‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ไม่มีสิ่งใดคงอยู่ตลอดไป
‪ดวงดาว
‪ต้นไม้
‪สัตว์
‪ผู้คน
‪หรือแม้แต่เหล่าเทพ
‪สุดท้ายแล้ว ทุกสิ่งย่อมต้องดับสูญไป
‪หมาป่าจะมา
‪และโลกจะมอดไหม้
‪หมาป่าจะกลืนกินดวงจันทร์
‪มันจะกลืนกินดวงอาทิตย์
‪มันจะกลืนกินทุกสิ่ง ทุกสิ่งที่เคยมีอยู่
‪แต่เจ้าไม่ต้องกลัวไปหรอก
‪สิ่งใดที่เกิดขึ้นย่อมต้องมีวันดับไป
‪งั้นหมาป่าเป็นคนช่วยชีวิตโรมุลุสกับแรมุสหรือครับ
‪ถูกต้องแล้ว อาร์มินิอุส
‪แต่พ่อข้าเล่าให้ฟังเสมอว่า ‪หมาป่าจะทำลายล้างโลก
‪พ่อเจ้าไม่รู้อะไรต่างหาก
‪หมาป่าทำลายล้างโลกไม่ได้หรอก
‪มีเพียงกองทัพโรมันเท่านั้นที่ทำได้
‪เทพมาร์สผู้ยิ่งใหญ่
‪ได้โปรดอวยพรให้ข้าด้วย
‪โปรดมอบความแข็งแกร่งให้ข้าทำหน้าที่สำเร็จ
‪เหล่าเทพไม่จำเป็นต่อท่านในภารกิจนี้หรอก
‪ข้ากับทหารของข้าจะไปกับท่าน
‪ข้ามีทหารของตัวเอง
‪และข้ามีคำสั่งของท่านวารุส เราจะไม่กลับ ‪จนกว่าจะได้หัวของโฟล์ควินเสียบบนหอกกลับมา
‪เราจะหาไอ้เวรนั่นเจอ
‪ไอ้บาร์เบเรียนพวกนี้
‪จะยอมขายแม้แต่แม่ของตัวเองเพื่อรักษาชีวิตไว้
‪โอ้ ข้าลืมไปสนิทเลย…
‪ท่านก็เป็นหนึ่งในพวกมันนี่ ใช่ไหม
‪พอได้กลับมาในป่าเหน็บหนาวแสนโสโครก ‪แล้วรู้สึกยังไงบ้างเล่า
‪ท่านคิดถึงที่โสโครกนี่เพียงใด
‪กลับไปเข้าแถวซะ เซนตูริออน เมเตลลุส
‪เราต้องเอาร่างพวกเขามาทำพิธี
‪พวกโรมันไปแล้ว ท่านมีอำนาจตัดสินใจ
‪พวกเขาจะอยู่บนนั้น
‪นั่นคืออีด้าและวีบอร์กนะ
‪ครอบครัวของนักดาบอันดับหนึ่งของท่าน
‪ออกไปซะ
‪เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน
‪พวกเจ้าทุกคน ออกไปให้หมด!
‪ทุกคนออกไป! ไปให้พ้น!
‪ไม่ได้ยินที่ข้าพูดรึไง ออกไป!
‪ถ้าเจ้าไม่ได้ไปขวาง ‪อาร์มินิอุสคงนอนตายอยู่ที่จัตุรัส
‪ครั้งหน้าถ้าข้าเจอไอ้คนทรยศนั่น…
‪ครั้งหน้าข้าจะตัดหัวมันเอง
‪ทำไมเราไม่หาพันธมิตรกันหน่อยเล่า
‪และล้างแค้น
‪เผ่าบรุกเทรีเกลียดพวกโรมันมาแต่ไหนแต่ไร
‪โดยเฉพาะหลังจากที่พวกมันฆ่าลุงของข้า
‪ไรค์ของเผ่าบรุกเทรีคนก่อน
‪ผู้สืบทอดของลุงข้า…
‪คือลูกพี่ลูกน้องของแม่ข้า
‪เรื่องมันซับซ้อนน่ะ
‪พ่อข้ามาจากเผ่าเครุสกี ‪แม่ข้ามาจากเผ่าบรุกเทรี
‪ข้ารู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ระหว่างสองโลกเสมอ
‪เวลาที่เรารบกับพวกมัน ซึ่งก็คือตลอดเวลา
‪ข้าจะติดอยู่ตรงกลาง ‪และเฝ้าสงสัยว่าใครคือไรค์ของข้า
‪ข้าควรฟาดหัวใคร
‪- บางทีมันก็น่าสับสนน่ะ ‪- เงียบ
‪- ข้าเข้าใจว่าเจ้าไม่อยากฟัง… ‪- เงียบก่อน
‪มีคนอยู่ที่นี่
‪ถอยไปนะ
‪ถอยไป อย่าเข้ามาอีกแม้แต่ก้าวเดียว
‪ข้าจะไม่ปล่อยให้พวกเขาอยู่บนนั้น
‪พาพวกเขาลงมา
‪พาพวกเขาลงมา ให้ตายสิ!
‪ได้ยินข้าไหม
‪ช่วยนาง!
‪ข้าทำเอง
‪ให้พวกเขาทำไป
‪พวกโรมัน!
‪นี่ต้องเป็นโทษประหารชีวิตแน่
‪หยุด
‪ยังคิดว่าเจ้าอยู่ถูกฝั่งอีกรึ
‪- ถามพวกเขาสิ! ถามสิว่าพวกเขาเห็นด้วยไหม ‪- ทุสเนลด้า
‪ไม่! เขาควรจะตอบออกมา
‪- เงียบน่ะ! ‪- ปล่อยนาง
‪ใครเป็นคนสั่งให้ทำ
‪เขาถามว่าใครเป็นคนรับผิดชอบ
‪ข้าเอง
‪ข้าเป็นคนสั่งเอง
‪ข้าทำเอง
‪บอกข้ามาสิ อาร์มินิอุส
‪เราเป็นตัวอะไรกัน
‪ถ้าเราไม่สามารถแม้แต่จะทำพิธี ‪ให้กับคนของเราที่ตายไปแล้วได้
‪ข้าเตือนพวกเขาแล้วไม่ให้ขัดคำสั่งวารุส ‪แต่พวกเขาก็…
‪- เอาพวกนั้นลงมาและฝังซะ ‪- นายท่าน
‪นั่นเป็นคำสั่งที่ชัดแจ้งของท่านวารุส
‪ห้ามมิให้เอากางเขนลง
‪เซเกสเทส
‪เจ้าก็จะช่วยด้วย
‪ไปสิ
‪ไปทำงานได้แล้ว
‪เจ้าได้ตาของแม่มา
‪และเจ้าคือคนที่ขโมยอินทรีของพวกโรมันมางั้นรึ
‪เราอยากฟังเรื่องราวจะแย่แล้ว
‪คืนนี้เจ้านอนที่นี่ได้
‪แม่รู้ว่าเจ้าเกลียดแม่
‪และคิดว่าพ่อของเจ้าเป็นคนทรยศ
‪แต่หากไม่มีเขา ‪เราคงเป็นคนที่ถูกแขวนอยู่ข้างนอกนั่น
‪ตอนที่แม่ต้องแต่งงานกับพ่อของเจ้า ‪แม่เกลียดเขา
‪นั่นเป็นเรื่องที่ดีนะ
‪เราเป็นผู้หญิง ทุสเนลด้า
‪หากเรารัก เราจะยอมสละทุกสิ่ง…
‪และต้องผิดหวัง
‪มีเพียงเมื่อเจ้าเกลียดเท่านั้น
‪ที่เจ้าจะเรียนรู้วิธีการได้มาซึ่งสิ่งที่เจ้าต้องการ
‪และท่านรู้รึว่าข้าอยากได้อะไร
‪เจ้าเป็นคนฉลาด
‪เจ้าแต่งงานกับเชื้อพระวงศ์ได้
‪มีทั้งเผ่าอยู่แทบเท้าเจ้า
‪และสามีที่…
‪ที่เจ้าสามารถคุมได้
‪ทำไมเจ้าถึงชอบไอ้นักดาบห่วยๆ นั่น
‪ที่จะต้องตายอยู่แล้วนัก
‪ขอบใจ
‪โฟล์ควินอยู่ไหน
‪หากท่านรู้ก็บอกข้ามา
‪ข้าไม่รู้
‪อาร์มินิอุส
‪เขาเจ็บปวดมามากพอแล้ว
‪ข้าขอร้องเจ้า
‪ไว้ชีวิตเขาเถอะ
‪ข้าต้องการหัวของมัน
‪ไม่เช่นนั้นพวกท่านทุกคนจะถูกหั่นหัวแทน ‪ทั้งหมู่บ้านเลย
‪ท่านก็ทำเช่นนี้ตลอดนี่
‪เห็นแก่เผ่าตัวเอง
‪ใช่แล้ว
‪แล้วยังไงเล่า
‪ดูข้าสิ
‪เราได้อินทรีของพวกมันมาแล้ว
‪และถูกทหารโรมันล้อมเอาไว้
‪ทุกคนถือหอกพิลัม ‪และเล็งมาที่อกของพวกเรา ทุกคนเลย
‪เราไม่ได้อยู่ที่นั่นด้วยซ้ำ เบรุล์ฟ
‪แน่นอนสิว่าข้าอยู่ที่นั่น
‪ใจข้าอยู่ที่นั่น
‪ใจของพวกเราทุกคน
‪แม้แต่คนตายก็อยู่ที่นั่น เหล่าเทพด้วย
‪แล้วแม่สาวนักรบเล่า
‪ทุสเนลด้าน่ะรึ
‪ทุสเนลด้า ข้าได้ยินว่าการขโมยอินทรี ‪เป็นความคิดของนาง
‪ทุสเนลด้าเป็นนักรบตัวจริง
‪โอ้ ใช่เลย
‪ทุสเนลด้ามีพรสวรรค์
‪นางเชื่อมโยงกับเหล่าเทพได้
‪ทุสเนลด้าเป็นผู้หยั่งรู้งั้นรึ
‪ใช่แล้ว
‪ข้ารู้จักทุสเนลด้ามาตั้งแต่ยังเด็ก
‪คราวนี้พวกโรมันทำเกินไปแล้ว
‪พวกมันไม่เพียงแต่บอกเรา ‪ว่าให้ใช้ชีวิตอยู่อย่างไร
‪แต่ให้ตายอย่างไรด้วย
‪- เจ้าอยู่กับเราได้นานเท่าที่เจ้าต้องการ ‪- มันแขวนพวกเขา
‪- เราจะสู้ ‪- ตอกพวกเขาเข้ากับกางเขน
‪เจ้าจะสู้กับพวกเราไหม
‪ภาษีเพิ่มขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ‪บรรณาการเพิ่มขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
‪ไปฆ่าพวกโรมันกันเถอะ!
‪ใช่เลย!
‪- ใช่เลย! ‪- ใช่เลย!
‪ไม่มีใครอยากให้เจ้าอยู่ที่นี่
‪ไปซะ
‪- พวกเขามอดไหม้แล้ว ‪- แองสการ์!
‪พวกเขามอดไหม้แล้ว
‪- นั่นเป็นการลบหลู่นะ แองสการ์! ‪- พวกเขามอดไหม้แล้ว
‪พวกเขามอดไหม้แล้ว
‪- หยุดนะ! ‪- พวกเขามอดไหม้แล้ว
‪พวกเขามอดไหม้แล้ว
‪หมาป่ามาแล้ว
‪-‪ บรุกเทรีรึ ‪-‪ ใช่
‪โฟล์ควินอยู่กับเรา
‪- โฟล์ควินรึ เจ้าแน่ใจรึ ‪- ใช่
‪ในหมู่บ้าน
‪พาเราไปเดี๋ยวนี้
‪ขึ้นหลังม้า!
‪เจ้าจะไปไหน
‪เจ้ายังเป็นลูกสาวพ่ออยู่นะ
‪ทำไมถึงทำกับพ่อแบบนี้
‪เจ้าจะคิดได้
‪เจ้าจะแต่งงานกับฮัดกาน
‪ข้าหวังว่าม้าห้าตัวจะทำให้ท่านมีความสุขนะ
‪ประตู ไอกิล
‪ให้ตายสิ
‪ไปทางข้างหลัง!
‪ออกไป!
‪วิ่ง!
‪เบรุล์ฟ!
‪โฟล์ควิน เร็วเข้า! ออกไป!
‪เร็วสิ!
‪ไปเร็ว!
‪ไป!
‪- เบรุล์ฟ มาเร็ว ‪- ข้าไปไม่ได้!
‪ข้าต้องบอกลาครอบครัวตัวเองแล้ว
‪มาเร็ว
‪เจ้าหักหลังพวกเขา
‪โรมจ่ายข้าอย่างงาม
‪พวกเขาเป็นแขกของเรา
‪และทุสเนลด้าเชื่อมโยงกับเหล่าเทพได้
‪ถ้าเจ้าคิดว่าจะเป็นไรค์ได้ดีกว่าข้า…
‪ก็พูดมาเลยตอนนี้
‪ถ้าเป็นสัตว์ ท่านก็จะทำให้มันหลับอย่างสงบ
‪ถ้าท่านรักแองสการ์ ‪ท่านก็ต้องทำให้เขาเป็นอิสระจากสิ่งนี้
‪งั้นข้าจะทำเอง
‪พวกมันไปทางไหน
‪แองสการ์!
‪แองสการ์
‪แองสการ์!
‪แก้มัดข้า
‪ท่านพ่อ!
‪ท่านพ่อ แก้มัดข้า!
‪แก้มัดข้า! ได้โปรด!
‪แก้มัดข้าเดี๋ยวนี้!
‪เจ้าชอบเล่นเกม "หมาป่ามาแล้ว" ใช่ไหม
‪งั้นก็หลับตาสิ
‪เกมกำลังจะเริ่มแล้ว
‪หมาป่ามาแล้ว
‪- หมาป่ามาแล้ว ‪- ยัง พ่อนักรบตัวน้อย
‪ยังจ้ะ
‪เอาเลย
‪หมาป่ามาแล้ว
‪แองสการ์!
‪เกมจบแล้ว
‪เกมจบแล้วนะ
‪เขาตายไปแล้ว
‪ข้าแค่สานต่อเรื่องให้จบเท่านั้น
‪ข้าขอสาปแช่งท่าน!
‪เจ้าสาวข้าอยู่ที่ไหน
‪ทุสเนลด้า
‪เจ้าต้องรีบแล้ว โฟล์ควินรอเจ้าอยู่
‪เจ้าพาเขาไปด้วยไม่ได้
‪ส่งเขามาให้ข้า
‪มานี่มา
‪มาหาข้าสิ
‪มาหาข้าเร็ว มา
‪เจ้าคนโปรดของเหล่าเทพ
‪ข้าจะดูแลเจ้าอย่างดี
‪ข้าจะไปเจอโฟล์ควินได้ที่ไหน
‪- โฟล์ควิน ‪- ว่าไง
‪ไม่เคยมีมนุษย์คนใด ‪เคยย่างกรายเข้าไปในดินแดนมืด
‪เขาอาจพูดถูกนะ
‪นี่คือสถานที่สำหรับพวกผีดิบ
‪นั่นแหละเรา
‪เหล่าเทพแห่งขุมนรก
‪จะมาตามล่าเรา
‪ช่างหัวเหล่าเทพแห่งขุมนรก
‪อย่างน้อยที่นี่ก็ไม่มีใครตามเรามา
‪อย่างน้อยก็ไม่มีคนสติดีตามมาหรอก
‪ลูโก้อยู่ไหน
‪ที่ที่เขาควรอยู่
‪บ้านเขา
‪เหมือนว่าเจ้าติดค้างเจ้าสาวข้าอยู่นะ
‪ข้าไม่ติดค้างอะไรท่านทั้งนั้น
‪- นางอยู่ที่ไหน ‪- ท่านไม่ได้ฟังที่ข้าพูดเลย สหาย
‪นางไปแล้ว
‪ได้โปรดเข้าใจด้วย ไรค์ฮัดกาน
‪เราก็อยากส่งนางให้ท่าน…
‪แต่เราทำไม่ได้
‪ทุกคนจะได้รู้ว่าคำพูดเจ้ามันเชื่อไม่ได้ ‪เซเกสเทส ทุกคนเลย
‪เจ้าสาว หรือม้าห้าตัว
‪ข้าถ่อมาถึงที่นี่ ข้าจะไม่กลับไปมือเปล่าแน่
‪ท่านต้องกลับไปมือเปล่า ‪ข้าจะไม่ให้อะไรท่านทั้งนั้น
‪ข้าจะกลับมา
‪เพื่อมาทวงสิ่งที่ข้าควรได้รับ
‪ท่านขัดคำสั่งท่านวารุส
‪ข้าไม่ต้องมาอธิบาย ‪เหตุผลตัวเองให้เจ้าฟัง เซนตูริออน
‪อาหารนี่ทำให้ข้านึกถึงพันโนเนีย
‪เจ้าอยู่ที่ศึกในพันโนเนียงั้นรึ
‪กองทัพที่ 15 นำทัพโดยทิเบริอุส
‪แม่ทัพแห่งกองทัพสำรองเกร์มาเนีย
‪การล้อมของกองทัพชาวเซอร์เมียมรึ
‪เราจะเดินหรือถอยทัพก็ไม่ได้
‪ถูกล้อมไว้ระหว่างเขาและหนองน้ำแห้งขอด
‪แต่จากนั้นกองทหารม้าของท่านก็มาช่วยเราไว้
‪แข็งแกร่งยิ่งกว่าเฮอร์คิวลิสอีก น้องชาย
‪ท่านอาจไม่ได้ไร้ประโยชน์เท่าที่ข้าคิดก็ได้
‪นี่เป็นของฝากจากเหล็กพันโนเนีย
‪พวกนั้นต้องหามข้าไปเข้าส้วมอยู่สองเดือนเลย
‪หากท่านรู้จักพวกเขา…
‪ก็ถูกแล้วแหละที่ยอมให้พวกนั้นฝัง
‪นายท่าน เราจับพวกบาร์เบเรียนได้
‪ไปได้
‪ลุกขึ้น
‪เจ้าชื่ออะไร
‪ลูโก้แห่งสภาดาริด
‪ไม่ต้องกลัว
‪ข้ารู้จักพ่อเจ้า
‪เจ้ารู้ไหมว่าข้าเป็นใคร
‪มาสิ มานั่งข้างๆ กองไฟเรา
‪เหล่าเทพ โปรดช่วยข้า ‪ให้แก้แค้นให้ครอบครัวด้วย
‪ท่านแข็งแกร่งกว่าสตรีทั้งสามแห่งพงไพร
‪โปรดแสดงพลังให้ข้าเห็น
‪วารุส และทุกคนที่ขี่ม้าใต้ธงนั่น…
‪จะต้องหลั่งเลือดบนดินแดนของเรา
‪เครื่องในของพวกมันจะเป็นปุ๋ยให้สวนของเรา
‪และกะโหลกของพวกมัน… ‪จะช่วยตกแต่งต้นไม้เรา
‪เพื่อสิ่งนี้ ข้าจะขอบูชาด้วยสิ่งที่มีค่ามากที่สุด
‪ลูกคนแรกของข้า
‪ทีนี้ก็บอกข้ามาว่าโฟล์ควินอยู่ที่ไหน
‪ข้าไม่รู้
‪เจ้ารู้แน่ ไม่เช่นนั้นเจ้าจะมาทำอะไรอยู่กลางป่า
‪ตัวคนเดียวและห่างไกลจากดินแดนเครุสกีเช่นนี้
‪ข้าบอกไม่ได้
‪หากเจ้าไม่บอกข้า…
‪พวกนั้นจะทำร้ายเจ้าจนตาย
‪ข้าเพียงแต่อยากช่วยเจ้า
‪มัน… มันคือสถานที่แห่งความตาย
‪ไม่มีใครควรไปที่นั่น
‪มันคือที่ของคนตาย
‪ดินแดนมืดงั้นรึ
‪โฟล์ควินซ่อนตัวอยู่ในดินแดนมืดรึ
‪ข้าแค่อยากกลับบ้าน ได้โปรดเถอะ
‪ข้าแค่อยากกลับบ้าน
‪อะไรคือ…
‪"ดินแดนมืด"
‪ท่านรู้จักไหม
‪พาเราไปได้ไหม
‪ทำไมทำแบบนั้น
‪ยกคำพูดของจูเลียส ซีซาร์
‪"ข้ารักการทรยศ… แต่ข้าเกลียดคนทรยศ"
‪ขึ้นหลังม้า!
‪เราจะไปกันแล้ว
‪รู้ไหมว่าข้าจะทำอะไรเมื่อเรากลับบ้าน
‪อาบน้ำรึ
‪แต่งงานกับน้องสาวเจ้า
‪ฝันไปเถอะ เพื่อนยาก
‪ใช่แล้ว ข้าพบเธอในนั้นแหละ
‪นางจะมีลูกให้ข้ามากมาย ‪เยอะแยะไปหมด เป็นฝูงเลย
‪เจ้าจะได้เป็นลุง
‪ลุงไอกิล
‪เจ้าพูดจริงรึ
‪และพวกเขาจะภูมิใจในตัวพ่อ
‪เพราะพ่อพวกเขาสู้เพื่ออิสร…
‪ฮันโน!
‪พวกโรมัน!
‪จบเรื่องซะ
‪คำบรรยายโดย ณัฏฐ์อัปสร เลิศธีระกุล