Benim adım Alithea.
Bu benim gerçek hikayem.
Ancak bunu bir peri masalı olarak anlatırsam
bana inanma ihtimaliniz daha yüksek.
Yani, bir zamanlar, insanlar,
metal kanatlar üzerinde gökyüzünde hızla uçarken,
ayaklarına perde takıp denizin
dibinde yüzdüklerinde,
ellerinde aşk şarkılarını havadan çekebilen
cam kiremitleri ellerinde tuttuklarında...
...yeterince mutlu ve yalnız bir kadın varmış.
Tek başına.
Mutlu çünkü bağımsızdı,
zihnindeki bilimsel egzersizlerle yaşıyordu.
Onun işi hikâye yazmaktı.
İnsanlığın tüm hikayelerinde
ortak olan gerçekleri
bulmaya çalışan bir anlatı bilimciydi.
Bu amaçla yılda bir veya iki kez
yabancı diyarlara gitmeye cesaret etti.
Çin'e, Güney Denizlerine,
ve Doğu Akdeniz'in eskimeyen şehirlerine...
onun gibilerin hikayeler hakkında hikayeler anlatmak için toplandığı yer.
Bu taraftan.
- Affedersiniz. - Bu taraftan bayan.
Ne yapıyorsun? Bırakabilir misin lütfen?
İstanbul'un gizemleri.
- Alithea!
Alithea!
Hoş geldin!
- Sonunda gelebildin! - Gunhan!
- Sevgili arkadaşım.
- Ne kadar harika! - Üzgünüm.
- Bu Amina. - Amina.
İngiliz Konseyinden.
Havaalanında bagajımı elleyen
şu adam, onu gördün mü?
Hangi adam?
Sen geldiğinde kaçtı.
Küçük, kürklü ceketli, pembe yakalı.
İlginç.
Dokunacak kadar cesaretliydi.
Mis kokulu.
Belki de bir cindi.
Büyük ihtimalle, yasadışı bir taksi şoförüdür.
Çok fazla kolonya sürüyorlar.
Profesör,
cinlere inandığınızı mı söylüyorsunuz?
Onlara inanmaları gereken kişiler olduğunu düşünüyorum.
Ben dahil mi?
Cinler, hayaletler,
uzaylılar, işine hangisi yararsa.
Otel sizin için hoş bir sürpriz hazırladı.
Agatha Christie'nin odası.
Bu odada,
Doğu Ekspresinde Cinayeti yazdı.
Peki, bir fırtınanın
gücünü nasıl tespit edersiniz?
Meteorolojik verileri ölçme ve
modelleme imkânınız yoksa?
Mevsimleri nasıl açıklarsınız?
Sonbahar kış, ilkbahar ve yaz,
Dünya gerçekten bir eksende eğik
Güneşin etrafında mı dönüyor?
Her şey gizemli.
Mevsimler, tsunamiler, mikrobiyal hastalıklar...
hikayelere başvurmaktan başka ne yapabiliriz?
Dr. Binnie'nin bizi anlamaya teşvik ettiği gibi,
hikayeler bir zamanlar tek çareydi
şaşırtıcı varoluşumuzu tutarlı kılmak için.
Bu kesinlikle doğru.
Tüm mucizelerin ve felaketlerin
ardındaki bilinmeyen güçlere birbirimize anlatarak,
isimler verdik...
birbirinize hikayeler anlatarak.
- Size göstereyim.
Tüm kültürlerde, tüm mitolojilerde her zaman var olan belirli,
güçlü, ilişkilendirilebilir tanrıların hikayelerini anlattık.
Yunanlılardan, Romalılar a,
İskandinavlara vb.
Zeus, Poseidon, Athena'nın tanıdık soyundan,
Thor, tüm ekip, bugün
bugün bile rağbet görüyor.
Bunlar onların izleri.
Soruya gelirsek, amaçları neydi?
Şimdi onlardan ne istiyoruz?
Mitos var, bilim var.
Affedersiniz.
Mitoloji o zamanlar bilinen şeydi.
Bilim şu anda herkesin bildiği bir şey.
Er ya da geç,
yaratılış hikayelerimizin yerini
bilimin anlatacakları alacaktır.
Özenli bilimin.
Tüm tanrılar ve canavarların
asıl amaçları geride bırakılır
ve metafora indirgenir.
Saçma!
Alithea!
Alithea.
Ne oldu?
Bilmiyorum. Birden düştü.
O birden yere düştü.
İyi misin?
Bir doktora görünmen gerekmiyor mu?
Neden? Kendimi iyi hissettiğim için mi?
Affet beni, Alithea. Emin misin?
Her zamanki ağrı ve ağrılar dışında,
uygunsuz bir şey yok.
Yaygara yapmak için bir sebep yok.
Peki, orada ne oldu?
Son zamanlarda, hayal gücüm gittikçe daha iyiye gidiyor.
Beni pusuya düşürüyor.
Bence bu bir uyarı.
Ne için?
Kayıtsız kalmam için.
Ayaklarımın üzerinde durabilmem için.
Zaman zaman kaba bir şekilde kendini gösteriyor.
Onunla savaşmamaya çalışıyorum.
Bir an için sorumluluk alıyor ve sonra geri adım atıyor.
Kim geri adım atıyor?
Gunhan, bu mantıksız. Boş ver.
Çocuk gibi davranıyorsun. Bunu biliyor musun?
Biliyor musun, ben aslında bir çocuğum.
Kader varsa, ondan kaçabilir miyiz?
Kim söyleyebilir?
Ama size şunu söylüyorum,
İstanbul Kapalıçarşı'da,
62 sokak ve 4.000 dükkân var.
Ve bu dükkanlardan birinde üç oda var.
Bu odaların en küçüğünde,
eski ve yeni ayrıştırılmamış
bir yığın şey var.
O yığının içinden,
bir hatıra seçtim.
Bunun ne olduğunu biliyor musun?
Emin değilim ama Cesm-i Bülbül olabilir,
bir "Bülbül Gözü."
1845 civarında İncirköy'de camcılar vardı.
Bu sarmal mavi-beyaz desenleri yapmakla ünlüydüler.
Lütfen. Bu benden bir hediye olsun.
Daha güzel bir şey seçin.
Bu Cesm-i Bülbül ise,
bunu doğrulamanın bir yolu var mı?
Eğer gerçekse, derler ki
bazen cam üfleyicilerin akciğerlerinden kalan
kan lekelerini görebilirsiniz.
Ancak bu daha çok yakın tarihli bir taklittir.
Yangından zarar görmüştür. Başka bir şey seç.
Hayır, teşekkürler Gunhan.
Bunu sevdim.
Her ne ise, ilginç bir hikayesi olduğuna eminim.
Alo?
Günaydın, Doktor Binnie.
- Günaydın. - Oda servisi.
- Evet. - Yumurtanızı nasıl istersiniz?
Sulu olsun, lütfen.
- Tostla mı? - Evet, ama kabuksuz.
- İki yumurta mı? - Sadece bir.
- Tamam, teşekkür ederim. - Teşekkürler.
Gözlerimi kapatıp üçe kadar sayacağım,
bundan sonra gidersen
minnettar olacağım.
Bir,
iki,
üç.
dört,
beş,
altı,
yedi, sekiz,
dokuz on.
Sanırım İngilizce bilmiyorsun?
Almanca?
İspanyolca?
Ellinika?
Homer'ın Yunancasını biliyor musun?
Birkaç ders aldım...
Üniversitedeyken.
Lütfen benden korkma,
bana kötü davranma.
Sana borçluyum
beni kurtardığın için.
Bu nedenle,
üç dilek dile.
Çiğnenemeyecek
kurallar var.
Üç sadece üç.
Bir dizi güç.
Sonsuz dilekler
isteyemezsin.
Evet
Ben konsepte aşinayım.
Sonsuz yaşamı da dileyemezsin.
Ölümlü olmak senin doğanda var.
Benim gibi ölümsüz değilsin.
Günahı da affedemem
ya da tüm acılara son veremem.
Ben sadece bir Cinim.
Bu mantıklı.
Kurallar bunlar.
Bu küçük insan da kim?
O bir...
dahi.
Zaman içinde bize rehberlik ediyor.
Einstein.
Onu o kutuya koyan...
bir cadı mısın?
Hayır.
Buna bilim denir.
'Televizyon.'
Televizyon.
Işık ve
ses dalgaları.
Vericiler.
Nasıl çalıştığını bilmiyorum.
Ben bir edebiyat akademisyeniyim.
Çok fazla şey bilmiyoruz.
Ben alçakgönüllü bir cinim,
ama bu yayınları anlamaya başladım.
Benim dilimi konuşmayı öğrendin.
İngilizce basitmiş.
Kurallarını çabucak öğreniyorum, buluyorum.
Hayır, hayır, hayır.
Bu küçük Albert'i kendin için ister misin?
Hayır, hayır, hayır.
Bu onun için iyi olamaz. Onu geri koy.
- Onu büyütebilirim. - Nasıl?
Onunla konuşabiliriz.
-Bu nasıl mümkün olabilir? -Hayır, onu geri koy.
- Dileğin bu mu? - Bu mümkün değil.
Hayır. Bu senin sorumluluğun.
Peki, ne dileyeceksin?
Kalbinin isteği nedir?
Şimdi, hadi kendimizi aşmayalım.
Bunu yavaştan almam gerekiyor.
Dünyada çok zamanım var.
Bana kendinden bahset.
Benim adım Alithea Binnie.
Bir konferans için Türkiye'deyim.
Bir gün sonra ülkeme döneceğim.
Ayrıca?
Ayrıca, yapmam gereken bir itiraf var.
Hiç kimseye söylemediğim bir şey.
Harika.
Ben küçükken bir çocuk vardı.
İlk sevgilin mi?
Hayır hayır hayır. O etten kemikten değildi.
Bir cin mi?
Hayır.
O sırada kendimi bir kız okulunda buldum.
Kızların şakası.
Ben... Şey, ben doğası gereği yalnız bir yaratığım.
Ve bu çocuk, Enzo,
benim en yalnız zamanımda geldi.
Kurduğum hayaller yüzünden.
Bana sadece ikimizin konuştuğu
bir dilde hikayeler anlattı.
Başım ağrıdığında hep ortadan kaybolurdu
astım için hareket edemediğimde
hiç uzakta olmazdı.
Sana vermeme izin
vermediğin küçük Albert gibi miydi?
Sen mi yarattın?
Sadece yalnızlığım yüzünden.
Gideceğinden korktum ve onu yazdım.
O günlüğü gerçekmiş gibi doldurdum.
Ama ne kadar gerçekçilik katmaya çalışırsam,
o kadar çok şüphe etmeye başladım.
Her şey aptalca gelmeye başladı.
Kendimi aptal gibi hissettim.
Yani, bir süre sonra,
hepsini okul fırınında yaktım.
Ondan sonra, tamamen ortadan kayboldu.
Ve yine de buradayım.
Hiçbir sebep yokken, evet.
Ben buradayım ve yapacak işlerimiz var.
Daha sonra gelebilir misin lütfen?
Oda servisi, Dr. Binnie.
Kahvaltınızı getirdim.
Bir dakika!
Kapıyı kapatmalıyım.
Günaydın.
Nereye koymamı istersiniz, Dr. Binnie?
Teşekkürler. Ben alabilirim.
- Lütfen bana izin verin. - Hayır. Hayır, halledebilirim.
Çok iyi, Doktor Binnie. Umarım iyi dinlenmişsinizdir.
Çok lezzetli görünüyor. Evet, öyledir.
Bu güzel günde ne yapmayı planlıyorsunuz?
Emin değilim. doğaçlama yapıyorum.
Pekâlâ, size güzel bir sanat galerisi tavsiye etmek istiyorum...
Çok naziksiniz. Teşekkürler.
...bu öğleden sonra, fırsatınız olursa.
- Başka zaman. - Harika olur.
Teşekkürler. İyi günler dilerim.
Tamam. Çok güzel. Keyfini çıkarın.
Teşekkürler!
Daha uygun bir boyut, görüyorum.
Uyum sağlamak için elimden geleni yapıyorum.
Lütfen.
Bunlara gerek yoktu ben kahvaltı ısmarladım.
Bu nan-e nokhodchi. Nohut, karanfil, antep fıstığı.
Ağzınızda eriyecektir.
Size bir şey sorabilir miyim?
Her şeyi sorabilirsin.
Nasıl oldu da benim şişeme girdin?
Bunun hikâyesi epey eski.
Bu benim üçüncü tutukluluğum.
Üç kez bir şişeye mi hapsoldun?
Bir cin olabilirim ama aynı zamanda kadınların sohbetine
fazla düşkün olan bir aptalım.
Gelecekte daha dikkatli olmam gerekiyor.
İlk başta nasıl yakalandın?
Arzuyla.
Başka türlü nasıl?
Kimdi o?
Şiba.
Saba Kraliçesi mi?
O benim akrabamdı.
O bir cin miydi?
Annesi bir cindi.
Bu mümkün mü?
Cinlerle ölümlülerin birliğine
izin veren kanunlar vardır,
ama ölümsüz bir yavru üretemezler
bir eşek ve bir atın gibi
sadece tohumsuz katır üretebilirler.
Peki, neye benziyordu?
Bacaklarındaki kalın siyah saçlar dışında,
herhangi bir insana benziyordu,
tabii onun Siba olması dışında.
Her halükârda, o çok güzeldi.
O güzel değildi. O güzelliğin kendisiydi.
Her yönden özgürdüm.
Onun uyku odasına girip çıkardım.
Şiba...
Onu mutluluktan titreten dokunuşları
tüm kadın köleleri kadar iyi biliyordum.
Hiçbir zaman bir yaratığı bu kadar istemedim.
Karşılığında seni mi istedi?
Ben onun oyuncağıydım. Onun sırdaşı.
Daha fazlası olabilirdim ama Solomon vardı.
Kral Solomon mu?
Ruhu şad olsun.
Ona kur yapmak için çöllerin ötesinden geldi.
Ona gitmedi mi?
Hayır. Asla.
Ama bütün kutsal kitaplarda vardır.
Tüm hikayeler ve resimler.
Handel bunun hakkında müzik yaptı.
Hanımefendi, ben oradaydım.
Solomon yanına geldi.
Sen Kraliçesin, güçlü bir kuş kadar özgürsün...
her şeyi gözlerinle görebilirsin.
Kendinizi neden
adamın yatağına bağlıyorsunuz?
Tatlı cin kuzenim...
beni bu kadar
şaşırtan bir adam olmadı.
Müzik çalmaya başladı.
Onu vazgeçirmek için elimden gelen her şeyi yaptım.
Ama bacaklarındaki tüyleri
almak için Jabassa Arısının
kokulu balmumunu kullandığında,
kaybettiğimi anladım.
Ama bir aptal gibi ona vücudunun zengin
ve güzel olduğunu söylemeye devam ettim,
ama zihni daha zengin, daha
sevimli ve daha dayanıklıydı.
Tüm söylediklerimi kabul etti
ve sıcak bir gözyaşı bıraktı.
Ona imkânsız görünen görevler vermeye başladı,
belirli bir kırmızı ipek ipliğini
bin odalı sarayda bulmak gibi,
annesi cininin gizli adını tahmin etmek gibi,
ona kadınların en çok neyi arzuladığını söylemek gibi.
Bunlar imkânsız görünüyor.
Onun için değil.
Yeryüzündeki hayvanlarla
ve ince ateşten yapılmış cinlerle konuşabiliyordu.
İpek ipliğini keşfedecek karıncalar ve
annenin adını fısıldayacak bir ifrit buldu.
Sonra gözlerinin içine baktı ve ona
kadınların en çok arzuladığı şeyi söyledi.
O şaşırmıştı,
ve ona haklı olduğunu söyledi.
Böylece ona en çok istediği şeyi verdi, bu da onunla evlenmek
ve yatağına götürülmekti.
O büyük bir sihirbazdı...
pirinç bir şişeye
bir güç sözüyle beni hapsetti.
Beni hiç savunmadı.
Ben onun için hiçbir şeydim.
Şişede bir nefes.
Böylece Kızıldeniz'e atıldım
ve 2500 yıl boyunca baygın kaldım.
2500 yıl şişede
uykudan ne yapılır?
Cinler uyumaz.
Peki, o zaman neler yapıyorsun?
İlk 100 yıl boyunca kaderime öfkelendim.
Serbest bırakılmam için Boschkolo'ya dua ettim
ve bu işe yaramayınca,
tanıdığım herhangi bir tanrıya,
sonra da herhangi bir tanrıya dua ettim.
Ve hala cevap bulamayınca,
zamanımı uyanık rüyalarda
hayatımın tüm hikayelerini tekrar gözden geçirerek geçiriyorum.
Bunu defalarca kez yaptıktan sonra,
tekrar duama ve öfkeme dönüyorum.
Ve sonra, nihayet,
kendimi kontrol edebiliyorum.
Şişede kalmak için dua ediyorum.
Beni her zaman şişede tutması için Boschkolo'ya yalvarıyorum.
Bu işe yarıyor mu?
Bir şeylere özlem duymak mı?
Bir şişenin içinde olmaktan başka
bir şey istemiyormuş gibi yapmak mı?
Hayır.
Bir cin için ölüme en yakın olduğumuz andır.
Sorusunun cevabını biliyor musun?
Kadınların en çok istediği şey nedir?
Evet.
Bilmiyor musun?
Eğer bilmiyorsan, sana söyleyemem.
Elbette, hepimiz aynı şeyi istemiyoruz.
Hanımefendi, özlemleriniz bana hiç açık değil.
Ben... Hayatımda ihtiyacım olan her şeye sahip olduğum bir noktadayım.
Memnun olduğumu söyleyebilirim ve minnettarım.
Söyle bana.
Sen bir eş misin? Dul mu?
Bir anne, belki?
Çocuğum yok, kardeşim yok, ebeveynim yok.
Bir zamanlar bir kocam vardı.
Bu kocanın ten rengi neydi?
Ten rengi mi?
Başlangıçta, parlıyordu.
Peki ya sonra?
Bunun pek hikayesi yok.
Ama bu bir hikâye. Bu senin hikayen,
ve her zaman akılda kalır
sana tutunanları hatırlamak için.
Lütfen.
Peki, tamam...
Birbirimizi gençliğimizden beri tanıyorduk.
Erken evlendik.
Başlangıçta, birbirimizin zihinlerinden
ve bedenlerinden zevk aldık.
Şey...
Rahat yıllar geçirdik
ve sonrasında,
hepsi buharlaştı
ve hepsi
yok oldu.
O nerede?
Emmeline Porter ile birlikte Hackney'de yaşıyor.
Bana dedi ki...
Duyguları okuyamıyormuşum.
Duygularını okumaktan acizmişim.
...bir karara vardık.
Bu heyecan verici!
- Heyecan verici! - Hayır öyle değil.
Tahmin etmeme izin ver. Ölmezsin.
Hayır!
Beynimin çalışma şekli...
hem gücümün
hem de yalnızlığımın kaynağı.
Sanırım hikayeleri bu yüzden seviyorum.
Duyguları hikayeler aracılığıyla buluyorum.
Belki onu geri isteyebilirsin.
Hayır, hayır, hayır. Hayır hayır hayır.
Hayır.
Ben... düşündüm ki,
Bir kayıp veya ihanete üzülebilirim, ama,
hayır, aslında ben özgürdüm.
Bir zindandan gün ışığına
çıkan bir mahkûm gibiydim.
Kendi hayatımı yaşamaya başladım.
Hayır, daha fazlasını isteyemezdim.
Sen bilge ve tedbirli bir kadınsın Alithea.
Ama gizlemeye çalışsanda
hepimizin arzuları var.
Belki de öyledir.
Ama aynı zamanda bir anlatı bilimciyim
ve bu sorun olacak.
Çok büyük bir sorun olacak.
Görüyorsun, düzenbaz cinlerle
ilgili tüm hikayeleri biliyorum,
isteklerini kendi amaçlarına göre
manipüle etme yollarını.
Ben onlardan biri değilim.
Allah'tan korkan ve onurlu biriyim,
ve sadece isteklerini yerine getirmek için buradayım.
Peki, bu doğru olsa bile,
dilediklerime nasıl güvenebilirsin?
Bana güvenebileceğini nereden biliyorsun?
Umarım öylesindir.
Senin, kesinlikle öyle olmanı umuyorum.
Bir tane var...
komik küçük hikâye. Demek istediğim, muhtemelen biliyorsun.
Küçük bir teknede denizde kaybolan üç arkadaş.
Her birine bir dilek hakkı
veren sihirli bir balık çekerler.
İlki,
"Keşke eşimle evde olsaydım."
O ortadan kaybolur.
İkincisi, "Keşke çocuklarımla birlikte tarlada
oynuyor olsaydım."
Gidiyor.
Ve üçüncüsü, "Arkadaşlarımı özlüyorum..."
"Keşke burada olsalar."
Tamamdır.
Bunun öğretici bir hikâye olmamasını dilemekle ilgili bir hikâye yok.
Hiçbiri mutlu bitmez.
Şaka olması gerekenler bile.
Ama sen ve ben bu hikâyenin yazarlarıyız
ve tüm tuzaklardan kaçınabiliriz.
Peki ya hiç dilek tutmadıysam?
Pardon?
Ya hiç dilek tutmadıysam?
Bu ilk olurdu...
Bu bir
felaket olurdu!
Tamam.
Sana bir sonraki hapsedilmemi anlatmam gerek.
Dinliyorum.
Şişemin Kızıldeniz'in dibinden
Konstantinopolis'teki bir saraya
...nasıl geldiğini asla bilemeyeceğim.
Ama bir şekilde bir Osmanlı savaşçısının
öldürülmesini içerdiğini düşünüyorum.
Bir imparatorluğun çöküşü.
Ve aşık bir kız.
Merhaba.
BİR CİNİN UNUTULUŞU
Gülten sarayda
cariyelerin avlusunda
köle olarak yaşadı.
Ona göründüğümde...
...bayıldı.
Onu uyandırmakta çok zorlandım.
Şişeye mahkûm olduğum için ona
zarar vermek istemediğimi açıkça belirttim.
Üç dileğini yerine getirene kadar.
Onunkileri öğrenene kadar.
- Lütfen. - Peki.
Şimdi, zavallı kız bana
bir adama âşık olduğunu ve kafasının karıştığını söyledi...
...ve onun gözünde
iyilik bulmayı diledi.
En çok arzuladığı kişi,
muhteşem Mustafa'ydı.
Prens Mustafa.
Kanuni Sultan Süleyman'ın en büyük oğlu
ve muhtemelen onun güçlü tahtının varisi.
Başına gelecekleri bilseydim,
onu arzusundan şiddetle uzaklaştırmak
için İblis ‘in öfkesini göze alırdım.
Ama düşünmeden,
onu hazırlamak için
şişemi ve sihirli yağları aldım.
Bir zamanlar sadece Şiba
tarafından kullanılan büyü yağları.
Güçleri başka ellere geçmesin diye
şişeyi saklaması için onu uyardım.
Mustafa'ya gittim.
Gülten.
Adını fısıldadım.
Onu çağırttı.
Çok kolay oldu.
Bir cin olarak, insanların
yaptıklarını çok merak ediyorum.
Yani, boş zamanlarımda
Entrikalarını bulmak için sarayı dolaşmaya başladım.
Ve orada hadımlar, eşler
ve cariyeler arasında,
İlk Hürrem'i gördüm.
Gülen haliyle.
O da oradakilerin içinden
yükselen bir köleydi
Sultan'ın gözdesi olmuştu.
Bilge Süleyman'ın gözü ondan başkasını görmedi.
Ve tahtını sevgili Mustafa'ya karşı
kendi oğulları lehine korumaya çalıştı.
Ve bu yüzden, birçok göz
prensi izlemeye başladı.
Hürrem'in manipülasyonlarıyla
nasıl bir şaheser yarattığını gördüğümde,
Gülten'imin bu ağa takılacağından endişelendim.
Onu dikkatli olması için uyarmaya çalıştım.
Ama ikinci dileğine çoktan karar vermişti.
Büyük bir hataydı.
Çünkü o anda,
Süleyman, adı kutsanmış olsun,
baltalanıyordu.
Savaşçıları onun yumuşadığına inanıyor,
güçlü bir el ile yönetmekten çok
şiiriyle daha çok ilgileniyordu.
Hürrem, Mustafa'nın
tahtı ele geçirmek için
olan söylentileri körüklüyordu.
Prens, bitmek bilmeyen güç
oyununda bir piyon haline geldi.
Kanuni Sultan Süleyman,
Fatih Sultan Süleyman,
imparatorlukların hamisi ve koruyucusu,
Süleyman baba olarak
bir seçimle baş başa kaldı
kalbinin kırılacağını bildiği halde.
Bu arada Gülten, görünmemesi
için bir neden görmedi.
Bir sonraki Padişahın oğlunu taşıdığı düşünülürse.
Tüm uyarılarıma rağmen,
şişmiş göğüslerini ve karnını gösteriyordu.
Ve fısıltılar kısa sürede saraya yayıldı.
Korkunç komplo hızla devreye girdi.
Şehzade Mustafa masumca
babasının huzuruna çıkar,
sadakatinden emin olmak için.
Ve susturmak için onu bekleyenler vardı.
Onu seven
Yeniçerilerine haykırdı,
ama sesi bastırıldı ve boğazı
babasının yayının ipi tarafından kesildi.
Gülten!
"Bir Dilek Tut!
"Kendini kurtar Gülten!"
Sadece birkaç kelimeyle güvenli bir şekilde
çocuğunu taşımakta özgür olabilirdi,
ve ben de en sonunda Cinler Diyarına dönebilecektim.
Ama suikastçıların eline geçti.
Onları kurtarmak üzereydim ki,
İblis ‘in bir talebesi tarafından engellendim.
Gülten!
Kendini kurtarmak gibi bir niyeti yoktu.
İkimizi de kurtarmak için hiçbir dilek dilemedi.
Yani, oradaydım
ya da orada değildim, diyebilir misin,
gerçekleştirilecek üçüncü bir dilekle
özgürleşecek ve hayatta kalacaktı.
Ama az önce bana ölüme mahkûm olan
bir kadının hikayesini anlattığının farkındasın değil mi
yaptığı dileklerin bir sonucu olarak?
Evet, ama dileklerini yerine
getirememesi de beni mahvetti.
Dileği başka kimse tamamlayamadı mı?
Bende bunu umuyordum.
Bu sonunda seni özgürleştirecek mi?
Tek umudum bu.
Ama sen görünmez hale getirildin.
Bir hayalet gibi.
Görünmeden olarak dolaşan.
Ve şişen,
gevşemiş bir taşın altına gizlenmiş
sadece ölen Gülten tarafından bilinen.
Evet, bu tatsız bir durum.
Bana yardım edebilecek birinin,
dikkatini çekmeye çalıştım.
Yıldızlarım, her şeyi denedim.
Kokularını takip ettim, her adımlarını.
İsteklerini, yalvarmalarını, çığlık atmalarını.
Onları bana getirecek her şeyi.
Bunu 100 yıldır acınası bir şekilde yapıyorum
ve her başarısızlıkta iradem solmaya başlar.
Sonra 1620'de umut,
kılıçlı bir çocuk şeklinde ortaya çıkar.
Murad! Murad!
Murad!
Bir şekilde, bu çocuk beni hissediyordu.
Onu taşa çekebilirim.
İbrahim!
Gel.
Murad!
İbrahim!
Ve tam onlar
bulmak üzereyken,
anneleri onları bulur.
Sultan Birinci Ahmed'in
dul eşi Kösem Sultan.
Çocukları taht için sırasını bekliyor.
Bacaklarındaki kılları gördüğümde,
Murad'ın soyunda bir yerde bir cin
gücünün nabzının attığını anladım.
Onu taşa geri çekmeye
kararlı olarak her yerde onu takip ediyordum.
Ancak 11 yaşında tahta çıkar
ve Sultan Dördüncü Murad olur.
Her zamanki entrikalara kapıldı,
ve bana göre çok fazla şey kaybetti.
20 yaşında ordularını savaşa götürdü.
Kafkasya ve Mezopotamya'da
adamlarının yanında savaştı.
Kendi hayatı dahil,
pervasızlığı hakkında hikayeler anlatılıyordu.
Onu bir daha görmekten ümidimi kesmiştim.
Umut bir canavar, Alithea ve ben onun oyuncağıyım.
Yani öldü mü?
Savaşta değil.
İstanbul'a döndük,
Kösem'in tahtı koruması gerekiyor.
İbrahim'i korumak zorundaydı.
- Küçük kardeş mi? -Evet.
Osmanlı soyunun sonuncusudur.
Erkek çocuk yapmak zorundadır.
Böylece Kösem onu tamamen samur kürkle kaplı bir kafese kilitler.
Tam bir hapishane.
Ve asla ayrılmak istemeyeceği biri.
Onu kraliyetten uzaklaştırır.
Etin genişliği ne kadar büyük olursa,
zevkin o kadar yoğun olduğuna inanır.
Böylece Kösem, şehvetli ve uçsuz bucaksız güzellikleri arar ve
onları bulup ona getirir.
Kaderim özellikle bu fetiş üzerinde değişiyor.
Nasıl olur?
Göreceksin.
Murad geri döndü.
Bir Fatih olarak dönse de,
daha fazla kan dökemez.
Savaş gerçekten ruhunu çürütmüştü.
Yalnız kalana kadar bekliyordum.
Onu taşa geri çekmeye kararlıydım.
Bölmek istemiyorum ama bir sorum var.
Böyle bir adamın nasıl bir dilek
tutacağı senin için önemli miydi?
Çok doyumsuz biri.
Hayır.
Çok kötü olsa bile mi?
Özgürlüğüm anlamına geliyorsa hayır.
Gerçek şu ki, aklında başka şeyler var.
O yenilmez olduğuna
ve süresiz olarak hükmetmek için tüm rakiplerinden kurtulması gerektiğine inanıyor.
İbrahim.
Kösem'in onu durdurması gerekiyordu.
Bir şekilde dikkatini dağıtması gerekiyordu
onu kana susamışlığından uzaklaştırması gerekiyordu.
İlk olarak, sürekli sarhoş olmasını sağlar.
Sonra çok zekice bir şey dener.
Zevk alabileceğin bir şey.
İmparatorluğun her köşesindeki
en iyi hikâye anlatıcılarını
bulmaya gönderir.
İkna edici olamayanlar korkudan kaçarlar
ya da onun sabırsızlığına yenik düşerler.
Onu büyüleme yeteneğine
sahip tek kişi vardır.
Hikâyeleriyle yatıştıran,
onu onların rehin almasını engelleyen.
O onun tek arkadaşıdır.
Ve bu dostluk aşka dönüşür.
Yapacak başka bir şeyim olmadığına göre,
ben de minnetle dinliyorum,
çünkü onun hikayelerinde kaybolmayı seviyorum.
Yaşlı adam öldüğünde,
saraydaki herkes sokaklara kaçar,
çünkü Murad'ın kederinin yeni cinayetlere yol açmasından korkarlar.
Ama o sadece oturuyor, içiyor ve boşalana kadar ağlıyor.
Sonunda sabrım ödüllendirildi.
Bu devlet için,
sonunda dikkatini çekmeyi ve onu
gizli banyoya götürmeyi başardım.
Bunun nereye varacağını biliyorum.
Taşı kaldırmak için çok zayıf olacak.
Mandalı çevirmek için bile çok zayıf.
Bu yüzden sürekli uyumaya başlar ve içer.
Ben oradayım,
unutulmaya yüz tutmuş haldeydim,
hiç kimse sesimi duymuyordu,
beni tanıyacak, hissedecek, kimse yoktu.
Hayal edemezsin.
Aslında yapabilirim.
Yalnızlığı hayal edebiliyor musunuz?
Bu nasıl olabilir?
Yapabilirim.
Sadece başkaları için gerçeksek varız.
Katılıyor musun?
Katılıyorum.
O halde bu bizim kaderimiz Alithea.
Hiç dilek tutmazsan,
her zaman görünmez ve yalnız
dünyalar arasında sıkışıp kalacağım.
Bir dilek tut, Alithea.
Bunu kalbinin arzusu haline getir.
Ben olsam daha dikkatli olurdum.
Açıkçası, çıkış yolunu bulmayı başardın.
Az çok.
Bir düzenbazla karşı karşıya
olduğumu düşünmeye başlıyorum.
Bu çok daha iyi olurdu.
İşim çok daha kolay olurdu.
Ama gerçek şu ki, ben sadece aşırı
derecede şanssız olan bir aptalım.
Pekâlâ, bunun için senin sözüne ihtiyacım var.
Peki?
İbrahim, herhalde, Sultan olur?
İbrahim'in tahta çıkması gerekiyor.
O cariyelerinden birini
Şam Valisi tayin eder.
Adı Şeker Topağı.
Bir şekilde, onun favorisi.
Dolaşmakta özgür olmasaydı,
gizli banyoyu bulamayacaktı.
Banyo yapmaya karar vermeseydi,
fazla doldurmayacaktı.
Eğer yürürken
sakar olmasaydı,
kaymaz, taşı kıramazdı,
- ve sonunda şişemi buldum. - Ah evet.
Dürüst olmak gerekirse, daha onurlu olmalıydım.
Ama utanmadan yalvarmaya başladım.
"Keşke geri dönsen
"Boğazın dibindeki şişene."
İşte buradayım,
senin dikkatli ellerin sayesinde.
Görünüşe göre birbirimizden kaçamayız.
Beni merhametinle bıraktın.
Şu dilek...
tehlikeli bir durum.
"Keşke" sonsuz telaşı beraberinde getiriyor.
Şart değil.
Kendi hikayelerinin hepsinde var.
Biliyorum ama...
Bir düzenbaz olmadığını söylüyorsun
sen ve benim bu hikâyenin yazarları olduğumuzu söylüyorsun.
Ama ben bunu yazamıyorum.
Doğru.
Neden şişene geri dönmüyorsun,
ben de onu daha saf birine vereyim?
Daha çaresiz biri. Daha açgözlü biri.
Şişeye geri dönmem.
Neden?
Şişeye geri dönmem.
Şey, üç dilek tutmuyorum.
O zaman beni unutuluşa gönderiyorsun.
Sen imkansızı istiyorsun.
Sen de başımı ağrıtıyorsun.
Tamam. Tamam.
İşte yapacağım şey. Üç dilek tutacağım.
- Yapacağım. - Ölmeden önce mi?
Şu anda. Birbiri ardına.
Hazır mısın?
Bir numara. Baş ağrın geçmiş olsun.
İki numaralı.
Bu çaydan bir yudum almak istiyorum.
Ve son olarak, bunlardan bir tane daha istiyorum.
Benimle alay ediyorsun.
Üç dilek, tamamen basit
ve teorik olarak güvenli.
Tam olarak kalbimdekileri haykırdığım için
Süleyman tarafından hapsedildim.
Sadece seninkileri verirsen salıverilme hakkımı kazanabilirim.
Evet, simetriyi takdir
ediyorum ama olay şu ki,
hayatım boyunca tek bir uygun dileğim olmadı.
Sen benden üç tane istiyorsun.
İçinde hiç hayat var mı? Hala yaşıyor musun?
Bilirsin, bazı kültürlerde arzunun
yokluğu aydınlanma anlamına gelir.
O zaman sen dindar bir aptalsın.
Memnunsam, neden kaderi ayartayım?
Sen bir korkaksın.
Beni kışkırtma.
Ne insan, ne melek, ne de
en derin özlemlerini gerçekleştirme
şansını kavrayamayacak cinler var
ve ben hiçbir şey istemediğini
iddia edene üzülüyorum.
Alithea Binnie, sen bir yalancısın!
Biliyor musun, hiç tanışmamış olmayı dilemeye başlıyorum.
Hayır! Hayır!
Böyle söyleme!
Yani...
bu sana daha önce oldu.
Ve kötüydü.
Kötüydü.
Acıydı.
En acımasız dilek buydu.
Yine aptal biri tarafından geri döndün.
Bir dahi yüzünden buradayım.
Bu sefer kimdi?
O Zefir'di.
İnsanlar arasında böyle bir mucize nadir olur.
Ama onun aptallığı yüzünden buradasın.
Zefir'in bir işi sonucu olarak bu duruma düştüm.
Bu, başından beri
bana anlatmaktan kaçındığın hikâye.
Bu kendime bile anlatmaktan kaçındığım hikâye.
Zefir, 12 yaşında zengin bir
tüccarla evlenen bir öksüzdü.
Ondan çok daha yaşlıydı ve kibardı, eğer birini kuş gibi kafeste tutmanın
kibarlık olduğunu düşünüyorsan.
Ondan hoşlanmayan ve onunla
hiç konuşmayan iki büyük eş vardı.
Hizmetçiler dahil herkes
onunla alay ediyordu.
Görgü kuralları ve eğitim ikisine de sahip değildi.
Büyük güzelliği yoktu
nedenini bilmeden sinirleniyordu.
Kaderin istediği gibi, şişem ona
kocasından bir aşk nişanı olarak geldi.
Onu tatmin etmeyi bitirip
sonunda yalnız kaldığında,
açmayı başardı.
Aşama 1 Elektromanyetik dalgalar.
Aşama 2 Buhar
Aşama 3 Organik parçacıklar.
4. Aşama Organların oluşumu...
Sanki beni bekliyor gibiydi.
Onun kibar olduğunu hemen gördüm,
o da benim özgürlük ve sohbet için
çaresiz olduğumu gördü.
Sana anlattığım gibi ona hikayemi anlattım ve o yaptığı
şeylerle kendini bana ifade etti.
Da Vinci dehası
gibi hatırlanabilirdi,
uçuş teorileri padişahların
ve kralların konuşmasıydı.
Yetenekli bir sanatçıydı, ama kimse sanatını görmedi.
Bana kullanılmayan
güçle tüketildiğini söyledi.
Cadı olabileceğini düşündü.
Ancak, erkek olsaydı,
zekasının normalde kabul edileceğini söyledi.
Öğrenmeye hevesli bir kadındı ve
ilk dileğinin ne olacağını biliyordum.
Ve bu dileğini yerine
getirmek beni çok mutlu etti.
Böylece ona tarihlerini, felsefelerini,
dillerini, şiirlerini öğrettim.
Ona astronomi, matematik
öğrettim, ki bu onun için mutluluktu.
Şişe koleksiyonunda sakladığım
kitaplarını ve yazılarını getirdim.
Aristoteles'e her zaman kırmızı
bir cam kavanozdan seslenebilirdim,
bir yeşil Öklid,
Pisagor, Spinoza,
onları yeniden somutlaştırmama gerek kalmadan.
Bütün dünya onun odasındaydı
ve ben ona karşı kalbimi kaybettim.
Onu mutlu etmek benim için büyük bir mutluluktu.
Onun geliştiğini görmek için.
Ve her şekilde gelişti.
Tam anlamıyla.
Boyun eğme konusunda
kocasının isteklerine,
isyan etmeye başladı
çünkü o aşk-zanaat ustalığı edinmişti,
bir cinle sevişmemiş herhangi
bir insanın ulaşamayacağı bir yerdeydi.
Ona olan özlemi bir saplantı haline geldi.
Ona geleceğim zaman,
odasından çıkıp gökyüzünde yolculuk yapardım.
Dağları, okyanusları gördüm...
Kimsenin ayak basmadığı
ormanları hayvanlarını gördüm.
Ve döndüğümde, beni bekliyor oluyordu.
Ona günümü anlatırdım ve o
sevinç ve hayal kırıklıklarına bayılırdı.
Neden özgür olmayı dilemedi?
Onun için daha önemli bir şey vardı.
Bir "matematik" tasarlamıştı,
uzayı, zamanı ve maddeyi var
eden güçleri açıklayan bir dil.
Özgürdü, cesurdu.
Ama o bulmacayı çözemedi.
Bir anahtara ihtiyacı vardı,
algısının kapılarını açacak bir anahtar.
Böylece ikinci dileğini kullandı.
Ona cin gibi rüya görmeyi öğrettim, uyanıkken.
Bu şekilde, çözümler ona kendiliğinden geldi.
Görünmez güçleri, elektromanyetik
alanları ve güçleri açıklayabiliyordu...
Cinlerin yapıldığı şey.
Elektromanyetik misin?
Senin toz olduğun gibi, ben de ince ateşten yapılmışım.
Bir çocuk doğuracağı zaman,
mutluluktan midem bulandı,
çünkü bunun bizi güçlendireceğini biliyordum.
Senin çocuğunu mu taşıyordu?
Ateş ve tozdan bir çocuk.
Peki, nerede yanlış gitti?
Alithea, onu sevdim.
Onun zihninin coşkusunu sevdim.
Öfkesini sevdim.
Onun kaşlarını çatmasını gülümsemeye
dönüştürme gücümü seviyordum.
Onu Şiba'dan daha çok sevdim.
Kendi özgürlüğünden daha mı fazla?
Evet.
Onu tutmak, onun tutsağı olarak
kalmak en büyük arzum oldu.
Özgür olma düşüncesi midemi bulandırıyordu.
Üçüncü dileğini dilemesin diye kendim onu durdurmaya çalıştım.
Tanrım.
Ben ortalığı karıştırdım.
Beni onu tuzağa düşürmekle suçlamaya başladı,
kocası gibi.
Düzeltmeye çalıştım.
Kefaretini ödemek için kendimi şişeye koydum.
Mühürlenmek için.
Bu şekilde benim üzerimde daha fazla güce sahip olabilirdi.
Şişe içinde bir hiç olmak.
Bunu onun için yapabilirdim.
Her seferinde, yatıştırırdı.
Sonuncusu hariç her seferinde.
Ani bir fırtına gibi, gök gürültüsü ve şimşekler gibi,
ağlamaya ve inlemeye başladı ve dedi ki:
"Keşke seninle tanıştığımı unutabilseydim."
Ve anında yaptı.
O dışarıdaydı. Ben içindeydim.
Beni unutmuştu.
Alithea, nasıl olabiliyor...
birini tamamen sevmek bir hata mı?
Bir dileğim var.
Ancak, korkarım sormak için çok fazla şey olabilir.
Benim gücüm dahilinde mi?
Umarım. Öyle umuyorum.
Kalbinin arzusu mu?
Evet, bundan eminim.
Gördün mü?
Seni sevmek için buradayım.
Ve...
Karşılığında beni sevmeni diliyorum.
Aşk zanaatı yapmamızı mı istiyorsun?
Evet, öyle.
Her şeyi.
Sen kendini buna mı terk edeceksin?
Evet.
Yalnızlıklarımızın bir arada olmasını istiyorum.
Bu aşkın eskimeyen masallarda dile getirilmesini istiyorum.
Saba Kraliçesine duyduğun o hasreti
ve dehan Zefir'e verdiğin o sevgiyi istiyorum.
Onu istiyorum.
Ben?
Sen.
Sen?
Ben.
çok mu fazla oldu?
Çok mu şey istedim?
Gel.
Uyanmış özlemlerle ne yapacağız?
Bir zamanlar bir cinle aşkı
bulduğuma seni nasıl ikna edebilirim?
Her durumda, çok az kişi bana inanırdı.
Aşk, mantıkla yaptığımız bir şey değildir.
Daha çok bir buhar gibi,
belki bir rüya,
bizi kendi hikayelerimizin
büyüsüne çeken.
Eğer öyleyse, bunun gerçek
olup olmadığını nasıl bileceğiz?
Bu bir gerçek mi, yoksa sadece bir delilik mi?
Bugün Londra'ya dönüyorum.
Benimle eve gelir misin?
Bugünlerde kolay yaşanacak bir yer değil.
Ama orada olursan daha iyi olur.
Lütfen, bu tarafa geçin.
Eller yukarı.
Lütfen dışarı çıkın.
Ceplerinizde ne var?
Boş bir şişe ve bir kapak.
Lütfen röntgenden geçirin.
Çok hassas
ve zarar görmesini istemiyorum.
Zarar görmeyecektir. Lütfen röntgenden geçirin.
Oraya girmemesini tercih ederim...
Pasaport. Biniş kartı.
Teşekkürler.
Oldukça kırılgandır.
Hanımefendi.
O bir tuzluk.
Hayır! Röntgen yok! Lütfen!
Durun hanımefendi, durun.
Hanımefendi.
Sıra sende.
Hava çok yoğun.
Israrcı seslerle ve telaşlı yüzlerle dolu.
Minik Einstein gibi mi?
Televizyon, telefon kuleleri falan?
Evet.
Evet. Tüm dahiyane
cihazlarınız aynı anda mırıldanıyor.
Başını eğ.
Bütün bunları duyuyor musun?
Ben görüyorum ve hissediyorum.
Ben bir vericiyim.
Hepsi çok fazla değil mi?
Ben bir cinim.
Uyum sağlayabilirim.
Yakında alışacağım.
O geri dönmüş.
Geri döndüğüne inanıyorum.
O biriyle mi?
Hayır, sanırım yine kendi kendine konuşuyor.
Merhaba, Clementine.
Fanny. İyi misin?
Herhangi bir sorun yaşadın mı?
Sorun mu? Ne tür bir sorun?
Yabancı arkadaşlarınla.
Çünkü sık sık kendimize soruyoruz,
"Neden Dr. Binnie zamanını ve zekasını boşa harcasın ki?
"kendi yolumuzu savunmak yerine başkalarının yöntemlerini incelesin ki?"
İngiliz kültürümüzden utanıyor muyuz?
Hayır, hayır.
Farklı birinden refleks olarak korkan biri
tarafından utandırılma olasılığım daha yüksek.
Tam olarak ne diyorsun?
Bize yobaz diyor.
Sen söyledin, ben değil.
Sen yanlış anladın.
Göründükleri gibi değiller canım.
Öyle yaşıyorlar. İnandıkları gibi.
- Ne yiyiyorlarsa. - Neyin peşindesin?
Nereye giderseniz gidin, etnik kökenliler.
Bunalmış durumdayız ve sonumuzu davet ediyoruz.
Bu doğal değil.
Kuşlar havaya aittir. Balıklar denize aittir.
Ve Tanrı böyle olmamızı istedi.
Sadece başından beri saçma sapan konuşuyorsunuz.
Bu bilimdir. Bilimsel bir gerçektir.
Yanlış bir benzetme.
Yani hayvanların doğal bir yaşam alanı var.
Bu doğru ama insanoğlun,
seçtikleri her ortamda yaşayabiliyor.
Bu gerçek değil.
- Sen ne demek istiyorsun? - Bu bir görüş.
Yanılıyorsunuz.
Buna daha fazla katlanmayacağım.
Uzak dur, Clem. Bırak çılgın kadın olsun.
Onu asla anlayamayacağız.
Biliyor musun, bunu size daha önce hiç söylemedim.
Ama ikiniz de zavallısınız.
Kapa çeneni!
Bezelye beyinli ve acınacak haldesiniz.
Sen, sik suratlı!
Duvarın bizim tarafımızda büyüyen sarmaşığını durdur!
Neden bana ulaşmalarına izin veriyorum ki?
Onlar için üzülmeliyim.
Ama burası benim evim. Benim kutsalım.
Keşke...
bu arada, bu bir dilek değil.
Biliyorum.
Benim cinim.
Günün nasıldı?
Kulağım hep seninleydi.
Her ses, her koku ve dokunuş.
Her yerdeydin.
Bir dakika içinde geri döneceğim.
Bu saatte kim olabilir ki?
O olabilir.
Clem. Fanny.
Nohut, karanfil, antep fıstığı.
Ağzınızda eriyecekler.
Bu benim arkadaşım.
Bir süre bende kalacak.
Merhaba.
- Merhaba. - Merhaba.
Cin'im bana,
Cin Aleminde bir araya geldiklerinde,
birbirlerine hikayeler anlattıklarını söyledi.
Hikayeler onlar için nefes gibidir.
Anlam yaratırlar.
"Evet dedi.
"Bu bizim için böyle."
Anlattığımız her hikâye,
sonsuz şekil değiştiren bir mozaik parçasıdır.
Ve bu küçük çakıl, tüm hikayeler gibi bitmeli.
Eğer dilemekle ilgiliyse, bu uyarıcı bir hikayedir.
Peki, ya ters giderse?
Belki de çoktan olmuştur.
Gerçek onların önünde çırılçıplak
dursa da sırtlarını döndüler.
Böylece, hakikat kenara çekildi ve kenarda bekledi.
Takip eden günlerde,
cin anlatıcının çalışmalarına eşlik etti.
Onunla birlikte olmadığında,
dünyayı merakla keşfetmeye giderdi.
Bugün çok harika bir gün geçirdim.
Birçok şey gördüm.
Bir insanın bir başkasının canlı beynine bakmasını ve ölümcül bir
kanamayı durdurmasını izledim.
Çarpıştırıcıyı ziyaret ettim.
Maddenin özünü araştıran devasa bir gizem.
Sonra bir tabak gördüm, çoktan ölmüş yıldızların fısıltılarını
dinleyen harika bir tabak.
İnsanoğlu...
bir mucizedir, Alithea.
Böyle düşünmene sevindim
Bunların hepsi Zefir'in şişesinde mahsur kaldığımdan oldu.
Bütün bu şaşkınlıklar, 200 yıldan daha kısa bir süre içinde oldu.
Evet, ama demek istediğim,
bu sadece mühendislik ve teknoloji.
Tüm o vızıltılara rağmen,
şaşkın kalıyoruz.
Kaosu kontrol edemediğimizde,
korku ve panikle doluyoruz
ve birbirimize sırt çeviriyoruz.
Ama elbette sen bir insansın.
Bu senin doğanda var.
Evet. Yani hikâye hiç değişmiyor.
Her yerde nefret hâkim.
Yeni yerlere ulaşır ve aşktan daha uzun yaşar.
Sadece aşktan bahsetmek istiyorum.
Ne kadar çelişkili bir karmaşıksınız, hepiniz.
Çok teşekkürler.
İnsanoğlu, ne büyük bir muamma.
Karanlıkta ortalığı karıştırıyorsunuz
ve yine de zekanızı büyük etki yaratacak şekilde kullanıyorsunuz.
Oldukça büyük bir hikâye.
Nereye gittiğini görmek için sabırsızlanıyorum.
Ya da nasıl bitebileceğini.
O iş öyle.
Bir ölümlü asla bilemez, ama bir cin bilebilir.
Bir cin dünyanın tüm zamanına sahiptir.
Şanslı olan sensin değil mi?
Belki.
Ama siz toz yaratıkları...
cin ve meleğin gücünü ve
amacını gölgede bırakmayı başardı.
Bize bir faydanız yok.
Belki solacağız ve...
- Ortadan kaybolacak mısınız? - Evet.
Evet. Eskiden bütün derslerimin
ve ödevlerimin konusu buydu.
Biliyorum.
Yine de, işte buradasın.
Benim imkansızlığım.
Evet.
Merhaba?
Ben evdeyim!
Merhaba?
Cin?
Aşkım?
Cin.
Bu da ne?
Beni duyabiliyor musun?
Cin, konuş benimle.
Benimle konuşmayı dene.
Benimle konuşmanı istiyorum.
Ben uyuya kalmışım.
Uyuyordum.
Cinler uyumaz.
Hadi yürüyüşe çıkalım.
Uzun, canlandırıcı bir yürüyüş.
Bizim için bir şeyler hazırladım.
Hepsini planladım.
Bizim için harika bir gece olacak.
Muhteşem olacak.
- Hayatımızın en güzel zamanı. - Dur!
Bu elektromanyetik alanlar, onları kafamdan silebilirim.
Onları uzaklaştırabilirim.
Pikniğe gideceğiz.
Ah, ukulele çalarız.
Alithea, burada benim için bir yer var.
Bu güçler,
bu dünyadan asla gitmeyecekler.
Onları aşacağım. Bunu senin için yapabilirim.
Sen benim Alithea'msın ve seni seviyorum.
Teşekkürler. Teşekkürler. Denediğin için teşekkürler.
Seni sevdiğimi düşünmüyor musun?
Aşk sevgi dolu bir hediyedir.
Kişinin özgürce verdiği bir armağandır.
Kimsenin isteyebileceği bir şey değildir.
İkimizi de kandırdım.
O dileği söylediğim an,
verme gücünü elinden aldım.
Bunu herkesten çok ben bilmeliydim.
Bunu bir daha yapamam.
Cinim, eğer bu dünya sana göre değilse,
ait olduğun yere dönmeni dilerim.
Nerede olursa olsun.
ÜÇ YIL SONRA
Anne!
Buraya gel, küçük maymun.
O annen değil.
Hey hey hey! Hayır!
Dikkat et. Ligin en iyi forveti.
Bunu gördün mü?
Zaman zaman ziyarete gelirdi,
her anı doya doya yaşardık.
Gürültülü gökyüzünün öfkesine rağmen,
ona gitmesi için yalvardıktan sonra
gerekenden daha uzun süre kaldı.
Hayatı boyunca geri geleceğine söz verdi,
ve bu onun için fazlasıyla yeterliydi.
AltYazılar * KaraKedi