NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Oto i oni.
Według ulotki czekają ich wakacje życia.
„Spędź lato na wyspie Peregrine i stwórz wspomnienia,
które zostaną z tobą na zawsze”.
Znam takie dziewczyny.
Jak my wszyscy, prawda?
Zawsze jest taka jedna.
Gwiazda, która musi świecić najjaśniej.
A teraz królowa lustruje poddanych,
szukając materiału na tegoroczny romans...
i decydując, kto dostąpi zaszczytu zostania jej wakacyjną przyjaciółką.
Ja też nie mam zasięgu.
Niech zgadnę.
- Na wyspie nie ma Wi-Fi. - Tak sądzę.
A to podstawowe prawo człowieka.
Cudownie.
Ładne buty. Mam takie same.
Wcale nie.
Mama mówiła, że na wyspie nie będą praktyczne,
a ja na to, że może nie pobiegam,
ale będę zjawiskowo stała bez ruchu.
Ale w torbie mam tenisówki. Jestem Kayleigh.
Mia.
Chodźmy.
Chodźcie. Bez ociągania.
Witajcie na wyspie Peregrine.
Obóz jest na końcu szlaku.
Cześć.
Witajcie.
Jak minęła podróż?
Świetnie.
Jestem Mags. To jest Dave.
Trzeba było wziąć plecak.
Ja nie taszczę tobołów.
Patrzcie pod nogi.
- Nie wleczcie się! - Pierwszy raz na statku?
Trochę głupie pytanie, no ale cóż.
Nie każdy miał okazję płynąć statkiem. Ty nie?
Chodźcie, już prawie jesteśmy.
Bez obaw, przywykniecie.
Szybciutko!
No i jesteśmy.
Nasz kochany obóz.
Zapytajcie Mags o przydział do domków.
Prysznice i toalety są tam.
Mesa jest tam. Tak nazywamy stołówkę.
Jest bardzo czysta.
A wasze domki są wszędzie wokół.
Mieszkamy razem!
Rany, ale będzie piżama party.
Nie, to moje łóżko.
Nasze łóżko.
Ale masz nieziemski widok.
Cuchnie tu.
Pewnie pełno tu robali.
Będę musiała spinać włosy, bo coś się zalęgnie.
Co? Ja nigdy nie spinam włosów.
Każdego wieczora i ranka szczotkuję je 100 razy.
To chyba wystarczy, nie?
Tak.
Tak pewnie wyczeszesz pająki.
Rach-ciach, dziewczyny! Zostawcie torby. Czas na grę!
„Rach-ciach”? Kto tak mówi?
Celem gry jest zapoznać się ze sobą.
Powiedzcie coś o sobie i podajcie piłeczkę dalej.
Ja zacznę.
Jestem Dave i wymyśliłem tę grę.
Jestem Mags i to moje pierwsze lato na wyspie Peregrine.
Ale jeśli upuścisz piłeczkę...
odpadasz.
Jestem Kayleigh i mam labradora, który wabi się Herbatnik.
Mia.
I nie znoszę gier integracyjnych.
Jestem Dev i tak łatwo mnie nie wyeliminujesz.
Jestem Alex i... o nie, upuściłam.
Odpadam.
Jestem Brendan i...
biorę na klatę 100 kilo.
Jestem Zac...
i chodzę na siłownię z Brendanem.
Ale ćwiczysz tam?
Jestem Harry i zraniłem się w rękę, zapinając walizkę.
Mam talent do absurdalnych kontuzji.
Mieszkałam w Tokio.
- Uwielbiam sushi. - Subtelne.
Nauczyłam się tam judo. Uważaj, bo polecisz na deski.
Jestem Amber. Spóźniłam się na prom.
Przepraszam.
Świetnie wam poszło. Na tym zakończmy.
Na placu boju został Dev!
Witamy, Amber. Zdążyłaś na kolację.
Kończymy. Hej, kolacja!
Oto i ona.
Amber, złota dziewczyna.
Nie mogła się tego doczekać.
A teraz...zaczęło się.
O tak, nie wychylaj się.
Znam ten chwyt.
Sama go stosowałam. Pojawia się z hukiem, żeby ją zauważyli.
Ona będzie gwiazdorzyć.
Ponoć to nietypowe, ale nie wypadły mi mleczaki.
Co robisz na moim łóżku?
Przepraszam, to twoje?
Przełożyłam ci walizkę, bo wolę spać przy oknie.
Tam za to nie ma przeciągu.
- Nie chcę tamtego łóżka. Chcę moje. - Nawet się nie rozpakowałaś.
To tylko łóżko.
Co za różnica? Są takie same.
Mniejsza.
Weź je i nie rozpłacz się.
Cześć.
No dobra.
Dziś będziemy poznawać wyspę Peregrine.
A czy jest na to lepszy sposób niż gra we flagi?
Choćby niegranie we flagi.
Dwie drużyny. Każda ukrywa flagę i szuka flagi przeciwników.
Wygrywa ta, która zawiesi flagę przeciwnika na tym maszcie.
Potrzebujemy dwóch kapitanów. Może... Mia?
Oraz...
Amber.
Pójdziemy alfabetycznie, więc Amber wybiera pierwsza.
Biorę Deva.
- Kayleigh. - To jest drużyna zwycięzców.
Nie macie szans.
To tylko gra.
Alex.
Boska miejscówka.
Brakuje tylko zimnych napojów.
Ale bym zjadła loda na patyku.
Jaki wykwintny gust.
Ukryjemy flagę
i ustawimy się na wzgórzu.
Co na to kapitan?
Róbcie, co chcecie.
Ja poleżę na słońcu, aż ta durna gra się skończy.
Dziewięć, dziesięć...
Intruz!
Straciłam rachubę!
Przyszedłem się przywitać, a nie zdobyć flagę.
Bo i po co?
Zdobyłeś coś lepszego. Zaproszenie na moją dzisiejszą imprezę.
Jaką imprezę?
Piknik w lesie, ale nikomu nie mów. Jest ekskluzywny.
To zupełnie jak ja.
Będę wracał. Nie wolno bratać się z wrogiem.
Ja nie powiem Amber.
Też mogę przyjść na imprezę, prawda?
- Mogę zaprosić Zaca? - Niech będzie.
Czyli też Brendana. Tylko niech siedzą cicho.
Sekretem dobrej imprezy nie jest to, kogo zaprosisz, tylko kogo pominiesz.
Mam flagę. Ale odlot! Wygramy!
O nie.
Szybko, schowaj ją. Inaczej zaczniemy kolejną grę.
Amber ma naszą flagę.
Nie wiem, jak się przemknęła.
- Nie chciałaś wygrać. - Ale Amber ma naszą flagę.
Dawaj, Mia!
Mia!
Pomóż mi, proszę!
Nie mogę wstać. Proszę!
Pomóż jej.
Proszę.
Szybko!
Wstawaj.
Amber!
Nic ci nie jest?
O Boże!
Puściła ją.
Wszystko gra?
O tak. Już dobrze.
Już dobrze.
Mia, natychmiast przeproś! To było nie w porządku.
Ja nic nie zrobiłam.
Spokojnie.
Już dobrze.
Powiedz, że to nie ja.
- To na pewno niechcący. - Sama puściłaś!
- Nie zawsze trzeba wygrać. - Nie wierzę, że to zrobiła.
Chodźmy. Ogrzejemy cię.
Tak, to było nie fair.
Na co się gapisz?
Jak się czujesz?
- To łóżko też przejmujesz? - Szampon wyciekł mi na ubrania.
Mags mówi, że mi coś pożyczysz.
W ramach przeprosin.
Dobra.
Proszę.
Nie pasują do siebie, ale mam tylko to.
Dzięki.
Coś z tego wykombinuję.
Mia.
Jestem po twojej stronie, ale...
Amber wydaje się fajna, więc...
będąc dla niej wredna...
nie wyglądasz korzystnie.
Jak Mia mogła to zrobić? Żenada.
- Cześć. - Ładny strój.
Dzięki.
Wybacz, że tak wyszło. To było nie w porządku.
Cześć.
Amber, chciałam powiedzieć, że organizujemy po ciszy nocnej imprezkę.
Piknik w lesie.
To tajemnica, ale chciałam cię zaprosić.
I znowu ją wrzucić do wody?
A kto cię pytał?
- Gdzie jest Kayleigh? - Nie wiem.
Może jej poszukaj, bo te miejsca są zajęte.
Wiesz co?
Zapomnij.
Impreza odwołana.
- Kayleigh, co robisz? - Obcinam włosy.
Rozmawiałyśmy o nowej fryzurze.
Będzie bosko.
Kiedy rozmawiałyście?
Przecież uwielbiasz swoje włosy.
To nie twoje włosy.
Kayleigh może robić, co chce.
Widzisz?
Pięknie.
Wyłączysz? Światła mają być zgaszone.
Co ty robisz?
To astronomia. Dowodzi, że świat nie kręci się wokół ciebie.
Uroczo.
- Gdzie pozostali? - Nie wiem.
Pewnie na jakiejś sekretnej imprezie.
- Wiesz, tej twojej. - Odwołałam ją.
A ktoś inny zwołał.
Nie mogą tego zrobić.
Najwyraźniej mogą.
A skoro jesteś już wyrzutkiem, to chcesz popatrzeć?
Czekam na Perseidy.
Na co?
Perseidy. To deszcz meteorów, który...
Mam się gapić na latające skały, kiedy inni imprezują?
Nie byłaś zaproszona...
Nie potrzebuję zaproszenia. To moja impreza.
Co to ma być?
Cześć, Mia. Chcesz się przyłączyć?
Widzę, co robisz.
Piekę pianki?
Jesteś w piżamie?
Tak, jestem w piżamie,
bo ktoś ukradł mój pomysł na imprezę,
zorganizował ją i nawet mnie nie zaprosił.
Mia, to nie moja impreza. To po prostu spotkanie znajomych.
Nie udawaj.
Widzę, jak manipulujesz ludźmi. Zmusiłaś Kayleigh do obcięcia włosów.
- Kayleigh sama umie myśleć. - Tak, sama umiem myśleć.
- Wybacz, że nikt ci nie powiedział. - To nie przypadek.
Jesteś po mojej stronie, ale zapomniałaś wspomnieć?
To plan Amber.
Spokojnie, Mia.
Jeśli chcesz dołączyć, to zapraszamy.
Ale może najpierw się zdrzemnij.
Trochę świrujesz.
Chce ktoś pianek?
Nie trzeba, dzięki.
Widzieliście kiedyś dwie królowe w jednym roju?
Ja też nie.
Na wyspie Peregrine jest miejsce tylko dla jednej królowej.
Mia.
Zostaw mnie.
Pięknie tu.
Prawda?
Teraz mnie śledzisz?
Czego chcesz?
Może się zaprzyjaźnić?
Jesteśmy same, Amber. Nie musisz zgrywać słodziutkiej.
Naprawdę mnie nie lubisz.
Ty płakałaś.
Nie jesteś w tym dobra, co?
Nigdy nie wygrasz, pokazując rywalowi, jaka jesteś słaba.
Nie jestem słaba.
Mogę to udowodnić.
Amber, stój.
To nie jest śmieszne. To niebezpieczne.
Widzisz?
Tym się różnimy.
Nawet kiedy to ja stoję na krawędzi...
ja się nie boję,
a ty owszem.
Przestań!
Nie boję się ciebie.
Możesz spaść, mam to gdzieś.
Amber!
Pomocy!
- Pomocy! - Co się stało?
Musisz pomóc. Chodzi o Amber.
Rozmawiałyśmy, a ona skoczyła z klifu.
Mia, to nie ma sensu.
Musimy wezwać pomoc.
Amber skoczyła z klifu.
Co zrobiła Amber?
Dobrze się czujesz? Wyglądasz, jakbyś zobaczyła ducha.
Napisy: Juliusz P. Braun