Komt u verder, alstublieft.
Dit is onze speciale soort. Kijkt u maar.
Wat interessant. -Dit zal u zeker bevallen.
Dit veredelingsprogramma is eindelijk succesvol.
Maar de genetische manipulatie was zeer complex.
Het doel was om een plant te kweken die mensen gelukkig maakt.
Echt? -Jazeker.
Tot nu toe richtte het onderzoek zich...
op het resistenter en bestendiger maken van planten...
zodat ze het nu zelfs overleven als de eigenaar weken van huis is.
Maar dat proces gaat altijd gepaard met verlies van geur.
De bloemen geuren minder.
Wij hebben geprobeerd het tegenovergestelde te bereiken.
We wilden een plant kweken die regelmatig water nodig heeft...
geen kou of warmte verdraagt en aanraking en aandacht nodig heeft.
Dat klinkt als veel werk. -Precies.
En als beloning voor dat werk, verspreidt de plant een geur die gelukkig maakt.
De geur bevat een prohormoon van het menselijke hormoon oxytocine.
Bij het inademen van de geur wordt dat omgezet in oxytocine.
Oxytocine? -Ook wel het moederhormoon genoemd.
Het versterkt de band tussen moeder en baby.
Je houdt van de plant alsof het je kind is. -We gaan een nieuw tijdperk in.
Dit is de eerste stemmingsverbeterende geluksplant die depressies tegengaat.
Hij is klaar voor de markt.
Stelt u zich eens voor hoe deze innovatie de mensheid ten goede kan komen.
Zijn de planten op tijd volgroeid voor de bloemenbeurs? Die is al snel.
Als neveneffect produceert de plant veel cytokine, een celgroeihormoon.
Dus ja, ze zijn volgroeid als de beurs begint.
Wat deze plant nodig heeft, is liefde.
Hallo, Joe.
Alles goed? -Ja.
Je moeder is bijna klaar.
Het zal wel.
Te gekke sportschoenen.
We zaten bij aardrijkskunde en ze deed haar tas open...
en ze zei dat er een dode rat in zat.
Wat? -Ja, echt.
Ze weet niet wie het gedaan heeft.
Hij vindt je leuk, volgens mij. -Wie?
Chris.
Wat?
Waarom denk je dat?
Dat kan ik zien.
Nou, ik niet.
Jij hebt alleen oog voor je bloemen.
Hij is slim, hij helpt je met je werk en jullie hebben dezelfde interesses.
Hij past bij je.
Beter dan papa in elk geval.
Papa wil graag dat je volgend weekend komt. Ik zei dat ik het je zou vragen.
Moet dat? -Hij wil je graag vaker zien.
Hij is zo...
anders. -Dan wie?
Dan jij.
En ik. -Dan leer je eens iets anders kennen.
Echt, het zou je goed doen om je vader vaker te zien.
Zodat je meer tijd voor je werk hebt. -Wat?
Nee. O, verdorie.
O nee.
Zit me niet uit te lachen, Joe.
Er is niks om me zorgen over te maken. -Mooi.
Het veredelingsprogramma lijkt een succes.
Laat ik dat maar afkloppen.
Maar het ziet er veelbelovend uit.
We zullen zien. -Gefeliciteerd.
Je weet nooit wat er kan gebeuren.
Houdt dat je bezig?
Nee, omgaan met het onverwachte hoort bij m'n werk.
Daar ben ik meestal vrij goed in.
Er kan altijd een fout in sluipen die zelfs ik niet kan voorzien.
Ik kan niet alles onder controle hebben, toch?
Ik heb ook Joe nog om voor te zorgen. -Natuurlijk.
Dat zal een zware last zijn.
Ik zou het geen last willen noemen. Ik breng graag tijd door met m'n zoon.
Natuurlijk.
Maar ik kan er niet altijd voor hem zijn. Dat baart me wel zorgen.
Wat baart je zorgen?
Soms bekruipt me de angst dat Joe iets kan overkomen.
En dat ik er dan niet voor hem ben.
Mooie lieverd van me.
M'n brave Bello. Blijf.
Hallo. -Goedemorgen.
Ze doen het goed.
Deze Flash 2 zijn veel sterker dan de Flash 1 ooit waren.
Geef ze maar een extra boost. Ik wil deze niet ook verliezen.
Je zult het zien.
Dit keer zullen ze het overleven.
We weten hoe moeilijk het is om een nieuwe soort te ontwikkelen.
En die kleur blauw is echt prachtig.
Als deze planten het overleven...
kunnen we de productie eerder starten dan gedacht.
Alice, heb je even?
Ik wil alleen even zeggen dat ik me echt...
vereerd voel dat ik met je mag samenwerken.
Verwacht er niet te veel van. -Nee, ik ben...
ervan overtuigd dat dit een groot succes wordt.
Als jij het zegt. -Wil je...
Zullen we iets gaan drinken na het werk?
Nee. Ik moet me haasten.
Wil je het logboek invullen en de instelling van de groeilampen checken?
Natuurlijk.
Ja, baas.
Kijk eens wat ik voor je heb.
Mag dat wel? Ik bedoel...
Niemand hoeft het te weten.
Ben je er blij mee? -Ja.
Wat is het warm hier. -Ja, hij moet warm staan.
Dit is een heel speciale soort.
Je moet er goed voor zorgen. Hem warm houden...
en tegen hem praten.
Echt?
Het is een levend organisme. Hij heeft aandacht en liefde nodig.
Wat is er zo bijzonder aan? -Hij maakt je gelukkig.
Zullen we hem Little Joe noemen?
Hallo, Little Joe.
-Welkom.
Dat ziet er niet goed uit.
Verdomme, kijk nou toch.
Ze gaan het niet redden.
Little Joe is zo ontwikkeld dat hij steriel is.
De pollen produceren geen zaad. Bij contact met de stampers...
sterft hij zonder vruchtbaar zaad te maken.
Alle kracht zit nu in de geurproductie.
Waarom gaven ze zoveel pollen af?
Alsof ze een eigen wil hadden.
Misschien een reactie op de onvruchtbaarheid.
Misschien. Of misschien heb je een fout gemaakt.
Een aantal van m'n Flash 2 zijn dood.
Dat heeft niks te maken met de pollen. Flash 1 leefde ook niet lang.
Ik ben benieuwd hoe je het gedaan hebt.
Ons is het nooit gelukt een plant dusdanig te manipuleren.
Of heb je het misschien niet zo nauw genomen met de regels?
Er is veel discussie over het gebruik van bepaalde nieuwe methodes.
Die zijn absoluut extreem efficiënt.
Maar je weet dat het gebruik ervan nog niet is goedgekeurd.
Ik weet dat het gebruik van de nieuwe virale vectoren nog omstreden is.
Als je daarop doelt.
Ik heb de normale vectoren gebruikt. -Maar waarom is hij steriel?
Waarom creëer je een onvruchtbare plant? Dat is onnatuurlijk.
Voortplanting is de bestaansreden van elk levend wezen.
Als je je dat afvraagt, heb je het verkeerde vak gekozen.
Alsof je een plant kan tegenhouden om z'n voortbestaan veilig te stellen.
Ook deze plant zal z'n natuur volgen.
Het gaat vooral om de mogelijke allergenen in de pollen.
Dat is koren op de molen van de activisten.
Genetisch gemanipuleerde planten die onbekende allergenen verspreiden?
Tot nader order dragen we gezichtsmaskers.
Bello.
Wil je de bal?
Ga halen.
Kom dan, Bello.
Goed zo. Kom dan.
Het moeten de pollen zijn.
Verdomme.
Fijn weekend.
Doe Joe de groeten van me.
Joe is naar z'n vader.
Zullen we dan iets gaan drinken?
Ik weet het niet. -We hebben allebei hard gewerkt.
We zijn wel toe aan een verzetje, vind je niet?
Goed dan.
Bello is weg. Ik kan hem nergens vinden.
Hij is nog nooit weggelopen.
Hij duikt vast wel op. -Misschien zit hij opgesloten in de kas.
Ik ga wel even kijken.
Wacht hier, jij.
Goedenavond.
Bello.
Kom hier, jongen.
O, verdomme.
Hij woont in een huis, ergens afgezonderd. Hij is heel erg op zichzelf.
Ivan is vreselijk allergisch voor allerlei pollen.
Geen perfecte combinatie dus.
Je hebt iemand nodig die je talenten waardeert.
Als jij het zegt. -En je tegenspreekt, als het nodig is.
Volgens mij mag Joe je wel.
Hij denkt dat jij en ik perfect bij elkaar zouden passen.
Ik ben ook gesteld op Joe.
Ik haal nog een drankje.
Bello, daar ben je.
Wat is er, lieverd?
Kom bij het baasje.
Wat is er? Bello?
Bello.
Kom dan, lieverd.
Bello heeft Bella gebeten.
Ik wilde hem gewoon aaien.
Die hond is mijn Bello niet.
Bello zou zoiets nooit doen.
Misschien is hij ziek.
Je begrijpt het niet.
Dat is mijn hond niet.
Wat is er met Bella aan de hand?
Ze is zo...
Je moet weten dat Bella... Hoe moet ik dat zeggen?
Ze heeft psychische problemen gehad.
Hoe bedoel je?
Ze heeft een zelfmoordpoging gedaan.
Ze was bijna een jaar met ziekteverlof. Een burn-out, zogenaamd.
Ze was net terug, toen jij hier begon.
Als Karl z'n assistente. Dat viel niet mee voor haar:
Aan de slag in een minder verantwoordelijke functie.
Ze was een van de beste plantenkwekers hier, en nu...
En door de medicijnen die ze slikt, is ze niet meer zichzelf.
Je mag natuurlijk niet oordelen.
Ik ben de laatste om over haar te oordelen.
Heeft ze daarom beperkte toegang?
Voor mij de curry met rijst, graag.
Hallo, Little Joe.
Hallo.
Het spijt me, lieverd.
Ook fijn om jou te zien, mannetje.
Laten we iets te eten bestellen.
Ik heb al gegeten.
Waar is Bello? -Dat was m'n hond niet meer.
Wat heb je...? -Ik heb hem laten inslapen.
Die hond was niet mijn hond.
Hoe bedoel je dat?
Dat zul je wel zien.
Alice, ik moet je spreken.
Alsjeblieft, het is belangrijk. -Nu?
Bello was als een kind voor me.
Je begrijpt vast wel hoe dat voelt.
Om een kind te verliezen.
Wat? Waar heb je het over? -Kun je je dat voorstellen?
Iemand waar je van houdt, neem Joe...
En op een dag is Joe zichzelf niet meer.
Hij ziet er hetzelfde uit en hij gedraagt zich als de oude Joe...
maar hij is het niet. Iets heeft hem veranderd.
Zoals? -Little Joe.
Ik dacht dat het de allergenen waren in de pollen van Little Joe...
die een reactie veroorzaakten bij Bello. -En?
De dierenarts heeft bloedonderzoek gedaan voor hij Bello liet inslapen.
Maar nee.
Geen antistoffen, geen histaminestijging.
Hij vond niets vreemds. -Misschien was er niks aan de hand.
Dat geloof ik niet.
We vinden alleen dat waar we naar op zoek zijn.
De dierenarts dacht dat Bello misschien aan ouderdomsdementie leed.
Dat klinkt aannemelijk.
Ik denk dat de pollen van Little Joe iets hebben veroorzaakt.
Misschien geen allergie...
maar iets anders. -Zoals?
Bekijk dit eens.
De pollen bereiken via de neus de olfactorische receptoren.
Die staan weer in verbinding met het limbisch systeem.
Dat is het deel van de hersenen dat onze gevoelens beïnvloedt...
ons gedrag en onze persoonlijkheid.
En waar die oxytocine van jou z'n werk doet.
Wat er ook in die pollen zit, dat Bello heeft veranderd...
het is daar gebeurd.
Geef Little Joe nou niet de schuld voor wat er mis wat met Bello.
Little Joe de schuld geven?
We hebben het hier over een plant. Als er iemand schuldig is, ben jij het.
Heb je niet gemerkt dat Chris veranderd is?
Nee.
Ik heb het idee dat hij ook besmet is. -Besmet?
Met de pollen van Little Joe.
Chris zal Little Joe tegen elke prijs verdedigen.
Waarom niet? Ik verdedig Little Joe ook. Ik ben verantwoordelijk voor hem.
Dus je bent een goede moeder.
Maar voor welke van je kinderen kies je?
Zou ze gelijk kunnen hebben? -Natuurlijk niet.
Ik heb de genetische manipulatie gedaan. Ik weet wat ik doe.
Prima. Dan hoef je je geen zorgen te maken.
Je collega beeldt zich in dat Little Joe haar hond heeft veranderd.
Ja, volgens mij is ze een tikje...
labiel.
Mogelijk projecteert ze een innerlijke strijd op de buitenwereld...
waardoor dingen in haar omgeving voor haar veranderd lijken.
Ja, dat zal het wel zijn.
Chris is ook echt niet besmet.
Zei je collega dat? -Ja.
Maar hij wil de plant alleen beschermen. Die is belangrijk voor hem.
Dus hij is een bondgenoot?
Ja...
maar ik weet niet zeker of hij nou meer om mij geeft dan om de plant.
En hoe zit het met jou?
Geef je ook om hem?
Ik? Nee.
Ik heb Joe tenslotte ook nog.
Waar ben je mee bezig?
Pardon? Ik weet echt niet wat...
Hoe kun je de productie voortzetten voordat de allergietests zijn afgerond?
Daar weet ik niets van.
Beste collega, misschien snap je nog niet goed hoe we hier werken...
maar voor ons is veiligheid belangrijker dan succes.
Ik weet zeker dat de pollen van Little Joe ongevaarlijk zijn.
Wat maakt je daar zo zeker van?
M'n zoon heeft thuis een Little Joe en wij hebben geen allergische reactie.
Maar dat is... -Tegen de regels.
Ik voel er veel voor de productie van Little Joe helemaal te stoppen.
We moeten klaar zijn voor de bloemenbeurs.
Als we die dit jaar missen, is een ander lab ons straks voor.
Er doen al geruchten de ronde.
We kunnen ons geen uitstel veroorloven.
Nou, goed dan.
Maar die planten blijven hier tot de testresultaten zijn beoordeeld.
Waarom heb je me niet van die nieuwe planten verteld?
Ik heb zo al genoeg problemen met Karl.
Vertrouw me nu maar.
Ik weet wat ik doe.
Ja, de geur was heerlijk. Bijna verslavend.
Nog een bepaalde reactie? -Nee.
Geen huiduitslag, tranende ogen of gezwollen slijmvliezen?
Niets.
Prima. Dan... -Mag ik iets zeggen?
Ja, natuurlijk.
Ze is de laatste tijd nogal humeurig, zal ik maar zeggen.
Als ik tegen haar praat, zit ze met haar hoofd ergens anders.
Vertel het maar, Ella.
Het was alsof ik een persoon in een toneelstuk was.
Of in een film. -Wat voor persoon?
Weet ik niet.
Ik, natuurlijk. Ik speel mezelf. Dat is wat zo vreemd voelt.
En hoelang duurde dat gevoel? -Ik weet het niet.
Eindeloos. -Nee, niet echt, lieverd.
Het begon...
De geur was fantastisch.
Ik werd er zo blij van.
Gaat het goed me de interviews?
Ja, prima.
De reacties zijn vrij doorsnee.
Zoek je iets specifieks?
Nee. Ik wilde gerustgesteld zijn, omdat Karl me op de huid zit.
Ik snap het.
Ric, is dit al het materiaal?
Zijn dit de complete interviews?
Nee, natuurlijk niet.
Ze kletsten maar door, dus ik heb erin geknipt.
Ik snap het.
Ja, goed gedaan. Geweldig.
Hoe gaat het op school?
Prima.
En de andere leerlingen? Zijn die leuk?
Ja. -Goed.
Heel goed.
En meisjes? Heb je een vriendin?
Kom op, we zien elkaar bijna nooit. Dus vertel.
Heb je een vriendin?
Nee, niet echt.
Zoiets.
Te gek.
Dank je. Kom je even binnen?
Oké.
Kijk.
Toe nou. -Zelf gevangen.
Hij gaat in de oven. Van papa geleerd.
Ja, goed idee. Laten we eens iets in de oven klaarmaken. Te gek.
Hoe was het weekend?
Joe is aan het veranderen.
Ik weet niet hoe ik het moet zeggen.
Hij is niet meer de jongen die hij was.
Hoe bedoel je? -Heb je niets aan hem gemerkt?
Joe...
Je weet dat je vader wil dat je bij hem komt wonen.
Nou en?
Nou...
Wil je dat?
Wat wil jij?
Ik?
Ik wil natuurlijk graag dat je hier blijft.
Erg lekker, Joe.
Gaan we dit weekend nog naar de film?
Het spijt me, ik moet werken.
Maakt niet uit.
Na de beurs?
Ik beloof het.
banen naar de hersenen
Hallo.
Kom mee.
Te gek.
Wacht.
Het is wel erg warm hier.
Dat hebben de Little Joe's nodig.
Ze zijn erg gevoelig.
Ze ruiken sexy.
Je moet tegen ze praten.
Wist je dat?
Praten ze ook terug?
Pas op.
Dat kriebelt.
Ik hoop niet dat ik hooikoorts krijg.
Nee, hoor.
Daar. Zie je dat?
Spoel eens even terug, wil je.
Ik zag het eerst ook niet.
Sorry, ik weet niet wat je bedoelt.
De planten, natuurlijk.
Als de camera terugdraait, is er eentje weg.
O, daar.
Het is iemand die weet hoe de camera's werken.
Waarom zou je een plant willen stelen?
De camera's houden alleen de groei in de gaten.
Bedrijfsspionage, misschien?
Laten we niet te hard van stapel lopen.
Zo bijzonder zijn die planten nou ook weer niet.
Je begint het ook te merken, hè?
Hou op, ik ben niet zoals jij. -O nee?
Waarom praat je nu dan met me?
Ik... -We hebben niet veel tijd.
Ik denk dat ik weet wat er aan de hand is.
Little Joe besmet mensen om zich te kunnen voortplanten.
Hij wil overleven. Dit is z'n reactie op het steriel zijn. Ongelooflijk, niet?
Dat is complete onzin.
Little Joe verandert de mensen die hij besmet...
zodat ze hem beschermen en verspreiden.
Ze geven meer om Little Joe dan om wie dan ook.
Ze dwingen ons om de pollen te inhaleren.
Onze enige kans is om te doen alsof.
Alsof wat? -Alsof er niets aan de hand is.
Maar dat is ook zo.
Ik weet dat dit niet je bedoeling was.
Maar het is echt aan de hand.
Joe?
Mag ik iets zeggen?
Ja, natuurlijk.
Ze is de laatste tijd nogal humeurig.
En hoelang duurde dat gevoel? -Ik weet het niet.
Eindeloos. -Nee, niet echt, lieverd.
Het begon op de dag dat ze die pollentest voor jullie deed.
Waarom hebben we dit gedaan? -Voor het geld.
Ze zou een fiets krijgen. Niet dat we geen fiets kunnen betalen.
We dachten dat het veilig was. -Dat is het ook.
Maakt u zich geen zorgen. -O nee?
Ze reageert niet op haar naam en ze herkent me niet als ik haar ophaal.
Ik zei toch dat ik m'n bril niet op had.
Hou je mond.
Ik heb geen idee wat m'n man bedoelt.
Het gaat prima met me.
Dat is nu juist het probleem.
Ze klaagde altijd over me.
Ik kon nooit iets goed doen. Maar ik wist dat ze van me hield.
Nu is ze erg lief tegen me, maar...
Omdat je dat verdient, Harry.
Ik herken deze vrouw niet meer.
Dit is m'n vrouw niet.
Jemig, luister alsjeblieft niet naar m'n man.
Even terug naar de allergische reacties...
Mam?
O, ik wist niet dat...
Goedenavond, Mrs Woodard.
Mam, dit is Selma.
We werken samen aan een project.
Wat leuk. Hallo, Selma.
Zijn jullie klasgenoten?
Dat klopt. -Juist.
Wil je blijven eten? -Ja, graag.
Nou, dan zal ik...
Moet je je ouders dan niet bellen? -Natuurlijk.
Hallo, pa.
Ik moet van Joe's moeder doorgeven dat ik hier blijf eten.
Dit is heerlijk, Mrs Woodard.
Zeg maar Alice.
Het is maar een afhaalmaaltijd. Ik ben niet zo'n goeie kok.
Maar evengoed bedankt.
Leuk dat je iemand hebt meegenomen. Ik ken weinig vrienden van Joe.
Wat jammer.
Een jongen hoeft z'n moeder niet alles te vertellen.
Brengt Joe meer tijd door bij z'n vader?
Nee, hij is meestal bij mij. Z'n vader woont nogal afgelegen.
Dat weet ik. Ik ben er geweest. -Wat?
Ja, Selma is een keer mee geweest.
Ja, het was geweldig. Ik hou van het platteland.
Dat is apart voor een tiener.
Hoezo?
Joe, ik wil even ergens met je over praten.
De keycard van m'n werk? -Ook toevallig.
Ik wil ook ergens met jou over praten. -Ja?
Nou, zie je...
Je hebt het druk met je werk.
Dan moet het vast vermoeiend zijn om ook nog voor mij te zorgen.
Wat? Wie zegt dat? Ivan?
Nee.
Je ziet het niet, maar ik ben hier meestal alleen.
En ik kan de laatste tijd goed met papa opschieten.
Dus ik heb me bedacht.
Ik wil toch bij hem wonen.
Geen sprake van. Dat sta ik niet toe.
Zie je?
Ik wist dat je dat zou zeggen.
Zo raak je me dus kwijt. Het is je eigen schuld.
Kom, we gaan.
Wacht, alsjeblieft. Joe.
Alsjeblieft. -Laat los. Je doet me pijn.
Ik pak even een pleister.
Kan ik u helpen, Mrs Woodard?
Nee, het gaat wel.
Hij praat echt terug.
Ik zei toch dat het een heel speciale plant is.
Wat is er met je mieren gebeurd?
Ik kan niet overal voor zorgen hier.
Verdomme.
Shit, shit, shit.
Verdomme.
Als je niet weet hoe de thermostaat werkt, moet je het vragen.
Ik kweek al 20 jaar planten.
Ja, natuurlijk.
Maar de volgende keer kan ik het toch beter zelf doen.
Volgens mij deed ze het expres.
Sorry, Bella. Ric bedoelt het niet zo.
Je bent een van onze beste kwekers.
Alsjeblieft, doe geen moeite.
Ik weet hoe je over me denkt.
Ik heb je door.
Ik weet wat hier aan de hand is.
Bella heeft echt absurde theorieën.
Niet dat ik over haar oordeel. Ik ben... -De laatste om over iemand te oordelen.
Kijk niet alsof ik een zombie ben. Ik ben er klaar mee.
Het spijt me. Natuurlijk, je hebt gelijk.
Het slaat allemaal nergens op.
Ik snap je bezorgdheid niet. Je werk is gelukt.
Misschien wel iets te goed.
Misschien dat de plant, behalve gelukkig te maken, ook de hersenen aantast.
Wat?
Wat als er iets fout is gegaan met het R-virus tijdens de genoverdracht?
Zoals?
Stel dat het virus gemuteerd is en ziekteverwekkend is geworden.
Wauw. Meen je dat serieus?
Cytokine kan een mutatie veroorzaken.
Wacht, even voor de duidelijkheid.
Je bedoelt dat zo'n onschuldige kleine R-virus vector...
gemuteerd is in een voor mensen besmettelijk virus...
dat de hersenen aantast.
Wat kan dat dan veroorzaakt hebben?
Little Joe.
Wat als Bella gelijk heeft en de plant zo z'n steriliteit wil overwinnen?
Door de hersenen aan te tasten? -Door het R-virus dat te laten doen.
Little Joe steriel maken was onnatuurlijk.
Nee, dat maakt genetische manipulatie veilig:
geen ongecontroleerde vermeerdering.
Je klinkt als een promofilmpje. Geloof je daarin?
De commerciële kant is natuurlijk ook een voordeel.
Zie je wel. -Maar dat is oké.
Misschien denkt Little Joe van niet. -Little Joe denkt helemaal niet.
Luister, als je gaat rondbazuinen...
dat onze plant een ziekteverwekkend virus kan hebben...
is onze carrière voorbij.
Dus je denkt wel dat het mogelijk is?
Nee, dat denk ik niet. -Misschien is dat wel gebeurd.
Dus we hebben te maken met een superbesmettelijk virus...
dat maakt dat mensen willen dat Little Joe zich voortplant.
Dat merk je alleen niet, want ze gedragen zich nog net zoals daarvoor...
en ze weten het goed te verbergen. Klinkt erg aannemelijk. Bravo.
Alice, denk je niet dat de veranderingen die Little Joe zogenaamd veroorzaakt...
door heel andere dingen kunnen komen?
Ik maak me gewoon zorgen om Joe.
Ik ken hem zo niet. We waren zo hecht, maar nu is hij...
Joe wordt ouder. Het is heel normaal dat hij verandert.
Hij wil bij Ivan gaan wonen. Wat moet ik nou zonder hem?
Ik kan wel met hem praten, als je dat wilt.
Hallo, mam. Ik zag je niet.
Ik heb dit weekend vrij genomen. Zullen we naar een museum? Of de bioscoop?
Ik heb al andere plannen.
Ik ken je zo niet. Je vertelt me nooit meer iets.
Ik hoef niet alles met je te delen.
Mam, alsjeblieft. Dat is normaal op mijn leeftijd.
Bella?
Ik wil je om een enorme gunst vragen.
Ik moet vandaag eerder weg. M'n vriendin heeft een ongeluk gehad.
Ze is nu in het ziekenhuis en...
Wat wil je?
Kun je de voeding voor me doen? Alsjeblieft?
Goed. -Dank je wel.
De toegangscode is 'fromage', F-R-O-M-A-G-E.
Bedankt, Bella.
Hallo?
Bella.
Hoe gaat het met je? -Hoezo?
Je leek nogal bezorgd de laatste tijd.
O dat. Dat is voorbij. Het gaat prima met me.
Ik wilde je niet bang maken.
Dat zat allemaal in m'n hoofd.
Ik weet niet of je het weet, maar ik ben ziek geweest.
Het was psychisch.
Soms komt het terug, dan ben ik mezelf niet.
Maar als ik m'n medicijnen neem, gaat het goed.
Het is nu eenmaal zo.
Maar Bello...
Maak je geen zorgen. Little Joe is echt ongevaarlijk.
Ik heb de pollen ingeademd en er is niks aan de hand.
Little Joe doet niemand kwaad. -Hoe weet je dat zo zeker?
Het is gewoon een plant die wil overleven.
Sorry, u heeft geen afspraak vandaag.
Dat weet ik. Maar het is belangrijk.
Dit is heel ongebruikelijk.
Ik ben geen bioloog, dus wat kan ik ervan zeggen?
Wat zouden de gevolgen zijn?
Dat weten we niet.
We weten niet wat zo'n virus kan doen.
Dat weet ik ook niet.
Dus je collega, Bella, had misschien toch gelijk.
Ja.
Nee. Ze is van gedachten veranderd. Ik denk dat ze ook besmet is.
Net als Joe.
Joe? -Het klinkt zo idioot.
Maar het is alsof...
Joe zichzelf niet meer is.
Hij maakt me bang.
Denk even terug aan de hond van Bella.
De vorige keer vertelde je dat Bella niet meer van haar hond hield...
omdat ze dacht dat hij veranderd was.
Ze heeft hem toch laten inslapen?
Kan het zijn dat Bella bepaalde angsten in je wakker heeft gemaakt?
Zoals de angst om je zoon te verliezen?
Angst kan onze perceptie van de werkelijkheid vertekenen tot we inzien...
waar we echt bang voor zijn.
Of wat we heimelijk wensen.
Wensen?
Welke wens zou dat kunnen zijn?
Patiënte Woodard, Alice:
Workaholic...
schuldgevoelens over vermeende verwaarlozing van puberende zoon Joe.
Patiënte onderdrukt mogelijk de onbewuste wens...
om zich te bevrijden van de band met haar kind.
Ik snap niet wat het probleem is. -Laat haar voelen dat ze nodig is.
Dat vinden moeders fijn.
Ja, maar ik denk ook dat...
Alice, we vroegen ons al af waar je bleef.
Wat doe jij hier? -Ik zit gewoon wat te kletsen.
Met Joe en z'n vriendin Selma.
Is het goed als Chris blijft eten? -Nee.
Jammer.
Wat is hier aan de hand? -Niks.
Ik zou toch met Joe praten?
Alice, hoe kun je alles zo verkeerd opvatten?
Chris, alsjeblieft. Je kunt beter gaan.
Alice, ik denk niet dat je beseft hoeveel...
Ik denk dat ik van je hou.
Chris...
Weet je, er is niks mis met Joe.
Je moet hem gewoon loslaten. -Dat zijn jouw zaken niet.
Ik probeer alleen maar te helpen.
Als er iemand veranderd is, dan ben jij dat.
Dat is niet waar.
Joe, ik moet met je praten.
Er zijn een paar dingen gebeurd waarvan ik geschrokken ben.
Wat deden Selma en jij bijvoorbeeld in de kweekruimte?
Wat bedoel je? Ik heb geen idee waar je het over hebt.
Niet liegen. Ik weet dat jullie daar waren.
Je bent ons gevolgd.
Mam, dat is echt....
Hoe kon je dat doen? -Nee. Wat...
Waarom denk je... Natuurlijk niet.
We wilden Ivan een plant geven, voor z'n verjaardag.
Hij is allergisch. -Dat weet ik.
We wilden hem ook de pollen laten inademen.
Zodat hij net als wij zou worden.
Wat?
Het is waar.
Selma en ik zijn besmet door Little Joe's pollen.
Wat? -Ja.
Het is gek, maar sinds die tijd voel ik me best gelukkig.
Iedereen die de pollen heeft ingeademd, hoort nu bij elkaar.
En we doen alles om Little Joe te helpen.
Dat is onze taak.
Het is jammer dat jij je slecht voelt...
maar dat komt doordat je niet een van ons bent.
Nog niet.
Dat klopt.
Als je de pollen ook inademt, begrijp je het.
Het doet geen pijn.
Je merkt amper het verschil.
Niemand merkt het, ook wijzelf niet.
We doen alsof we hetzelfde zijn als daarvoor, en dat werkt.
Het is een soort reflex.
En je voelt je gelukkig.
Dat is toch wat je wilde? -Nee.
Joe, dat is onmogelijk. Dat is niet wat ik wilde.
Maar luister, Alice...
Mag ik je Alice noemen? -Ja.
Er is geen enkele reden om bang te zijn.
Je denkt dat je iets zult missen...
maar zoals ik al zei: je merkt er niks van.
Het is net als dood zijn. Daar merk je ook niks van.
Goeie vergelijking.
Grapje. Het was een grapje.
Wat?
Kom op, mam. Je gelooft al die onzin toch niet?
Ik ben het, Joe. Jouw Joe. Er is echt niks met me aan de hand.
Ook niet met Selma. Toch, Selma?
Maar hoe kwamen jullie op dit idee?
Chris vertelde ons over je problemen.
Met Little Joe.
Echt, mam.
Ik ben vast wel wat veranderd, maar ik ben niet tegen je.
Het heeft niets met jou te maken.
Ik word ouder en ik wil graag meer tijd met m'n vader doorbrengen.
Wil je dat alsjeblieft accepteren?
Joe?
O, Joe.
Ik zal altijd van je houden.
Karl, ik moet bekennen dat ik tegen jullie gelogen heb.
Het spijt me vreselijk.
Ik heb niet de normale vectoren gebruikt, maar een van de nieuwe virus-vectoren.
Die we niet mogen gebruiken. Zo konden we de geur modificeren.
Ik snap het.
Tja, dat is natuurlijk een ernstige overtreding.
Als je m'n mening wil weten:
Vroeg of laat gaan we die nieuwe virussen toch gebruiken.
Ze zijn behoorlijk efficiënt, hè?
Dat wel, maar ik vermoed dat degene die ik gebruikt heb...
Welke was dat? -Het R-virus.
Ik vermoed dat dat gemuteerd is en nu de menselijke hersenen aantast.
Echt waar?
Is dit ooit eerder gebeurd? -Niet dat we weten.
Nou... -Maar dat zegt niks.
Misschien was die gedachte te beangstigend.
Kijk. -Wat zijn de symptomen precies?
Ze worden geen zombies, of zo.
Ik denk dat de mensen die besmet zijn bijna ongemerkt veranderen.
Ze voelen zich gelukkig...
maar het is niet het geluksgevoel waar we op uit waren.
Dit kan rampzalige gevolgen hebben.
Is dat zo?
Het is toch erg als mensen hun gevoelens kwijtraken...
en doen alsof ze nog dezelfden zijn...
omdat ze om niets anders meer geven dan om de plant?
Zolang ze maar gelukkig zijn.
Dat was een grapje. -We kunnen geen risico nemen.
We moeten het genoom in kaart brengen.
Goed dan.
Ik maak alles klaar, dan sturen we straks een monster naar Genex.
Bello was het enige levende wezen dat ik ooit heb liefgehad.
Ik heb de pollen niet ingeademd.
Ik deed alsof.
Zoals ik altijd heb gedaan alsof.
Bello was de enige bij wie ik mezelf kon zijn en nu is hij er niet meer.
Jullie zijn er ook niet meer.
Jullie weten het alleen niet.
Jullie zijn je echte zelf niet meer.
Ik ben nog steeds heel erg mezelf.
En jij? -Ja, ik ook.
Kom even zitten.
Wat is er met je aan de hand, Bella? -Helemaal niets.
Ga nou zitten. -Dat wil ik niet.
Laat me met rust.
Doe nou maar rustig, Bella.
Waar zijn je medicijnen?
We gaan naar de dokter. -Dat is niet nodig. Laat me los.
We handelen dit wel af.
Sorry.
Kom niet dichterbij.
Blijf van me af. -Toe, Bella.
Wat hebben jullie gedaan? -We wilden haar tegenhouden.
Het is niet wat je denkt.
Wat kan ik zeggen? Ik ben vreselijk ontdaan.
Bella was... is m'n dierbaarste collega.
Haar toewijding en medeleven...
zijn zeer waardevol voor het werk dat we doen.
Al onze gedachten zijn bij onze geliefde collega, die op dit moment...
vecht voor haar leven.
Zodra we meer weten, laten we dat weten via de interne nieuwsbrief.
Maar ondanks dit tragische voorval...
gaat het werk door.
De beurs is al bijna, dus...
Gefeliciteerd team Woodard en Ric. Jullie hebben fantastisch werk geleverd.
Onderzoek bevestigt dat Little Joe geen allergieën veroorzaakt...
of andere bijwerkingen.
Dat betekent dat het dragen van gezichtsmaskers niet meer nodig is.
We zullen klaar zijn voor de bloemenbeurs.
Een lichte allergische reactie kan altijd voorkomen.
M'n excuses, Alice. Little Joe is onschadelijk.
Het fiasco met m'n Flash 2's is helemaal mijn schuld.
Dat moet volgende keer gewoon beter.
Wat dat monster betreft dat je hebt klaargemaakt...
Dat is niet meer nodig. Ik bedoel...
We willen geen van beiden dat Genex achter je onorthodoxe aanpak komt.
Nu we zo dicht bij de presentatie van onze Little Joe's zijn...
willen we toch geen roet in het eten gooien?
Maar het besmettingsrisico...
Ik wil je niet beledigen, maar er is geen bewijs voor je theorie.
Er zijn geen aanwijsbare symptomen.
En wie kan bewijzen of gevoelens echt zijn?
Sterker nog: wat maakt het uit?
Je bent eerder besmet door Bella's ideeën dan door een virus.
Het is allemaal een beetje veel voor je geweest.
Kan ik iets voor je doen?
Nee, ik red me wel.
Zo laat nog hier?
Ik check alleen de thermostaat.
En? -Wat en?
Is de temperatuur goed? -Ja, alles is in orde.
Ik was bang dat je iets ondoordachts wilde doen.
Hoe kom je daarbij?
Je hebt je een beetje door alles laten meeslepen.
Het is frisjes hier, of niet?
Alice...
je wilt dit niet echt.
Vertrouw me een keer.
Ik zorg dat Karl het genoom in kaart laat brengen.
We zijn tenslotte een team.
Hoe kon je dat doen?
Je eigen kinderen.
Ik weet het.
Het risico is te groot. Als het fout gaat, is het mijn schuld.
Dat is niet waar. Dit is ook mijn project.
Chris, ik ben degene die...
Ik, ik, ik. Dit gaat niet alleen om jou.
Geef me de... -Nee.
Geef me de sleutel.
Geef hier.
Ik heb nieuws dat ik je niet wil onthouden.
Little Joe is genomineerd...
voor de Europese Gezondheidsprijs.
Zoals je weet hebben we al orders binnen...
van de nationale schoolraad en zorgverleners.
Dus binnenkort zal Little Joe het welzijn verbeteren...
in klassen en ziekenhuizen in het hele land.
En deze nominatie zal voor orders zorgen uit de hele wereld.
Zelfs uit de EU.
Little Joe is verreweg ons beste werk.
Het is toch goed dat we je aangenomen hebben.
Je bent echt een van onze topkwekers.
M'n gelukwensen, aan jullie allebei.
Little Joe zal de wereld een beetje gelukkiger maken.
Op ons.
Op team Woodard. -Op jou.
Op Little Joe.
Alice, nogmaals, het spijt me zo wat er is gebeurd.
Ik was zo kwaad, omdat je altijd...
En omdat je nooit echt...
Maar goed. Misschien is het te laat en heb ik het helemaal verpest...
maar ik wil dat je weet hoezeer ik je respecteer.
Vergeef me alsjeblieft.
Ik was degene die het bijna heeft verpest.
We zijn tenslotte een team.
Vietnamees.
Weer eens iets anders.
Fijn dat ik je nog steeds kan verrassen.
Joe, als je nog steeds bij je vader wilt gaan wonen...
dan begrijp ik dat.
Echt?
Ik maakte me te veel zorgen. Je kent me, altijd bang voor het ergste.
Ja, dat is waar.
Het wordt hoog tijd dat ik het ga redden zonder jou.
Jemig, wat zit hierin? Hij is zo zwaar. -Gewoon stenen.
Pas goed op jezelf.
Ja.
Je doet hier goed aan, geloof me.
Je bent een goede moeder en een nog betere plantenkweker.
Als jij het zegt.
Goed, ik moet gaan.
Ik moet aan het werk.
Ik geloofde echt even dat m'n plant mensen veranderde.
Hoe kan een plant nou de liefde tussen moeder en kind veranderen?
Wat heeft je op andere gedachten gebracht?
Er was geen bewijs. Er is geen virus gevonden.
Ik snap het.
Kun je daar zeker van zijn? -Ja.
We hebben de analyse laten doen en alles was in orde.
Heb je enig idee waarom je het eerst wel geloofde?
Ik voelde me schuldig dat ik Little Joe meer aandacht gaf dan Joe.
Maar wat kan ik eraan doen? Ik hou ook van m'n werk.
En een jongen heeft z'n vader nodig.
Misschien wenste ik het inderdaad onbewust.
Dat Joe bij z'n vader zou gaan wonen? -Ja.
Om wat tijd voor mezelf te hebben en voor m'n werk.
Dat hoef je jezelf echt niet te verwijten.
Het zou verkeerd zijn om te ontkennen wie je werkelijk bent.
Is dit de plant die je gelukkig maakt?
Zalig. -Ze vinden het fijn als je tegen ze praat.
Welterusten, Little Joe.
Welterusten, mam.