ME DAT IK JE LIET SCHRIKKEN
Dank je voor de verontschuldiging.
EN HET SPIJT BRAHMS OOK
Laten we je naar bed brengen. Ga je tanden poetsen, lieverd.
Gaat het?
Niet zo goed.
Ik dacht echt dat ik iemand zijn kamer zag binnengaan.
Dat was niet zo. Het geeft niet.
Eerlijk gezegd lopen deze streken uit de hand.
Ja, maar ik dacht dat alles beter zou zijn als we eenmaal...
uit de stad waren.
Ik weet niet wat ik moet doen.
Ik heb gewoon het gevoel dat ik jou en Jude in de steek laat.
Je laat niemand in de steek. Je moet geen spijt hebben.
Je zal je beter voelen na wat slaap.
Welterusten.
Ik begrijp dat Jude's recent gedrag wat verontrustend kan zijn.
Maar de pop biedt hem duidelijk een veilige uitlaatklep om zijn trauma te verwerken.
Nu komt het moeilijke deel, waar hij misschien zou proberen...
Af te reageren?
Wat als we de pop weg doen? Wat een impact zou dat geven?
Heb gewoon geduld en laat hem zijn vriend hebben.
Hij vond een plek met deze pop waar hij zich veilig voelt.
En het laatste wat we willen doen is dat wegnemen.
Ik zal u enkele links sturen met meer informatie.
Oké, klinkt goed. Bedankt, Doc.
We spreken je binnenkort, goed? - Oké, het beste.
Ik pass.
Kijk eens aan. Mooi hoor.
Zo moet het, één, en ga dan doorpassen.
Perfect.
Hallo, Jude.
Wat heb je daar?
Heb je al een naam voor hem?
Hoe heet hij?
Natuurlijk.
Dat is zijn naam, nietwaar? Welke zou het anders zijn?
Hij is mooi uitgedost, kleine man.
Ik zie dat je een nieuwe fan hebt gevonden.
Kijk naar de uitdrukking op zijn gezicht.
Alsof hij een geheim heeft dat alleen hij weet.
Is je dat al opgevallen?
Kan ik u helpen?
Hallo, ik was gewoon op zoek naar... Oz, mijn hond.
We hebben hem niet gezien. - Goed dan.
Ik heb een vrij goed idee waar hij trouwens zal zijn.
Goed, ik ga maar eens.
Wees braaf.
Kom, het is tijd om naar binnen te gaan.
Heb je Jude alleen buiten gelaten? - Ik liet hem maar even alleen.
Wat is er gebeurd? - Het spijt me.
Ik zag hem net. Hij was er gewoon. Het spijt me.
Verdorie, Liza. Wat doe je hier?
Jude?
Ik zal altijd bij je zijn.
Ze zullen er spijt van krijgen.
Sorry.
Ik wist niet dat je daar stond.
Waarom draag je dat?
We eten over een kwartiertje.
Nee, vanavond is het met z'n drieën, Jude.
Nee, niet vanavond. - Het is niet belangrijk, Liza.
Je moeder zei nee, makker.
Ik dacht erover om Liam uit te nodigen met z'n gezin.
We kunnen wel wat gezelschap gebruiken.
Heb je je oom Liam, tante Mary en je neven gemist?
Ik denk dat het leuk wordt. Hij kan iemand goed vermaken.
Ik denk dat ze graag de stad uit zouden willen.
GEEN GASTEN
Het zijn niet echt gasten. Het is familie.
Je vader en ik maken de regels in dit huis, niet je pop.
Eet het op.
Kom op. Genoeg. - Nee, het is prima.
Je kunt hier blijven zitten totdat je besluit dat je je eten wil opeten.
Doe gewoon wat je moeder zegt. Alsjeblieft.
't Is al goed, niets aan de hand. Je hebt werk te doen.
Als je niet met me wilt praten, wil de pop dat dan?
Dat komt omdat Brahms geen mens is.
Hij is niet echt.
Hij heeft geen eten nodig. Jij wel.
JE BREEKT DE REGELS
De pop en zijn regels zijn hier niet de baas.
JE MAAKT HEM BOOS
Goed. Blijf dan maar hier de hele nacht.
Wat is er in godsnaam gebeurd?
IK ZEI JE HEM NIET BOOS TE MAKEN
Ik weet het niet.
Ik geloof je. Echt. Het is gewoon...
Dat zijn nogal enge tekeningen.
Het is niet echt verrassend. Gezien wat hij heeft meegemaakt.
De tekening van de hond.
De hond? Er staat hier geen hond op.
Er was een. En andere. Sean.
Er was een tekening van Jude die boven onze dode lichamen stond...
en hij hield een pistool vast.
Wil je zeggen dat hij pagina's uit zijn boek heeft gescheurd?
Nee, ik...
Ik weet niet wat er gebeurde.
Ik weet alleen dat ik die pop uit ons huis wil.
Liza, alsjeblieft. Laat hem.
Nee, ik wil ze hier niet.
Het bevalt me niet van wat het met Jude doet.
Dit allemaal...
Dit is veel voor een jongetje, vind je niet?
Dit kan niet zomaar vanzelf gaan.
Vraag je me of ik dit heb gedaan?
Iemand deed het, jij was de enige persoon hier met hem.
Nee. Er gebeurt iets met hem.
En het begon met die pop.
Goed, we doen de pop morgen weg.
Wat gaan we eraan doen, Brahms?
Oz? Waar ben je, jongen?
Kom hier, Oz. Kom hier, jongen.
Oz toch.
Mooi. Ik heb dat nodig. Dank je.
Klaar? - Ja. Laten we het doen.
Goedemorgen, meneertje.
Nee.
JE HAD DE REGELS MOETEN VOLGEN
Sean.
Jude.
Kom op, vriend. Het is niet grappig, Jude.
Ik ga deze kant op... Ga jij die kant op.
We lopen wat rond en zien elkaar terug bij het huis.
Jude.
Jude, ben jij dat? Jude, wat doe je?
Waar ben je?
Net als onze mama.
Hier.
Kom met ons spelen, mama.
Het spijt me dat ik je liet schrikken. We waren aan het spelen, mama.
Het is zo goed om je stem te horen...
Hier ben je.
We zochten je overal? Hoorde je ons niet roepen?
Nee.
Jude, wat doe je hier? Het is hier niet veilig.
Het spijt me, papa.
Jude, hij...
Je praat.
Kom op. We horen eigenlijk niet in dit deel van het huis te zijn.
Kom op.
Het is zo leuk om je te horen praten.
Joseph, wat is er in dit huis gebeurd?
Jude, ga even naar de muziekkamer.
Blijf dichtbij, makker.
Er woonde hier lang geleden een gezin.
Ze hadden een zoon die een beetje gek werd.
Hij vermoorde een meisje.
Hij had brandwonden. Hij droeg een masker om het te verbergen.
Hij woonde 30 jaar tussen vier muren. Hij kwam nooit buiten.
De Heelshires? - Ja. De Heelshires.
En?
En hun ouders pleegden zelfmoord.
Verdronken zichzelf. Heel triest verhaal.
En hun zoon?
Nou, het werd redelijk ranzig nadat de ouders er niet meer waren.
Hij doodde een man, bijna twee anderen,
voordat hij zelfmoord pleegde.
Ze zijn nu allemaal dood en begraven.
Hoe heette de zoon?
Zijn naam was Brahms.
Zei je Brahms?
Het spijt me, ik wilde het niet voor je verzwijgen...
Ik dacht niet dat het ter sprake ging komen.
Bedankt om het ons te vertellen.
Kom op, Jude. Het is tijd om naar huis te gaan.
Heeft u uw hond gevonden?
Ja. Ik vond Oz afgeslacht in het bos.
Wat vreselijk voor je.
Je ouders hebben me gezegd dat je weer hebt gepraat?
Is dit je nieuwe vriend, Brahms? Hij lijkt een erg aardige vriend.
Over wat praat je zoal? - Hij vertelt me ​​vanalles.
Soms vertelt hij me over de andere gezinnen waarmee hij samenwoonde.
Heeft hij bij veel gezinnen gewoond?
Hij wil nu bij ons wonen.
Hij was erg boos dat mama en papa hem weg wilden doen.
En als Brahms boos wordt, zegt hij dan dat hij iemand of iets wil kwetsen?
Is er iets dat hij je vader en moeder wil vertellen?
Als Jude iets te maken had met de dood van de hond...
dan is dit veel ernstiger dan we dachten.
De pop moedigt hem misschien duidelijk aan...
voor alle slechte dingen die hij zou kunnen doen.
Ik denk dat het een goed idee is om hem persoonlijk te spreken.
Wanneer kan je hem naar Londen brengen?
Er komen vandaag gasten. We brengen hem zo snel mogelijk.
Goed, maar dring u erop aan om hem ondertussen goed in de gaten te houden.
Jude, iedereen is hier.
Emily, meiden, langs hier. - Dank je.
Hoe mooi. Ik ben er weg van.
Daar is hij dan.
Ken je nog oom Liam?
Het is niet mijn schuld dat hij gestoord is.
En wie is deze knappe kerel? - Brahms.
Hallo, Brahms. Aangenaam kennis te maken.
Elke vriend van Jude is een vriend van mij.
Oké kinderen, ga maar buiten spelen terwijl wij wat bijpraten.
Buiten is er niets te doen. - Je hebt de natuur.
Het is net een videospelletje, maar dan echt. Ga, geniet ervan.
Kom op, Jude. Geef ze een rondleiding.
Ik ga beter met ze mee. - Welnee. Ze redden zich wel.
Blijf gewoon dicht bij het huis, jongens.
Dit is zo gaaf. - Hou je mond.
Je hebt een mooie pop. - Bedankt.
Het is hier klote. Hier valt niets te doen.
We kunnen croquet spelen. - Ik wil wel spelen, kom op.
Raak hem niet aan, Sophie. Hij is gestoord.
Dat is niet waar.
Onze ouders zeggen dat je met die pop praat. Alsof het een echte mens is.
Omdat je gek werd toen je moeder werd aangevallen.
En we mogen er niet over praten. - Will.
Maar ze weten dat je gestoord bent,
en ik weet dat je gestoord bent.
En je stomme pop is de meest gestoorde.
Hij redt zich wel, Liza.
Drink wat wijn.
Het zal hem goed doen om met wat andere kinderen om te gaan.
Het spijt me.
Sinds het gebeurde, kan ik gewoon niet...
Ik kan niet ontspannen.
Je familie is hier nu.
U hoeft zich nergens zorgen over te maken.
En Will laat niets gebeuren.
Je breekt het. - Zwijg, gek.
Stop ermee, Will.
Kom je nu op voor je gekke vriendje?
Misschien moet ik je pop kapot slaan? Misschien maakt dat je weer normaal?
Nee.
We kwamen aan op een feestje en liepen zo binnen.
En zijn broek scheurde recht in z'n bilspleet.
En niet zomaar een scheur, je zag z'n hele reet.
Ik ga het mama vertellen. - Ze zal vast blij zijn.
Raak hem niet aan. - Of wat?
Je zal willen dat je hier nooit was geweest.
Heb je paarse boxershorts voor hem gekocht?
Kinky.
Het is goed om die glimlach weer te zien, Liza.
Die mooie glimlach van jou.
Geef dat terug. - Nee, ik denk het niet.
Geef het terug aan haar. - Geef terug.
Nu is je vriendje boos.
Pak hem maar, gestoorde?
Ik zou me geen zorgen maken over dit poppen gedoe.
Will was geobsedeerd door een dekentje.
Ren gestoorde, ren. - Stop ermee, Will.
Geobsedeerd.
En toen realiseerde ik me op een dag dat het letterlijk een houvast was.
En ik denk dat deze pop hetzelfde kan zijn.
Kom op, gestoorde.
Je hoeft je er geen zorgen over te maken.
Kinderen doen allerlei rare dingen.
Ze doorlopen fasen en dan is het opeens weg.
Allemachtig. - Wat? Wat is er aan de hand?
Will.
Op drie. Eén, twee, drie.
Rustig.
Mary, help me met zijn hoofd.
Will, ik kom je vasthouden.
Sophie, ga vooraan zitten.
Lieverd.
Drink hier wat van, het zal je helpen om te slapen.
Een dutje zal je goed doen.
Alsjeblieft.
Mama...
Het komt allemaal goed.
Hij laat me niet gaan.
Hij wil dat ik voor altijd bij hem in het grote huis woon.
Hij zei dat hij jou en papa zou vermoorden als ik dat niet deed.
Zei hij dat?
Wanneer zei hij dat?
Hij zegt het de hele tijd door.
Ik heb hem niet meer in de hand. Hij wordt steeds sterker.
Niemand zal mama en papa pijn doen.
En niemand zal jou pijn doen.
Bel me. Het is dringend.
Dag, Liz, met mij. We komen net van de dokter.
Het komt wel goed met Will.
Ik bel je vanuit de auto. Ik hou van je, doei.
GEEF SERIENUMMER IN
Je bent niet van hier, hè?
Ik logeer in het Glennview gebouw. - Glennview?
Bedoel je het huis van de Heelshires?
Jezus, voor geen geld ter wereld hou ik daar halt.
Hoezo? - Weet je het niet?
Het hele gezin draaide daar helemaal door.
Het had iets te maken met hun zoon die jarenlang in dat huis woonde.
"Klaagden over stemmen horen."
Maar dat is niet het enige dat daar is gebeurd.
Er gebeurden al eerder andere tragedies.
In de jaren 50.
Een kind vermoorde zijn eigen moeder en broer.
Hij was er van overtuigd dat de pop tegen hem sprak.
En het gebeurt nog.
Vorig jaar, die stadsman die het na de Heelshires kocht...
werd gek en verdween.
Men hoorde er nooit meer van.
Ik zag hem. Een keer in de kroeg. Oude gekke Joe.
Gekke Joe?
Zo noemden mensen hem, zijn naam was Joseph...
Mijn hemel, Jude.
Het hoefde niet zo te zijn.
Joseph.
Is alles in orde met Jude?
Maak je geen zorgen, hij is veilig.
Veiliger dan hij waarschijnlijk ooit is geweest.
Waarom ben je hier?
Ik ben hier omdat hij me hier wil.
Wie? - Brahms.
Hij vindt het niet leuk zo, maar je hebt het jezelf aangedaan.
Ik wil gewoon weten waar mijn zoon is. Ik zal alles doen wat je wilt...
Ik wil dat je luistert. Hij wil dat je luistert.
Je vroeg me waarom ik hier ben?
Om dezelfde reden als jij.
Hij riep mij.
Hij roept naar degenen die hem nodig hebben.
De beschadigde. Hij kijkt in je ziel.
Aanvankelijk was het maar gefluister.
En daarna kwam hij bij mij. Zo stil.
En hij was in stukken toen ik hem vond. Gebroken.
Toen zei de stem om hem weer in elkaar te zetten.
Dus deed ik dat.
Toen hoorde ik kreunen binnen. Jude moet het gehoord hebben.
Jude heeft het heel zeker gehoord.
Ik weet niet wat Brahms is, maar je kunt dit stoppen.
Het is te laat.
Brahms en Jude worden één en ze zullen mooi zijn.
Iedereen dacht dat ik gek was.
Ze dachten dat de Heelshires gewoon gek waren, maar nee.
Het is altijd de pop geweest.
Zelfs voor het huis, voor de Davies... Degenen daarvoor, altijd al.
Hij wist dat je zou komen.
Hij wist dat je zoon hem zou vinden.
Daarom zei hij dat ik hem moest begraven.
Ze zijn altijd zo nieuwsgierig, nietwaar? De kinderen, ze zijn als...
Als motten voor een vlam. - Joseph, waar is mijn zoon?
Ik wil mijn zoon zien. - Hij is in het grote huis.
Hier.
Je bent er bijna.
Hier beneden.
Ik weet dat je niemand iets wilt aandoen.
Dit ben jij niet, Jude.
Alsjeblieft, zet hem neer.
Het komt goed.
Mag ik Brahms vasthouden?
Ik hield je altijd zo vast.
Laten we hem neerzetten.
Dag, mama.
Jude, leg het geweer neer.
Ik ben heel boos.
Jij en papa liepen niet in de weg.
We gaan hier nu wonen.
Omdat je ons niet kunt beschermen.
Beschermen tegen wie?
Stoute hond.
Will.
En die mannen van die avond.
Je hebt gelijk. We hebben Brahms nodig om ons te beschermen.
Het is te laat. Je hebt ons geen keus gegeven.
Vaarwel, mama.
Ik weet dat Brahms je vertelt wat je moet zeggen.
Daarom moeten we hem mee naar huis nemen.
Brahms moet deel uit maken van ons gezin.
En wat voor een gezin heeft geen moeder nodig?
Mam?
Jude.
Wat heb je gedaan?
Blijf daar.
Hij zal mij straffen. Ik ben degene die hem niet heeft beschermd.
Joseph, Brahms kan je geen pijn meer doen.
Je begrijpt het niet. Het zal nooit voorbij zijn.
Het komt wel goed, Brahms.
Mam, ben je thuis? - Ja, ik heb je gemist.
Ik heb jou ook gemist. - Echt?
Perfecte timing. - Hallo.
Dag schoonheid, hoe was je dag?
Goed, ik denk dat we misschien die auteur lid maken waarover ik je vertelde.
Ja? Mooi hoor.
Dat ziet er lekker uit. - Dank je.
Wacht maar tot je het proeft, want ik ben zeker...
dat dit misschien wel de beste Coq Au Vin is die ik ooit heb gemaakt.
Ik maak zelfs geen grapje.
Er zit een hele fles wijn in, dus ik ben niet zeker...
Ik geef je wel wat. - Dank je.
Dat ziet er zo lekker uit. - Dank je.
Het nam slechts twee of drie uur van mijn dag in beslag.
Welterusten, maatje. Slaap lekker.
Ik hou van jou, liefje. - Ik hou ook van jou.
Welterusten.
Welterusten, Brahms.
Ik denk dat we hier gelukkig zullen zijn...
als ze de regels leren.
Vertaling: Janty (2020)