‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ทุกคนเคยหลงทางในบางครั้ง
‪เราเลือกเส้นทางผิด
‪พบว่าตัวเองอยู่แสนไกลจากสิ่งที่เราไขว่คว้า
‪แต่เมื่อเรารู้ว่ากำลังหลงทาง
‪เราจะหาทางกลับไปได้ไหม
‪หรือสิ่งที่เราจากมาจะหายไปตลอดกาล
‪เศร้านะที่มันจะจบแล้ว กิจกรรมสุดท้ายของเรา
‪มันยังไม่จบ
‪เรายังเหลืออีกหนึ่งกิจกรรม
‪เดอะเพเรอกรินฮันท์
‪อะไรคือเดอะเพเรอกรินฮันท์
‪ความสนุกสุดท้ายสำหรับพรุ่งนี้
‪ธรรมเนียมของวันสุดท้าย
‪รอไม่ไหวแล้ว
‪- เราไม่มีทางออกไปจากที่นี่ได้ ‪- เราทำได้
‪นี่เป็นโอกาสเดียวของเราที่จะออกไปจากเกาะนี้ ‪และเราจะคว้ามันไว้
‪เรือของลูก้าจะพาเราไปถึงแผ่นดินใหญ่
‪ยกเว้นแต่ว่ามีรูใหญ่บนเรือนั่น
‪เราจะซ่อมรูนั่นก่อน จะยากขนาดไหนกัน
‪เราแค่ต้องมีเครื่องมือและอุปกรณ์
‪ใช่ เครื่องมือและอุปกรณ์
‪นายต้องการอะไร
‪ฉันต้องคุยกับเธอ ลำพัง
‪สิ่งที่นายอยากบอกฉัน นายพูดต่อหน้าพวกนี้ได้
‪โอเค ได้ เธอพูดถูก
‪แอมเบอร์อันตราย
‪เก่งมาก ที่หนึ่งของชั้น
‪เบรนแดน เคลีห์ แซ็ค ทุกคนเปลี่ยนไปหมด
‪เธอเปลี่ยนพวกเขาใช่ไหม
‪เราไม่มีเวลามาเล่าย้อนความ
‪เราต้องออกจากเกาะนี้ก่อนเดอะเพเรอกรินฮันท์
‪ไม่งั้นเราจะมีชะตากรรมเดียวกับมิดจ์
‪ใครคือมิดจ์
‪- เราต้องให้เขาหนีไปด้วย ‪- พูดจริงเหรอ
‪ห้านาทีที่แล้ว เขากับแอมเบอร์จูบกันในป่า
‪เขาได้ที่นั่งบนเรือแล้วเหรอ
‪- มีเรือเหรอ ‪- ใช่ ต้องได้รับเชิญเท่านั้น
‪มีเรือ แต่มันพัง เราต้องซ่อมมัน
‪ฉันซ่อมได้
‪ฉันซ่อมสิ่งต่างๆ กับพ่อฉันตลอดเวลา
‪ก็ได้
‪ขอต้อนรับขึ้นเรือ
‪โอเค นี่คือวิธีที่จะได้ผล
‪เด็ฟกับฉันจะงัดเข้าไปในห้องเก็บของ ‪หยิบเครื่องมืออะไรก็ตามที่เราเจอ
‪พวกเธอไปขโมยเสบียงสำหรับเดินทาง
‪จากนั้นเราแอบย่องออกไป
‪ข้ามเกาะ และเวลานี้ของวันพรุ่งนี้
‪เราจะเป็นอิสระ
‪- นายถีบประตูหรืออะไรสักอย่างได้ไหม ‪- โดยไม่มีคนสังเกตเหรอ คงไม่ได้
‪กุญแจสำรองอยู่ที่ออฟฟิศ
‪ฉันรู้ว่าเธอโกรธฉัน ‪แต่การไม่บอกอะไรฉันเลยก็ไม่เข้าท่า
‪เธอได้เรือมาได้ยังไง ใครคือมิดจ์
‪เธอช่วยหยุดสักวินาที แล้วฟังฉันได้ไหม
‪เราจะขโมยเรือจากอาชญากรหนีคดี ‪ที่อีกฟากนึงของเกาะ
‪มิดจ์คือผู้หญิงที่แอมเบอร์ฆ่าที่ค่ายนี้เมื่อปีก่อน
‪ตอนที่เราทุกคนก็อยู่ที่นี่ด้วย จะบอกให้
‪นางแค่ลบความจำเราเพื่อให้เราจำไม่ได้
‪ฉันค่อนข้างแน่ใจ ‪ว่านางวางแผนฆ่าเราทุกคนพรุ่งนี้
‪พอรู้อย่างนั้นแล้ว
‪มีคำถามอะไรเร่งด่วนอีกไหม
‪อย่างที่ฉันบอก มันสายเกินไป ‪ที่จะเล่าย้อนความให้นายตอนนี้
‪เดฟ
‪เราต้องคุยกัน
‪ฉันจะดูต้นทางให้
‪นางกำลังรวมคน
‪นางจะเปลี่ยนทุกคน
‪เพทัลอยู่ไหน
‪ฉันนึกว่าค่ายนี้เป็นทุกอย่างสำหรับคุณ
‪คุณไม่ช่วยทำอะไรเลย เหมือนคุณเลิกสนใจ
‪ฉันเคยคิดว่าเราเป็นทีม
‪ทีมที่ดีทำให้งานสำเร็จดังฝันใช่ไหม
‪เอาจริงเหรอ
‪นั่นคือคำตอบของคุณเหรอ
‪แล้วเรื่องของเราล่ะ
‪ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่คุณเลิก...
‪ใส่ใจฉัน
‪มันเหมือนว่า...
‪มันเหมือนว่าคุณชอบฉัน
‪เกิดอะไรขึ้น
‪แม็กส์
‪คุณจริงจังกับมันมากเกินไป
‪ทุกคนแค่มาที่นี่เพื่อสนุกกันไม่ใช่เหรอ
‪รู้อะไรไหม พอกันที คุณต้องฟังฉัน
‪ตั้งสติได้แล้ว
‪ที่นี่เริ่มจะเลยเถิดเกินควบคุมแล้ว
‪และฉันต้องการคนอยู่ข้างๆ
‪ไม่ว่าเธอทำอะไรกับคุณ คุณต้องตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้
‪ได้โปรด เดฟ
‪ก็ได้
‪เจอกันตอนมื้อเย็น
‪เราต้องออกไปจากที่นี่จริงๆ
‪ขอบคุณที่ยอมให้ฉันช่วย เธอเป็นคู่หูที่ดี
‪ก็ต้องเป็นสักคนแหละ
‪หายใจดังกว่านั้นมีอีกไหม ‪ฉันนึกว่าซ่อนอยู่กับดาร์ธ เวเดอร์
‪เธออยากให้ฉันขอโทษที่หายใจเหรอ
‪เป็นการเริ่มต้นไง
‪ให้ใครเห็นนายอยู่กับฉันไม่ได้
‪ไปซะ แอมเบอร์จะสงสัยว่านายไปไหน
‪เพทัล
‪นี่เป็นเรื่องสำคัญมาก เธอต้องอยู่ให้ห่าง ‪จากแอมเบอร์กับแฟนคลับของนาง
‪ฉันรู้มันฟังดูประหลาด แต่นางเป็นปีศาจ
‪ได้ ฉันเข้าใจ
‪เธอไม่ชอบคนส่วนใหญ่ที่นี่ ‪เพราะเธอคิดว่าพวกเขาธรรมดาเกินไป
‪แต่ไม่ได้แปลว่าพวกเขาเป็นคนเลว
‪ฉันไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น
‪นี่ไม่ใช่เรื่องฉันปลดล็อกพลังมิตรภาพ ‪หรืออะไรพวกนั้น
‪ไม่ ฉันหมายถึง...
‪เธอพูดถูก
‪ฉันด่วนตัดสินคนอื่น ‪และทำลายสิ่งที่อาจเป็นเรื่องดีๆ
‪แต่นี่ไม่เกี่ยวกับฉันและนิสัยที่ล้มเหลว
‪ที่นี่ไม่ปลอดภัย ฉันจะหนีไปคืนนี้
‪- และฉันอยากให้เธอไปกับฉัน ‪- โอเค
‪- ฉันไม่มีหลักฐานอะไร ‪- อเล็กซ์ ฉันบอกว่าโอเค
‪ถ้าเธออยากให้ฉันไปกับเธอ ฉันก็จะไป
‪ฉันไม่จำเป็นต้องเข้าใจเหตุผลทั้งหมดของเธอ
‪เราเป็นเพื่อนกัน
‪แล้วแผนว่าไงบ้าง
‪ทุกอย่างเรียบร้อย ‪แล้วก็เพทัลจะไปกับเราด้วย
‪มันเป็นเรือเล็ก ไม่ใช่เรือยอชต์สุดหรู
‪นางจะนั่งตรงไหน
‪นี่ ฉันไม่ใช่คนที่เริ่มแจกบัตรเชิญโดยไม่ปรึกษานะ
‪ถ้าใครสักคนควรถูกทิ้งไว้ ก็คือเด็ฟ ‪เขาเดตกับศัตรูของเรา
‪โทษที จริงๆ เขาชอบเธอชัดๆ
‪เธอโอเคไหม
‪แน่นอน
‪ฉันกำลังคิด
‪ถ้าเราคนหนึ่งโดนจับได้ ที่เหลือต้องไปต่อ
‪ใครสักคนต้องออกไปให้ได้ ‪และบอกคนอื่นว่าเกิดอะไรขึ้น
‪มันเป็นทางเดียวที่จะหยุดนาง
‪โอเค
‪ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราคนนึงต้องหนีไปให้ได้
‪ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪โอเค อีกฝั่งของสะพาน ห้านาที
‪ได้ เจอกันที่นั่น
‪นี่
‪เรียบร้อย
‪ไง
‪ชู่
‪ระวัง มันลื่นนิดหน่อย
‪ฉันไม่อยากให้พวกเธอผิดหวัง ‪แต่เธอจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
‪จริงเหรอ เธอก็พูดไป
‪ไม่ใช่แค่ฉัน
‪เธอจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
‪เธอเคยพยายามควบคุมฉันมาก่อน จำได้ไหม
‪มันไม่ได้ผล ‪บางทีเธออาจไม่ได้ทรงพลังอย่างที่คิด
‪บางทีเธออาจไม่ได้สำคัญอย่างที่คิด
‪บางที...
‪สองคนนี้...
‪อาจอยากเปลี่่ยนเพื่อน
‪เพทัล
‪สนใจยกระดับไหม
‪ฉันไม่เข้าใจ
‪อย่ายุ่งกับนาง
‪ทำแบบนั้นจะสนุกตรงไหน
‪มาเถอะ
‪อยากอยู่ข้างที่ชนะไหม เพทัล
‪เธอหาเพื่อนได้ดีกว่านี้เยอะ
‪แอมเบอร์ ฉันไม่รู้ว่าเรื่องอะไร ‪แต่อเล็กซ์เป็นเพื่อนฉัน
‪ใช่
‪นางเป็นแค่เพื่อน ใช่ไหมล่ะ
‪นางรักษาระยะห่างกับเธอไว้แค่เอื้อม
‪อยากให้เธออยู่ใกล้ๆ แต่ไม่ใกล้เกินไป
‪อย่าไปฟังนาง นางพยายามสะกดจิตเธอ
‪เธอไม่อยากอยู่กับคนที่ชอบเธอ ‪อย่างที่เธอเป็นเหรอ
‪ฉันไม่มีทางทำร้ายเธออย่างที่อเล็กซ์ทำ
‪ฉันอยากให้เราสนิทกัน
‪ขอแค่เธอตอบรับ
‪ไม่ ฉันบอกเธอแล้ว อเล็กซ์เป็นเพื่อนฉัน
‪อะไรก็ตามที่เธอพยายามทำอยู่ มันไม่ได้ผล
‪- อเล็กซ์ มันเหมือนเสียงนางอยู่ในหัวฉัน ‪- อย่ายุ่งกับนาง
‪ได้โปรดหยุด หยุดทำร้ายฉัน
‪ให้ฉันเข้าไป
‪ฉันลบล้างความเจ็บนั้นได้
‪ไม่
‪ฉัน...
‪บอกว่า...
‪ไม่
‪เพทัล
‪โธ่
‪เธอทำอะไรเพทัล
‪ฉันทำนางพัง
‪เราต้องไปแล้ว
‪เดี๋ยวนี้
‪กดดันมากเกินไป
‪มาเร็ว แฮร์รี่ย์
‪เพทัลๆ มาเร็ว เร็วเข้า
‪เราไม่ควรทิ้งพวกเขาไว้
‪นายช่วยเลิกทำตัวเป็นคนดีได้ไหม
‪เราจำเป็นต้องทิ้ง ถ้าเราโดนสะกดจิต ‪ทุกคนจะติดอยู่ที่นี่ ตลอดกาล
‪ทำไมเธอถึงโกรธฉัน ถ้าเรากำลังจะ...
‪ถ้าเรารอดไปได้ ก็เป็นเพราะฉัน
‪และนายยังไม่ได้ขอโทษ
‪ฉันต้องขอโทษเรื่องอะไร ‪ฉันจะไปรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง
‪ฉันบอกนายแล้ว
‪มีอา เธอไม่มีหลักฐาน ‪สิ่งที่เธอพูดไม่มีอะไรสมเหตุสมผล
‪ฉันเห็นเธอทำท่าทางบ้าๆ
‪- แล้วจะให้ฉันเชื่อเธอได้ยังไง ‪- ฉันไม่รู้
‪แต่นายควรเชื่อ
‪- เราไม่ควรหยุดจริงๆ ‪- เพทัล ได้ยินฉันไหม
‪นางเป็นอะไร
‪เพทัล มองฉันสิ
‪นี่อเล็กซ์
‪เธอรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร
‪อเล็กซ์
‪อเล็กซ์เป็นเพื่อนฉัน
‪เพทัล
‪อเล็กซ์
‪อเล็กซ์ เราต้องไปต่อ
‪ดูสิ
‪"ดัวยรักและอาลัย มิดจ์ เรย์น"
‪แอมเบอร์ทำแบบนี้ได้ยังไง
‪นั่นเรา
‪เราเป็นผีเหรอ
‪ไม่ใช่
‪เราเป็นความทรงจำ
‪ฉันเคยเห็นมันมาก่อน
‪นึกว่าฉันกำลังจะเป็นบ้า
‪แต่มันจริง
‪ฉันบอกนายแล้ว
‪เราทุกคนอยู่ที่นี่เมื่อปีก่อน
‪มันเป็นปาร์ตี้กลางฤดูร้อน คืนที่เราเริ่มคบกัน
‪ผู้หญิงคนนั้น มิดจ์
‪นางตายบนเกาะนี้
‪แอมเบอร์ฆ่านาง
‪แล้วก็ทำให้เราลืมว่าเรื่องนี้เคยเกิดขึ้น
‪ฉันไม่รู้...
‪เรื่องพวกนี้เลย
‪สิ่งที่เธอต้องเผชิญ
‪ขอโทษที่ฉันไม่ได้อยู่ข้างๆ
‪นายเคยอยู่
‪ดูเหมือนเทพนิยายว่าไหม
‪ตอนนี้ทุกอย่างช่างแตกต่าง
‪ฉันไม่อยากได้เทพนิยาย
‪นั่นคือสิ่งที่ฉันมีกับแอมเบอร์
‪แอมเบอร์แกล้งทำเป็นคนที่สมบูรณ์แบบ
‪ทั้งหมดโกหก
‪คำโกหกสมบูรณ์แบบก็ดูไม่แย่นะ
‪ฉันอยากได้อะไรที่เป็นจริง
‪อะไรน่ะ
‪นี่คือ...
‪งานศพ
‪ทุกคนดูเศร้า
‪แต่นางไม่ได้จากไป
‪ทำไมพวกเขาไม่ได้ยินเรา
‪แอมเบอร์ทำให้เราเห็นสิ่งนี้เหรอ
‪ฉันไม่คิดว่าแอมเบอร์ตั้งใจทำแบบนี้
‪บางทีนางอาจจะคุมพลังตัวเองไม่ได้ตอนหลับ
‪ฉันคิดว่านางกำลังฝัน
‪หรือกำลังฝันร้าย
‪(ด้วยรักและอาลัย มิดจ์ เรย์น)
‪เพลงขับกล่อม
‪และนอนหลับฝันดี
‪ในแสงสีแดงแห่งกุหลาบ
‪เราควรไปต่อ
‪ฉันคิดว่าฉันควรจะได้เห็น0
‪นี่คือมิดจ์ ต้องใช่แน่
‪แม่ของเธออยู่ที่นี่
‪เธออยู่ใกล้ๆ เสมอ
‪เอนกายและหลับเสียเถิด
‪นั่นมิดจ์
‪ไม่มีเหตุผลให้ต้องร่ำไห้
‪หลับตาของเธอลง
‪เธอกำลังหลับไหล
‪เรากำลังไปสู่ห้วงลึก
‪ทางไหน
‪ไม่ใช่ทางนั้น
‪อเล็กซ์
‪- พวกเธอหนีมาได้ เธอไม่เป็นไร ‪- มีอา
‪มิดจ์กลับมาแล้ว นางทำให้เรามองเห็นภาพ
‪- ภาพจากอดีต ‪- นั่นไม่ใช่มิดจ์ แต่เป็นแอมเบอร์
‪นางกำลังฝันร้าย
‪- แต่แอมเบอร์ไม่เคยหลับ ‪- ใช่
‪ฉันคิดว่านี่คือเหตุผล
‪นางกำลังมา
‪ฉันเคยหลงทางไปครั้งหนึ่ง
‪ตอนนี้เหมือนฉันติดกับ
‪ฉันยัง...
‪หาทางกลับไม่เจอ
‪เราคิดผิดมาตลอด
‪ที่มิดจ์บอกว่านางยังไม่ตาย ‪หมายถึงสิ่งนี้แหละ
‪นางไม่เคยตาย
‪แอมเบอร์ไม่ได้ฆ่ามิดจ์
‪แอมเบอร์คือมิดจ์
‪คำบรรยายโดย วรากรณ์ จันทา