‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪พวกเขามาที่นี่กัน
‪กำลังเดินทางไปสู่สิ่งที่ใบโฆษณา ‪เรียกว่า "วันหยุดแห่งชีวิต"
‪"ใช้ช่วงเวลาฤดูร้อนบนเกาะเพเรอกริน
‪และสร้างความทรงจำที่จะอยู่กับคุณชั่วนิจนิรันดร์"
‪ฉันเคยเจอผู้หญิงคนนี้มาก่อน
‪ใครๆ ก็เคยเจอคนแบบนี้
‪มีคนแบบเธอตลอด
‪ดาวที่ต้องส่องประกายที่สุด
‪ราชินีกำลังตรวจตราข้าราชบริพารของนาง...
‪มองหาความโรแมนติกประจำวันหยุดปีนี้
‪แล้วเลือกว่าใครจะได้รับเกียรติ ‪เป็นเพื่อนสนิทหน้าร้อนของนาง
‪ฉันก็ไม่มีสัญญาณเหมือนกัน
‪ขอเดานะ
‪ไม่มีไฟไวบนเกาะ
‪ฉันก็ว่าไม่มี
‪ถึงมันจะเป็นสิทธิมนุษยชนก็เถอะ
‪เพอร์เฟกต์
‪ฉันชอบรองเท้าเธอ ฉันก็มีเหมือนกัน
‪ไม่เหมือน
‪แม่ฉันบอกว่ารองเท้านี้ไม่เหมาะวิ่งบนเกาะ
‪แต่ฉันบอกว่าฉันอาจวิ่งไม่ได้
‪แต่อย่างน้อยฉันจะสวยตอนยืนเฉยๆ
‪ฉันเอารองเท้าวิ่งใส่กระเป๋ามาด้วย ฉันเคลีห์
‪มีอา
‪ไปกันเถอะ
‪เร็วเข้า ทุกคน เร็วที่สุดเลยนะ
‪ยินดีต้อนรับสู่เกาะเพเรอกริน
‪ค่ายอยู่ตรงสุดทางเดิน
‪สวัสดี
‪ยินดีต้อนรับๆ
‪เดินทางเป็นไงบ้าง
‪ดีๆ ดี
‪ฉันแม็กส์ นี่เดฟ
‪เธอน่าจะเอากระเป๋าเป้มา
‪ฉันไม่แบกของเยอะ
‪เดินระวัง
‪เร็วเข้า เดินมาเรื่อยๆ
‪เคยนั่งเรือมาก่อนไหม
‪ถามโง่ๆ นิดหน่อยใช่ไหม ‪"เคยนั่งเรือมาก่อนไหม" น่ะ
‪ไม่ใช่ทุกคนที่เคยนั่งเรือมาก่อน ‪เธอไม่เคยนั่งเรือเหรอ
‪เร็วเข้า ทุกคน ใกล้ถึงแล้ว
‪ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวก็ชิน
‪เร็วๆ หน่อย
‪เราถึงแล้ว
‪ค่ายแสนสุข
‪ไปถามแม็กส์เรื่องแบ่งบ้านพัก
‪ห้องอาบน้ำและสุขาอยู่ตรงนั้น
‪โรงทานอยู่ตรงนั้น ‪เราเรียกโรงอาหารว่างั้นน่ะ
‪จริงๆ มันสะอาดมากนะ
‪บ้านพักอยู่รอบค่ายเลย
‪นางให้เราอยู่บ้านพักเดียวกัน
‪คุณพระ ปาร์ตี้ชุดนอน
‪ไม่ นั่นเตียงฉัน
‪เตียงเรา
‪เตียงเธอวิวสวยมาก
‪มันเหม็นอับ
‪ฉันคิดว่าที่นี่สกปรกทั้งค่าย
‪ฉันต้องรวบผม จะได้ไม่มีแมลงมาทำรังบนหัว
‪อะไรน่ะ ฉันไม่รวบผม
‪ฉันหวีผม 100 ครั้งทุกคืน ทุกเช้า
‪ก็น่าจะไม่เป็นไรใช่ไหม
‪ใช่
‪อาจจะหวีแมงมุมออกไปด้วย
‪อย่าโอ้เอ้ พวกเธอ ‪วางกระเป๋า ได้เวลาเล่นเกมแล้ว
‪"อย่าโอ้เอ้" เหรอ
‪ใครเขาพูดแบบนั้นกัน
‪วัตถุประสงค์ของเกมคือให้รู้จักกัน
‪พูดเรื่องเกี่ยวกับตัวเอง ‪แล้วโยนบีนแบ็กให้คนอื่นต่อ
‪ฉันจะเริ่ม
‪ฉันเดฟ ฉันสร้างเกมนี้
‪ฉันแม็กส์ และนี่คือฤดูร้อนแรกของฉัน ‪บนเกาะเพเรอกริน
‪แต่ถ้าเธอทำบีนแบ็กตก...
‪ก็ออกจากเกม
‪โธ่
‪ฉันเคลีห์ ฉันมีลาบราดอร์ชื่อบิสกิต
‪มีอา
‪ฉันเกลียดเกมละลายพฤติกรรม
‪ฉันเดฟ เธอต้องไวกว่านั้น ฉันถึงจะไม่ทัน
‪ฉันอเล็กซ์ อุ๊ย ไม่นะ ฉันทำหล่น
‪ฉันออกจากเกมแล้ว
‪ฉันเบรนแดนและ...
‪ฉันยกเบนช์เพรสส์ 100 กิโลกรัม
‪ฉันแซ็ค
‪ฉันกับเบรนแดนเข้ายิมเดียวกัน
‪นายยกน้ำหนักไหมเนี่ย
‪ฉันแฮร์รี่ย์ ฉันมือเจ็บเพราะปิดกระเป๋าเดินทาง
‪ฉันเก่งเรื่องได้รับบาดเจ็บตลกๆ
‪ฉันเคยอยู่โตเกียว
‪ฉันชอบซูชิมาก
‪เข้าใจตอบนี่ ฉันเรียนยูโดตอนอยู่ที่นั่น ‪ระวัง ฉันไม่ได้โยนให้นาย
‪ฉันแอมเบอร์ ฉันตกเรือข้ามฟากลำแรก
‪โทษที
‪เอาล่ะ เกมสนุก พอได้แล้ว
‪เดฟเป็นคนสุดท้ายที่เหลืออยู่
‪ยินดีต้อนรับ แอมเบอร์ เธอมาทันมื้อเย็นพอดี
‪ใช่ นั่นแหละ มื้อเย็น ทุกคน
‪ในที่สุดนางก็มา
‪แอมเบอร์ ตัวเด่นประจำค่าย
‪นางตั้งตารอคอยค่ายนี้
‪แล้วตอนนี้...
‪มันก็เริ่มขึ้นแล้ว
‪ใช่ อย่าล้ำเส้นออกมา
‪ฉันเคยเห็นแบบนี้มาก่อน
‪ฉันก็เคยทำ เล่นใหญ่มาสายให้ทุกคนเห็น
‪นางคนนั้นจะเป็นตัวดราม่า
‪คนบอกว่ามันผิดปกติ แต่ฟันน้ำนมฉันไม่หลุด
‪เธอทำอะไรกับเตียงของฉัน
‪โทษที เตียงของเธอเหรอ
‪ฉันย้ายกระเป๋าเธอ ‪เพราะฉันอยากนอนติดหน้าต่าง
‪เตียงที่ฉันย้ายเธอไป ‪อากาศถ่ายเทน้อยกว่าเยอะ
‪ฉันไม่ต้องการเตียงอื่น ฉันจะเอาเตียงของฉัน
‪เธอยังไม่ได้เปิดกระเป๋าเลย
‪มันก็แค่เตียง มันต่างกันยังไง ‪เตียงก็เหมือนกันหมด
‪แล้วแต่
‪ถ้าจะมาทำร้องไห้ ก็เอาไปเลย
‪อรุณสวัสดิ์
‪โอเค ทุกคน
‪วันนี้จะเป็นการสำรวจเกาะเพเรอกริน
‪จะมีอะไรดีไปกว่าเกมชิงธง
‪ไม่เล่นชิงธงไงล่ะ
‪สองทีม แต่ละคนซ่อนธงของตัวเอง ‪และล่าธงของอีกทีม
‪ทีมแรกที่ชิงธงของฝ่ายตรงข้ามได้ ‪และเอามาปักที่เสาจะเป็นฝ่ายชนะ
‪แต่ก่อนอื่น เราต้องการหัวหน้าสองคน ‪งั้นให้... มีอาไหม
‪และ...
‪แอมเบอร์
‪เราจะเรียงตามตัวอักษร แอมเบอร์เลือกก่อน
‪ฉันเลือกเดฟ
‪เคลีห์
‪นี่คือทีมชนะ
‪เธอแพ้แน่
‪มันก็แค่เกม เคลีห์
‪อเล็กซ์
‪ที่นี่ยอดเลย
‪ขาดแค่บ๋อยกับถาดเหล้าเย็นๆ
‪ฉันอยากกินไอติมมากเลย
‪นั่นแหละของดี
‪เราจะซ่อนธงแล้วหมอบตรงเนินนั้น ‪เราจะมองเห็นได้ชัดเจน
‪เธอว่าไง หัวหน้า
‪ฉันว่าทำตามใจนายเลย
‪ฉันจะนอนอาบแดดจนกว่าเกมงี่เง่านี้จะจบ
‪เก้า สิบ...
‪ผู้บุกรุก
‪ฉันลืมที่นับไว้หมดเลย
‪ฉันแค่มาทักทาย ไม่ได้จะขโมยธง
‪ใครสน
‪นายได้สิ่งที่ดีกว่าธงเยอะ ‪คำเชิญไปปาร์ตี้ของฉันคืนนี้
‪ปาร์ตี้อะไร
‪ปิกนิกในป่า แต่อย่าบอกใคร มันพิเศษมาก
‪ไม่เป็นไร ฉันก็พิเศษ
‪ฉันกลับไปดีกว่า ไม่ควรคบหากับ "ศัตรู"
‪นายไม่บอก แอมเบอร์ก็ไม่รู้
‪ฉันไปปาร์ตี้ด้วยได้ใช่ไหม
‪ฉันชวนแซ็คได้ไหม
‪ได้มั้ง
‪เบรนแดนก็คงมาด้วย บอกพวกเขาให้เงียบไว้
‪เคล็ดลับจัดปาร์ตี้ให้ดีไม่ได้อยู่ที่เชิญใคร ‪อยู่ที่คนไม่ได้รับเชิญต่างหาก
‪ฉันได้ธงแล้ว วุ่นวายไปหมด เราจะชนะแล้ว
‪ไม่นะ เอาไปซ่อนใหม่เร็ว ไม่งั้นต้องเล่นอีกเกม
‪- แอมเบอร์ได้ธงของเราเหมือนกัน ‪- โธ่
‪ไม่รู้ว่านางผ่านเราได้ยังไง
‪- ไหนว่าเธอไม่อยากชนะ ‪- นั่นมันก่อนแอมเบอร์ได้ธงเรา
‪ลุย มีอา
‪มีอา ช่วยฉันด้วย ขอร้อง
‪ฉันขึ้นไม่ได้ ขอร้อง
‪ไปช่วยนาง
‪ได้โปรด
‪ไปเร็ว เร็วๆ
‪ขึ้นมา
‪แอมเบอร์
‪เธอเป็นไรไหม
‪พระเจ้า
‪นางปล่อยมือ
‪เธอเป็นไรไหม แอมเบอร์
‪นั่นแหละ ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
‪โอเค
‪มีอา ขอโทษเดี๋ยวนี้ นี่มันเกินกว่าเหตุแล้ว
‪ฉันไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น
‪ไปเลยๆ
‪ไม่เป็นไรๆ
‪บอกเขาสิว่าฉันไม่ผิด
‪- ฉันมั่นใจว่าเป็นอุบัติเหตุ ‪- เธอปล่อยมือ
‪- มันไม่ใช่เรื่องการเอาชนะ มีอา ‪- ไม่อยากเชื่อว่าเธอจะทำแบบนั้น
‪มานี่เถอะ เราขึ้นมาแล้ว ‪ไปหาที่อุ่นๆ ให้เธอก่อน
‪ฉันรู้ ใช่ ทำเกินกว่าเหตุ
‪เธอมองอะไรอยู่
‪เธอรู้สึกยังไงบ้าง
‪- อยากได้เตียงนี้ด้วยเหรอ ‪- แชมพูของฉันหกเลอะของไปหมด
‪แม็กส์บอกว่าเธอให้ฉันยืมชุด ‪แทนคำขอโทษได้
‪ก็ได้
‪นี่
‪มันไม่เข้ากันหรอก แต่ฉันให้ได้แค่น้น
‪ขอบใจ
‪ไม่ต้องห่วง ฉันใส่ได้
‪มีอา
‪ฉันอยู่ข้างเธอนะ แต่...
‪แอมเบอร์ดูเป็นคนดีมาก ดังนั้น...
‪เวลาเธอใจร้ายกับนาง
‪มันทำให้เธอดูไม่ดีเท่าไหร่เลย
‪มีอาทำแบบนั้นได้ยังไง มันน่าขายหน้า
‪ไง
‪- ชุดสวยดีนะ ‪- ขอบใจ
‪เสียใจกับเรื่องเมื่อกี้ด้วยนะ เธอไม่น่าโดนเลย
‪ไง
‪แอมเบอร์ ฉันอยากให้เธอรู้
‪ว่าฉันกับเพื่อนคนอื่นๆ มีจัดงานกันหลังปิดไฟ
‪ปิกนิกในป่า
‪มันเป็นความลับ แต่ฉันอยากชวนเธอ
‪ทำไม เธอจะได้ผลักนางลงน้ำอีกเหรอ
‪โทษที ใครถามนาย
‪- แล้วเคลีห์อยู่ไหน ‪- ฉันไม่รู้
‪ทำไมเธอไม่ไปตามหานาง ‪ฉันคิดว่าเก้าอี้นี้มีคนนั่งแล้ว
‪เธอรู้อะไรไหม
‪ลืมมันไปซะ ปาร์ตี้ถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการ
‪เคลีห์ เธอทำอะไรอยู่
‪ฉันกำลังตัดผม
‪เราคุยกันเรื่องนางลองสไตล์ใหม่ๆ
‪รับรองสวยแน่
‪คุยเมื่อไหร่
‪เคลีห์ เธอรักผมเธอ ไหนว่าหวีผม 100 ครั้งไง
‪มันไม่ใช่ผมเธอ
‪เคลีห์จะทำอะไรกับผมของนางก็ได้
‪เห็นไหม
‪สวยแล้ว
‪อย่าเปิดได้ไหม ‪เขาเรียกปิดไฟเพราะมีเหตุผลนะ
‪ทำอะไรของเธอน่ะ
‪ดาราศาสตร์
‪มันคือวิทยาศาสตร์ที่พิสูจน์ ‪ว่าเธอไม่ใช่ศูนย์กลางของจักรวาล
‪ย้อนเก่งนี่
‪ทุกคนอยู่ไหน
‪ฉันไม่รู้
‪อาจไปปาร์ตี้สุดลับที่พวกเราไม่ควรรู้
‪- ปาร์ตี้ที่เธอเป็นคนจัด ‪- แต่ฉันยกเลิกแล้ว
‪มีคนยกเลิกการยกเลิก
‪ทำไม่ได้ซะหน่อย
‪ก็เห็นอยู่ว่าทำได้
‪เห็นไหมว่าเธอเป็นตัวสังคมรังเกียจแล้ว ‪ดูหน่อยไหมล่ะ
‪ฉันรอฝนดาวตกเพอร์ซีอิดส์
‪อะไรนะ
‪ฝนดาวตกเพอร์ซีอิดส์ ฝนดาวตกที่เกิดขึ้น...
‪เธอคิดว่าฉันจะอยู่
‪ดูหินลอยได้ ตอนทุกคนไปปาร์ตี้เหรอ
‪ก็เธอไม่ได้รับเชิญ
‪ไม่ต้องเชิญ นี่คือปาร์ตี้ของฉัน
‪นี่มันอะไร
‪ไง มีอา
‪มาปาร์ตี้ด้วยกันไหม
‪คิดว่าฉันไม่เห็นเหรอว่าเธอทำอะไรอยู่
‪เอ่อ...
‪ย่างมาร์ชแมลโลว์มั้ง
‪เธอใส่ชุดนอนเหรอ
‪ใช่ ฉันใส่ชุดนอน
‪เพราะมีคนขโมยไอเดียปาร์ตี้ของฉัน
‪แล้วจัดปาร์ตี้เอง ไม่ชวนฉันด้วยซ้ำ
‪มีอา มันไม่ใช่ปาร์ตี้ของฉัน ‪แค่กลุ่มเพื่อนมาสนุกกัน
‪เลิกเสแสร้งเลยนะ
‪คิดว่าฉันดูไม่ออกเหรอว่าเธอหลอกใช้คนอื่น
‪เธอทำให้เคลีห์ตัดผมตัวเอง
‪- เคลีห์คิดเองได้ ‪- ใช่ ฉันคิดเองได้
‪เสียใจด้วยที่ไม่มีใครบอกเธอเรื่องคืนนี้
‪อย่าเลย มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
‪เธอ "อยู่ข้างฉัน" แต่ลืมเล่าไปเฉยๆ เหรอ
‪แอมเบอร์วางแผนเรื่องนี้
‪มีอา ไม่เป็นไร
‪ถ้าเธออยากสนุกกับเรา เราก็อยากให้เธอมา
‪แต่มันอาจดีกว่า ถ้าเธอไปนอนพักซะก่อน
‪เธอกำลังเป็นบ้า
‪เอามาร์ชแมลโลว์ไหม
‪ฉันจะไปแล้ว
‪เคยเห็นราชินีผึ้งสองตัวในรังเดียวกันไหม
‪ฉันก็ไม่เคยเห็น
‪บนเกาะเพเรอกริน มีราชินีได้แค่คนเดียว
‪มีอา
‪อย่ายุ่งกับฉัน
‪ที่นี่สวยดี
‪จริงไหม
‪เธอเป็นฝ่ายตามฉันแล้วเหรอ
‪เธอต้องการอะไร
‪ฉันอาจอยากเป็นเพื่อนเธอ
‪มีแค่เราสองคน แอมเบอร์ ‪ไม่ต้องตอแหลว่า "ฉันน่ารัก" แล้ว
‪เธอไม่ชอบฉันจริงๆ สินะ
‪อ๋อ...
‪เธอร้องไห้จริงๆ
‪เธอไม่ค่อยเก่งเรื่องแบบนี้ใช่ไหม
‪เธอจะไม่มีวันชนะ ‪ถ้าเธอปล่อยให้คนอื่นเห็นความอ่อนแอ
‪ฉันไม่ได้อ่อนแอ
‪ฉันพิสูจน์ได้
‪แอมเบอร์ หยุด
‪มันไม่ตลกนะ
‪- มันอันตราย ‪- เห็นไหม
‪นี่คือความแตกต่างระหว่างเธอกับฉัน
‪แม้แต่ตอนที่ฉันอยู่ตรงหน้าผา...
‪ฉันก็ไม่กลัว
‪เธอกลัว
‪หยุดนะ
‪ฉันไม่กลัวเธอ โอเคไหม
‪ลองตกหน้าผาดูสิว่าฉันสนใจไหม
‪แอมเบอร์
‪ช่วยด้วย
‪- ช่วยฉันด้วย ‪- เกิดอะไรขึ้น
‪นายต้องช่วย
‪แอมเบอร์น่ะ
‪เราแค่คุยกัน แล้วนางก็กระโดดหน้าผา
‪มีอา เธอพูดไม่รู้เรื่องเลย
‪เราต้องไปช่วย
‪แอมเบอร์กระโดดหน้าผา
‪แอมเบอร์ทำอะไรนะ
‪เธอเป็นไรไหม
‪ทำหน้าเหมือนเห็นผีเลย
‪คำบรรยายโดย วรากรณ์ จันทา