‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪โวเด็น จงเป็นพยานต่อคำปฏิญาณระหว่างเรา
‪เราคือหนึ่งเดียวและหนึ่งเดียวคือเรา
‪ศัตรูของเจ้าคือศัตรูของข้า
‪และศัตรูของข้าคือศัตรูของเจ้า
‪เจ้าน่ะ ชื่ออะไร
‪ชื่ออารีรึเปล่า
‪เราต้องการเขาเป็นๆ
‪ท่านพ่อ!
‪มีพวกโรมันอยู่ในป่า! ท่านต้องไปซ่อนตัว…
‪ไม่นะ!
‪พวกโรมันจะปฏิบัติต่อลูกชายของเราเป็นอย่างดี
‪ไม่นะ
‪เชื่อข้าเถิด
‪ส่งเขามาให้ข้า
‪ข้าขอมอบพวกเขาให้กับท่าน…
‪เพื่อรับรองความสงบสุขระหว่างพวกเรา
‪ท่านจะยกข้าให้พวกนั้นเหรอ
‪ข้าทำอะไรให้ท่าน ข้าทำอะไรผิดไป
‪ท่านพ่อ ข้าจะไม่ทำแล้ว!
‪ท่านพ่อ ได้โปรด อย่าส่งเราไปเลย!
‪ได้โปรดนะ ท่านพ่อ!
‪เจ้าดูสง่ามาก
‪ท่านแม่อยู่ที่ไหน
‪เมื่อใดกัน
‪หน้าหนาวเมื่อหกปีก่อน
‪ยังไง
‪เป็นไข้
‪นางขอพรต่อเหล่าเทพทุกวันให้เจ้าและน้องชาย
‪- น้องชายเจ้าเป็นไงบ้าง ‪- สบายดี
‪ท่านเอาสิ่งนี้ไว้จับเวลาได้
‪มีหลายสิ่งในโรม ‪ที่ท่านไม่อาจเริ่มจินตนาการได้ด้วยซ้ำ
‪ข้ารู้ว่าอินทรีอยู่กับท่าน
‪เมื่อข้าเอามันกลับไป ข้าจะทำให้แน่ใจ ‪ว่าวารุสไม่รู้ว่าเป็นท่าน
‪- อารี ‪- ข้าชื่อไกอุส ยูริอุส อาร์มินิอุส
‪แม่ทัพแห่งกองทหารม้าโรมัน
‪และเมื่อข้ากลับมา ไรค์ซีกิแมร์
‪ข้าต้องได้อินทรีของกองทัพข้าคืน
‪สวัสดี ท่านข้าหลวงโรมัน
‪ทนฟังสำเนียงห่วยๆ นี่ไม่ไหวเลย
‪เหมือนกะหรี่ฟันหลอพยายามจะร่ายกลอน
‪ขอเถอะ พูดภาษาของเจ้าซะ
‪ข้าชื่อเซเกสเทส ข้าเป็นขุนนางของเผ่าเครุสกี ‪มาจากครอบครัวเก่าแก่
‪- มันชื่อเซเกสเทส… ‪- เข้าประเด็นได้แล้ว เจ้าบาร์เบเรียน
‪ข้ารู้ว่าอินทรีอยู่ที่ไหน
‪ซีกิแมร์!
‪ข้าได้ยินว่ามันซ่อนตัวอยู่ในหมู่บ้านนี้
‪เจ้าต้องการอะไร เบรุล์ฟ
‪ถ้านั่นเป็นเรื่องจริง…
‪เราก็ขอเรียกร้องสิทธิของตน
‪อารี!
‪ไม่นะ!
‪ไม่!
‪อารี!
‪ให้ตายเถอะ มานี่มา
‪มานี่ อารี
‪เจ้าเปลี่ยนไปนะ
‪ใช่
‪เจ้าสองคนไม่เปลี่ยนเลย
‪ตอนนี้ข้าชื่ออาร์มินิอุสแล้ว
‪เหมือนไอ้พวกที่ดื่มฉี่ตัวเองน่ะรึ
‪ก็ได้ ใช่ว่าเจ้าเลือกเองนี่
‪ข้ารู้ว่าเป็นเจ้า
‪หมายความว่าไง
‪เจ้าเป็นคนขโมยอินทรีไป
‪เจ้าถึงมาที่นี่งั้นรึ
‪รู้ตัวบ้างไหมว่าทำอะไรลงไป
‪รู้สิ นกที่น่าสงสารนั่นถูกขังเอาไว้ ‪มันต้องการอากาศบริสุทธิ์บ้าง
‪- คิดว่าเรื่องนี้ตลกงั้นรึ ‪- ใช่
‪- และเรายังไม่จบแค่นี้ด้วย ‪- เจ้าไม่รู้ว่ากำลังเล่นกับอะไรอยู่
‪รู้รึเปล่าว่าจักรวรรดิทรงพลังเพียงใด
‪เจ้าไม่เข้าใจกันรึไง การมีสันติกับโรม ‪เป็นหนทางเดียวที่เจ้าจะรอด
‪สันติกับโรมงั้นรึ
‪ใช่
‪พวกโรมันทำให้น้องข้าต้องพิการ
‪มันก็จะเป็นเช่นนั้นเมื่อเจ้าต่อกรกับโรม
‪มันทำอะไรกับเจ้าน่ะ อารี
‪เอาอินทรีมาให้ข้า
‪จากนั้นเจ้าก็อยู่ของเจ้าไป ข้าก็จะอยู่ของข้า
‪ข้ารู้เสมอว่าวันหนึ่งเจ้าจะต้องกลับมา
‪แต่ข้าไม่รู้เลยว่าเจ้าจะเป็นไอ้ชั่วเช่นนี้
‪พาข้าไปที่หมู่บ้านของโฟล์ควิน เจ้าบาร์เบเรียน
‪ถ้าเจ้าโกหก ข้าจะจับเจ้าตรึงกางเขนเสีย
‪เผ่าต่างๆ แตกคอกันแล้ว
‪แต่ข้าจูงใจพวกเขา
‪ให้ทำในสิ่งที่เป็นประโยชน์ที่สุดต่อโรมได้
‪ถ้าข้าได้เป็นไรค์ของเผ่าตัวเอง
‪ข้าไม่ได้มาเกร์มาเนียเพื่อช่วยเจ้าไต่เต้า ‪เจ้าบาร์เบเรียน
‪อภัยให้ข้าด้วย ท่านข้าหลวง
‪แต่ท่านจะต้องการคนอย่างข้า
‪ไอ้คนโรมัน!
‪เจ้าฆ่าไรค์!
‪แกร์นอท รอทบาร์ท
‪ไรค์ของเผ่าบรุกเทรี
‪จำได้ไหม
‪ลุงของข้า!
‪เจ้าตัดหัวเขา
‪ข้าแค่ทำตามคำพิพากษา
‪งั้นรึ
‪เจ้าเป็นเทพรึไง
‪มีเพียงเหล่าเทพเท่านั้นที่ตัดสินประหารมนุษย์ได้
‪และกฎหมายโรมัน
‪เบรุล์ฟ!
‪มีใครอยากพรากเพื่อนข้าไปจากข้าอีกไหม
‪ไปซะ ขณะที่เจ้ายังไปได้
‪เบรุล์ฟจะฆ่าเจ้าแน่
‪เบรุล์ฟ
‪- เจ้าต้องไปแล้ว ‪- ทีนี้มาห่วงชีวิตข้าเหรอ
‪ท่านเนี่ยนะ
‪อารี
‪เจ้าเป็นหลักประกันสันติของเรา
‪ท่านทรยศข้า
‪พ่อจำเป็นต้องคิดถึงหมู่บ้าน
‪ไม่เช่นนั้นพวกโรมันคงเผาทุกอย่างทิ้ง ‪เจ้าก็รู้อยู่แก่ใจ
‪ท่านแค่อยากรักษาชีวิตตัวเองไว้!
‪ไรค์มากมายก็ยอมสละลูกของตัวเอง
‪ท่านมันขี้ขลาด
‪พ่อไม่มีทางเลือก
‪พ่อมอบชีวิตใหม่ให้เจ้า
‪ข้าสร้างชีวิตนี้ด้วยตัวเอง
‪ทีนี้ก็บอกข้ามาว่าไอ้ตราห่านั่นอยู่ที่ไหน
‪ซีกิแมร์!
‪ส่งตัวมันออกมา!
‪ไปสิ!
‪ถ้าไม่ได้อินทรี ข้าไม่ไป!
‪ซีกิแมร์!
‪เบรุล์ฟ! พอได้แล้ว
‪ขอบคุณเหล่าเทพซะที่เจ้ายังหายใจอยู่
‪ซีกิแมร์!
‪พอสักที เบรุล์ฟ
‪ยังโดนไปไม่พออีกรึไง
‪นี่คือสิทธิของข้า
‪ไอ้สวะโรมันนั่นอยู่ที่ไหน พูด
‪เห็นคนโรมันที่นี่สักคนไหมเล่า
‪อย่าก้าวเข้ามาอีกแม้แต่ก้าวเดียว เบรุล์ฟ
‪มันได้อินทรีไป!
‪หยุดนะ ไอ้คนทรยศ!
‪หยุด!
‪อารี!
‪ข้าช่วยชีวิตเจ้า ‪แต่เจ้ากลับขโมยอินทรีของข้างั้นรึ
‪นี่คือของเจ้ารึไง
‪เจ้าไม่เข้าใจรึ
‪ถ้าข้าไม่เอามันกลับไป พวกเจ้าทุกคนได้ตายแน่
‪เอามันกลับไปและเจ้าตายแน่!
‪คืนมันมา!
‪มาเอาเองสิ
‪ยังใช้หอกได้ห่วยเหมือนเดิมนะ
‪อารี!
‪อารี แกมันไอ้ขี้ขลาด!
‪กลับมาเดี๋ยวนี้นะ!
‪ไอ้คนโรมันทรยศ! อารี!
‪หัดใช้หัวคิดสักครั้งสิ
‪ข้าว่าคงจะดีกว่า ‪ถ้าไม่มีใครเห็นข้าอยู่กับท่านข้าหลวง
‪เมื่อเราขี่ม้าเข้าไป…
‪เจ้าจะอยู่ข้างข้า เจ้าบาร์เบเรียน
‪เจ้าพูดเองนี่ว่าข้าต้องการคนอย่างเจ้า
‪พวกโรมัน!
‪ตอนนี้โรมคือแม่ของเจ้าแล้ว
‪และข้าก็คือพ่อของเจ้า
‪ขอบคุณครับ
‪พูดว่ากราเทียสสิ
‪ขอบคุณ
‪กราเทียส
‪วารุสเป็นหนี้บุญคุณท่าน
‪ท่านได้มอบลูกชายที่แสนวิเศษสองคนให้กับเขา
‪ขอบคุณ…
‪ที่ดูแลพวกเขาเป็นอย่างดี
‪พวกเขาทั้งฉลาดและว่านอนสอนง่าย
‪ตอนนี้อาร์มินิอุสเป็นทหารเคียงบ่าเคียงไหล่ข้า
‪ตราของเราอยู่ไหน
‪- คนที่ขโมยมันมา… ‪- โฟล์ควิน วูล์ฟสเปียร์
‪เขาอยู่ที่ไหน
‪ท่านช่วยมันไม่ได้หรอก
‪ให้ข้าผ่านไปนะ!
‪ให้ข้า…
‪นั่นลูกสาวข้า
‪- ท่านทำอะไรลงไป ‪- ไม่ต้องกังวล
‪พวกนั้นไม่รู้ว่าเจ้ามีส่วนด้วย เจ้าปลอดภัย
‪แล้วโฟล์ควินล่ะ
‪เจ้าคาดหวังอะไรกัน
‪ชาวบาร์เบเรียนไม่ทรยศกันเอง
‪งั้นท่านก็เป็นบาร์เบเรียนที่มีหลักการ
‪น่าเสียดายที่ท่านไม่ได้เห็นลูกชายตัวเอง
‪เติบโตเป็นผู้ใหญ่
‪พาข้าไปบ้านของมัน
‪ท่านต้องหนีแล้ว!
‪เข้าไปในป่า!
‪- เวกิสอยู่ไหน ‪- เร็ว!
‪เจ้าต้องไปแล้ว!
‪เวกิส
‪- วิ่ง! ‪- เวกิส
‪ไม่นะ!
‪- ปล่อยลูกข้านะ! ‪- เวกิส!
‪ปล่อยนางไป! นั่นลูกข้า!
‪นางเป็นลูกข้า!
‪หาตัวมัน
‪- ไม่นะ! ‪- ดีกว่าเป็นเจ้าก็แล้วกัน!
‪ไม่!
‪พวกบาร์เบเรียน! จงพาตัว ‪โฟล์ควิน วูล์ฟสเปียร์มาให้เราก่อนฟ้าสาง!
‪คืนตรากองทัพของเรามา
‪จงดูไว้นะ พวกเครุสกี
‪ดูไว้ว่าโรมลงโทษพวกอหังการเช่นใด
‪เอาตรากองทัพมาคืนเรา…
‪พร้อมทั้งตัวคนร้าย โฟล์ควิน วูล์ฟสเปียร์
‪และพวกเจ้าจะมีสันติอีกครั้ง
‪จนกว่าจะถึงตอนนั้น…
‪พวกมันจะโดนแขวนอยู่ตรงนี้
‪ใครที่บังอาจเอาพวกมันลงมา
‪จะโดนแขวนเสียเอง!
‪เซเกสเทส ไอ้ไส้ศึก!
‪- ไอ้คนทรยศ! ‪- ไอ้คนทรยศ!
‪ว่าไงนะ
‪ไอ้คนทรยศ!
‪- อะไร ‪- แกทรยศ!
‪เรียกข้าว่าไอ้คนทรยศงั้นรึ
‪ใครกันที่ละเมิดข้อตกลงของ ‪ที่ประชุมหัวหน้าเผ่า ข้างั้นรึ
‪หรือว่าโฟล์ควิน
‪ข้าเตือนพวกเจ้าแล้ว
‪ข้าพูดเสมอว่าเราต้องรักษาสันติ ‪โฟล์ควินเป็นคนไปยั่วยุโรมเอง
‪โฟล์ควินเป็นปฏิปักษ์กับไรค์!
‪เขาละเมิดกฎเรื่องการดวลกัน ‪ทำให้เหล่าเทพต้องพิโรธ
‪และนี่… นี่คือราคาที่เขาต้องจ่าย
‪แกก็ต้องพูดแบบนั้นอยู่แล้ว!
‪แกขี่ม้ามากับพวกโรมันที่ทำให้ลูกเจ้าพิการ
‪ลูกชายข้า…
‪คือสิ่งที่ข้าใช้บวงสรวงกับเหล่าเทพ
‪เพื่อพวกเจ้า
‪และเผ่าของเรา
‪เพื่อลูกหลานของพวกเจ้า
‪แกมันน่าละอายนัก…
‪เซเกสเทส!
‪พวกเจ้ามันน่าละอายนัก!
‪ทะเลาะกันต่อหน้าคนตายเนี่ยนะ
‪พวกเจ้ามันน่าละอายนัก!
‪กลับบ้านไปซะ!
‪ไปสิ!
‪โฟล์ควิน อย่าเดินต่อนะ
‪อย่าเดินต่อเลย
‪โฟล์ควิน อย่า!
‪ไม่นะ!
‪โฟล์ควิน
‪เจ้าต้องหนีไป
‪ที่นี่ไม่ปลอดภัยสำหรับเจ้า
‪ได้ยินที่ข้าพูดไหม
‪โฟล์ควิน
‪โฟล์ควิน เจ้าต้องหนีไป
‪ข้าจะฝังพวกเขาเอง ข้าให้สัญญา
‪ข้าจะไม่ปล่อยให้พวกเขาถูกแขวนอยู่ตรงนี้
‪- ได้โปรด ‪- ข้าจะไม่ปล่อยให้พวกเขาถูกแขวนอยู่ตรงนี้
‪ได้โปรดเถอะ
‪พวกนั้นต้องการหัวของเจ้านะ
‪เราจะตามเจ้าไป
‪เราทุกคนจะตามเจ้าไป
‪ข้าต้องพาพวกเขาลงมา
‪เขาต้องไปจากที่นี่
‪ข้าต้องพา… พาพวกเขาลงมา…
‪ข้าต้องพาพวกเขาลงมา
‪- พาเขาไปเสีย ‪- ข้าต้องพาพวกเขาลงมา ข้าต้อง…
‪เปิดประตู!
‪ไปๆๆ
‪เดินต่อไป
‪โรมภูมิใจในตัวเจ้า ลูกชายข้า
‪ข้าก็เช่นกัน
‪ข้าขอย้ายที่ประจำการ ท่านพ่อ
‪ส่งข้ากลับไปยังโรม
‪หรือเมืองอื่น
‪ซีเรียหรือสเปน
‪ที่ใดก็ได้ที่โรมต้องการ
‪ข้าได้ส่งสารออกไป
‪และเสนอชื่อเจ้ากับท่านจักรพรรดิแล้ว
‪เพื่อเลื่อนยศเป็นอัศวิน
‪แต่เจ้ามีภารกิจสุดท้าย
‪เราต้องเรียกเกียรติของกองทัพเราคืนมา
‪ใครก็ตามที่ขโมยอินทรีของเราไปต้องโดนลงโทษ
‪เจ้ารู้จักดินแดนนี้และคนที่นี่ ลูกชายข้า
‪เจ้าต้องหามันเจอแน่
‪เอาหัวของ…
‪ของโฟล์ควิน วูล์ฟสเปียร์มาให้ข้า
‪คำบรรยายโดย ณัฏฐ์อัปสร เลิศธีระกุล