‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ป่าทอยโทบวร์ก ค.ศ. 9)
‪(สามกองทหารโรมันมุ่งหน้าสู่เกร์มาเนีย)
‪(กองทัพที่ใหญ่ที่สุดในโลก)
‪(ต้องพบกับชนเผ่าที่โกรธเกรี้ยวจำนวนมาก)
‪(ทหารโรมันเรียกชนเผ่าเหล่านั้นว่า ‪พวกบาร์เบเรียน)
‪(การเผชิญหน้ากันของพวกเขา)
‪(จะเปลี่ยน)
‪(เรื่องราวของประวัติศาสตร์ไป)
‪หมาป่ามาแล้ว!
‪ข้าจับเจ้าได้แน่!
‪แองสการ์!
‪แองสการ์ หยุดเลยนะ!
‪ไง เจ้าน้องชาย
‪ออกล่าอยู่เหรอ
‪ขอดูหน่อยสิว่าดุแค่ไหน
‪แค่นี้จะไปจับอะไรได้
‪หนูงั้นรึ หรือกบนะ
‪ท่านพ่อ
‪ทุสเนลด้า ปล่อยน้องไปและตามพ่อมา
‪เดี๋ยวเขาจะมาถึงแล้ว
‪ปล่อยผมเจ้าลงด้วย
‪เผ่าเครุสกีขอต้อนรับ ไรค์ฮัดกาน
‪การเดินทางอันยาวนานของท่านไม่เสียเปล่า ‪ท่านจะต้องพึงใจยิ่งนัก
‪กระดูกเชิงกรานแคบไปหน่อย
‪ฟันสวยดีนี่
‪กล้ามเนื้อแข็งแรง
‪และหมัดหนักด้วย
‪อย่ากระชากผมนาง ฮัดกาน ‪นางยังไม่เป็นของท่าน
‪- เราต้องคุยเรื่องราคากันอีกนิด ‪- อย่าทำแบบนี้อีก ฮัดกาน
‪สินสอดเจ้าสาวถูกกำหนดไว้แล้ว ม้าห้าตัว
‪ช่วงเวลานี้น่ะรึ
‪แลกกับหญิงผอมบางเนี่ยนะ
‪ไปลองคิดดู
‪ข้าจะไปส่งท่านที่ประตู
‪อยากให้ข้าไปแทงมันให้ไหม
‪ข้าจะทำเอง
‪ราคาแพงอยู่นะ แต่ข้าตกลงรับนาง
‪ท่านไม่เพียงแค่ได้เมียนะ ฮัดกาน ‪แต่ท่านได้พันธมิตรด้วย
‪อีกหนึ่งเดือนข้าจะมารับนาง
‪นางจะยอมโอนอ่อนเอง เดี๋ยวท่านก็เห็น
‪ออกุสตุส จักรพรรดิแห่งนครโรมอันศักดิ์สิทธิ์
‪มีคำสั่งแต่งตั้งข้าหลวงคนใหม่แห่งเกร์มาเนีย
‪สมาชิกสภาสูง ปูบลิอุส ควินติลิอุส วารุส
‪พี่เข้าใจที่เขาพูดไหม
‪ไม่เลย
‪แม่งเอ๊ย ไอ้คนป่าพวกนี้ไม่เข้าใจภาษาสักคำ
‪แต่นี้ไป
‪โรมจะไม่ยกเว้นบรรณาการให้พวกเจ้าอีก
‪เซเกสเทส มันพูดว่าอะไร
‪พวกโรมันต้องการบรรณาการ
‪วารุสมีคำสั่งให้ทุกเผ่าจ่ายบรรณาการ
‪เป็นวัว 20 ตัว
‪หรือธัญพืช 2,500 กิโลฯ
‪พวกมันอยากได้วัวหรือธัญพืช
‪เจ้าตาบอดรึไง
‪เห็นที่นี่มีของพวกนั้นรึ
‪อะไรนะ
‪พูดใหม่สิ
‪เขาบอกให้พูดใหม่
‪เจ้ามีเวลาสามวัน
‪พวกมันให้เวลาเราสามวัน
‪ทำไมพวกโรมันถึงละเมิดข้อตกลง ‪เราสงบศึกกับโรมอยู่นี่
‪เราจะไม่จ่ายบรรณาการ
‪พอกันที!
‪ข้าไม่ได้ยอมเสียลูกชายให้พวกมัน ‪เพื่อให้โรมมาขูดรีดเรา
‪ท่านจะทำอะไรได้
‪กองทัพโรมันเหนือชั้นกว่าเรานัก ‪ข้าคงไม่ต้องบอกว่าต่างมากเพียงใด
‪ใช่ ไม่ต้อง เซเกสเทส
‪- แม่ของลูกชายท่าน… ‪- อย่าพูดถึงเมียข้า หรือลูกชายข้า
‪ส่งสารออกไป
‪ให้กับทุกเผ่า
‪ว่าเราจะเรียกประชุมหัวหน้าเผ่า ‪ทุกคนจะมีสิทธิ์ออกเสียง
‪ไม่มีประโยชน์หรอก
‪เผ่าอื่นไม่มีทางเห็นด้วยกับท่าน
‪เราจะผูกมัดพวกนั้นด้วยคำปฏิญาณในการสู้
‪เราจะไม่ให้อะไรกับพวกโรมันอีก
‪ท่านเป็นหัวหน้าเผ่านี่
‪ไรค์ทั้งหลาย
‪ตอนนี้พวกโรมันเรียกร้องบรรณาการ ‪จากชาวเยอรมันทั้งหมด
‪คืนนี้เราจะต้องตัดสินใจ
‪ว่าจะยอมอยู่ใต้อาณัติพวกโรมัน
‪หรือเราจะสู้กลับ
‪ชาวเยอรมันงั้นรึ
‪เราเป็นชาวเยอรมันกันตั้งแต่เมื่อใด
‪นั่นคือสิ่งที่พวกโรมันเรียกเรา…
‪เพราะมันแยกพวกเราด้วยตาไม่เป็น
‪เช่นนั้นพวกมันก็ตาบอด!
‪ข้าไม่มีอะไรเหมือนพวกเครุสกีอย่างท่าน
‪- หรือพวกหัวขโมยแพะอย่างเผ่ามาร์ซีสักนิด ‪- ถอนคำพูดซะ
‪ข้ายอมดื่มฉี่ยังจะดีกว่า
‪- งั้นเปิดปากเจ้าซะ! ‪- หยุดนะ!
‪พวกเจ้าเป็นบ้าอะไรกันไปหมด
‪ห้ามสู้กันในการประชุมหัวหน้าเผ่า
‪เราจะได้อะไรถ้ายอมจ่ายบรรณาการ
‪- จริงด้วย ‪- ได้พวกโรมันที่กินดีอยู่ดีเพิ่มขึ้นไง
‪ข้าว่าพอกันที
‪ข้าว่าเราควรสู้!
‪ท่านอยากสู้กับกองทัพที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกงั้นรึ
‪ทำไมไม่หั่นหัวตัวเองทิ้งเลยล่ะ
‪ที่นี่มีทหารโรมันอยู่ 10,000 นาย
‪อีก 5,000 นายกำลังข้ามแม่น้ำลิพเพอมา ‪เข้าใจบ้างไหม หรือว่าเจ้าโง่
‪สิ่งที่เราต้องการคือสันติ
‪ข้าขอเอาขี้ป้ายสันติของเจ้าเลย
‪ข้าจะไม่ยอมจ่ายบรรณาการ!
‪ไม่มีวัน!
‪ท่านเห็นว่าอย่างไร ไรค์
‪เราเป็นพันธมิตรกับโรม
‪และท่านก็ยอมเสียสละไปมากเพื่อสิ่งนั้น
‪อัลดาริชแห่งเผ่ามาร์ซี
‪ไม่ทำสงครามกับทหารโรมัน
‪เรายังไม่ได้ฟังความเห็นของ ‪ฮัดกานแห่งเผ่าชัตต์เลย
‪ไม่ทำสงครามกับโรม
‪ทุกเผ่าเห็นไม่ตรงกัน
‪ท่านเห็นว่าอย่างไร ไรค์
‪เผ่าเครุสกีจะสู้หรือไม่
‪หากไม่มีกองหนุนจากทุกเผ่า
‪เราจะรักษาสันติภาพไว้
‪ไปที่การประชุมหัวหน้าเผ่าเนี่ยนะ
‪ใช่ แล้วไง
‪เจ้าไม่ปากเก่งแบบนี้แน่เมื่อถูกลงโทษ
‪มันจะแย่กว่าการถูกเจ้าแตะตัวอีกรึไง
‪ใช่แล้ว
‪พวกเจ้ามันขี้ขลาดกันหมด
‪น้องชายข้ายังกล้ากว่าตาแก่พวกนั้นเลย
‪แต่เจ้าเป็นพี่สาวเขาไง
‪และเจ้าก็เป็นผู้หญิง
‪- และบรรดาไรค์ของเราก็ไม่กล้าสมชายชาตรี ‪- ระวังปากด้วย ทุสเนลด้า
‪ข้าปฏิญาณตนต่อซีกิแมร์เอาไว้
‪เจ้าก็รู้ดี
‪และเราก็ปฏิญาณต่อกันไว้เช่นกัน
‪หรือนี่ไม่มีความหมายใดต่อเจ้า
‪งั้นก็เอาเรื่องข้าไปฟ้องไรค์เลย
‪ข้าฟ้องแน่
‪- งั้นก็เอาเลย ‪- ได้ ข้าทำแน่
‪ไปเลยสิ
‪- ข้าทำแน่ ‪- เอาสิ
‪- ข้าทำแน่ ‪- เอาเลย
‪- ข้าทำแน่ ‪- เชิญ
‪- ข้าทำแน่ ‪- เอาสิ
‪- ข้าฟ้องแน่ ‪- เอาเลย
‪นี่
‪- ข้าต้องไปแล้ว ‪- อืม
‪ข้าเบื่อที่ต้องเก็บเรื่องนี้เป็นความลับแล้ว
‪โฟล์ควิน…
‪ว่าไง
‪พ่อข้าเลือกคู่ไว้ให้แล้ว
‪ใครกัน
‪ไรค์คนหนึ่ง
‪ใคร
‪ฮัดกาน
‪ไอ้ชัตต์อัปลักษณ์นั่นน่ะรึ
‪ไรค์ของเผ่าชัตต์
‪เจ้าเป็นนักดาบ
‪พ่อของเจ้าเป็นคนต้มเหล้า
‪- พ่อของข้าเป็นขุนนาง ‪- พ่อของเจ้าชอบเลียแข้งพวกโรมัน
‪และอยากแทงข้างหลังไรค์ของเรา ‪แถมยังอยาก…
‪ขายเจ้าเหมือนวัวควาย
‪แล้วเราจะไปทำอะไรได้เล่า
‪หนีตามกันไปงั้นรึ
‪ใช่
‪ข้าจะฉุดเจ้าไป
‪ตอนนี้เลย
‪ไปกัน
‪ไปกันเถอะ
‪โฟล์ควิน
‪ข้าต้องการเจ้า
‪แต่พวกนั้นจะขับไล่เราออกไปแน่
‪เจ้าไม่ต้องการแบบนั้นหรอก
‪พวกโรมันอาจจัดการเขาก็ได้
‪ในที่สุดเจ้าก็มา ลูกชายข้า
‪ยินดีต้อนรับสู่เกร์มาเนีย
‪ข้าดีใจที่ได้เจอเจ้าอีกครั้ง ‪หลังจากที่ไม่ได้เจอมานาน
‪คำแนะนำเรื่องยุทธวิธีอันชาญฉลาดของเจ้า ‪จะเป็นประโยชน์ต่อข้ามากในดินแดนอันบ้าระห่ำนี้
‪มานี่สิ เจ้านักรบตัวจิ๋ว
‪รู้ไหมว่าวันนี้วันอะไร
‪วันนี้เป็นวัน…
‪ที่เราจะบูชายัญเจ้าต่อพระเจ้า
‪ก่อนอื่นเลย ข้าจะโยนเจ้าลงหนองน้ำ…
‪จากนั้นโวเด็นก็จะมา
‪เขาจะฉีกเนื้อเจ้า…
‪ออกจากกระดูก
‪และมอบแสงแดดให้เราเป็นการตอบแทน
‪ไปอีกยาวนาน
‪โอ้ ไม่หรอกๆ
‪นี่
‪ตราบใดที่ข้ายังมีชีวิตอยู่
‪จะไม่มีใครมาทำร้ายเจ้าได้
‪ตกลงไหม น้องชายข้า
‪ข้าสัญญา หมาป่าพูดว่ายังไง
‪หมาป่าพูดว่ายังไง
‪โฟล์ควิน เรามาเพื่อรวบรวมบรรณาการ
‪- คำสั่งไรค์ ‪- ไม่ได้
‪ไปสิ
‪เรายังมีไม่พอกินกันเองด้วยซ้ำ ท่านแม่
‪ถ้าไรค์อยากได้สันติ ‪เจ้าก็ต้องให้แพะตัวสุดท้ายที่มีไป
‪เอาแกะไปด้วย
‪ที่เหลืออยู่ไหน
‪ข้าถามเจ้าว่าที่เหลืออยู่ไหน
‪- ได้ งั้นเอาคืนไปเลย! ไปเมาหัวราน้ำเลยไป ‪- อย่ามายุ่งกับพ่อข้า
‪เจ้าไม่ใช่ไรค์
‪พวกโรมัน
‪นี่มันไม่พอจะใช้เช็ดตูดข้าด้วยซ้ำ
‪เขาขอบคุณที่เราให้ความร่วมมือ…
‪แต่ไม่ได้พอใจ
‪ไปได้!
‪เกิดอะไรขึ้น
‪นี่
‪เซเกสเทส บอกให้พวกมันหยุดที
‪เราไม่มีอย่างอื่นจะให้แล้ว!
‪เจ้าจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ
‪นี่มันไม่ได้ใกล้เคียงกับสิ่งที่โรมขอด้วยซ้ำ
‪เขาบอกว่ามันไม่พอ
‪เราทำหน้าที่ตามข้อตกลง ‪ถึงคราวที่โรมจะต้องทำหน้าที่ตนบ้างแล้ว
‪ท่านข้าหลวงวารุสคาดหวังว่าจะได้เห็น ‪การแสดงความภักดีของเจ้าที่มีต่อโรม
‪ผู้นำของพวกเจ้าควรจูบตราประจำกองทัพเรา
‪เขาอยากให้ท่านจูบอินทรีนั่น
‪เร็วเข้าสิ
‪คุกเข่าสิวะ
‪ไรค์
‪ไม่นะ!
‪- ใจเย็นก่อน ‪- ท่านทำอะไรน่ะ
‪ไม่นะ!
‪ปล่อยข้า!
‪โรมอยากได้การแสดงความเป็นมิตรของเรางั้นรึ
‪ได้!
‪โรมมีชัย!
‪ไม่นะ!
‪ได้โปรด
‪ท่านแม่ ข้าไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้
‪สตรีแห่งพงไพร
‪โปรดรับการสังเวยนี้
‪มารดาแห่งโลหิต
‪โปรดมอบความกล้าหาญ
‪และความแข็งแกร่งให้ข้า
‪จนกว่าข้าจะล้างแค้นให้น้องชายได้สำเร็จ
‪มารดาแห่งอัคคี
‪โปรดกำจัดความสงสัยและความลังเลใจในข้า
‪จนกว่าข้าจะล้างแค้นให้น้องชายได้สำเร็จ
‪และภคินีแห่งความพิโรธ
‪โปรดส่งแฝดนรกมาให้ข้า
‪การทำลายล้างและความตาย
‪จงเป็นพี่ที่ดีให้แก่ข้า
‪อย่าได้เหมือนที่ข้าเป็น
‪อย่าได้เหมือนข้า
‪เผ่าส่วนใหญ่ส่งบรรณาการมาแล้ว
‪ยกเว้นมัน
‪ข้าจะให้โอกาสเจ้าอีกครั้ง เจ้าบาร์เบเรียน
‪เมเตลลุส
‪พวกชนเผ่าไม่เข้าใจเรื่องนี้
‪ตามกฎหมายของพวกมัน ‪มนุษย์จะสั่งฆ่ากันเองไม่ได้
‪แต่มันไม่มีหรอก กฎหมายของเกร์มาเนีย
‪มีเพียงกฎหมายของโรม
‪พวกมันต้องได้เรียนรู้
‪เหล่าเทพทรงโปรดแองสการ์
‪เพราะเขารอดงั้นรึ
‪เพราะเขาไปเยือน ‪ดินแดนแห่งความตายและได้กลับมา
‪เหมือนว่ายังมีเรื่องค้างคาที่เขาต้องกลับมาทำที่นี่
‪แล้วข้าควรทำยังไง
‪เหล่าเทพต้องการอะไร
‪มีเพียงโวเด็น บิดาแห่งเหล่าเทพที่รู้ว่าคืออะไร
‪เขาสละตาข้างหนึ่งเพื่อพลังนั้น
‪ถ้าเจ้าควรต้องสู้จริงๆ ‪เหล่าเทพก็จะส่งสัญญาณมาให้เอง
‪เงาของอดีต
‪คือแสงสว่างของอนาคต
‪สัญญาณเนี่ยนะ
‪ก็พูดเลอะเทอะแบบนั้นอยู่เรื่อย ‪ข้าละเกลียดพวกเทพพยากรณ์ชะมัด
‪เจ้าไม่เชื่อในสัญญาณจากเหล่าเทพเหรอ
‪ข้าเชื่อในดาบของข้าเอง
‪และข้าจะทำทุกอย่างที่ทำได้
‪เพื่อแก้แค้นให้น้องเจ้า หากเจ้าปรารถนา
‪- ข้าไม่อยากต้องรอสัญญาณ ‪- งั้นก็มาสร้างกันเองเลย
‪เราจะไปเอาของสำคัญที่สุดของพวกมันมา
‪ไอ้ตราศักดิ์สิทธิ์นั่น
‪- เจ้าจะทำได้ยังไง ‪- ไม่ใช่ข้า
‪เรา
‪พวกเขาจะได้เห็นว่าเจ้าเป็นมากกว่าแค่นักดาบ
‪และเราจะแสดงให้ทุกคนได้เห็น ‪ว่าโรมก็ปราชัยได้
‪ไปล่านกกันเถอะ
‪ถ้าเราไม่ทำอะไรตอนนี้…
‪อีกไม่นาน พวกมันก็จะเข้ายึดทุกอย่างที่นี่
‪แต่ถ้าเราทำสำเร็จ
‪เราไม่เพียงแต่จะพรากอินทรีไปจากพวกโรมัน
‪แต่เป็นความกลัวของผู้คนของเราด้วย
‪ตกลง ได้เลย
‪ก็ยังดีกว่าเอาชีวิตไปทิ้งแบบอื่น แต่…
‪งั้นนั่นคือแผนรึ
‪พวกเราสี่คนจะไปบุกค่ายทหารโรมันเนี่ยนะ
‪เราจะเข้าไปได้ยังไงก่อนเถอะ
‪เจ้าสองคนไปทางด้านหลัง ‪เราจะไปทางด้านหน้า
‪ข้ามีสิ่งที่ทุกกองทหารต้องการ
‪สวัสดี
‪สำหรับ
‪เมเตลลุส
‪ทาสน่ะ
‪แด่เซนตูริออน‪ ‪เมเตลลุส
‪- ข้าไม่ได้รับแจ้งเรื่องนี้มา ‪- ทาสคนนี้เป็นใคร
‪โสเภณีน่ะ
‪ทาสกาม
‪ให้พวกเขาเข้าไป
‪ถ้าเมเตลลุสไม่ได้นาง เขาเอาเจ้าแทนแน่
‪ใช่
‪ใช่แล้ว
‪ถ้าพูดคำว่า "ทาสกาม" ใส่ข้าอีกรอบ ‪ข้าตัดไข่เจ้าทิ้งแน่
‪ตกลง สมมติว่าเราเข้าไปได้แล้ว
‪จะเดินไปหาอินทรีเฉยๆ และหยิบมันมาเลยรึ
‪ไม่ นั่นเป็นหน้าที่เรา
‪- หยุด ‪- สวัสดี
‪สวัสดี
‪มาลองเซ็กซ์หมู่กันหน่อยไหม
‪เซ็กซ์หมู่น่ะ เอาไหมๆ
‪ขี้พวกโรมัน
‪เจ้าไปก่อน
‪คราวหน้าข้าจะเข้าทางด้านหน้า
‪ท่านลองจับนางได้นะ
‪มาสิ เชิญเลย
‪นี่ไง เอาเลย
‪นางเป็นของท่านแล้ว ลองดูได้เลย ‪ทุกอย่างอยู่ครบหมด
‪งานของพวกเจ้าคือพาเราออกมาอย่างปลอดภัย
‪ยังไงล่ะ
‪เร็วเข้า!
‪สวัสดี
‪ข้าเจอไหหนึ่ง
‪ตรึงค่ายไว้
‪ตรึงค่ายไว้!
‪มีฝูงหมาป่าอยู่รอบตัวเจ้า
‪แยกเขี้ยวพร้อมโจมตี
‪เจ้าจะทำยังไง
‪ปิดประตู!
‪เราก็แค่ต้องหิวกว่าหมาป่า
‪มุ่งมั่นมากกว่า
‪ถ้าเราพร้อมที่จะสละทุกอย่าง…
‪ไปเอาน้ำมา!
‪เร็วเข้า!
‪เราก็จะได้สิ่งที่เราต้องการ และไอ้พวกโรมัน…
‪ก็จะได้สิ่งที่มันสมควรโดน
‪อินทรีนั่นเป็นของศักดิ์สิทธิ์
‪ยามทุกคนจะต้องโดนลงโทษ ‪เหมือนที่เราจะโดนเทพมาร์สลงโทษ
‪ขอทหารโรมันให้ข้า 100 คน ท่านข้าหลวง
‪งั้นรึ
‪ข้าจะเอามันกลับมาให้
‪เจ้ารู้ได้ยังไงว่าต้องไปที่ไหน
‪มีหมู่บ้านพวกบาร์เบเรียนเป็นร้อยเป็นพัน
‪ข้าจะเผามันให้ราบทีละหลังๆ
‪และยั่วยุให้พวกนั้นก่อกบฏน่ะรึ
‪นั่นแหละคือสิ่งที่พวกมันต้องการ
‪ข้าจะหาพวกมันเอง
‪ขอทหารรับจ้างชาวเกร์มาเนียให้ข้า
‪ข้าจะเอาอินทรีกลับมาให้ภายในพรุ่งนี้
‪ไปหาผู้กองตาลิโอ
‪ข้าอยากให้เจ้าออกเดินทางตอนรุ่งสาง
‪พวกโรมันได้กินเนื้อ ‪และเราก็ได้แทะแต่กระดูกอีกแล้ว
‪ชู่ พูดเบาๆ หน่อย
‪ข้าจะไปเจอผู้กองตาลิโอได้ที่ไหน
‪นี่มันอะไรกัน
‪เจ้าทำบ้าอะไรอยู่
‪พวกบาร์เบเรียนเป็นคนเริ่มขอรับ นายท่าน
‪เรื่องจริงรึเปล่า
‪ข้าถามว่าเรื่องจริงรึเปล่า
‪ยกโทษให้ข้าด้วย นายท่าน
‪พวกมันอาจใส่เสื้อเกราะของชาวโรมัน
‪ได้เงินเท่ากับชาวโรมัน
‪แต่พวกมันก็ยังเป็นบาร์เบเรียน ‪และจะเป็นไปตลอดด้วย
‪เจ้าเองก็ไม่ใช่ทหารต้นแบบสักเท่าไหร่นี่
‪แยกย้าย!
‪ข้าได้รับภารกิจจากวารุสมาโดยตรง
‪เจ้าและคนของเจ้าจะเป็นกองหนุนข้า
‪เราจะออกเดินทางตอนฟ้าสาง
‪ทหาร!
‪เตรียมม้าให้พร้อม!
‪เราจะออกเดินทางตอนฟ้าสาง
‪เราต้องจูบตูดเหม็นๆ ของพวกโรมันอีกแล้ว
‪เจ้าคิดแบบนั้นกับอาณาจักรของเรางั้นรึ
‪ท่านพูดภาษาของเราได้งั้นรึ
‪พอแล้ว
‪พวกเขาได้อินทรีมา!
‪อินทรี! พวกเขาได้อินทรีมาแล้ว!
‪โฟล์ควินจงเจริญ!
‪ทุสเนลด้าจงเจริญ!
‪ฮันโนและไอกิลจงเจริญ!
‪รู้ไหมว่านี่หมายถึงอะไร
‪รู้
‪หมายความว่าเราเอาชนะพวกมันได้
‪หมายถึงเลือดต่างหาก
‪เลือดเยอะเลยด้วย
‪พวกมันต้องมาล้างแค้นแน่
‪มันจะหาเราเจอได้ยังไงกันล่ะ
‪มีหมู่บ้านอีกตั้งเป็นร้อยอยู่ระหว่างเรากับพวกมัน
‪ดูพวกเขาสิ
‪ดูสิ
‪พวกเขารอสัญญาณมาตั้งนานแล้ว ‪ดูพวกเขาสิ
‪เจ้าไปทางนั้น ส่วนเจ้าไปทางนั้น
‪พวกโรมัน!
‪เอามันเข้าไปข้างใน
‪ปิดประตู!
‪เปิดประตู
‪เปิดประตู!
‪สวัสดี ท่านพ่อ
‪คำบรรยายโดย ณัฏฐ์อัปสร เลิศธีระกุล