‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪รู้สึกดีขึ้นหรือยัง
‪ลูกคิดว่าตัวเองอยู่ที่เกาะเพเรอกริน
‪มีเรื่องผู้หญิงที่ชื่อมิดจ์
‪หนูไม่รู้
‪หนูไม่รู้อะไรอีกต่อไปแล้ว
‪เรามีเวลาหาคำตอบทุกอย่าง
‪พ่อของลูกกำลังมา
‪พ่อกำลังมานี่เหรอ
‪ใช่ แน่นอนว่าเขามา
‪เขาเป็นห่วงลูก
‪มาตามเวลาเลย
‪มีอา
‪พ่อ
‪- หนูไม่อยากเชื่อว่าพ่อจะมา ‪- พ่อมาอยู่แล้ว
‪หนูคิดว่าตัวเองกำลังจะเป็นบ้า
‪โอ๋นะ มีอาที่รัก
‪ลูกไม่เป็นไรหรอก
‪บางทีลูกน่าจะไปหาหมอแซเพอร์สตีนอีก
‪เพื่อเล่าสิ่งที่ลูกรู้สึก
‪เพลงนั่นมาจากไหน
‪แม่เปิดวิทยุทิ้งไว้ในครัว
‪แม่บอกว่าลูกพูดเรื่องของมิดจ์
‪เธอเป็นใคร
‪เธออยู่บนเกาะ
‪แต่ยังมีผู้หญิงอีกคนด้วย
‪แอมเบอร์
‪ลูกเจอมิดจ์เหรอ ได้คุยกับเธอไหม
‪หา
‪มิดจ์ ลูกเอาแต่พูดถึงมิดจ์
‪เล่าเรื่องมิดจ์ก่อน แล้วลูกค่อยนอน
‪มิดจ์ตายแล้ว
‪เธอตายเมื่อปีก่อน
‪ขอบคุณ มีอา
‪เธอบอกสิ่งที่ฉันจำเป็นต้องรู้
‪(ฉันเกลียดมีอา)
‪นี่คืออะไร
‪ฉันไม่ได้ยิน
‪(ฉันเกลียดมีอา)
‪ฉันไม่ได้ยิน
‪นี่ใครพูด
‪หนูเอง มีอา
‪มีอาไหน
‪ลูกสาวแม่
‪ฉันไม่มีลูกสาว
‪แม่
‪เกิดอะไรขึ้น
‪หนูคิดว่ามีอาแปลกๆ ไป
‪ฉันยังอยู่ที่นี่
‪ทุกอย่าง...
‪ไม่มีอะไร มีอาไม่ค่อยสบาย
‪มีอา เธอโอเคไหม
‪แม็กส์ เธอเป็นอะไร
‪ไม่มีอะไร
‪เรามีความ... เครียดนิดหน่อย
‪มันเป็นเรื่องปกติมากในทุกกลุ่ม
‪แต่ตอนนี้คงดีที่สุดถ้ามีอาได้พัก และกำจัด...
‪พลังงานด้านลบ
‪โอเคไหม
‪ว่ากันว่าพืชก็มีสังคมเหมือนกัน
‪ต้นไม้โตได้ดีกว่าในป่า
‪ดังนั้นจะเกิดอะไรขึ้นกับต้นไม้...
‪ที่ถูกปลูกไว้ลำพัง
‪ห่างไกลจากต้นอื่นๆ
‪ฉันจะไปเอาผ้านวมมาให้เธอนะ ไม่นานหรอก
‪มีอา
‪เกิดอะไรขึ้นกับเธอ
‪เธอบอกว่าจะไปโทรศัพท์หาที่บ้าน ‪แล้วไปจากที่นี่
‪ไม่มีใครได้ออกไป
‪แอมเบอร์ไม่ยอมให้เราไป
‪นางอยู่ในหัวฉัน
‪เข้ามาสืบว่าฉันรู้อะไรเรื่องมิดจ์
‪ฉันพูดถูก
‪แอมเบอร์ฆ่ามิดจ์
‪และนางจะฆ่าเราทุกคนเพื่อปกป้องความลับ
‪อเล็กซ์
‪- เธอไม่ควรอยู่ที่นี่ ‪- หนูแค่อยากมาดูว่ามีอาเป็นยังไง
‪เธอจะได้เจอมีอาวันพรุ่งนี้
‪ตอนนี้มีอาต้องการเวลาอยู่คนเดียว ‪ให้เขาพักผ่อน
‪มาเถอะ มีอา
‪แอมเบอร์ เธอมีแผล
‪อ้อ ฉันคงจะ...
‪เผลอไปข่วน
‪ไม่มีกุหลาบใดไม่มีหนาม
‪ฉันจะเอาอาหารมาให้ตอนมื้อเย็นเสร็จ
‪แม็กส์
‪คุณรู้อะไรเกี่ยวกับผู้หญิงที่ชื่อมิดจ์ เรย์นบ้าง
‪เธอมาที่นี่เมื่อปีก่อน เธอตาย...
‪ฉันเพิ่งมาปีแรก ไม่รู้เรื่องของปีก่อนหรอก
‪มาเถอะ
‪ไง
‪อ้าว ไง
‪โทษที ฉันไม่...
‪ได้ยินว่าคุณเข้ามา
‪ผมย่องได้เงียบมากๆ
‪คุณให้มีอาทำความสะอาดแล้ว
‪ใช่
‪ใช่แล้ว ฉันจะกำลังจะไปดูเธออีกรอบ
‪ผม...
‪สงสัยว่าคุณไปทำอะไรมาเมื่อวาน
‪ตอนเรากลับมา ครัวยังไม่เสร็จ
‪ฉันขอโทษ ฉัน...
‪มัวยุ่งอยู่กับ...
‪การดูแลมีอา แต่ฉันจะบอกว่า...
‪เพื่อชดเชยเรื่องเมื่อวานนี้
‪หลังจากเด็กๆ กินอาหาร
‪ทำไมเราไม่...
‪ทานมื้อเย็นด้วยกันล่ะ
‪ได้เลย
‪ให้ผมทำอาหารให้คุณ เมนูประจำตัวผม
‪ไก่...
‪อะลาเดฟ
‪ปั่นจักรยานขึ้นเขาหลังมื้อเช้า ‪ไปหยิบหมวก แล้วมาเจอฉันข้างนอก
‪ปาร์ตี้ที่บ้านพักฉันคืนนี้
‪เหมือนขึ้นบ้านใหม่ เริ่มต้นใหม่
‪คืนนี้เธอจะจูบแฮร์รี่ย์อีกไหม
‪มันไม่มีอะไร ฉันแค่สงสารเขา
‪อะไรก็ตามที่จะเกิดขึ้นคืนนี้...
‪นายจะไม่ได้อยู่เห็นมัน
‪ขอบใจ แอมเบอร์
‪เรื่องแฮร์รี่ย์มันแค่เพราะฉันอ่อนไหว ‪และคิดถึงสเตฟาน
‪ฉันแทบไม่ค่อยได้เจอเขา ‪เพราะเขาเอาแต่เรียนตลอดเวลา
‪- ฉันหิว ‪- ฉันจะไปเอามื้อเช้าให้
‪(ปาร์ตี้คืนนี้ เริ่มต้นใหม่)
‪ฉันอยากขอบคุณสำหรับเมื่อวาน
‪อย่างน้อยฉันก็ควรช่วย
‪ฉันผิดเองที่เธอล้ม
‪ฉันจะยกโทษให้
‪ถ้านายมาคืนนี้
‪- สวัสดี ‪- ไง
‪- มีเวลาสักนาทีไหม ‪- ฉันมีเยอะแยะ
‪ให้เธอทุกนาที
‪แอมเบอร์จัดปาร์ตี้ขึ้นบ้านใหม่ ‪และฉันขอให้นางเชิญเธอด้วย
‪ฉันอยู่บ้านเดียวกับแอมเบอร์ ‪ไม่ต้องมีบัตรเชิญหรอก
‪เยี่ยมเลย งั้นเธอก็จะอยู่ที่นั่นแน่ๆ
‪ฉันจะไม่ไปปาร์ตี้ ฉันไม่อยากสุงสิง ‪กับแอมเบอร์และเพื่อนเกรดเอของนาง
‪โอเค
‪ฉันพยายามแล้ว
‪แต่ฉันอยากคุยกับเธอ
‪ดี
‪เพราะฉันอยากคุยกับเธอเหมือนกัน
‪เกาะนี้เป็นระบบนิเวศเชิงสมบูรณ์
‪สิ่งมีชีวิตทุกชนิด ไม่ว่าจะเล็กเพียงใด
‪ก็ทำงานร่วมกันเพื่อรักษาบ้านของตัวเองไว้
‪มันเป็นเครือข่ายที่ซับซ้อนของรากไม้และกิ่งไม้
‪แต่มันจะไปได้ดีก็ต่อเมื่อเรามีส่วนร่วม
‪เราถึงหรือยัง
‪ไม่มีคำว่า "ถึง" จริงๆ หรอก ‪ฉันแค่อยากออกห่างจากค่าย
‪ฉันล้อเล่น
‪นั่นสิ โทษที
‪ปกติฉันเก่งเรื่องเล่นมุก แต่เรื่องนี้...
‪เธอกลัวเพราะเธอไม่อยากเชื่อว่าเห็นผี
‪เธอพยายามหาคำอธิบายที่มีเหตุผล
‪ทั้งที่รู้ดีว่ามันไม่มีสักข้อ
‪ใช่ ประมาณนั้น
‪อะไรก็ตามที่เราเห็นในกระท่อมนั่น ‪พยายามที่จะสื่อสาร
‪ครั้งนี้ นางบอกว่านางชื่อมิดจ์ ตายเมื่อปีก่อน
‪ถ้าหาคำตอบที่สมเหตุสมผลไม่ได้ ‪ฉันกลัวจะกลายเป็นแบบมีอา
‪เกิดอะไรขึ้นกับมีอา
‪ฉันคิดว่าเรื่องเกาะผีสิงทำให้นางสติแตก
‪นางรับไม่ไหว ‪เลยทำให้เป็นเรื่องดราม่ากับแอมเบอร์
‪- แล้วมันเกี่ยวอะไรกับแอมเบอร์ ‪- ไม่เกี่ยว นั่นแหละประเด็น
‪แต่ฉันดีกว่าตรงไหน
‪ไอเดียฉลาดของฉันคือตามหาซากศพมิดจ์ ‪แล้วฉันก็นึกได้ว่ามันน่าขำ
‪ทำไม
‪บางทีนางอาจต้องการให้ฝัง
‪เธอเชื่อเรื่องทั้งหมดนี้อยู่แล้ว เพทัล
‪แต่สำหรับฉัน มันเปลี่ยนทุกอย่าง
‪เพราะถ้ามิดจ์เป็นผีจริงๆ กฎฟิสิกส์ทั้งหมดก็ผิด
‪และฉันชอบกฎฟิสิกส์จริงๆ
‪- เธอคิดยังไงกับเคมี ‪- ก็โอเค แต่ฉันชอบฟิสิกส์มากกว่า
‪เธอไม่จำเป็นต้องมีคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์ ‪ให้ทุกอย่าง
‪มันมีบางอย่างที่เราแค่รู้
‪อย่างเช่น...
‪ฉันรู้ว่าฉันชอบเธอ
‪ฉันชอบเธอเหมือนกัน
‪ถึงเธอจะเป็นเด็กรักธรรมชาติก็เถอะ
‪เธอก็เข้าใจที่ฉันพูด
‪ฉันชอบเธอแบบชอบเลย
‪เธอกำลังทำอะไร
‪- เธอไม่รู้เหรอ ‪- หยุด
‪ฉันไม่... แค่อย่า โอเคไหม
‪เธอบอกว่ามีบางอย่างจะบอกฉัน
‪- ฉันคิดว่า... ‪- เธอคิดผิด
‪ขอยืมสเปรย์หน่อย
‪อเล็กซ์ คุยกับฉัน
‪ไม่มีอะไรต้องคุย
‪เธอเข้าใจผิด
‪โอเค
‪แค่เพราะฉันแต่งตัวแบบนี้ ‪ไม่ได้แปลว่าฉันเป็น...
‪อะไร เลสเบี้ยนเหรอ
‪เพราะฉันเป็น ‪และมันไม่เกี่ยวว่าใครแต่งตัวยังไง
‪งั้นเธอก็ควรรู้ ‪ว่าไม่ควรทึกทักเรื่องคนอื่นเอาเอง
‪เธอไม่รู้จักฉัน
‪ฉันเดาว่างั้น
‪แต่อย่างน้อยฉันก็รู้จักตัวเอง
‪- คิดว่าฉันใส่อาฟเตอร์เชฟมากพอไหม ‪- พอสำหรับทั้งทีมฟุตบอล
‪แค่ฉันเหงื่อแตกเวลาประหม่า
‪นายไม่เป็นไรหรอก
‪เคลีห์ชอบนาย ฉันจะไม่คุยกับเธอ ‪มีสาวสวยมากพอให้เราทุกคน
‪- ใช่ไหม ‪- ใช่
‪- ก๊อกๆ ‪- ใครน่ะ
‪ดิน่า
‪ดิน่าไหน
‪ดิน่าจะพร้อมเสิร์ฟในอีกครึ่งชั่วโมง
‪คุณทำอะไรอยู่ เอาลูกมือไหม
‪ไม่ ไม่ต้อง
‪แค่ฝึกศิลปะและงานฝีมือ ‪เผื่อเราต้องทำกิจกรรมในวันฝนตก
‪คุณเอาไปสิ
‪ผลงานชิ้นเอกชิ้นแรกของฉัน
‪โอ้...
‪น่ารักดี
‪อืม
‪(แบบฟอร์มลงทะเบียนเกาะเพเรอกริน ‪มิดจ์ เรย์น)
‪โทษที
‪ต้องมีบัตรเชิญเท่านั้น
‪- ฉันไม่ได้ ‪- งั้นนายก็ไม่อยู่ในรายชื่อ
‪- ไม่เป็นไร เขามากับฉัน ‪- ไม่ ไม่ได้
‪ไม่เป็นไร นายไปเถอะ
‪ฉันอยากไปวิ่งอยู่แล้ว ‪ฉันแทบไม่ได้ออกกำลังเลยตั้งแต่มาที่นี่
‪ไม่ต้องกังวลหรอก
‪เคล็ดลับจัดปาร์ตี้ให้เด็ด
‪ไม่ได้อยู่ที่เชิญใครมา
‪แต่ใครที่ไม่ได้รับเชิญ
‪เป็นไงบ้าง
‪นั่งนี่สิ
‪มาเลย เจ็นน่า
‪ฉันมีแฟนแล้ว
‪ฉันคิดว่าฉันกับสเตฟาน ‪โตเกินจะเล่นเกมหมุนขวดแล้ว
‪- โอ้โฮ ‪- เอาเลย
‪ฉันไม่ได้มาเข้าปาร์ตี้ แค่เอานาฬิกามาคืนเด็ฟ
‪อะไร ฉันไม่ได้ทำนาฬิกาหาย
‪นายทำ เจ้าโง่
‪มันมีชื่อนายสลักอยู่ด้านหลัง ‪"สุขสันต์วันเกิดเดว่อน"
‪(สุขสันต์วันเกิดเดว่อน)
‪ไม่น่าเป็นไปได้เลย
‪เบรนแดน
‪เดี๋ยว
‪ฉันไม่ได้ทำนาฬิกาหาย
‪อ้าว
‪- ไง อเล็กซ์ ‪- ไง เดฟ
‪คุณทำค่ายบนเกาะนี้มาหลายปี
‪ใช่
‪ฉันเริ่มจากการเข้าค่ายเอง
‪และฉันได้มีช่วงเวลาที่ดี ฉันกลับมาอยู่เรื่อย
‪ถึงฉันจะอยากคุยเรื่องอดีตแสนหวาน
‪แต่ตอนจะเริ่มมื้อเย็นมันคงไม่เหมาะ
‪ฉันคุยแค่นาทีเดียว
‪เด็ฟไปไหน
‪เขาอาจจะปอดแหกกับเกมหมุนขวด
‪เด็ฟคงไม่ได้ไม่อยากจูบเธอหรอก
‪เจ็นน่า...
‪เธอเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านความสัมพันธ์
‪เล่าเรื่องแฟนเธอ สเตฟานให้ฟังหน่อยสิ
‪ฉันไม่ได้มีแฟนจริงๆ หรอก
‪สเตฟานเป็นแค่หนุ่มที่ฉันจูบที่ปาร์ตี้
‪แต่เขาไม่เคยตอบข้อความฉัน
‪คุณจำมิดจ์ เรย์น เมื่อปีก่อนได้ไหม
‪ฉันเสียใจ มีคนมาที่นี่เยอะแยะ
‪มิดจ์ เรย์น เอ่อ...
‪มิดจ์...
‪มิดจ์เหรอ
‪ฟังดูคุ้นๆ แต่...
‪ไม่ ลืมแล้ว ฉันจะบอกเธอถ้านึกออก แต่...
‪ตอนนี้ เธอช่วย...
‪ไม่อยู่ตรงนี้ได้ไหม
‪สวัสดี
‪ดูน่ารักจัง
‪ขอบคุณ
‪เดฟ
‪แอมเบอร์
‪เรากำลังจะทานมื้อเย็น
‪หนูต้องคุยกับคุณ
‪ตามลำพัง
‪เป็นเรื่องส่วนตัว
‪หน้าที่เรียกหา
‪คุณอยู่ในอันตราย
‪เด็กๆ กำลังวางแผนแกล้งเหรอ
‪เปล่า
‪คุณอยู่ในอันตราย ‪จากคนที่ถามคำถามเรื่องปีที่แล้ว
‪ฉันได้ยินคุณกับอเล็กซ์คุยกัน
‪ฉันจำได้แล้ว
‪คุณโทษตัวเอง ใช่ไหม เดฟ
‪คุณควรจะคอยดูแลทุกคน
‪แต่มีเด็กสาวตาย
‪ไม่ใช่ความผิดของฉัน
‪เธอตกลงไป
‪ฉันทำให้คุณลืมอีกครั้งได้
‪ฉันลบล้างความเจ็บปวดทั้งหมดของคุณได้
‪ความรู้สึกผิดทั้งหมด
‪ทำให้คุณรู้สึกเหมือนตอนมาที่นี่ครั้งแรก ‪เมื่อหน้าร้อนหลายปีก่อน
‪สร้อยคอนั่นสวยดี
‪เธอจะจำเรื่องนี้ไม่ได้
‪เธอไม่ได้เห็นอะไร
‪คุณเป็นอะไรน่ะ
‪(มีอามาที่นี่)
‪มีสายสัมพันธ์ที่โยงใยผ่านทุกชีวิตบนเกาะนี้
‪เพราะไม่มีอะไรอยู่รอดได้โดยลำพัง
‪เธอพูดถูกเรื่องแอมเบอร์
‪ฉันเห็นนางสะกดจิตเดฟ ‪ฉันรู้สึกว่านางพยายามเข้าหัวฉันด้วย
‪ฉันเชื่อเธอ
‪คำบรรยายโดย วรากรณ์ จันทา