‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪เขาอยากพาท่านเข้าไปสู่กับดัก
‪และหัวที่เน่าอยู่ตรงนั้น...
‪นั่นไม่ใช่หัวของโฟล์ควิน วูล์ฟสเปียร์
‪อาร์มินิอุสหลอกท่าน วารุส
‪โฟล์ควินยังไม่ตาย
‪มันอยู่ในค่ายนี้ ในฐานะทาส!
‪เป็นความจริง
‪ข้าจะทรยศท่าน ท่านพ่อ
‪เซเกสเทสพูดถูกทุกอย่าง
‪ข้าจะล่อทหารโรมันสามกองทัพ หรือมากกว่านั้น
‪นายทหาร 15,000 นายให้เข้าไปถูกลอบโจมตี ‪และล้อมพวกเขาไว้
‪ด้วยเพื่อนชาวบาร์เบเรียน 500 คนของข้า
‪ข้าเอง
‪อัศวินแห่งจักรวรรดิโรมัน
‪นั่นแหละคือแผนการของข้า
‪และแน่นอน ท่านพ่อ...
‪ข้าไม่เคยเอาหัวของ ‪โฟล์ควิน วูล์ฟสเปียร์มาให้ท่านหรอก
‪แต่กลับกัน ข้าเอาหัวของคนที่หน้าตาคล้ายเขามา
‪และก็แน่นอน โฟล์ควินตัวจริงอยู่ในค่ายนี้ ‪ในฐานะทาสเชลย
‪ความจริงจะเป็นอื่นไปได้ยังไงเล่า
‪ไอ้คนเยอรมัน!
‪ถ้าเจ้าโกหกเรื่องลูกชายข้าซ้ำอีกรอบละก็
‪ข้าจะเอาหัวของเจ้าเสียบบนหอกด้วยตัวเอง
‪และปักไว้ข้างหัวของโฟล์ควิน วูล์ฟสเปียร์เลย
‪ไม่ๆๆ ได้โปรด ‪วารุส ท่านอย่าทำผิดพลาดเช่นนี้เลย
‪- ออกไป! ‪- อย่าทำผิดพลาดเช่นนี้เลย!
‪หากท่านไม่เชื่อข้า ‪ก็เอาเราทั้งคู่ล่ามตรวนไว้ได้เลย!
‪ล่ามตรวนเราทั้งคู่เลย!
‪และระหว่างทางไปเวเทรา ‪ท่านก็จะได้เห็นว่าใครเป็นคนทรยศที่แท้จริง!
‪อย่าทำผิดพลาดเช่นนี้เลย วารุส!
‪วารุส!
‪โรมจะล่มสลาย!
‪ระหว่างทางกลับไปเวเทรา
‪เราจะมอบบทเรียนให้ไอ้บาร์เบเรียนพวกนี้ ‪ในป่าทอยโทบวร์ก
‪เหมือนที่อาร์มินิอุสเสนอมา
‪เลิกประชุม
‪ลูกชายข้า...
‪ข้าก็สงสัยเจ้าอยู่แว่บหนึ่ง
‪อภัยให้ข้าด้วยนะ
‪ต้องเป็นเพราะ... ‪ไอ้พวกคนเผ่าเยอรมันชั่วพวกนี้แน่
‪ไอ้พวกเยอรมันชั่ว
‪ไปได้
‪อย่ามองข้า
‪มาช้ากว่านี้ก็ได้นะ
‪ข้านึกว่าเจ้าตายไปแล้ว
‪ข้าไม่สนว่าเจ้าคิดอะไร พาข้าออกไปจากที่นี่
‪นางด้วย
‪ตอนนี้ยังไม่ได้
‪เรากำลังจะกลับไปที่ฐานทัพฤดูหนาว
‪เราจะโจมตีระหว่างทางไปเวเทรา
‪รอไปก่อน
‪- เตรียมย้ายออก ‪- ตามบัญชา นายท่าน
‪เก็บของ! การประจำการหน้าร้อนจบแล้ว
‪วารุสกินเหยื่อไหม
‪เดี๋ยวก็รู้
‪มากเกินจะนับ
‪ทหารโรมันมีเยอะสุดลูกหูลูกตา
‪เหมือนแม่น้ำเหล็กเลย
‪ข้าไม่เคยเห็นกองทัพแบบนี้มาก่อนเลย
‪มารดาแห่งโลหิต
‪มารดาแห่งอัคคี
‪ภคินีแห่งความพิโรธ
‪โปรดจงมอบความเชื่อมั่นให้ข้าด้วย
‪และจงมอบพรสวรรค์ให้ข้า
‪ให้ข้าได้เห็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นด้วย
‪ท่านอยู่ฝั่งข้าหรือไม่
‪ข้าจะยอมสละอะไรก็ได้
‪เจ้าสาวข้าเป็นผู้หยั่งรู้สินะ
‪ลืมไปแล้วรึว่าข้าแต่งงานแล้ว
‪ข้าเห็นได้ว่าเจ้ากระหายอำนาจมากแค่ไหน
‪ถ้าร่วมมือกัน ‪เราจะปกครองเผ่าชัตต์และเผ่าเครุสกีได้
‪เจ้าเป็นเหตุผลเดียวที่ข้ามาอยู่ที่นี่
‪ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าต้องตายไปกับอาร์มินิอุส
‪ข้อตกลงกับพ่อเจ้ายังอยู่ เจ้าคือเมียข้า
‪และเพื่อเจ้า ข้าจะส่งคนของข้าไปรบ
‪จากนั้นเมื่อเรื่องนี้จบลง เจ้าจะไปกับข้า
‪เรายังพอมีเวลาจนกว่าจะถึงตอนนั้น
‪ไม่นะ!
‪ไม่!
‪งั้นเจ้าก็จะเป็นหญิงม่ายของไอ้กบฏ
‪คนของเจ้ารอเจ้าอยู่
‪หยุด!
‪ที่นี่แหละ ท่านพ่อ
‪กองทัพ ไปทางซ้าย
‪กองทัพ ไปทางซ้าย!
‪ท่านอยากให้ข้าทำหน้าที่ใด ‪ป้องกันปีกกองทัพเหมือนทุกครั้งรึ
‪นำหน้าไปกับคนของเจ้า ‪และตรึงเส้นทางไว้ อาร์มินิอุส
‪จากนั้นจักรวรรดิจะสอนบทเรียนให้กับไพร่พวกนี้
‪ข้ารู้ว่าข้าหวังพึ่งเจ้าได้ ลูกชายที่แสนดีของข้า
‪อาร์มินิอุส
‪ของขวัญจากท่านจักรพรรดิ
‪มันคือสัญลักษณ์ของอัศวินโรมัน
‪สัญลักษณ์ของความแข็งแกร่ง การสู้รบ ‪และความทรงพลังของจักรวรรดิ
‪ข้ามั่นใจว่าสักวันเจ้าจะได้รับมันมาเอง
‪อาร์มินิอุส
‪ท่านจะทิ้งพวกเรารึ
‪เปล่า อัลดาริช
‪เหมือนไรค์ที่ดีทั่วไป ข้าจะทำให้แน่ใจ ‪ว่าคนของข้าจะไม่ตายอย่างเสียเปล่า
‪ไม่ใช่เพื่อไอ้กบฏโรมันและกะหรี่ของมันแน่
‪และหากพวกท่านฉลาด...
‪ท่านก็จะไปเหมือนกัน
‪ตอนที่ยังไปได้
‪เราจะถอยทัพ!
‪ใช่
‪ก่อนหน้านี้เราก็มีคนน้อยไปอยู่แล้ว
‪ถ้าไม่มีนักรบของฮัดกาน เราก็แย่แล้ว!
‪ข้าจะสู้ต่อเมื่อข้ามีโอกาสชนะ
‪พวกท่านแคลงใจงั้นรึ
‪อาร์มินิอุสยอมเสี่ยงชีวิต ‪เพื่อไปล่อกองทัพโรมันเข้ามาในป่า
‪ที่เหล่าเทพของเราอาศัยอยู่
‪และพวกท่านแคลงใจงั้นรึ
‪มหาเทพโวเด็นมองเห็นอนาคต
‪เพราะเขายอมสละดวงตา
‪อยากได้ความแน่นอนใช่ไหม
‪พวกท่านอยากได้ความแน่นอนใช่ไหม
‪ข้าเห็นสงครามที่ยาวนาน
‪ข้าเห็นเพลิง
‪และน้ำ
‪และข้าเห็นทหาร...
‪ที่จมอยู่ในกองเลือดตัวเอง
‪พวกโรมัน
‪อีกาจิกกินเครื่องในของพวกมัน
‪ไรค์รูริค
‪บรรพบุรุษของท่านจะไม่มีวันลืม ‪สิ่งที่ท่านทำสำเร็จในวันนี้
‪ไรค์อัลดาริช
‪ท่านจะได้อาบในทองของพวกโรมัน
‪และไรค์กอลแมด
‪เทพธอร์จะมองลงมายังท่านด้วยความภูมิใจ
‪และข้าได้ยินบทเพลง
‪บทเพลงแห่งความกล้าหาญของพวกท่าน
‪บทเพลงนั้นจะถูกขับขานไปตราบชั่วนิรันดร์
‪โลกจะจดจำพวกท่านไว้เสมอ
‪- แด่ชัยชนะ! ‪- ใช่!
‪นี่คือการจัดทัพของกองทัพโรมัน
‪และนี่...
‪คือกองทัพโรมันในป่าและบึงของเรา
‪งูจะตัวยาวขึ้น
‪จนหางไม่ทันสังเกตว่าเราตัดหัวของมันไปแล้ว
‪จากนั้นเราก็จะสับมันให้เป็นท่อนๆ ทีละชิ้นๆ
‪เราถูกโจมตี! ยกเกราะขึ้น!
‪หาที่กำบัง!
‪ถอยทัพ!
‪ไปยังที่ปลอดภัย!
‪อาร์มินิอุส!
‪ฆ่ามันให้หมด
‪ฮัดกาน!
‪ข้ามาเพื่อบอก ‪วิธีครอบครองรางวัลใหญ่ที่สุดให้ท่าน
‪จับมันตอกกับต้นไม้!
‪เราเกลียดคนคนเดียวกัน
‪อาร์มินิอุส
‪เมื่อมันชัดเจนว่าโรมันจะชนะ
‪เราก็จะตลบหลังอาร์มินิอุส
‪จากนั้นทุกสิ่งที่อาร์มินิอุสมีก็จะกลายเป็นของท่าน
‪และเราก็จะควบคุมทุกเผ่า
‪หยุดก่อน
‪ไคอุส เอาเรลีอุส กองทัพที่ 19
‪เราถูกโจมตี ทัพหน้าแตกแล้ว
‪นี่เป็นการวางแผนมาอย่างดี
‪เราต้องหันหลังกลับเดี๋ยวนี้และกลับไปจัดทัพ
‪อาร์มินิอุสก็บอกแล้วว่ามีกบฏอยู่ที่นี่
‪เพราะแบบนั้นเราจึงเลือกเดินทางเส้นนี้
‪และอาร์มินิอุสหายไปไหนเล่า
‪เขาควรจะเป็นคนป้องกันปีกกองทัพนี่
‪เขาอาจจะติดอยู่ในศึก
‪เราเดินทางต่อในป่า ‪โดยที่ไม่มีคนปกป้องปีกกองทัพไม่ได้
‪เราต้องกลับไปยังพื้นที่โล่ง
‪ถอยกลับ!
‪รีบเดินทัพไปยังพื้นที่โล่ง
‪ข้าไม่เป็นไร
‪โฟล์ควินกับข้า เรา...
‪เราจะล้างแค้นให้การตายของเขา
‪พวกมันกำลังเปลี่ยนทิศ
‪เจ้าเตรียมทุกอย่างไว้รึยัง
‪ตรงตามที่เจ้าอยากได้
‪ทุกอย่างที่ข้ารู้เกี่ยวกับการทำศึก
‪ข้าเรียนมาจากท่าน
‪เราสู้ไปเพื่ออะไรกัน
‪ข้ามักถามท่านอยู่เสมอ
‪บางคนก็สู้เพื่อสิ่งที่เคยเป็นอยู่
‪บางคนก็สู้เพื่ออนาคต
‪พวกเจ้าคือกองทัพของคนตาย!
‪หรือเพื่อความรัก
‪ยกเกราะขึ้น!
‪เราสู้เพื่อเกียรติ
‪เราสู้เพื่อความรุ่งโรจน์
‪เราสู้เพื่ออิสรภาพของเรา
‪แส้เจ้าหายไปไหนแล้วล่ะ
‪บางคนก็สู้เพื่อลูกหลาน
‪แต่ก็มีบางคนที่สู้เพื่อเหล่าเทพของพวกเขา
‪สิ่งสำคัญที่สุดคือเราจะชนะได้
‪ก็ต่อเมื่อเราควบคุมอารมณ์ตัวเองได้อย่างสิ้นเชิง
‪หากเรามีกลยุทธ์ที่แจ่มแจ้ง
‪เราต้องรักษาระเบียบของกระบวนทัพตัวเองไว้ ‪ขณะที่ทำลายกระบวนทัพของศัตรู
‪ไม่ว่าจะสู้เพื่อสิ่งใด
‪เราต้องจ่ายราคามันด้วยเลือด
‪เราตายกันหมด
‪ทั้งคนผิด
‪และคนบริสุทธิ์
‪โฟล์ควิน
‪และเมื่อทุกอย่างผิดพลาดไปหมด
‪เราก็ยังต้องการความช่วยเหลือของเหล่าเทพ
‪เกราะที่แทงไม่เข้าของเรา ‪กลายเป็นภาระที่หนักอึ้งที่สุด
‪แต่สิ่งที่สำคัญที่สุด...
‪คือการรู้จุดอ่อนที่สุดของศัตรู
‪และทุ่มเทพลังทั้งหมดของเราเข้าไปที่จุดนั้น
‪เกราะของข้า
‪ท่านแน่ใจหรือ นายท่าน
‪เจ้าเป็นอิสระแล้ว
‪ออกไปจากที่นี่ซะ
‪และจุดอ่อนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของท่าน...
‪คือความไว้ใจในตัวข้า
‪ข้าเฝ้าถามตัวเอง
‪ว่าเราสู้ไปเพื่ออะไร
‪และมันคุ้มค่ากันไหม
‪ท่านพ่อ!
‪ท่านไม่เคยเข้าใจ
‪ว่าบางคนอาจต้องการชีวิตที่ต่างไปจากเรา
‪การได้เชื่อในสิ่งที่แตกต่าง
‪รู้สึกแตกต่าง
‪และคิดแตกต่างจากท่าน
‪อย่างนั้นก็เข้ารบเลย!
‪เราควรอยู่ฝั่งที่ชนะ!
‪- เจ้ากลับมารึ ‪- พวกเราชาวบาร์เบเรียนต้องอยู่ด้วยกันไว้
‪ไอ้เวร เจ้าแค่รอดูว่าฝั่งไหนจะชนะ
‪ชัยชนะ!
‪โรมจะต้องล่มสลาย!
‪เขาแค่หลอกใช้เจ้า
‪ข้ารู้ดีว่ามันเป็นยังไง
‪เจ้าอยากให้พ่อรักมากเหลือเกิน ‪มากจนยอมเชื่อทุกสิ่ง ยอมทำทุกสิ่ง
‪เหมือนหมาที่ร้องครางต่อหน้าเจ้านายของมัน
‪แต่เราไม่ใช่หมา
‪เรา...
‪ชนะศึกนี้ อารี
‪และเจ้าชนะมากกว่าแค่ศึก
‪เจ้าชนะใจคนของเจ้า
‪พวกนั้นจะโห่ร้องชื่อเจ้า
‪ไม่ใช่โฟล์ควินแน่
‪เจ้ารู้ว่าเขายังไม่ตาย
‪เจ้าเป็นราชาของพวกเขาได้ อารี
‪เจ้าได้เป็นแล้ว
‪ได้ยินข้าไหม
‪เจ้าคือราชาของพวกเขา
‪และข้าจะเป็นราชินีของเจ้า
‪อัณฑะของพวกโรมัน!
‪ข้าจะสอนให้หมาข้าออกล่ามัน
‪- เอานี่ ‪- สำหรับหมาเจ้าเหรอ
‪ทุสเนลด้า!
‪ข้านึกว่าเจ้าตายไปแล้ว
‪ก็ดูสะดวกเจ้าดีนี่
‪- โฟล์ควิน ทุกอย่างมันไม่เหมือนเดิมแล้ว ‪-ใช่
‪อยู่กับเขา เจ้าคุมอำนาจได้
‪นั่นคือสิ่งที่เจ้าต้องการรึ
‪ตัดสินใจได้เมื่อไหร่ก็มาบอกข้าแล้วกัน
‪ไม่อยากไปเก็บของจากศัตรูหน่อยรึ
‪เจ้าสมควรได้รับมันมากกว่าใครเลย
‪และเจ้าคิดว่าทุกคนได้ในสิ่งที่ตัวเองอยากได้รึไง
‪เจ้าเป็นคนเดียวที่ข้าหวังพึ่งได้
‪เมื่อข้าได้เป็นราชาของทุกเผ่า
‪ข้าอยากให้เจ้ามาเป็นเจ้าชาย
‪ถ้าเจ้าได้เป็นราชาของทุกเผ่า
‪ข้าจะเป็นคนแรกที่ฆ่าเจ้าเอง
‪ทางเดินของเจ้าเป็นเส้นทางที่อันตราย
‪เหล่าเทพจะลงโทษข้าไหม
‪มันเติบโตมาได้สักพักแล้ว
‪และมันก็ไม่ใช่ลูกของราชาเจ้า
‪เหล่าเทพมีวิธีพิเศษเสมอในการลงโทษเรา
‪คำบรรยายโดย ณัฏฐ์อัปสร เลิศธีระกุล